Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Του ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΠΕΡΑ

Η Ελλάδα  βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο όριο μεταξύ συμφωνίας από τη μία και διακοπής αποπληρωμής του χρέους και εξόδου από την ευρωζώνη από την άλλη. Το κλειδί για τις εξελίξεις δεν τον κρατάει μόνο η Αθήνα αλλά κυρίως το Βερολίνο. Η Γερμανία, ενδεχομένως, να συνεχίσει να επιδεικνύει τις επόμενες ημέρες ασύγγνωστη πυγμή αδιαλλαξίας, αρνούμενη πεισματικά κάθε επίδραση από το στεντόρειο «όχι» του ελληνικού δημοψηφίσματος. Αν, όμως, αυτή η επίδειξη πυγμής από το Βερολίνο δεν μεταφραστεί σε συμφωνία, πράγμα που προϋποθέτει άτακτη υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης, τότε η Γερμανία κινδυνεύει να χάσει πάρα πολλά και κρίσιμα από εξελίξεις που «υποχρεωτικά» θα σπρώξουν την Ελλάδα σε τροχιά εθνικού νομίσματος. Το κυριότερο, η Γερμανία θα απολέσει σε αξιοπιστία και ικανότητα ηγεσίας, χωρίς τα οποία η Ευρώπη, που υπό Γερμανική ηγεμονία κατασκευάζει, δεν θα έχει και πολύ γρήγορα κανένα μέλλον, παρά μόνο τη διάλυση.

Σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές, όποια κι αν είναι η στάση της Γερμανίας, η Ελλάδα οφείλει να δείξει συνέπεια και σταθερότητα, επιμένοντας στο σεβασμό της γιγάντιας λαϊκής εντολής και σε μια συμφωνία συμβατή και σε ισορροπία, με τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, προετοιμαζόμενη, ταυτόχρονα για όλα τα ενδεχόμενα. Μια «προκρούστεια» συμφωνία που θα εξουθενώνει το λαό και την οικονομία, θα είναι ό,τι το χειρότερο για το ελληνικό μέλλον. Θα είναι κυριολεκτικά καταστροφή! Μια συμφωνία που δεν θα βάζει φρένο στη λιτότητα, δεν θα προβλέπει ικανή ρευστότητα για την οικονομία και βαθιά διαγραφή του χρέους, δεν έχει τίποτα να προσφέρει στην πατρίδα μας. Το αντίθετο, θα διαιωνίσει την κρίση και θα την επιδεινώσει.

Η Ελλάδα δεν διαθέτει μια και μόνο αλλά πολλές επιλογές. Όλες δύσκολες και δύσβατες. Η χειρότερη, όμως, η πιο εξοντωτική, η πιο ταπεινωτική και ανυπόφορη, είναι η παράδοση και η υποταγή στους «Θεσμούς» της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.

ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΠΕΡΑΣ

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Σε ένα κείμενο , το οποίο περιγράφει το πλαίσιο και τις ελληνικές επιδιώξεις για την διαπραγμάτευση με την Ευρώπη κατέληξαν ο πρωθυπουργός με τους πολιτικούς αρχηγούς έπειτα από το εξάωρο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών.

Το κοινό ανακοινωθέν δεν υπέγραψε ο γγ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος διαφώνησε με ολόκληρο το πλαίσιο.

Βασικοί άξονες είναι:

• Δέσμευση ότι η Ελλάδα δεν θέλει ρήξη με την ΕΕ
• Αναπτυξιακό πακέτο
• Αναφορά στις μεταρρυθμίσεις
• Άνοιγμα των τραπεζών
• Αντιμετώπιση του προβλήματος βιωσιμότητας του χρέους

Όλο το κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος

«Ύστερα από αίτημα του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος συνεκάλεσε σήμερα, 6η Ιουλίου 2015 και ώρα 10:00, σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών των Κομμάτων που εκπροσωπούνται στην Βουλή, υπό την Προεδρία του. 

Στην σύσκεψη έλαβαν μέρος:

• Ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας, 
• Ο μεταβατικός Αρχηγός της Ν.Δ., υπό την ιδιότητά του ως Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης,
• Ο Επικεφαλής του Κόμματος «Το Ποτάμι», κ. Σταύρος Θεοδωράκης,
• Ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, κ. Δημήτριος Κουτσούμπας,
• Ο Πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, κ. Παναγιώτης Καμμένος και
• Η Πρόεδρος του «Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος», κα Φώφη Γεννηματά. 

Κατά την σύσκεψη, ο Πρωθυπουργός προέβη σ’ ενημέρωση των Πολιτικών Αρχηγών για τις πρωτοβουλίες που προτίθεται ν’ αναλάβει άμεσα, μετά το αποτέλεσμα του χθεσινού δημοψηφίσματος.  Στην συνέχεια οι Πολιτικοί Αρχηγοί διατύπωσαν τις επιμέρους προτάσεις τους. 

Στο τέλος της σύσκεψης οι Πολιτικοί Αρχηγοί –με την επιφύλαξη της συνολικής διαφωνίας του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ κ. Δημητρίου Κουτσούμπα, η οποία καταχωρίσθηκε λεπτομερώς στα Πρακτικά της συνεδρίασης- κατέληξαν στην εξής κοινή ανακοίνωση:

«Η πρόσφατη ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού δεν συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας

Προς αυτή την κατεύθυνση η Κυβέρνηση αναλαμβάνει την ευθύνη για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων.  Και ο κάθε Πολιτικός Αρχηγός θα συμβάλλει, αντιστοίχως, στο πλαίσιο του θεσμικού και πολιτικού του ρόλου. 

Κοινός στόχος είναι η επιδίωξη λύσης η οποία θα διασφαλίζει:

• Την επαρκή κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Χώρας.
• Αξιόπιστες μεταρρυθμίσεις, με κριτήριο την δίκαιη κατανομή των βαρών και προώθηση της ανάπτυξης, με τις κατά το δυνατόν λιγότερες υφεσιακές επιπτώσεις. 
• Ισχυρό, εμπροσθοβαρές, αναπτυξιακό πρόγραμμα, πρωτίστως για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας. 
• Δέσμευση για την έναρξη ουσιαστικής συζήτησης ως προς την αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους.
• Άμεση προτεραιότητα αποτελεί η αποκατάσταση της ρευστότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ.

Ο Πρωθυπουργός δεσμεύθηκε να ενημερώσει τους Πολιτικούς Αρχηγούς, αμέσως μετά την προσεχή Σύνοδο Κορυφής, για τα πρώτα συμπεράσματα που θα εξαχθούν και για την εν γένει πορεία των διαπραγματεύσεων.»

«Δίνουμε τη δύναμη στον πρωθυπουργό να διαπραγματευθεί εκ μέρους του συνόλου του ελληνικού λαού»

Νωρίτερα, την υπογραφή του κοινού ανακοινωθέντος από τον πρωθυπουργό και όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, πλην του Δημήτρη Κουτσούμπα, είχε ανακοινώσει ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος.

«Είναι μια ιστορική ημέρα. Δίνουμε τη δύναμη στον πρωθυπουργό να διαπραγματευθεί εκ μέρους του συνόλου του ελληνικού λαού και της πολύ μεγάλης πλειοψηφίας της Βουλής» δήλωσε ο Πάνος Καμμένος συμπληρώνοντας ότι «Το ΚΚΕ διαφώνησε με όλες τις θέσεις».

«Η συμφωνία είναι μονόδρομος. Πρέπει να επιτευχθεί και να περιλαμβάνει αποκατάσταση της ρευστότητας, αναπτυξιακό πακέτο και λύση για το χρέος» τόνισε ο Πάνος Καμμένος, ενώ, έκανε λόγο για την «επόμενη ημέρα της μεταπολίτευσης» και υπογράμμισε ότι «Είναι στα χέρια της Ευρώπης να αντιληφθεί ότι η λύση που αποτελεί επιθυμία του συνόλου του ελληνικού λαού θα πρέπει να δοθεί άμεσα ώστε η Ελλάδα να μπει στον δρόμο της ανάπτυξης».

«Ο ελληνικός λαός δεν ψήφισε ρήξη» είπε ο Θεοδωράκης και έκανε έκκληση στην ΕΚΤ

«Ο ελληνικός λαός δεν ψήφισε ρήξη, ψήφισε συνεννόηση και λύση μέσα στην ΕΕ. Καλούμε την ΕΚΤ να δει ότι υπάρχει μια προσπάθεια έναρξης των διαπραγματεύσεων. Πρέπει η ΕΚΤ να λάβει υπόψη της τις μεγάλες ανάγκες του τραπεζικού συστήματος» δήλωσε ο Σταύρος Θεοδωράκης εξερχόμενος από το Προεδρικό Μέγαρο.

Ο επικεφαλής του Ποταμιού παρέπεμψε στο κοινό ανακοινωθέν το οποίο αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα τονίζοντας ότι «Η κυβέρνηση αναλαμβάνει την ευθύνη για διαπραγματεύσεις ώστε να υπάρχει συμφωνία. Υπήρξε ανταλλαγή απόψεων για όσα συνέβησαν πριν το δημοψήφισμα και όσα πρέπει να κάνουμε από εδώ και πέρα ως χώρες».

«Τα μηνύματα είναι αρνητικά, αλλά πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να δώσουμε να καταλάβουν πως η Ευρώπη δεν γίνεται χωρίς την Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή η ανάγκη είναι οι πολιτικοί αρχηγοί, είναι να είναι χρήσιμοι και όχι ευχάριστοι. Χρήσιμοι στην ανάγκη ύπαρξης μιας συμφωνίας δήλωσε  ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Παράλληλα, ο κ. Θεοδωράκης ανέφερε πως ζήτησε τα πρακτικά της συνεδρίασης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών να δοθούν τη δημοσιότητα αφού τελειώσει ο κόκκινος συναγερμός και ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση, ενώ, σημείωσε ότι «Ο πρωθυπουργός δέχτηκε ότι οι άνθρωποι που θα κάνουν τη διαπραγμάτευση πρέπει να είναι άνθρωποι που να έχουν εφόδια, αλλά να μην κινούνται σε λογική ρήξης».

