Δεκάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο, «αποζημίωση» 600 ευρώ (όσο ένα μηνιάτικο του «λαουτζίκου»!) ανά συνεδρίαση για τα μέλη της διοίκησης, μπόνους και προνόμια για τα «άριστα» μεγαλοστελέχη της ΔΕΗ.

Δεκάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο, «αποζημίωση» 600 ευρώ (όσο ένα μηνιάτικο του «λαουτζίκου»!) ανά συνεδρίαση για τα μέλη της διοίκησης, μπόνους και προνόμια για τα «άριστα» μεγαλοστελέχη της ΔΕΗ. Τα νούμερα κυριολεκτικά ζαλίζουν. Η κυβέρνηση μαζί τις αυξήσεις στα τιμολόγια (για τους πολλούς) δίνει «ζεστό» χρήμα στους μάνατζερ και τους διευθυντάδες της ΔΕΗ, ώστε να μπορούν να κινούνται στην «αγορά» και να ξεπουλήσουν πιο άνετα, ό,τι δεν έχει ξεπουληθεί. 

Αντιγράφουμε αποσπάσματα από το δημοσίευμα της «Εφ. Συν.» (ρεπορτάζ: Χαρά Τζαναβάρα) με τη σημείωση πως, τελικά, οι «άριστοι» της κυβέρνησης, όταν θέλουν να κάνουν αυξήσεις και δώσουν αμοιβές τα καταφέρνουν. Όπως και να το κάνουμε ο «άριστος» στον «άριστο» (της «αγοράς») συμπεριφέρεται… ανάλογα. Άλλο ο «άριστος» (της «αγοράς») και άλλο ο «απλός λαουτζίκος»…  

«Με βάση τις διατάξεις του νόμου 4643/2019, που εισηγήθηκε ο αρμόδιος υπουργός Κωστής Χατζηδάκης, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Γ. Στάσσης θα λαμβάνει ετήσιες αποδοχές 200.000 ευρώ και μπόνους που θα φτάνουν έως τα 100.000 ευρώ, ενώ θα έχει στη διάθεσή του εταιρικό αυτοκίνητο πολλών κυβικών, που αυξήθηκαν με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, με κάλυψη “των συναφών δαπανών” (…)  Οι γενναιόδωρες αυξήσεις επεκτείνονται στους αναπληρωτές διευθύνοντες συμβούλους και στα υπόλοιπα διευθυντικά στελέχη, ο αριθμός των οποίων έχει αυξηθεί από τη νέα διοίκηση και αισίως φτάνουν τα 110 (…) Για άγνωστους λόγους, με διάταξη του 4643/2019, εξαιρέθηκε η ΔΕΗ από την υπουργική απόφαση του 2010 και τα στελέχη της θα μπορούν να χρησιμοποιούν αυτοκίνητα μεγαλύτερου κυβισμού από αυτά που ορίζονται για τον πρωθυπουργό. Ο επικεφαλής της κυβέρνησης δικαιούται όχημα 1.400 κυβικών και κόστους έως 18.000 ευρώ.

(…) Η απελευθέρωση των αμοιβών της διοίκησης της ΔΕΗ αιτιολογήθηκε στο όνομα της προσέλκυσης στελεχών από την αγορά. Η διοίκηση έχει ήδη συμπληρωθεί από δεύτερο αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο, που θα λαμβάνουν 120.000 ευρώ ετησίως ο καθένας, ενώ θα δικαιούνται μπόνους έως 60.000 ευρώ και αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού με κάλυψη των “συναφών δαπανών”. Δωρεάν αυτοκίνητο θα έχουν επίσης στη διάθεσή τους οι νέοι γενικοί διευθυντές και διευθυντές της ΔΕΗ, των οποίων οι ετήσιες αποδοχές ορίστηκαν σε 100 και 70 χιλιάδες ευρώ, αντιστοίχως. Αυξήθηκε επίσης από 400 σε 600 ευρώ η αποζημίωση ανά συνεδρίαση που θα λαμβάνουν τα μέλη της διοίκησης.

(…) Οι προκλητικές αυξήσεις των στελεχών της ΔΕΗ, με βάση την εισήγηση που υποβλήθηκε στην έκτακτη γενική συνέλευση, τεκμηριώνονται από μελέτη εξωτερικών συμβούλων (…).  Αντικείμενό της ήταν “ο προσδιορισμός ενός ευλόγου επιπέδου αμοιβών για τα ανώτερα και ανώτατα στελέχη της ΔΕΗ Α.Ε., με βάση τα ισχύοντα στην αγορά εργασίας του στελεχικού δυναμικού στην Ελλάδα και τις δυτικοευρωπαϊκές (sic) εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας” (…)Στη συνέλευση παραβρέθηκε το 73,77% των μετόχων και η πρόταση έλαβε το 98,64% των παρόντων. Υπενθυμίζεται ότι το Δημόσιο ελέγχει το 51,123% των μετοχών της ΔΕΗ [το 43,12% μέσω του υπερταμείου (ΕΕΣΥΠ), το 17% μέσω ΤΑΙΠΕΔ και το 3,93% μέσω ΕΦΚΑ], ενώ το υπόλοιπο διατίθεται στο Χρηματιστήριο».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Ερευνες για υπόθεση δωροδοκίας και απάτης με εμπλεκόμενους γιατρούς, φαρμακοποιούς και τη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία «ZytoService» διεξήγαγε προσφάτως η αστυνομία του Αμβούργου, με έξι εισαγγελείς να εξετάζουν την «ηγέτιδα» στον χώρο εταιρεία παρασκευής εξειδικευμένων φαρμάκων κατά του καρκίνου. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, πρόκειται για τη μεγαλύτερη αστυνομική επιχείρηση που έχει διατάξει η Εισαγγελία του Αμβούργου για υπόθεση δωροδοκίας και απάτης. Οπως μετέδωσε η ερευνητική εκπομπή «Panorama» του καναλιού ΑRD, η επίμαχη φαρμακευτική εταιρεία φέρεται να δωροδόκησε γιατρούς oγκολόγους με στόχο να αποκομίσει έσοδα από παράνομες, κερδοσκοπικές συνταγογραφήσεις των πανάκριβων αντικαρκινικών φαρμάκων.

Η... πανάκριβη Ντενίζ

Είναι αδιαμφισβήτητα η πιο καλοπληρωμένη γυναίκα στη Βρετανία. Ο λόγος για τη συνιδρύτρια του μεγαλύτερου on-line γραφείου στοιχημάτων, του «Bet365», Ντενίζ Κόατς (φωτ.), η οποία έλαβε για το 2019 αμοιβή 323 εκατομμύρια λίρες, ξεπερνώντας ακόμη και τους άντρες συναδέλφους της. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση στην οποία μετέχουν ο πατέρας και ο αδελφός της. Οπως ωστόσο επισημαίνει το BBC, η αμοιβή της αποτελεί τουλάχιστον πρόκληση, με δεδομένο ότι τα γραφεία στοιχημάτων κατηγορούνται τα τελευταία χρόνια ότι ωθούν τους εφήβους στον εθισμό του τζόγου. Οπως μάλιστα επισημαίνει η δεξαμενή σκέψης «The High Pay Centre», η ανακοίνωση του μισθού της φαντάζει εξαιρετικά κυνική, ειδικά μετά τις εκλογές που είχαν σημεία αναφοράς τον μαζικό πλουτισμό των λίγων και τη φορολόγησή τους, αλλά κυρίως τη διαρκώς αυξανόμενη οικονομική ανισότητα.

Κλιματικά stress tests

Τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες βρίσκονται πλέον απέναντι σε πρωτόγνωρα stress tests που άπτονται άμεσα της κλιματικής αλλαγής. Για τον λόγο αυτό, γράφει το BBC, η Τράπεζα της Αγγλίας ξεκίνησε μία από τις πιο φιλόδοξες προσπάθειες μέχρι σήμερα για τον ποσοτικό προσδιορισμό του κινδύνου που ενέχει η αλλαγή του κλίματος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Ετσι, τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες θα αντιμετωπίσουν τις «δοκιμασίες αντοχής κλίματος» με παρόμοιο τρόπο που κάνουν τις χρηματοοικονομικές προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων. Το γεγονός αυτό, επισημαίνει ο βρετανικός ειδησεογραφικός κολοσσός, θα μπορούσε να έχει βαθιές επιπτώσεις στον τρόπο χρηματοδότησης της οικονομίας, καθώς οι μεγάλες τράπεζες και οι ασφαλιστικοί όμιλοι θα κληθούν να περάσουν στους ισολογισμούς τους την αξιολόγηση των κινδύνων που θέτουν μια σειρά κλιματικών σεναρίων και να σχηματίσουν ανάλογες προβλέψεις, δηλαδή κεφάλαια αντιστάθμισης των κινδύνων αυτών.

Ποιος θα πληρώσει το Green Deal;

Μπορεί η νεοσύστατη Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπόσχεται «πράσινες» επενδύσεις ύψους 1 τρισ., ωστόσο οι πόροι για τη χρηματοδότηση είναι ακόμη υπό αναζήτηση. Ετσι, απευθυνόμενος προσφάτως σε δημοσιογράφους στο Στρασβούργο, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόφσκις (φωτ.), δεν το υποσχέθηκε, αλλά και δεν το απέκλεισε, υπενθυμίζοντας ότι εντός του 2020 θα ανοίξει και πάλι η συζήτηση για την ενισχυμένη δημοσιονομική εποπτεία και την οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη, από την οποία μπορεί να προκύψουν απαντήσεις για τη χρηματοδότηση του Green Deal. Πάντως οι περισσότερες πολιτικές ομάδες της Ευρωβουλής, από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μέχρι τους Πράσινους, συμφωνούν στην εκτίμηση ότι το Green Deal δεν θα πετύχει αν δεν συνοδευτεί από αλλαγή του καταναλωτικού μοντέλου στην Ευρώπη για την οποία απαιτείται κοινωνική δικαιοσύνη και δίκαιη μετάβαση σε αυτό.

Δ. Φαναριώτης

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η προπόνηση για τον μαραθώνιο μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση και δυσκαμψία των νέων μαραθωνοδρόμων σε επίπεδο αντίστοιχο με μείωση της αγγειακής ηλικίας κατά τέσσερα χρόνια, υποστηρίζει νέα μελέτη

Μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American College of Cardiology υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι που αρχίζουν να προπονούνται για τον μαραθώνιο μπορούν να αποκομίσουν διάφορα οφέλη για την υγεία τους, με το κυριότερο το ότι η προπόνηση συμβάλλει στην αναζωογόνηση του αγγειακού τους συστήματος μέσα σε μόλις έξι μήνες.

Όπως αποδείχθηκε από τα αποτελέσματα της μελέτης, στους νέους μαραθωνοδρόμους η προπόνηση και η ολοκλήρωση του μαραθωνίου σχετίστηκε με μείωση στην αρτηριακή πίεση και την αορτική δυσκαμψία στους υγιείς συμμετέχοντες, καταστάσεις ισότιμες με μια μείωση της τάξης των τεσσάρων ετών στην αγγειακή ηλικία. Τα μεγαλύτερα οφέλη, μάλιστα, αφορούσαν τους γηραιότερους και βραδύτερους άνδρες μαραθωνοδρόμους με υψηλότερη αρχική αρτηριακή πίεση.

