Δείτε στις παρακάτω εικόνες τις 10 θετικές αλλαγές που θα συμβούν στο σώμα σας όταν βγάλετε τη ζάχαρη από τη ζωή σας.

Θα φαίνεστε νεότεροι: Ζάχαρη = ρυτίδες, σύμφωνα με τους ειδικούς. Ο λόγος είναι ότι τα μόρια της ζάχαρης δεσμεύουν και παραμορφώνουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη, τις δύο βασικές πρωτεΐνες που χρειάζεται η επιδερμίδα για να είναι ελαστική και φρέσκια. Μειώνοντας τη ζάχαρη, θα εκλύεται λιγότερη γλυκόζη και ινσουλίνη στο αίμα, γεγονός που θα συμβάλλει στη μείωση της χρόνιας φλεγμονής που συνδέεται με τη γήρανση.

×

Θα είστε πιο χαρούμενοι: Είναι μύθος ότι αν πέσετε με τα μούτρα στα γλυκά, θα αισθανθείτε καλύτερα, αφού η κατανάλωση ζάχαρης έχει συνδεθεί με μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης. Ο λόγος είναι ότι προκαλεί χρόνια φλεγμονή, η οποία επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Όταν κόβετε τη ζάχαρη, έχετε μεγαλύτερη διαύγεια σκέψης και νιώθετε πιο ξεκούραστοι.

×

Θα χάσετε βάρος: Σύμφωνα με τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ο μέσος Αμερικανός καταναλώνει 22 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη την ημέρα, ποσότητα που ισοδυναμεί με 350 θερμίδες. Η ζάχαρη είναι εθιστική και ειδικά η επεξεργασμένη ζάχαρη δεν στέλνει στον εγκέφαλο σήμα κορεσμού, με αποτέλεσμα να ζητάτε περισσότερη τροφή. Όταν αντικαθιστάτε τις τροφές με ζάχαρη με μη επεξεργασμένες τροφές (φρούτα, λαχανικά κλπ.), ρυθμίζετε φυσικά τις ορμόνες και στέλνετε μήνυμα στον εγκέφαλο ότι έχετε φάει αρκετά. Το αποτέλεσμα στο βάρος θα φανεί από την πρώτη κιόλας εβδομάδα.

Θα τονώσετε το ανοσοποιητικό σας: Η ζάχαρη προκαλεί χρόνια φλεγμονή, η οποία μειώνει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμά τα κρυολογήματα και τη γρίπη. Η εξάλειψη της ζάχαρης από τη διατροφή συνδέεται με λιγότερα κρυολογήματα και μείωση των συμπτωμάτων των αλλεργιών και του άσθματος.

Θα μειώσετε τον κίνδυνο διαβήτη: Λίγες ώρες μετά την αποχή από τη ζάχαρη, το πάγκρεας αρχίζει να παράγει λιγότερη ινσουλίνη και το συκώτι να επεξεργάζεται τις σωρευμένες τοξίνες. Η διαδικασία αυτή θα διαρκέσει περισσότερο αν έχετε ήδη αναπτύξει αντίσταση στην ινσουλίνη, δηλαδή προδιαβήτη, μια κατάσταση όπου το σώμα παράγει ινσουλίνη, αλλά δεν την χρησιμοποιεί σωστά. Τα περισσότερα από τα συμπτώματα όμως, θα υποχωρήσουν μετά από 5 εβδομάδες αποχής από τη ζάχαρη.

×

Θα ζήσετε περισσότερο: Όταν αυξάνεται η γλυκόζη του αίματος μετά την κατανάλωση ζάχαρης, αυξάνεται ως αντιστάθμισμα και η ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται τμήμα του νευρικού συστήματος, η αρτηριακή πίεση και οι παλμοί της καρδιάς. Είναι γνωστό ότι η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης συνδέεται με τον διαβήτη και την παχυσαρκία, αλλά και τα τριγλυκερίδια, τα οποία αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων.

×

Θα βελτιωθεί η στοματική σας υγεία: Η ζάχαρη αλληλεπιδρά με τα βακτήρια της στοματικής κοιλότητας, παράγοντας οξέα που προκαλούν τερηδόνα. Επειδή τρέφει τα βακτήρια του στόματος, που ευθύνονται για τη δύσοσμη αναπνοή, όταν σταματήσετε να τρώτε ζάχαρη, θα δείτε άμεσα οφέλη, τα οποία θα βελτιώνονται με την πάροδο του χρόνου.

×

Θα κάνετε καλύτερο σεξ: Η απότομη αύξηση του σακχάρου στους άνδρες οδηγεί σε μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας και σε χειρότερες επιδόσεις. Η ζάχαρη επηρεάζει και τις γυναικείες ορμόνες, γεγονός που προκαλεί προβλήματα στο σεξ, αλλά και τριχόπτωση, ακμή και ανωμαλίες περιόδου.

×

Θα κοιμάστε καλύτερα: Η κατανάλωση ζάχαρης πριν τον ύπνο μπορεί να προκαλέσει πτώση των επιπέδων σακχάρου και νυχτερινή εφίδρωση, η οποία θα αναστατώσει τον ύπνο σας. Μπορεί επίσης να αυξήσει τις ορμόνες του στρες, που επίσης συνδέονται με προβλήματα ύπνου. Μόλις 2-3 μέρες μετά την διακοπή πρόσληψης ζάχαρης, θα δείτε θεαματική βελτίωση στην ποιότητα του ύπνου.

×

Καλύτερη φυσική κατάσταση: Η ζάχαρη είναι εθιστική και προκαλεί συμπτώματα στέρησης όταν την βγάζετε από τη διατροφή σας. Οι αλλαγές στη διάθεση, όπως το άγχος και ο θυμός, διαρκούν συνήθως για δύο εβδομάδες, αλλά μπορεί και μέχρι ένα μήνα, αν τρώγατε πολλή ζάχαρη. Ακόμη και τα τεχνητά γλυκαντικά, όπως η ασπαρτάμη, προκαλούν συμπτώματα στέρησης, γι’ αυτό αποφύγετε την κατανάλωσή τους. Για να αποφύγετε ή να μειώσετε τα συμπτώματα, όπως οι πονοκέφαλοι, προσπαθήστε να γυμνάζεστε. Ακόμη και μια βόλτα με τα πόδια βοηθά στην τόνωση της κυκλοφορίας, την επιτάχυνση του μεταβολισμού και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

ΠΗΓΗ: onmed.gr

Χιλιάδες μέλη των δυνάμεων ασφαλείας της Γαλλίας αναπτύχθηκαν στο κέντρο του Παρισιού σήμερα, καθώς οι διαδηλωτές του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων αψηφούν την απαγόρευση που έχει επιβληθεί για τις μαζικές συναθροίσεις.

Στο τηλεοπτικό διάγγελμα που απηύθυνε προς τους Γάλλους πολίτες την Πέμπτη, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε, μεταξύ άλλων, το κλείσιμο σχολείων, ενώ συνέστησε στους Γάλλους να αποφεύγουν τις στενές επαφές από τον φόβο εξάπλωσης του ιού που έχει ήδη σκοτώσει 79 ανθρώπους στη Γαλλία και έχει μολύνει πάνω από 3.600.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Κριστόφ Καστανέρ ανακοίνωσε, από την πλευρά του, χθες ότι απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις άνω των 100 ανθρώπων.

Η αστυνομία του Παρισιού έχει ήδη απορρίψει αιτήματα για διαδηλώσεις σήμερα, μεταξύ άλλων στο Σανζ Ελιζέ, όπου ξέσπασαν πριν από σχεδόν έναν χρόνο βίαιες συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και των διαδηλωτών των Κίτρινων Γιλέκων.

«Σήμερα είναι Σάββατο, ημέρα διαδήλωσης. Ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο κοροναϊός δεν θα τους αγγίξει και αρνούνται να σεβαστούν τις συστάσεις» δήλωσε ένας αστυνομικός των μονάδων αντιμετώπισης ταραχών, ενώ στεκόταν μπροστά σε ένα θωρακισμένο που έκλεινε τον δρόμο προς το προεδρικό μέγαρο.

Η κυβέρνηση εξέδωσε σήμερα διάταγμα με το οποίο απαγορεύει όλες τις μη αναγκαίες συναθροίσεις, ωστόσο εκατοντάδες διαδηλωτές, ορισμένοι εκ των οποίων φορώντας προστατευτικές μάσκες, άρχισαν να συγκεντρώνονται έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Μονπαρνάς, φωνάζοντας συνθήματα κατά του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων θέλει να διαδηλώσει στο 70ο συναπτό Σάββατο κινητοποιήσεων.

Αν και οι διαδηλώσεις είναι πλέον πολύ μικρότερες σε μέγεθος, η οργή για τον πρόεδρο Μακρόν δεν έχει κοπάσει.

Με τη σημερινή κινητοποίηση οι διαδηλωτές θέλουν να το υπενθυμίσουν αυτό στον επικεφαλής του γαλλικού κράτους μία ημέρα προτού οι ψηφοφόροι προσέλθουν στις κάλπες για τις τοπικές εκλογές.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Μόλις 300 μέτρα από το στρατηγείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες έχει τα γραφεία του το πανίσχυρο (πλην άγνωστο στους πολλούς) λόμπι των ιδιωτικών νοσοκομείων, UEHP.

Ξοδεύοντας κάθε χρόνο 250.000 ευρώ για την άσκηση πίεσης προς τους θεσμούς, το UEHP κατάφερε να συμμετάσχει σε ορισμένες από τις σημαντικότερες συμβουλευτικές επιτροπές που καθορίζουν την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την Υγεία.

Παρά το γεγονός ότι θεωρείται σχετικά μικρό λόμπι (συγκρινόμενο με τις ομάδες πίεσης των φαρμακευτικών εταιρειών και άλλων βιομηχανιών) φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια προσέφερε σημαντικές επιτυχίες στα μέλη του. Για την ακρίβεια είναι σχεδόν αδύνατο να σκεφτεί κανείς έστω και μια απόφαση της Ε.Ε. για τον κλάδο της Υγείας που να μην ευνόησε τα συμφέροντα των πελατών του UEHP.

Σύμφωνα με στοιχεία που είχε παρουσιάσει ο ευρωβουλευτής Μάρτιν Σίρντεβαν, από το 2011 έως το 2018 η Κομισιόν ζήτησε 63 φορές από κράτη-μέλη της να μειώσουν τις δαπάνες για την Υγεία ή και να προχωρήσουν σε ιδιωτικοποιήσεις στον συγκεκριμένο κλάδο.

Από την έρευνά του προκύπτει ότι αυτό ήταν το δεύτερο πιεστικότερο αίτημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μετά την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης με 105 αιτήματα, ενώ ακολουθούσαν 50 αιτήματα για περικοπές μισθών και 45 για μείωση επιδομάτων σε ανέργους και άτομα με αναπηρία.

Ουσιαστικά, τα περισσότερα από τα αιτήματα λειτουργούσαν με έναν μαγικό τρόπο προς όφελος των ιδιωτικών νοσοκομείων: οι μειώσεις μισθών και επιδομάτων σε συνδυασμό με την εργασιακή ανασφάλεια έχει αποδειχθεί ότι επιβαρύνουν συνολικά την υγεία του πληθυσμού, οι περικοπές στον κλάδο υγείας διαλύουν τα δημόσια νοσοκομεία, ενώ τα προγράμματα αποκρατικοποιήσεων στέλνουν τα χρήματα των φορολογούμενων και τους ασθενείς απευθείας στα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Οπως προκύπτει από τα πρακτικά συναντήσεων με λομπίστες της UEHP, οι αξιωματούχοι της Κομισιόν αναφέρονταν πάντα στην ανάγκη αντιμετώπισης του «άδικου ανταγωνισμού» - ένας εύσχημος τρόπος για να πουν ότι τα δημόσια συστήματα υγείας δεν έπρεπε να χρηματοδοτούνται εάν δεν μπορούσε να βάλει το δάχτυλο στο μέλι και ο ιδιωτικός τομέας.

Τα στοιχεία του Μάρτιν Σίρντεβαν κατέρριψαν ένα από τα βασικά επιχειρήματα με το οποίο η Ευρωπαϊκή Ενωση ένιπτε τας χείρας της όταν την κατηγορούσαν ότι διέλυσε ορισμένα από τα ισχυρότερα συστήματα υγείας του πλανήτη: «Οι Βρυξέλλες προτείνουν περικοπές των κρατικών δαπανών και οι κυβερνήσεις αποφασίζουν σε ποιους τομείς θα τις επιβάλουν» ήταν το επαναλαμβανόμενο μοτίβο που ακουγόταν από αξιωματούχους της Ε.Ε.

Προφανώς δεκάδες συντηρητικές αλλά και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη δεν έχαναν ευκαιρία να πετάνε στην Ε.Ε. το μπαλάκι για τη διάλυση των δημόσιων συστημάτων υγείας, που γινόταν κατ’ εντολήν τοπικών επιχειρηματιών. Η εικόνα όμως της «ουδέτερης» Ε.Ε. που δεν προωθεί περικοπές δαπανών και ιδιωτικοποιήσεις στον κλάδο της Υγείας κατέρρευσε.

Για την Ιστορία, ίσως η μοναδική εξαίρεση που μπορέσαμε να εντοπίσουμε ήταν η περίπτωση της Λετονίας, όπου ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντέδρασε στην τρομακτική περικοπή των δαπανών Υγείας που ζητούσαν οι μαθητευόμενοι μάγοι του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

Σε αυτή τη διαδικασία αποδιάρθρωσης των δημόσιων συστημάτων υγείας, η Ελλάδα ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια, αφού στα πρώτα χρόνια της κρίσης (2009-2013) οι κατά κεφαλήν δαπάνες για την Υγεία μειώνονταν κάθε χρόνο κατά 8,7%. Στην Ισπανία o χρόνος αναμονής για προγραμματισμένα χειρουργεία εκτοξεύτηκε πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αναγκάζοντας ακόμη και τη Διεθνή Αμνηστία να καταγγείλει την Ε.Ε. ότι αθέτησε τις υποχρεώσεις της για προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μόνο την περίοδο 2012-2014 η Ιταλία έκοψε 4 δισ. ευρώ από τις δαπάνες Υγείας, ενώ το 2015 12,2 εκατομμύρια πολίτες της δεν είχαν πρόσβαση σε δομές Υγείας.

Σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ε.Ε. οι μισθοί γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού πάγωσαν, ενώ στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Κύπρο, την Ιρλανδία και τη Λιθουανία μειώθηκαν αισθητά.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα όμως εντοπίζονταν στις ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού, το οποίο είτε δεν προσλαμβανόταν (Ελλάδα) είτε εγκατέλειπε μαζικά το επάγγελμα (Βρετανία), λόγω των απάνθρωπων ωρών εργασίας που επέβαλαν οι ψαλιδισμένοι προϋπολογισμοί. Τους τελευταίους μήνες, γιατροί και νοσηλευτές κατέβηκαν στους δρόμους σε τουλάχιστον εννέα χώρες της Ε.Ε. καταγγέλλοντας τη δραματική υποβάθμιση της δημόσιας υγείας.

Ενας άλλος μηχανισμός αποσάθρωσης της δημόσιας υγείας που προωθούσε η Ε.Ε. κρυβόταν στις ειδικές ρήτρες που τοποθετούσε σε διεθνείς συμφωνίες όπως η Διατλαντική Συνεργασία Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP). Χάρη σε αυτές, οι ιδιωτικοί πάροχοι υπηρεσιών υγείας μπορούσαν να διεκδικήσουν κολοσσιαίες αποζημιώσεις από τα κράτη που επιχειρούσαν να επανεθνικοποιήσουν τμήματα του συστήματος υγείας.

Τέλος, η Κομισιόν φρόντιζε συνήθως να δίνει τη χαριστική βολή στα δημόσια συστήματα υγείας προωθώντας με κάθε ευκαιρία τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), οι οποίες γιγάντωναν το κόστος μεταφέροντας κρατικά κεφάλαια σε ιδιώτες (στο Δυτικό Γιορκσάιρ της Μ. Βρετανίας, η κατασκευή νοσοκομείου αρχικού προϋπολογισμού 38 εκατ. ευρώ έφτασε να στοιχίσει 350 εκατομμύρια).

Τη στιγμή λοιπόν που ο κορονοϊός δοκιμάζει τις αντοχές των συστημάτων υγείας, κάνοντας ακόμη και τους μουτζαχεντίν του νεοφιλελευθερισμού να αναφωνούν «μα δεν υπάρχει κράτος», ίσως χρειαστεί να διαμορφώσουμε διαφορετικά τα κτίρια της Ε.Ε. Αν τα γεμίζαμε ράντζα και πετούσαμε έξω τους γραφειοκράτες τους, ίσως να αποκτούσαν κάποια αξία χρήσης.

Info:

Διαβάστε

The creeping privatisation of healthcare

H οργάνωση Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών εξηγούσε πριν από μερικά χρόνια τις δραματικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων που προωθούσε η Ε.Ε. στον χώρο της Υγείας.

ΣΔΙΤ: η Συντριβή του Δημόσιου συμφέροντος από τον Ιδιωτικό Τομέα

Μεγάλη έρευνα του οικονομολόγου και δημοσιογράφου Λεωνίδα Βατικιώτη για το Advanced Media Institute.

info-war.gr

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Του Βασίλη Τουμπέλη

Ζούμε σήμερα στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης, σ’ όλα τα επίπεδα και κατ’ επέκταση στην ψηφιακή και διαδικτυακή επικοινωνία.

Έχει πλέον εισχωρήσει βαθειά στην καθημερινότητά μας, με σύνηθες αποκορύφωμα, να βλέπουμε παντού σκυμμένους ανθρώπους, κύρια νέους, σ’ ένα κινητό η τάμπλετ, επικοινωνώντας ή κάνοντας προσπάθεια επικοινωνίας, μέσα σε μια ατέλειωτη καταιγίδα πληροφοριών, παραπληροφόρησης ή ακόμη και φαντασιοπληξίας.

Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) σήμερα έχουν δημιουργήσει μια καινούργια εποχή, αλληλεπίδρασης των ανθρώπινων σχέσεων, σ’ ένα επίπεδο αδιανόητο για τις παλιότερες εποχές[1].

Γνωρίζουμε, έτσι ή αλλιώς, ότι η σύγχρονη τεχνολογική επανάσταση, είναι υπό την άμεση ηγεμονία των μεγάλων πολυεθνικών, τεχνολογικών και μονοπωλιακών εταιριών, ενώ αντίστοιχα και των κολοσσών του Διαδικτύου, που έχουν οικοδομήσει την ψηφιακή και ιντερνετική επικοινωνία, με την αρωγή και την κάλυψη των ανά τον κόσμο κρατικών υποδομών. Έχουν διαχρονικά επενδυθεί δισεκατομμύρια δολάρια, και συνεχίζουν και σήμερα ακόμη, αποφέροντας αντίστοιχα δισεκατομμύρια δολάρια σε κέρδη, αλλά παράλληλα και τα πολύμορφα οφέλη, μέσα από την οικοδομημένη οικονομική -πολιτικο-ιδεολογική εξουσία.

Τα ΜΚΔ εξελίσσονται συνεχώς και τάχιστα, με νέες τεχνολογικές και ψηφιακές εφαρμογές, παρεμβαίνοντας και επιδρώντας συνεχώς, σ’ όλα τα επίπεδα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής, χειραγωγώντας κάπως, έτσι ή αλλιώς, πολλές παραμέτρους τους.

Οι μεγάλες μονοπωλιακές πολυεθνικές εταιρίες- με τους μεγάλους ιστότοπους, Google, Twitter, Amazon, Youtube, facebook και άλλες καθορίζουν τους κανόνες και τα δεδομένα τους, παρεμβαίνοντας πολύμορφα στα ΜΚΔ και σ’ όλα τα επίπεδά τους.

Αντίστοιχα όμως παρεμβαίνουν και κρατικοί φορείς σε αρκετές χώρες με ολοκληρωτικά καθεστώτα, υπάρχει πλήρης ή σχετικά πλήρης έλεγχος στα ΜΚΔ, ενώ στις Δυτικές χώρες, παρεμβαίνουν έμμεσα και πιο διακριτικά. Παρεμβαίνουν πλήθος κρατικών και ιδιωτικών υπηρεσιών, παρά την αντίθετη νομοθεσία, με παρακολουθήσεις, αναλύσεις εικόνων, πληροφοριών, οικονομικών δραστηριοτήτων, κοινωνικών, πολιτικών, οργανώσεων και δράσεων, τόσο διεθνώς όσο ακόμη και στην Ελλάδα[2].

Τα ΜΚΔ ήταν αυτά μέσω των οποίων, κυρίως, οργανώθηκαν το 2010-12 τα κινήματα και οι εξεγέρσεις της λεγόμενης ”Αραβικής Άνοιξης” και στα οποία ενσωμάτωσαν στην δυναμική τους την αυθόρμητη νεανική κυρίως οργή των Αραβικών πληβειακών στρωμάτων, με τα οξυμένα εργατολαϊκά προβλήματα των χωρών αυτών, πέρα από την όποια εξέλιξη είχαν αυτά τα κινήματα, και με την απουσία ή ελάχιστη παρέμβαση του Αριστερού υποκειμενικού παράγοντα.

Τα ίδια τα ΜΚΔ, ήταν αυτά μέσω των οποίων, κυρίως, ενσωμάτωσα και ενοποίησαν την οργή και την αγανάκτηση των φτωχών λαϊκών μαζών που βγήκαν στους δρόμους με τις εθνικές τους σημαίες, μετά από πολύχρονες νεοφιλελεύθερες αντιλαϊκές πολιτικές στις χώρες της Λατινικής Αμερικής στους τελευταίους μήνες του 2019, δημιουργώντας κινήματα, με εξεγερτικά χαρακτηριστικά σε Χιλή, Κολομβία, Εκουαδόρ, πέρα από την βάρβαρη καταστολή και την όποια εξέλιξη είχαν. Αντίστοιχα κινήματα είχαμε πρόσφατα και σε Ιράκ και Λίβανο, με τις πολύπλοκες πολιτικές συνθήκες τους, και την αντίστοιχη καταστολή, όπου πάλι τα ΜΚΔ είχαν τον ιδιαίτερο ρόλο τους.

Τα ΜΚΔ μπορεί να έπαιξαν έναν ουσιαστικό ρόλο στην έκφραση της λαϊκής οργής και της οργάνωσης της πάλης σε πολλές χώρες, είναι όμως αυτά τα οποία στην Αμερική συνέβαλαν στην άνοδο του Τραμπ και του Μπολσονάρου. Αντίστοιχα στην Ευρώπη εκφράζουν, συνενώνουν και διαδίδουν τις θέσεις της ακροδεξιάς και των φασιστών, ιδιαίτερα στην κεντρική Ευρώπη με έναν λαϊκίστικο, αντικομμουνιστικό και ρατσιστικό λόγο. Όλα αυτά σε μία εποχή που το εργατικό κίνημα σε κάθε μορφή του βρίσκεται σε βαθιά ύφεση, με εξαίρεση τη Γαλλία, ενώ η αριστερά και τα διάφορα κομμουνιστικά κόμματα βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνικοπολιτικής ζωής ή είναι εξαφανισμένα[3].

Αντίστοιχο φαινόμενο έχουμε και στην Ελλάδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, με μια πολύ έντονη, μεθοδική, συστηματική και επίμονη παρέμβαση στα ΜΚΔ από την ποικιλόμορφη ακροδεξιά και τους νεοναζιστές, με δεκάδες σάιτ, μπλογκ και σελίδες στο facebook με τα πέντε περίπου εκατομμύρια μέλη.

Συστηματική είναι η προπαγάνδα που γίνεται μέσω των εκατοντάδων ποικίλων ομάδων του facebook όπου η ψεύτικη είδηση συναντά τη διαστρέβλωση γεγονότων, όπου το μίσος, ο εθνικισμός και ο ρατσισμός είναι μόνιμα ιδεολογικοπολιτικά εργαλεία, πότε για τον Κατσίφα, πότε για τους «γυφτοσκοπιανούς» και πότε για τους «λαθροεισβολείς»… Καθημερινές και μόνιμες ενασχολήσεις[4].
Μικρή είναι σχετικά η επίσημη κομματική παρουσία στα ΜΚΔ, τόσο από την ΝΔ όσο και από το ΚΙΝΑΛΛ, που περιορίζονται στα μεγάλα σάιτ με πιο έντονη την παρουσία τους στο twitter και λιγότερο στο facebook. Άλλωστε η προπαγάνδα τους, ως μέρος της κυρίαρχης πολιτικής τους, περνάει κυρίως από τα ιδιωτικά και κρατικά ΜΜΕ.
Τα δύο τελευταία χρόνια έχει δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΚΔ, με τα επίσημα σάιτ, μπλογκ και σελίδες του facebook και καμιά εικοσαριά ομάδες σε αυτό.

Η Αριστερά συνολικά, τι κάνει σήμερα στα ΜΚΔ;

Είναι ερώτημα και ζήτημα που δεν καλύπτεται εύκολα, αλλά και δεν παύει να φαίνεται μεγάλο το έλλειμμα στην διαδικτυακή καθημερινότητα και όχι μόνο φυσικά. Αυτή εκφράζεται σήμερα, με μερικές δεκάδες γνωστών και λιγότερο γνωστών Σάιτ, Μπλογκ και Σελίδων, με το μεράκι, την τέχνη και το πείσμα, και λίγων χρημάτων, ανθρώπων του κινήματος , δημοσιογράφων και μη, οι οποίοι κάνουν μεγάλες προσπάθειες ενημέρωσης, παρουσίασης θεματικών αναλύσεων και πολιτικών θέσεων.

Το ΚΚΕ παρεμβαίνει, κύρια με τον 902, και μερικές δεκάδες Μπλογκ και Σελίδων, που αναπαράγουν κυρίως τον 902 και την ύλη του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, ενώ κάνουν μια πολύ καλή προσπάθεια παρουσίασης των προβλημάτων και συνδικαλιστικών δράσεων της εργατικής τάξης. Αυτά όλα εκφράζονται μέσα από καμιά δεκαριά ομάδες του facebook, όπου διαφαίνονται και οι τάσεις που υπάρχουν σήμερα στην βάση του ΚΚΕ, τα στελέχη του οποίου δεν έχουν φανερούς λογαριασμούς στα ΜΚΔ.

Η παρουσία της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς είναι πιο έντονη και διακριτή, με κύρια έκφραση με Σάιτ, όπως Ισκρα, Pandiera.gr, kommon, Info-Wαr και δεκάδες άλλα Μπλογκ και Σελίδες, με σχετικά ζωντανή παρουσίαση των κινηματικών και πολιτικών δράσεων, απόψεων και θέσεων. Όλη η ποικιλομορφία του εξωκοινοβουλίου, με τις αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις, τη διαπάλη γραμμών, συγκροτώντας μεταφορικά το Αριστερό διαδικτυακό χωριό, εκφράζεται κύρια στο facebook και πολύ λιγότερο στο Τwitter, μέσω καμιάς εικοσαριάς ομάδων και με μερικές χιλιάδες χρήστες.

Πολύ μικρή είναι σήμερα η παρουσία στα ΜΚΔ της πολύμορφης Αναρχίας- αυτονομίας, με κύρια έκφραση το Indymedia και μερικα Μπλογκ και Σελίδες.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι η μικρή παρουσία της Αριστεράς στα ΜΚΔ δεν είναι τυχαία, ούτε έχει απλά να κάνει με το πνεύμα της κατάθλιψης και της κινηματικής ύφεσης. Με την αντίληψη ότι το κίνημα είναι το άπαν, υποτιμώντας ουσιαστικά την ιδεολογικοπολιτική δύναμη των ΜΚΔ. Με την αίσθηση της ήττας του εργατολαϊκού κινήματος και της Αριστεράς, μετά το 2015 και την γενικότερη απογοήτευση. Με την αντίληψη, ότι τα ΜΚΔ όπως και τα ΜΜΕ, είναι στα χέρια της άρχουσας τάξης και των πολυεθνικών μονοπωλίων, οπότε κάθε παρέμβαση είναι μάλλον μάταιη. Με την ενασχόληση μεγάλου μέρους του εργατολαϊκού κόσμου, ιδιαίτερα στους νέους με τα ΜΚΔ, περισσότερο σαν ψυχαγωγία και εκτόνωση και πολύ λιγότερο σαν ενημέρωση και πολιτική αλληλεπίδραση.

Σήμερα είναι απόλυτη αναγκαιότητα η συνολική αναβάθμιση της παρουσίας την Αριστεράς και του κινήματος στα ΜΚΔ, για να μπορέσουν να ανοίξουν νέοι δρόμοι επικοινωνίας, με την εργατική τάξη και την νεολαία. Το κοινωνικό καζάνι βράζει, σε υψηλές μάλιστα θερμοκρασίες στον πάτο του, ας τις αφουγκραστούμε και ας ετοιμαστούμε πολιτικά συμβάλλοντας στην συγκρότηση του αναγκαίου ενιαίου κοινωνικοπολιτικού μετώπου σε ριζοσπαστική, αντιιμπεριαλιστική και σύγχρονη αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Οι προκλήσεις έρχονται.

[1] Σκέψεις για το διαδίκτυο σήμερα, του Γιώργου Κυριακού

[2] H ασφάλεια δεδομένων πάει σύννεφο, του Άρη Χατζηστεφάνου

[3] Περί ρατσιστικού κανιβαλισμού σε ΜΜΕ και ΜΚΔ

[4] Δημήτρης Πατέλης: Φασιστικές δυνάμεις κρούσης στο διαδίκτυο!

πηγη: pandiera.gr