ΣΟΦΙΑ ΧΟΥΔΑΛΑΚΗ

Τούτες τις μέρες, που είναι σε εξέλιξη οι Πανελλήνιες εξετάσεις, τις μέρες που τα παιδιά μας προσπαθούν να περάσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή, ότι το δικό της παιδί είναι απόφοιτος του Χάρβαρντ. Συνεπώς, με μοναδικό στήριγμα το ακαδημαϊκό βάρος τους πτυχίου του, δικαιούνταν στην ηλικία των 25 ετών να διατελέσει Σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών (δείτε το βίντεο εδώ – από το 1. 14.40 και μετά) . Η τοποθέτησή της κ. Μπακογιάννη, αντί να υποστεί την κριτική που της αρμόζει, βλέπουμε να χρησιμοποιείται από διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να ξεπλύνει -μέσω της σύγκρισης- την πρόσφατη δήλωση της κ. Τασίας Χριστοδουλοπούλου για τη μετάταξη της δικής της κόρης στη Βουλή (βίντεο εδώ κι εδώ η συγγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ…).

Έρχονται, δηλαδή, κάποιοι και διαμαρτύρονται για τον σάλο που σηκώθηκε με την περίπτωση της θυγατέρας της μίας μάνας και της εκμετάλλευσης των διασυνδέσεων της οικογένειάς της, ενώ η αντίστοιχη περίπτωση του γιου της άλλης μάνας δεν σχολιάστηκε με τον ίδιο τρόπο. Αυτά τα παράπονα τα αντιμετωπίζουν οι δάσκαλοι στο Δημοτικό, όταν πιάνουν το πιτσιρίκι να αντιγράφει και εκείνο διαμαρτύρεται φωνάζοντας, «κυρία – κυρία, και ο διπλανός μου αντέγραψε, δεν είμαι μόνο εγώ αδιάβαστος».

Δεν ξέρω σε τούτους τους καιρούς αν έχει απομείνει λίγος χώρος για να μιλήσουμε εμείς. Εμείς, που δεν είμαστε βουλευτές για να έχουμε διασυνδέσεις. Εμείς, που δεν αποτελούμε παρακλάδι καμίας οικογένειας πολιτικών τζακιών με γονείς, παππούδες και θείους που έχουν περάσει από όλα τα οφίτσια του κράτους. Τέλος πάντων εμείς, που ενώ δεν έχουμε τίποτα κοινό με τους παραπάνω, ωστόσο έχουμε κι εμείς παιδιά. Βέβαια, ο κυνισμός τους δεν μας αφήνει και μεγάλα περιθώρια να πιστέψουμε, ότι αναγνωρίζουν τα δικά μας παιδιά ως ισότιμα με τα δικά τους, κατά τον ίδιο τρόπο που η ιδεολογία τους διατείνεται ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είμαστε ισότιμοι. Ωστόσο, διεκδικούν την ψήφο μας για να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν σε τι πανεπιστήμια θα πάνε τα δικά μας παιδιά, σε τι νοσοκομεία θα νοσηλευτούν οι δικοί μας γονείς, σε τι σπίτια θα ζούμε, πόσο θα τρώμε, πόσο αέρα θα αναπνέουμε.

Την ίδια ώρα που τα δικά τους παιδιά προετοιμάζονται για τα ξένα πανεπιστήμια σε Summer Camps και κολλέγια, τα δικά μας παιδιά τρέχουν στα φροντιστήρια προσπαθώντας να καλύψουν τα κενά των μαθημάτων και των καθηγητών στην Παιδεία.

Τα δικά μας παιδιά, για να καλύψουν την ύλη των πανελληνίων εξετάσεων, έχουν θυσιάσει όλα τα τελευταία καλοκαίρια τους, όλες τις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα, κάνοντας μαθήματα.

Τα δικά μας παιδιά μπαίνουν από νωρίς στη συζήτηση που κυριαρχεί στο σπίτι και μετράει φράγκο-φράγκο το ποσό που χρειάζεται για το νοίκι, για τη ΔΕΗ, για τα μαθηματικά, για την έκθεση, για τα Αρχαία, για τη Φυσική. Και ο μικρότερος αδερφός, που θα έπρεπε να κάνει Αγγλικά, τα επόμενα χρόνια θα τα στερηθεί, για να καταφέρει ο μεγαλύτερος να κάνει λίγο μάθημα παραπάνω, για να περάσει με την πρώτη προσπάθεια στο πανεπιστήμιο, γιατί δεύτερη ευκαιρία δεν έχει, δεν βγαίνει ο οικογενειακός προϋπολογισμός.

Τα δικά μας παιδιά, στην ηλικία των 17 χρονών, σηκώνουν το βάρος μιας εξέτασης που θα κρίνει εάν θα καταφέρουν να περάσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και δεν είναι λίγα εκείνα που, αν περάσουν σε πανεπιστήμιο απομακρυσμένο από το πατρικό σπίτι, δεν θα πάνε να σπουδάσουν. Είπαμε, ο προϋπολογισμός δεν βγαίνει.

Για τα δικά μας παιδιά το δικαίωμα στη μόρφωση έχει μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιηθεί και ακόμα κι αν τα καταφέρουν, γνωρίζουν ότι στα 25 τους χρόνια, θα έχουν το πτυχίο τους κορνιζαρισμένο και θα το κοιτούν λίγο πριν πάνε στην καφετέρια για δουλειά. Στην καλύτερη περίπτωση, θα το βάλουν σε μια βαλίτσα και θα βρεθούν σε κάποια ξένη χώρα, μακριά από την οικογένειά τους, μακριά από κάθε οικείο πρόσωπο, προσπαθώντας να επιβιώσουν. Βέβαια τώρα πια η μετανάστευση αυτού του είδους εμφανίζεται ως «απελευθέρωση του εργαζόμενου», «διεύρυνση των επαγγελματικών ευκαιριών», «αξιοποίηση των προσόντων» κτλ.

Εμείς, τα δικά μας παιδιά, θα τα βλέπουμε μέσω Skype, όταν οι κυρίες και οι κύριοι που ψηφίζουμε θα καμαρώνουν τα δικά τους παιδιά από κοντά όσο θα ανέρχονται στα κρατικά κλιμάκια, τα οποία θεωρούν ότι δικαιωματικά τους ανήκουν. Κάποτε αυτή την αντίληψη την ονομάζανε «ελέω Θεού βασιλεία».  Είναι απορίας άξιο γιατί αυτές οι οικογένειες δεν ωθούν τα παιδιά τους να «διευρύνουν τους επαγγελματικούς τους ορίζοντες» στο εξωτερικό, όπως κάνουν τα δικά μας. Κρίμα η θητεία τους στο εξωτερικό να τελειώνει όταν παίρνουν το πτυχίο τους και μετά να επιστρέφουν στην Ελλάδα για να μας «διοικήσουν»…

Είναι σημαντικότερες οι σπουδές στο Χάρβαρντ, από τις αντίστοιχες στο ελληνικό Πανεπιστήμιο; Δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω, και συγχωρείστε μου τον προσωπικό τόνο, αλλά ποτέ δεν έχω πάει ως εκεί γιατί η δική μου οικογένεια δεν είχε ποτέ περίσσευμα περίπου 40.000-50.000 ευρώ κάθε χρόνο για να διαθέσει στις σπουδές μου. Για να πάρει πτυχίο ένα παιδί από πανεπιστημιακά ιδρύματα αντίστοιχα του Χάρβαρντ, χρειάζεται να πληρώσει δίδακτρα που υπερβαίνουν τις 180.000 ευρώ. Αν προστεθούν και τα υπόλοιπα έξοδα ενός φοιτητή, το συνολικό ποσό πρέπει να υπερβαίνει τις 250.000 – 300.000.

Δεν ξέρω, αν τα διάφορα Χάρβαρντ εξασφαλίζουν καλύτερη μόρφωση στους φοιτητές που πληρώνουν για να βρεθούν εκεί. Ξέρω όμως, ότι στην είσοδο της συγκεκριμένης πανεπιστημιούπολης η ταμπέλα που καλωσορίζει τους επισκέπτες γράφει “Success comes naturally here”, σε ελεύθερη μετάφραση «η επιτυχία εδώ έρχεται φυσικά», σαν να λέει ότι όσοι διαθέτουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τις σπουδές τους, είναι φυσικό να είναι οι πιο επιτυχημένοι. Τα χρήματα είναι ικανά να αγοράσουν την ευφυΐα, τη μόρφωση, την ικανότητα…

Για τα διάφορα ελιτίστικα πανεπιστήμια δεν ξέρω να σας πω πολλά. Αυτό που ξέρω είναι πως για εμάς και τα παιδιά μας αυτή η επιλογή δεν υπάρχει. Η μοναδική δική μας επιλογή είναι το ελληνικό, δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, αυτό που θα εξασφαλίζει τη δυνατότητα ακόμα και στο πιο φτωχό παιδί να καλλιεργήσει το μυαλό του, να διευρύνει τους ορίζοντές του, να ακονίσει την κρίση του.

 Όσο για τα οφίτσια και τις υψηλές θέσεις, που ατεκμηρίωτα μερικοί θεωρούν ότι ανήκουν στα παιδιά τους, πολύ θα ήθελα να έβλεπα τη σύγκριση ανάμεσα σε έναν απόφοιτο ελληνικού πανεπιστημίου, από αυτούς που τους κυνηγάνε με υποτροφίες τα μεγάλα ιδρύματα του εξωτερικού, και σε έναν απόφοιτο του Χάρβαρντ και των ομοίων του.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης.

Έκπληξη προκάλεσε σε πολλούς η συμμετοχή στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ ονομάτων όπως του Τέρενς Κουίκ, της Έλενας Κουντουρά ή του Βασίλη Βασιλικού, ενόψει των εθνικών εκλογών. Ονόματα μιας ετερόκλητης πολιτικής καταγωγής.

Είναι όμως έκπληξη ή αποτελούν μια φυσική συνέχεια στην πολιτική εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ;
Με την παραδοχή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει(;) κόμμα με... αριστερό προσανατολισμό, θα εξέπληττε τον καθένα, αν χωρούν όλοι αυτοί σε ένα ψηφοδέλτιο που θέλει να λέει πως θα μπει ανάχωμα στην ενδεχόμενη περίπτωση επανόδου της Νέας Δημοκρατίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην κυβερνητική εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε σχεδόν τέσσερα χρόνια με τους ΑΝΕΛ, μήτρα από όπου προέρχονται οι Κουίκ και Κουντουρά, και μάλιστα οι συγκεκριμένοι στάθηκαν θετικά στην συμφωνία των Πρεσπών.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως ο Αλέξης Τσίπρας τους αποζημίωσε με την ένταξή τους στα ψηφοδέλτια;
Είναι σαφές πως αυτό ακριβώς έκανε.

Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα: ποιος ο σκοπός των συνεργασιών και με ποια κατεύθυνση από ένα κόμμα της... αριστεράς;

Χαράζει πρόγραμμα αριστερής κατεύθυνσης με σκοπό τον μετασχηματισμό της κοινωνίας προς το σοσιαλισμό κι εκεί τοποθετούνται συμμετέχουν προσωπικότητες ακόμη κι από μη όμορους πολιτικούς χώρους, ή παζαρεύει θέσεις απλώς “για να τσιμπήσουμε” κάτι από εδώ κάτι από εκεί;
Δε νομίζουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ πριν του 2015 αλλά και μετά ως κυβερνητικό κόμμα, ανάφερε πουθενά σε προγραμματική του διακήρυξη τη λέξη «σοσιαλισμός».

Δεν είδαμε πουθενά να μιλάει για μετασχηματισμό στην οικονομική-κοινωνική βάση ή στο πολιτικό εποικοδόμημα.

Αυτά είναι αστεία πράγματα για ένα κόμμα που, ενώ πριν κυβερνήσει διαλαλούσε πως θα έσκιζε τα μνημόνια ή θα ανάγκαζε τις αγορές να χορεύουν χτυπώντας αυτό τα νταούλια, κατέληξε στο ΤΙΝΑ (There Is No Alternative: Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση).

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από ένα κόμμα που έμπαινε δεν έμπαινε στη βουλή, κατέληξε να είναι η μακροβιότερη κυβέρνηση που ψήφισε μνημόνιο.

Σαφέστατα ψηφίστηκε από κόσμο διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων αλλά κυρίως από ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό συμπεραίνεται εύκολα και από το πως συρρικνώθηκε εκλογικά ο χώρος του ΠΑΣΟΚ, νυν ΚΙΝΑΛ.

Δικαιολογημένα ο ΣΥΡΙΖΑ καλοβλέπει ακόμη περισσότερο στην είσοδο παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ όπως ο Βασίλης Βασιλικός, ο Στέφανος Τζουμάκας ή νεότερων όπως ο Γιάννης Ραγκούσης, μεταβάλλοντας την όποια ριζοσπαστικοποίηση του είχε υποθετικά απομείνει, σε μια άκρατη “ΠΑΣΟΚοποίηση”.

Οι ευρωεκλογές αποτέλεσαν μια εκλογική συντριβή για το ΣΥΡΙΖΑ, όλα του τα στελέχη ομολογούσαν πως δεν περίμεναν μια τέτοια διαφορά από τη ΝΔ.

Οι λόγοι αυτής της ήττας δεν μας αφορούν σε αυτό το σημείωμα, μας αφορά ο “πολιτικός αχταρμάς” που αποϊδεολογικοποιεί τον στόχο χάρη της σκοπιμότητας.

Σα να μας λέει “μπορεί να ηττήθηκα, αλλά ελάτε δεξιοί ΠΑΣΟΚοι κι όποιοι άλλοι θέλετε, να σταματήσουμε την επάνοδο της δεξιάς”.

Αν δεν ήταν σοβαρά τα πράγματα με τη ΝΔ, μιας και αποκαλύπτουν τα ίδια της τα στελέχη, με πόσο άγριες για τα λαϊκά στρώματα διαθέσεις έρχονται να κυβερνήσουν, θα μπορούσαμε να γελάσουμε απλώς με τα διευρυμένα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά πώς θα σταματηθεί ο διαφαινόμενος πολιτικός ρεβανσισμός της ΝΔ, οι δηλώσεις της Μιράντας Ξαφά, του τραπεζίτη Στουρνάρα, οι εφτά ημέρες εργασίας, το κόψιμο κοινωνικών επιδομάτων και τόσα άλλα που καθημερινά ακούμε από τα χείλη των νεοφιλελεύθερων κορακιών;

Πώς θα σταματηθεί όταν ακόμη κυριαρχούν και καθορίζουν τη ζωή μας οι εκατοντάδες εφαρμοστικοί μνημονιακοί νόμοι; Με το να γίνει ακόμη πιο... ΠΑΣΟΚ ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πιο δεξιόστροφος λόγω πρώην στελεχών των ΑΝΕΛ;

Η πολιτική διακυβέρνηση από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων θέλει σαφήνεια πολιτικών επιλογών που θα την πηγαίνουν δύο βήματα μπροστά σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

Τα... διευρυμένα ψηφοδέλτια με όλα τα χαρακτηριστικά που προαναφέραμε πιο πάνω και ειδικά από ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν είναι να μας θυμίσουν την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Μανταλένα» όταν φώναζε “’Αλλος με τη βάρκα μας”!

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Άκυρες είναι οι μειώσεις ως και 55% που έγιναν τον Ιούνιο του 2016 σε 350.000 επικουρικές συντάξεις καθώς δεν εφαρμόστηκε η σχετική απόφαση αλλά ένας άλλος μαθηματικός τύπος, που αποφασίστηκε αφότου εκδόθηκε η απόφαση για τις μειώσεις και μάλιστα σε κλειστή σύσκεψη της 29/6/2016, ενώ η απόφαση είχε βγει από τις 7/6/2016.

Τίθεται θέμα παράνομων μειώσεων όχι μόνο για τις επικουρικές 350.000 συνταξιούχων που είχαν κούρεμα με τον νόμο Κατρούγκαλπου ως και 55%, αλλά και για άλλους 800.000 συνταξιούχους που είχαν επανυπολογισμό και μικρότερη επικουρική, αλλά προς το παρόν η μείωση δεν εφαρμόζεται καθώς τους καταβάλλεται προσωπική διαφορά.

Και οι επικουρικές των 350.000 συνταξιούχων που είχαν μείωση αλλά και των 800.000 που έχουν μικρότερη επικουρική αλλά γλιτώνουν τις μειώσεις λόγω προσωπικής διαφοράς, επανυπολογίστηκαν με μαθηματικό τύπο που δεν προβλέπει η υπουργική απόφαση.

Η αποκάλυψη έρχεται με ντοκουμέντο-βόμβα που εξασφάλισε και φέρνει στη δημοσιότητα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής με τους πραγματικούς συντελεστές που χρησιμοποιήθηκαν για το τσεκούρωμα των επικουρικών, οι οποίοι είναι δυσμενέστεροι από αυτούς που θα προέκυπταν αν εφαρμοζόταν κατά γράμμα ο νόμος και η απόφαση για τις μειώσεις των επικουρικών συντάξεων.

Το εσωτερικό έγγραφο που αποκαλύπτει ο «Ε.Τ.» λέει στο σημείο 2 των παρατηρήσεων ότι «Ο υπολογισμός έγινε με βάση τον λόγο ΑRN/AR0, όπως συζητήθηκε στην από 29/6/2016 συζήτηση που έγινε στο υπουργείο, και όχι με τον υπολογισμό του AR0=AR*(1-e%)».

Στο έγγραφο ομολογείται ότι οι μειώσεις των επικουρικών δεν έγιναν με τον μαθηματικό τύπο που προέβλεπε η υπουργική απόφαση της 7ης Ιουνίου 2016, αλλά με άλλον τρόπο, που «συζητήθηκε σε σύσκεψη στο υπουργείο Εργασίας στις 29/6/2016»!

Για τον λόγο αυτόν οι επικουρικές μειώθηκαν σε ποσοστά ως 55% από τον Ιούνιο του 2016.

πηγη: newsbeast.gr

Τις προθεσμίες για την υποβολή δικαιολογητικών των υποψηφίων που επιθυμούν να συμμετέχουν στις προκαταρκτικές εξετάσεις των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού ανακοίνωσε το υπουργείο Ναυτιλίας.

«Σαχάρα» κινδυνεύει να γίνει το ένα τρίτο της Ελλάδας - Τι λέει ο ακαδημαϊκός Χρήστος Ζερεφός

«Η ερημοποίηση συνιστά τεράστια απειλή ειδικά για τη λεκάνη της Μεσογείου» επισημαίνει μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο ακαδημαϊκός Χρήστος Ζερεφός.

«Η γνώση αυτή προέρχεται τόσο από τα μοντέλα προβλέψεων για τα επόμενα 70 με 80 χρόνια όσο και από το παρελθόν» επισημαίνει ο ίδιος. Όπως υπενθυμίζει, ο πρώτος που περιέγραψε αυτό το φαινόμενο ήταν ο Αριστοτέλης στα «Μετεωρολογικά» του. «Εκεί αναρωτιέται πώς έγινε έρημος η Σαχάρα. Και αναφέρεται σε μια μεγάλη κλιματική αλλαγή για τους μηχανισμούς της οποίας θέτει ερωτήματα» λέει.

Εκατό χώρες στον κόσμο, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, το ένα τρίτο των εδαφών της οποίας υπόκειται σε υψηλό δυνητικό κίνδυνο είναι οι αριθμοί της ερημοποίησης, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο οποίος καθιέρωσε την 17η Ιουνίου ως παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Οι αριθμοί λένε ακόμη πως έως το 2025 περισσότεροι από 1,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα έρθουν αντιμέτωποι με το πρόβλημα της παντελούς έλλειψης νερού, ενώ τα δυο τρίτα του πλανήτη θα ζουν με την αγωνία της εξάντλησης των αποθεμάτων. Λένε ακόμη πως η ερημοποίηση θα προκαλέσει περισσότερους θανάτους από κάθε άλλη φυσική καταστροφή και πως εξαιτίας του φαινομένου περισσότεροι από 135 εκατομμύρια άνθρωποι θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.

Αν υπάρχει μια σημαντική διαφορά με το παρελθόν αυτή είναι η ταχύτητα με την οποία εκδηλώνεται το φαινόμενο. Και σε αυτή την ιλιγγιώδη ταχύτητα πρωτεύοντα ρόλο έχει ο άνθρωπος. «Το χαρακτηριστικό της αποσταθεροποίησης του κλίματος που οφείλεται στον άνθρωπο είναι ότι η αποσταθεροποίηση αυτή εκδηλώνεται σε πολύ μικρή χρονική περίοδο. Στο παρελθόν η αλλαγή αυτή ξεκινούσε και ολοκληρωνόταν σε ένα διάστημα χιλιάδων ετών» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ζερεφός.

«Σήμερα ξέρουμε ότι υπήρξε μια παρατεταμένη περίοδος ξηρασίας στην εποχή του χαλκού, η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές διήρκησε τριάντα χρόνια και σύμφωνα με άλλους ακόμη και τριακόσια. Είναι η περίοδος που κατέβηκαν οι Δωριείς από τον Βορρά και κατέλαβαν το Άργος και τις Μυκήνες για να αλλάξει η ροή της Ιστορίας» λέει ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός.

Η ανατολική Πελοπόννησος, που κατέλαβαν τότε οι Δωριείς, θεωρείται σήμερα υψηλού κινδύνου. Στο κόκκινο βρίσκονται ακόμη όλα τα νησιά του Αιγαίου, καθώς και τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και της Εύβοιας, καθώς και της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας, της Θράκης, όπως και η Κεντρική και η Νοτιοανατολική Κρήτη.

Επιστρέφοντας στο παρελθόν, άλλες γνωστές περίοδοι ξηρασίας ήταν αυτή που ξεκίνησε περίπου το 100 μΧ, ενώ άλλη μία σημειώθηκε κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. «Πιο πρόσφατα, τη δεκαετία του 1970, ξεκίνησε μια νέα περίοδος ξηρασίας στη Βορειοδυτική Αφρική, η οποία διαρκεί δυστυχώς μέχρι σήμερα. Από εκείνη την περιοχή είχαμε τους πρώτους οικολογικούς πρόσφυγες καθώς εξαιτίας της ξηρασίας επεκτάθηκε η έρημος προς τη Σαβάνα» αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χρήστος Ζερεφός.

«Ξέρουμε ότι ο υδροφόρος ορίζοντας στη Βόρεια Αφρική κατεβαίνει και ότι σε οάσεις όπως είναι η Φαράν, στη χερσόνησο του Σινά, που άλλοτε ανέβλυζε το νερό επίγεια -κι εγώ θυμάμαι ως παιδί- τώρα είναι σε βάθος πάνω από 20 και 30 μέτρα. Το γεγονός ότι αυτή η αλλαγή επισυμβαίνει στη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου σημαίνει πολλά. Το κλίμα πάντα άλλαζε. Αλλά η ανθρώπινη παρέμβαση επέτεινε αυτές τις αλλαγές και γι' αυτό βλέπουμε αυτά τα φαινόμενα» προσθέτει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο άνθρωπος ευθύνεται κατά 30% με 35% για την αλλαγή του κλίματος. «Εάν δεν κάνουμε κάτι σε λίγο θα ευθύνεται κατά 70% και 80%» επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ζερεφός.

πηγη: newsbeast.gr

Τη  μεγαλύτερη αύξηση, κατά την τελευταία 4ετία, κατέγραψε το ποσοστό ανεργίας.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η ανεργία στο α’ τρίμηνο του 2019 ανήλθε στο 19,2% του εργατικού δυναμικού.

Ωστόσο, το αμέσως προηγούμενου τρίμηνο (το τέταρτο του 2018) ανερχόταν στο 18,7%. Με άλλα λόγια, αυξήθηκε κατά 0,5 μονάδες. Επίσης, ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 3,0%, την ίδια περίοδο.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αύξηση που καταγράφεται μεταξύ του α’ τριμήνου ενός έτους και του δ’ τριμήνου του προηγούμενου. Η εξέλιξη αυτή “ευθυγραμμίζεται” με παρόμοιες ενδείξεις οι οποίες καταγράφονται τελευταία σε άλλους “δείκτες” της απασχόλησης, όπως του ΟΑΕΔ, αλλά και του πληροφοριακού συστήματος “Εργάνη”, σύμφωνα με τους οποίους φαίνεται μια ορισμένη κάμψη των ρυθμών μείωσης των ανέργων. Οι τάσεις αυτές συμφωνούν  και με τους χαμηλότερους, σε σχέση με πέρσι, ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ.

Μάλιστα, στο “μέτωπο” της απασχόλησης, κατά το διάστημα 2016 – 2018, καταγραφόταν είτε στασιμότητα, είτε μείωση του ποσοστού ανεργίας για το εξεταζόμενο διάστημα.

Συγκεκριμένα, μεταξύ δ’ τριμήνου 2016 και α’ τριμήνου 2017 η ανεργία έπεσε 0,2 μονάδες (από το 23,5% στο 23,3%). Μεταξύ δ’ τριμήνου 2017  και α’ τριμήνου 2018 δεν υπήρξε καμία μεταβολή, καθώς η ανεργία παρέμεινε “κολλημένη” στο 21,2%. Τελευταία φορά, πριν το 2018-2019, κατά την οποία σημειώθηκε αύξηση του ποσοστού ανεργίας ήταν μεταξύ δ’ τριμήνου 2015 και α’ τριμήνου 2016  (0,5 μονάδες). Συνεπώς, κατά την περίοδο 2018 – 2019, σημειώνεται μια αντιστροφή των τάσεων εξέλιξης της ανεργίας. Αντί για στασιμότητα ή μείωση, καταγράφεται αύξηση.

πηγη: iskra.gr

Το προσδόκιμο ζωής του μέσου Ευρωπαίου προβλέπεται ότι στο μέλλον θα αυξάνεται κατά δύο χρόνια ανά δεκαετία.

Αν αυτή η τάση όντως επιβεβαιωθεί, τότε -σύμφωνα με μια νέα μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (Joint Research Centre-JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανάλυσης Εφαρμοσμένων Συστημάτων- το 2060 το 32% του πληθυσμού της ΕΕ, δηλαδή σχεδόν ο ένας στους τρεις κατοίκους, θα είναι άνω των 65 ετών, έναντι ποσοστού 19% το 2015 και μόνο 13% το 1960.

Επιπλέον, έως το 2060 η ΕΕ θα διαθέτει ένα μικρότερο εργατικό δυναμικό (215 εκατομμύρια έναντι 245 εκατομμυρίων το 2015), αλλά ακόμα καλύτερα μορφωμένο (το 59% θα έχει μετα-δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 2060, έναντι 35% το 2015).

Όμως επειδή, αν και πιο μορφωμένοι, οι μελλοντικοί Ευρωπαίοι εργαζόμενοι θα είναι συνολικά λιγότεροι λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, αυτό θα αποτελέσει μεγάλη πρόκληση για τα ασφαλιστικά-συνταξιοδοτικά συστήματα και το κράτος πρόνοιας.

Λιγότεροι εργαζόμενοι θα πρέπει να υποστηρίζουν με τις εισφορές τους περισσότερους ηλικιωμένους και συνταξιούχους, οι οποίοι θα εξαρτώνται από τους πρώτους.

Η αναλογία ανενεργού-ενεργού πληθυσμού -δηλαδή ο βαθμός εξάρτησης των συνταξιούχων και λοιπών μη απασχολούμενων από τους εργαζόμενους- ήταν περίπου 1,05 στην ΕΕ το 2015 (δηλαδή 105 μη εργαζόμενοι ήταν εξαρτημένοι από 100 εργαζόμενους) και προβλέπεται -με τις σημερινές τάσεις- να αυξηθεί στο 1,36 το 2060, αν και θα υπάρχουν μεγάλες διαφορές από χώρα σε χώρα. Χώρες που συνδυάζουν υπογεννητικότητα, υψηλό προσδόκιμο ζωής και χαμηλή απασχόληση, θα έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Για την Ελλάδα π.χ. προβλέπεται αναλογία 1,69 (169 μη εργαζόμενοι θα εξαρτώνται από 100 εργαζόμενους) και για την Ιταλία 1,72, ενώ στο άλλο άκρο θα βρίσκονται χώρες όπως η Σουηδία (1,04) και η Δανία (1,05).

Η μελέτη του JRC εξετάζει διάφορα σενάρια για να βελτιωθεί η κατάσταση. Από τις τρεις βασικές κυριότερες επιλογές (αύξηση της γεννητικότητας, της εισροής μεταναστών από χώρες εκτός ΕΕ και της απασχόλησης), οι ερευνητές θεωρούν πιο κρίσιμο να διευρυνθεί η απασχόληση.

Δηλαδή ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού πληθυσμού, που βρίσκεται σε ηλικία για εργασία, να βρίσκει όντως δουλειές. Μεταξύ άλλων, αυτό αφορά την περαιτέρω διεύρυνση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας.

Παράλληλα, προτείνεται να ενθαρρυνθεί και η συνέχιση της εργασίας πέρα από τα 65 χρόνια. Σύμφωνα με την έκθεση, η ηλικία των 65 δεν πρέπει πια να θεωρείται συνώνυμη με το τέλος της παραγωγικής ζωής ενός ανθρώπου και η ηλικία συνταξιοδότησης πρέπει να γίνει πιο ευέλικτη στο μέλλον.

Αν όλα τα κράτη μέλη βελτίωναν έως το 2060 το ποσοστό απασχόλησης του εργατικού δυναμικού τους για να φθάσουν τις χώρες με την καλύτερη επίδοση σήμερα (π.χ. Σουηδία), τότε η ΕΕ δεν θα εξαρτιόταν τόσο από την αύξηση της εισροής μεταναστών ως εργατικού δυναμικού, ούτε από την αύξηση της γεννητικότητας.

Η έκθεση θεωρεί σημαντική τη μετανάστευση για τις μελλοντικές δημογραφικές εξελίξεις στην ΕΕ, τόσο για το μέγεθος του εργατικού δυναμικού, όσο και του συνολικού πληθυσμού της Ευρώπης. Χωρίς καθόλου έξωθεν μετανάστευση, ο πληθυσμός της ΕΕ προβλέπεται ότι - λόγω υπογεννητικότητας - θα μειωθεί στα 466 εκατομμύρια το 2060, δηλαδή στα επίπεδα της δεκαετίας του 1980, ενώ με τη μετανάστευση, μπορεί να φθάσει τα 521 εκατομμύρια.

Όμως, από την άλλη, η έκθεση επισημαίνει ότι η μετανάστευση δεν μπορεί να επιβραδύνει σημαντικά τη γήρανση του ευρωπαϊκού πληθυσμού (η οποία θεωρείται δημογραφικά σχεδόν αναπότρεπτη), ούτε να λύσει από μόνη της τη δυσμενή αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχων σε βάθος χρόνου. Σύμφωνα με τα σενάρια της μελέτης, ακόμα και με διπλάσια μετανάστευση, που θα αυξήσει τον πληθυσμό της ΕΕ στα 632 εκατομμύρια το 2060, το ποσοστό των ηλικιωμένων άνω των 65 ετών δεν θα υποχωρήσει κάτω από το 29% (ενώ χωρίς καθόλου μετανάστευση, από την άλλη, θα έφθανε το 34%). Αν εξάλλου η γεννητικότητα αυξηθεί κατά 25%, το ποσοστό του πληθυσμού της τρίτης ηλικίας το 2060 υπολογίζεται γύρω στο 30%. Με άλλα λόγια, μετανάστευση και γεννητικότητα είναι ανεπαρκείς, χωρίς να «βάλει το χεράκι» της η διεύρυνση της απασχόλησης.

Το πρόβλημα της Ελλάδας

Πριν ενάμιση αιώνα, η Ευρώπη είδε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της να φεύγει για το Νέο Κόσμο, κυρίως τις ΗΠΑ. Μεταξύ 1850-1913 πάνω από 40 εκατομμύρια Ευρωπαίοι μετανάστευσαν. Τώρα η κατάσταση έχει αντιστραφεί και η Ευρώπη υποδέχεται κύματα μεταναστών. Αλλά, σύμφωνα με τη μελέτη, σε μερικές χώρες της ΕΕ, όπως η Ελλάδα, λόγω και της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, στο ισοζύγιο των ροών της μετανάστευσης (πόσοι φεύγουν από τη χώρα και πόσοι έρχονται σε αυτήν) η ζυγαριά εξακολουθεί να γέρνει υπέρ των εκροών, καθώς η μορφωμένη νέα γενιά αναζητά καλύτερη τύχη σε άλλες χώρες.

Η μελέτη επίσης προειδοποιεί ότι μερικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου (όπως η Ελλάδα) μπορεί να αντιμετωπίσουν περαιτέρω συρρίκνωση πληθυσμού έως το 2060, αλλά και γήρανση του, καθώς - παράλληλα με την ενδημική υπογεννητικότητα τους - συνεχίζουν να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες δυναμικά τμήματα του εργατικού δυναμικού τους, ένα φαινόμενο που εν μέρει οφείλεται στη «διαρροή εγκεφάλων».

Για τη Ρουμανία, για παράδειγμα, προβλέπεται ότι - με τη σημερινή τάση - ο πληθυσμός της θα μειωθεί από 19,9 εκατομμύρια το 2015 σε 13,8 εκατομμύρια το 2060 (μείωση 30%). Αν όμως σταματούσε η μετανάστευση Ρουμάνων σε άλλες χώρες της ΕΕ, τότε η μείωση του ρουμανικού πληθυσμού θα ήταν περίπου η μισή (14%) έως το 2060.

Οι επίμονες αποκλίσεις και ανισότητες στους μισθούς, στην ανεργία και στο επίπεδο ζωής στο εσωτερικό της ΕΕ τροφοδοτούν την ενδο-ευρωπαϊκή μετανάστευση με κατεύθυνση από Ανατολή προς Δύση και από Νότο προς Βορρά. Η έκθεση εισηγείται να ληφθούν μέτρα ενίσχυσης της οικονομικής και συνοχής μεταξύ των χωρών της ΕΕ, ώστε να μη χρειάζεται να μεταναστεύει το εργατικό δυναμικό από τις χώρες της νότιας και ανατολικής Ευρώπης προς τις χώρες της βόρειας και δυτικής Ευρώπης.

Η συγκράτηση του εργατικού δυναμικού - ιδίως του πιο μορφωμένου - στις χώρες καταγωγής του στην ΕΕ κρίνεται αναγκαία, αφενός επειδή έτσι θα στηριχθούν καλύτερα τα εθνικά ασφαλιστικά συστήματα και το κράτος πρόνοιας, αφετέρου οι νεότεροι και πιο μορφωμένοι εργαζόμενοι θα είναι ικανότεροι να αξιοποιήσουν τα οφέλη της αυτοματοποίησης, της τεχνητής νοημοσύνης και της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Αυτό θα τους βοηθήσει να προσαρμοσθούν καλύτερα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες της αγοράς εργασίας.

Από το μέσο του 2014 μέχρι σήμερα, η ΕΕ έχει δημιουργήσει περίπου 12,4 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. Με περίπου 241 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες να δουλεύουν, η απασχόληση στην ΕΕ έφθασε σε επίπεδα ρεκόρ στο πρώτο τρίμηνο του 2019. Όμως η Ευρώπη πρέπει να τα καταφέρει ακόμη καλύτερα στο μέλλον, ώστε να βελτιωθούν κι άλλο οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης στην Ευρώπη και να συμμετάσχει ακόμη μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού στην αγορά εργασίας.

Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει αφενός να υπάρχουν νέες δουλειές καλά αμειβόμενες και αφετέρου οι εργαζόμενοι να έχουν τις ζητούμενες (ολοένα πιο ψηφιακές) δεξιότητες. Η έκθεση τονίζει την ανάγκη να ενισχυθούν οι επενδύσεις στην ΕΕ, να τονωθεί η καινοτομία και η παραγωγικότητα και να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, που θα αυξήσουν τα ποσοστά απασχόλησης και θα μειώσουν την ανεργία.

Σήμερα η ανεργία στην ΕΕ είναι μεγαλύτερη μεταξύ των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης και στο μέλλον αναμένεται να υπάρχουν ακόμη λιγότερες δουλειές με χαμηλές απαιτήσεις.

Την ίδια περίοδο 2020-2060 προβλέπεται ότι θα συνεχιστεί η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, ιδίως στην Αφρική και στην Ασία, άρα και οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη. Οι ροές αυτές μπορεί να ενταθούν και για άλλους λόγους (πέρα από την ανασφάλεια λόγω των εμπόλεμων συγκρούσεων, την έλλειψη οικονομικών ευκαιριών, την ανεπάρκεια των υποδομών κ.α.), όπως είναι η κλιματική αλλαγή. Το «κλειδί» για να μπει ένα 'φρένο' σε αυτή την πληθυσμιακή αύξηση, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι να βελτιωθεί το μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων, ιδίως των κοριτσιών και γυναικών, σε αυτές τις ηπείρους, καθώς η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι η μόρφωση και ο οικογενειακός προγραμματισμός πάνε χέρι-χέρι.

Αλλά ακόμα και με βελτίωση της εκπαίδευσης, ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 9,6 δισεκατομμύρια το 2060, δηλαδή περίπου δύο δισεκατομμύρια μεγαλύτερος σε σχέση με σήμερα και το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης (το 57%) θα προέρχεται από τη -γειτονική στην Ευρώπη- Αφρική.

πηγη: newsbomb.gr

Μεγάλη πτώση σε ποσοστά και ψήφους σε σχέση με το 2014.

Παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις, η ψυχρή αλήθεια των αριθμών αποτυπώνει μεγάλη πτώση του ΚΚΕ στις πρόσφατες Περιφερειακές εκλογές σε σύγκριση με τις Περιφερειακές εκλογές του 2014.

Το ΚΚΕ το 2019 έχασε 126.413 ψήφους (ποσοστό 25,48% ) από τις αντίστοιχες Περιφερειακές εκλογές του 2014. Συγκεκριμένα: Στις 26 Μάη του 2019 το ΚΚΕ πήρε 372.160 ψήφους στις περιφερειακές εκλογές ενώ το 2014 οι ψήφοι του ήταν 498.573. Η διαφορά μεταξύ 2019 και 2014 είναι = 126.413 ψήφοι χαμένοι σε σχέση με το 2014.

Στον πίνακα που ακολουθεί παραθέτουμε αναλυτικά τα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών του 2019 και του 2014, για να δώσουμε μια πλήρη εικόνα των αποτελεσμάτων σε κάθε Περιφέρεια.

Τα παραπάνω στοιχεία είναι αμείλικτα και δείχνουν ξεκάθαρα την συνεχώς μειούμενη επιρροή του ΚΚΕ σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα κάτι που αποτυπώνεται στις περιφερειακές εκλογές.

Αυτό το γεγονός θα έπρεπε να έχει προβληματίσει την ηγεσία του. Η ηγεσία όμως του ΚΚΕ χωρίς, ίχνος αυτοκριτικής, συνεχίζει να κρύβει από τον κόσμο του την πτωτική πορεία της επιρροής του Κόμματος μέσα στις λαϊκές μάζες και τον περιορισμό της στον στενό πυρήνα των μελών και των πολύ κοντινών του οπαδών.

Τα σημάδια της πολιτικής του αριστερού οπορτουνισμού που ακολούθησε η ηγεσία του ΚΚΕ από το 2012 και επισημοποίησε προγραμματικά στο 19^ο συνέδριο τον Απρίλη του 2013, είναι ορατά πλέον και οδηγούν το Κόμμα σε συνεχή μείωση της εκλογικής του βάσης και της επιρροής του, την αποξένωσή του από τις μάζες, την συνεχιζόμενη απαξίωση της πολιτικής του πρότασης από το λαό.

Το ΚΚΕ πάντα στις δύσκολες στιγμές της ιστορίας του, αναγνώριζε τα λάθη του και φρόντιζε να διορθώνει την πολιτική του όταν χρειαζόταν. Δεν εφεύρισκε ως «άλλοθι» τη μη «ωριμότητα» των συνθηκών, ούτε περίμενε από το λαό να αποφασίσει. Πάντα δυναμικά βρισκόταν στην πρώτη γραμμή των αγώνων του λαού, ματώνοντας και πληρώνοντας τεράστιο κόστος με την αυτοθυσία των μελών του και των στελεχών του. Ποτέ δεν κρύφτηκε πίσω από μεγαλόστομες διακηρύξεις, αναμένοντας το λαό να κάνει τη σοσιαλιστική επανάσταση, αλλά δρούσε πάντα μέσα στο λαό παλεύοντας ενάντια σε αυτά που του στερούσαν τη ζωή του για το σήμερα και ο λαός το εμπιστευόταν.

Γιώργος Νικολαΐδης

Αθήνα

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Προεκλογικά παιχνίδια πολέμου και μάχες εντυπώσεων με ΚΥΣΕΑ…

Τουρκικές παραβιάσεις, υδρογονάνθρακες, αμερικανική παρουσία και στο βάθος … αγορά των F-35 από την Ελλάδα. Το γνωστό σκηνικό έχει στηθεί με τους «μονομάχους» ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ να μην το συμπεριλαμβάνουν στη προεκλογική τους αντιπαράθεση. Ακριβώς γιατί θα αποτελέσουν αμφότεροι μέρος του. Είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση. Όπως έκαναν έως τώρα.

Επίκεντρο τα κυπριακά κοιτάσματα, με τους ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας να μετατρέπουν τους λαούς των δύο χωρών σε θύματα των πολυεθνικών της ενέργειας. Αυτούς δηλαδή που έχουν αναλάβει τις έρευνες και θα κερδοσκοπήσουν σε κάθε εκδοχή.

Το τουρκικό γεωτρύπανο Πορθητής δηλώνει ότι θα πραγματοποιήσει έρευνες στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Η Λευκωσία ανταπαντά επικαλούμενη τη κυπριακή ΑΟΖ και με ένταλμα σύλληψης του πληρώματος. Η τουρκική κυβέρνηση απειλεί και οξύνει την ένταση. Μαζί με τις απειλές  έρχεται ο καταιγισμός παραβάσεων και παραβιάσεων με υπερπτήσεις πάνω από το Φαρμακονήσι και τους Αρκιούς.

Το ελληνικό ΥΠΕΞ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου, υποστηρίζοντας όμως ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα οφείλεται όχι σε πρόθεση αλλά σε ατύχημα. Κατονομάζοντας ως υπεύθυνη την τουρκική πλευρά που υιοθετεί την τακτική της όξυνσης.

Κάπου εδώ έρχονται στο προσκήνιο οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Πάλμερ θυμίζει πως «στην περιοχή βρίσκονται 10 αμερικανικά πολεμικά πλοία, 130 αεροσκάφη του Ναυτικού και της Αεροπορίας και περίπου 9.000 Αμερικανοί Πεζοναύτες». Αναφέρεται παράλληλα χωρίς να κρύβεται στο τι ζητούν οι ΗΠΑ: «Εμείς βλέπουμε την περιοχή ως μια περιοχή με αυξανόμενη σημασία για τα ενεργειακά. Θεωρούμε ότι οι ενεργειακοί πόροι της περιοχής μπορούν να προσφέρουν ποικιλία στην εισαγωγή ενέργειας, στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Επιπλέον ως ΗΠΑ μας ενδιαφέρουν και άλλα ζητήματα στην περιοχή, όπως ο αγώνας ενάντια στην τρομοκρατία».

Στην Ελλάδα ο Αμερικανός πρέσβης Τζέφρυ Πάιατ,αφού συναντά τον Κυριάκο Μητσοτάκη δηλώνει πως υφίσταται «δέσμευση» της Ουάσιγκτον για στήριξη της συμμαχικής σχέσης με την Ελλάδα αλλά και για την «δέσμευσή μας στην Ανατολική Μεσόγειο». Αυτά φυσικά ξεκαθαρίζει ο πρέσβης στο πλαίσιο της στρατηγικής σχέσης των δύο χωρών. Του σχετικού διαλόγου δηλαδή που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ και θα ολοκληρώσει στην ίδια κατεύθυνση η επόμενη κυβέρνηση.

Επ’ αυτού δεν υφίσταται καμία αμφιβολία. Εγγυητής είναι η στάση τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της Νέας Δημοκρατίας στο συγκεκριμένο θέμα. Μαζί ψήφισαν στην Βουλή το εξοπλιστικό πρόγραμμα που έφερε στις αποσκευές του ο Αλέξης Τσίπρας μετά την συνάντησή του με τον Τραμπ το φθινόπωρο του 2017 για τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών F-16 που αφορά 85 αεροσκάφη και θα κοστίσει 1.2 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάνουν ταυτόχρονα πανομοιότυπες δηλώσεις για την εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδας – Ηνωμένων Πολιτειών.

Μετά από αυτά μόνο ως παράξενη δεν μπορεί θα θεωρηθεί η αναζωπύρωση της συζήτησης για την αγορά των μαχητικών τελευταίας γενιάς F-35 από την Ελλάδα. Στο πλαίσιο της αναβάθμισης των F-16 σύμφωνα με το Πεντάγωνο η Ελλάδα έχει στείλει επιστολή που ζητά τεχνική μελέτη για την αγορά των F-35 ενώ ο Ματάιας Γουίντερ, επικεφαλής του Γραφείου του Πενταγώνου για αεροσκάφη αυτά λέει ότι «Ελλάδα, Σιγκαπούρη, Ρουμανία, Ισπανία και Πολωνία, περιλαμβάνονται στους μελλοντικούς πιθανούς αγοραστές». Για το κόστος της αγοράς αυτής δεν υπάρχουν συγκεκριμένες εκτιμήσεις δημοσιοποιημένες. Πάντως οι περισσότερες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 3 έως 3.5 δις για την αγορά 20 αεροσκαφών και την υποστήριξή τους.

πηγη: imerodromos.gr