Γράφει ο Παναγιώτης Παπακωνσταντινόπουλος.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την πιλοτική σύμπραξη τριών νοσοκομείων του ΕΣΥ με τον ιδιωτικό τομέα στο πλαίσιο σύμπραξης Δημόσιου με Ιδιωτικό τομέα.

Η χώρα, κατά τον Κ. Μητσοτάκη, θα ακολουθήσει το παράδειγμα του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Καρολίνσκα της Σουηδίας, το οποίο από το 2014 ξεκίνησε ένα νέο τρόπο λειτουργίας και, αντί να εκσυγχρονίσει το νοσοκομείο με νέα μηχανήματα, αγόρασε υπηρεσίες ακτινοδιαγνωστικών εξετάσεων για 14 χρόνια.

Η σύμβαση προβλέπει όχι μόνο την εγκατάσταση εξοπλισμού στο νοσηλευτικό ίδρυμα, αλλά και τη διαρκή συντήρηση και αναβάθμισή του.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, έχοντας σαν πρότυπο το νοσοκομείο της Σουηδίας με βάση τον μόνιμο προσανατολισμό της στα ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα) όπως έχει εξαγγείλει και για την διαχείριση των απορριμμάτων, θα προχωρήσει στην αγορά υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα, ιδιαίτερα στον τομέα των διαγνωστικών εξετάσεων στα δημόσια νοσοκομεία.

Μία από τις δραστηριότητες της σύμπραξης με τα ΣΔΙΤ θα είναι η ανάθεση σε ιδιώτες της εγκατάστασης μηχανημάτων μέσα στα νοσοκομεία. Με αυτά τα μηχανήματα οι ιδιώτες θα εκτελούν τον αριθμό των εξετάσεων που τους έχει ζητηθεί από το εκάστοτε νοσοκομείο και θα πληρώνονται “με το κομμάτι”. Το ίδιο θα γίνει και με τα μηχανήματα για την ακτινοθεραπεία. Οι υπάλληλοι που θα λειτουργούν τα μηχανήματα των ιδιωτών θα είναι δημόσιοι υπάλληλοι (!) και ως τέτοιοι θα πληρώνονται.

Η σύμπραξη δημόσιου με ιδιωτικό τομέα θα περιλαμβάνει και την διοίκηση των νοσοκομείων, που ο ιδιωτικός τομέας θα διοικεί τα νοσοκομεία υπό το πρίσμα κόστους-οφέλους.

Κατά τον πρωθυπουργό, με αυτό τον τρόπο τα νοσοκομεία θα γίνουν ανταγωνιστικά στην αγορά (!) και θα μπορούν να πηγαίνουν και άνθρωποι που έχουν ιδιωτικές ασφάλειες.

Το Σουηδικό μοντέλο λοιπόν θέλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη να μεταφέρει στην Ελλάδα.

Ας δούμε όμως επιγραμματικά τις διαφορές στην οικονομία των δύο χωρών. Το μέσο εισόδημα στην Ελλάδα είναι 20.000-30.000 ευρώ κατώτερο από την Σουηδία και η ανεργία στην Ελλάδα είναι 20% ,δηλαδή τριπλάσια της Σουηδίας.

Ακόμα μόνο το 5% του προϋπολογισμού της Ελλάδας πάει στον τομέα της Υγείας, όμως η ελληνική οικογένεια πληρώνει το 40% των συνολικών δαπανών Υγείας, το υψηλότερο ποσοστό στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Πόσο όμως ο μύθος ότι η Σουηδία έχει ένα από τα καλύτερα συστήματα υγείας στον κόσμο, έχει σχέση με την πραγματικότητα;

Να τονίσουμε αρχικά ότι οι Σουηδοί καταβάλλουν φόρο εισοδήματος 50% κατά μέσο όρο.

Σε αυτό το φημισμένο και ακριβοπληρωμένο από τον λαό σύστημα υγείας η έλλειψη νοσηλευτών είναι τόσο μεγάλη που έχει επιδεινώσει σημαντικά την λειτουργία των νοσοκομείων.

Σύμφωνα με τον νόμο προβλέπεται ανώτατη περίοδο 90 ημερών για μια επέμβαση ή μία διαβούλευση με έναν ειδικό, όμως ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών περιμένει περισσότερο.

Η Σουηδία μειώνει τις ιατρικές δαπάνες εξαιτίας δημοσιονομικών λόγων. Υπάρχουν περιπτώσεις που μαιευτήρια απέχουν πάνω από 150 χιλιόμετρα από αστικά κέντρα και οι έγκυες εκπαιδεύονται από μαίες να γεννούν ακόμα και στα αυτοκίνητα (!).

Υπάρχουν εντολές από τους επιχειρηματικούς ομίλους που έχουν εισχωρήσει στο σύστημα υγείας της Σουηδίας και από τους δημόσιους φορείς για μείωση δαπανών σε εξετάσεις, φάρμακα, εγχειρήσεις, μικρή παραμονή ασθενών στα νοσοκομεία, εντατικοποίηση της δουλειάς των γιατρών, χαμηλά αμειβόμενες ατέλειωτες υπερωρίες ,μείωση προσωπικού κλπ.

Όσον αφορά το “πρότυπο” νοσοκομείο Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη, η περίπτωση του προκάλεσε σκάνδαλο ,αφού κόστισε 61,4 δισεκατομμύρια κορώνες (5,8 δισεκατομμύρια ευρώ), ενώ ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν 1,3 δις.

Και όμως στο πιο ακριβό νοσοκομείο του κόσμου, οι ασθενείς χρειάστηκε να διακομισθούν σε άλλες νοσηλευτικές μονάδες της χώρας, αφού οι υπάρχουσες υποδομές δεν αρκούσαν για να καλύψουν τις ανάγκες νοσηλείας τους.

Για να αντιμετωπίσουν το έλλειμα πάνω από 150 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο λόγω κυρίως των οικονομικών σκανδάλων με τις τεράστιες αποδοχές των στελεχών της διοίκησης, απολύουν εκατοντάδες γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό και όσοι έχουν εναπομείνει εξοντώνονται από την εντατικοποίηση της εργασίας και τις υπερωρίες.

Αυτό λοιπόν το όραμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη για Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και στην Υγεία δεν αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση, αλλά εντάσσεται στην στρατηγική των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για να αλώσουν και τον τομέα της υγείας που αποτελεί νέο κερδοφόρο πεδίο. Παράλληλα το κράτος “ξεφορτώνεται” ένα μεγάλο μέρος της υποχρέωσης για παροχή δημόσιων υπηρεσιών υγείας στο λαό του.

Αυτή λοιπόν η στρατηγική δεν υλοποιείται τώρα για πρώτη φορά. Τώρα απλώς επεκτείνεται .

Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεκαετίες τώρα άνοιξαν το δρόμο στην μεγάλη ιδιωτική πρωτοβουλία να εισχωρήσει στην Υγεία και την Ασφάλιση και τα νοσοκομεία να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Δεκαετίες η καθαριότητα, η μηχανογράφηση, η σίτιση κ.α είχαν εκχωρηθεί σε ιδιώτες.

Ακόμα και στις εξετάσεις ασθενών είχε ήδη εισχωρήσει ο ιδιωτικός τομέας.

Υπήρχαν πολλές περιπτώσεις που κάποιο μηχάνημα (πχ μαγνητικός τομογράφος) ήταν χαλασμένο ή δεν μπορούσε να καλύψει την πληθώρα των περιστατικών και οι νοσηλευόμενοι ασθενείς που χρειάζονταν την εξέταση έπαιρναν «εικονικό» εξιτήριο και μεταφέρονταν σε κάποιο διαγνωστικό κέντρο με ιδιωτικό ασθενοφόρο, το οποίο πλήρωναν οι ίδιοι.

Αυτή λοιπόν την πολιτική που προσπαθεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση θεωρώντας την υγεία “εμπόρευμα” και τους ασθενείς “πελάτες” πρέπει να απορρίψει ο λαός και να απαιτήσει δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας υψηλού επιπέδου χωρίς καμία επιχειρηματική δράση.

ΠΗΓΗ:  ergatikosagwnas.gr

«Αγαπητοί μας πελάτες σας ενημερώνουμε ότι από τον  Ιανουάριο, όλες τις Κυριακές το κατάστημά μας θα είναι ανοιχτό με ωράριο λειτουργίας 11.00 – 18.00. Ευχαριστούμε πολύ».

Με αυτόν τον τρόπο η εταιρεία Jumbo ανακοίνωσε το «σπάσιμο» της κυριακάτικης αργίας στην Πρέβεζα (εδώ) και στην Κατερίνη (εδώ):

Υπενθυμίζουμε πως η εταιρεία λίγους μήνες επιδίωξε να περάσει την 6ημερη εργασία με το «έτσι θέλω», όπως είχε καταγγείλει ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας. 

Η απόφαση για τη λειτουργία της Κυριακής σε Πρέβεζα και Κατερίνη, που προφανώς είναι απόφαση – «λαγός» και για υποκαταστήματα σε άλλες πόλεις, έχει ήδη φέρει αντιδράσεις. Σε ανακοίνωση του το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πρέβεζας δηλώνει κατηγορηματικά αντίθετο στη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές. «Ζητάμε την άμεση αναίρεση της απόφασης της εταιρείας JUMBO για τη λειτουργία του καταστήματος Πρέβεζας τις Κυριακές και δηλώνουμε ότι από την πλευρά μας θα αγωνιστούμε με κάθε μέσο για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την αποτροπή λειτουργίας του καταστήματος τις Κυριακές», αναφέρει σε ανακοίνωση του.  Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πρέβεζας δηλώνει: «Αντί να προσλάβει προσωπικό, αντί να κάνει μόνιμους και πλήρους απασχόλησης τους 4ωρους και τους εποχιακούς, εντατικοποιεί ακόμα περισσότερο τις συνθήκες εργασίας, επιβάλλοντας 7ήμερη εργασία, στερώντας στους συναδέλφους το ρεπό τους. Απαιτούμε η “Jumbo” να πάρει πίσω το 7ήμερο». Επίσης, το Επιμελητήριο Πρέβεζας έχει προχωρήσει στην έγγραφη επιστολή διαμαρτυρίας προς το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας Πρέβεζας και θα προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνται προκειμένου να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα των επιχειρήσεων- μελών του.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γιώτα Ιωαννίδου

Από τη μια η ποίηση των εξεγέρσεων, με τον ιδιαίτερο ρόλο της νεολαίας, από τη Χιλή μέχρι το Εκουαδόρ και από το Περού μέχρι το Παρίσι. Από την άλλη, η νέα κανονικότητα της καταστολής που δεν διστάζει στο ξεγύμνωμα και στον εξευτελισμό των ανυπεράσπιστων σωμάτων, διαχέοντας το «κοίταξε τη δουλειά σου».

Μια ασπρόμαυρη εικόνα του χρόνου που πέρασε φαίνεται να στοιχειώνει τα όνειρα των ποιητών της εξέγερσης αλλά και των κρατούντων της εξουσίας. Οι καθημερινοί, λαϊκοί, ανώνυμοι ποιητές βλέπουν τη φωτεινή πλευρά της εικόνας μέσα από τα μάτια της νεαρής διαδηλώτριας στη Χιλή, που εξεγείρεται ατρόμητη μπροστά στα πάνοπλα αστυνομικά ρόμποκοπ της εξουσίας ή του νεαρού ζευγαριού που χορεύει ταγκό ανάμεσα στα δακρυγόνα. Τα λευκά φουρό από τις μπαλαρίνες της Όπερας που χορεύουν τη Λίμνη των κύκνων μπροστά στο πλήθος των επίμονων απεργών του Παρισιού, υπογραμμίζουν τη φωτεινή, παγκόσμια πλευρά της εξεγερτικής ελπίδας.

Η εξέγερση στη Χιλή πυροδοτήθηκε από τον άγριο αγώνα ανυπακοής μαθητών και φοιτητών όταν μπλόκαραν την αύξηση των εισιτηρίων στο μετρό του Σαντιάγκο, που επέβαλε η κυβέρνηση Πινιέρα. Η νεολαία ήταν από τα αξιόμαχα τμήματα της λαϊκής εξέγερσης στο Εκουαδόρ, μαζί με τους εργαζόμενους και του ιθαγενείς, που ανάγκασε την κυβέρνηση να πάρει πίσω τα μέτρα κατάργησης της επιδότησης των καυσίμων. Νεολαιίστικο χρώμα είχε το κύμα διαμαρτυρίας στο Περού, όταν ξεχύθηκε στους δρόμους της Λίμα μετά από το θάνατο από ηλεκτροπληξία δύο νέων εργαζόμενων στα ταχυφαγεία του Μακ Ντόναλτς.

Αλλά και στη χώρα μας, νεολαιίστικο, μαχητικό άρωμα είχε ο περσινός Γενάρης των αναπληρωτών και των ελαστικά εργαζόμενων, όπως και ο Νοέμβρης των φοιτητών που αμφισβήτησε μαζικά και έσπασε τη λογική του κατασταλτικού γύψου στα Πανεπιστήμια, με την κινητοποίηση στην ΑΣΟΕΕ και τις αντικατασταλτικές διαδηλώσεις. Ο αγώνας των συμβασιούχων, η σημαία δικαιωμάτων των ντελιβεράδων και των εργαζόμενων στον επισιτισμό και η διεκδίκηση των δώρων, όταν τα αφεντικά πηγαίνουν στα σπίτια των εργαζόμενων για να τα ζητήσουν πίσω, δείχνουν ότι σημάδια αυτής της διαδικασίας υπάρχουν παντού.

Από την άλλη οι κρατούντες της εξουσίας βάφουν με μελανά χρώματα τη σκοτεινή πλευρά των καιρών μας. Παλεύουν με το τόσο φως που ξεπροβάλλει από τις ρωγμές ενός συστήματος, που νόμιζαν ότι μπετονάρισαν εξαίσια με τα υλικά της σκοτωμένης ελπίδας και του φόβου.

Ξεγυμνώνουν τα σώματα όσων αντιστέκονται για να καταστείλουν το πνεύμα της αντίστασης και να ξεράνουν τα φύτρα μιας ατίθασης νεολαίας που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, αμφισβητώντας το ρόλο του σκλάβου που τους επιφυλάσσει o καπιταλισμός.

Ξεγυμνώνεται ο ολοκληρωτισμός ενός συστήματος σε κρίση, που ανήμπορο να χειραγωγήσει με κάποιον ισχυρό μύθο τους υπηκόους του, ανάγει την καταστολή σε κανόνα. Η γυμνή ζωή και η κατάσταση εξαίρεσης αποτελούν τα εργαλεία του. Η ταπείνωση, ο βιασμός και ο εξευτελισμός των σωμάτων υπερβαίνει ακόμη και την επιβολή της τρομοκρατίας, του ξύλου και των βασανιστηρίων. Η ζωή που απογυμνώνεται από κάθε προστατευτικό κέλυφος στερείται κάθε δικαιώματος ατομικότητας, φιλοδοξούν να γίνει πεδίο άσκησης μιας ανεξέλεγκτης εξουσίας. Η επιβολή της κρατικής κυριαρχίας επιχειρείται να γίνει πάνω στην αποδοχή της δυνατότητας παραβίασης από αυτήν οποιουδήποτε νόμου.

Η νέα κοινοτοπία του κακού εδράζεται πια όχι στο μέγεθος της διαστροφής που θα χρησιμοποιηθεί αλλά στην προσπάθεια υποταγής του καθημερινού ανθρώπου, ότι όλα αυτά δεν τον αφορούν. Ότι οφείλει να εκχωρήσει ένα μέρος της ελευθερίας του, αν θέλει να επιβληθεί «τάξις και ασφάλεια».

Η ελπίδα των καθημερινών «ποιητών» είναι ο φόβος των κρατούντων

Έτσι λοιπόν διαβαίνει το κατώφλι ο νέος χρόνος με τις εικόνες του παλιού και τις υποσχέσεις του καινούργιου. Η ελπίδα των καθημερινών «ποιητών» είναι ο φόβος των κρατούντων. Δυο όψεις της ίδιας εικόνας που θα συνεχίζουν να αντιπαλεύουν στην κόψη της ιστορίας, για το ποιος θα χαράξει την πορεία της. Όσο η νεολαία ανεμίζει τις σημαίες των πρώτων, οι ανάγκες και τα εργατικά δικαιώματα, η ελευθερία και η αξιοβίωτη ζωή θα χρωματίζουν αυτή την πορεία και θα στέλνουν τα τάγματα θανάτου των δεύτερων, κρατικά ή παρακρατικά, στην προϊστορία της ανθρωπότητας, όπου ανήκουν.

Μοιάζει να είναι το παιχνίδι αυτό, σαν το παιχνίδι ζωής που έδιναν επί 69 ημέρες 33 ανθρακωρύχοι το 2010, όταν εγκλωβίστηκαν στα έγκατα ενός ορυχείου στη Χιλή. Διέψευσαν όλες τις προβλέψεις που τους ήθελαν νεκρούς από το πρώτο δεκαήμερο, πάλεψαν με το σκοτάδι και επιβίωσαν με μια φοβερή συλλογικότητα και αλληλεγγύη. Όταν πια εντοπίστηκαν και μπορούσαν να βγουν, αποφάσισαν να προχωρήσουν μπροστά οι νέοι εργάτες και στο τέλος οι γηραιότεροι. Γιατί βίωσαν καλά πώς να φυλάνε στις χούφτες τους το μέλλον της ανθρωπότητας, τη νιότη του κόσμου…

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr