Εκτός από απάνθρωποι είναι και ανιστόρητοι οι φωστήρες της κυβέρνησης που εισηγήθηκαν την αγορά και την εγκατάσταση τείχους με δίχτυα στη Λέσβο.

Πιστεύουν ότι θα εμποδίσουν τους πρόσφυγες να φτάσουν στις ακτές μας. Το ίδιο πίστευαν και οι Γάλλοι όταν στον Μεσοπόλεμο ξόδεψαν 3 δισ. φράγκα και κατασκεύασαν το «απόλυτο οχυρωματικό έργο», την περίφημη γραμμή Μαζινό.

Τι έκανε ο Ρόμελ; Απλώς την προσπέρασε και σε λίγες ημέρες η Γαλλία είχε παραδοθεί. Οι Γάλλοι νιώθουν ταπεινωμένοι, το ίδιο θα νιώσουν και οι εδώ ανόητοι, μετά την πανευρωπαϊκή κατακραυγή για τα δίχτυα της ντροπής.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η μεταμνημονιακή κανονικότητα, σύνθημα που σερβίρισε επικοινωνιακά ο Τσίπρας με την τυπική έξοδο από τα μνημόνια, είναι σαφές και αυτό αποδεικνύεται κάθε μέρα και περισσότερο, ότι αφορά το κεφάλαιο που σταθεροποίησε την κερδοφορία του και βρίσκεται σε φάση ανάκαμψης.

Σε ότι αφορά τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και την αποκατάσταση τους (ΣΣΕ - κοινωνικοασφαλιστικό - επισφαλής εργασία - ανεργία κ.λπ) η κατάσταση παραμένει δραματική, παρά την αντίθετη κυβερνητική προπαγάνδα η οποία περνάει νυχθημερόν από τα αστικά ΜΜΕ πού βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο των μεγαλοσχημόνων του κεφαλαίου.

Το πολιτικό αφήγημα της κυβέρνησης που είναι φορτωμένο με την παροχή νέων προνομίων στο εγχώριο και πολυεθνικό κεφάλαιο και το οποίο είναι προσανατολισμένο στο τρίπτυχο ανταγωνιστικότητα - επενδύσεις - ανάπτυξη, με την θεοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της κερδοφορίας του, βομβαρδίζει καθημερινά τον λαό σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να παρουσιαστεί το μαύρο - άσπρο.

Το κεφάλαιο μέσω των πολιτικών εκπροσώπων του, αξιοποιώντας την κρίση, περνάει σε παραπέρα κλιμάκωση και μετωπική επίθεση η οποία στοχεύει όχι μόνο στην αύξηση των κερδών του αλλά και στην θεσμική θωράκιση των προνομίων του, έτσι ώστε να "ασφαλίσει" και μελλοντικά τις επενδύσεις του.

Σε αυτή τη ρεβάνς που φαίνεται να παίρνει το κεφάλαιο δεν συνετέλεσε μόνο η οικονομική κρίση, η τρόικα, η Ε.Ε και τα μνημόνια που προώθησε το πολιτικό προσωπικό του, αλλά και η συνδικαλιστική ξεπουλημένη γραφειοκρατία στα συνδικάτα συνέβαλε τα μέγιστα αυτές οι πολιτικές να πάρουν σάρκα και οστά, να περνούν "αναίμακτα" τα μέτρα τους χωρίς πραγματικές αντιστάσεις και φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για όρους ανατροπής αυτής της επίθεσης.

Η εικόνα και τα στοιχεία για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα είναι δραματική.

Τα στοιχεία που προκύπτουν από σχετική έρευνα είναι εντυπωσιακά και αποκαλυπτικά και καταρρίπτουν τον μύθο περί επαναφοράς της κανονικότητας στην χώρα μας.

Το 31,3% των ελλήνων βρίσκεται στο φάσμα της φτώχειας ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 2005 ήταν 19,6%. Η Ελλάδα έχασε το 25% του ΑΕΠ κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

Η χώρα μας είναι η πρώτη χώρα στην Ε.Ε όπου οι νέοι μετά τις σπουδές τους σε ποσοστό 50,5% είναι άνεργοι. Σύμφωνα με στοιχεία της eurostat το 35,6% των λαϊκών ελληνικών νοικοκυριών αδυνατεί να πληρώσει τους λογαριασμούς, το 39,6% δεν μπορεί να συντηρήσει το σπίτι του, ενώ η αύξηση στα ενοίκια που σημειώθηκε το 2019 αναμένεται ότι θα εντείνει και θα αυξήσει τα φαινόμενα φτώχειας.

Το 2017 1,5 εκατομμύριο φορολογικές δηλώσεις, δηλαδή το 25% του συνόλου, δήλωσαν εισοδήματα μέχρι 2.000 ευρώ εκ των οποίων οι 650.000 είχαν μηδενικό εισόδημα. 507.000 έλληνες επιβιώνουν από το λεγόμενο κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, 602.000 αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιο, περισσότεροι από 450.000 πήραν τα τρόφιμα τους από το ΤΕΒΑ και 80.000 από τα κοινωνικά παντοπωλεία. 517.000 παιδιά στη χώρα βιώνουν τη φτώχεια, ποσοστό τριπλάσιο σε σχέση με το 2005, ενώ 750.000 εργαζόμενοι αμείβονται με μισθό κάτω των 500 ευρώ.

Τα στοιχεία αυτά είναι πράγματι συνταρακτικά και αποκαλύπτουν μία εικόνα ζοφερή και τραγική την οποία το αστικό πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ αποσιωπούν.

Μία εικόνα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ξεκάρφωτο εξωπραγματικό στόρυ της κυβέρνησης που δεν πατά στο έδαφος της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας στην χώρα μας.

Η κατάσταση της φτώχειας, της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού, της απαξίωσης του ανθρώπινου παράγοντα, που αποτελεί συστατικό στοιχείο του υπάρχοντος κοινωνικοοικονομικού συστήματος μπορεί να αντιμετωπιστεί με την οργάνωση, την δράση, τον αγώνα και τον συντονισμό, τη συσπείρωση των ανέργων, συνταξιούχων, εργαζομένων και φτωχών λαϊκών στρωμάτων που αποτελούν μία τεράστια πανίσχυρη δύναμη που όταν πιστέψουν στις δυνάμεις τους, μπορούν να γίνουν ο κινητήριος μοχλός για την βελτίωση της ζωής τους αλλά και η βασική δύναμη για να απαλλαγούν από τους δυνάστες και τους εκμεταλλευτές τους.

Αυτός είναι ο μοναδικός άλλος δρόμος στην σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να πορευτούν αυτές οι δυνάμεις και το ταξικό αγωνιστικό κίνημα που πρέπει έμπρακτα να αποδείξει ότι μπορεί να τον ακολουθήσει.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ

Στις 30 Γενάρη 2020 βρέθηκε νεκρός να επιπλέει στην θάλασσα δίπλα στο Ε/Γ - Ο/Γ πλοίο "PSARAGLORY" ο Ναύτης Γ.Μ ο οποίος ήταν ναυτολογημένος στα παραπάνω πλοίο το οποίο εκτελεί το δρομολόγιο Χίος - Ψαρρά.

Ο εντοπισμός του έγινε από μέλη του πληρώματος του ίδιου πλοίου.

Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Χίου προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια του θανάτου του.

Η ΠΕΝΕΝ ζητάει από το ΥΕΝ και τις Λιμενικές αρχές την διερεύνηση του θανάτου του συναδέλφου μας και τις αιτίες που προκάλεσαν την απώλεια της ζωής του.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το ανωτέρω έγγραφο εστάλει στους:

-           - Υπουργό Ναυτιλίας κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη

           - ΓΓ Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Χριστιάνα Καλογήρου

           - Αρχηγό Λιμενικού Σώματος κ. Θεόδωρο Κλιάρη        

           - Υπουργείο Ναυτιλίας /Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας κ. Δρόσο Ρεΐζη

           - Λιμεναρχείο Χίου

Στην κορυφή της ημερήσιας διάταξης της νέας κυβέρνησης, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Χασάν Ντιαμπ, είναι η λήψη απόφασης για το εάν θα αποπληρωθεί το ευρωομόλογο του Μαρτίου.

Τα περισσότερα ευρωομόλογα της χώρας που πλήττεται από την κρίση έχουν βυθιστεί σε επίπεδα- ρεκόρ καθώς η ανακούφιση από τη δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης την περασμένη εβδομάδα αποδείχθηκε βραχύβια:

Οι εγγυήσεις αξίας 1,2 δισεκατομμυρίου δολαρίων που οφείλονται τον Μάρτιο έχουν υποχωρήσει κατά 5 σεντς αυτή την εβδομάδα κι έχουν φτάσει τα 76 σεντς το δολάριο, δηλαδή έχουν καταγράψει πτώση- ρεκόρ. Αυτό ισοδυναμεί με απόδοση έως τη λήξη σχεδόν 300% (που οφείλει να καταβάλλει η κυβέρνηση του Λιβάνου).

Ο Λίβανος αντιμετωπίζει τη χειρότερη οικονομική και πολιτική κρίση του εδώ και δεκαετίες, μετά από μήνες κοινωνικών αναταραχών. Τα διεθνή αποθεματικά μπορούν να χρηματοδοτήσουν μόνο τις εξωτερικές ανάγκες της χώρας μέχρι τον Μάρτιο του 2021 πριν εξαντληθούν, σύμφωνα με το Bloomberg Economics και μέχρι στιγμής οι προσπάθειες για την εξασφάλιση οικονομικής βοήθειας από τις χώρες – συμμάχους του Κόλπου, έχουν αποβεί άκαρπες.

https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2020/01/357296726-133x75.jpg,https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2020/01/357296726-350x197.jpg,https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2020/01/357296726-768x432.jpg,https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2020/01/357296726-550x310.jpg" data-wset="1066,133,350,768,550" width="1066" height="600">

Στην κορυφή της ημερήσιας διάταξης της νέας κυβέρνησης, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Χασάν Ντιαμπ, είναι η λήψη απόφασης για το εάν θα αποπληρωθεί το ευρωομόλογο του Μαρτίου. Μία από τις πλέον υπερχρεωμένες χώρες του κόσμου, ο Λίβανος έχει, πάντως, ένα συνεπές ιστορικό αποπληρωμής ομολόγων, εν μέσω πολεμικών επιχειρήσεων και πολιτικών αντιπαραθέσεων.