Για δεύτερη βδομάδα συνεχίζονται στη Χιλή λαϊκές διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης του αντιδραστικού Προέδρου Σεμπάστιαν Πινιέρα, που επιδεινώνει τις συνθήκες ζωής των εργατικών – λαϊκών στρωμάτων. Παρά την ανάπτυξη του στρατού, την οποία αποφάσισε το Σάββατο ο συντηρητικός πρόεδρος της χώρας Σεμπαστιάν Πινιέρα, χιλιάδες Χιλιανοί συνεχίζουν να είναι στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους για τις ανισότητες του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος, το οποίο σε πολλούς τομείς δεν έχει εξελιχθεί μετά τη δικτατορία του Αουγκούστο Πινοσέτ (1973-1990).

Τελευταία αφορμή ήταν η νέα αύξηση των εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ενώ είχαν προηγηθεί αυξήσεις στα καύσιμα, συμπαρασύροντας αυξήσεις σε βασικά είδη, συνεχείς μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Αν και θεωρείται πρότυπο πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας στη Λατινική Αμερική, η Χιλή πάσχει από βαθιές κοινωνικά διαφορές, εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών των 30 τελευταίων χρόνων, οι οποίες τροφοδοτούν επί χρόνια την κοινωνική δυσαρέσκεια η οποία τελικά εξερράγη. Πολιτικές που στόχο έχουν την “ανάπτυξη” και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Πολιτικές που καταδικάζουν το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση με την ιδιωτικοποίηση βασικών υπηρεσιών και την εκτίναξη του κόστους για τις εργατικές οικογένειες.

«Στο εξωτερικό έβλεπαν μόνο τις επιτυχίες της Χιλής, όμως στο εσωτερικό υπάρχουν πολλές διαφορές, ρήγματα και η νεολαία, η οποία αν και δεν έχει ζήσει τη δικτατορία, έχει σταματήσει να ψηφίζει εδώ και πολλά χρόνια. Δεν άντεξε άλλο και βγήκε στον δρόμο για να δείξει την οργή και την απογοήτευσή της», εξηγεί η Λουτσία Ντάμερτ καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Σαντιάγο της Χιλής.

Με πληθωρισμό 2%, ποσοστό φτώχειας 8,6% και ανάπτυξη που φέτος αναμένεται να φτάσει το 2,5% του ΑΕΠ, δηλαδή ένα από τα μεγαλύτερα στην περιοχή, το χιλιανό μοντέλο το ζήλευαν πολύ στη Λατινική Αμερική. Όμως πολλοί κοινωνικοί δείκτες –όπως της υγείας, της παιδείας και το ύψος των συντάξεων, οι οποίες στη χώρα αυτή προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από την ιδιωτική ασφάλιση-μαρτυρούν τεράστιες ανισότητες.

«Πολλά εκκρεμή αιτήματα δεν είχαν απαντηθεί. Η ένταση συσσωρεύθηκε, η οργή ενισχυόταν καθημερινά», υπογραμμίζει ο Οκτάβιο Αβεντάνιο, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας στο πανεπιστήμιο της Χιλής.

Η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τη διευρυνόμενη λαϊκή οργή, κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, βγάζοντας τον στρατό στους δρόμους και προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη κατακραυγή. Είναι χαρακτηριστικές οι προκλητικές δηλώσεις του Πινιέρα: «Βρισκόμαστε σε πόλεμο εναντίον ενός εχθρού ισχυρού, αδυσώπητου, που δεν σέβεται τίποτε και κανέναν και είναι έτοιμος να κάνει χρήση βίας και να εγκληματήσει χωρίς κανένα όριο». Καταγγέλλει δε «προσπάθεια αποσταθεροποίησης από το εξωτερικό».chile6

Ο Πρόεδρος της χώρας ανακοίνωσε την Κυριακή ότι θα πάρει πίσω την αύξηση του εισιτηρίου στο μετρό και ότι «επιθυμεί διάλογο για να σταματήσει η βία στη χώρα».

Το ΚΚ Χιλής , που συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις, σε ανακοίνωσή του σημειώνει ότι ο Πρόεδρος έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και τον κάλεσε ότι εφόσον δεν μπορεί να κυβερνήσει να προχωρήσει σε εκλογές και ταυτόχρονα να πάψει την κρατική καταστολή (Αναλυτικά ΕΔΩ).

Κοινωνικά μέτρα για να κατευναστεί η οργή

Ο πρόεδρος της Χιλής, ο συντηρητικός Σεμπαστιάν Πινιέρα, ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι εισηγείται ένα πακέτο κοινωνικών μέτρων, προκειμένου να κατευναστεί η οργή των πολιτών και να δοθεί τέλος στη συνεχιζόμενη κοινωνική έκρηξη στη λατινοαμερικάνικη χώρα, τις διαδηλώσεις και τις ταραχές που μαίνονται επί πέντε ημέρες κι έχουν στοιχίσει τη ζωή σε 15 ανθρώπους, κατά τον πιο πρόσφατο απολογισμό των αρχών.

Ο αντιδραστικός αρχηγός του Κράτους ανακοίνωσε μεταξύ άλλων ότι θα αυξηθεί κατά 20% η κατώτερη σύνταξη, καθώς και ότι θα παγώσει η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, κατά τη διάρκεια διαγγέλματός του προς το έθνος σε τόνο θεαματικά διαφορετικό σε σύγκριση με εκείνο της Κυριακής, όταν εμφανίστηκε αδιάλλακτος έναντι των διαδηλωτών και διατράνωσε πως η χώρα βρίσκεται «σε πόλεμο» εναντίον ενός «ισχυρού», «αδυσώπητου», οπωσδήποτε «εχθρού».

Ο Πινιέρα αναγνώρισε ότι η κυβέρνησή του επέδειξε «έλλειψη διορατικότητας» και ζήτησε «συγγνώμη» από τους συμπατριώτες του, έπειτα από τη συνεδρίαση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών που διεξήχθη νωρίτερα χθες Τρίτη στο Σαντιάγο.

Ο χιλιανός πρόεδρος παραδέχθηκε πως δεν είχε προβλέψει την κοινωνική έκρηξη που θα προκαλούσε η αύξηση της τιμής του εισιτηρίου του μετρό στο Σαντιάγο, του μεγαλύτερου της Λατινικής Αμερικής, που εξυπηρετεί περίπου τρία εκατομμύρια επιβάτες καθημερινά.

«Αναγνωρίζω αυτή την έλλειψη διορατικότητας και ζητώ συγγνώμη από τους συμπολίτες μου», είπε.

ΠΗΓΗ: atexnos.gr

Ο Ιρανός υπουργός Βιομηχανίας, Μεταλλευτικής και Εμπορίου, Reza Rahmani, σημείωσε σε πρόσφατη δήλωσή του ότι το Ιράν σχεδιάζει να ναυπηγήσει 200 πλοία, στο πλαίσιο του προγράμματος ανάπτυξης της ναυτιλιακής βιομηχανίας της χώρας.

Πιο συγκεκριμένα, σε δημοσίευμα του ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων Tasnim αναφέρεται ότι ο προϋπολογισμός της επένδυσης θα αγγίξει τα $330 εκατ., ενώ η ναυπήγηση αυτών των πλοίων θα δημιουργήσει 60.000 άμεσες και 100.000 έμμεσες θέσεις εργασίας.

Ο Ιρανός υπουργός πρόσθεσε πως το γεγονός ότι τον σχεδιασμό, την κατασκευή και την εγκατάσταση offshore πλοίων έχουν αναλάβει εγχώρια ναυπηγεία αποτελεί σημαντικό επίτευγμα για την ιρανική οικονομία. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι η ναυπηγοεπισκευή αποτελεί μια βιομηχανία η οποία είχε παραμεληθεί τα τελευταία χρόνια από την κυβέρνηση, καθώς σχεδόν το 90% των πλοίων ιρανικών συμφερόντων κατέληγαν σε άλλες χώρες του Περσικού Κόλπου για επισκευή ή άλλου είδους υπηρεσίες.

Την ευρύτερη προσπάθεια για στροφή προς τη ναυπηγική βιομηχανία αποδεικνύει η πρόσφατη επισκευή ενός γιγαντιαίου δεξαμενόπλοιου σε ναυπηγείο της χώρας, η πρώτη στην ιστορία της ναυτιλιακής βιομηχανίας του Ιράν.

Φαίνεται ότι, παρά τις βολές που δέχεται από την Ουάσιγκτον, η Τεχεράνη ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία και επιχειρεί να εμπλακεί σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες, που σχετίζονται με την ευρύτερη ναυτιλιακή βιομηχανία.

Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου παραμένουν ενδογενείς παράγοντες της κλιματικής αλλαγής και είναι ένα από τα σημεία που πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας αν θέλουμε να σώσουμε τον πλανήτη.

Και βέβαια, καθόλου αναπάντεχα, είναι ένας κλάδος αυτός που επιβαρύνει το περιβάλλον όσο κανείς άλλος: οι γίγαντες των ορυκτών καυσίμων.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, 20 μόλις από τους μεγαλύτερους παραγωγούς καυσίμου του κόσμου απελευθερώνουν στην ατμόσφαιρα πάνω από το 1/3 όλων των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου εδώ και αρκετές δεκαετίες.

Το Climate Accountability Institute μας λέει πως αυτές οι εταιρίες ευθύνονται για 480 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου από το 1965 έως και σήμερα, αντιστοιχώντας στο 35% της συνολικής συγκέντρωσης αερίων του θερμοκηπίου μεταξύ 1965-2017. Δώδεκα από τις 20 εταιρίες είναι μάλιστα κρατικές.

Η συντριπτική πλειονότητα των εκπομπών προκύπτουν από τη χρήση των προϊόντων τους (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κάρβουνο και κηροζίνη) και το υπόλοιπο έχει να κάνει με τη διύλιση των καυσίμων και τη μεταφορά τους.

«Σημαντική ηθική, οικονομική και νομική ευθύνη» θεωρεί το Climate Accountability Institute πως έχουν αυτοί οι επιχειρηματικοί γίγαντες για την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr