ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ «Πάρτε πίσω το νομοσχέδιο που δημιουργεί ένα Λύκειο αρένα ανταγωνισμού»
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Πάρτε πίσω το νομοσχέδιο για το Λύκειο, πάρτε το πίσω έστω και την τελευταία στιγμή», τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, η συζήτηση του οποίου ξεκίνησε σήμερα. Υπογράμμισε πως το ΚΚΕ θα καταψηφίσει το σύνολο του σχεδίου νόμου και αυτή του η στάση εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών, των φοιτητών, των γονιών, των εκπαιδευτικών, συνολικά του λαού και της νεολαίας που διαμαρτύρονται ενάντια σε αυτό το νομοσχέδιο.
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας σημείωσε πως η κυβέρνηση κοροϊδεύει όταν λέει ότι θα μειωθεί η ανάγκη για φροντιστήριο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως «πάρτι κάνουν» οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων. Όπως εξήγησε, με αυτό το νομοσχέδιο δημιουργείται ένα Λύκειο αρένα ανταγωνισμού, ένα σχολείο εξεταστικό κέντρο. Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως το ΚΚΕ δεν υπερασπίζεται το σημερινό Λύκειο και αναφέρθηκε στις θέσεις του Κόμματος για ένα ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο και για έναν διαφορετικό τρόπο πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Για την κίνηση της κυβέρνησης να το ψηφίσει με κλειστά σχολεία και Πανεπιστήμια, επισήμανε πως αποδεικνύει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου, ενώ εξέφρασε τη στήριξη του ΚΚΕ στις κινητοποιήσεις των μαθητών, των φοιτητών, των γονιών και των εκπαιδευτικών.
Παρατίθεται η ομιλία:
«Κύριοι της κυβέρνησης,
Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι εσείς κρυφό καμάρι πια. Προκειμένου να αποφύγετε τις αντιδράσεις για το σχέδιο νόμου για το Λύκειο, τις αρνητικές συνέπειες από τις συγχωνεύσεις στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, είστε ικανοί να το φέρετε και Κυριακή του Πάσχα!
Αλλά και πάλι, από μόνη της αυτή η κίνηση της κυβέρνησής σας, να το ψηφίσετε δηλαδή με κλειστά σχολεία και Πανεπιστήμια, χωρίς να πούμε τίποτε άλλο, αποδεικνύει τον βαθύ αντιδραστικό χαρακτήρα αυτού του νομοσχεδίου.
Τέτοιο φιλομαθητικό προφίλ το ζηλεύει και η Νέα Δημοκρατία, που η αλήθεια είναι ότι ζορίζεται αρκετά, γιατί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δέχεται συγχαρητήρια από διάφορες πλευρές και για τα ζητήματα της εκπαίδευσης, όπως και σε άλλα ζητήματα άλλωστε. Και τα χατιράκια προς τους καπιταλιστές δίνουν και παίρνουν.
Μια τα τηλέφωνα των εφοπλιστών για μηχανικούς διετών προγραμμάτων σπουδών -οι ίδιοι οι σύμβουλοί σας το είπαν με περηφάνια σε συνάντηση στην ΠΟΣΔΕΠ- προφανώς γιατί είναι φθηνοί.
Μια τα ραντεβού με τον πρέσβη -ένας είναι ο πρέσβης- που αμέσως μετά ανακοινώνετε και προγράμματα γνωριμίας με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, την αμερικανική πρεσβεία. Από τόσο προοδευτισμό, λέμε εμείς, θα πάθετε και τίποτα!
Κυρίες και κύριοι,
Πάρτε πίσω το νομοσχέδιο για το Λύκειο! Πάρτε το πίσω έστω την τελευταία στιγμή. Έχετε απέναντί σας τους μαθητές, τους φοιτητές, τους γονείς, τους καθηγητές. Μόνο οι ιδιοκτήτες των μεγάλων αλυσίδων φροντιστηρίων τρίβουν τα χέρια τους.
Δεν τα λέμε εμείς, στην "Αυγή" γράφονται αυτά. Μάλιστα, εκπρόσωπος των φροντιστηρίων έγραψε στην εφημερίδα σας πως με το νομοσχέδιό σας είναι σίγουρος πως θα ανέβουν οι εγγραφές τους! Τι να πούμε... Πιο φιλομαθητικό νομοσχέδιο, πεθαίνεις, όπως λένε και οι ίδιοι οι μαθητές.
Δημιουργείτε ένα Λύκειο αρένα ανταγωνισμού. Όχι πως το Λύκειο που ζούμε τώρα, είναι καμιά όαση ολοκληρωμένης μόρφωσης. Και γι' αυτό δεν το υπερασπιζόμαστε.
Αντίθετα, ξέρετε ότι το ΚΚΕ και οι δυνάμεις της ΚΝΕ μέσα στα σχολεία, οι προοδευτικοί εκπαιδευτικοί, οι γονείς αντιτάχθηκαν στο Λύκειο που προώθησε η Νέα Δημοκρατία. Πάψτε, λοιπόν, να ισχυρίζεστε ότι η αντίθεση του ΚΚΕ σε αυτό το νομοσχέδιο είναι η υπεράσπιση δήθεν του σημερινού σχολείου.
Εσείς, η δική σας κυβέρνηση, πιάνετε το νήμα από εκεί που σταμάτησε με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και ολοκληρώνετε αυτό το έγκλημα. Γι' αυτό και χρησιμοποιείτε περίπου την ίδια γλώσσα, περίπου την ίδια προπαγάνδα.
Σας έπιασε ο πόνος για την εφηβεία, όπως λέτε, και τη νεολαία, όπως είχε πιάσει πόνος την κυρία Διαμαντοπούλου, που έλεγε το 2011 ότι είναι πρόβλημα που οι πανελλαδικές εξετάσεις γίνονται πρωτοσέλιδα, όπως είχε πιάσει πόνος το 2013 τη ΝΔ, που έλεγε ότι το Λύκειο απαξιώνεται. Τα ίδια επί της ουσίας λέτε κι εσείς, όταν υπερασπίζεστε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν έχει Γ' Λυκείου. Αυτό είναι το πρόβλημα, κύριοι της κυβέρνησης;
Οπωσδήποτε όχι.
Για το πρόβλημα του Λυκείου, κύριε Γαβρόγλου, που πετάγεστε συνεχώς μ' αυτό το υφάκι κιόλας, που κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε, σας το 'χουμε πει, κόφτε το, ιδιαίτερα όταν μιλάει εκπρόσωπος άλλου πολιτικού κόμματος, να το δώσετε στον αρχηγό σας να απαντήσει μετά που θα μιλήσει...
Το πρόβλημα του Λυκείου, λοιπόν, είναι ο εξετασιοκεντρικός του χαρακτήρας για να το πω ακριβώς έτσι όπως είναι και όπως το λέει όλη η εκπαιδευτική κοινότητα, είναι η φροντιστηριοποίησή του. Αυτό κάνει ανιαρό το Λύκειο. Αυτά οδηγούν νέους και νέες που βρίσκονται σε φάση αναζήτησης, "ψαξίματος", να βάζουν φρένο στους ίδιους τους προβληματισμούς τους, στις γνώσεις μέσα στο σχολείο, αφού αυτά δεν είναι, βλέπετε, για τις εξετάσεις τους και να τα αναζητούν αλλού.
Θέλετε να μιλήσουμε για προβλήματα πραγματικά, κύριοι της κυβέρνησης;
Το πρόβλημα είναι η ίδια η ζωή των νέων. Είναι ο ελεύθερος χρόνος που εξαφανίζεται. Και αυτό δεν σώνεται, ούτε αν στα σχολεία το κουδούνι χτυπάει στις 9, γιατί η πίεση, το τρεχαλητό θα συνεχίσουν, θα μεταφερθούν μια ώρα αργότερα.
Είναι το άγχος, η πίεση, τα προβλήματα στο σπίτι, οι ευαισθησίες της εφηβείας, οι μαθησιακές δυσκολίες, για τις οποίες δεν υπάρχει καμία βοήθεια στο Λύκειο. Όλα αυτά διαλύουν τους μαθητές σε μια πραγματικά όμορφη και ευαίσθητη ηλικία.
Πείτε μας τι από όλα αυτά αντιμετωπίσατε 4 χρόνια και 3 μήνες που είστε στην κυβέρνηση;
Όμως οι μαθητές θέλουν και να ζήσουν, θέλουν και να μάθουν! Οι γονείς θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους να προοδεύουν, να θέτουν στόχους για να τους πιάνουν. Και θέλουν ένα σχολείο που θα βοηθά ουσιαστικά και δεν θα αποκλείει από τη γνώση. Δεν θέλουν, δεν μπορούν και δεν αντέχουν να βάζουν άλλο το χέρι στην τσέπη!
Οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να είναι τροχονόμοι επιδόσεων, σε ένα σχολείο-φροντιστήριο-"αρένα", αλλά να συμβάλλουν στο μέτρο του δυνατού οι μαθητές τους να προσεγγίζουν τον κόσμο επιστημονικά.
Για κάτι τέτοιο όμως, ούτε λόγος, κύριοι. Να σας θυμίσουμε, μήπως το έχετε ξεχάσει, ότι βρίσκεστε τέσσερα και... χρόνια στην κυβέρνηση και δεν έχετε αλλάξει τα σχολικά βιβλία, παρά μόνο δυο-τρία. Τόσο προοδευτικοί είστε, που διατηρείτε, ανάμεσα στα άλλα, το βιβλίο της Ιστορίας της Γ' Λυκείου που έχει τη σφραγίδα της Νέας Δημοκρατίας και το ξέρετε αυτό.
Και μη μας πείτε ότι δεν προλαβαίνατε. Ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας έχει δηλώσει ότι ένα νέο βιβλίο χρειάζεται 1,5 χρόνο για να βγει. Άρα, αλλού είναι το θέμα, στην, επί της ουσίας, συμφωνία σας στο περιεχόμενο των βιβλίων που μπήκαν επί ΝΔ το 2006, τα κράτησε το ΠΑΣΟΚ και τα διατηρήσατε και εσείς.
Κύριοι της κυβέρνησης,
Κοροϊδεύετε τον κόσμο όταν λέτε ότι με τις αλλαγές στο Λύκειο, θα μειωθεί η ανάγκη για φροντιστήριο. Πάρτι κάνουν οι διάφοροι φροντιστηριάρχες. Αυτοί βέβαια κάτι παραπάνω ξέρουν απ' ό,τι καταλαβαίνουμε.
Οι μαθητές δεν πάνε φροντιστήριο επειδή υπάρχουν τρία-τέσσερα μαθήματα Γενικής Παιδείας και τώρα που τα μειώνετε θα σταματήσουν δήθεν να πηγαίνουν. Είναι τουλάχιστον αστείο να επικαλείστε τέτοιο επιχείρημα.
Μάλιστα, είπατε και το εξωφρενικό ότι με τα 6 μαθήματα που θα έχουν οι μαθητές στη Γ' Λυκείου, ο εκπαιδευτικός θα μπορεί κάποια στιγμή να πει "σήμερα θα συζητήσουμε παιδιά ένα θέμα επίκαιρο και εκτός ύλης". Εδώ μόνο γελάνε!
Μα καλά, δεν ξέρουμε τι γίνεται, δεν ξέρετε τι γίνεται στη σχολική τάξη;
Ίσα - ίσα, η όποια περιορισμένη δυνατότητα που είχε μέχρι σήμερα ο εκπαιδευτικός να συζητήσει για γενικότερα ζητήματα με τους μαθητές του θα περιοριστεί παραπέρα. Γιατί πολύ απλά θα πρέπει να βγάλει όλη την ύλη, τα SOS, ακριβώς επειδή μιλάμε για σχολείο-φροντιστήριο. Κι ένα "σχολείο-φροντιστήριο", ένα "σχολείο-εξεταστικό κέντρο" όπως το κάνετε, είναι ένα σχολείο που οδηγεί τους εκπαιδευτικούς να "τρέχουν την ύλη", γιατί πρόκειται για ύλη εξεταστέα σε πανελλαδικές εξετάσεις.
Και το ερώτημα παραμένει. Αυτό το σχολείο σταματά να είναι εξοντωτικό, να είναι απωθητικό;
Σίγουρα όχι, λέμε εμείς.
Κι επειδή κάποιοι εδώ μέσα συνεχώς ζητάνε τις προτάσεις του ΚΚΕ, αν και λένε ότι τις διαβάζουν καλά και ενημερώνονται από αυτές, όπως ισχυρίζονται, να σας επαναλάβουμε λοιπόν ξανά ότι το ΚΚΕ έχει παρουσιάσει αναλυτικά τις θέσεις του για το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο Σύγχρονης Παιδείας.
Το σχολείο που διεκδικούμε ανοίγει τους ορίζοντες των νέων, τους βοηθάει να αναπτύσσουν ολόπλευρα την προσωπικότητά τους. Συμβάλλει στη σφαιρική ανάπτυξη του συνόλου των ικανοτήτων τους. Καλλιεργεί, δίνει ώθηση στις κλίσεις, στα ενδιαφέροντά τους. Προωθεί την πρωτοβουλία και την εφευρετικότητά τους. Πού να τα καταλάβετε όλα αυτά εσείς όμως;
Όταν τη νεανική ανησυχία, τη στοιβάζετε στα στενά όρια της επιχειρηματικότητας, όπως ζητά βέβαια και απαιτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνεται από την προσχολική ηλικία κιόλας. Εμείς θα το λέμε και θα το φωνάζουμε:
Με όποιο επάγγελμα και αν ασχοληθεί ο άνθρωπος στην πορεία της ζωής του, πρέπει πρώτα και κύρια να έχει μια βασική ειδικότητα: Να είναι άνθρωπος.
Όταν ο άνθρωπος καταντά να είναι μόνο μαθητής, παύει να είναι άνθρωπος. Και για να το κάνω πιο λιανά, επειδή κάποιοι ίσως νέοι γιάπις είτε στην κυβέρνησή σας είτε σε άλλα κόμματα μπορεί να μην αντιλαμβάνονται και τα στοιχειώδη ελληνικά πλέον, λέμε το εξής: Όποιο επάγγελμα κι αν κάνει κάποιος πρέπει:
-
Να είναι μορφωμένος.
-
Να γνωρίζει την ιστορία του τόπου του.
-
Να γνωρίζει τη γλώσσα του.
-
Βασικές αρχές, αλλά και τα νέα πορίσματα των ταχύτατα αναπτυσσόμενων φυσικών επιστημών και των εφαρμογών τους.
Για να μπορούν οι νέοι να βρίσκουν άκρη σ' αυτόν τον ωκεανό της παραπληροφόρησης, να αποκτούν επιστημονικό κριτήριο. Αυτό το σχολείο "φωνάζει" πως:
Όλοι οι μαθητές έχουν χέρια για να γράφουν, αλλά και για να ζωγραφίζουν, να κάνουν γλυπτική, να ασχολούνται με απλές και σύγχρονες μηχανές! Έχουν στόμα για να λένε το μάθημα, αλλά και για να τραγουδάνε, να παίζουν θέατρο! Έχουν πόδια για να πηγαινοέρχονται στο σχολείο, αλλά και για να χορεύουν, να τρέχουν, να στέκονται σε αυτά και να βρίσκουν το δικό τους σταθερό βήμα στη ζωή. Έχουν μάτια για να βλέπουν στον πίνακα, να διαβάζουν, αλλά και να απολαμβάνουν το θέατρο, το σινεμά, τα αστέρια, τη θάλασσα.
Κι όσοι στερούνται για διάφορους λόγους κάποια από αυτά να στηρίζονται μέσα από τις κρατικές δομές για να μπορούν να στέκονται ισότιμα, επί ίσοις όροις με τους υπόλοιπους. Γιατί η επιστήμη έχει προοδεύσει, γιατί η εποχή μας έχει βελτιώσει την ίδια την Ειδική Αγωγή, να υπάρχει η πρόσβαση και για τα άτομα με Ειδικές Ανάγκες.
Τέλος, οι μαθητές και οι μαθήτριες έχουν και μυαλό όχι για να αποθηκεύουν όμως διάφορες πληροφορίες, αλλά κυρίως για να σκέφτονται, να φαντάζονται, να ονειρεύονται, να δημιουργούν.
Κι όσο για αυτούς που δεν τα καταλαβαίνουν αυτά ή λένε τώρα το ΚΚΕ μας λέει πάλι αυτά τα γενικά και αναρωτιούνται για το τι προτείνει εδώ και τώρα, αυτή τη στιγμή το ΚΚΕ, απαντάμε:
Το ΚΚΕ παλεύει και σήμερα για έναν διαφορετικό τρόπο πρόσβασης, έστω ως μέτρο ανακούφισης, ως μέτρο ενίσχυσης της προσπάθειας των μαθητών των λαϊκών οικογενειών:
-
Με απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης.
-
Με δικαίωμα επανάληψης της διαδικασίας, όσες φορές επιθυμούν οι υποψήφιοι.
-
Με δυνατότητα κατοχύρωσης βαθμολογίας μαθημάτων και για τις επόμενες χρονιές.
Τις προτάσεις αυτές τις έχει καταθέσει στη Βουλή το Κόμμα μας και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τις έχει απορρίψει. Και τις έχει απορρίψει με ένα εντελώς γελοίο σκεπτικό, ότι δήθεν οι προτάσεις αυτές ωφελούν λέει τα παιδιά των εύπορων τάξεων! Αν είναι δυνατόν! Οι εύπορες τάξεις έχουν λύσει τέτοιας φύσης προβλήματα. Έχουν εναλλακτικές αρκετές, πάρα πολλές. Έχουν αποφασίσει από πολύ πιο πριν, πού θα στείλουν τα παιδιά τους, αν δεν πετύχουν στις πανελλαδικές, στο πανεπιστημιακό τμήμα της επιλογής τους. Θα το στείλουν σε κάποιο καλό πανεπιστήμιο πιθανόν του εξωτερικού.
Μόνο, κυρίως, τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών μπορούν να βοηθηθούν με αυτά τα μέτρα που προτείνουμε, για να περάσουν σε τμήματα των πρώτων τους επιλογών.
Αυτό έχει δείξει άλλωστε και η πείρα της δεκαετίας του '80 και των αρχών του '90. Μέχρι που ήρθε ο, μακαρίτης τώρα, Αρσένης του ΠΑΣΟΚ και τα έφερε όλα τούμπα. Και για να μην ξεχνιόμαστε και όλοι αυτοί για ισχυρό απολυτήριο Λυκείου μιλούσαν. Και για αυτό άνοιξαν το δρόμο γι' αυτό το λύκειο-εξεταστικό κέντρο. Όμως και εκείνοι, όπως κι εσείς, πήρατε απάντηση από τους νέους!
Κι έχετε πάρει ήδη απάντηση από τη νεολαία. Και θα την πάρετε και σήμερα, αυτή την ώρα που διαδηλώνουν στους δρόμους της Αθήνας. Είναι οι πάνω από 20.000 μαθητές που κινητοποιήθηκαν με διάφορους και πολύμορφους τρόπους, καθ' όλη τη διάρκεια της φετινής χρονιάς, σε κάθε πόλη της χώρας μας. Είναι οι παρεμβάσεις και οι δράσεις των Ενώσεων και Συλλόγων Γονέων. Είναι η ανησυχία που έχουν εκφράσει οι καθηγητές με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους. Και κατά τα άλλα κόπτεστε για να ακούγεται η φωνή των νέων μας.
Επιτεθήκατε στις μαθητικές κινητοποιήσεις, όταν ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας δεν δίστασε να χλευάσει το σύνθημα των μαθητών "Σχολείο να μορφώνει όχι να εξοντώνει"! Και να το χαρακτηρίσει μάλιστα και ουτοπικό!
Αλήθεια, τι θέλετε να φωνάζουν οι μαθητές; "Ζήτω η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ζήτω η Παιδεία- εμπόρευμα";
Επιτεθήκατε στους γονείς της ΑΣΓΜΕ, που ούτε μια φορά δεν τους έχετε συναντήσει. Τους κατηγορήσατε και αυτούς ότι δεν έχουν προτάσεις. Εννοείτε, προφανώς, ότι δεν έχουν προτάσεις που ν' αρέσουν στη δική σας κυβέρνηση και προχωρήσατε παραπέρα. Όπου δεν πιάνει ψεύτικος λόγος, πέφτει ράβδος.
Η κυβέρνησή σας επιστράτευσε τα ΜΑΤ, την καταστολή, τις αποβολές, τα γνωστά μαθητοδικεία. Φέτος τα κρούσματα αυταρχισμού και τρομοκρατίας στα σχολεία έγιναν περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά. Μέχρι και συλλήψεις ανήλικων μαθητών έγιναν από την Αστυνομία!
Και ξέρετε, όλα αυτά και κατά παραγγελία κάποιων διευθυντών, αρκετών διευθυντών που τους γνωρίζετε, κύριοι της κυβέρνησης, καθότι είστε μέλη στο ίδιο κόμμα.
Κυρίες και κύριοι,
Φέρατε ένα νομοσχέδιο-σκούπα που ολοκληρώνει το τοπίο στην Ανώτατη Εκπαίδευση, όπως είχατε υποσχεθεί και στους θεσμούς, στην τρόικα, στο κουαρτέτο τέλος πάντων, στον ΟΟΣΑ, και άλλα... ευαγή ιδρύματα. Ένα νομοσχέδιο που είναι αναλυτικό μέχρι κεραίας, για τα ζητήματα της σύνδεσης των ιδρυμάτων με την κερδοφορία του κεφαλαίου. Αντίθετα, τα ζητήματα της καθημερινότητας των φοιτητών βρίσκονται στον αέρα.
Και γεννιέται το ερώτημα: Με τι καθηγητές, τι υποδομές, τι αίθουσες, τι εργαστήρια, με ποιες γραμματείες και προσωπικό, θα στηριχθεί η υποτιθέμενη "πανεπιστημιοποίηση"; Χωρίς αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης; Χωρίς προκήρυξη θέσεων διδασκόντων;
Και μη μας πείτε για τις θέσεις ΔΕΠ που έχετε εξαγγείλει. Εδώ υπάρχουν πάρα πολλά τμήματα που τα τελευταία χρόνια έχουν χάσει έως και 100 διδάσκοντες λόγω συνταξιοδότησης! Άρα, οι θέσεις αυτές, τη στιγμή μάλιστα που δημιουργούνται τόσα νέα τμήματα και θέλετε να τα βαφτίσετε και πανεπιστημιακά, είναι κυριολεκτικά σταγόνα στον ωκεανό.
Και ποιος σας είπε ότι η ίδρυση ενός πανεπιστημιακού τμήματος δεν πρέπει να συνοδεύεται από ίδρυση εστιών, λεσχών, δομών φοιτητικής μέριμνας, που έχουν να κάνουν και με τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία, την άθληση των φοιτητών. Δηλαδή, θα τα θεωρήσουμε όλα αυτά σήμερα πολυτέλειες;
Δεν είναι καθόλου πολυτέλεια για τη λαϊκή οικογένεια να ξέρει ότι δεν χρειάζεται να βάλει συνεχώς βαθιά το χέρι στην τσέπη, για να σπουδάσει τα παιδιά της, να πληρώσει νοίκι, σίτιση και τόσα άλλα.
Επιτρέψτε μου να σταθώ σε ένα γενικότερο ζήτημα αντίληψης, με την οποία προσπαθεί η κυβέρνησή σας να βγάλει λάδι και να προωθήσει την πολιτική επίσης της ΕΕ. Το λέει ο πρωθυπουργός, ο κ. υπουργός, το λένε οι υφυπουργοί, πάει αυτή η καραμέλα από στόμα σε στόμα.
Λέει π.χ. ο κύριος πρωθυπουργός στη Βουλή (23/11/2018): "Η γνώση είναι αυταξία, ανεξαρτήτως του αν αυτός που θα πάρει ένα δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο θα έχει τη δυνατότητα να βρει μετά εργασία, γιατί αυτό είναι μια άλλη ιστορία(...) Αυτό, όμως, είναι ένα ζήτημα που αφορά την αγορά".
Είστε απαράδεκτοι! Ουσιαστικά λέτε στους νέους να βάλουν τα πτυχία τους σε κορνίζα, να παραιτηθούν από την απαίτηση να δουλεύουν στο αντικείμενο που σπούδασαν.
Μεγαλύτερη προσφορά στους μεγαλοεργοδότες, που ζητούν μειωμένες απαιτήσεις από τους νέους και τις νέες, δεν υπάρχει.
Αλλά για να είμαστε και δίκαιοι μαζί σας. Εδώ, ο δήθεν ακαδημαϊσμός πάει χέρι-χέρι με την αγορά, που χορεύει στο ρυθμό που παίζετε εσείς και η κυβέρνησή σας. Προφανώς, γι' αυτό παίρνετε πρακτικά μέτρα για την αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα! Από διάθεση εναντίωσης στην αγορά και τους εργοδότες! Σαν δε ντρεπόμαστε!
Γιατί τέτοια μέτρα παίρνετε. Το είδαμε και στον απαράδεκτο νόμο που ψηφίσατε για το διορισμό των εκπαιδευτικών που οδηγεί σε μια ανταγωνιστική διαδικασία απόκτησης προσόντων, αφού τα πτυχία δεν δίνουν πρόσβαση στο επάγγελμα, ανάμεσα στους απόφοιτους.
Λοιπόν, σας το λέμε ξεκάθαρα και το λέμε δυνατά να το ακούσετε, μήπως η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ στα Πανεπιστήμια του 2% των τελευταίων εκλογών, δεν σας το έχει πει. Οι νέοι δεν σπουδάζουν γενικά για να γίνουν επιστήμονες αλλά εργαζόμενοι επιστήμονες. Εμείς επιπλέον λέμε να συμβάλλουν σε αυτό που έγραφε και ο Μπρεχτ, στην ελάφρυνση του μόχθου της ανθρώπινης ύπαρξης.
Δεν ξεπαραδιάστηκαν οι γονείς τους για να τους βλέπουν να φεύγουν στα ξένα, να είναι άνεργα ή να κάνουν δουλειές του ποδαριού, άσχετες με αυτό που σπούδασαν. Γι' αυτό λέμε ότι σήμερα, και όχι για το απώτερο μέλλον, είναι σύγχρονη ανάγκη να μπορούν οι απόφοιτοι, οι σημερινοί επιστήμονες, με το πτυχίο τους, να εργάζονται στο αντικείμενο που σπούδασαν.
Και γι' αυτό το λόγο παλεύουμε σήμερα για να μην προστεθούν νέα και να ανατραπούν επίσης τα υπάρχοντα εμπόδια με τις διαφόρου τύπου πιστοποιήσεις που, αλυσιδωτά και διαχρονικά, υλοποιούν οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ πριν και του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα.
Κύριοι της κυβέρνησης,
Έχετε αποδειχτεί ο καλύτερος μαθητής της ΕΕ, άξιος συνεχιστής των πιο "λαμπρών" παρακαταθηκών που άφησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Τι ζητάει το κεφάλαιο; Απλά πράγματα.
Μια μεγάλη δεξαμενή αποφοίτων, με τους μισθούς να συμπιέζονται όλο και προς τα κάτω. Αυτό είναι και το βασικό νόημα των συγχωνεύσεων ανάμεσα στα άλλα. Αυτό καταφέρνει η κυβέρνησή σας και με τις συγχωνεύσεις που συζητάμε σήμερα.
Μεγαλώνει η κατηγοριοποίηση των ιδρυμάτων, των πτυχίων, των αποφοίτων, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις διαφορετικές σχολές για το ίδιο αντικείμενο, με διαφορετική, μάλιστα, διάρκεια και πρόγραμμα σπουδών!
Θέλετε ακόμα να μιλήσουμε για δίδακτρα; Επί ΣΥΡΙΖΑ εγκρίθηκαν και λειτουργούν τα περισσότερα μεταπτυχιακά με δίδακτρα που είχαμε ποτέ στα ελληνικά πανεπιστήμια!
Με τόσα νέα Τμήματα που συγκροτούνται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, είναι προφανές ότι το ξεζούμισμα των φοιτητών για να συνεχίσουν σε μεταπτυχιακές σπουδές, μπας και συμπληρώσουν το βιογραφικό τους και βρουν πρόσκαιρα μια θέση στο σκοτεινιασμένο ήλιο της καπιταλιστικής αγοράς εργασίας, θα φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
Αλλά, εδώ η κυβέρνηση έχει βάλει πλέον στα γεμάτα στην ατζέντα και τα προπτυχιακά με δίδακτρα. Επί ΣΥΡΙΖΑ θεσπίζονται τα πρώτα τέτοια προγράμματα σε ελληνικά πανεπιστήμια. Και τολμάτε να καμώνεστε και τους δήθεν υπερασπιστές του άρθρου 16, τρομάρα σας! Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δύσκολα θα μπορούσαμε να βρούμε.
Στο Διεθνές Πανεπιστήμιο προβλέπεται να λειτουργούν προγράμματα πρώτου κύκλου σπουδών απευθυνόμενα σε Έλληνες και ξένους φοιτητές το κόστος των οποίων θα επωμίζονται οι ίδιοι.
Θέλετε, τέλος, να πιάσουμε και το θέμα της επαγγελματικής ισοτίμησης των τίτλων των πάσης φύσεως κολεγίων με τα πτυχία των ελληνικών πανεπιστημίων;
Το είπε και ο εκπρόσωπος των ιδιωτικών κολεγίων στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων: "Το νομοσχέδιο -είπε- είναι σε σωστή κατεύθυνση". Και αυτός ξέρει! Όπως και τα φροντιστήρια, βέβαια!
Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ο ΣΥΡΙΖΑ επιταχύνει τις διαδικασίες αναγνώρισης των τίτλων που προσφέρουν τα τριετών σπουδών ιδιωτικά κολέγια, σφραγίζοντας έτσι τη δημιουργία ακόμα περισσότερων κατηγοριών πτυχίων και αποφοίτων. Έτσι που τελικά υποβαθμίζονται τα δικαιώματα και οι προοπτικές όλων.
Με την επιτάχυνση των διαδικασιών εφαρμογής της συγκεκριμένης οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γίνεται ακόμα ένα βήμα για την αναγνώριση και νομιμοποίηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ακόμα ένα βήμα για την κατάργηση του άρθρου 16 στην πράξη!
Και δεν φτάνουν όλα αυτά, προχωρήσατε μάλιστα στην πρόσθεση ενός απαράδεκτου άρθρου στο νομοσχέδιο με το οποίο ανοίγετε το δρόμο για να στηθούν προκάτ, με τετράχρονα και πεντάχρονα παιδιά, σε Γυμνάσια και Λύκεια!
Είστε απαράδεκτοι! Πάρτε πίσω τη διάταξη αυτή εδώ και τώρα.
Κι αν θέλετε να μιλάτε για ουσιαστική ένταξη των νηπίων και των προνηπίων στις δομές Προσχολικής Αγωγής, πάρτε συγκεκριμένα μέτρα. Η κυβέρνηση μπορεί να βρει χρήματα από τα εκατομμύρια που χαρίζει στους επιχειρηματικούς ομίλους και από τα δισεκατομμύρια που πληρώνει ο λαός μας κάθε χρόνο για τις αμυντικές δαπάνες όχι της Ελλάδας, αλλά για τις επιθετικές ενέργειες του ΝΑΤΟ.
Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης,
Το ΚΚΕ σήμερα θα καταψηφίσει το σύνολο αυτού του νομοσχεδίου για όλους τους λόγους που προαναφέραμε. Αυτή μας η στάση εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών, των γονιών, των εκπαιδευτικών, των φοιτητών, συνολικά του λαού και της νεολαίας που διαμαρτύρονται ενάντια σε αυτό το νομοσχέδιο.
Οι νέοι άνθρωποι, όλοι όσοι έχουν κινητοποιηθεί φέτος, ξέρουν πολύ καλά πως το ΚΚΕ στάθηκε δίπλα τους, ενίσχυσε, με όποιον τρόπο μπορούσε, το δίκαιο αγώνα που δίνουν. Η νεολαία, που την αποκλείετε από τη γνώση, γιατί θέλετε να την αποκλείσετε από μια ζωή με δικαιώματα, μπορεί να αλλάξει τη ζωή της. Μαζί με το λαό μπορεί να κάνει τη διαφορά. Για "να χτίσουμε έναν κόσμο πραγματικά λεύτερο, ανοιχτό, γεμάτο ελπίδα"».
ΠΗΓΗ: 902.gr
Κίμων Ρηγόπουλος
Έρχεται το Πάσχα των εκλογών και όλο και κανένα κοψίδι θα περισσέψει, σκέπτονται οι ποντικοί του ναυαγίου. Στο μελλοντικό μουσείο του καιροσκοπισμού θα είναι τα προσωποποιημένα ομοιώματά του. Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω τον θίασο «Προοδευτική Συμμαχία».
Στέκονται εκεί. Σαν τις σημαίες που περιμένουν υπομονετικά σε υποστολή μέχρι η μυρωδιά του κέρδους να σπάσει τα ρουθούνια τους και να τους υποχρεώσει σε έπαρση. Οι «νεκροζώντανοι στο Κύτταρο», που θα έλεγε κάποτε και ο Σαββόπουλος. Παρελαύνουν μ΄εκείνο το επαγγελματικό χαμόγελό τους. Ένα χαμόγελο που μορφάζει ενθουσιασμό και δουλικότητα όταν ο συνομιλητής τους κομίζει ή υπόσχεται πως κομίζει γι΄αυτούς κάτι συγκεκριμένο και απτό. Καμιά γενική γραμματεία υπουργείου, καμιά βρωμοδουλίτσα στα γρήγορα, κανένα στασίδι στα φίλα προσκείμενα ΜΜΕ κ.ο.κ.
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω τον θίασο «Προοδευτική Συμμαχία». Οι παραστάσεις του θα κρατήσουν μέχρι τις εθνικές εκλογές και μετά τα μέλη του θιάσου θα διασκορπιστούν στους πέντε ανέμους. Διότι έτσι είναι η «κεντροαριστερά», ένα άγημα αποστράτων που όταν μυρίσουν ψητό ζώνονται τ’ άρματα και βαράνε στο ψαχνό. Έρχεται το Πάσχα των εκλογών και όλο και κανένα κοψίδι θα περισσέψει, σκέπτονται οι ποντικοί του ναυαγίου. Στο μελλοντικό μουσείο του καιροσκοπισμού θα είναι τα προσωποποιημένα ομοιώματά του. Άνθρωποι που παρακολουθούν από απόσταση ασφαλείας την τραγωδία και την αντιμετωπίζουν ως προσοδοφόρο αστικό δραματάκι. Κύμβαλα αλαλάζοντα και μονίμως τυρβάζοντα περί άλλα. Είναι τα κομφετί του αποκριάτικου δικομματισμού. Οι πολλών χρήσεων τενεκέδες που ζουν από τις υπερωρίες στη δυστυχία των άλλων. Τι σημασία έχει αν εκεί έξω πέφτουν κορμιά; Αυτοί δεν ξέρουν τίποτα για το φόνο.
Στην κακοστημένη φαρσοκωμωδία του δικομματισμού παίζουν το ρόλο του ανύπαρκτου κέντρου σε μιαν ανύπαρκτη κεντροαριστερά. Η αβάσταχτη γελοιότητα της σοβαροφάνειάς τους εξορίζει τη σοβαρότητα. Είναι οι «αποδοκιμάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται», τα απολιθώματα του πλέον μακρόβιου και διαχρονικού κόμματος με την αρχαϊκή επωνυμία «Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν». Αυτή η εργαστηριακή διασταύρωση Μπίστη- Τζουμάκα μπορεί βέβαια να μη δημιουργεί τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό, δημιουργεί όμως στομαχικές παρενέργειες και αναγούλα. Είναι οι καλοπληρωμένοι ατακαδόροι μιας αντιαισθητικής επιθεώρησης για να μη φαίνεται ότι ο πρωταγωνιστής μονολογεί.
Στην κακοστημένη φαρσοκωμωδία του δικομματισμού παίζουν το ρόλο του ανύπαρκτου κέντρου σε μιαν ανύπαρκτη κεντροαριστερά
Εθίζεται ο κόσμος στο τίποτα των τιποτένιων. Θεωρεί ότι υποχρεωτικά αυτοί που πολιτεύονται είναι κάτι έξω απ’ αυτόν και τις ανάγκες του. Εμπεδώνει με τη δοκιμασμένη μέθοδο του μιθριδατισμού, ότι ο ζωτικός χώρος του έχει καταληφθεί από παχύδερμα που ήρθαν για να μείνουν. Συμπεραίνει εν τέλει, ότι η πολιτική είναι ένα παιχνίδι ατέρμονο και αδιέξοδο για τους «απ’ έξω» και παίζεται στο γήπεδο της ιδιοτέλειας και της κουτοπονηριάς. Το έσχατο διά ταύτα του παραλοϊσμένου συνοψίζεται στο: στάχτη και μπούρμπερη κι ας αποφασίσει ο Ύψιστος ή ο Δαρβίνος για την τύχη μου.
Ζούμε την παράνοια σαν αδιαπραγμάτευτη κανονικότητα. Το τέως παιδί που πρωθυπουργεύει ηρωοποιεί την Δούρου ως άλλη Μπουμπουλίνα «βαλλόμενη πανταχόθεν». Ο ίδιος εμφανίζεται σχεδόν ισαπόστολος του Ρήγα Φεραίου κραδαίνοντας τη Χάρτα του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών στα Βαλκάνια. Στα κανάλια παίζεται η Novartis σε συνέχειες. Αν είναι σκάνδαλο, σκευωρία ή σκανδαλοσκευωρία. Αν το αυγό την κότα ή η κότα το αυγό και πιάσε το αυγό και κούρευτο. Κάθε προσπάθεια να ενταχθούν οι πάνω, κάτω και γύρω απ’ το τραπέζι δοσοληψίες στο υπαρκτό σκάνδαλο του καπιταλισμού αντιμετωπίζονται περίπου ως παλαιολιθικές αναφορές. Το δευτερεύον φλυαρεί και πρωτεύει. Η σύγχυση, και μόνο αυτή, μοιράζεται αφειδώς ως παραισθησιογόνο μέσα στα συσσίτια των απόρων. Η απορία των «αναγκεμένων» αρνείται να μετασχηματιστεί σε απόφαση ανατροπής και σε βοήθα σύντροφέ μου μη φαγωθούμε μεταξύ μας. Τα αμορτισέρ του «κεντροαριστερού» εσμού έχουν σκουριάσει αλλά επιμένουν, διότι «έξις δευτέρα φύσις» και business as usual. Η προστυχιά φοράει τα καλά της και επιθεωρεί της Ελλάδας την «ολόμαυρη ράχη» για να εμπορευτεί τα κουφάρια της. Το έθνος των εργαζομένων «φαίνεται» να έχει παραδοθεί στις διαθέσεις του εχθρού. Ίσως πάνω σ’ αυτό το «φαίνεται» μπορούμε να χτίσουμε την αντίστασή μας, αφού συχνά τα φαινόμενα απατούν. Και αυτό που «φαίνεται», το συμπαγές ψέμα δηλαδή, μπορεί εξαιτίας μας να νοτίσει και να αποσαθρωθεί.
«Αν εξαπατήσεις κάποιον, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χαζός. Σημαίνει ότι δεν αξίζεις την εμπιστοσύνη του», μας είχε πει κάποτε ο Μπουκόφσκι. Για να αποδειχτεί αυτό όμως, οφείλουν οι «εξαπατημένοι» να ορθωθούν σε κάτι ποιοτικά άλλο και διαφορετικό από μοιραίους ικέτες στην κοιλάδα των δακρύων. Να ορθωθούν σε τάξη.
ΠΗΓΗ: prin.gr
Η Τουρκία ενημέρωσε τον ΟΗΕ για γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ακόμη ένα βήμα επιβολής τετελεσμένων και αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας ετοιμάζεται να κάνει η Άγκυρα.
Το καθεστώς Ερντογάν, διά του ψευδοκράτους, απέστειλε επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, με κοινοποίηση προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, με την οποία ενημερώνει πως θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ.
Ο εκπρόσωπος του ψευδοκράτους στη Νέα Υόρκη, Ισμέτ Κορούκογλου, σε επιστολή του προς τον Γ.Γ., την οποία προώθησε –όπως γίνεται συνήθως– ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας, ανακοίνωσε πως προχωρεί σε σεισμικές έρευνες (γίνονται από «Μπαρμπαρός», που κινείται νοτίως) και στη συνέχεια σε γεωτρήσεις στα θαλασσοτεμάχια F και G, τις επόμενες ημέρες.
Σύμφωνα με την επιστολή, το κατοχικό καθεστώς έχει ζητήσει από την τουρκική εταιρεία ΤΡΑΟ, με την οποία έχει συνάψει «συμφωνία», να υλοποιήσει την απόφασή του. Με βάση τον χάρτη του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, οι περιοχές F και G, όπως βαφτίστηκαν από την τουρκική πλευρά, καλύπτουν τα θαλασσοτεμάχια 1, 2, 8, 9, μέρος του 13, 12 (όχι την Αφροδίτη). Πρόκειται για αδειοδοτημένα από την Κυπριακή Δημοκρατία θαλασσοτεμάχια σε εταιρείες και είναι προφανές πως επηρεάζει περισσότερο εκείνα στα οποία δραστηριοποιείται η ιταλική ΕΝΙ.
Η κίνηση αυτή της Άγκυρας γίνεται, όπως συναφώς ισχυρίζεται, ως απάντηση σε «μονομερείς ενέργειες» της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τις γεωτρήσεις που διενεργούνται από εταιρείες. Σύμφωνα με την επιστολή, η τουρκική πλευρά επικαλείται ιδέα του Γ.Γ. του ΟΗΕ, που περιλαμβάνεται στην έκθεσή του, η οποία υποβλήθηκε τον περασμένο Ιανουάριο, για ανάπτυξη μηχανισμών μείωσης της έντασης. Το κατοχικό καθεστώς συνδέει τους μηχανισμούς αυτούς με το θέμα των υδρογονανθράκων.
Παράλληλα, συντηρεί στο προσκήνιο παλαιότερες προτάσεις που κατατέθηκαν για το θέμα της συνδιαχείρισης του φυσικού αερίου από «τις δύο πλευρές στην Κύπρο». Προτάσεις που είχε υποβάλει ο Ντερβίς Έρογλου, οι οποίες αφορούσαν στη δημιουργία τεχνικής επιτροπής για τους υδρογονάνθρακες. Δηλαδή, ένταξη του θέματος αυτού στα πλαίσια του δικοινοτικού διαλόγου και την προώθηση των σχεδιασμών για συνδιαχείριση στη βάση αυτή. Είναι μια φόρμουλα για αξιοποίηση του φυσικού αερίου είτε λυθεί το Κυπριακό είτε όχι.
Πηγή: philenews.com - enikos.gr
Ένα παλιό μεγάλο πρόβλημα εκρήγνυται στη νότια πλευρά της Ευρωζώνης
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
H δημοσιονομική υγεία της Ιταλίας σε σοβαρή και πάλι κρίση.
Η κυβέρνηση συνασπισμού της Ιταλίας περιέκοψε προ ημερών την πρόβλεψη οικονομικής ανάπτυξης της χώρας το 2019 στο 0,2% -την ασθενέστερη πρόβλεψη της Ευρωζώνης, μετά μια προηγούμενη εκτίμηση για 1%. Η Ιταλία τελεί ήδη σε τεχνική ύφεση, αφού είχε σημειώσει ήδη δύο ολόκληρα τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης του ΑΕΠ στο δεύτερο εξάμηνο του 2018.
Ο κρατικός προϋπολογισμός για το τρέχον έτος βασιζόταν στην υπόθεση ότι η οικονομία θα αναπτυσσόταν εφέτος κατά 1%. Τώρα φαίνεται ότι η οικονομία μπορεί να μη σημειώσει καθόλου ανάπτυξη, θα μπορούσε μάλιστα και να συρρικνωθεί.
Ένα άμεσο αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης θα ήταν το σημερινό έλλειμμα τρεχόντων λογαριασμών της Ιταλίας για το 2019 να είναι σημαντικά μεγαλύτερο του 2,04% του ΑΕΠ, το οποίο είχε πέρυσι υποσχεθεί να μην υπερβεί η ιταλική κυβέρνηση. Και αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: μιαν ακόμη σύγκρουση, της Ρώμης με τις Βρυξέλλες, για την πορεία της δημοσιονομικής πολιτικής της Ιταλίας.
Η Ιταλία μπορεί ήδη να διεκδικεί τον τίτλο του μεγαλύτερου χρεοφειλέτη της Ευρώπης σε ονομαστικούς όρους και του δεύτερου σε σχετικούς όρους, μετά την δυο φορές «διασωσμένη» οικονομία της Ελλάδας. Η Ρώμη πρόβλεψε τελευταία ότι το δημόσιο χρέος θα σημειώσει εφέτος νέο ρεκόρ ύψους με 132% του ΑΕΠ. Αυτό το επίπεδο είναι απίθανο να διατηρηθεί για πολύ, με δεδομένη την στασιμότητα της ιταλικής οικονομίας και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να μειώσει τους φόρους, να χαμηλώσει την ηλικία συνταξιοδότησης και να καθιερώσει το βασικό εισόδημα του πολίτη.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ιταλικής οικονομίας είναι ότι πολλά από τα προβλήματά της είναι χρόνια και έχουν βαθιές ρίζες. Πολλά από αυτά ξεκινούν από την υιοθέτηση του Ευρώ, το 2000, ή στην περίπτωση της Ρώμης, στον μαζικό εθισμό στο δημόσιο χρέος, στην δεκαετία του 1980.΄Όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ, το πραγματικό ΑΕΠ στην Ιταλία είναι σημαντικά πιο κάτω από το επίπεδό του πριν από την κρίση. Η Ιταλία είναι επίσης η μόνη χώρα-μέλος του ΟΟΣΑ όπου τα εισοδήματα (υπολογιζόμενα ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά κεφαλήν) είναι χαμηλότερα από το 2000. Αντίθετα, στην Γαλλία, την Ισπανία, την Βρετανία και την Γερμανία αυξήθηκαν στην ίδια περίοδο κατά 13%, 17%, 21% και 23% αντίστοιχα.
Το ΔΝΤ προβλέπει τώρα αύξηση του ποσοστού του δημοσίου χρέους της Ιταλίας από 134% του ΑΕΠ το 2020, και σε 138,5 το 2024. Όπως αυξάνει το χρέος, έτσι θα αυξάνουν και τα επιτόκια επί του χρέους. Αυτό γίνεται αβάστακτο, ιδιαίτερα καθώς η προθεσμία εξόφλησης για μέγα μέρος του χρέους λήγει τα προσεχή λίγα χρόνια. Μόνο το 2019 η Ιταλία έχει να εξαγοράσει ομόλογα 250 δις Ευρώ, ποσό περίπου ισοδύναμο με το σύνολο των ομολόγων όλης της Ευρωζώνης που φθάνουν εφέτος σε ωρίμανση.
Και τώρα η Ρώμη δεν έχει πια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αγοράζει τα μισά ομόλογα που εκδίδει. Φυσικά στους τωρινούς πεινασμένους για αποδόσεις καιρούς, επενδυτές θα σπεύσουν για τα υψηλά επιτόκια των ιταλικών ομολόγων, τουλάχιστο στην αρχή. Αλλά υπάρχει το ρίσκο ότι οι αποδόσεις θα φτάσουν σε υπερβολικά επίπεδα, όπου οι θεσμοί περιφρούρησης θα πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, όπως συνέβη το 2012, όταν τα επιτόκια των 10ετών ιταλικών ομολόγων έφτασαν το 7%.
Πριν αυτό ξανασυμβεί, κάτι πρέπει να γίνει. Εάν η Ιταλία είχε το δικό της νόμισμα και είχε η ίδια τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής της θα μπορούσε μέσω του πληθωρισμού να προσπαθήσει να απαλλαγεί από το χρέος της –ότι και αυτό μπορούσε να στοιχίσει στο δικό της νόμισμα. Αλλά δεν το έχει και δεν μπορεί. Εναλλακτικά, θα μπορούσε, όπως η Ελλάδα, να κηρύξει αδυναμία εξόφλησης, με σκληρές συνέπειες για τους αγοραστές αυτών των ομολόγων, μεταξύ των οποίων ιταλικές οικογένειες και ντόπιες και ξένες τράπεζες.
Η μόνη άλλη επιλογή της Ρώμης είναι αυτή που δοκιμάστηκε ήδη, αλλά με περιορισμένη επιτυχία, από την Ελλάδα –τουτέστιν να περικόψει δραστικά τις δημόσιες δαπάνες, να αυξήσει τους φόρους, να ιδιωτικοποιήσει την δημόσια περιουσία και να επιβάλει ένα καθεστώς αυστηρής λιτότητας. Αυτή είναι η συνταγή που συνέστησε ο ΟΟΣΑ, αλλά θα συνεπήγετο εκλογική αυτοκτονία για τους εταίρους του κυβερνητικού συνασπισμού, που θα κάνουν ότι μπορούν για να μην αποδιώξουν τους ψηφοφόρους που τους έδωσαν την πρώτη πραγματική γεύση της εξουσίας.
Με άλλα λόγια, καμιά από αυτές τις κλασσικές λύσεις δεν αντιπροσωπεύει ρεαλιστική επιλογή για μια χώρα τόσο μεγάλη και τόσο σημαντική για το σύστημα όπως η Ιταλία. Το ρίσκο ότι οι συνθήκες θα επιδεινωθούν πέραν ελέγχου αυξάνεται κάθετα από το γεγονός ότι η χώρα κυβερνάται τώρα από δύο σχετικά νεογέννητα κόμματα, εχθρικά σε κάθε ιδέα λιτότητας, που δεν διακατέχοντα από ερωτικό πάθος για τα την Ευρωπαϊκή Ιδέα και ως εκ τούτου είναι διατεθειμένα να αγνοήσουν τις εντολές των Βρυξελλών, τουλάχιστον μέχρις ενός σημείου.
Η Ιταλία είναι ο οίκος ενός εξαιρετικά εύθραυστου τραπεζικού τομέα, με το μεγαλύτερο ποσοστό μη εξυπηρετουμένων δανείων και την χαμηλότερη απόδοση κεφαλαίων από τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η γαλλική κυβέρνηση έχει ήδη προειδοποιήσει ότι μια οικονομική ύφεση στην Ιταλία θα προκαλέσει τον ίδιο, αν όχι μεγαλύτερο κίνδυνο στην Ευρωζώνη, από την έξοδο της Βρετανίας.
Και είναι λογικό η γαλλική κυβέρνηση να ανησυχεί. Οι οικονομίες των δύο χωρών, Γαλλίας και Ιταλίας, διαπλέκονται στενά, με ετήσιες εμπορικές συναλλαγές ύψους 90 δις ευρώ. Ακόμη σημαντικότερο: Οι γαλλικές τράπεζες είναι οι κατά πολύ μεγαλύτεροι κάτοχοι δημόσιου και ιδιωτικού ιταλικού χρέους, συνολικού ύψους 311 δις ευρώ, ως το τρίτο τρίμηνο του 2018, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών. Εάν η Ιταλία κηρύξει αδυναμία πληρωμών, οι γαλλικές τράπεζες θα δεχτούν ένα συντριπτικό πλήγμα στους ισολογισμούς τους.
*Πηγή: Don Quijones, WolfStreet, Zero Hedge, 16-4-2019.
**Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού.
πηγη: iskra.gr
Ποντοπόρος Ναυτιλία - Σε τι επίπεδα διαμορφώνεται το ελληνικό νηολόγιο
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η δύναμη του ελληνικού εμπορικού στόλου (πλοία 100 ΚΟΧ και άνω) κατέγραψε αύξηση κατά 0,8% τον περασμένο Φεβρουάριο σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2018, ενώ σημείωσε μεταβολή +0,6% κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2018 προς το 2017, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ).
Όπως αναπαρίσταται από τον Πίνακα 1, η ολική χωρητικότητα του ελληνικού εμπορικού στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, τον περασμένο Φεβρουάριο κατέγραψε μείωση της τάξεως του 1,7%, συγκριτικά με τον Φεβρουάριο του 2018. Μείωση κατά 2,4% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2018 προς το 2017.
Ο αριθμός των φορτηγών πλοίων κατέγραψε μείωση καθώς τον Φεβρουάριο του 2017 ο ελληνικός εμπορικός στόλος απαριθμούσε 441 πλοία, τον Φεβρουάριο του 2018 ο αριθμός αυτός μειώθηκε κατά 3,2% στα 427, ενώ τον περασμένο Φεβρουάριο ο αριθμός των φορτηγών πλοίων άγγιξε τα 417.
Τα δεξαμενόπλοια υπό ελληνική σημαία απαριθμούσαν τα 508 τον περασμένο Φεβρουάριο, μειωμένα κατά 2,1% συγκριτικά με τον Φεβρουάριο του 2018.
Σε αντίθεση, τα επιβατηγά πλοία σημείωσαν άνοδο καθώς τον Φεβρουάριο του 2017 ο αριθμός τους είχε ανέλθει σε 626, τον Φεβρουάριο του 2018 ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 3,5% στα 648, ενώ τον περασμένο Φεβρουάριο άγγιξε τα 683.
Το Γράφημα 1 που παρατίθεται παρακάτω δείχνει την πορεία της Δύναμης και της Ολικής Χωρητικότητας εμπορικών πλοίων υπό ελληνική σημαία (100 ΚΟΧ και άνω), σε μηνιαία βάση, από τον Ιανουάριο του 2017 έως και τον Φεβρουάριο του 2019.
πηγη: naftikachronika.gr
10 τρόποι για να μειώσετε φυσικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ξεκινήστε ακολουθώντας ένα ισορροπημένο διατροφικό πρόγραμμα.
Για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, είναι σημαντικό να υιοθετήσετε μία ολιστική προσέγγιση, κάνοντας μικρές αλλαγές στον τρόπο ζωής σας.
Καμιά τροφή, συμπλήρωμα ή προπόνηση δεν πρόκειται να κάνει «θαύματα».
Ξεκινήστε ακολουθώντας μία ισορροπημένη διατροφή με ελάχιστα επεξεργασμένα τρόφιμα που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, πρωτεΐνες και «καλά» λιπαρά.
Γυμναστείτε αλλά παράλληλα σιγουρευτείτε ότι είστε ενυδατωμένοι και ξεκούραστοι.
Τι άλλο μπορείτε να κάνετε;
Στην παρακάτω gallery θα βρείτε μερικούς ακόμη τρόπους για να πετύχετε τον στόχο σας φυσικά.
Πηγή: mindbodygreen.com - onmed.gr
Δοτές διοικήσεις σε ΓΣΕΕ και ΟΙΥΕ με Καραγεωργόπουλους και ΠΑΜΕ!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Σ.Κ.
Την Τετάρτη 17 Απρίλη το μονομελές πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε προσωρινή διαταγή για διορισμό Διοίκησης στη ΓΣΕΕ. 61 Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες που ελέγχονται από τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ζήτησαν τον διορισμό διοίκησης χωρίς την συμμετοχή του ΠΑΜΕ. Στην περίπτωση που το πρωτοδικείο δεν δεχόταν να αποκλείσει το ΠΑΜΕ από την δοτή διοίκηση (όπως ήταν αναμενόμενο) οι αιτούντες ζητούσαν να διοριστεί η ίδια διοίκηση που είχε εκλεγεί στο προηγούμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ.