Επιβεβαίωσε, τέλος, ότι στο κείμενο θα υπάρχει αναφορά πως πρέπει να ξεκινήσει συζήτηση για τη λύση του χρέους.

Στήριξη αλά καρτ από τον Μεϊμαράκη

Από την πλευρά του ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης, παρά το γεγονός ότι υπέγραψε το κοινό ανακοινωθέν, κράτησε αποστάσεις από την κυβέρνηση σημειώνοντας ότι «Αυτή η συνάντηση έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό. Η καθυστέρηση ήταν εις βάρος της οικονομίας και της χώρας. Είναι γεγονός ότι η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από ότι ήταν πριν τρεις μέρες, πριν τρεις μήνες».

«Οφείλουν όλες οι πολιτικές ηγεσίες να συμβάλουν ώστε να ξαναβρούμε την ενότητα που απαιτείται να έχουμε την ψυχραιμία και να παροτρύνουμε την κυβέρνηση, που έχει την ευθύνη, να φέρει μια συμφωνία. Θα κάνουμε όλες τις κινήσεις εκείνες, εφόσον μας ικανοποιεί η συμφωνία, για να μπορέσει να υποστηριχθεί από όλους» κατέληξε ο προσωρινός πρόεδρος της ΝΔ.

Γεννηματά: Στο «και πέντε» η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού

Κριτική στον Αλέξη Τσίπρα άσκησε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μετά την εξάωρη συνεδρίαση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

«Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού γίνεται στο και 5', μας βρίσκει με τις τράπεζες κλειστές, χωρίς ρευστότητα, με τη χώρα στον αέρα. Αν η πρωτοβουλία είχε έρθει νωρίτερα πολλά από αυτά που ζούμε θα μπορούσαμε να τα είχαμε αποφύγει» είπε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και συμπλήρωσε «Επιτακτική ανάγκη η συνέχιση των διαπραγματεύσεων με ευθύνη της κυβέρνησης. Δεν έχει εντολή η κυβέρνηση για ρήξη. Ο ελληνικός λαός πρέπει να δικαιωθεί για τις προσπάθειες που έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια».

Κουτσούμπας: Είτε θα υπογράψουν νέο μνημόνιο είτε θα έλθει κρατική χρεοκοπία 

Τους λόγους για τους οποίους διαχώρισε τη στάση του ως προς το κοινό ανακοινωθέν εξήγησε ο γ.γ. του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, εκτιμώντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαπραγμάτευση στην Ευρώπη.

«Ακούσαμε για την πορεία των εξελισσόμενων διαπραγματεύσεων εκφράσαμε τις απόψεις του ΚΚΕ τόσο για τις εκτιμήσεις του αποτελέσματος όσο και για τα προβλήματα που βιώνει ο ελληνικός λαός σε αυτή τη λυκοσυμμαχία της Ευρώπης» είπε ο Δημήτρης Κουτσούμπας και πρόσθεσε «Το ΚΚΕ διαφώνησε συνολικά με το ανακοινωθέν που συμφώνησαν τα υπόλοιπα κόμματα. Η διαφωνία έχει να κάνει με το πώς εκλαμβάνουμε την ετυμηγορία αλλά και την πορεία».

Διεμήνυσε ότι «δεν έχει εξουσιοδοτήσει κανένας κανέναν για να πάει να υπογράψει νέο μνημόνιο».

Ως εξέλιξη αναγνώρισε ότι «είτε θα υπογράψουν επώδυνη συμφωνία ή να δρομολογηθούν εξελίξεις κρατικής χρεοκοπίας. Και οι δύο αυτές εκδοχές θα είναι σε βάρος του ελληνικού λαού. Η ρήξη προϋποθέτει άλλη στρατηγική, λαϊκή εξουσία».

Σακελλαρίδης: Το συμβούλιο αρχηγών δεν θα μπορούσε να αγνοήσει το δημοψήφισμα 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης,  δήλωσε ότι το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, μία ημέρα μετά το δημοψήφισμα, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει το μαζικό, πλειοψηφικό και σαφές μήνυμα του ελληνικού λαού. Την εντολή, δηλαδή, για μια ουσιαστική και βιώσιμη ευρωπαϊκή λύση που θα επιμερίζει τα βάρη με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, θα ρυθμίζει το ζήτημα του χρέους, θα διασφαλίζει τις αναπτυξιακές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και φυσικά θα αποκαθιστά τη ρευστότητα των τραπεζών. 

Ο πρωθυπουργός -σημείωσε ο κ. Σακελλαρίδης- ζήτησε την στήριξη των πολιτικών αρχηγών για την υλοποίηση της απόφασης του ελληνικού λαού. Η ελληνική κυβέρνηση με αίσθημα ευθύνης και απόλυτη συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών προχωρά άμεσα στη λήψη όλων των απαραίτητων πολιτικών πρωτοβουλιών για την επίτευξη συμφωνίας το συντομότερο δυνατό.

πηγη: efsyn.gr

Η ποσότητα πλαστικών απορριμμάτων στην περιοχή της Μεσογείου είναι συγκρίσιμη με εκείνες στις μεγάλες περιοχές συσσώρευσης πλαστικών που βρίσκονται στα κέντρα των ωκεανών του πλανήτη, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η ομάδα του Αντρές Κόθαρ, από το Πανεπιστήμιο του Κάντιθ της Ισπανίας, δημιούργησε τον πρώτο παγκόσμιο χάρτη παρουσίας πλαστικών απορριμμάτων στους ανοιχτούς ωκεανούς.

Ο χάρτης δείχνει την ύπαρξη πέντε περιοχών υψηλής συσσώρευσης επιπλέοντων πλαστικών σκουπιδιών στα κέντρα του Βόρειου Ειρηνικού, του Νότιου Ειρηνικού, του Βόρειου Ατλαντικού, του Νότιου Ατλαντικού και του Ινδικού Ωκεανού.

Τα ρεύματα των ωκεανών μεταφέρουν τα πλαστικά που απορρίπτονται από τον άνθρωπο σε κεντρικές περιοχές σύγκλισης στα ανοικτά των ωκεανών, όπου τα υλικά αυτά συσσωρεύονται.

Ωστόσο, εκτεταμένες περιοχές του ωκεανού που είναι επιρρεπείς στη συσσώρευση πλαστικών απορριμμάτων παραμένουν ελάχιστα ή και καθόλου εξερευνημένες. 

Αυτή ήταν η περίπτωση και με τη Μεσόγειο, μια σχεδόν κλειστή θάλασσα που περιτριγυρίζεται από περιοχές εντατικής χρήσης πλαστικών.

Η ισπανική ερευνητική ομάδα μέτρησε τις συγκεντρώσεις πλαστικών σε όλη τη Μεσόγειο, από τα Στενά του Γιβραλτάρ ως την Κύπρο, βρίσκοντας ποσότητες πλαστικών απορριμμάτων συγκρίσιμες με εκείνες στα μεγάλα κέντρα συσσώρευσης των ωκεανών.

«Βρήκαμε πλαστικό σε ποσοστό 100% των περιοχών που δειγματολήφθηκαν, με μέση πυκνότητα ένα τεμάχιο πλαστικού ανά τέσσερα τετραγωνικά μέτρα», δήλωσε ο Κόθαρ.

Η ποσότητα των πλαστικών στα επιφανειακά ύδατα εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 1.000 και 3.000 τόνων, και εμφανίζεται κυρίως ως μικροσκοπικά κομμάτια που έχουν αποκοπεί από πλαστικά αντικείμενα όπως μπουκάλια, σακούλες και περιτυλίγματα.

Η χωρική κατανομή των πλαστικών στη Μεσόγειο είναι ανομοιογενής, λόγω της δράσης του ανέμου και των κυμάτων.

Η συσσώρευση πλαστικών απορριμμάτων στη Μεσόγειο Θάλασσα οφείλεται στην υψηλή ανθρώπινη παρουσία, αλλά σχετίζεται επίσης με τη ροή της κυκλοφορίας του νερού, το οποίο δρα ως παγίδα για τα σκουπίδια που επιπλέουν.

Η εκροή του νερού γίνεται μέσω του Γιβραλτάρ, γεγονός που καθιστά δύσκολη την έξοδο των πλαστικών από τη Μεσόγειο.

Η Μεσόγειος αντιπροσωπεύει λιγότερο από το ένα τοις εκατό των παγκοσμίων θαλασσών και ωκεανών, αλλά έχει δυσανάλογες οικολογικές και οικονομικές αξίες. 

Φιλοξενεί περίπου το δέκα τοις εκατό των θαλάσσιων ειδών, ενώ η αλιεία και ο παράκτιος τουρισμός αποτελούν βασικές πηγές εισοδήματος για τους κατοίκους της περιοχής.

Τα πλαστικά απορρίμματα φέρεται να έχουν βρεθεί στα στομάχια μικρών ψαριών, θαλάσσιων πτηνών, χελωνών και φαλαινών.

Δεδομένου ότι η παραγωγή πλαστικών υλικών είναι πιθανό να συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια πολύ θλιβερή εικόνα, εάν δε ληφθούν επείγοντα μέτρα πρόληψης, προειδοποιεί ο Κόθαρ.

πηγη: left.gr

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ*

Με βάση τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις έγκυρων πολιτικών αναλυτών, το 67% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ ψήφισε «ΟΧΙ» και το 11% «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Οι υπόλοιποι ψηφοφόροι του ΚΚΕ είτε επέλεξαν άκυρο/λευκό είτε το άκυρο «ψηφοδέλτιο» του ΚΚΕ. Είναι προφανές ότι κατέρρευσε με πάταγο η «γραμμή» της ηγεσίας του Περισσού.

Είναι γνωστό, ότι εξαρχής το ΚΚΕ, ήταν κατά της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ και κατόπιν στην ΟΝΕ. Βέβαια, άλλα κόμματα και συλλογικότητες της Αριστεράς, δεν εμποδίστηκαν από αυτή τους τη θέση και στάση να συμμετάσχουν στη μεγάλη παλλαϊκή – πάνδημη μάχη, θέτοντας τα δικά τους προτάγματα και τα δικά τους μεγάλα «ΟΧΙ».

Πολλώ δε μάλλον, που η βαρύνουσα συμμετοχή του δίπλα στα πιο μαχητικά τμήματα της ελληνικής ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, θα μπορούσε να συνεισφέρει στην αναγκαία αποτροπή οποιασδήποτε απόπειρας "νόθευσης" της λαϊκής εντολής και "απονεύρωσης" της δυναμικής της.

Τούτη την ιστορική και κρίσιμη ώρα για τον ελληνικό λαό και τον τόπο, όμως , η ηγεσία του ΚΚΕ επέλεξε τον αναχωρητισμό από μια ιστορικών διαστάσεων και άνιση μάχη του ελληνικού λαού.

Μια μάχη πέρα και έξω από προσπάθειες επιβολής κάποιας πολιτικής ηγεμονίας.

Μια μάχη η οποία δόθηκε στο δρόμο με αντίπαλο την χρεοκοπημένη ελληνική αστική τάξη. Μια αστική τάξη η οποία προσπάθησε με «νύχια και με δόντια» να ανασυνταχθεί και να κατορθώσει να δώσει τα διαπιστευτήριά της στα ξένα αφεντικά της. Χρησιμοποίησε απροκάλυπτα κάθε μέσον για την επιβολή μιας χαλκευμένης λαϊκής ετυμηγορίας. Με κύριο όπλο της, τον «τρόμο», που εξαπολύθηκε απροκάλυπτα και καταιγιστικά από τα εγχώρια και ξένα συστημικά ΜΜΕ και τους τραπεζίτες.

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ

Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε 4 χρόνια που η ηγεσία του ΚΚΕ αρνείται να «αναμιχθεί» με τον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό. Μετά το «κίνημα των Πλατειών» του 2011 , ο Περισσός αρνήθηκε την κομματική του παρουσία (και κατά πολλούς αρνήθηκε την ίδια του την ιστορία) στην πιο μαζική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε ποτέ στη χώρα μας μετά την εθνική απελευθέρωση του 1944.

Και μπορεί τότε στο κίνημα των Πλατειών να υποστήριζε, ατυχώς, ότι : «Η αστική τάξη έχει ανάγκη από ένα "κίνημα" στα μέτρα της» («Ριζοσπάστης» 26 Μαΐου 2011), όσο και αν φάνηκε ξεκάθαρα από τη στάση των κυρίαρχων πολιτικο-οικονομικών ελίτ απέναντι στις «Πλατείες» ότι αυτό δεν ίσχυε. Τώρα, όμως, που υπήρξε και κίνημα αστών υπέρ του «ΝΑΙ» στην υποτέλεια και τα τελεσίγραφα – λαιμητόμο των δανειστών, ποια είναι αλήθεια η δικαιολογία για την αποχή από τους αγώνες; Τώρα που προεξάρχουσες στο "μαύρο μέτωπο" του "ΝΑΙ" ήταν σύσσωμες οι εργοδοτικές ενώσεις με μπροστάρη τον ΣΕΒ;

Την ώρα που ο ελληνικός λαός στο Σύνταγμα και σε όλη τη χώρα μαζί και με αγωνιστές της στενής επιρροής του Κόμματος διαδήλωνε υπέρ του «ΟΧΙ» στα ιταμά τελεσίγραφα των ευρωατλαντικών «συμμάχων» - δανειστών, το ΚΚΕ ακύρωνε τον εαυτό του δηλώνοντας άκυρο και, ουσιαστικά, αποχή από τη μάχη.

Απέδειξε , έτσι, ότι όταν αναγκάζεται να βρεθεί μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα που απαιτούν άμεσες απαντήσεις και όπου δεν επαρκεί μόνο ο καταγγελτικός λόγος, περνάει κάτω από τον πήχη των λαϊκών αναγκών και των ιστορικών απαιτήσεων.

Και μπορεί αυτό να είναι ανέξοδο σε άλλες περιπτώσεις, όπου η στάση του αυτή κρίνεται στοιχειωδώς επαρκής ώστε να μένει «πιστό» στη , δήθεν, επαναστατική του «καθαρότητα» με μόνιμη επίκληση και παραπομπή στη «λαϊκή εξουσία» και το σοσιαλισμό. Σε στιγμές, όμως, σαν κι αυτές, κάτι παραπάνω από οριακές, η τακτική του αναχωρητισμού αποδεικνύει τα υπαρξιακά του αδιέξοδα και την απομάκρυνσή του από βασικές αρχές της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας και της διαλεκτικής σκέψης.

Τι είχε να χάσει αλήθεια η ηγεσία του ΚΚΕ αν δήλωνε «παρών» σε αυτή τη μάχη του «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού;

Θα «νόθευε», μήπως, την ιδεολογική του ταυτότητα;

Θα έχανε κάτι από το διακριτό του ρόλο;

Τουναντίον, αν ανταποκρινόταν στη διάθεση της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας για αγώνα μέχρι τέλους, θα μπορούσε να «ζυμώσει» τις ιδέες του και να διεκδικήσει το ρόλο της «πρωτοπορίας» στο όνομα της οποίας – φευ - επέλεξε τον αναχωρητισμό!

Ο αγώνας αυτός ήταν ένας αγώνας, όπως απέδειξαν, ακόμα και οι αναλύσεις του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, έντονα ταξικός (1). Ένας αγώνας με αντιπάλους οι οποίοι επιστράτευσαν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να υφαρπάξουν μια «νοθευμένη» λαϊκή συναίνεση εναντίον των ίδιων των λαϊκών συμφερόντων. Έμοιαζε με μάχη στην οποία δεν τηρούταν καμιά αρχή και οι αιχμάλωτοι εκτελούνταν από τα Μέσα Μαζικής Χειραγώγησης.

Από όλα αυτά προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι επρόκειτο για μια μάχη πέρα για πέρα ταξική! Και η ηγεσία του Περισσού έλαμψε δια της απουσίας της!

Η ηγεσία του ΚΚΕ έχει ισχυριστεί πολλές φορές το τελευταίο διάστημα ότι το Κόμμα είναι «παντός καιρού». Πώς μπορεί , όμως, να δικαιολογήσει το γεγονός ότι αρνείται πεισματικά να πάρει θέση σε ιστορικών διαστάσεων διακυβεύματα με σαφές ταξικό πρόσημο σαν αυτή τη μάχη που έδωσε ο ελληνικός κόντρα σε "θεούς και δαίμονες"; Και τι πρόσχημα θα επικαλεστεί στα μέλη , στα στελέχη του και τους οπαδούς του για την ηχηρή απουσία του από μια τέτοια μάχη, την οποία , μάλιστα, ο ελληνικός λαός έδωσε και κέρδισε με συντριπτικό ποσοστό και σε συνθήκες που όλα ήταν εναντίον του;

---------------------------------

(1) : Με την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων είναι σαφέστατος ο ταξικός χαρακτήρας της μάχης που δόθηκε. Στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής το ΟΧΙ υπερψηφίστηκε με ποσοστό πάνω από 70% σε δήμους με εργατική - λαϊκή κοινωνική σύνθεση:

Πέραμα (76,64%), Κερατσίνι - Δραπετσώνα (72,84%), Αγία Βαρβάρα (72,80%), Νίκαια - Ρέντης (72,61%), Κορυδαλλός (71,25%), Αιγάλεω (70,55%) και Περιστέρι (70,28%).

Αντίθετα, όπου το ποσοστό του ΟΧΙ ήταν κάτω από 50% πρόκειται για δήμους με αστική - μεσοαστική ή μεσοαστική - μικροαστική κοινωνική σύνθεση:

Φιλοθέη - Ψυχικό (28,39%), Κηφισιά (36,08%), Βάρη - Βούλα - Βουλιαγμένη (39,27%), Παπάγου - Χολαργός (42,72%), Βριλήσσια (44,48%), Π. Φάληρο (48,13%), Πεντέλη (48,21%), Γλυφάδα (49,41%), Μαρούσι (49,52) και Χαλάνδρι (49,47%).

* Ο Χρήστος Κασίμης είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ΝΕ Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ και δημοτικός σύμβουλος Χαλανδρίου με την παράταξη "Αντίσταση με τους Πολίτες"

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, δύο μέρες μετά το περήφανο και συντριπτικό ΟΧΙ στις μαύρες προτάσεις ανασκολοπισμού της ελληνικής κοινωνίας που είχε κάνει ο ίδιος και όλοι οι θεσμοί της ΕΕ, αναρωτήθηκε:

«Θέλουμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτή η ετυμηγορία. Μου λένε πως δεν είναι ψήφος εναντίον του ευρώ και της Ευρώπης, και σίγουρα δεν είναι απόρριψη μίας πρότασης που δεν υπήρχε πλέον στο τραπέζι»

Αυτός που με αυτοκρατορικό διάγγελμα προειδοποιούσε τον ελληνικό λαό πως αν τυχόν ψήφιζε ΟΧΙ στην πρόταση εκούσιου αποκεφαλισμού, θα είχε διαπράξει έγκλημα κατά της …Ευρώπης και της ιστορίας, τώρα μας λέει ότι κάποιοι τον πληροφόρησαν, πώς, όχι, δεν ήταν ψήφος εναντίον της.

Και ποιοι αλήθεια τον πληροφόρησαν και επιχείρησαν να τον καθησυχάσουν (ως φαίνεται κατά παραγγελία);

Κοιτάξτε πως ξεκινάει η κοινή ανακοίνωση της σύσκεψης πολιτικών αρχηγών των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ.  ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ:

«Η πρόσφατη ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού δεν συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας».

Δύο είναι τα σημαντικά θέματα εδώ:

Το πρώτο είναι ότι το κυβερνητικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που πρότεινε το ΟΧΙ και οι δυνάμεις του ΝΑΙ στη νέα μνημονιακή σφαγή κάθισαν – με το καλημέρα  και πριν στεγνώσει το μελάνι της λαϊκής καταδίκης- επί εφτά ώρες μαζί, για να κάνουν ..διάγνωση και να βγάλουν απόφαση για το χαρακτήρα του ΟΧΙ.

Το δεύτερο ζήτημα είναι η ίδια η γνωμάτευση: η ετυμηγορία λένε «δεν συνιστά εντολή ρήξης».

Μάλιστα…

Ας θυμηθούμε ότι τα κόμματα των μνημονιακών βρικολάκων,  έλεγαν πως έτσι και ψηφίσει  ο κόσμος ΟΧΙ στη μαύρη πρόταση των μαύρων της ευρωζώνης, θα έχει ψηφίσει ΟΧΙ στην ευρωζώνη, στην ΕΕ, στην ατομική ιδιοκτησία και δε συμμαζεύεται.  Μαζεύονται τώρα οι ίδιοι  ως μάρτυρες και υποστηρικτές της διακηρυγμένης θέσης του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα χρησιμοποιήσει το ΟΧΙ για «διαπραγμάτευση» και όχι για την αναγκαία ρήξη!

Από την άλλη,  έχουμε ξαναγράψει για το ΣΥΡΙΖΑ,  πως έχει ζηλέψει τη γνωστή ρήση Χριστόφια του ΑΚΕΛ για το Σχέδιο Ανάν: «Λέμε ΟΧΙ για να τσιμεντώσουμε το ΝΑΙ».

Οι πρώτοι ταπεινωμένοι, οι δεύτεροι γαμπροί με ξένα κουφέτα, συνυπογράφουν από κοινού ένα προκλητικό και ανοιχτό πραξικόπημα απέναντι στη λαϊκή θέληση. Κονταίνουν ακόμη και το δικό τους μπόι της «ενιαίας εθνικής διαπραγμάτευσης», δηλώνοντας πριν και από τους «εταίρους» τους ότι το ΟΧΙ του λαού το έχουν γραμμένο προκαταβολικά.

Η ηγεσία του  ΣΥΡΙΖΑ εξ αρχής οδηγήθηκε σε ένα δημοψήφισμα που δεν ήθελε, ως αποτέλεσμα της ήττας της γραμμής «ούτε ρήξη, ούτε υποταγή». Μιας καταστροφικής γραμμής, πού χάρισε χρόνο και χρήμα στον αντίπαλο.  Που τον οδήγησε με την πλάτη στον τοίχο, αφού πρώτα στέγνωσε πληρώνοντας 8 δις σε δόσεις του ΔΝΤ. Ταλαντεύτηκε μέχρι το παραπέντε για την ακύρωσή του δημοψηφίσματος ή την αλλαγή της δικής του θέσης από  ΟΧΙ σε ΝΑΙ. Κόνταινε διαρκώς το ΟΧΙ, ρισκάροντας ακόμη και το ΝΑΙ. Τώρα επιχειρεί να κρυφτεί πίσω από την «εθνική συναίνεση» και τους ζεματισμένους του ΝΑΙ για να κάνει την κωλοτούμπα.

Και όμως. Τη χαραμάδα που βρήκε ο κόσμος την έκανε βαθειά ρωγμή στο ραγιαδισμό και την υποταγή με το συντριπτικό ΟΧΙ, ειδικά στις εργατικές λαϊκές περιοχές, απορρίπτοντας την τρομοκρατία και την άκυρη στάση.

Η μπάλα ξαναγύρισε πίσω:

«Και με τράπεζες κλειστές, και με απειλές για κουρέματα, και με τα κανάλια ξέχειλα στο ψέμα, εμείς δε μασάμε, λογαριαστείτε».

Θα βρεθούν ξανά μπροστά σε οδυνηρή έκπληξη, όσοι δεν αντιλαμβάνονται το ταξικό και κοινωνικό βάθος, καθώς  και τη δυναμική του ΟΧΙ. Αν η κυβέρνηση νομίζει πως μπορεί να πουλήσει στεγνά και  να μετατρέψει το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, ζητώντας βοήθεια από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ που μισούν και περιφρονούν το λαό ως «λαουτζίκο», δε θα αργήσει να καεί.

Οι «εταίροι» τους, μόνο θάρρος παίρνουν από αυτό τον απροκάλυπτο ραγιαδισμό και δε θα χάσουν ευκαιρία από τη μεριά τους να τους ταπεινώσουν.

Ο Γιουνκέρ, μεταξύ των άλλων είναι φτηνός μπαγαπόντης: Αφού, λέει, η πρόταση των θεσμών είχε αποσυρθεί από το τραπέζι, δεν είναι δυνατόν να απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα!

Ας δούμε την ουσία, πέρα από τις φαιδρότητες:

Ετοιμάζουν ένα πακέτο συμφωνίας που θα περιέχει ένα προς ένα  όλα σχεδόν τα μέτρα που έχουν ήδη καταψηφιστεί ως μέτρα της τρόικας στο δημοψήφισμα. Θέλουν τον τέλειο εξευτελισμό για να σπάσουν τον τσαμπουκά του κόσμου. Ήδη οι πρώτες πληροφορίες σχετικά με τις νέες ελληνικές κυβερνητικές προτάσεις το βεβαιώνουν: Άμεσα δημοσιονομικά μέτρα πάνω από 8 δις, νέο διετές δάνειο/μνημόνιο με επαχθέστατους όρους (θα το πουν αναπτυξιακό πακέτο), εκλιπαρώντας παράλληλα υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση χρέους, με διατήρηση των υποχρεώσεων πληρωμής σε ετήσια βάση.

Οφείλουμε να αποδείξουμε ότι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Με τον ίδιο τρόπο που η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά πήρε πάνω της την υπόθεση του δημοψηφίσματος, διεκδικώντας μαζικά ένα ταξικό ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, έτσι και τώρα, είναι η ώρα της υπεράσπισης της λαϊκής εντολής. Διότι τώρα το ΟΧΙ  δεν είναι στόχος, αλλά συντελεσμένη νίκη και πρόπλασμα μετώπου ανατροπής.

Ο κόσμος του ΟΧΙ δικαιούται με κάθε μέσο να υπερασπίσει τη νίκη του, ενάντια σε λιποψυχίες και εν ψυχρώ πουλήματα.

Μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία με πυρήνα το «ΜΑΣ ΔΕΣΜΕΥΕΙ ΤΟ ΟΧΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ», μπορεί και πρέπει να υποστηριχθεί από το σύνολο των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το  ΚΚΕ,  τις αριστερές διαφοροποιήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, τον ανένταχτο κόσμο του αγώνα.

Οι δρόμοι που καίνε είναι μπροστά μας.

πηγη: pandiera.gr - 7 Ιουλ 2015

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

28/6: Η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για το Δημοψήφισμα καλεί μέλη και φίλους «Να  ακυρώσουν  αυτό το δίλημμα, ψηφίζοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ».  Κυκλοφορεί ξεχωριστό (άκυρο) ψηφοδέλτιο με τα 2 ΟΧΙ . 
 

4/7 (μια μέρα πριν το Δημοψήφισμα): Ο Γ.Γ. δηλώνει στο Περιστέρι ότι το ΚΚΕ καλεί το λαό «Να ρίξει στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ, να εκφραστεί είτε με άκυρο, είτε με λευκό, είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ».

Είναι μια προσπάθεια της ηγεσίας να «κρύψει» την αποτυχία της γραμμής για το «άκυρο με τα 2 ΟΧΙ»; Το εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτό το σενάριο.

5/7: Το δημοψήφισμα μετατρέπεται σε ιστορικό μικρόχρονο , που συμπυκνώνει όλες τις αλλαγές-σε όλα τα επίπεδα-  που συντελέστηκαν στη κοινωνία τα τελευταία 5 χρόνια.

Όμως το ΚΚΕ φαίνεται να απουσιάζει από αυτή τη συμπύκνωση. Η γραμμή του για άκυρο, (και στη συνέχεια και για λευκό, αποχή) φαίνεται να έχει ελάχιστη ανταπόκριση, κυρίως εντοπισμένη στα μέλη του και ένα στενό πυρήνα οπαδών.

Μπορεί να υπολογιστεί το ποσοστό που συγκέντρωσε η πρόταση του ΚΚΕ; Πολύ δύσκολα. Το Γενάρη του 2015, άκυρα και λευκά είχαν άθροισμα 2,36%. Στο δημοψήφισμα 5.8%. Αυτή η διαφορά είναι απλά ενδεικτική όμως.  Όχι μόνο γιατί υπήρχαν και άλλα κόμματα που καλούσαν σε άκυρο, αποχή, λευκό (όπως η Ένωση Κεντρώων) αλλά και λόγω της συγκεχυμένης κατάστασης με το σταυρό.

Η αποχή  κατέγραψε 37,50% από 36,38% που ήταν στις εκλογές του Γενάρη, μία πάρα πολύ μικρή αύξηση (εάν συνυπολογίσουμε  και πόσους δε μετακινήθηκαν για οικονομικούς λόγους.

Η εικόνα μέσα από τα εκλογικά τμήματα είναι χειρότερη. Τα άκυρα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ λαμβάνουν, πολλές φορές, ποσοστά πολύ μικρά, ακόμη και το 10% των ψήφων του κόμματος στις εκλογές του Γενάρη, στα αντίστοιχα εκλογικά τμήματα.

Επομένως, στη πιο αισιόδοξη εκδοχή, την γραμμή της ηγεσίας την εφάρμοσε ένα 2% και στην πιο απαισιόδοξη λιγότερο και από το 1%!

Δεν θα περίμενε βέβαια κανείς μια άμεση αυτοκριτική τοποθέτηση. Το ΚΚΕ είναι ένας οργανισμός που αντιδρά με χρονοκαθυστέρηση, ακόμα και σε πολύ κρίσιμα συμβάντα. Μάλιστα, αντί για αυτοκριτική, την επομένη του δημοψηφίσματος το 902gr δημοσιεύει ένα πίνακα όπου, ανάμεσα στα άλλα, αθροίζει άκυρο, λευκό και αποχή(!), (όπου βέβαια το άθροισμα ξεπερνάει το 40%), ενώ σε δεύτερο άρθρο καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ, σε (αλλά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αιγάλεω) για ωμό αντικομμουνισμό, φτάνοντας στο σημείο να αναπαραγάγει την ανακοίνωση της ΝΕ Μεσσηνίας όπου αναφέρει ότι «ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αποφυλακίζει τους φασίστες της ΧΑ, την ίδια στιγμή απειλεί τα στελέχη και μέλη του ΚΚΕ. Αποδεικνύουν τι φοβούνται, ποιος τους ενοχλεί».

Η καταγγελία για «ωμό αντικομουνισμό»  προφανώς και αναφέρεται στις εντάσεις που δημιουργήθηκαν στα εκλογικά τμήματα όπου δε τηρήθηκε  διάταξη που απαγορεύει τη διακίνηση προεκλογικού υλικού έξω από τα εκλογικά τμήματα –πόσο μάλλον εντός ή πόσο μάλλον όταν η παρέμβαση ξεπερνούσε τα όρια της διακίνησης.

Όμως η επίθεση δεν είναι πάνα η καλύτερη άμυνα. Η ηγεσία του ΚΚΕ θα πρέπει με επάρκεια να απαντήσει στα ερωτήματα που θα θέτει και η πραγματικότητα και η κομματική βάση.

Η στάση στο δημοψήφισμα είναι πραγματικά ακατανόητη.

Ακόμη και για το «νέο»  ΚΚΕ, όπου η τακτική συγχέεται με τη στρατηγική και το ιδεολογικό με το πολιτικό, όπου ακόμη και η ιστορία του «παλαιού» ΚΚΕ τίθεται σε ανοικτή αμφισβήτηση (ΕΑΜ), η στάση του άκυρου είναι μη ερμηνεύσιμη.

Πως θα εξηγήσει την απόλυτα ταξική φύση του (δήμος Εκάλης :84,62%,Φιλοθέης -Ψυχικού 71,61% ΝΑΙ, δήμος Κερατσινίου- Δραπετσώνας :72,84% Περάματος: 76,64%, Ρέντη: 73,08%,Νίκαιας: 72,52%, ΟΧΙ), όταν βασικό επιχείρημα ήταν  ότι και το ναι και το όχι εκφράζουν δύο διαφορετικά τμήματα της αστικής τάξης, δύο διαφορετικά λόμπυ και μείγματα πολιτικής ;

Πως θα απαντήσει στα μέλη του, που θα αναρωτηθούν για ένα άλλο βασικό επιχείρημα (επιπέδου αμφιθεάτρου πρωτοετών), το ότι οι κομμουνιστές δεν μπορούν να ψηφίζουν μαζί με τη ΧΑ, και θα υπενθυμίζουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις το ΚΚΕ(όπως και άλλα κόμματα) ψήφιζαν «κατά» μαζί με τη ΧΑ στη βουλή( Μνημόνια, κα);

Αλλά εκεί που θα δυσκολευθεί περισσότερο να απαντήσει είναι γιατί ,τελικά , επιλέχθηκε μια γραμμή που δεν πήρε υπόψιν της τον αντικειμενικό συσχετισμό μέσα στη κοινωνία (και η συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων εδώ υπάγεται) και αντίθετα επιλέχθηκε μια στάση που και οδηγεί σε απομόνωση και, αντικειμενικά, ευνοεί την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί η γραμμή του άκυρου, αντικειμενικά, αυτό πέτυχε.

Εάν έβγαινε το ΝΑΙ, έδινε στην  ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το δικαίωμα να καταγγείλει το ΚΚΕ για μειοδοσία, νέα Βάρκιζα κλπ και το διαζύγιο από το λαϊκό αίσθημα θα ήταν ακόμη πιο ισχυρό από τη περίοδο «Τζανετάκη».

Εάν έβγαινε το ΟΧΙ, όπως και έγινε, θα έδινε το δικαίωμα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να ισχυριστεί ότι το άθροισμα του ΟΧΙ δεν συμπεριλαμβάνει και δυνάμεις που στέκονται αρνητικά απέναντι στην ΕΕ , καθώς όσοι έχουν τέτοια αντίληψη εκφράστηκαν μέσω του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ, με τη «καθαρή» θέση.

Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, η επιλογή της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ ήταν η πιο φιλική προς την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι αστικές δυνάμεις, από την επόμενη κιόλας στιγμή από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, επιδιώκουν  νααπονευρώσουν το δημοψήφισμα από τα υπαρκτά –έστω και με αντιφάσεις- ριζοσπαστικά του στοιχεία, αφαιρούν   το αντι-ΕΕ περιεχόμενό του δημοψηφίσματος, το οποίο  οι ίδιοι είχαν θέσει (ψηφίζουμε για εντός ή εκτός).

Κι εδώ βρίσκεται το πιο αρνητικό σημείο της στάσης του ΚΚΕ. Με την επιλογή του θα απέχει ουσιαστικά από όλη την επόμενη κρίσιμη μάχη, τη μάχη –στη κοινωνία και σε  κάθε έκφρασή της-της «ερμηνείας» της λαϊκής εντολής.

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Ο ελληνικός λαός με ένα περήφανο 61,3% στο δημοψήφισμα έδωσε βροντερή απάντηση σε όλους όσοι την προηγούμενη εβδομάδα με απειλές, εκβιασμούς, παραπλανητικά διλήμματα, ψυχολογική βία, καλλιέργεια φοβίας για επικείμενες καταστροφές προσπάθησαν να τον εξαναγκάσουν σε μια ντροπιαστική εκλογική συμπεριφορά. Ολόκληρος ο αστικός πολιτικός κόσμος, τα κανάλια και οι μεγάλες εφημερίδες, το σύνολο των μεγαλοδημοσιογράφων, οι επιχειρηματίες, η εκκλησία και μαζί το σύνολο των ευρωενωσιακών μηχανισμών και των πολιτικών ηγεσιών της ευρωζώνης δημιούργησαν ένα πρωτοφανές κλίμα. Ο λαός σ΄ αυτή την τεράστια ενορχηστρωμένη εκστρατεία εκφοβισμού του έμεινε όρθιος και έδωσε την απάντηση του.

Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός δεν κάμφθηκε, ότι στάθηκε όρθιος και έδωσε την απάντηση του. Και είναι μεγάλη απάντηση σε όλους αυτούς που θέλοντας να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες, τον εγκαλούν ό,τι κάθεται στον καναπέ, ότι ασχολείται μόνο με την ικανοποίηση ορισμένων άμεσων αναγκών του. Το μαζικό ΟΧΙ και η μαζική συμμετοχή της νεολαίας πέρα από ελπιδοφόρο είναι απάντηση σε όσους μιλούν για χαμένη γενιά. Το ζήτημα είναι αυτές τις λαϊκές διαθέσεις ποιος μπορεί να τις ενισχύσει, να τους δώσει αγωνιστικό περιεχόμενο, απαλλάσσοντας τες από αυταπάτες, προετοιμάζοντας τες να τροφοδοτήσουν ένα ισχυρό εργατικό κίνημα αντίστασης, διεκδικήσεων και ανατροπής. Οι δυνάμεις που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν και να συνδεθούν με αυτές τις αγωνιστικές διαθέσεις και με τα ευρύτατα αυτά εργατικά και λαϊκά τμήματα και περιορίζονται στην περιφρούρηση της καθαρότητας τους και μαζί στην περιφρούρηση των «κεκτημένων» δεν είναι δυνατόν να έχουν θετική προοπτική.

Το κλίμα εκφοβισμού που δημιούργησε η νέα «ιερή συμμαχία» πρέπει να προβληματίσει την Αριστερά και το εργατικό και λαϊκό κίνημα σχετικά με το τι ακριβώς θα έχουν απέναντί τους σε κάθε περίπτωση που οι λαϊκές δυνάμεις αντισταθούν έμπρακτα και αποφασιστικά στις αποφάσεις και τα συμφέροντα της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού, στην περίπτωση που απειλήσουν ζωτικά συμφέροντά τους, την ίδια την εξουσία τους. Το εργατικό και το λαϊκό κίνημα πρέπει να απαλλαγούν από τις αυταπάτες, να προετοιμαστούν κατάλληλα, να απαλλαγούν ταχύτατα από παραλυτικές αντιλήψεις του τύπου, «δεν θα σπάσει ούτε έναν τζαμί στην επανάσταση», αντίθετα πρέπει να επιδιωχθεί με κάθε τρόπο και μέσον η εργατική και λαϊκή ενότητα, η αποφασιστικότητα και η πειθαρχημένη δράση, σε γραμμή ταξικής σύγκρουσης και ανατροπής.

Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι ψήφος με έντονα ταξικά χαρακτηριστικά και πολύ λιγότερο έχει πολιτικά και κομματικά χαρακτηριστικά. Το μαζικό ΟΧΙ σε δήμους και περιοχές με έντονο το εργατικό στοιχείο και το φτωχόκοσμο που πλήττεται, με αγρότες και νεολαία και αντίθετα το αυξημένο ΝΑΙ σε περιοχές που ψηφίζει η αστική τάξη και τα ανώτερα μεσοαστικά στρώματα είναι ενδεικτικό. Η επιρροή όλων των πολιτικών κομμάτων διχοτομήθηκε στις εκλογές αυτές με κριτήριο την ταξική ένταξη καθενός, πράγμα που προμηνύει νέες εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό.

Ο ελληνικός λαός ψήφισε ΟΧΙ απαιτώντας το σταμάτημα της λιτότητας, την απαλλαγή από τα μνημόνια, τους μνημονιακούς νόμους και το αυταρχικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε στα μνημονιακά χρόνια, για την άμεση βελτίωση της ζωής του, έχοντας συνείδηση ότι αυτά προϋποθέτουν να σταματήσει άμεσα η εξυπηρέτηση του τεράστιου δημόσιου χρέους και ότι η κυβέρνηση θα βρει αντίθετη την τρόικα σε όλα αυτά. Δεν ψήφισε μόνο εναντίον των μέτρων που πρότεινε η τρόικα κατά τη διαπραγμάτευση, όπως έθεσε στο ερώτημα του δημοψηφίσματος η κυβέρνηση. Ψηφίζοντας εναντίον των μέτρων της τρόικας, ψήφισε εναντίον και του 80% των προτάσεων που η κυβέρνηση είχε κάνει στην αρχική φάση της διαπραγμάτευσης και συνέπιπταν με τις προτάσεις της τρόικας. Αν συνυπολογισθούν μάλιστα και οι επόμενες προτάσεις της κυβέρνησης θεωρούμε ότι στο σύνολο του το πλαίσιο της κυβέρνησης έχει ήδη απορριφθεί. Συνολικά το διαπραγματευτικό πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ έχει καταψηφιστεί από τον ελληνικό λαό στο δημοψήφισμα. Η επιμονή της κυβέρνησης σε διαπραγμάτευση είναι έξω από τη λαϊκή εντολή.

Οι κυβερνητικές τοποθετήσεις από την πρώτη στιγμή κάνουν σαφή την κατεύθυνση που η κυβέρνηση θα κινηθεί και σε αδρές γραμμές τι πρέπει κανείς να αναμένει. Ακούσαμε από τον πρωθυπουργό και κυβερνητικούς παράγοντες ότι «πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία εντός 48 ωρών», ότι «δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη», ότι «είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη διαπραγμάτευση, προτεραιότητα είναι η αποκατάσταση λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος», ότι « η ψήφος δεν είναι εντολή ρήξης αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης για την επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας, με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, προοπτικής και απεγκλωβισμού από τον φαύλο κύκλο της λιτότητας»

Αυτές φαίνεται ότι είναι οι άμεσες επιδιώξεις της κυβέρνησης και όλες οι διαδικασίες που ήδη εξελίσσονται υπηρετούν ακριβώς αυτή την κατεύθυνση. Το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών και το γιουρογκρούπ που συνεδριάζουν σήμερα και η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας με το ευρωπαϊκό συμβούλιο αύριο.

Έχοντας υπόψη τη στάση και τις επιδιώξεις των δανειστών μέχρι σήμερα, δεν νομίζουμε ότι το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα μπορεί να τους οδηγήσει σε αλλαγή συμπεριφοράς, δηλαδή σε βιώσιμη λύση, σε μεγάλη μείωση του χρέους και απεγκλωβισμού από τη λιτότητα, όπως ο πρωθυπουργός αναγγέλλει. Δεν υπάρχει βιώσιμη συμφωνία μέσα στην ΕΕ για τη χώρα και το λαό. Η συμφωνία που θα επιτευχθεί με τους δανειστές θα είναι επώδυνη, θα διαιωνίσει τα μνημόνια, τη λιτότητα και τη φτώχεια, θα είναι υποταγή και θα μετατρέψει το περήφανο λαϊκό ΟΧΙ της κάλπης σε ένα επώδυνο ΝΑΙ. Θεωρούμε ότι εδώ υπάρχουν τεράστιες αυταπάτες στην καλύτερη περίπτωση.

Η προώθηση των λαϊκών συμφερόντων, που είναι και το νόημα της λαϊκής εντολής, κατά τη γνώμη μας επιβάλλει ορισμένα άμεσα μέτρα και κινήσεις.

• Πρώτο μέτρο την κρατικοποίηση των τραπεζών, ώστε έχοντας η κυβέρνηση στα χέρια της σημαντικά οικονομικά όπλα να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την κατάσταση.
• Πρέπει να σταματήσει άμεσα η πληρωμή των δόσεων του χρέους που λήγουν και να δρομολογηθούν οι διαδικασίες για τη διαγραφή του.
• Να προχωρήσει άμεσα στην ψήφιση και την υλοποίηση σειράς μέτρων που θα ανακουφίσουν το λαό, χωρίς φυσικά να ζητήσει την άδεια της ΕΕ.
• Είναι εντελώς άμεση και αναγκαία η εκκαθάριση στο χώρο της τηλεόρασης και της ραδιοφωνίας. Μετά την άθλια στάση τους αρκετούς μήνες τώρα, ιδιαίτερα την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα, είναι στη συνείδηση του λαού υπερώριμη και εντελώς αναγκαία εξέλιξη για ομαλές δημοκρατικές και φιλολαϊκές εξελίξεις.

Αυτά είναι ορισμένα πρώτα, άμεσα μέτρα που φυσικά πρέπει να έχουν συνέχεια. Τα μέτρα αυτά δεν πρόκειται να γίνουν αποδεκτά από την ΕΕ, θα οδηγήσουν σε σύγκρουση. Εκεί η κυβέρνηση, η Αριστερά και το λαϊκό κίνημα θα κριθούν. Για το ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον το σημείο μηδέν. Ή θα αντισταθεί ή θα παραδοθεί και αυτό θα σημάνει το τέλος του, τουλάχιστον ως αριστερού κόμματος. Πολύ περισσότερο, είναι το σημείο μηδέν για την αριστερή πτέρυγα του. Αν θα ακολουθήσει σ’ ένα δρόμο υποταγής και απόλυτης ενσωμάτωσης ή θα τιμήσει τις θέσεις και τις αποφάσεις που μέχρι σήμερα υποστήριξε και υποστηρίζει και τον εργατικό και λαϊκό κόσμο που την πίστεψε και τη στηρίζει. Βρισκόμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο.

Και την υπόλοιπη, όμως, αριστερά οι εξελίξεις τη θέτουν μπροστά σε μεγάλες αποφάσεις. Ή θα ακολουθήσει το μοναδικό  δρόμο που δίνει προοπτική, το δρόμο της αντίστασης και της δημιουργίας ενός ενιαίου μετώπου των δυνάμεων της, πλατιά συσπείρωση της εργατικής τάξης και του λαού με στόχο την ανατροπή των μνημονίων, τη δραστική βελτίωση της ζωής του λαού και την προώθηση βαθιών αλλαγών στην πολιτική και στην κοινωνία ή η ζωή θα την τιμωρήσει. Επιπλέον δεν είναι δυνατόν η Αριστερά να βαδίζει στη σημερινή συγκυρία με βάση τις γενικές μαρξιστικές αλήθειες. Είναι αναγκαία η συλλογική και συγκεκριμένη μελέτη της σημερινής κατάστασης, των σημερινών συνθηκών και η επεξεργασία μιας ολοκληρωμένης τακτικής και των στρατηγικών στόχων στους οποίους θα κινηθεί το επόμενο διάστημα.

Τέλος δύο λόγια για τη στάση του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ ακολούθησε μια εντελώς ακατανόητη γραμμή. Το σκεπτικό του ήταν ότι, εφόσον το ερώτημα του δημοψηφίσματος είναι πολύ μερικό, δεν είναι ολοκληρωμένο και δεν ταυτίζεται με την δική του πολιτική και επιπλέον είναι δυνατόν να το εκμεταλλευθεί η κυβέρνηση για τους δικούς του σκοπούς, το ΚΚΕ αντιδρά σε αυτή τη διαδικασία και σε τελική ανάλυση ψηφίζει άκυρο. Με αυτή την τακτική διαχωρίστηκε και στάθηκε απέναντι στη μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης και του λαού, συνέχισε τη διάρρηξη των δεσμών του μαζί τους. Το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο. Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του δεν πειθάρχησαν στις αποφάσεις και στις κατευθύνσεις του, έκανε επιλογή ψήφου κατά κύριο λόγο το ΟΧΙ και κατά ένα σημαντικά μικρότερο ποσοστό το ΝΑΙ[1]. Δεν πρέπει να θέσει κανείς το εύλογο, κατά τα άλλα, ερώτημα πώς είναι δυνατόν τμήμα των ψηφοφόρων του ΚΚΕ να ψηφίζει ΝΑΙ, να συμφωνεί δηλαδή με την ΕΕ και την τρόικα. Όταν το ερώτημα του δημοψηφίσματος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στρέφεται εναντίον της ΕΕ και η θέση του κόμματος είναι ότι αν τεθεί εκτός ευρώ η χώρα πριν την επανάσταση έρχεται η καταστροφή, γιατί να μην υποστηρίξει έναν μέρος των ψηφοφόρων το ΝΑΙ;

Αμέσως μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος άρχισαν από την ηγεσία του κόμματος οι τραγελαφικές τοποθετήσεις για να συγκαλυφθεί το πρόβλημα αυτό. Χαρακτηριστικά ο Ριζοσπάστης της Δευτέρας στον πρωτοσέλιδο πίνακα που παραθέτει αθροίζει το άκυρο, το λευκό και την αποχή του δημοψηφίσματος και το ανεβάζει στο 41,63%. Επίσης, αθροίζοντας τα άκυρα και τα λευκά των εκλογών της 25^ης Ιανουαρίου και προσθέτοντας την αύξηση της αποχής του δημοψηφίσματος και των εκλογών αυτών καταλήγει στο συμπέρασμα ότι έχουμε μια αύξηση 5,23%. Το συμπέρασμα λοιπόν κατά το Ριζοσπάστη είναι ότι ο κόσμος του κόμματος ακολούθησε τις κατευθύνσεις του. Όλα τα λευκά, όλα τα άκυρα και μαζί η αύξηση της αποχής είναι δυνάμεις του ΚΚΕ, δεν υπάρχει καμιά απώλεια. Τι και αν η πραγματικότητα και ο κόσμος βοά; Πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες που θυμόμαστε συμβαίνει αυτό. Αθροίζονται εντελώς ανόμοια πράγματα. Είναι αλήθεια όμως ότι το ΚΚΕ πρώτη φορά περιέρχεται σε τέτοια δεινή θέση.

Οι μετρήσεις των εταιριών δημοσκόπησης που δίνουν από 50% έως 70% και πιο πάνω των ψηφοφόρων του κόμματος να μην ακολουθούν τις αποφάσεις του, οι εμπειρίες που καθένας έχει από τα εκλογικά αποτελέσματα σε δήμους και εκλογικά τμήματα όλης της χώρας λένε ότι μαζικά σε ποσοστό τουλάχιστον 50% οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ δεν επέλεξαν την επιλογή την οποία υποδείκνυε. Όλα αυτά δεν ισχύουν. Ισχύουν οι αλχημείες της ηγεσίας του κόμματος. Φαίνεται ότι η διαστρέβλωση και ο βιασμός της πραγματικότητας είναι πολύ πιο εύκολος από την εξαγωγή λογικών συμπερασμάτων, διότι αυτό δεν εξαναγκάζει σε κριτική εξέταση των κομματικών κατευθύνσεων και της πορείας που επιλέχτηκε.

Ποια προοπτική όμως υπάρχει στις δύσκολες και σύνθετες εξελίξεις που εισερχόμαστε για το ιστορικό ΚΚΕ, όταν μετά την εκλογική συντριβή του 2012 εμφανίζει σήμερα αυτή την εικόνα; Από την πλευρά μας θεωρούμε ότι το κόμμα εισέρχεται -αν ποτέ είχε βγει- σε μια πορεία αντίστοιχη με αυτή της περιόδου 2010-2012 και ιδιαίτερα με τη στάση που τήρησε στην πρόθεση του Γ. Παπανδρέου να κηρύξει δημοψήφισμα, μια στάση που κορυφώθηκε με το εκλογικό αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουνίου του 2012.

Π.Μ.

[1] Σύμφωνα με τα στοιχεία της Metron Analysis για λογαριασμό του ΑΝΤ1, το 11% όσων ψήφισαν ΚΚΕ την 25^η Ιανουαρίου ψήφισε ΝΑΙ στο δημοψήφισμα.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

... META AΠΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ

Προκαταρκτική έρευνα διέταξε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας για τον τρόπο που κάλυψαν τα τηλεοπτικά κανάλια τις τελευταίες ημέρες το θέμα του δημοψηφίσματος. Σκοπός της έρευνας είναι να διαπιστωθεί εάν και κατά πόσο από τον τρόπο που προέβαλαν το θέμα παραβιάστηκε η εκλογική νομοθεσία.

Συγκεκριμένα θα διερευνηθεί εάν από τον τρόπο που συγκεκριμένα Μέσα Ενημέρωσης κάλυψαν το σύνολο των εξελίξεων της περασμένης εβδομάδας έχουν διαπραχθεί αδικήματα όπως: απόπειρα επηρεασμoύ ψηφοφόρων και απόπειρα νόθευσης εκλογικού αποτελέσματος.

Στα χέρια του εισαγγελέα έχουν φτάσει έγραφες καταγγελίες,οι οποίες και προκάλεσαν την παρέμβαση. Τη διενέργεια της έρευνας έχει αναλάβει ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών, κ. Γκύζης.

Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) έλαβε τις τελευταίες μέρες βροχή καταγγελιών από πολίτες που διαμαρτύρονταν για τη στάση τηλεοπτικών σταθμών που σαφώς έπαιρναν θέση υπέρ του «ναι».

Το ΕΣΡ σε σύσταση που εξέδωσε είχε καλέσει τους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς να τηρούν τους κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, υπενθυμίζοντας ότι το καθήκον των δημοσιογράφων είναι να διατηρούν την ψυχραιμία τους και να μεταδίδουν τις ειδήσεις αντικειμενικά, ανεπηρέαστοι από τις προσωπικές τους πεποιθήσεις. Η επικεφαλής του ΕΣΡ Λίνα Αλεξίου μάλιστα μετά τις αλλεπάλληλες καταγγελίες κάλεσε και η ίδια προσωπικά τους υπεύθυνους των τηλεοπτικών σταθμών προκειμένου να τους επιπλήξει. Ανάλογες συστάσεις είχαν απευθύνει και οι ενώσεις συντακτών.

Τη διενέργεια εισαγγελικής έρευνας είχε ζητήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με ανακοινώσεις του εγκαλούσε μερίδα των ΜΜΕ για τη μεροληπτική τους στάση. «Μόλις ανακοινώθηκε η απόφαση του Κοινοβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος μερίδα των μέσων ενημέρωσης ξέγραψαν κάθε δεοντολογία -όχι ότι ήταν και φανατικοί- και τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ του ναι», ανέφερε σε ανακοίνωση του το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη που παραχώρησε στην Μαρία Χούκλη για τον ΑΝΤ1 αναφέρθηκε στο ζήτημα παρουσιάζοντας μάλιστα επίσημα στοιχεία για το πόσο είχε προβληθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή το ναι και πόσο το όχι από τα ιδιωτικά ΜΜΕ.

Ενδεικτικό είναι πως ο ΣΚΑΪ αν και απαγορεύεται ρητά η προβολή πολιτικών εκπομπών την παραμονή οποιασδήποτε εκλογικής αναμέτρησης, συνέχισε κανονικά την προβολή τέτοιων εκπομπών το Σάββατο. Ο ίδιος σταθμός άλλωστε προβάλλοντας από την αρχή το ερώτημα του δημοψηφίσματος ως παραμονή στο ευρώ ή όχι, προχώρησε ένα βήμα παρακάτω αναρτώντας στον επίσημο λογαριασμό του στο twitter μηνύματα με ερωτήσεις τύπου «θέλετε να συνεχίσετε να έχετε φάρμακα- ναι ή όχι;».

Ανάλογη ήταν και η στάση του MEGA έξω από τις εγκαταστάσεις του οποίου πραγματοποιήθηκε και πορεία το περασμένο Σάββατο. Το Μega σταθερά παρόν στις ουρές των συνταξιούχων στα ΑΤΜ καθημερινά, δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει μία φωτογραφία με μία ηλικιωμένη να κρατάει τσίλιες ενώ μία άλλη γιαγιά βρισκόταν στο ΑΤΜ, η οποία κάνει το γύρο του διαδικτύου τουλάχιστον από το 2012 ενώ φέρεται να έχει τραβηχτεί στη Νότια Αφρική. Ενδεικτική ήταν και η στάση της παρουσιάστριας του μεσημεριανού δελτίου του Μεγάλου Καναλιού Μαρίας Σαράφογλου, η οποία δήλωσε ότι δεν φταίει εκείνη που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού τάσσεται υπέρ του ναι, με τον καλεσμένο της Κλέωνα Γρηγοριάδη να εκρήγνυται και να της λέει ότι πρέπει να επικρατήσει το «όχι» για να φύγει η «χούντα της ιδιωτικής τηλεόρασης».

Ο ΑΝΤ1 από την άλλη πλευρά έπιασε τα σουπερμάρκετ κάνοντας λόγο για επιδρομές φοβισμένων πολιτών που υπό το φόβο της χρεοκοπίας άδειασαν τα ράφια.

Η προπαγάνδιση του «ναι» ωστόσο αποδεικνύεται πως δεν έφερε αποτέλεσμα τόσο από το ίδιο το 61,31% του «όχι» στην κάλπη, όσο και από τα άπειρα ευτράπελα που κατέγραψε ο τηλεοπτικός φακός των ίδιων των καναλιών, με πολίτες να τα «ψέλνουν» στους ρεπόρτερς τους από εκεί που δεν το περίμεναν.

Το σύνθημα «αλήτες - ρουφιάνοι - δημοσιογράφοι» τράνταξε άλλωστε την πλατεία Συντάγματος και στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Παρασκευής, ουκ ολίγες φορές…

Ο χρήστης του twitter Remusicate Marcos κατέγραψε από τα webtv των τηλεοπτικών σταθμών τον χρόνο που αφιέρωσαν στα συλλαλητήρια τόσο του ναι όσο και του όχι στο παρακάτω ενδεικτικό γράφημα:

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Χθες το βράδυ, η Ελλάδα προκάλεσε μια κατολίσθηση αρνητικών ψήφων στους όρους που έθετε η ευρωζώνη για να παραμείνει η χώρα στο ενιαίο νόμισμα, εξαπολύοντας μια σεισμική πολιτική αλλαγή που θα μπορούσε να εκτροχιάσει το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Η ετυμηγορία φέρνει την ηγεσία της ΕΕ αντιμέτωπη με μία από τις σοβαρότερες κρίσεις εμπιστοσύνης και αφήνει την Ελλάδα αντιμέτωπη με μια πιθανή οικονομική κατάρρευση και την έξοδο από το ευρώ.

Σε ένα πολωτικό δημοψήφισμα από τη ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με προετοιμασία μόνο οκτώ ημερών, οι Έλληνες ψήφισαν με περισσότερο από 60% έναντι 40% για την υποστήριξη του πρωθυπουργού, απορρίπτοντας την επιπλέον λιτότητα που απαιτείται κυρίως από τη Γερμανία και το ΔΝΤ σε αντάλλαγμα για την επέκταση των κεφαλαίων διάσωσης.
Πέντε χρόνια αποτυχημένων πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα και σε πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης ανάμεσα στην αριστερή συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ και τους πολιτικούς ηγέτες των πιστωτών της, κορυφώθηκαν σε μια εθνική ψηφοφορία στην οποία οι Έλληνες είπαν «όχι» στις περικοπές δαπανών και τις αυξήσεις φόρων που ζητούν οι δανειστές της.
Ο Τσίπρας είπε ότι η Ελλάδα «έχει αποδείξει ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να εκβιάζεται. Η Ελλάδα έκανε μια γενναία επιλογή που θα αλλάξει τη συζήτηση στην Ευρώπη. Καταλαβαίνω ότι οι ψηφοφόροι δεν μου έδωσαν την εντολή κατά της Ευρώπης, αλλά μια εντολή για ένα βιώσιμο μέλλον». Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι δεν θα υπάρξουν «εύκολες λύσεις».
Μόλις έγινε ξεκάθαρο το μέγεθος του αποτελέσματος, χιλιάδες υποστηρικτές του «όχι» άρχισαν να γεμίζουν την πλατεία Συντάγματος, μπροστά από το κοινοβούλιο της Αθήνας, για να γιορτάσουν, ανεμίζοντας ελληνικές σημαίες και φωνάζοντας «όχι».
Καθώς πανηγύριζε το στρατόπεδο του «όχι», έφτασε η είδηση ​​ότι παραιτήθηκε ο Αντώνης Σαμαράς, αρχηγός της αντιπολίτευσης του δεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος αγωνίστηκε για το «ναι», προκαλώντας περισσότερες επευφημίες στην πλατεία.
Σε τηλεοπτικό μήνυμα του χθες το βράδυ, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, δήλωσε ότι η ψηφοφορία δεν ήταν η απόρριψη του «σιδερένιου κλουβιού» της ευρωζώνης. «Το σημερινό “όχι” είναι ένα μεγάλο “ναι” στη δημοκρατική Ευρώπη. Ένα “όχι” στο όραμα της ευρωζώνης ως ενός απέραντου σιδερένιου κλουβιού για τους λαούς της. Από αύριο, η Ευρώπη, της οποίας η καρδιά χτυπάει απόψε στην Ελλάδα, ξεκινά να επουλώνει τις πληγές της, τις πληγές μας».
Η σαρωτική νίκη του Τσίπρα αντιπροσώπευε έναν εφιάλτη για τους ηγέτες της ΕΕ. Με κλειστές τις ελληνικές τράπεζες, τις αναλήψεις περιορισμένες, με τους ελέγχους κεφαλαίων σε ισχύ και τη χώρα να εξαντλείται γρήγορα σε μετρητά, θα χρειαστεί σχεδόν αμέσως επείγουσα δράση για να αποτραπεί η κατάρρευση των τραπεζών. Αλλά δεν είναι σαφές αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα διατηρήσει μια σανίδα σωτηρίας σχετικά με τη ρευστότητα στην Ελλάδα και το κατά πόσον οι κυβερνήσεις των πιστωτών της ευρωζώνης θα εγκρίνουν άμεσες ενέργειες για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ελλάδα.
Ο Γερμανός αντικαγκελάριος και αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, δήλωσε ότι ο Τσίπρας έκαψε τις γέφυρες με την υπόλοιπη ευρωζώνη. Αλλά ο Έλληνας ηγέτης πιστεύει ότι έχει ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση του. Η εκστρατεία του Τσίπρα για το «όχι», διακήρυττε ότι αυτός ήταν ο καλύτερος τρόπος για να κρατηθεί η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ελάφρυνση του χρέους από τους πιστωτές της. Οι ηγέτες της Γερμανίας, της Γαλλίας και άλλοι δηλώνουν το αντίθετο: ότι η ψήφος στο «όχι» σήμαινε ότι οι Έλληνες αποφασίζουν να γίνει η χώρα τους η πρώτη που θα εγκαταλείψει το νόμισμα, στο οποίο η συμμετοχή της δε φαίνεται να είναι αναστρέψιμη.
Δεν είναι σαφές ποια άποψη θα επικρατήσει. Η επικρατούσα τάση στην ΕΕ, έλπιζε σε μια ψήφο στο «ναι», όχι μόνο επειδή θα αποτελούσε δημοκρατική συγκατάθεση για το ευρώ και την αποδοχή της λιτότητας, αλλά και επειδή η κυβέρνηση Τσίπρα θα δεχόταν από τα κάτω ισχυρή πίεση για να παραιτηθεί. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών δεν έχουν οδηγήσει πουθενά για πέντε μήνες και έχουν γίνει ιδιαίτερα εχθρικές τον τελευταίο μήνα, καθώς ήρθαν και πέρασαν οι προθεσμίες για τη διάσωση και την εξόφληση χρεών, με την Αθήνα να έχει έλλειψη 1,5 δις € για την αποπληρωμή του ΔΝΤ. Η χώρα αντιμετωπίζει τώρα μια πληρωμή 3,5 δις € για να εξαγοράσει τα ομόλογα στην ΕΚΤ σε δύο εβδομάδες.
Η εμπιστοσύνη της Ευρωζώνης στον Τσίπρα έχει πιάσει πάτο, και υπάρχει ελάχιστη πίστη ότι θα εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να εξασφαλίσει τα μετρητά ακόμη και αν συμφωνεί με αυτά. Από την πλευρά του, ο Τσίπρας και πρόσφατα, την Παρασκευή, κατηγόρησε τους πιστωτές του από την ευρωζώνη για εκβιασμό και προσπάθεια να ταπεινώσουν τη χώρα του.
Ό,τι θα συμβεί στη συνέχεια στο πενταετές έπος που έχει συγκλονίσει την ευρωζώνη από τα θεμέλιά της είναι εικασία.
Η ελληνική ψήφος είναι ένα τεράστιο πλήγμα για τους ηγέτες της ΕΕ, ιδιαίτερα την Άνγκελα Μέρκελ, η οποία έχει καθοδηγήσει την διαχείριση της κρίσης μέσα από την επιμονή της στη δημοσιονομική λιτότητα και τις περικοπές παρά την τεράστια οικονομική ύφεση, την έκρηξη της ανεργίας και της εξαθλίωσης της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας.
«Η αποτυχία του ευρώ σημαίνει την αποτυχία της [δεκάχρονης] καγκελαρίας της Μέρκελ», έγραφε στο πρωτοσέλιδό του το τελευταίο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού Der Spiegel. Την απεικονίζει να κάθεται στην κορυφή μιας ερειπωμένης Ευρώπης.
Οι Έλληνες αξιωματούχοι είπαν ότι πίστευαν πως η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ενίσχυσε τη θέση τους για περαιτέρω διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, διότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ και δεν υπάρχει νομική οδός που να πετά μια χώρα έξω.
Η Μέρκελ συμφώνησε τηλεφωνικά με τον Γάλλο πρόεδρο, Φρανσουά Ολάν, χθες το βράδυ ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθεί αύριο μια σύνοδος κορυφής των ηγετών της ευρωζώνης, δήλωσε εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης. Η καγκελάριος και ο πρόεδρος συμφώνησαν επίσης ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος πρέπει να γίνει σεβαστό, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Μεγάρου των Ηλυσίων της Γαλλίας επιβεβαιώνοντας ότι οι ηγέτες επιθυμούν μια σύνοδο κορυφής για την Τρίτη, κι ότι η Μέρκελ πρόκειται να ταξιδέψει σήμερα στο Παρίσι για δείπνο με τον Ολάν.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης ως φύλακας της δημοκρατίας κατήγγειλε ότι η οργάνωση του δημοψηφίσματος ήταν μια λιτανεία για το πώς να μην διεξάγει κανείς τέτοιες ασκήσεις. Οι όροι για τους οποίους αποφάνθηκαν οι ψηφοφόροι είχαν ήδη αποσυρθεί από τους πιστωτές την περασμένη Τρίτη.
Αλλά ο Τσίπρας κι ο Βαρουφάκης έχουν δικαιωθεί έντονα από ένα μεγάλο στοίχημα που θα έχει απήχηση στην Ελλάδα και την Ευρώπη για τα επόμενα χρόνια. Κι ακόμα κι αν οι όροι που ψηφίστηκαν είχαν ήδη αποσυρθεί, τώρα έχουν οριστικά απορριφθεί έντονα από τη δημοκρατική ψηφοφορία έτσι που η πρόθεση της ευρωζώνης για διαπραγμάτευση έχει στενέψει αποτελεσματικά.

Πηγή: The Guardian  -  ergatikosagwnas.gr

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Ζαβουδάκης