Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να μπορείτε να αναγνωρίσετε εγκαίρως στον εαυτό σας, εκείνα τα σημάδια που δείχνουν ότι είναι πολύ πιθανό να πάθετε κάποιο έμφραγμα.

Αν και ο πόνος και η δυσφορία στο στήθος είναι τα πιο κοινά συμπτώματα καρδιακής προσβολής, κάποιοι άνθρωποι δεν αισθάνονται καθόλου πόνο στο στήθος, ενώ άλλοι βιώνουν μόνο έναν ήπιο πόνο, ή ελαφριά δυσφορία. Άλλοι μπορεί να αντιμετωπίσουν μόνο ένα σύμπτωμα, ενώ ορισμένοι παρουσιάζουν έναν συνδυασμό από αυτά.

Δείτε πώς “χτυπάει” προηγουμένως ένα πιθανό έμφραγμα σε συγκεκριμένα σημεία στο σώμα:

• Σαγόνι: Δυσφορία ή πόνος στο σαγόνι σας. Μπορεί να αισθάνεστε έναν πόνο ή σφίξιμο μέσα και γύρω από την κάτω γνάθο σε κάθε μία ή και στις δύο πλευρές. Αυτή η δυσφορία μπορεί να μεταδοθεί από το στήθος σας στο σαγόνι σας.
• Λαιμός: Δυσφορία ή πόνος στον λαιμό σας. Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή περιγράφουν μια γενική δυσφορία στον λαιμό τους, ή αίσθημα πνιγμού ή καψίματος. Αυτή η δυσφορία μπορεί να εξαπλωθεί από το στήθος ή τους ώμους σας προς τον λαιμό σας.
• Ώμοι: Δυσφορία ή πόνος επάνω σε και γύρω από τον έναν ή και τους δύο ώμους σας. Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή περιγράφουν μια αίσθηση γενικού πόνου, ένα αίσθημα βάρους ή πίεσης που απλώνεται από το στήθος τους στον ώμο τους.
• Πλάτη: Δυσφορία ή πόνος στην πλάτη σας. Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή περιγράφουν μια αίσθηση ενός γενικού πόνου στην περιοχή ανάμεσα από τις δύο ωμοπλάτες τους. Αυτή η δυσφορία μπορεί να μεταδοθεί από το στήθος σας στην πλάτη σας.
• Χέρια: Δυσφορία, πόνος, αίσθημα βάρους ή αδυναμία σε ένα, ή και στα δύο χέρια. Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή περιγράφουν αίσθημα δυσφορίας, μούδιασμα, ή μυρμήγκιασμα στο αριστερό τους χέρι. Αυτή η δυσφορία μπορεί να εξαπλωθεί από το στήθος σας στο χέρι σας.
• Εκτός από αυτά τα σημεία στο σώμα, λίγο ΠΡΙΝ από ένα έμφραγμα, μπορεί επίσης να αισθανθείτε και τα παρακάτω συμπτώματα:
• Ναυτία
• Ζαλάδα
• “Κρύος” ιδρώτας
• Δυσκολία στην αναπνοή

Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia με πληροφορίες από το http://www.heartattackfacts.org.au

πηγη: iatropedia.gr

Η αλλαγή του καιρού έφερε θυελλώδεις ανέμους στα πελάγη, οι οποίοι έχουν προκαλέσει τεράστια προβλήματα στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες. Ενδεικτικό είναι πως στο λιμάνι του Ηρακλείου επιστρατεύτηκε ρυμουλκό για να βοηθήσει πλοίο να δέσει.

Σύμφωνα με το cretalive.gr στο λιμάνι του Ηρακλείου της Κρήτης χρειάστηκε η συνδρομή ενός ρυμουλκού προκειμένου το πλοίο να δέσει κάβους. Ο πλοίαρχος έκανε όλους τους απαραίτητους χειρισμούς και με τη συνδρομή του ρυμουλκού ώστε το πλοίο να δέσει με απόλυτη ασφάλεια στο λιμάνι. Την ίδια στιγμή έπνεαν θυελλώδεις άνεμοι.

Υπενθυμίζεται πως λόγω των ισχυρών βοριάδων είναι σε ισχύ η απαγόρευση απόπλου από τα λιμάνια του Πειραιά, της Ραφήνας και του Λαύριο.

πηγη: e-nautilia.gr

Από τον ταξικό «αποστάτη»

Λίγες ημέρες μετά το «fast track» 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, στη Ρόδο, η νυν μνημονιακή πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας έχει κανονίσει να βρεθεί στο ίδιο τραπέζι με τους εργοδότες, και συγκεκριμένα το ΣΕΒ (βιομήχανοι) και το ΣΕΤΕ (Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων), σε ημερίδα που διοργανώνει η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος (ΕΑΕΕ), με θέμα: «Συντάξεις & Ανάπτυξη», τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2019 στις 12.30μμ., στην αίθουσα Τερψιχόρη του ξενοδοχείο «Hilton». Σκοπός της εκδήλωσης, όπου θα υπάρξει και «κύκλος πολιτικών τοποθετήσεων», είναι η «εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων για τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου συνταξιοδοτικού συστήματος στη χώρα μας».

Με λίγα λόγια, η μνημονιακή πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, που έχει βοηθήσει υπέρ το δέον τις μνημονιακές και εργοδοτικές οργανώσεις να διαλύσουν τα εργασιακά δικαιώματα και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, για άλλη μια φορά, θα φύγει από τα -«αποστειρωμένα» από τις φωνές των εργαζομένων και τους αγώνες τους για την επανάκτηση των δικαιωμάτων τους- γραφεία της και θα καθίσει να συζητήσει μαζί τους και να ανταλλάξει απόψεις μαζί τους για την περαιτέρω ισοπέδωση της κοινωνικής ασφάλισης.

Άλλωστε, για να μην ξεχνιόμαστε, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, όπως έχει καταγγείλει το ΜΕΤΑ, είναι εκείνη η οποία βλέπει με καλό μάτι κι όχι με τα κιάλια την ίδρυση επαγγελματικών ταμείων, και μάλιστα κάνει το «λαγό» της κυβέρνησης και των εργοδοτών.

Και τι σημαίνει επαγγελματικό ταμείο; Απεμπόληση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνταξιούχων και υιοθέτηση ενός συστήματος, που για το μόνο που θα είναι σίγουροι οι εργαζόμενοι θα είναι οι κρατήσεις που θα καταβάλλουν, αφού το σύστημα θα είναι κεφαλαιοποιητικό και οι παροχές θα εξαρτιόνται από τις αποδόσεις που θα επιτυγχάνονται στην ελεύθερη αγορά και στο χρηματιστήριο.

Ένα από τα αξιοσημείωτα της συμμετοχής της ΓΣΕΕ στην ημερίδα των εργοδοτών για την κοινωνική ασφάλιση είναι το γεγονός πως δείχνει η σημερινή ηγεσία σίγουρη για την επανεκλογή της, αφού ως ομιλητής καταγράφεται στο σχετικό δελτίο Τύπου ο Γιάννης Παναγόπουλος. Να υποθέσει κανείς πως έχει… μετρήσει τα κουκιά και τις δημοκρατικές διαδικασίες, και γνωρίζει από τώρα τα αποτελέσματα;

πηγη:  ergasianet.gr

Μετά το νέο θεσμικό πλαίσιο για τα κόκκινα δάνεια, που ψηφίστηκε με 194 «ναι» από τη Βουλή, και που ουσιαστικά οδηγεί στην υφαρπαγή λαϊκών κατοικιών και περιουσιών χιλιάδων οικογενειών, η κυβέρνηση συνεχίζει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Μάλιστα, για αυτήν την εβδομάδα έχουν προγραμματιστεί συνολικά 259 ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί σε όλη τη χώρα, ενώ για ολόκληρο το 2019 έχουν έχουν προγραμματιστεί 76.000 πλειστηριασμοί.

Το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, ωστόσο, που έχει καταγγείλει το νέο θεσμικό πλαίσιο-δώρο στους τραπεζίτες, συνεχίζει να αγωνίζεται για να τους αποτρέψει. Έτσι, κι αυτήν την Τετάρτη 3 Απριλίου 2019, δίνει ξανά ραντεβού στη συμβολή των οδών Ακαδημίας & Ζωοδόχου Πηγής, στις 13.00μμ, για να σταματήσει πλειστηριασμούς που αφορούν στην υφαρπαγή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας.

Κίνημα κατά των πλειστηριασμών αλλά και εργαζόμενοι, Σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, όπως το ΜΕΤΑ, δηλώνουν ότι δεν εξαπατώνται με τα κυβερνητικά ψεύδη και δεν τρομοκρατούνται με τις διώξεις των αγωνιστών. Απαιτούν:

– Να σταματήσουν οι διώξεις των αγωνιστών.

– Να προστατευτεί η λαϊκή κατοικία και περιουσία.

πηγη:  ergasianet.gr

- του Χρήστου Αβραμίδη

Αναδημοσίευση ανάρτησης του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη στο facebook:

Η ΕΡΤ που δημιουργούσαμε κάθε μέρα με σπασμένο ίντερνετ και χαλασμένο air condition, θα έπαιρνε συνέντευξη από τους εργαζόμενους στις τηλεπικοινωνίες και όχι από τον ιδιοκτήτη της Intracom. 
Και σίγουρα αν του έπαιρνε συνέντευξη οι ερωτήσεις (!) δεν θα τόνιζαν τον “πρωτοπόρο ρόλο του” στην βοήθεια προσφύγων. 
Μπορεί να τα πει και μόνος του κ.κ. παρουσιαστές, δεν χρειάζεται να δανείζετε την φωνή σας για να μιλάει η κυβέρνηση.
Μονιμότητα έχετε. Και παλέψαμε και εμείς για αυτό.

Ανάλυση: Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Τεκτονικές ήταν οι αλλαγές στο πολιτικό-κομματικό σύστημα που επέφεραν οι κοινωνικές συγκρούσεις το 2010-2015. Από τότε γίνεται προσπάθεια ανασυγκρότησής του, με κέντρο τον αναμορφωμένο ΣΥΡΙΖΑ και στόχο τη διαμόρφωση ενός νέου διπολισμού, ο οποίος όμως είναι πιο αδύνατος από το παρελθόν και αναπτύσσεται σε σαθρό κοινωνικό και οικονομικό έδαφος.

Από το 2009, όταν η χώρα μας εισήλθε στον αστερισμό των μνημονίων αρχίζει περίοδος αντιδραστικών τομών στην οικονομία, κοινωνία, στο κράτος και το κομματικό σύστημα. Ιδιαίτερα το τελευταίο ως ο πιο ευαίσθητος δέκτης των απαιτήσεων της καπιταλιστικής οικονομίας, αφού απ’ αυτό σχηματίζεται η κυβέρνηση, τελεί σε διαρκή κίνηση και ανασυγκρότηση, με διακριτές τομές. Αρχής γενομένης απ’ τη μεγάλη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ υπό τον Γ. Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ μετασχηματίζεται σε κόμμα σκληρής νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης, ενώ είχε κερδίσει τις εκλογές με κεϊνσιανό πρόγραμμα. Οι αντιδράσεις στα μνημόνια οδηγούν το 2011 στην κυβέρνηση του τεχνοκράτη Παπαδήμου με συνεργασία -ω του θαύματος- των οξύτατα αντιπαρατιθέμενων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ («φως-σκοτάδι»), αλλά και του ακροδεξιού ΛΑΟΣ. Στις διπλές εκλογές του 2012 πραγματοποιήθηκαν τεκτονικές αλλαγές λόγω των λαϊκών αντιδράσεων στις μνημονιακές πολιτικές. Το ΠΑΣΟΚ καταβαραθρώθηκε, βλέποντας τα ποσοστά του να κατρακυλάνε στο 13,6%. Απώλειες είχε και η ΝΔ, αλλά έμεινε στην πρώτη θέση. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ ισχυρή ήταν η παρουσία «ενδιάμεσων» κομμάτων, της ΔΗΜΑΡ που είχε αποχωρήσει απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, της Ένωσης Κεντρώων, των ΑΝΕΛ, του Ποταμιού και της πρωτοεμφανιζόμενης Χρυσής Αυγής, ενώ σημαντική πτώση σημείωσε το ΚΚΕ λόγω ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ. Σχηματίστηκε κυβέρνηση εκ νέου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με συμμετοχή και της ΔΗΜΑΡ (δεξιά σοσιαλδημοκρατία).

Στις διπλές εκλογές του 2015, νικητής αναδείχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην πρώτη αναμέτρηση κατέβηκε με το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης (δειλός, αναχρονιστικός κεϊνσιανισμός), στη δεύτερη έχοντας ήδη συμφωνήσει για το 3ο μνημόνιο, πρόβαλε το παραπειστικό «Παράλληλο Πρόγραμμα», ενώ συνεργάστηκε σε κυβερνητικό επίπεδο με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ…

Με διαφορετικό λόγο αλλά κοινή ουσία

O αστικός δικομματισμός είναι πολιτικός θεσμός που καθιερώθηκε για να εξασφαλίζει τον προσεταιρισμό της πλειοψηφίας των συντηρητικών και πιο προοδευτικών μαζών από δύο αντίστοιχα κόμματα και την πολιτική-κυβερνητική εναλλαγή, χωρίς να διακυβεύεται το σύστημα. Σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις τα δύο κόμματα συγκροτούν μεγάλο συνασπισμό και συγκυβερνούν (Σοσιαλδημοκράτες -Χριστιανοδημοκράτες στη Γερμανία, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στη μνημονιακή Ελλάδα στις κυβερνήσεις Παπαδήμου, Σαμαρά). Στη χώρα μας ο δικομματισμός συντηρητικού-προοδευτικού κόμματος καθιερώθηκε συνειδητά και οργανωμένα απ΄τη δεκαετία του ’60 μεταξύ της νεοπαγούς Ένωσης Κέντρου και της ΕΡΕ, κυρίως ως άμυνα του συστήματος κατά της ανόδου της Αριστεράς, όταν η ΕΔΑ στις εκλογές του 1958 συγκέντρωσε, και μάλιστα σε περίοδο μετεμφυλιακού αυταρχισμού, το 24,4% των ψήφων. Ο δικομματισμός διατηρήθηκε ως σύστημα διακυβέρνησης και εναλλαγής στη μεταπολίτευση ως το 1989 περίπου, όταν το ΠΑΣΟΚ αυτοπροβαλλόταν ως δύναμη αλλαγής.

Τα σοβαρά πολιτικά ζητήματα στα οποία συναινούν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ είναι πολλά: από τις φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο μέχρι τον επιθετικό άξονα με ΗΠΑ-Ισραήλ.

Στη μνημονιακή περίοδο, από το 2009 ως σήμερα, ο δικομματισμός αναπαράγεται διατηρώντας παραδοσιακά στοιχεία, αλλά δημιουργώντας και νέα. Στην αρχή, το βάρος της αντιλαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής επωμίζεται το ΠΑΣΟΚ, αφού η ΝΔ εμφανίζεται ως αντιμνημονιακή δύναμη. Το 2011-12 όμως η ΝΔ προσχωρεί σ’ αυτήν την πολιτική και συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, ενώ απ’ το 2012 ως και τον Δεκέμβρη του 2014 συγκυβερνούν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Στην περίοδο αυτή ο δικομματισμός ενισχύεται πολιτικά και κοινοβουλευτικά με την πρόσληψη και τρίτου κόμματος, ενός ακροδεξιού (ΛΑΟΣ) και ενός δεξιού σοσιαλδημοκρατικού (ΔΗΜΑΡ). Μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, ο παλιός δικομματισμός κατέρρευσε (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και δημιουργήθηκε νέος απ’ τις εκλογές του 2015 ως σήμερα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Ο νέος δικομματισμός λόγω της απογοήτευσης των μαζών απ΄τα μνημονιακά κόμματα -περιλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ που υπέγραψε το 3^ο μνημόνιο παρά το επιβλητικό «Όχι» του δημοψηφίσματος- δεν υπερβαίνει πλέον το 60-65% των ψήφων, ενώ στις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015 η αποχή και το λευκό πλησίασαν το 50%. Ιδιοτυπία του νέου δικομματισμού αποτελεί το γεγονός ότι ενώ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συγκλίνουν στην ταξική και μνημονιακή διακυβέρνηση, αναπτύσσουν μια πόλωση σε δευτερεύοντα θέματα και σε ρητορικο-ιδεολογικό επίπεδο κυρίως. Αυτή η αντίθεση, αν και δευτερεύουσα, όταν υπεροξύνεται, προτάσσει το κομματικό συμφέρον έναντι του ταξικού, αφού παρεμποδίζει την απαιτούμενη συναίνεση για την επιτυχή διακυβέρνηση, που θα εύχονταν η οικονομική ολιγαρχία και οι ευρωνατοϊκοί πάτρονες. Επιπλέον, ο πόλεμος αλληλοεξόντωσης ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ ακόμα και με προσφυγή σε μια χειραγωγούμενη δικαιοσύνη, σε παρατεταμένες προεκλογικές περιόδους, όπως η τρέχουσα, ανησυχεί το σύστημα, εγχώριο και διεθνές, που θέλει ισχυρό δικομματισμό και απεύχεται την αποδυνάμωση του ενός  ή του άλλου πόλου, όπως συνέβη με την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ,το 2012-15.

Η πτώση της δημοφιλίας του ΣΥΡΙΖΑ λόγω της σκληρής πολιτικής που εφαρμόζει, η εξάντληση των «μικροδώρων» που κατανέμει στους ακραία φτωχούς, απομυζώντας με την υπερφορολόγηση τους λιγότερο φτωχούς, το τέλος της όποιας ανάκαμψης σημειώθηκε στην παγκόσμια οικονομία τα προηγούμενα χρόνια και οι χαμηλές πτήσεις της ελληνικής οικονομίας, αναγκάζουν τους δανειστές να σφίξουν τα λουριά στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, περιορίζοντας, για παράδειγμα, κατά πολύ τους πραγματικά ωφελούμενους από τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, για να αποτρέψει την κατάρρευση της επιρροής της και να διατηρήσει τις όποιες ελπίδες της για νέα κυβερνητική τετραετία, προβάλλει ως νέα στρατηγική το «ευρύ μέτωπο των προοδευτικών δυνάμεων» ενάντια στη νεοφιλελεύθερη δεξιά και ακροδεξιά, ευελπιστώντας με τη γνωστή δημαγωγία της να δρέψει εντυπώσεις από ένα ευρύτερο προοδευτικό κοινό, που είναι ευάλωτο σε τέτοια συνθήματα.