Δυστυχώς όμως το ΠΑΜΕ άρχισε πάλι τις κωλοτούμπες. Καταρχήν προσφεύγοντας το ίδιο στα δικαστήρια και παζαρεύοντας την σύνθεση της δοτής διοίκησης. Έτσι, με ανταίτησή τους 19 Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ, ζήτησαν στον διορισμό της διοίκησης να μην συμμετέχουν οι 66 νόθοι ή εργοδότες καθώς οι επικεφαλής των παρατάξεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και συγκεκριμένα οι Γ. Παναγόπουλος (ΠΑΣΚΕ), Ν. Κιουτσούκης (ΔΑΚΕ) και Θ. Βασιλόπουλος (ΕΑΚ) ως υπεύθυνοι τις νοθείες στο 37ο σύνεδρο της ΓΣΕΕ.
Όπως ήταν λογικό το δικαστήριο διόρισε διοίκηση με προσωρινή διαταγή, με σύνθεση ίδια με την προηγούμενη. Στην δοτή διοίκηση συμμετέχουν ο εργοδότης Καραγεωργόπουλος όπως και όλοι οι εργατοπατέρες που συμμετείχαν στην προηγούμενη διοίκηση, αλλά, και το ΠΑΜΕ.
Τα ίδια έγιναν και στον διορισμό της προσωρινή διοίκηση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ). Το ΠΑΜΕ μέσω σωματείων που ελέγχει προσέφυγε στο δικαστήριο να διορίσει διοίκηση της ομοσπονδίας αποτελούμενη μόνο από μέλη του ΠΑΜΕ, ενώ αντίστοιχα προσέφυγαν και οι παρατάξεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Το αποτέλεσμα ήταν ο διορισμός διοίκησης ίδιας και απαράλλαχτης με την προηγούμενη και μάλιστα με τον Καραγεωργόπουλο (ήταν εξάλλου ο πρόεδρος της ΟΙΥΕ) να συμμετέχει ξανά και εδώ.
Το ΠΑΜΕ αντί να καταγγέλλει ως εκφυλιστικές τις κρατικές και δικαστικές παρεμβάσεις στα συνδικάτα πανηγύριζε γιατί “απέτυχε η προσπάθεια της πλειοψηφίας της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να αποκλείσει τη ΔΑΣ”.
Η ηγεσία του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ πρέπει να εξηγήσει καταρχήν γιατί προσέφυγε στα αστικά δικαστήρια για τον διορισμό εγκάθετης διοίκησης σε ΓΣΕΕ και ΟΙΥΕ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πρέπει να εξηγήσουν γιατί οι ίδιοι δέχτηκαν να μπουν στις δοτές διοικήσεις με τους νόθους και τους εργοδότες, που οι ίδιοι έχουν καταγγείλει.
Είναι σαθρό αλλά κυρίως αστείο το επιχείρημα της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) ότι η συμμετοχή της στην δοτή διοίκηση της ΓΣΕΕ και της ΟΙΥΕ, “υπηρετεί το ξεσκέπασμα των μεθοδεύσεων των εργατοπατέρων”. Προφανώς το ΚΚΕ/ΠΑΜΕ θέλει να τους ξεσκεπάσει… για να βγάλει ο λαός τα συμπεράσματα… Δεν φοβάται όμως ότι και από την δική του συμμετοχή στην εγκάθετη διοίκηση μαζί με τον Καραγεωργόπουλο και τις άλλες γλίτσες, ίσως, ο λαός βγάλει κι από εκεί τα συμπεράσματά του;
Καμία ταξική δύναμη δεν πρέπει να αναγνωρίσει ούτε τις δοτές διοικήσεις, ούτε τους δικαστές, ούτε τους νόθους και τους εργοδότες στα συνδικάτα. Οι ταξικοί συνδικαλιστές πρέπει να πουν όχι στον εκφυλισμό και στην κρατική παρέμβαση. Πρέπει να παλέψουν ώστε να γίνουν εργατικά συνέδρια με καθαρά μητρώα μελών, απαλλαγμένα από νόθους και εργοδότες, με απλή αναλογική και χωρίς καμία κρατική και εργοδοτική ανάμειξη.
πηγη: pandiera.gr
Η ρίζα του διαχειριστικού κυβερνητισμού πηγαίνει πολύ βαθιά…
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ανάλυση
Μπάμπης Συριόπουλος
Η «αριστερή πτέρυγα» της ΕΕ
Η ρίζα του διαχειριστικού κυβερνητισμού πηγαίνει πολύ βαθιά…
Πυρήνας αυτών των ρευμάτων είναι ότι η ΕΕ αποτελεί ένα ουδέτερο εργαλείο, που αντανακλά τον πολιτικό-κοινωνικό συσχετισμό στις χώρες-μέλη
Η λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζεται σήμερα και από αριστερά ή αριστερόστροφα πολιτικά ρεύματα, έστω κι αν η αμφισβήτηση από την πλευρά τους της ΕΕ είναι δειλή, επιφανειακή και ανολοκλήρωτη. Κυρίαρχη άποψη στην ευρωπαϊκή Αριστερά, άλλωστε, είναι ότι η ρήξη και η έξοδος μιας χώρας από την ΕΕ είναι όχι απλώς αδιέξοδη, αλλά επικίνδυνη ως και καταστροφική. Ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος, όπως τονίζεται, είναι «να επιδιορθώσουμε την ΕΕ» όπως λέει χαρακτηριστικά το DIEM 25 (η πρωτοβουλία Βαρουφάκη). Ανάλογη ήταν και η θέση του Γκρέγκορ Γκίζι από την ηγετική ομάδα του γερμανικού Die Linke (Η Αριστερά) και προέδρου του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, καθώς, όπως έχει πει, «δεν πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την ΕΕ ως αναγκαίο κακό, αλλά ως ευκαιρία», για να προσθέσει ότι «αν καταρρεύσει θα επιστρέψει ο πόλεμος στην Ευρώπη».
Γι’ αυτό το πολιτικό ρεύμα, το πρόβλημα δεν είναι αυτή καθαυτή η ΕΕ και ο χαρακτήρας της, αλλά η κυριαρχία στην Ευρώπη των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων, εξαιτίας της οποίας εφαρμόζει η ΕΕ και οι θεσμοί της την συγκεκριμένη πολιτική. Αυτό που χρειάζεται, επομένως, είναι μια πανευρωπαϊκή συνεργασία αριστερών αντινεοφιλελεύθερων δυνάμεων, που θα «επιδιορθώσουν» και θα εκδημοκρατίσουν την ΕΕ. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η τελευταία, αντί να ενοποιεί τις ευρωπαϊκές εργατικές τάξεις και τους λαούς, τις διαιρεί στην πράξη εξαιτίας των ανταγωνισμών στο εσωτερικό της, αλλά και στο εσωτερικό της κάθε χώρας, με τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων και τις τεχνητές αντιθέσεις.
Πυρήνας της παραπάνω κυρίαρχης αντίληψης είναι ότι η ΕΕ αποτελεί ένα ουσιαστικά ουδέτερο εργαλείο, το οποίο αντανακλά τον πολιτικό και κοινωνικό συσχετισμό δύναμης στις χώρες-μέλη σε κάθε συγκεκριμένη συγκυρία, καθώς και ότι το κράτος γενικά δεν είναι όργανο της άρχουσας τάξης, αλλά αντανακλά τον ταξικό συσχετισμό στο εσωτερικό της χώρας. Όπως όμως και το κράτος δεν είναι καθόλου ένας ουδέτερος καθρέφτης που αντανακλά την ταξική πάλη, έτσι και η ΕΕ με τους θεσμούς της και τους μηχανισμούς της είναι νεοφιλελεύθερη, αντιδημοκρατική, ρατσιστική από τη «φύση» της.
Στη βάση της ίδιας αντίληψης δε, σε αντικατάσταση του κεϋνσιανισμού σε εθνικό επίπεδο επιδιώκεται ένας πανευρωπαϊκός κεϋνσιανισμός, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του Eurogroup. Μιας στροφής, δηλαδή, προς περισσότερες δημόσιες επενδύσεις, προς μια «αγορά με ανθρώπινο πρόσωπο και κοινωνικές ευαισθησίες» κ.λπ.
Αποτέλεσμα αυτής της εργαλειακής λογικής είναι και ο κυβερνητισμός του συγκεκριμένου τμήματος της Αριστεράς. Το Μπλόκο και το Κομμουνιστικό Κόμμα στην Πορτογαλία που συμμετέχουν μαζί με τους σοσιαλιστές στην κυβέρνηση, οι Podemos στην Ισπανία που φλερτάρουν με τον Σάντσεθ για σχηματισμό κυβέρνησης μετά τις εκλογές της 28ης Απριλίου, είναι τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα αυτή την περίοδο – πέρα, φυσικά, από την εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ, που αποδεικνύει πού μπορεί να καταλήξει αυτή η λογική. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι εκτός από την καταστροφολογία της «επιστροφής του πολέμου στην Ευρώπη», αυτό το πολιτικό ρεύμα επισείει τον κίνδυνο της ακροδεξιάς θεωρώντας την ΕΕ ανάχωμα απέναντί της και καταφύγιο του διαφωτισμού, της δημοκρατίας και της ανεκτικότητας σε πείσμα της πραγματικότητας. Στην πράξη, όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Η ευρωλαγνεία της αριστεράς αφήνει ακάλυπτη τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην ΕΕ, δίνοντας χώρο στην ακροδεξιά δημαγωγία.
Εκτός από το παραπάνω κυρίαρχο ρεύμα, υπάρχει ακόμη η κατεύθυνση ενός ιδιόμορφου, αριστερού, λαϊκίστικου αντιευρωπαϊσμού (χωρίς ρήξη και αποδέσμευση) που βλέπει το ζήτημα της λαϊκής κυριαρχίας αταξικά, από την άποψη της εθνικής κυριαρχίας και οικονομίας. Αυτή η αντίληψη καταλήγει στη διεκδίκηση μιας καλύτερης θέσης για την εκάστοτε αστική τάξη στον σκληρό ενδοευρωπαϊκό ανταγωνισμό. Σε αυτή την κατεύθυνση ανήκουν και κινούνται η Ανυπόταχτη Γαλλία του Μελανσόν, το Κίνημα των Όρθιων στη Γερμανία (που ήδη έχει… φαληρίσει πολιτικά) με τη Σάρα Βάνγκενκνεχτ και τον Βόλφγκανγκ Στρεκ. Βεβαίως, αυτός ο διαταξικός αντιευρωπαϊσμός έχει και εθνικιστικές απολήξεις – με σαφέστερο παράδειγμα την Βάνγκενκνεχτ, που υποστηρίζει τον «περιορισμό της μετανάστευσης».
Σε κάθε περίπτωση, οι δύο αυτές κυρίαρχες αριστερόστροφες πολιτικές γραμμές, επιχειρώντας να ακουμπήσουν το ρεύμα της κοινωνικής δυσαρέσκειας απέναντι στην ΕΕ, συναντιούνται και επικοινωνούν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο κάνοντας τα όρια μεταξύ τους συχνά δυσδιάκριτα. Στην πρωτοβουλία «Now, the people», για του λόγου το αληθές, συμμετέχουν ο Μελανσόν, οι Podemos, το Μπλόκο της Πορτογαλίας, η Κοκκινο-Πράσινη Συμμαχία της Δανίας και αριστερές δυνάμεις από τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Η διακήρυξη αυτής της πρωτοβουλίας, που δημοσιοποιήθηκε στη Λισαβόνα τον Απρίλη του 2018, καταφέρεται ενάντια στις ελίτ των Βρυξελλών και του Βερολίνου, ενώ τάσσεται με «ένα νέο σχέδιο για την οργάνωση της Ευρώπης, για μια δημοκρατική, δίκαιη και εξισωτική οργάνωση που σέβεται τη λαϊκή κυριαρχία».
Στην έκκληση δε για τις ευρωεκλογές που υπογράφουν πολλά ΚΚ (χωρίς το ΚΚΕ) και το Die Linke, με πρωτοβουλία του ΚΚ Πορτογαλίας (μεταξύ των οποίων το ΚΚ Γαλλίας, το ΑΚΕΛ και η Ενωμένη Αριστερά Ισπανίας), διακηρύσσεται ότι «μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή». Σε καμία από αυτές τις δύο διακηρύξεις δεν γίνεται κουβέντα για ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ…
Η αντι-ΕΕ «γεωγραφία» της ελληνικής Αριστεράς
Τα πανευρωπαϊκά αριστερά ρεύματα εκφράζονται και στην Ελλάδα. Ο Βαρουφάκης και το DIEM 25 ανησυχεί μήπως η ΕΕ διαλυθεί οπότε «η πτώση της θα προκαλέσει δυστυχία σε όλη την ήπειρο-αλλά και παραπέρα, καθώς το πλήγμα στην παγκόσμια σταθερότητα θα είναι βαρύ». Τέτοιο πλανητικό κακό θα μας βρει – οπότε έτσι εξηγείται βαθύτερα και η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη του 2015…
Η ΛΑΕ στέκεται αλληλέγγυα στο Μελανσόν και την Ανυπόταχτη Γαλλία, στην κατεύθυνση μιας αριστερής αντίθεσης στην ΕΕ με εθνικά χρώματα. Ωστόσο, υπό την πίεση και του πολιτικού συσχετισμού στην ελληνική Αριστερά, θέτει το στόχο «της ρήξης, της ανατροπής, της εξόδου από την ευρωζώνη και της αποδέσμευσης από την ΕΕ», σε συνδυασμό με την προώθηση ενός «προγράμματος παραγωγικού και κοινωνικού μετασχηματισμού».
Το ΚΚΕ τονίζει την ανάγκη «για αποδέσμευση από την ΕΕ και για να πάρει επιτέλους ο λαός στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας και το τιμόνι της εξουσίας». Στο προσφατο κάλεσμα των 35 ευρωπαϊκών κομμάτων εντός και εκτός ΕΕ διακηρύσσεται το «ΟΧΙ στην ΕΕ των μονοπωλίων, του κεφαλαίου και των πολέμων». Ωστόσο, για ευνόητους λόγους, το κάλεσμα μιλάει για το «δικαίωμα του κάθε λαού να επιλέγει κυρίαρχα το δρόμο ανάπτυξής του συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αποδέσμευσης από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ…» χωρίς να δεσμεύονται τα ΚΚ για τη δική τους θέση σε αυτή την «επιλογή».
Έτσι, η συγκρότηση και ενίσχυση ενός αντικαπιταλιστικού διεθνιστικού ρεύματος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ενάντια στην ΕΕ, για τη διάλυσή της και την έξοδο κάθε χώρας-ως συμβολή σε αυτό το διεθνιστικό καθήκον-είναι το μεγάλο ζητούμενο της περιόδου. Στην Ελλάδα μας αναλογεί ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
πηγη: prin.gr
Μνήμες από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21 Απρίλη 1967
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Γράφει ο kokkiniotis
(Παλαιότερη* ανάρτηση με αφορμή την επέτειο του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967)
Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, παραθέτουμε μερικά ιστορικά στοιχεία από την «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974», του Σόλωνα Νεόκοσμου Γρηγοριάδη.
Πριν απ’ αυτό όμως, τηλεγραφικά και μόνο, μερικές παρατηρήσεις και σκέψεις:
-Το καθεστώς της επτάχρονης δικτατορίας μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν στρατιωτική δικτατορία, όχι όμως φασιστική δικτατορία. Και αυτό, όχι βέβαια γιατί τα μέσα που χρησιμοποιούσε δεν ήταν ‘φασιστικά’, κάθε άλλο. Ο φασισμός όμως προϋποθέτει λαϊκό έρεισμα και λαϊκή βάση, κάτι που δεν συνέβαινε στην περίπτωση της χούντας των απριλιανών, όσο και αν σε μια πρώτη φάση υπήρξε μία ‘ανοχή’ από τον κόσμο.
-Ο κόσμος της αριστεράς πιάστηκε δυστυχώς ‘με τις πυτζάμες’, απροετοίμαστος πολιτικά. Είναι γνωστό ότι το ιστορικής αξίας φύλλο της Αυγής με ημερομηνία 21-4-1967, που απαγορεύτηκε μεν να κυκλοφορήσει, όπως άλλωστε και οι υπόλοιπες εφημερίδες της ημέρας του πραξικοπήματος, όμως στην αναμπουμπούλα το πουλούσαν λαθραία οι εφημεριδοπώλες στις γειτονιές και έτσι έτυχε κι εμείς να το διαβάσουμε, ανέλυε σε άρθρο του τους πολιτικούς λόγους για τους οποίους, παρά τα θρυλούμενα, δεν θα γινόταν τελικά δικτατορία.
-Όπως έλεγε παλαιότερα στέλεχος των Λαμπράκηδων και της αριστεράς, «τη χούντα δεν μας την κάνανε όταν ο λαός πλημμύριζε τους δρόμους της Αθήνας με τις διαδηλώσεις του. Μας την κάνανε όταν δεν μπορούσαμε [σαν αριστερά] να γεμίσουμε ένα θέατρο.»
Η πρώτη –παράνομη φυσικά- αντιδικτατορική διαδήλωση έγινε από το ΠΑΜ Νέων τον Σεπτέμβρη του 1967. Ξεκίνησε με μυστικό ραντεβού στην οδό Ερμού και φωνάχτηκαν συνθήματα όπως ‘Κάτω η Χούντα’, ‘114’, ‘Αντίσταση’, ‘Ζήτω η Δημοκρατία’. Συμμετείχαν 12-13 αγωνιστές από τους οποίους, λόγω του αιφνιδιαστικού χαρακτήρα του εγχειρήματος δεν συνελήφθη κανένας.
Σκίτσα του Γιάννη Ιωάννου από το βιβλίο του «Η ΑΛΛΗ ΕΠΤΑΕΤΙΑ»
-Αυτά που λέγονται από διάφορους καλοθελητές περί δήθεν ‘χρηστής διαχείρισης’ την εποχή της χούντας, έλλειψη σκανδάλων κλπ είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Ίσα – ίσα, επειδή οι χουνταίοι είχαν την εντύπωση ότι δεν κινδυνεύουν να ανατραπούν, δεν φρόντιζαν καν να συγκαλύπτουν τα σκάνδαλά τους. Όμως, η τηλεόραση με τα δύο κρατικά κανάλια ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ, και ο τύπος υπό καθεστώς λογοκρισίας, δεν ανέφεραν τίποτε σχετικό. Όταν αργότερα, μετά την πτώση της δικτατορίας έγιναν γνωστά τα σκάνδαλα της χούντας, αυτά επισκιάστηκαν καθώς το ενδιαφέρον του κόσμου στρεφόταν στις αποκαλύψεις για την Κύπρο, το Πολυτεχνείο και τα φρικτά βασανιστήρια στα κολαστήρια της Μπουμπουλίνας, του ΕΑΤ-ΕΣΑ και αλλού.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Το σκάνδαλο με τα σάπια κρέατα Αργεντινής του –εκ των πρωτεργατών της 21ης Απριλίου- υφυπουργού Εμπορίου Μιχ. Μπαλόπουλου, που φυλακίστηκε μάλιστα από το καθεστώς του Ιωαννίδη; Το ‘μπαλόσημο’ του 10% που ο ίδιος εισέπρατε σαν γραμματέας του ΕΟΤ; Τους γαμπρούς του Παττακού Μεϊντάση και Παύλου με τα σκάνδαλά τους, τον κουνιάδο του Μακαρέζου Αλέξανδρο Ματθαίου, τα αδέλφια του Παπαδόπουλου Κωνσταντίνο και Χαράλαμπο, τους εξαδέλφους του Λαδά; Τη διαμονή του δικτάτορα στη βίλα του Ωνάση στο Λαγονήσι; Το κορυφαίο σκάνδαλο με το περίφημο «Τάμα του Έθνους»; Τις χαριστικές συμβάσεις με τις αμερικανικές πολυεθνικές και τα σκάνδαλα με τον Τομ Πάπας; Για όλα αυτά υπάρχουν γαργαλιστικές λεπτομέρειες εδώ.
-Ο χαρακτηρισμός ‘αμερικανοκίνητο πραξικόπημα’, αν και δεν απέχει από την αλήθεια (ας μην ξεχνάμε τις σχέσεις που είχε ο Παπαδόπουλος, μέσω ΚΥΠ, με την CIA), δεν περιγράφει ωστόσο πλήρως μια πολύ πιο σύνθετη κατάσταση. Το καθεστώς της χούντας, με τη στήριξη της αστικής τάξης, αποπειράθηκε έναν ευρύτερο ‘εκσυγχρονισμό’ με τα μέτρα της εποχής εκείνης. Δεν πρέπει να παραγνωρίζονται ούτε οι γεωστρατηγικές συνθήκες της εποχής στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, ούτε όμως και οι ταξικές συμμαχίες και συμπλεύσεις στο εσωτερικό του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.
-Καθώς κυκλοφορούσαν από καιρό φήμες για επικείμενη κήρυξη δικτατορίας ‘από το βασιλιά’ ή από τη χούντα των στρατηγών, ο κόσμος είχε σιγά σιγά εθιστεί μιθριδατικά στην ιδέα του πραξικοπήματος, πολλοί μάλιστα στοκάριζαν μακαρόνια και τρόφιμα μακράς διάρκειας έχοντας ανάλογες εμπειρίες από το παρελθόν. Τα πράγματα όμως βέβαια, έχουν κάθε φορά την ιστορική τους πρωτοτυπία. ‘Ετσι και σήμερα (2013), όπως εύστοχα έχει λεχθεί, «δεν ζούμε στην εποχή της χούντας, ζούμε τη χούντα της εποχής μας».
-Ενδιαφέρον εξάλλου παρουσιάζει και η φάση της μετάβασης από την στρατιωτική δικτατορία στην κοινοβουλευτική ‘δημοκρατία’. Χαρακτηριστικό ήταν ότι τις επερχόμενες εξελίξεις πληροφορηθήκαμε τότε από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος με δήλωσή του προανήγγειλε ‘αλλαγές στην κορυφή του καθεστώτος στην Ελλάδα’.
Σκίτσα του Γιάννη Ιωάννου από το βιβλίο του «Η ΑΛΛΗ ΕΠΤΑΕΤΙΑ»
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, στη δραματική σύσκεψη του Γκιζίκη με την ηγεσία του αστικού πολιτικού κόσμου, είχε προκριθεί η λύση της κυβέρνησης Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Ο πολιτικός αυτός της δεξιάς («Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας» και «Η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της νεωτέρας Ελλάδος», το δεύτερο μεταγενέστερα έχει αρνηθεί ότι το είπε), είχε τηρήσει αμιγώς αντιχουντική στάση και είχε υποσχεθεί ότι θα ‘κρεμάσει στο Σύνταγμα’ τους πραξικοπηματίες. Μετά το διάλειμμα της σύσκεψης, και ενώ ο Κανελλόπουλος σχημάτιζε την κυβέρνησή του, ο Ευάγγελος Αβέρωφ έμεινε πίσω και με τα τηλέφωνα στον Καραμανλή προκρίθηκε τελικά η γνωστή σε όλους μας λύση.
Ο Καραμανλής είχε σιωπήσει όλα τα χρόνια, περιμένοντας να έρθει η σειρά του. Η ‘γέφυρα’ βέβαια της ομαλής μετάβασης από τη δικτατορία στη ‘δημοκρατία’, είχε πριν από λίγους μήνες ανατιναχτεί από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο ‘εθνάρχης’ Καραμανλής γύρισε σαν εγγυητής του ατλαντισμού και της αστικής εξουσίας στην Ελλάδα, παρά τα όσα αγιογραφικά, για λόγους εφήμερης πολιτικής σκοπιμότητας, ακούσαμε τελευταία περί ‘ευαισθησίας’, γενναίων επιλογών’, ‘υπερβάσεων’ κλπ.
-Ας μην ξεχνάμε τέλος, τον προερχόμενο από την αριστερά ιδεολογικό και πολιτικό στυλοβάτη της χούντας Σάββα Κωνσταντόπουλο και την εφημερίδα του «Ελεύθερος Κόσμος» και για ένα μικρό διάστημα την απογευματινή εφημερίδα «Τα Σημερινά». (Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ απαγορευόταν μια εφημερίδα να κυκλοφορεί και την Κυριακή, γινόταν εξαίρεση για την εφημερίδα του Σάββα..) Ο ‘θεωρητικός’ λοιπόν απολογητής της χούντας, με την αρθογραφία και τις περίφημες ‘διαλέξεις’ του στο Ξενοδοχείο Χίλτον είχε αποτελέσει τον προάγγελο της δικτατορίας καθώς –καθόλου τυχαία- αναρωτιόταν: «μα καλά, δεν υπάρχει ένας λοχίας;» για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να αντιμετωπίσει τον ‘κομμουνιστικόν κίνδυνον’.
Παρόμοιους κρωγμούς περί ενδεχόμενης ‘εκτροπής’ έχουμε ακούσει στα κουφά από ποικίλες πλευρές και στις μέρες μας.
-Ας μην ξεχνάμε και την ‘πολιτιστική συνεισφορά’ της χούντας με τους ύμνους που τραγούδησαν γνωστά καλλιτεχνικά ονόματα της εποχής –ανάμεσά τους δυστυχώς και φωνές που έχουν συνδεθεί στο λαϊκό υποσυνείδητο με την αντίσταση και την αριστερά.
Ας είναι. Περιοριζόμαστε να θυμίσουμε ένα ενσταντανέ που μας είχαν μεταφέρει συνομήλικοί μας από τις γιορτές της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο. Αφού είχαν παρελάσει τα άρματα με τους μαραθωνομάχους, τους αρχαίους Έλληνες κλπ, μπαίνει στο Παναθηναϊκό Στάδιο ταλαιπωρημένος, παραπατώντας και με ξεσκισμένα ρούχα ο Ξέρξης. Ο μαθητικός κόσμος που μεταφερόταν υποχρεωτικά σε τέτοιες κακόγουστες φιέστες, ξέσπασε τότε σε αυθόρμητα χειροκροτήματα φωνάζοντας ρυθμικά «Ξέρξης – Ξέρξης»…
Καθώς και μία αποστροφή του λόγου που εκφώνησε ο Παπαδόπουλος μπροστά στους πρυτάνεις και καθηγητές πανεπιστημίου που είχε μαζέψει μετά από κινητοποιήσεις των φοιτητών:
«Πηγαίνετε μπροστά στον καθρέφτη, δείτε το κεφάλι σας, διότι αν δεν είναι άσπρο, είναι γκρίζο, και με αυτήν την συνέπειαν προς εαυτούς κύριοι, απαντήσατε: Είναι δυνατόν, να μην μπορείτε να ελέγξετε τους φοιτητάς σας; Εγώ, δεν το πιστεύω! Στρατηγόν, ο οποίος θα ετίθετο μετά στρατιωτών δειλών, δια να τους αποτρέψει από την προέλασιν ή την επίθεσιν, θα του έσπαζα ο ίδιος το κεφάλι με το πιστόλι κατά την διάρκειαν της εφόδου. Σπάστε το εσείς, κύριοι. Διότι εσείς είστε οι στρατηγοί. Δεν επιτρέπεται καθηγητής να μπαίνει μέσα σε είκοσι φοιτητάς και να τους λέγει: ‘’Δεν εντρέπεστε, να κάνετε μάθημα, όταν άλλοι έχουν αποχήν δηλώσει;’’»
Θα τελειώσουμε την εισαγωγή μας αυτή με ένα δείγμα κατευθυνόμενης «λαϊκής» στιχουργικής. Πέρα από τη γνωστή ακροστιχίδα (2 κολώνες πάλλευκες, Στρατός δικαιοσύνη, 1 σκοπός: Αδούλωτη να μείνει η Ελλάδα, ρόδισε η αυγή κλπ που δημιουργούσε την ακροστιχίδα 21 Απριλίου), μας έχει αποτυπωθεί το παρακάτω στιχούργημα που μεταφέρουμε από μνήμης:
Στις εικοσιμιά τ” Απρίλη
σηκωθήκανε έξι φίλοι
του στρατού μας οι φωστήρες
και του έθνους οι σωτήρες.
Να μας ζήσει ο στρατός,
Σπαντιδάκης, Παττακός,
Παπαδόπουλος ο Γιώργος,
Κόλλιας ο πρωθυπουργός
Μακαρέζος, Αγγελής
κι όλοι οι επιτελείς.
Σόλωνα Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974», τ. 8 σελ. 119:
Το διάγγελμα προς τον λαό
Λίγο αργότερα μεταδιδόταν διάγγελμα του πρωθυπουργού προς τον ελληνικό λαό, που τα κυριότερα σημεία του είχαν ως εξής:
«Από μακρού παριστάμεθα μάρτυρες ενός εγκλήματος, τό όποιον διεπράττετο εις βάρος τού κοινωνικού συνόλου και τού «Εθνους… Δέν άπέμενεν πλέον άλλος τρόπος σωτηρίας από τήν έπέμβασιν τού στρατού μας.»
Ή έπέμβασις αύτη βεβαίως αποτελεί έκτροπήν εκ τού Συντάγματος, αλλ” ή εκτροπή αυτή ήτο επιβεβλημένη διά τήν σωτηρίαν της Πατρίδος.
»…Αί έκλογαί αί όποίαι προεκηρύχθησαν, δέν ήτο δυνατόν νά δώσουν τήν λύσιν εις τό δημιουργηθέν άδιέξοδον. Πρώτον, διότι υπό τάς παρούσας συνθήκας ήτο άδύνατος ή όμαλή διεξαγωγή των.
Και δεύτερον, διότι οιονδήποτε και αν ήτο τό αποτέλεσμα αυτών θά ώδηγούμεθα μοιραίως εις τήν αίματοχυσίαν και τό χάος.»Δι” αυτό επενέβη ό στρατός. Διά νά άνακόψη τήν πορείαν προς τήν καταστροφήν ένα βήμα προ της αβύσσου.»…
Ποιοι είμεθα; Δέν άνήκομεν εις ουδέν πολιτικόν κόμμα και ουδεμίαν πολιτικήν παράταξιν είμεθα διατεθειμένοι νά ευνοήσωμεν εις βάρος της άλλης. Δέν άνήκομεν ούτε εις τήν οίκονομικήν όλιγαρχίαν, τήν οποίαν όμοίως δέν είμεθα διατεθειμένοι νά αφήσωμεν νά προκαλή τήν πενίαν.»…
Έλαυνώμεθα άποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα και έπιδιώκομεν νά καταργήσωμεν τήν φαυλοκρατίαν. Νά έξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Νά άπομακρύνωμεν από τον όργανισμόν της χώρας τήν σήψιν από τήν οποίαν εκινδύνευε. Νά αποτρέψωμεν τον διχασμόν και τήν αλληλοσφαγήν προς τήν οποίαν μας κατηύθυνον κακοί Έλληνες και νά δημιουργήσομεν υγιείς βάσεις διά τήν ταχείαν επάνοδον της χώρας εις τόν αληθώς όρθόδοξον κοινοβουλευτικόν βίον…
Κηρύσσομεν τήν συναδέλφωσιν. Άπό της στιγμής αυτής δέν υπάρχουν Δεξιοί, Κεντρώοι, Αριστεροί. Υπάρχουν μόνον Έλληνες, οι όποιοι πιστεύουν εις τήν Ελλάδα…»
Μετά τήν παγίωσιν ομαλού ρυθμού και τήν δημιουργίαν τών καταλλήλων προς τούτο συνθηκών τό ταχύτερον δυνατόν, θά έπανέλθη ή χώρα εις τον Κοινοβουλευτισμόν επί υγιούς βάσεως. Τότε ή αποστολή της κυβερνήσεως θά έχη λήξει…»
Η πρώτη λαϊκή αντίσταση
Η απήχηση των δύο εκείνων ανακοινώσεων υπήρξε συγκλονιστική. Για πρώτη φορά ο λαός αλλά και οι ένοπλες δυνάμεις πληροφορούνταν ποιοι ήταν οι νέοι κύριοι της Ελλάδας. Δεν διαφωτίζονταν αρκετά. Υπήρχε απορία γιατί η κυβέρνηση που σχηματίστηκε ύστερα από τόσων ωρών δυστοκία είχε τόσο μικρή σύνθεση. Και γιατί δεν εξέδιδε και ο βασιλιάς διάγγελμα. Πάντως, η γενική εντύπωση ήταν ότι επρόκειτο για μια κατάσταση βασιλική. Ο Ανώτατος Άρχοντας φαινόταν να την ευλογεί. Και αυτή η συναίσθηση κατέπαυε στο στράτευμα κάθε τάση προς αντίδραση, ενώ στον λαό γεννούσε ηττοπάθεια.
Δεν υπήρξε όμως απόλυτη η απουσία λαϊκής αντίστασης. Το μεσημέρι της 21ης Απριλίου επικράτησε αναταραχή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολλοί φοιτητές με ορισμένους καθηγητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο, όπου προσήλθε και ο δήμαρχος της πόλης Αλ. Σόφης. Μίλησε ένας φοιτητής και οι άλλοι ξέσπαζαν σε ομαδικά συνθήματα, κατά της δικτατορίας και του φασισμού και υπέρ της δημοκρατίας. Αλλά η χωροφυλακή εισέβαλε στον πανεπιστημιακό χώρο και συνέλαβε 14 από τους συγκεντρωμένους, μεταξύ των οποίων και τον δήμαρχο. Δικάστηκαν τη 10η Σεπτεμβρίου 1967 και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ή κάθειρξη 3 μηνών έως 7 ετών, με την κατηγορία ότι:
«Τήν 21η Απριλίου 1967 άπαντες οί κατηγορούμενοι συνεκρότησαν συνάθροισιν εαυτών τε και άλλων όμοϊδεατών αυτών… μετά την πραγματοποίησα της επαναστάσεως και της κυβερνητικής αλλαγής, εις τον εξω του Πανεπιστημίου χώρον. Εχοντες έκαστος πλήρη γνώσιν εκάστου ως τοιούτου, σχηματίσαντες πλήθος πολλών δεκάδων τούτων, διατρίψαντες δε έκεϊέπί ώραν, άλαλάζοντες και άλληλοπαρακινούμενοι εις διάπραξιν στασιαστικών και βιαιοπρακτικών εκδηλώσεων εναντίον τής άρχής και τών οργάνων της, ως και εναντίον άτόμων άπαρεσκόντων αυτοίς κατά φρόνημα».
Στο Ηράκλειο
Την ίδια όμως ημέρα της 21ης Απριλίου, σοβαρότερα γεγονότα ξετυλίχθηκαν στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο μηχανισμός της ΕΔΗΝ λειτουργούσε ομαλά και κάλεσε τον λαό σε συλλαλητήριο διαμαρτυρία5 κατά του πραξικοπήματος στην πλατεία Ελευθερίας. Το πλήθος που συγκεντρώθηκε -κυρίως νέοι- ήταν σημαντικό. Η μαχητικότητά του ζωηρή και θορυβώδης. Η χωροφυλακή θέλησε να τους διαλύσει, αλλά δεν το κατόρθωσε.
Έκανε τότε την κάθοδο του ο στρατός που χρησιμοποίησε τα πυρά του. Ένας διαδηλωτής -ο Άγγελος Τσαγκαράκης- τραυματίστηκε στο πόδι από σφαίρα όπλου εξ επαφής. Τελικά το συλλαλητήριο διαλύθηκε, αφού συνελήφθησαν 30, από τους οποίους παραπέμφθηκαν οι 7 («απείθεια κατά της Αρχής») που στις 11 Σεπτεμβρίου 1967 καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση 6 μηνών έως 3 ετών.
Αυτές ήταν οι πρώτες εκδηλώσεις ενεργού αντίστασης στη Δικτατορία. Δεν επρόκειτο όμως βέβαια να κλονίσουν τον ογκόλιθο που ήδη είχε κυλήσει και συνέθλιβε την ελληνική πολιτική ζωή. Η κυβέρνηση αναλάμβανε την ντε γιούρε εξουσία -μπρος από την ντε φάκτο εξουσία της Ομάδας Παπαδόπουλου- ενώ σιδερένια τάξη επικρατούσε σε όλη την Ελλάδα. Μέσα στην πρωτεύουσα, ελάχιστες δυνάμεις διατηρούσαν υπό πλήρη έλεγχο τα πάντα. Ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας, από το ξενοδοχείο Χίλτον έως τον Σταθμό Λαρίσης, κατεχόταν από δύο μόνο τάγματα στρατού: το στρατοπεδευμένο στην Αγία Παρασκευή, που κατέλαβε την περιοχή από το Χίλτον έως την Πλατεία Συντάγματος, και το 572ο τάγμα του 28ου Συντάγματος, που ήταν στρατοπεδευμένο στο Χαϊδάρι, το οποίο κατέλαβε τη ζώνη πλατεία5 Συντάγματος-Σταθμού Λαρίσης. Τα άρματα ήταν σταθμευμένα σε καίρια σημεία, ενώ περίπολοι μαθητών τη5 Σχολής Ευελπίδων και άλλων τμημάτων (ΛΟΚ, αλεξιπτωτιστών) διέσχιζαν το κέντρο. Σε επιφυλακή ως στρατηγικές εφεδρείες παρέμεναν τμήματα των ίδιων μονάδων. Αλλά στο μεγαλύτερο μέρος της πρωτεύουσας υπήρχε πλήρες κενό στρατού, χωρίς όμως κανείς να σκέπτεται να αντιδράσει.
Έτσι, καθώς τερμάτιζε τις ώρες της η 21η Απριλίου, ένα πρωτοφανές γεγονός είχε συντελεσθεί κατά τρόπο αστραπιαίο και ανατρεπτικό. Είχε καταλυθεί το κοινοβουλευτικό καθεστώς και λιγότεροι από 500 τολμηροί αξιωματικοί είχαν επιβάλει τη βούλησή τους σ” ένα στράτευμα που αριθμούσε πάνω από 10.000 στελέχη (όλων των όπλων) και σε ένα λαό 8.000.000 που διαπνεόταν από ρωμαλέο δημοκρατικό φρόνημα. Η εξήγηση του φαινομένου ήταν μία, όπως την είχε διατυπώσει επιγραμματικά ο Α. Παπανδρέου: «Μας έπιασαν στον ύπνο…»
Οι μαζικές συλλήψεις
Τα πρώτα μέτρα του νέου καθεστώτος απέβλεπαν στη διασφάλιση της εξουσίας του. Και οι μαζικές συλλήψεις αποτελούσαν το κυριότερο μέσον. Οι προσωπικότητες πρώτης γραμμής που αρπάχθηκαν μέσα στη νύχτα της 21ης Απριλίου ανήλθαν σε 39. Μόνον ο Αντ. Μπριλλάκης, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Π. Βαρδινογιάννης κατόρθωσαν να διαφύγουν. Συλλαμβάνονταν όμως και πολλοί δευτερεύοντες παράγοντες, καθώς και πρόσωπα επισημασμένα ως κομμουνιστές. Συνολικά τη νύχτα εκείνη χίλια περίπου άτομα βρέθηκαν κρατούμενοι στην Αθήνα.
Αλλά από την επομένη οι συλλήψεις έγιναν με πολύ ταχύτερο ρυθμό. Η προσχώρηση της αστυνομίας και της χωροφυλακής στο κίνημα το εξόπλισε με τον ισχυρό καταδιωκτικό μηχανισμό τους και με τους καταλόγους των υπόπτων που κρατούσαν οι αρχές ασφαλείας. Έτσι ήταν δυνατή τώρα η αρπαγή των ανεπιθύμητων οι πολύ μεγαλύτερη έκταση, που ξεπέρασε κατά πολύ το πλαίσιο των προβλεπομένων συλλήψεων από το «Σχέδιο Προμηθεύς». Παρόμοια μαζική δίωξη είχε γίνει μόνον πριν από 20 χρόνια: το καλοκαίρι τού 1947, από τον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως Ναπολέοντα Ζέρβα. Δεν είχε φθάσει όμως εκείνη τις ποσοτικές διαστάσεις της 21ης Απριλίου 1967.
Το σάρωμα απλωνόταν από ώρα σε ώρα σαν κύματα. Στην αρχή κανείς δεν υποπτευόταν τέτοια έκταση. Έτσι όμως το κίνημα κατάφερε συντριπτικό πλήγμα εναντίον κάθε αντίδρασης από τις μη στρατιωτικές δυνάμεις. Σαρώνοντας κατά μάζες δικαίους και αδίκους, επικίνδυνους και ακίνδυνους, παρέλυε κάθε πολιτικό μηχανισμό -κομμάτων, οργανώσεων κλπ – που θα ήταν σε θέση να προβάλει αντίσταση. Και η εξουσία καταλαμβανόταν αμαχητί.
Οι στρατιωτικές προσωπικότητες που συνελήφθησαν απολύθηκαν σύντομα. Οι πολιτικές, όμως, που είχαν συγκεντρωθεί στο ΚΕΤ, μεταφέρθηκαν στο εξοχικό ξενοδοχείο Πικέρμι, εκτός του Γ. Παπανδρέου που λόγω της υγείας του εισήχθη στο νοσηλευτικό ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.
Φόνος στον Ιππόδρομο
Η μάζα όμως των άλλων συλληφθέντων παρέμεινε επί μέρες στοιβαγμένη στα γήπεδα της ΑΕΚ και του Ιπποδρόμου, υπό συνθήκες τραγικές, όπου υπέστη βιαιότητες χωρίς λόγο. Ο ηγέτης της ΕΔΑ Ηλίας Ηλιού, μολονότι μεγάλης ηλικίας και ασθενής, βασανίστηκε άγρια από τους φρουρούς του, στον Ιππόδρομο, τη νύχτα της 22ας Απριλίου. Και, την 25η Απριλίου, σκοτωνόταν ο γεωπόνος Παναγιώτης Ελής από έναν αξιωματικό της φρουράς. Ο λόγος; Είχαν διατάξει οι δεσμοφύλακες τους κρατούμενους να κάνουν «τροχάδην». Επειδή ο Ελής δεν προλάβαινε, δέχθηκε δύο σφαίρες περιστρόφου. Πώς και ποιος ήταν ο δράστης αποκαλύπτεται από την αναφορά που υπέβαλε ο διοικητής του στρατοπέδου:
«Αριθμός 6344. Πρός ΣVΤ. Ό Επίλαρχος Νικόλαος Παπαδομανωλάκης Β.Σ.Τ. 902 τη 25/4/1967»
Θέμα: Θανάσιμος τραυματισμός κρατουμένου.
»1. Έν συνεχεία τηλεφωνικής μου άναφοράς, αναφέρεται δτι τήν 25/4/67 έξετέλουν τά καθήκοντα επικεφαλής φρουράς κρατουμένων εις Ίππόδρομον Νέου Φαλήρου.
»2. Τήν 17.40 ώραν της ανωτέρω ημερομηνίας ηκούσθησαν πυροβολισμοί τίνες εκ του έξωθι του στρατοπέδου χώρου και καθ” ην στιγμήν ό κρατούμενος ιδιώτης ΕΛΗΣ η ΓΙΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (κάτοικος Αθηνών, Παρρασίου 18, Η” Αστυνομικόν Τμήμα) έπέστρεφεν εις τον θάλαμον κρατουμένων μετά 5 ή 4 συγκροτουμένων μεθ” ών είχεν εξέλθει διά σωματικήν του ανάγκην.
»3. Ό μόνιμος άνθνπίλαρχος ΚΟΤΣΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ευρισκόμενος κατά τήν στιγμήν έκείνην εις μικράν άπόστασιν από του θαλάμου των κρατουμένων διέταξεν τήν ταχυτέραν εισοδον εντός του θαλάμου, ενώ ταυτοχρόνως έπυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής τον κρατούμενον “Ελήν ή Γιαλήν Παν., διότι έσχημάτισε τήν γνώμην ότι ούτος παρεξέκλινε της ακριβούς κατευθύνσεώς του ινα είσέλθη ε’ις θάλαμον (ώς είχε διατάξει) μέ αποτέλεσμα να τον τραυματίση θανασίμως.
»4. Εις τον τραυματισθέντα κρατούμενον παρεσχέθησαν αί πρώται βοήθειαι υπό συγκρατουμένων Ιατρών (τεχνηταί άναπνοαί-μαλάξεις καρδίας), πλην ούτος μετά 3′ άπεβίωσεν.
»5. Ό νεκρός παρεδόθη είς τον ίατρόν τον 401 Γ.Σ.Ν.Ε. (Στρατιωτικού Νοσοκομείου) Κειμηνάκην Δημήτριον, όστις προσήλθε τη αιτήσει μου εις Ίππόδρομον Φαλήρου άμα τώ τραυματισμώ του κρατουμένου δια την ένέργειαν των δεόντων.
»6. Παράκλησις διατάξητε ό,τι δει επί των άνωτέρω.»
Ύπογραφή »Ν. Παπαδομανωλάκης».
Ήδη τρία τουλάχιστον άτομα είχαν σκοτωθεί την 21η Απριλίου: δύο νεαρές και ένα αγόρι 14 ετών. Πυροβολήθηκαν από κινηματίες στρατιωτικούς τις πρώτες ώρες της επέμβασής τους. Και αυτό ήταν το πρώτο αίμα που χύθηκε κατά τη Δικτατορία από περιπτώσεις που μία προς μία υπήρξαν χωρίς λόγο και μπορούσαν να αποτραπούν.
Πόσοι όμως ήσαν οι συλληφθέντες; Ο Γ. Παπαδόπουλος την 28η Απριλίου δήλωσε όχι ανήλθαν σε 6.509, από τους οποίους απολύθηκαν οι 1.328 σε λίγες ημέρες. Πηγές των κομμάτων και ξένοι ανταποκριτές τούς ανέβαζαν σε 10.000-12.000 σε όλη την Ελλάδα. Όλο αυτό το πλήθος από τις 26 Απριλίου άρχισε να μεταφέρεται με αρματαγωγά στη νησίδα Γυάρο, κοντά στη Σύρο, όπου υπήρχαν εγκληματικές φυλακές. Φυσικά τα κτίρια των φυλακών δεν επαρκούσαν και η μικρή νήσος καλύφθηκε από κατασκήνωση των κρατουμένων. Αργότερα θα μεταφέρονταν οι περισσότεροι σε στρατόπεδα στη νήσο Λέρο.
Τα μέτρα της Δικτατορίας
Ωστόσο, το καθεστώς προσπαθούσε να επαναφέρει μιαν ομαλότητα στη ζωή, που θα κλεινόταν όμως σε ένα σιδερένιο περικάλυμμα ρυθμιζόμενης βίας. Οι περιορισμοί στις οικονομικές συναλλαγές, που είχαν επιβληθεί από το πρωί της 21ης Απριλίου, άρθηκαν τη μεθεπομένη. Είχε κλείσει το Χρηματιστήριο και οι τράπεζες για να μη διενεργούνται αγοραπωλησίες συναλλάγματος και χρυσών λιρών ή αναλήψεις καταθέσεων. Τα μέτρα αυτά είχε επιβάλει ο συνταγματάρχης Ν. Μακαρέζος, που επωμίσθηκε την ευθύνη της οικονομικής πολιτικής της Δικτατορίας. Και τώρα τα κατήργησε αμέσως. Ταυτόχρονα η κυκλοφορία, που είχε τελείως απαγορευθεί την ημέρα του κινήματος, επιτράπηκε σταδιακά έως την ολοκλήρωσή της μέχρι την 26η Απριλίου, με απόφαση του ταξίαρχου Παττακού που είχε την ευθύνη της εσωτερικής τάξης.
Αλλά η χαλάρωση αυτή, που ήταν άλλωστε αναπότρεπτη, συνοδευόταν με αντίρροπα μέτρα, τα οποία αποκάλυπταν τη σκληρότητα της δικτατορίας. Την 25η Απριλίου αναγγέλθηκε ότι συστήθηκαν 10 έκτακτα στρατοδικεία, στις πόλεις Αθήνα, Τρίπολη, Λαμία, Λάρισα, Ιωάννινα, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Αλεξανδρούπολη, Χανιά, Δράμα. Το σχετικό διάταγμα είχε δημοσιευθεί από την 21η Απριλίου, στο φύλλο 281 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Η μνήμη των έκτακτων στρατοδικείων του Εμφύλιου Πολέμου ήταν τρομερή πάντα. Και η επανεμφάνισή τους, μετά από 18 έτη, γέννησε αμέσως φοβία στον λαό, που δεν απαλύνθηκε με τη λεπτομέρεια ότι ο πρόεδρος και ο επίτροπος των στρατοδικείων θα προέρχονταν από το σώμα της τακτικής δικαιοσύνης, λαμβάνοντας κατ” απονομή στρατιωτικό βαθμό.
Και ο στρατιωτικός νόμος διατηρούνταν, ενώ ο αρχηγός του ΓΕΣ στρατηγός Αγγελής, με προκήρυξή του την 25η Απριλίου, απαγόρευε:
«Τάς έν υσυγκεντρώσεις πλέον των πέντε ατόμων.
»Τάς έν κλειστώ χώρω συγκεντρώσεις πλήν των δημοσίων θεαμάτων.
»Τήν άσκησιν αντεθνικής προπαγάνδας, δημοσίευσιν η διασποράν πληροφοριών ανακριβών κλπ.
»Τήν όπλοφορίαν και κατοχήν όπλων υπό Ιδιωτών.
»Τήν προσωρινήν περίθαλψιν κατ” οίκον προσώπων μή ένοικούντων, εάν τούτο δέν δηλωθή έντός δύο ώρών.
»Τήν θήραν.
»Τους ποδοσφαιρικούς αγώνας».
Αργότερα επιτράπηκαν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες, οι αγώνες στίβου, και λειτούργησε και ο Ιππόδρομος. Επιτράπηκαν επίσης οι συγκεντρώσεις σε σπίτια μέχρι πέντε ατόμων. Αλλά διατηρήθηκαν οι άλλες απαγορεύσεις και οι παραβάτες τους στέλλονταν στο έκτακτο στρατοδικείο, στο οποίο συνηθέστατη ήταν επίσης η παραπομπή για «απείθειαν προς στρατιωπκήν ή αστυνομικήν εντολήν».
Συγχρόνως η λογοκρισία στον Τύπο οργανώθηκε. Ορισμένες αδέξιες ενέργειες των λογοκριτών τις πρώτες ήμερες επανορθώθηκαν. Και η απαγόρευση της διαφήμισης των ρωσικών καβουριών, που έμεινε παροιμιώδης, αντικαταστάθηκε με δήλωση του υπουργού Εμπορίου ότι είναι ελεύθερη η διαφήμιση κάθε προϊόντος, ή δυτικής ή ανατολικής προέλευσης. Αλλά δεν έπαυε ο προληπτικός έλεγχος της λογοκρισίας να είναι αυστηρότατος, με αποτέλεσμα οι εφημερίδες να παρουσιάζονται πανομοιότυπες, ανούσιες και απατηλές.
Πρώτη εμφάνιση του Γ. Παπαδόπουλου
Στο μεταξύ, η πραγματική υπόσταση των επαναστατών παρέμενε συγκεχυμένη για το κοινό. Οι δημοσιογράφοι, Έλληνες και ξένοι, ελάχιστη επαφή είχαν με τους ηγέτες του νέου καθεστώτος και ιδίως με τον αρχηγό του, που γρήγορα ξεκαθαρίστηκε ότι είναι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Και υπήρχε αδημονία του δημοσιογραφικού κόσμου να τον γνωρίσει, που ικανοποιήθηκε μία εβδομάδα μετά το κίνημα, την 27η Απριλίου.
«Άντε μωρ” Γιώργη, Παπαδόπουλε, καμάρι της Ελλάδας, μωρέ…»: “Αυθόρμητο” τραγούδι της εποχής
Την ημέρα εκείνη, ο Γ. Παπαδόπουλος, στα γραφεία της Ένωσης Συντακτών εμφανίστηκε μπροστά σε 200 αντιπροσώπους των μέσων ενημέρωσης όλου του κόσμου. Ο άνθρωπος που έδωσε τη συνέντευξη και έκανε μερικούς ηχηρούς διαξιφισμούς με τους δημοσιογράφους ήταν βαρύς αλλά εύστροφος και σε απίστευτο βαθμό ψύχραιμος. Αυτή ήταν η γενική εντύπωση. Αλλά οι δηλώσεις του και οι απαντήσεις του προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις και δεν ικανοποίησαν. Παρέμειναν όμως οι περισσότερες παροιμιώδεις και ως πρώτη παρουσίαση των σκοπών της δικτατορίας έχουν μιαν ιστορική σημασία.
Ο Γ. Παπαδόπουλος απέδιδε την επέμβαση του στρατού στον φόβο της αναρχίας, καθώς και στην ανάγκη εξυγίανσης της χώρας. Και πρόφερε την περίφημη φράση που έμελλε επί επτά χρόνια να αποτελεί στόχο ελληνικών και διεθνών σχολίων:
«…Μην ξεχνάτε κύριοι ότι ευρισκόμεθα ενώπιον ενός άσθενούς, τον όποιον έχομεν επί της χειρουργικής κλίνης και τον όποιον εάν ό χειρουργός δεν πρόσδεση κατά την διάρκειαν της έγχειρήσεως επί της χειρουργικής κλίνης, υπάρχει περίπτωσις αντί διά της έγχειρήσεως νά του χαρίση τήν άποκατάστασιν τής υγείας του, νά τον όδηγήση εις τον θάνατον… Οί περιορισμοί τους όποιους θά έπιβάλλωμεν είναι τό δέσιμον του άσθενούς επί τής κλίνης διά νά ύποστή ακινδύνως τήν έγχείρησιν.»
ΕΡΩΤΗΣΙΣ: «Ηθελα νά γνωρίζω, πόσον θά διαρκέση η άνάρρωσις τοϋ άσθενούς;»
Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Ό χρόνος άναρρώσεως του άσθενούς μετά τήν έγχείρησιν, έξαρτάται άπό τήν βαρύτητα τής ασθενείας, τήν όποίαν αυτήν τήν στιγμήν δέν μπορω νά προσδιορίσω.»
ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Είναι άλήθεια, κύριε υπουργέ, ότι ή στρατιωτική κυβέρνησις μόλις τελειώσει τήν άποστολήν της πρόκειται νά καλέση έναν πολιτικόν άρχηγόν ως διαιτητήν και αυτός είναι ό Καραμανλής;»
Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Δέν είναι άλήθεια τίποτα.»
ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Τί περιείχαν τά κατασχεθέντα άρχεία τής ΕΔΑ;»
Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Δέν γνωρίζω ακόμη. Πάντως πρόκειται περί ύλικού τό όποιον διά νά μεταφερθή άπό τους χώρους εις τους όποιους ευρέθη, έχρειάσθη 70 όχήματα των 3 τόννων». Η πρώτη εκείνη επαφή της δικτατορίας διά του αρχηγού της με την παγκόσμια κοινή γνώμη προκάλεσε ποικίλα σχόλια. Αλλά το καθεστώς δεν έδειχνε διάθεση να χαλαρώσει τη σκληρότητα.
*21-4-2015. Πρώτη δημοσίευση, 21/04/2013, vathikokkino.com
πηγη: pandiera.gr
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ είναι δυο εντελώς διαφορετικά κόμματα.
Απόδειξη:
- Ψηφίζουν και εφαρμόζουν (με διαφορετικό τρόπο) τα ίδια Μνημόνια.
- Επιβάλλουν την ίδια «οικειοθελή» φορολόγηση (με διαφορετικούς νόμους) στους ίδιους εφοπλιστές.
- Λατρεύουν, συμμαχούν και υπηρετούν (με διαφορετικό κοψομέσιασμα) το ίδιο ΝΑΤΟ, τους ίδιους Αμερικάνους και την ίδια ΕΕ.
Και φυσικά:
- Σώζουν το λαό σφιχταγκαλιασμένοι με τους (διαφορετικούς, όμως) εκπροσώπους της ίδιας ολιγαρχίας.
Ποιος δεν βλέπει τις διαφορές…
πηγη: imerodromos.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή