Γιώργος Παπανικολάου

Πανελλαδικό ρεύμα αγώνα στους φοιτητές, στο δρόμο βγαίνουν κι οι μαθητές

Συνεχίζουν και κορυφώνουν οι φοιτήτριες κι οι φοιτητές τις αντιδράσεις τους ενάντια στους σχεδιασμούς του Υπουργείου Παιδείας. Το μεγάλο πανελλαδικό συλαλλητήριο της Πέμπτης 31/10 στην Αθήνα αποτέλεσε τον πιο σημαντικό –μέχρι στιγμής- σταθμό. Παρά την πολύ έντονη βροχόπτωση, πάνω από τρεις χιλιάδες νέοι και νέες, μεταξύ τους και περίπου 150 μαθητές πίσω από το πανό της Πρωτοβουλίας για τον Συντονισμό Σχολείων και Μαθητών Αθήνας, καθώς και αδιόριστοι εκπαιδευτικοί του Συντονιστικού Αναπληρωτών Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, πορεύτηκαν προς τη Βουλή, και στη συνέχεια κατέληξαν στο Κάτω Πολυτεχνείο, όπου στο αμφιθέατρο ΜΑΧ πραγματοποιήθηκε πανελλαδικό συντονιστικό γενικών συνελέυσεων.

Με έντονο παλμό, ευφάνταστα συνθήματα για ζητήματα όπως η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων, το άσυλο και τις διαγραφές φοιτητών, στένσιλ και σπρέι, οι νέοι κι οι νέες «φώτισαν» το μουντό κέντρο της πρωτεύουσας, στέλνοντας μήνυμα αγώνα κι απειθαρχίας.  Απέναντι σ’ αυτήν την πολύχρωμη και πολύβουη μάζα, βρέθηκαν πάνοπλες διμοιρίες ΜΑΤ, οι οποίες είχαν στήσει φραγμό στα Λουλουδάδικα, στη Βασιλίσσης Σοφίας. Στην προσπάθεια τους να περάσουν το μπλόκο και να κινηθούν πρός το Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να στοχοποιήσουν την κυβερνητική πολιτική, κομμάτι της οποίας είναι κι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αντιμετώπισαν την έντονη καταστολή από τις δυνάμεις της αστυνομίας, οι οποίες προχώρησαν στη ρίψη πλήθους δακρυγόνων και βομβών κρότου λάμψης.

Στη συγκέντρωση και στο συντονιστικό που ακολούθησε συμμετείχαν 43 σύλλογοι με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Χανιά, Ηράκλειο, Βόλο, Φλώρινα, Αλεξανδρούπολη και Κομοτηνή. Νωρίτερα ξεχωριστή πορεία πραγματοποιήσε το ΜΑΣ, με σημαντική μαζικότητα, αν και αισθητά μικρότερη από την αντίστοιχη των φοιτητικών συλλόγων που ακολούθησε λίγο μετά. Δυστυχώς, οι δυνάμεις του ΜΑΣ επέμειναν στον τεχνητό διαχωρισμό των μπλοκ των συλλόγων αναχορώντας πριν φθάσουν όλοι οι σύλλογοι από την επαρχία και χωρίς καμία προηγούμενη συνεννόηση, ενώ πραγματοποίησαν και ξεχωριστό συντονιστικό, παρά τις αλεπάλληλες εκκλήσεις για μία κοινή διαδικασία που θα συσπειρώνει όλους τους συλλόγους με αγωνιστικές αποφάσεις, οι οποίοι παλεύουν με κοινά αιτήματα.