Αλλά τι αποδεικνύει το «όραμα» του Τσίπρα για προοδευτικό μέτωπο στην Ελλάδα και την Ευρώπη;

Ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσει ότι είναι αριστερό κόμμα και όχι σοσιαλδημοκρατικό. Με τους Σοσιαλδημοκράτες όμως και τους Πράσινους, που έχουν υιοθετήσει τις πολιτικές της λιτότητας και του αυταρχισμού και τις ματοβαμμένες επιθέσεις του ΝΑΤΟ, ισχυρίζεται ότι θα αποτελέσει το «θετικό αντιπαράδειγμα» στη νεοφιλελεύθερη και ακροδεξιά πολιτική, την οποία όμως υιοθετούν ή ανέχονται οι σύμμαχοί του, αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ακριβώς, επειδή και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υιοθετήσει την αντιδραστική διαχείριση, δεν δικαιούται να αυτοορίζεται ως προοδευτική δύναμη. Όσο κι αν κατηγορεί τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για την αντιλαϊκή πολιτική της λιτότητας και του αυταρχισμού, την ίδια πολιτική εφαρμόζει και ο ίδιος.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, σαν καλοί συνεταίροι, παραδέχονται και διακηρύσσουν ότι η ελληνική οικονομία δεν αντέχει να καταβάλει σε εργαζόμενους και συνταξιούχους τις αποδοχές, που παράνομα, όπως αναγνώρισαν τα δικαστήρια,περικόπηκαν. Ενώ η φορολογία είναι θηλιά στο λαιμό των λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ έχουν ως κορωνίδα του προγράμματός τους την «φιλοαναπτυξιακή», όπως τη χαρακτηρίζουν, περικοπή της φορολογίας των επιχειρηματικών ομίλων . Από το 29% στο 20% υπόσχεται να μειώσει τη φορολογία τους ο Μητσοτάκης, απ’ το 29% στο 25% εντός τετραετίας ο πιο φειδωλός Τσίπρας.

Επιπλέον, είναι προοδευτικό το μέτωπο που συγκροτεί ο Τσίπρας με το ΝΑΤΟ, τους ακροδεξιούς Τραμπ και Νετανιάχου, επαιρόμενος ως καλός στρατιώτης Ράιαν, για την αναβάθμιση της χώρας στα Βαλκάνια, την Αν. Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, αποσπώντας και τα εύσημα της ακροδεξιάς ΝΔ;

Ή όρθωνε μέτωπο κατά της ακροδεξιάς ο Τσίπρας, όταν συγκυβερνούσε επί τέσσερα συναπτά έτη με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ, όταν και μετά το ρήγμα με τους ΑΝΕΛ, περιμαζεύει Κουντουρά και Κόκκαλη, αλλά και στελέχη της επάρατης νεοφιλελεύθερης ΝΔ (Παπακώστα, Παπαγγελόπουλο);

Μπορεί ο Τσίπρας να παριστάνει τον πολέμιο κατά της ακροδεξιάς και του φασισμού, όταν αφήνει ατιμώρητη την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, αφού με αστεία προσχήματα η δίκη της δεν έχει τελειωμό, όταν με τα κολαστήρια τύπου Μόριας χύνει νερό στον μύλο της εγκληματικής οργάνωσης;

Το «προοδευτικό μέτωπο» στην Ελλάδα προωθείται ως εγχείρημα συμμαχίας του ΣΥΡΙΖΑ κύρια με το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ). Είναι απορίας άξιο πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κατακεραυνώνει το ΠΑΣΟΚ ως το κατ’ εξοχήν κόμμα της διαπλοκής και διαφθοράς και απ’ την άλλη θεωρεί το κόμμα αυτό προνομιακό σύμμαχο. Σε μια προοπτική χρόνου το ΚΙΝΑΛ ή θα συνάψει μια δορυφορική συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ ή βαθμιαία θα φυλλοροήσει και το δυναμικό του, στο μεγαλύτερο μέρος του, θα ενταχθεί ή θα υποστηρίξει τον ισχυρότερο ΣΥΡΙΖΑ ως αντίπαλο δέος της συντήρησης. Η ίδια περίπου διαδικασία πραγματοποιήθηκε στη μεταπολιτευτική Ελλάδα μεταξύ Ένωσης Κέντρου και ΠΑΣΟΚ. Βέβαια, οι ιστορικές συνθήκες σήμερα είναι διαφορετικές. Το ΚΙΝΑΛ διατηρεί δυνάμεις, ανθίσταται στον «εναγκαλισμό» του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υιοθετεί τακτική «περικύκλωσης» προσελκύοντας διάσπαρτες δυνάμεις της κεντροαριστεράς (Γέφυρα) ή στελέχη του ΚΙΝΑΛ με το δέλεαρ της υπουργοποίησης.

Ιδεολογικοπολιτική ανασυγκρότηση της ΝΔ

Προσπάθεια λείανσης του νεοφιλελευθερισμού, αγκάλιασμα του εθνικισμού

Στον άλλο πόλο του δικομματισμού η ΝΔ ετοιμάζεται για την ανάληψη της διακυβέρνησης. Ανασυγκροτείται κυρίως σε ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο. Προς τα δεξιά της εμφανίζονται μικρές οργανώσεις, με πιο προβαλλόμενη την Ελληνική Λύση του Κ. Βελόπουλου. Μικρή άνοδο ή στασιμότητα εμφανίζει και η Χρυσή Αυγή, εκμεταλλευόμενη τη συμφωνία των Πρεσπών. Πίεση η ΝΔ δέχεται ακόμη και απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού στελέχη του, όπως ο Βερναρδάκης, καλούν σε συστράτευση στο «προοδευτικό μέτωπο» και στελέχη της προοδευτικής κεντροδεξιάς. Η ΝΔ ρίχνει γέφυρες συγκυβέρνησης προς το ΚΙΝΑΛ, με το οποίο έχει συνεργαστεί σε δύο μνημονιακές κυβερνήσεις. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, που φοβάται την απορρόφηση απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται να προτιμά τη συνεργασία με τη ΝΔ. Αλλά και μ’αυτή την επιλογή μπορεί να έχει απώλειες.

Στο ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο η ΝΔ προσπαθεί να λειάνει τις οξύτητες του νεοφιλελευθερισμού της με «ολίγον» κεϊνσιανισμό. Δίνει υποσχέσεις για φοροελαφρύνσεις των λαϊκών και, κυρίως, των μεσαίων στρωμάτων, επαγγέλλεται γενναία περικοπή του επαχθούς ΕΝΦΙΑ, οικογενεικά επιδόματα, νέες θέσεις εργασίας, χάρη στην προσέλκυση επενδύσεων, που θα εξασφαλίσει με την έμφαση στην αναπτυξιακή πολιτική. Βέβαια, δύσκολα μπορεί να συγκαλύψει την «πινοτσετική» λογική της στην ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού και στην εύνοια προς το μεγάλο κεφάλαιο, του οποίου τη φορολόγηση θα μειώσει κατά εννέα ολόκληρες μονάδες. Στροφή πραγματοποιεί και προς την εθνικιστική ρητορική , καταγγέλλοντας σφοδρά τη συμφωνία των Πρεσπών, για να εκμεταλλευτεί την ευαισθησία των κατοίκων κυρίως της Βόρειας Ελλάδας. Με μισόλογα όμως παραδέχεται ότι θα σεβαστεί τη Διεθνή Συμφωνία, αποτρέποντας απλώς υπερβάσεις εκ μέρους των βορείων γειτόνων.

Αντικαπιταλιστική σφήνα στον κίβδηλο διπολισμό

Η οξυμένη, ιδιαίτερα για τις ανάγκες της προεκλογικής σύγκρουσης, διαμάχη των δύο πόλων του δικομματισμού είναι κίβδηλη. Και οι δύο πόλοι είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένοι με τον νεοφιλελευθερισμό της «ελευθερίας της αγοράς» (της ασυδοσίας, δηλαδή, του κεφαλαίου), τη φτωχοποίηση των λαών της Ευρώπης που η διαδοχή κρίσεων και χαμηλής ανάπτυξης εγγυάται τη μακρόχρονη διάρκειά της με όλα τα «άνθη του κακού». Όπως και με τον ευρωατλαντισμό και το ΝΑΤΟ και τους κινδύνους που αντιπροσωπεύουν για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Η καθεστωτική κεντροδεξιά και κεντροαριστερά, ενίοτε και η σύγκλισή τους, αδυνατούν να ανασχέσουν τις δυνάμεις του ακροδεξιού εθνικιστικού λαϊκισμού, που εκμεταλλεύεται την αδυναμία τους για πραγματικά φιλολαϊκές λύσεις. Το «προοδευτικό μέτωπο» που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προωθεί καμιά εναλλακτική αριστερή πολιτική. Αποτελεί τον ένα πόλο του αστικού δικομματισμού που περιλαμβάνει ένα σοσιαλφιλελεύθερο και έναν εθνικιστικό ακροδεξιό πόλο με κοινή κοίτη τη νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Πραγματική απάντηση στα ψευτοδιλήμματα του μικρότερου και του μεγαλύτερου κακού, της μικρής και προσωρινής ωφέλειας αντί της ουσιαστικής και διαρκούς αποτελεί, σε θεωρητικό και πολιτικό επίπεδο, η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική πολιτική, που αποδεικνύει ότι μόνο η εργατική λαϊκή αντεπίθεση αποτελεί πραγματική φιλολαϊκή προοπτική ενάντια στην όποια εκδοχή της νεοφιλελεύθερης κεντροαριστερής ή κεντροδεξιάς διαχείρισης, αλλά και στην άνοδο της φασιστικής δεξιάς, που εμφανίζεται ως εναλλακτική λύση, ενώ αποτελεί την πιο αποτρόπαια μορφή της ίδιας πολιτικής.

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά με πάλη και ενότητα μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην ήττα της αστικής πολιτικής.

πηγη: prin.gr

Λένε ότι ο Ερντογάν μετέτρεψε τις δημοτικές εκλογές σε δημοψήφισμα σε μια προσπάθεια να εδραιώσει την θέση του. Είναι λάθος.

Οι δημοτικές εκλογές στην Τουρκία είχαν πάντα τεράστια σημασία σε σχέση με άλλες χώρες. Είχαν τεράστια σημασία διότι οι δήμοι έχουν μεγάλους πόρους και διασυνδέσεις με το κεφάλαιο που ούτε κατά διάνοια υπάρχουν εδώ.

Πολλοί δε από αυτούς βρίσκονται και σε σύγκρουση όχι τόσο για θρησκευτικούς ή εθνικούς λόγους αλλά κυρίως εξαιτίας αλληλοσυγκρουόμενων οικονομικών συμφερόντων πόλης με πόλη.

Ο Ερντογάν ηγήθηκε ο ίδιος της μάχης των δημοτικών εκλογών και μάλιστα με συνθήματα που επιχειρούσαν να «μπετονάρουν» το Ισλαμικό στοιχείο που κατέβηκε διασπασμένο. Κορυφαία ατάκα της επεισοδιακής προεκλογικής του εκστρατείας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πρόθεση του να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε …Τζαμί. Αυτό αντί να συσπειρώσει τους Ισλαμιστές συσπείρωσε εναντίον του όλους τους άλλους.

Η Αγία Σοφία είναι κάτι σαν την Ακρόπολη για μας . Είναι μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και προσελκύει κάθε χρόνο εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Είναι σαν να έχουμε εμείς έναν πρωθυπουργό ..παλαιοημερολογίτη που να θέλει να μετατρέψει την Ακρόπολη σε εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονος και να χτίσει και καμπαναριό δίπλα στο Ερεχθείο.

Ο Ερντογάν ηττήθηκε στις εκλογές χάνοντας τον ισχυρότερο οικονομικά και πολιτικά δήμο της χώρας. Τον δήμο της Άγκυρας. Χάνει επίσης, καθώς φαίνεται μέχρι στιγμής , τον Μητροπολιτικό δήμο της Ισταμπούλ (21 εκατομμύρια πληθυσμός ) και ηττήθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, στον δήμο της Σμύρνης.

Δεν είναι μόνον αυτό. Τα ποσοστά των υποψηφίων του κυβερνώντος κόμματος του Ταγίπ Ερντογάν κατρακύλησαν και στις πόλεις και τα χωριά που νίκησε.

Δεν πρόκειται μόνο για μια ήττα σε επίπεδο συμβολισμών. Οι αντίπαλοί του θα ανοίξουν σύντομα το κεφάλαιο «σκάνδαλα» σε κάθε δήμο και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο επιχειρεί να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα στα δικαστήρια.

Στις δημοτικές εκλογές εμφανίστηκαν περισσότερο καθαρά οι «τρείς Τουρκίες». Η Τουρκία του Ισλαμισμού πολυδιασπασμένη και με χιλιάδες οπαδούς του Αμπτουλάχ Γκιουλέν στις φυλακές. Η Κοσμική Τουρκία του Δυτικού προσανατολισμού και οι Κούρδοι.

Οι Κούρδοι αποτελούν το 30% του πληθυσμού της Τουρκίας. Δεν είναι κάποια δύστροπη μειονότητα στα νοτιοανατολικά σύνορα. Η κίνηση των Κούρδων να μην κατεβάσουν υποψήφιους στα μεγάλα αστικά Κέντρα (Ισταμπούλ και Άγκυρα) είχε ως συνέπεια να εκφραστεί συνολικά η αντιπολίτευση απέναντι στον Ερντογάν. Κατά ένα μέρος η ήττα του Ερντογάν προέκυψε και από την κίνηση αυτή των Κούρδων. Στις νοτιοανατολικές επαρχίες που οι Κούρδοι κυριαρχούν ως εθνότητα , κατέβασαν υποψηφίους οι οποίοι όμως, ως είθισται, στην Τούρκικη δημοκρατία συλλαμβάνονται λίγο πριν ή λίγο μετά τις εκλογές και οδηγούνται στις φυλακές ως τρομοκράτες.

Η πολυπληθής εργατική τάξη της Τουρκίας , εκτός μεμονωμένων εξαιρέσεων, σύρεται πίσω από τις σημαίες τμημάτων του κεφαλαίου που αντιμάχονται αντιλαμβανόμενοι ότι η επιβίωση τους εξαρτάται από την αυριανή θέση της Τουρκίας στον σύγχρονο κόσμο.

Απ’ ότι φαίνεται η αρχή του τέλους του Ερντογάν έχει ήδη αρχίσει. Η μακροχρόνια και επίμονη υπονόμευση των ΗΠΑ και της Δύσης εν γένει φέρνει τα πρώτα χειροπιαστά αποτελέσματα .

Παραμονές των εκλογών οδήγησαν την Τούρκικη λίρα σε νέα πτωτική πορεία με παράλληλη αύξηση του πληθωρισμού και της ανεργίας. Την ίδια στιγμή ενωμένοι οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ αποφάσιζαν να μην του δώσουν τα F 35 αν επιμείνει ο Ερντογάν να αγοράσει τους S400 από τους Ρώσους. Η αγορά των S400 θα σήμαινε ότι η Τουρκία από τα παράλια της θα μπορεί να στοχεύει σχεδόν τα πάντα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Την επόμενη μέρα των δημοτικών εκλογών η Τουρκία και ο κόσμος ξυπνούν με έναν αποδυναμωμένο Ερντογάν σε μια στιγμή που στην Μεσόγειο οι ΗΠΑ ισχυροποιούν την συμμαχία τους με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο και την Ελλάδα. Ενώ στην Συρία τα οφέλη της Τουρκίας είναι μηδαμινά. Μια μόνιμη συμμαχία της Τουρκία με την Ρωσία και τους συμμάχους της θα είναι περισσότερο δύσκολη από πριν.

Η Τουρκία μπαίνει, σταθερά πλέον, σε περίοδο αστάθειας.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Μια μοναδική σειρά δοκιμών αυτόνομων λειτουργιών πλοίων διεξήχθη στις 19 και 20 Μαρτίου περίπου πέντε ναυτικά μίλια έξω από τις ακτές της πόλης Den Helder στην Ολλανδία. Το SeaZip 3, ένα πλοίο μεταφοράς πληρωμάτων και εφοδίων κατασκευασμένο από τη Damen, εξοπλίστηκε με ένα σύστημα αποφυγής συγκρούσεων και συμμετείχε σε αρκετές δοκιμές προκειμένου να προσδιοριστεί πώς το πλοίο αλληλεπιδρά με τη θαλάσσια κυκλοφορία. Οι δοκιμές αποτελούν μέρος του Joint Industry Project Autonomous Shipping, ενός διετούς προγράμματος έρευνας και καινοτομίας το οποίο ξεκίνησε το 2017 και επικεντρώνεται στις αυτόνομες δραστηριότητες πλοίων.

Με την πραγματοποίηση των δοκιμών στη Βόρεια Θάλασσα, οι συμμετέχοντες στο εν λόγω πρόγραμμα μπόρεσαν να παρουσιάσουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων ενός αυτόνομου συστήματος το οποίο μπορεί να ενισχύσει την ασφάλεια και να εξασφαλίσει την αποφυγή συγκρούσεων με άλλα πλοία. Οι δοκιμές του συστήματος πραγματοποίησης ελιγμών το οποίο παρέχεται από τη Robosys Automation ολοκληρώθηκαν με ασφάλεια και οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι απαιτείται περαιτέρω ανάπτυξη των αυτόνομων συστημάτων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν με πιο αποτελεσματικό τρόπο οι περίπλοκες καταστάσεις της θαλάσσιας κυκλοφορίας. Όλες οι πληροφορίες που αντλήθηκαν από τις δοκιμές θα χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ενός χάρτη, ο οποίος θα καθορίζει τα διδάγματα, τα εμπόδια και τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν προς την υλοποίηση της αυτόνομης ναυτιλίας.

Φωτό: autonomousshipping.nl

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr