Γιώτα Ιωαννίδου

Από τη μια η ποίηση των εξεγέρσεων, με τον ιδιαίτερο ρόλο της νεολαίας, από τη Χιλή μέχρι το Εκουαδόρ και από το Περού μέχρι το Παρίσι. Από την άλλη, η νέα κανονικότητα της καταστολής που δεν διστάζει στο ξεγύμνωμα και στον εξευτελισμό των ανυπεράσπιστων σωμάτων, διαχέοντας το «κοίταξε τη δουλειά σου».

Μια ασπρόμαυρη εικόνα του χρόνου που πέρασε φαίνεται να στοιχειώνει τα όνειρα των ποιητών της εξέγερσης αλλά και των κρατούντων της εξουσίας. Οι καθημερινοί, λαϊκοί, ανώνυμοι ποιητές βλέπουν τη φωτεινή πλευρά της εικόνας μέσα από τα μάτια της νεαρής διαδηλώτριας στη Χιλή, που εξεγείρεται ατρόμητη μπροστά στα πάνοπλα αστυνομικά ρόμποκοπ της εξουσίας ή του νεαρού ζευγαριού που χορεύει ταγκό ανάμεσα στα δακρυγόνα. Τα λευκά φουρό από τις μπαλαρίνες της Όπερας που χορεύουν τη Λίμνη των κύκνων μπροστά στο πλήθος των επίμονων απεργών του Παρισιού, υπογραμμίζουν τη φωτεινή, παγκόσμια πλευρά της εξεγερτικής ελπίδας.

Η εξέγερση στη Χιλή πυροδοτήθηκε από τον άγριο αγώνα ανυπακοής μαθητών και φοιτητών όταν μπλόκαραν την αύξηση των εισιτηρίων στο μετρό του Σαντιάγκο, που επέβαλε η κυβέρνηση Πινιέρα. Η νεολαία ήταν από τα αξιόμαχα τμήματα της λαϊκής εξέγερσης στο Εκουαδόρ, μαζί με τους εργαζόμενους και του ιθαγενείς, που ανάγκασε την κυβέρνηση να πάρει πίσω τα μέτρα κατάργησης της επιδότησης των καυσίμων. Νεολαιίστικο χρώμα είχε το κύμα διαμαρτυρίας στο Περού, όταν ξεχύθηκε στους δρόμους της Λίμα μετά από το θάνατο από ηλεκτροπληξία δύο νέων εργαζόμενων στα ταχυφαγεία του Μακ Ντόναλτς.

Αλλά και στη χώρα μας, νεολαιίστικο, μαχητικό άρωμα είχε ο περσινός Γενάρης των αναπληρωτών και των ελαστικά εργαζόμενων, όπως και ο Νοέμβρης των φοιτητών που αμφισβήτησε μαζικά και έσπασε τη λογική του κατασταλτικού γύψου στα Πανεπιστήμια, με την κινητοποίηση στην ΑΣΟΕΕ και τις αντικατασταλτικές διαδηλώσεις. Ο αγώνας των συμβασιούχων, η σημαία δικαιωμάτων των ντελιβεράδων και των εργαζόμενων στον επισιτισμό και η διεκδίκηση των δώρων, όταν τα αφεντικά πηγαίνουν στα σπίτια των εργαζόμενων για να τα ζητήσουν πίσω, δείχνουν ότι σημάδια αυτής της διαδικασίας υπάρχουν παντού.

Από την άλλη οι κρατούντες της εξουσίας βάφουν με μελανά χρώματα τη σκοτεινή πλευρά των καιρών μας. Παλεύουν με το τόσο φως που ξεπροβάλλει από τις ρωγμές ενός συστήματος, που νόμιζαν ότι μπετονάρισαν εξαίσια με τα υλικά της σκοτωμένης ελπίδας και του φόβου.

Ξεγυμνώνουν τα σώματα όσων αντιστέκονται για να καταστείλουν το πνεύμα της αντίστασης και να ξεράνουν τα φύτρα μιας ατίθασης νεολαίας που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, αμφισβητώντας το ρόλο του σκλάβου που τους επιφυλάσσει o καπιταλισμός.

Ξεγυμνώνεται ο ολοκληρωτισμός ενός συστήματος σε κρίση, που ανήμπορο να χειραγωγήσει με κάποιον ισχυρό μύθο τους υπηκόους του, ανάγει την καταστολή σε κανόνα. Η γυμνή ζωή και η κατάσταση εξαίρεσης αποτελούν τα εργαλεία του. Η ταπείνωση, ο βιασμός και ο εξευτελισμός των σωμάτων υπερβαίνει ακόμη και την επιβολή της τρομοκρατίας, του ξύλου και των βασανιστηρίων. Η ζωή που απογυμνώνεται από κάθε προστατευτικό κέλυφος στερείται κάθε δικαιώματος ατομικότητας, φιλοδοξούν να γίνει πεδίο άσκησης μιας ανεξέλεγκτης εξουσίας. Η επιβολή της κρατικής κυριαρχίας επιχειρείται να γίνει πάνω στην αποδοχή της δυνατότητας παραβίασης από αυτήν οποιουδήποτε νόμου.

Η νέα κοινοτοπία του κακού εδράζεται πια όχι στο μέγεθος της διαστροφής που θα χρησιμοποιηθεί αλλά στην προσπάθεια υποταγής του καθημερινού ανθρώπου, ότι όλα αυτά δεν τον αφορούν. Ότι οφείλει να εκχωρήσει ένα μέρος της ελευθερίας του, αν θέλει να επιβληθεί «τάξις και ασφάλεια».

Η ελπίδα των καθημερινών «ποιητών» είναι ο φόβος των κρατούντων

Έτσι λοιπόν διαβαίνει το κατώφλι ο νέος χρόνος με τις εικόνες του παλιού και τις υποσχέσεις του καινούργιου. Η ελπίδα των καθημερινών «ποιητών» είναι ο φόβος των κρατούντων. Δυο όψεις της ίδιας εικόνας που θα συνεχίζουν να αντιπαλεύουν στην κόψη της ιστορίας, για το ποιος θα χαράξει την πορεία της. Όσο η νεολαία ανεμίζει τις σημαίες των πρώτων, οι ανάγκες και τα εργατικά δικαιώματα, η ελευθερία και η αξιοβίωτη ζωή θα χρωματίζουν αυτή την πορεία και θα στέλνουν τα τάγματα θανάτου των δεύτερων, κρατικά ή παρακρατικά, στην προϊστορία της ανθρωπότητας, όπου ανήκουν.

Μοιάζει να είναι το παιχνίδι αυτό, σαν το παιχνίδι ζωής που έδιναν επί 69 ημέρες 33 ανθρακωρύχοι το 2010, όταν εγκλωβίστηκαν στα έγκατα ενός ορυχείου στη Χιλή. Διέψευσαν όλες τις προβλέψεις που τους ήθελαν νεκρούς από το πρώτο δεκαήμερο, πάλεψαν με το σκοτάδι και επιβίωσαν με μια φοβερή συλλογικότητα και αλληλεγγύη. Όταν πια εντοπίστηκαν και μπορούσαν να βγουν, αποφάσισαν να προχωρήσουν μπροστά οι νέοι εργάτες και στο τέλος οι γηραιότεροι. Γιατί βίωσαν καλά πώς να φυλάνε στις χούφτες τους το μέλλον της ανθρωπότητας, τη νιότη του κόσμου…

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

«Κοιτάζοντας» κάποιος την ιστορία της Μέσης Ανατολής λίγο πριν και κυρίως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι και σήμερα καταλήγει σε ένα βασικό συμπέρασμα: Η ύπαρξη του πετρελαίου διαμόρφωσε τον πολιτικό χάρτη, διένειμε, δίχασε και αιματοκύλησε ολόκληρη την περιοχή.

«Σπουδαίοι» μέχρι και σήμερα γνώριμοι, Chevron, Exxon Mobil, Total, ENI, BP κ.λπ., καθώς και οι μεγάλοι παγκόσμιοι παίκτες (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία κ.λπ.) δεν δίστασαν στη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε μέσου προκειμένου να βάλουν στο χέρι τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής. Οι φωτιές που έχουν ανάψει εδώ και δεκαετίες καίνε ασταμάτητα μέχρι και σήμερα.

Υπ’ αυτήν την έννοια δεν είναι μάλλον ευχάριστη και αισιόδοξη είδηση το ότι όλοι αυτοί σήμερα στρέφουν την προσοχή τους δυτικότερα, στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Απεξάρτηση» από τη Ρωσία

Η διαπιστωμένη – ή ακόμα και η φημολογούμενη – ύπαρξη γιγαντιαίων ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, στο «τόξο» που εκτείνεται από τις θαλάσσιες περιοχές νότια της Κύπρου, βόρεια των ακτών της Αιγύπτου και φτάνει μέχρι τα νότια της Κρήτης στο Λιβυκό πέλαγος, έχει ήδη βάλει (διπλωματική προς το παρόν) φωτιά στην περιοχή.

Τραπεζικοί όμιλοι «ρισκάρουν» δάνεια αναμένοντας υπερ-αποδόσεις στο νέο Ελντοράντο της Ανατολικής Μεσογείου και οι πετρελαϊκοί κολοσσοί αναλαμβάνουν να επιστρέψουν (μαύρο) χρυσάφι στους απανταχού επενδυτές.

Μαζί μ’ αυτό το μεγάλο οικονομικό παιχνίδι εξελίσσεται παράλληλα και το τεράστιο γεωπολιτικό. Μια ματιά στον χάρτη όπου φαίνονται οι πηγές ενέργειας που τροφοδοτούν την Ευρώπη, καθώς και οι διαδρομές μέσα από τις οποίες αυτή η ενέργεια φτάνει στην ευρωπαϊκή κατανάλωση, θα βοηθήσει κάποιον να κατανοήσει το έπαθλο του μεγάλου παιχνιδιού που εξελίσσεται εδώ και μισό αιώνα στη Μέση Ανατολή και μετακινείται τώρα δυτικότερα, προς την Ανατολική Μεσόγειο.

Σήμερα ο πλησιέστερος ενεργειακός προμηθευτής της Ευρώπης είναι η Ρωσία, η οποία διαθέτει αστείρευτους ενεργειακούς πόρους και υπάρχοντα ή υπό δημιουργία δίκτυα μεταφοράς τους στη Γηραιά Ήπειρο. Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης (την οποία η Ουάσιγκτον θεωρεί αμερικανικό οικόπεδο) από τη Ρωσία δεν είναι αποδεκτή από τις ΗΠΑ.

Τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, στην περίπτωση που αποδειχτούν όντως γιγαντιαία, όπως τα εμφανίζουν οι εκτιμήσεις, μπορούν να είναι η εναλλακτική τροφοδοσία της Ευρώπης και η απεξάρτησή της από το ρωσικό μονοπώλιο, με ό,τι αυτό (πολιτικά) συνεπάγεται.
Σε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι, όση σημασία έχει η «ιδιοκτησία» του ενεργειακού κοιτάσματος άλλη τόση – και ίσως μεγαλύτερη – έχουν ο τρόπος και ο δρόμος μεταφοράς του από την παραγωγή στην ευρωπαϊκή κατανάλωση. Όλα αυτά περιγράφουν τη νέα σκακιέρα του μεγάλου παιχνιδιού του 21ου αιώνα. Και πάνω σ’ αυτήν μπορεί εύκολα κάποιος να δει τους παίκτες, τους «βασιλιάδες», τους «αξιωματικούς» και, κυρίως, τα πιόνια…

Γεωπολιτικοί κομπάρσοι

Η απομάκρυνση της Τουρκίας από τη σφικτή αμερικανική αγκάλη, η επιτυχημένη επανεμφάνιση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και ο κεντρικός ρόλος που έχει αναλάβει στο δράμα της Συρίας, καθώς και η αύξηση της επιρροής της Τεχεράνης, περιγράφουν το πρόβλημα που έχει να επιλύσει η Ουάσιγκτον στην προσπάθεια που καταβάλλει για να περιορίσει την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία.

Μία από τις «λύσεις» αυτού του προβλήματος είναι ο έλεγχος των διαδρομών που θα ακολουθήσουν τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη.

Κοιτάζοντας πάλι τον χάρτη μπορεί κάποιος να διαπιστώσει εύκολα ότι η φθηνότερη και συντομότερη διαδρομή που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τα κοιτάσματα του Ισραήλ, της Κύπρου και της Αιγύπτου θα ήταν μέσω της Τουρκίας. Ο «τουρκικός δρόμος» είναι αυτός που υπαγορεύει η οικονομία. Ωστόσο, η γεωπολιτική διατυπώνει εντονότατες αντιρρήσεις.

Για την ακρίβεια η αποσταθεροποίηση της σχέσης ΗΠΑ – Τουρκίας υποχρεώνει τη Δύση να εξετάσει άλλους δρόμους μεταφοράς, όπως είναι αυτός του αγωγού EastMed, ο οποίος σχεδιάζεται να διατρέξει υποθαλάσσια τη Μεσόγειο.

Προβάλλοντας πολιτικά και ενισχύοντας παρασκηνιακά την επιλογή για την κατασκευή του EastMed η Ουάσιγκτον υπενθυμίζει στην Τουρκία ότι υπάρχουν εναλλακτικές. Γύρω από την Ουάσιγκτον συσπειρώνονται «αξιωματικοί» όπως το Ισραήλ ή η Γαλλία και πιόνια όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Ελλάδα. Στην αμερικανική σφαίρα είναι υποχρεωμένη να κινηθεί και η Ιταλία.

Από την πλευρά της, ωστόσο, η Τουρκία υπό την ηγεσία του Ερντογάν εμφανίζεται διατεθειμένη να διεκδικήσει με όλες τις δυνάμεις της τον ρόλο της μεγάλης περιφερειακής δύναμης. Η έμπρακτη αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ με την αποστολή ερευνητικών πλοίων και πλωτών γεωτρύπανων σε θαλάσσια οικόπεδα που η Κυπριακή Δημοκρατία έχει παραχωρήσει προς έρευνα και εκμετάλλευση ήταν το πρώτο σαφές μήνυμα της Άγκυρας, το οποίο συνοψίζεται με απλά λόγια ως εξής: Τίποτε δεν μπορεί να γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο δίχως τη συναίνεση (ή το μερίδιο) της Τουρκίας.

Το δεύτερο μήνυμα της Άγκυρας ήταν η συμφωνία με τη Λιβύη. Μ’ αυτήν η Τουρκία οριοθετεί στην ουσία την ΑΟΖ της με τη Λιβύη νοτιοανατολικά της Κρήτης υπογραμμίζοντας πάγιες θέσεις της: ότι τα ελληνικά νησιά Ρόδος, Καστελλόριζο και Κάρπαθος δεν έχουν δικαιώματα σε ΑΟΖ. Με αυτήν τη συμφωνία η Τουρκία του Ερντογάν επαναλαμβάνει επίσης ότι δεν είναι διατεθειμένη να αφήσει καμία εξέλιξη στην περιοχή να συμβεί ερήμην της.

Συνοψίζοντας θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, η παρούσα και η προηγούμενη, ανέλαβαν πρόθυμα να μετατρέψουν τη χώρα σε αμερικανική βάση και να παίξουν (σαν πιόνια) το παιχνίδι της Ουάσιγκτον πρωτοστατώντας (υποτίθεται) στη δημιουργία του εναλλακτικού ενεργειακού δρόμου εφοδιασμού της Ευρώπης. Θέλουν, προφανώς, να ξεχνούν οι ελληνικές κυβερνήσεις ότι σε μια παρτίδα σκάκι τα πιόνια είναι αυτά που θυσιάζονται πρώτα…

Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»

ΠΗΓΗ; imerodromos.gr

του Δημήτρη Καλτσώνη
αν. καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου
Πάντειο Πανεπιστήμιο

εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 9/1/2020

Κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ τέθηκαν ξεκάθαρα από ελληνικής πλευράς δυο ζητήματα: η επιθετικότητα της Τουρκίας και το αίτημα για συμμετοχή στο πρόγραμμα των F-35. Και στα δυο ο πρόεδρος των ΗΠΑ απάντησε με την ηχηρή σιωπή του. Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πρόθυμες να υπερασπιστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας καθώς παγίως αλληθωρίζουν προς την πλευρά της Τουρκίας για τους δικούς τους στρατηγικούς λόγους. Επιπλέον, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία φροντίζει να διαπραγματεύεται ουσιαστικά, ακόμη και να προσφέρει κάποια “δώρα” στις ΗΠΑ, όπως για παράδειγμα την αναγγελία αλλαγής του καθεστώτος των Στενών (με την εξαγγελθείσα μονομερή κατάργηση της Συνθήκης του Μοντρέ) ή τη βοήθεια στην κυβέρνηση της Λιβύης που στρέφονται ευθέως εναντίον της Ρωσίας.

Από την άλλη, το ελληνικό αίτημα για τα F-35 βρίσκεται σε προφανή συσχέτιση με την αμερικανοτουρκική διελκυνστίδα για το ίδιο ζήτημα. Για το θέμα που η Τουρκία διαπραγματεύεται σκληρά, εμείς παρακαλάμε τους αμερικανούς και μάλιστα χωρίς αποτέλεσμα. Η επιλογή αυτή δείχνει εκτός των άλλων ότι η χώρα μας συνεχίζει την αδιέξοδη εμμονή στον μονομερή προσανατολισμό των εξοπλισμών της. Η εμμονή αυτή εγκυμονεί κινδύνους για την εθνική ασφάλεια καθώς στις μέρες ιδιαίτερα απαιτείται διαφοροποίηση των πηγών εξοπλισμού και, μεσο-μακροπρόθεσμα, σχεδιασμένη προσπάθεια για τη δημιουργία κρατικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η συνάντηση και η σχετική συζήτηση των δυο ηγετών έγινε μάλιστα σε μια πολύ αρνητική συγκυρία, κατά την οποία οι ΗΠΑ διέπραξαν μια ακόμη σφοδρή και επικίνδυνη παραβίαση του διενθούς δικαίου με την δολοφονία του Ιρανού υποστράτηγου. Η χώρα μας δυστυχώς δεν κράτησε ούτε τις ελάχιστες αποστάσεις από μια ενέργεια κρατικής τρομοκρατίας η οποία, εκτός των άλλων, μπορεί να φέρει ευρύτερη σύγκρουση και αποσταθεροποίηση στην περιοχή. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι αμερικανικές βάσεις που βρίσκονται στο έδαφός μας αποτελούν τμήμα της γενικότερης στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην περιοχή και άρα μας εντάσσουν αυτομάτως στις όποιες αντιπαραθέσεις.

Η απόλυτη ευθυγράμμιση της ελληνικής κυβέρνησης με τις ΗΠΑ σε όλα ανεξαιρέτως τα θέματα, η επαιτεία για τα εξοπλιστικά προγράμματα και η προτίμηση των ΗΠΑ να διαπραγματεύονται στα σοβαρά με την Τουρκία έχοντας την Ελλάδα στο τσεπάκι για κάθε χρήση διαμορφώνουν μια κάθε άλλο παρά ευοίωνη προοπτική για την ειρήνη στην περιοχή, για την εθνική κυριαρχία και θίγουν την εθνική μας αξιοπρέπεια. Η ηχηρή σιωπή του προέδρου Τραμπ, υπό αυτό το πρίσμα, θα μπορούσε να αναγνωστεί και ως περιφρονητική σιωπή. Ας το σκεφτούμε.

ΠΗΓΗ: kordatos.org

Με αρνητικό πρόσημο έκλεισε ο περασμένος Δεκέμβριος (του 2019) στον τομέα της εργασίας, καθώς καταγράφηκε μείωση της μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, όπως αποτυπώνεται στα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ». 

Πιο συγκεκριμένα, το ισοζύγιο προσλήψεων - αποχωρήσεων ήταν αρνητικό κατά 3.666 θέσεις εργασίας, καθώς οι αναγγελίες πρόσληψης ανήλθαν σε 200.243, ενώ οι αποχωρήσεις σε 203.909. 

Από τη σύγκριση των στοιχείων για τους μήνες Δεκέμβριος 2019 και Δεκέμβριος 2018, προκύπτει για τον πρώτο (Δεκέμβριο 2019) αρνητικό ισοζύγιο -3.666 θέσεων εργασίας, έναντι θετικού ισοζυγίου 5.970 θέσεων για τον δεύτερο (Δεκέμβριο του 2018).

Μάλιστα, ο φετινός Δεκέμβριος καταγράφει αρνητικό ρεκόρ επταετίας, καθώς από το 2013 και μετά το ισοζύγιο προσλήψεων - αποχωρήσεων των μηνών Δεκεμβρίου ήταν θετικό (με μοναδική εξαίρεση τον Δεκέμβριο του 2014, το οποίο όμως ήταν μόλις στο -834).

Σημειώνεται, επίσης ότι κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2019, το ισοζύγιο ήταν αρνητικό στους 4 από τους 6 μήνες. Αντίθετα, κατά το πρώτο εξάμηνο, το ισοζύγιο προσλήψεων - αποχωρήσεων ήταν αρνητικό μόνο τον πρώτο μήνα (Ιανουάριος του 2019). 

Εξάλλου, τον Δεκέμβριο του 2019 αν και μειώθηκαν οι προσλήψεις πλήρους απασχόλησης και μερικής απασχόλησης (σε σχέση με τον Νοέμβριο του ίδιου έτους), αντίθετα αυξήθηκαν οι θέσεις εκ περιτροπής απασχόλησης.  

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Έφης Αχτσιόγλου, η οποία αναφερόμενη στα στοιχεία της «ΕΡΓΑΝΗ» υπογράμμισε ότι «τα αρνητικά ρεκόρ της Ν.Δ. στην απασχόληση συνεχίζονται», προσθέτοντας τα παρακάτω:

«Ο Δεκέμβριος του 2019 ήταν ο χειρότερος της τελευταίας εξαετίας με απώλεια 3.700 θέσεων εργασίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του "ΕΡΓΑΝΗ". Επίσης, το 2019 έκλεισε με 13.500 λιγότερες νέες θέσεις εργασίας σε σχέση με πέρυσι, ενώ οι ελαστικές μορφές εργασίας αυξήθηκαν. Ο οδοστρωτήρας συνεχίζει το έργο του.»

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση

Ωστόσο, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο αρμόδιος υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, επέλεξαν να κάνουν λόγο για «4ο συνεχόμενος μήνας αποκλιμάκωσης της ανεργίας», καθώς και για «βελτίωση των δεικτών της συνολικής και της πλήρους απασχόλησης».

Προκειμένου να στηρίξουν όσα λένε, επικαλέστηκαν στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. —που όμως σταματούν στον περασμένο Οκτώβριο—, ενώ έκαναν συγκρίσεις με βάση το προηγούμενο έτος (Οκτώβριος του 2019 με Οκτώβριο του 2018) κι όχι με τον προηγούμενο μήνα (Οκτώβριος του 2019 με Σεπτέμβριο του 2019).

Έτσι, όπως ανέφερε ο κ. Βρούτσης, «τα συνεχόμενα θετικά στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι και σήμερα, επιβεβαιώνουν για άλλη μία φορά ότι οι πολιτικές της νέας Κυβέρνησης αποδίδουν καρπούς βελτιώνοντας συνεχώς την αγορά εργασίας μέσω της αυξανόμενης ενίσχυσης της απασχόλησης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., τον Οκτώβριο του 2019 και για τέταρτο στη σειρά μήνα, το γενικό ποσοστό ανεργίας παρουσίασε περαιτέρω μείωση και ανήλθε στο 16,6% έναντι 18,5% τον αντίστοιχο μήνα του 2018».

Ο υπουργός Εργασίας ανέφερε επίσης ότι «τον πρώτο μήνα της νέας διακυβέρνησης τον Ιούλιο 2019, το γενικό ποσοστό ανεργίας παρουσίασε μείωση και ανήλθε στο 17,0% έναντι 19,1% τον αντίστοιχο μήνα του 2018, τον Αύγουστο μειώθηκε κατά 2,0% έναντι του 16,9% το 2018, ενώ τον μήνα Σεπτέμβριο μειώθηκε στο 16,8% έναντι 18,8% του προηγούμενου έτους».

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η Γερμανία δεν κρύβει τις ιμπεριαλιστικές της βλέψεις στον χώρο της Μέσης Ανατολής και δεν διστάζει να υπερασπιστεί τη συνέχιση της στρατιωτικής της παρουσίας στο Ιράκ.

Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας Άνεγκρετ Κραμπ-Καρενμπάουερ, η Γερμανίαείναι διατεθειμένη να συνεχίσει την αποστολή των ένοπλων δυνάμεών της στο Ιράκ, ενώ προέτρεψε τη Βαγδάτη να αναθεωρήσει τη στάση της ως προς την παρουσία ξένων δυνάμεων στην ιρακινή επικράτεια.

Την Κυριακή, τα μέλη του ιρακινού κοινοβουλίου ενέκριναν ψήφισμα που απαιτεί να τερματιστεί η ανάπτυξη στη χώρα ξένων στρατευμάτων που ανήκουν στον δυτικό συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ.

Η απόφαση της ιρακινής Βουλής ακολούθησε την αμερικανική αεροπορική επιδρομή στη Βαγδάτη την Παρασκευή στην οποία σκοτώθηκε ο υποστράτηγος Κασέμ Σουλεϊμανί, διοικητής της Δύναμης Αλ Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης.

Σύμφωνα με την Κραμπ-Καρενμπάουερ, η κυβέρνηση της αυτόνομης περιοχής του ιρακινού Κουρδιστάν θα προτιμούσε οι γερμανικές δυνάμεις να παραμείνουν εκεί και να συνεχίσουν εκπαίδευση των Πεσμεργκά, των φιλοαμερικανών Κούρδων μαχητών. Επ’ αυτού συζήτησε με τον Ιρακινό ομόλογό της Νατζά αλ Σαμάρι νωρίτερα χθες, είπε η Γερμανίδα υπουργός και αρχηγός του μείζονος κόμματος της κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού», των Χριστιανοδημοκρατών (CDU).

«Θέλουμε να συνεχίσουμε αυτή την αποστολή, αλλά είναι σαφές ότι μπορούμε να το κάνουμε αυτό μόνο εάν έχουμε τη συναίνεση της ιρακινής κυβέρνησης», διευκρίνισε η Κραμπ-Καρενμπάουερ έπειτα από μια ειδική συνεδρίαση της επιτροπής Άμυνας της Μπούντεσταγ, της Βουλής της Γερμανίας. Και «η ιρακινή κυβέρνηση εξετάζει αυτή τη στιγμή το πώς θα προχωρήσει» μετά την απόφαση του κοινοβουλίου, συμπλήρωσε.

Τη Δευτέρα και την Τρίτη, η Μπούντεσβερ, ο γερμανικός στρατός, μετέφερε 35 στελέχη του, άνδρες και γυναίκες, στο Κουβέιτ και την Ιορδανία από τις βάσεις του στη Βαγδάτη και στην Τάτζι του Ιράκ. Χθες Πέμπτη η Κραμπ-Καρενμπάουερ δήλωσε ότι άλλα 26 από τα περίπου 100 στελέχη του στην Αρμπίλ θα αποσυρθούν, καθώς φθάνει στο τέλος η καθορισμένη χρονική διάρκεια της ανάπτυξής τους. «Οι υπόλοιπες δυνάμεις θα παραμείνουν στην Αρμπίλ προς το παρόν», πρόσθεσε η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας. «Οι επιχειρήσεις στην Αρμπίλ θα συνεχιστούν».

ΠΗΓΗ: iskra.gr

«Ναυμαχία» επιβατηγών πλοίων έγινε, το μεσημέρι του Σαββάτου 5/1, στο Νέο Μόλο Δραπετσώνας!
Όπως έγινε γνωστό από το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος- Ελληνική Ακτοφυλακή  το πρυμνοδετημένο επιβατηγό- οχηματαγωγό «Σμύρνα» συγκρούστηκε ελαφρά,
κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, με το επίσης πρυμνοδετημένο επιβατηγό- οχηματαγωγό «Σταυρός», με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στην πρωραία αριστερή πλευρά του «Σταυρός».
Αμέσως στελέχη του λιμεναρχείου Κερατσινίου μετέβησαν στην περιοχή, όπου βρίσκονταν δύο ρυμουλκά, τα οποία παρείχαν συνδρομή στο «Σμύρνα», προκειμένου να προσδεθεί με ασφάλεια.
Από το περιστατικό δεν αναφέρθηκε τραυματισμός και δε διαπιστώθηκε θαλάσσια ρύπανση, ενώ από το λιμεναρχείο, που διενεργεί την προανάκριση, απαγορεύτηκε ο απόπλους των δύο πλοίων μέχρι την προσκόμιση των σχετικών μετά από ζημιά πιστοποιητικών από τους παρακολουθούντες τα πλοία νηογνώμονες.

Ποια είναι τα δύο πλοία
Το «Σμύρνα» Ν.Π. 12639, είναι ένα πλοίο κατασκευής του 1977 (ηλικία 43 ετών), που αγοράστηκε, πριν από λίγους μήνες, από τη Levante Ferries και ύψωσε ελληνική σημαία. Πραγματοποιεί εκτεταμένες μετασκευές στο Νέο Μόλο Δραπετσώνας και με την ολοκλήρωσή τους πρόκειται, σύμφωνα με διάφορα δημοσιεύματα, να ξεκινήσει δρομολόγια σε μια νέα γραμμή μεταξύ Θεσσαλονίκης- Σμύρνης.

Το "Σταυρός" (πρώην ΣΑΟΣ ΙΙ). Η φωτό είναι από το fb, στη σελίδα του κ. Φ. Μανούση

Το «Σταυρός» Ν.Π. 10599, κατασκευής 2001 (ηλικία 19 ετών) είναι το επιβατηγό- οχηματαγωγό «ΣΑΟΣ ΙΙ», το οποίο σύμφωνα με ανάρτηση στη προσωπική σελίδα στο facebook του ιδιοκτήτη της εταιρείας Φώτη Μανούση μετά τις περιπέτειες του περασμένου καλοκαιριού μετονομάστηκε σε «Σταυρός», «ελπίζοντας ότι μια τέτοια μικρή ως πράξη, αλλά μεγάλη ως θέληση, αλλαγή θα συνδράμει, ώστε το πλοίο μας να είναι καλοτάξιδο, ευχόμαστε και προσδοκούμε την ισχυρή παρουσία και προστασία του Σταυρού».

ΠΗΓΗ: pireas2day.blogspot.com

Ορισμένες καλές συνήθειες μπορεί να προσφέρουν στους 50άρηδες πολλά χρόνια ζωής χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Να σημειωθεί πως την κινητοποίηση των εργαζομένων μέσω του Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5500 άνεργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29 σε Υπουργεία και εποπτευόμενους δημόσιους φορείς, στηρίζουν μεταξύ άλλων η ΑΔΕΔΥ, που έχει προκηρύξει 24ωρη απεργία για τους συγκεκριμένους εργαζομένους την Παρασκευή 10 Γενάρη, αλλά και Ομοσπονδίες και Σωματεία του δημόσιου τομέα, όπως, η ΟΣΕΑΔΕ, η ΠΟΣΕΥΓ, η ΠΟΓΕΔΥ, ο ΣΥΠΑ κτλ., αλλά και Ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα, όπως η ΟΜΕ-ΟΜΕ, που βρίσκεται σε απεργιακές κινητοποιήσεις από τις 21 Δεκέμβρη 2019. Επίσης, στηρίζουν εργατικές συλλογικότητας, όπως το ΜΕΤΑ.

Εδώ και δύο μήνες οι εργαζόμενοι μέσω του Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5500 άνεργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29 σε Υπουργεία και εποπτευόμενους δημόσιους φορείς, βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις ενόψει της λήξης των συμβάσεών μας.

Μετά από επίμονες κινητοποιήσεις και ενώ δεν παίρναμε απάντηση από την κυβέρνηση σε σχέση με την ανανέωση των συμβάσεών μας, ο Υφυπουργός Εργασίας κ. Μηταράκης μας ανακοίνωσε πως δεν πρόκειται να ανανεώσουν τις συμβάσεις μας. Εδώ και μήνες καλύπτουμε κενά στο δημόσιο που έχουν δημιουργήσει όλες οι κυβερνήσεις, με τη στοχευμένη υποστελέχωση και συρρίκνωσή του. Καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και εργαζόμαστε ισότιμα με κάθε άλλο εργαζόμενο/η στις υπηρεσίες μας. Ωστόσο η κυβέρνηση επιλέγει να απολύσει τους 3.650 εργαζόμενους του προγράμματος αφήνοντας, από τη μία τις υπηρεσίες “ξεκρέμαστες” χωρίς καμία πρόθεση για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, και από την άλλη οδηγώντας μας στην ανεργία.

Παίρνουν, εδώ και χρόνια, την πολιτική επιλογή να ανακυκλώνουν την ανεργία με τα διάφορα προγράμματα του ΟΑΕΔ, διαμορφώνουν και διευρύνουν ένα τοπίο ελαστικής εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Οι εργαζόμενοι/ες, όμως, δεν είμαστε αναλώσιμοι και ανακυκλώσιμοι. Είμαστε απαραίτητες/οι. Η λύση στην ανεργία δεν έρχεται με ολιγόμηνα προγράμματα που εναλλάσσουν τους εργαζόμενους μεταξύ τους. Η απάντηση στην ανεργία είναι η οριστική κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Εμείς αρνούμαστε να δεχτούμε το παρόν και το μέλλον που μας φτιάχνουν. Οργανωνόμαστε και διεκδικούμε την ανανέωση των συμβάσεών μας. Ο αγώνας αυτός δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά όσες/ους εργάζονται με ελαστικές σχέσεις, που βρίσκονται, έχουν βρεθεί ή προβλέπεται να βρεθούν σε κάποιο πρόγραμμα ανακύκλωσης της ανεργίας του ΟΑΕΔ. Αφορά κάθε εργαζόμενο/η είτε μόνιμο, είτε ΙΔΟΧ, είτε ΙΔΑΧ, είτε στον ιδιωτικό, είτε στο δημόσιο τομέα, που βλέπει τα δικαιώματά του μέρα με τη μέρα να περιστέλλονται.

Την Παρασκευή 10 Γενάρη στις 12.00 στα Προπύλαια οργανώνουμε διαδήλωση ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις απολύσεις, την ανακύκλωση της ανεργίας, για την ανανέωση των συμβάσεων όλων των συμβασιούχων, για μόνιμη και σταθερή εργασία σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Καλούμε σωματεία, συλλόγους, ομοσπονδίες, εργατικές συλλογικότητες, συλλογικότητες ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια, φορείς σε κοινό αγώνα. Να κάνουμε τις 10 Γενάρη ένα μεγάλο αγωνιστικό ραντεβού για όλες/ους τους εργαζόμενους/ες. Να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα πως δεν υποχωρούμε και θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους, γιατί ο αγώνας μας είναι δίκαιος και μας αφορά όλες/ους!

Διεκδικούμε:

– Άμεση ανανέωση-παράταση της σύμβασής μας για χρονική διάρκεια ίση με την αρχική προκήρυξη [12 μήνες] για το ήδη υφιστάμενο προσωπικό. Αναγνώριση προϋπηρεσίας και ένσημα για όλες/ους.

– Να σταματήσει η πολιτική ανακύκλωσης της ανεργίας μέσω των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ.

– Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Να μπει τέλος στις ελαστικές σχέσεις εργασίας! Ίση αντιμετώπιση των εργαζομένων. Ίση αμοιβή για ίση εργασία με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Ίσα δικαιώματα για τις εργαζόμενες μητέρες και τις εγκύους.

– Στελέχωση των Υπουργείων, των δημόσιων υπηρεσιών και των δήμων με μόνιμο και σταθερό προσωπικό.

– Καμία απόλυση συναδέλφου/ισσας.

– Καμία συρρίκνωση του δημόσιου τομέα. Καμία ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων. Καμία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα [ΣΔΙΤ] στους δημόσιους φορείς.

– Λεφτά για τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι για τα πλεονάσματα.

Συντονιστικό Αγώνα Εργαζομένων του Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5.500 άνεργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Καταγγελία του Συλλόγου Υπαλλήλων της Περιφέρειας Αττικής

Ενα υπέρογκο ποσό για την αγορά επίπλων, που φτάνει τις 20.000 ευρώ, για το χώρο υποδοχής στο κεντρικό κτίριο της Περιφέρειας, ξόδεψε ο περιφερειάρχης Γιώργος Πατούλης, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις των εργαζομένων.

Συγκεκριμένα, ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Περιφέρειας Αττικής με ανακοίνωσή του επισημαίνει:

«Δεκαεννιά χιλιάδες τετρακόσια πενήντα ευρώ (19.450 ευρώ) διαθέτει ο περιφερειάρχης Αττικής για να αγοραστούν ένα γραφείο, μία καρέκλα γραφείου και δύο πολυθρόνες (!!!), προκειμένου να επιπλώσει χώρο στο κτίριο που στεγάζεται!!! Και ίσως βέβαια να μην είναι αυτά τα μόνα χρήματα…, αφού επιλέγει να “σπάσει” τα ποσά (είκοσι χιλιάδες είναι το όριο για κάθε αγορά με απευθείας ανάθεση) και να τα “μοιράσει” σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα!!!

Στη συγκεκριμένη απόφαση (ΑΔΑ: 94Α47Λ7-ΗΑ2) με α.π. 870381/30-12-2019, που εκδόθηκε από την αρμόδια Δ/νση του Νότιου Τομέα Αθηνών, αναφέρεται στην “ανάθεση κατά το άρθρο 118 του Ν.4412/2016 της προμήθειας επίπλων για τον εξοπλισμό του προς δημιουργία χώρου υποδοχής πολιτών, επισκεπτών, κοινού στο κεντρικό κτίριο της Περιφέρειας Αττικής (Λ. Συγγρού 15-17, Αθήνα) και συγκεκριμένα ενός γραφείου ξύλινου σκούρου χρώματος μαόνι, μίας καρέκλας γραφείου περιστρεφόμενης ενδεδυμένης με δέρμα μπλε χρώματος και δύο συνοδευτικών πολυθρόνων ενδεδυμένων με δέρμα μπλε χρώματος, στην εταιρεία με την επωνυμία ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΝΙΣΚΥ & ΣΙΑ Ε.Ε. (ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΕΜΠΟΡΙΑ ΕΠΙΠΛΟΥ)…, στην τιμή της οικονομικής της προσφοράς των 19.450 ευρώ”.

ΠΗΓΗ: atexnos.gr