Αναγκαία η κοινή ανατρεπτική δράση των αγωνιστικών δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος

Στην αντεπίθεση όμως βγάινουν και οι καθεστωτικές δυνάμεις, επιχειρώντας ν’ αναχαιτίσουν την αγωνιστική και διεκδικιτική διάθεση των φοιτητών. Από τη μία, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ προωθούν ως πρόθυμοι υποτακτικοί την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης στα πανεπιστήμια, δημιουργώντας πλαστά δίπολα «κατάληψης – αντικατάληψης», και στηίζουν συχνά αντιδράστικα «ανεξάρτητα» πλαίσια «ανοιχτής σχολής». Από την άλλη, το Bloco, επιχειρεί να εμφανίσει τις κινητοποιήσεις ως αντίδραση αποκλειστικά στην κυβέρνηση της ΝΔ, προσδοκώντας να καλλειργήσει ξανά αυταπάτες για μια νέα «φιλολαϊκή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι λοιπόν εξαιρετικής σημασίας η κοινή ανατρεπτική δράση των αγωνιστικών δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος γύρω από το αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο, ενάντια σε λογικές «ημερολογίου», «μικρομεγαλισμών» κι αυτόκεντρης κομματικής ανάπτυξης.  Ειδικά, η ΕΑΑΚ που πρωτοστατει στην ανάταση των αγώνων των φοιτητών, έχει καθήκον να δημιουργήσει τους όρους της αντεπίθεσης μέσα από ένα νέο πολιτικό φοιτητικό κίνημα ανατροπής, καταβάλοντας προσπάθειες για κινηματική συνεργασία όλων των ρευμάτων, κοινά συντονιστικά, κοινές πορείες. Τελικά, η πολιτική διαπάλη των διαφορετικών γραμμών πρέπει να γίνει ακριβώς στο πεδίο του κινήματος στις μαζικές διαδικασίες, κι όχι πίσω από κλειστά γραφεία.

Στο συντονιστικό των συλλόγων,  στο ασφυκτικά γεμάτο αμφιθέατρο ΜΑΧ, τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι από τις 43 γενικές συνελέυσεις, κι έγινε πλούσια κουβέντα για επόμενα βήματα του φοιτητικού και πανεκπαιδευτικού κινήματος. Αποφασίστηκε να εκδοθεί δελτίο τύπου και αφίσα, προκειμένου να ενημερωθούν οι φοιτητές κι οι φοιτήτριες για τα αιτήματα και τους επόμενους κόμβους του αγώνα. Σημαντικός σταθμός συμφωνήθηκε πως είναι οι πανεκπαιδευτικές πορείες φοιτητών και μαθητών τη Δευτέρα 4/11, ενώ αγωνιστικό πρέπει να είναι το φετινό τριήμερο του Πολυτεχνείου.

Συμφωνήθηκε πως η ΝΔ, παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθεί να εντείνει τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Συνολικά βαθαίνει η κατεύθυνση να αλλάξει ο χαρακτήρας του πανεπιστημίου στην Ελλάδα, ένα πανεπιστήμιο για λίγους, που θα ψάχνει χρηματοδότηση και πόρους στα αρπακτικά των ιδιωτικών επιχειρήσεων, με παροχή αποσπασματικών γνώσεων και δεξιοτήτων και υποβάθμιση των επιστημονικών αντικειμένων, ένα πανεπιστήμιο που θα χωράει όλο και λιγότερο τη μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας. Συνολικά, δημιουργείται μια δυστοπική εικόνα για τη δυνατότητα ύπαρξης της μεγάλης πλειοψηφίας της νεολαίας στο πανεπιστήμιο.

Πως άλλωστε μπορούν να τελειώνουν τις σπουδές τους έγκαιρα, όταν δεν τους παρέχεται στέγαση και σίτιση και αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα! Πώς την ίδια στιγμή που πακτωλός χρημάτων πηγαίνει στο χρέος, στους πολεμικούς εξοπλισμούς και για χλιδάτα συνέδρια, γραφεία και εργολαβίες, δεν υπάρχουν λεφτά ακόμα και για αυτονόητες ανάγκες των φοιτητών! Πώς οι κατακερματισμένες δεξιότητες που δημιουργούν αναλώσιμους υπαλλήλους και όχι επιστήμονες και εργαζόμενους με εποπτεία στο αντικείμενό τους, συνάδει με την ψεύτικη αριστεία που συνεχώς επικαλείται! Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν τους φοιτητές και τους μαθητές, εκεί είναι που δέχονται σκληρή επίθεση από την ΕΕ, τον ΟΟΣΑ και όλους τους μηχανισμούς του κεφαλαίου που προσπαθούν χρόνια τώρα να ξεμπερδέψουν με τη μαζική πρόσβαση στη μόρφωση και τις διεκδικήσεις της νεολαίας στην Ελλάδα.

Γι΄αυτό λοιπόν, είναι αναγκαία η πανεκπαιδευτική απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης. Με αρχή τις κοινές πορείες πανελλαδικά μαθητών και φοιτητών τη Δευτέρα 4/11, πρέπει από κοινού οι δυνάμεις της παιδείας να βηματίσουν από κοινού παλεύοντας για Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλους!

ΠΗΓΗ:  prin.gr

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου Πάντειο Πανεπιστήμιο

εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 4/10/2019

Καθώς έχουμε απομακρυνθεί από το 1974, είναι πολύ σημαντικό να επανέλθει το Κυπριακό στην πραγματική του βάση. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία και επειδή, δεδομένης της μεταβολής του διεθνούς περιβάλλοντος, η ουσία του προβλήματος συχνά συγκαλύπτεται. Το ζήτημα είναι ότι το 40% ενός ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή. Επομένως, το Κυπριακό δεν επιτρέπεται να εγκλωβίζεται στο τρίγωνο Ελλάδα - Τουρκία - ΝΑΤΟ. Η διεθνής κοινότητα είναι η μόνη κατάλληλη να επιληφθεί του θέματος.  Βέβαια πρέπει να υπολογίζεται πάντοτε με ρεαλισμό η κατάσταση. Το κύρος του ΟΗΕ έχει υποχωρήσει τις τελευταίες δεκαετίες ενώ πάντοτε, εκ των πραγμάτων, εμφιλοχωρούσαν στις αποφάσεις του σκοπιμότητες.

Η προσφυγή της Κύπρου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί υπό προϋποθέσεις να ανοίξει νέους δρόμους. Η προσφυγή έχει ως βασική επιδίωξη την επαναβεβαίωση των Ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Αυτό θα πρέπει πρωτίστως να σημαίνει απομάκρυνση όλων των ξένων βάσεων και στρατευμάτων, απελευθέρωση και επανένωση στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Ωστόσο, υπό τη μορφή αυτή δεν είναι δυνατό να προωθείται μια συνομοσπονδία, ένα προτεκτοράτο τύπου Βοσνίας, μια συγκόληση κρατιδίων, που θα είναι αιωνίως ευάλωτα και υποτελή στις ξένες παρεμβάσεις όπως ουσιαστικά προέβλεπε το σχέδιο Ανάν.

Ο συσχετισμός, ως γνωστόν, δεν είναι ευνοϊκός. Από την πλευρά των ΗΠΑ δεν αναμένεται κάτι νέο. Οι ΗΠΑ δεν διακρίνονται για το σεβασμό τους στο διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, δεν έχει ακουστεί ποτέ, ούτε ένα έστω υποκριτικό mea culpa για τις ευθύνες τους στην κυπριακή τραγωδία. Οι προσφάτες τοποθετήσεις τους ότι οι σχέσεις ΗΠΑ και Κύπρου "βρίσκονται σε ιστορικό υψηλό" δεν πρέπει, κατά την άποψή μου, να λαμβάνονται τοις μετρητοίς. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Τζ. Πάιατ μας το θύμισε εμμέσως με τον τρόπο του, όταν υπογράμμισε προχτές ότι η Τουρκία πρέπει να μείνει στη σφαίρα επιρροής της Δύσης.

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συμμετέχουν η Ρωσία και η Κίνα, δυο μεγάλες δυνάμεις που παραδοσιακά, έστω με διακυμάνσεις, στήριξαν την Κύπρο. Η βούληση αλλά και οι δυνατότητες των χωρών αυτών προσδιορίζονται από τα δικά τους αυτοτελή συμφέροντα και το συσχετισμό ισχύος. Περιορίζεται επίσης η εμβέλεια και η ευχέρεια των κινήσεών τους από το γεγονός ότι η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ, έχει στο έδαφός της βρετανικές βάσεις και "ανήκει στη Δύση". Δεν είναι εύκολο και συχνά ούτε επιθυμητό να παρεμβαίνει κανείς στα του οίκου των άλλων.

Σε κάθε περίπτωση, παρά τις υπαρκτές δυσκολίες, η προσφυγή της Κύπρου στον ΟΗΕ μετά την αποτυχία του Κραν Μοντανά είναι βήμα στη σωστή κατεύθυνση. Αρκεί να μην μείνει μετέωρο. Καλό θα ήταν να ακολουθήσουν τα επόμενα, και κυρίως να βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση.

πηγη: kordatos.org

Όπως προκύπτει από την τοποθέτηση του εκπροσώπου της ΠΕΝΕΝ, αυτός κατέθεσε στην σύσκεψη τρεις βασικές παρατηρήσεις:

1) Η οργάνωση των κινητοποιήσεων να περάσει στα χέρια του ΕΚΠ στο οποίο υπάρχει ισχυρή και αναμφισβήτητη πλειοψηφία με δέσμευση ο πυρήνας του διεκδικητικού πλαισίου θα είναι αυτός που περιγράφουν τα τρία Σωματεία.

2) Να διατυπώνεται με σαφήνεια η διεκδίκηση για επανακρατικοποίηση του Λιμανιού και αυτό να γίνει στο 100%.

3) Να υπάρχει ειδική αναφορά στις συνέπειες που προκύπτουν με τον σχεδιασμό από την COSCO της νέας προβλήτας, που η σχετική αναφορά των τριών σωματείων είναι υποβαθμισμένη, για τα υπερμεγέθη τερατώδη κρουαζιερόπλοια και οι συνέπειες που παράγει αυτό για την περιοχή - τους κατοίκους αναφορικά με την μόλυνση - συγκοινωνιακό - υγεία.

Στο κλείσιμο της σχετικής συζήτησης οι προτάσεις αυτές αγνοήθηκαν και η μόνη αναφορά από τους διοργανωτές ήταν ότι πρέπει να ενημερωθεί η Διοίκηση του ΕΚΠ.

Στις 5/11/2019 συνέρχεται το Προεδρείο (λειτουργεί ως άτυπη διαπαραταξιακή) με πρόταση να καθοριστεί ημερομηνία του Δ.Σ του Ε.Κ.Π, ανάμεσα στα θέματα να περιλαμβάνεται το MasterPlan της Cosco (πρόταση του Προέδρου - ΠΑΜΕ).

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και μέλος του Δ.Σ του ΕΚΠ επισήμανε ότι υπάρχουν τεράστιες ευθύνες στην πλειοψηφία όλων των άλλων δυνάμεων που επί τρία ολόκληρα χρόνια το περιφερόμενο MasterPlan της Cosco δεν έχει απασχολήσει, παρά τις επαναλαμβανόμενες προτάσεις μας, το Δ.Σ του ΕΚΠ!!!

Όμως έστω και καθυστερημένα συνομολογούμε στην σχετική συζήτηση, εφόσον αυτή έχει ως στόχο επιτέλους το ΕΚΠ να πάρει πρωτοβουλίες να αναπτύξει δράσεις και αγωνιστικές κινητοποιήσεις φέρνοντας στο προσκήνιο τον αντιδραστικό χαρακτήρα αυτών των σχεδιασμών από κυβέρνηση και Cosco και πρωταρχικά να οργανώσει με τα Σωματεία μέλη και άλλους μαζικούς φορείς και συλλογικότητες ένα αγωνιστικό σχεδιασμό με την αντίστοιχη οργάνωση και προετοιμασία στην οποία το ΕΚΠ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού είναι προφανές ότι δεν μπορούν να συμπλεύσουν σε ένα τέτοιο διεκδικητικό πλαίσιο που θίγει τις ευθύνες των αντιλαϊκών κυβερνήσεων με την πώληση του ΟΛΠ στην κινεζική Cosco, την συμφωνία τους με τα επενδυτικά της σχέδια αλλά και με τον καταλογισμό των αντίστοιχων ευθυνών σε τοπικό επίπεδο (Περιφέρεια - Δημοτικές αρχές).

Από την πλευρά του Προέδρου (ΠΑΜΕ) έγινε σαφές ότι οι δυνάμεις τους δεν επιθυμούν (προφανώς) στο όνομα της πολιτικής περιχαράκωσης, την ανάληψη του παραμικρού ρόλου και την όποια αγωνιστική εμπλοκή του ΕΚΠ παρά το γεγονός ότι στο διεκδικητικό πλαίσιο και στην ανάπτυξη αγωνιστικών δράσεων υπάρχει ουσιαστική συμφωνία.

Αυτό επιβεβαιώθηκε αφού ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ επέμεινε ότι το μόνο που επιζητά με την παρέμβασή του στο ΕΚΠ είναι ένα ψήφισμα στήριξης και συμπαράστασης στις κινητοποιήσεις που αποφασίστηκαν από τα τρία εργατικά σωματεία στα οποία ακολούθως δήλωσαν συμμετοχή και άλλα σωματεία και σύλλογοι του Πειραιά που ανήκουν στο ίδιο φάσμα της πολιτικής επιρροής του ΠΑΜΕ.

Με όλα τα προαναφερόμενα αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ότι η ευθύνη του ΠΑΜΕ είναι τεράστια και με την τακτική του έχει παροπλίσει μια σημαντική συνδικαλιστική οργάνωση όπως είναι το ΕΚΠ στην οποία είναι πρώτη δύναμη, έχει τα αξιώματα του Προέδρου και άλλων θέσεων στο Προεδρείο και στην πράξη το έχει μετατρέψει σε ένα άδειο κουφάρι, περιορίζοντας επί μια δεκαετία τον ρόλο του στο να εκδίδει κάποιες ανακοινώσεις - δελτία τύπου και αυτά όταν και όποτε υπηρετούν τις δικές του δυνάμεις.

Επίσης από την σχετική πρωτοβουλία των τριών Σωματείων καθίσταται σαφές ότι ο στόχος δεν ήταν μια ευρύτερη εργατική αγωνιστική συσπείρωση (κυρίως με δυνάμεις οι οποίες σε όλη την διαδικασία της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ μέχρι και σήμερα είχαν και έχουν πρωτοπόρα αγωνιστική συνεισφορά σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες που έχουν αναπτυχθεί στον Πειραιά) και δράση ενάντια στα σχέδια κυβέρνησης - Cosco αλλά η ενσωμάτωση ορισμένων συλλόγων που τοπικά ανέπτυξαν δική τους αυτοτελή δράση με άνοιγμα σε φορείς, εργαζόμενους στις λαϊκές συνοικίες, έχει ένα βραχυχρόνιο αγωνιστικό σχεδιασμό που περισσότερο δείχνει ενοχή για την καθυστερημένη παρέμβαση των δυνάμεών του στο κρίσιμο πρόβλημα των αντιδραστικών αλλαγών που σημειώνονται στο λιμάνι του Πειραιά με την είσοδο της κινέζικης Cosco.

Συμπληρωματικά θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι η επίθεση που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα από την κινεζική Cosco, ιδιαίτερα εναντίον των εργαζομένων - Λιμνεργατών στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ (δημιουργία εργοδοτικού σωματείου - επίθεση σε στελέχη του Σωματείου, του ΣΕΒ για εξαίρεση από τα ΒΑΕ κ.α), δεν αντιμετωπίζεται με όρους περιχαράκωσης αλλά χρειάζεται μεγάλη εργατική και λαϊκή συσπέιρωση για να μην περάσει η τρομοκρατία αλλά και οι αντεργατικοί σχεδιασμοί Cosco - κυβέρνησης.

Το ίδιο ακριβώς επιβάλλεται και με το MasterPlan της Cosco οι συνέπειες του οποίου θα είναι δραματικές για τον λαό, τους εργαζόμενους στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά.

Οι εργαζόμενοι με το αλάνθαστο κριτήριο οφείλουν και θα βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ στην σύσκεψη εργατικών σωματείων  για το λιμάνι και το Master Plan της COSCO

Σύσκεψη διοργάνωσαν τρία εργατικά Σωματεία (Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής, Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών και η ΕΝΕΔΕΠ) σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν το επιχειρηματικό σχέδιο COSCO- κυβέρνησης για το λιμάνι του Πειραιά.

Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο Ε.Κ.Πειραιά στις 30 Οκτώβρη 2019 στην οποία προσκλήθηκε και η ΠΕΝΕΝ η οποία έλαβε μέρος με 10μελή αντιπροσωπεία του Διοικητικού της Συμβουλίου.

Στην σύσκεψη μίλησε και ο Πρόεδρος της Ένωσής μας ο οποίος μεταξύ των άλλων τόνισε και τα παρακάτω:

Συμμετέχουμε σήμερα στην πρωτοβουλία των 3 Σωματείων για 2 ουσιαστικούς λόγους.

1) Επειδή θεωρούμε τις εξελίξεις που διαμορφώνονται με τους σχεδιασμούς COSCO- κυβέρνησης σαν κορυφαίο πρόβλημα για τον Πειραιά, τόσο σήμερα όσο και για το επόμενο χρονικό διάστημα.

2) Είναι βαθειά πεποίθησή μας ότι οι σχεδιασμοί αυτοί αποτελούν ένα μοντέλο που τόσο η προηγούμενη όσο και η σημερινή κυβέρνηση επενδύουν επικοινωνιακά να περάσουν μια ατζέντα περί ανάπτυξης η οποία αντιστρατεύεται τα λαϊκά - εργατικά και ευρύτερα κοινωνικά συμφέροντα.

Πρόκειται για μια πολιτική που προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις στο όνομα της ανάπτυξης, στρώνει τον δρόμο για την επέλαση των πολυεθνικών και εγχώριων επιχειρήσεων και το λιμάνι του Πειραιά είναι στρατηγικής σημασίας για όλους αυτούς από την μία επιδιώκουν να ενισχύσουν τον γεωστρατηγικό τους ρόλο στην περιοχή αλλά ταυτόχρονα με την διείσδυσή τους αυτή επιδιώκουν να επεκτείνουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα και να αυξήσουν την κερδοφορία τους.

Το κεντρικό πρόβλημα για τον λαό, τους εργαζόμενους και ευρύτερα για την τοπική κοινωνία είναι ότι ο σχεδιασμός αυτός δημιουργεί ουσιαστικούς κινδύνους όλη η γεωγραφική περιοχή του λιμανιού να μετατραπεί σε τεράστια ελεύθερη οικονομική ζώνη και με τον τρόπο αυτό να έχουμε μέσα στον Πειραιά μια μικρή ChinaTown. Αυτό σηματοδοτεί η πορεία της κινέζικης κρατικής πολυεθνικής και αυτό το βλέπουμε χειροπιαστά στην πολιτική που ήδη έχει διαμορφώσει στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ, αυτό επιχειρεί με τις δυσμενείς αλλαγές στις ΣΣΕ, στους εσωτερικούς κανονισμούς εργασίας αλλά και στην επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη ενάντια στην συνδικαλιστική δράση, τα δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων.

Όμως οι συνέπειες είναι και θα είναι ακόμη πιο ευρύτερες με το τερατώδες MasterPlan, είτε το αρχικό είτε το τροποποιημένο, τα οποία ελάχιστες διαφορές έχουν μεταξύ τους, παρά την αντίθετη προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στο ξεπούλημα του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας μας.

Η επέκταση της νέας προβλήτας στην Πειραϊκή, τα Mall, τα γιγάντια ξενοδοχεία, η στόχευση για κατάργηση της ναυπηγοεπισκευής σε Κερατσίνι, Δραπετσώνα εφόσον υλοποιηθούν οι συνέπειες που θα παράγουν θα είναι η δραματική επιβάρυνση της μόλυνσης του περιβάλλοντος, η όξυνση στο συγκοινωνιακό και κυκλοφοριακό πρόβλημα, η επιδείνωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, γεγονός που θα επηρεάσει ακόμη περισσότερο την υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής που ήδη υφίσταται τις συνέπειες από τα καζάνια και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες οι οποίες δημιουργούν σοβαρότατα προβλήματα στην περιοχή, όλα αυτά θα συνδυαστούν με την κλιμάκωση της καταπάτησης των εργατικών δικαιωμάτων.

Κατά συνέπεια από αυτά που επιγραμματικά αναφέρουμε προκύπτει το συμπέρασμα ότι χρειάζεται η πρωτοβουλία αυτή των τριών σωματείων να μετεξελιχθεί σε μία πολύ μεγαλύτερη παρέμβαση στην οποία η απεύθυνση πριν απ' όλα να είναι σε όλους τους εργαζόμενους στο λιμάνι (εργαζόμενοι COSCO - ΟΛΠ, εργαζόμενοι στην Ζώνη, ναυτεργάτες, μικρές επαγγελματοβιοτεχνικές επιχειρήσεις) αλλά και η ουσιαστική δραστηριοποίηση των κατοίκων των λαϊκών συνοικιών του Πειραιά.

Από αυτή την σκοπιά και προκειμένου αυτή η θετική πρωτοβουλία να έχει πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια, απήχηση και ανταπόκριση, θεωρούμε αναγκαίο τα επόμενα βήματα να δρομολογηθούν μέσα από το Εργατικό Κέντρο Πειραιά που ο ρόλος του είναι η οργάνωση, ο συντονισμός και η κοινή δράση των εργατικών σωματείων της δύναμής του αλλά και η προσπάθεια αυτή η κοινή δράση να εκφραστεί με τοπικούς συλλόγους, μαζικούς φορείς και εργατικές συλλογικότητες οι οποίοι στο σύνολό τους έχουν έμπρακτα αποδείξει τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα ότι με συνέπεια και σταθερότητα βρίσκονται στο στρατόπεδο των εργατικών, λαϊκών και τοπικών διεκδικήσεων κόντρα στις αντιλαϊκές πολιτικές των αστικών κυβερνήσεων και του κεφαλαίου.

Από αυτή την άποψη θεωρούμε θετικό (αυτό που και εμείς διακηρύσσουμε σε όλους τους τόνους) ότι σε μια αγωνιστική συσπείρωση δεν χωρούν πολιτικές αυτοδιοικητικές δυνάμεις (Περιφέρεια - Δήμαρχοι) οι οποίοι σε όλο το προηγούμενο διάστημα, ο καθένας από το πόστο του, έπαιζαν βρώμικο ρόλο βάζοντας πλάτη για το ξεπούλημα του Λιμανιού.

Εμείς δηλώνουμε, ως μια αυτοτελής ταξική δύναμη που εκπροσωπούμαστε στο Ε.Κ.Πειραιά ότι θα στηρίξουμε έναν τέτοιο σχεδιασμό και θεωρούμε δεδομένο ότι με βάση το περιεχόμενο, τους στόχους που καταγράφονται στο διεκδικητικό πλαίσιο των τριών Σωματείων ότι θα υπάρξει ισχυρή πλειοψηφία σε μια τέτοια κατεύθυνση.

Διακηρυγμένοι στόχοι μας πρέπει επίσης να είναι η επανακρατικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά, ο έλεγχος 100% να είναι στο δημόσιο και στην προοπτική με εργατικό έλεγχο, μπροστά τα εργατικά δικαιώματα και οι λαϊκές ανάγκες, να διασφαλίσουμε και να προστατεύσουμε με την πάλη μας το περιβάλλον, την υγεία του λαού, για ένα σύγχρονο λιμάνι στο οποίο θα έχει πρόσβαση ο λαός και αυτό να υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση δηλώνουμε ότι συμπορευόμαστε και διαθέτουμε όλες μας τις δυνάμεις να αναπτύξουμε μια συνεπή αποφασιστική πάλη για να ναυαγήσουν τα σχέδια κυβέρνησης - κεφαλαίου - COSCO.         

Οι εκκρεμείς συντάξεις του ΝΑΤ ήταν το αντικείμενο συνάντησης του υφυπουργού Εργασίας, αρμόδιου για θέματα Κοινωνικής Ασφάλισης, Νότη Μηταράκη, με τον πρόεδρο του ΝΑΤ, Ανδρέα Κομματά, και τον διοικητή του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ), Ευάγγελο Κωνσταντίνου.