Πιο αναλυτικά, οι ερευνητές με επικεφαλής τη Charlotte H. Manisty από το Ινστιτούτο Καρδιαγγειακών Επιστημών του Πανεπιστημιακού Κολεγίου και το Καρδιολογικό Κέντρο Barts του Λονδίνου, χρησιμοποίησαν μια κοόρτη 138 υγειών, νέων μαραθωνοδρόμων, τους οποίους εξέτασαν πριν την έναρξη της προπόνησης και μετά την ολοκλήρωση του μαραθωνίου για να προσδιορίσουν αν η αορτική δυσκαμψία που οφείλεται στην ηλικία μπορεί να αναστραφεί με κάποιο είδος άσκησης.

Οι συμμετέχοντες (49% άνδρες 37 ετών κατά μέσο όρο) δεν είχαν κάποιο σημαντικό ιατρικό ή καρδιακό ιστορικό και δεν είχαν τρέξει ποτέ περισσότερο από δύο συνολικά ώρες μέσα σε μια εβδομάδα. Από αυτούς εξαιρέθηκαν όσοι παρουσίασαν κάποια προϋπάρχουσα καρδιακή πάθηση στις προκαταρκτικές έρευνες ή αντενδείξεις στην καρδιαγγειακή μαγνητική τομογραφία.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν όλες τις μετρήσεις έξι μήνες πριν την έναρξη της προπόνησης των συμμετεχόντων για τον μαραθώνιο και τις επανέλαβαν μέσα σε τρεις εβδομάδες μετά την ολοκλήρωσή του, αλλά όχι νωρίτερα από μία εβδομάδα έτσι ώστε να αποφύγουν τις έντονες επιδράσεις της άσκησης. Οι αξιολογήσεις περιελάμβαναν μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης και της αορτικής δυσκαμψίας μέσω καρδιαγγειακής μαγνητικής τομογραφίας, ενώ η βιολογική αορτική ηλικία καθορίστηκε από τη σχέση μεταξύ της ηλικίας του κάθε συμμετέχοντα και της αορτικής δυσκαμψίας σε τρία σημεία της αορτής.

Ο μέσος χρόνος προπόνησης για το μαραθώνιο ήταν 5,4 ώρες για τις γυναίκες και 4,5 ώρες για τους άνδρες, με τα αποτελέσματα να δείχνουν ότι τελικά η προπόνηση μείωσε τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση κατά 4 και 5 mmHg αντίστοιχα. Γενικά, με την προπόνηση μειώθηκε και η αορτική δυσκαμψία, η οποία ήταν πιο εμφανής στο περιφερικό επίπεδο της αορτής με αυξήσεις κατά 9% στη διατασιμότητα, δηλαδή την ικανότητα διαστολής λόγω πίεσης. Πρόκειται για ποσοστά αντίστοιχα με μείωση της αορτικής ηλικίας κατά σχεδόν τέσσερα χρόνια.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι είναι πιθανό να μπορούμε να αναστρέψουμε τις συνέπειες της γήρανσης των αιμοφόρων αγγείων μέσω άσκησης μέσα σε μόλις έξι μήνες. Τα οφέλη αυτά παρατηρήθηκαν σε γενικά υγιή άτομα διάφορων ηλικιών, με τους χρόνους που ολοκλήρωναν τον μαραθώνιο σε κάθε περίπτωση να είναι ενδεικτικοί της εφικτής προπόνησης στους αρχάριους συμμετέχοντες», αναφέρει η Δρ. Manisty.

Σημειώνεται, τέλος, ότι παρόλο που στη μελέτη συμμετείχαν μόνο υγιείς συμμετέχοντες, εκείνοι με υπέρταση και πιο σκληρές, δύσκαμπτες αρτηρίες ενδεχομένως να έχουν ακόμα μεγαλύτερη καρδιαγγειακή απόκριση στην άσκηση.

ΠΗΓΗ:  ygeiamou.gr

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Μεγάλη συζήτηση άνοιξε για τη σημαία, με αφορμή την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να ορίζονται με κλήρωση οι σημαιοφόροι των δημοτικών σχολείων στις παρελάσεις. Μια πρώτη παρατήρηση. Η συζήτηση αυτή είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστική. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αφού δεν διαφωνούν σε καμιά από τις βασικές πολιτικές, αποφάσισαν να κονταροχτυπηθούν για τη σημαία. Σ΄ αυτή την αντιπαράθεση, η κάθε πλευρά χρησιμοποιεί τα δικά της «όπλα».

Η Νέα Δημοκρατία διαμαρτύρεται για την κατάργηση της αριστείας και την προσβολή των ιερών, εθνικών, συμβόλων. Η κυβέρνηση, απ΄την άλλη, προβάλλει τις δικές της, δήθεν «αριστερές», θέσεις, έχοντας υποστείλει τη σημαία των προεκλογικών συνθημάτων περί κατάργησης των παρελάσεων.  Και οι δύο πλευρές δίνουν εξετάσεις στο πολιτικό τους ακροατήριο, προβάλλοντας, είτε την αξία των «εθνικών αξιών» και της «παράδοσης», είτε τη σημασία της ήπιας προσαρμογής στον κοσμοπολιτισμό της εποχής μας. Ούτε σκέψη, φυσικά, για αντιπαράθεση επί των βασανιστικών, καθημερινών, προβλημάτων του ελληνικού λαού. Η σημαία τους  μάρανε…

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τη σημαία.

Και ας αρχίσουμε με την κοινή παραδοχή, ότι η σημαία είναι ένα σύμβολο. Όμως, τι συμβολίζει;

Στην ερώτηση αυτή υπάρχουν πολλές απαντήσεις. Για να μην μακρηγορούμε, η θέση μας είναι ότι, το τι συμβολίζει η σημαία εξαρτάται από το ποια χέρια την κρατούν. Και εξηγούμαστε:

• Άλλο συμβολίζει η σημαία στα χέρια του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη και των άλλων αγωνιστών της επανάστασης του 1821, και άλλο συμβολίζει στα χέρια των Μαυρομιχαλαίων, των Μαυροκορδάτων και των Κωλέττηδων.

***

• Άλλο συμβολίζει η σημαία στα χέρια των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού, και άλλο στα χέρια των δοσίλογων της κατοχής, και εκείνων που έλεγαν στον Αμερικανό στρατηγό, Βαν Φλιτ, «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας!».

Αριστερά: Αντάρτες του ΕΛΑΣ σε πορεία. Δεξιά: Έλληνες και Αμερικανοί αξιωματικοί στο Γράμμο, επιδεικνύουν ως «λάφυρο» την ελληνική σημαία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

***

• Άλλο συμβολίζει η σημαία στα χέρια των αγωνιστών του Πολυτεχνείου και άλλο στα χέρια των ναζί χρυσαυγιτών.

Αριστερά: Από την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973. Δεξιά: Ο υπαρχηγός της «Χρυσής Αυγής», Παππάς, ξεδιπλώνει τη σημαία της χούντας, με φόντο την ελληνική σημαία.

***

Όμως ακόμη και αν δεχτούμε την αόριστη απάντηση, ότι η σημαία συμβολίζει την πατρίδα, τότε, και πάλι, βρισκόμαστε σε ένα άλλο ερώτημα: Όταν μιλάμε για πατρίδα, εννοούμε όλοι το ίδιο;  Παραδείγματος χάριν:

• Ποια σημαία και ποια πατρίδα έχουν στο μυαλό τους οι εφοπλιστές, όταν απειλούν ότι, αν φορολογηθούν, θα αλλάξουν σημαία στα καράβια τους;
• Για ποια σημαία και ποια πατρίδα φωνάζουν σήμερα αυτοί που φιγουράρουν στις διάφορες λίστες για την παράνομη (ή νόμιμη) εξαγωγή των κεφαλαίων τους στις ελβετικές τράπεζες, ή τις off shore εταιρείες;
• Για ποια σημαία και ποια πατρίδα εξεγείρονται σήμερα αυτοί που κατά το παρελθόν αγωνιούσαν για το πότε θα ρίξει ο αέρας  τη σημαία από τα Ίμια;
• Για ποια σημαία και ποια πατρίδα μιλούν σήμερα αυτοί (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) που έβαλαν (μέσω των μνημονίων) την Ελλάδα υπό το αγγλικό δίκαιο, ξεπουλώντας τον εθνικό πλούτο για εκατό χρόνια;

Αριστερά: Αρθρο 14 της Δανειακής σύμβασης του 2010.Αυτούσια έχουν μεταφερθεί στο άρθρο 13 της Δανειακής σύμβασης του 2012. Δεξιά: Από την προκήρυξη για το νέο ομόλογο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, από την Εφημερίδα της Κυβέρνησης.

***

Όσο και αν θέλουν να τα κουκουλώσουν όλα κάτω από τις επικλήσεις στην «πατρίδα μας», είναι φανερό ότι όταν μιλάνε αυτοί για πατρίδα, μιλάνε για μια πατρίδα που δεν έχει σχέση με τη δικιά μας, όπως τη «ζωγράφιζε» ο Κώστας Βάρναλης:

Μαύρο φως, λάσπη γύρα, σκλάβα γνώμη
κι ούτε Μάνα-Πατρίδα κι ούτε Νόμοι
κι ούτε Ομορφιά κι Αλήθεια κι Αρετή.
Τα πάντα λεία του ξένου Πειρατή.
Ξύπνα, λαέ, κι όλ’ οι λαοί μετά σου,
να καθαρίσεις τα καθάρματά σου!
Τότε μονάχα θα ’ναι αληθινά
κατάχρυσα ήλιος, θάλασσα, βουνά!
Τότε θα ’χεις πατρίδα, θα ’χεις δίκιο,
θα ’χεις γνώμη και λόγο κι αίμ’ αντρίκειο.
Κι όλα δικά σου κι όχι των Ολίγων!
Όλα των δουλευτάδων και κολίγων!*

*Από το ποίημα του Κώστα Βάρναλη «Χρυσή πατρίδα», από τη συλλογή «Ελεύθερος κόσμος».

Και ένα τραγούδι για τη σημαία 

Η Γεωργία Κλαμπατσέα αντάρτισσα και μέλος του ΔΣΕ με εξορίες βασανιστήρια και διωγμούς, θυμάται ένα αντάρτικο τραγούδι για την σημαία που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό σήμερα. 

Μεγάλη συζήτηση άνοιξε για τη σημαία, με αφορμή την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να ορίζονται με κλήρωση οι σημαιοφόροι των δημοτικών σχολείων στις παρελάσεις. Μια πρώτη παρατήρηση. Η συζήτηση αυτή είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστική. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αφού δεν διαφωνούν σε καμιά από τις βασικές πολιτικές, αποφάσισαν να κονταροχτυπηθούν για τη σημαία. Σ΄ αυτή την αντιπαράθεση, η κάθε πλευρά χρησιμοποιεί τα δικά της «όπλα».

Η Νέα Δημοκρατία διαμαρτύρεται για την κατάργηση της αριστείας και την προσβολή των ιερών, εθνικών, συμβόλων. Η κυβέρνηση, απ΄την άλλη, προβάλλει τις δικές της, δήθεν «αριστερές», θέσεις, έχοντας υποστείλει τη σημαία των προεκλογικών συνθημάτων περί κατάργησης των παρελάσεων.  Και οι δύο πλευρές δίνουν εξετάσεις στο πολιτικό τους ακροατήριο, προβάλλοντας, είτε την αξία των «εθνικών αξιών» και της «παράδοσης», είτε τη σημασία της ήπιας προσαρμογής στον κοσμοπολιτισμό της εποχής μας. Ούτε σκέψη, φυσικά, για αντιπαράθεση επί των βασανιστικών, καθημερινών, προβλημάτων του ελληνικού λαού. Η σημαία τους  μάρανε…

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τη σημαία.

Και ας αρχίσουμε με την κοινή παραδοχή, ότι η σημαία είναι ένα σύμβολο. Όμως, τι συμβολίζει;

Στην ερώτηση αυτή υπάρχουν πολλές απαντήσεις. Για να μην μακρηγορούμε, η θέση μας είναι ότι, το τι συμβολίζει η σημαία εξαρτάται από το ποια χέρια την κρατούν. Και εξηγούμαστε:

• Άλλο συμβολίζει η σημαία στα χέρια του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη και των άλλων αγωνιστών της επανάστασης του 1821, και άλλο συμβολίζει στα χέρια των Μαυρομιχαλαίων, των Μαυροκορδάτων και των Κωλέττηδων.

***

• Άλλο συμβολίζει η σημαία στα χέρια των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού, και άλλο στα χέρια των δοσίλογων της κατοχής, και εκείνων που έλεγαν στον Αμερικανό στρατηγό, Βαν Φλιτ, «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας!».

Αριστερά: Αντάρτες του ΕΛΑΣ σε πορεία. Δεξιά: Έλληνες και Αμερικανοί αξιωματικοί στο Γράμμο, επιδεικνύουν ως «λάφυρο» την ελληνική σημαία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

***

• Άλλο συμβολίζει η σημαία στα χέρια των αγωνιστών του Πολυτεχνείου και άλλο στα χέρια των ναζί χρυσαυγιτών.

Αριστερά: Από την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973. Δεξιά: Ο υπαρχηγός της «Χρυσής Αυγής», Παππάς, ξεδιπλώνει τη σημαία της χούντας, με φόντο την ελληνική σημαία.

***

Όμως ακόμη και αν δεχτούμε την αόριστη απάντηση, ότι η σημαία συμβολίζει την πατρίδα, τότε, και πάλι, βρισκόμαστε σε ένα άλλο ερώτημα: Όταν μιλάμε για πατρίδα, εννοούμε όλοι το ίδιο;  Παραδείγματος χάριν:

• Ποια σημαία και ποια πατρίδα έχουν στο μυαλό τους οι εφοπλιστές, όταν απειλούν ότι, αν φορολογηθούν, θα αλλάξουν σημαία στα καράβια τους;
• Για ποια σημαία και ποια πατρίδα φωνάζουν σήμερα αυτοί που φιγουράρουν στις διάφορες λίστες για την παράνομη (ή νόμιμη) εξαγωγή των κεφαλαίων τους στις ελβετικές τράπεζες, ή τις off shore εταιρείες;
• Για ποια σημαία και ποια πατρίδα εξεγείρονται σήμερα αυτοί που κατά το παρελθόν αγωνιούσαν για το πότε θα ρίξει ο αέρας  τη σημαία από τα Ίμια;
• Για ποια σημαία και ποια πατρίδα μιλούν σήμερα αυτοί (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) που έβαλαν (μέσω των μνημονίων) την Ελλάδα υπό το αγγλικό δίκαιο, ξεπουλώντας τον εθνικό πλούτο για εκατό χρόνια;

Αριστερά: Αρθρο 14 της Δανειακής σύμβασης του 2010.Αυτούσια έχουν μεταφερθεί στο άρθρο 13 της Δανειακής σύμβασης του 2012. Δεξιά: Από την προκήρυξη για το νέο ομόλογο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, από την Εφημερίδα της Κυβέρνησης.

***

Όσο και αν θέλουν να τα κουκουλώσουν όλα κάτω από τις επικλήσεις στην «πατρίδα μας», είναι φανερό ότι όταν μιλάνε αυτοί για πατρίδα, μιλάνε για μια πατρίδα που δεν έχει σχέση με τη δικιά μας, όπως τη «ζωγράφιζε» ο Κώστας Βάρναλης:

Μαύρο φως, λάσπη γύρα, σκλάβα γνώμη
κι ούτε Μάνα-Πατρίδα κι ούτε Νόμοι
κι ούτε Ομορφιά κι Αλήθεια κι Αρετή.
Τα πάντα λεία του ξένου Πειρατή.
Ξύπνα, λαέ, κι όλ’ οι λαοί μετά σου,
να καθαρίσεις τα καθάρματά σου!
Τότε μονάχα θα ’ναι αληθινά
κατάχρυσα ήλιος, θάλασσα, βουνά!
Τότε θα ’χεις πατρίδα, θα ’χεις δίκιο,
θα ’χεις γνώμη και λόγο κι αίμ’ αντρίκειο.
Κι όλα δικά σου κι όχι των Ολίγων!
Όλα των δουλευτάδων και κολίγων!*

*Από το ποίημα του Κώστα Βάρναλη «Χρυσή πατρίδα», από τη συλλογή «Ελεύθερος κόσμος».

Και ένα τραγούδι για τη σημαία 

Η Γεωργία Κλαμπατσέα αντάρτισσα και μέλος του ΔΣΕ με εξορίες βασανιστήρια και διωγμούς, θυμάται ένα αντάρτικο τραγούδι για την σημαία που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό σήμερα.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γράφει ο mitsos175

Κούλης! Και πρωθυπουργός και Πρόεδρος Δημοπρασίας! Δυο σε ένα.

Απόλυτα πετυχημένο ήταν το πείραμα του Έλληνα πρωθυπουργού να παραστήσει τη γλάστρα στο Λευκό Οίκο.
Η Πρώτη κυρία ήθελε φίκο. Ο Κούλης όμως έκανε την ίδια δουλειά δείχνοντας τη χρησιμότητα του.

Ο Τραμπάκουλας μίλαγε μόνος του. Κάποιος οικολόγος είπε “ρίξτε λίγο νερό στη γλάστρα δίπλα στον Πρόεδρο. Φαίνεται χάλια”. Η αλήθεια είναι πως ένα μπουγέλο το χρειάζονταν ο “καταλληλότερος”.

Μάλλον προπονείται για Παυλόπουλος. Θα κάνει την έκπληξη ανακοινώνοντας πως θα γίνει η νέα γλάστρα του Προεδρικού! Διότι τι άλλο μπορεί να σημαίνει η απόλυτη σιωπή και ακινησία του Έλληνα Πρωθυπουργού;

Κάποιοι βέβαια θα πουν πως το έκανε γιατί μίλαγε το μεγάλο αφεντικό. Σα νεοσύλλεκτος που τον διατάζει στρατηγός. Τόσο ψαρωμένος. “Ακίνητος γκάβακα”! Και προσοχή! Προσοχή μην του ξεφύγει καμιά λέξη και δεν εκτελέσει σωστά τις διαταγές. Θα τον φάει η μαρμάγκα!

Κατά τα άλλα μια χαρά πήγε το ταξίδι. Μπορεί ο Τραμπάκουλας να τον είχε εντελώς χεσμένο, αλλά και τη βόλτα του έκανε, και τα δώρα του πήρε, και τους αγώνες του ΝΒΑ είδε, μια χαρά. Όταν μάλιστα όλα είναι πληρωμένα από τα συνήθη κορόιδα: Συνταξιούχους κι εργαζόμενους.
Μαζί βολεύτηκε και ένα τάγμα βαφτιστηριών, παρατρεχάμενων, κολάκων, που πήγε βόλτα στα μαγαζιά της Αμερικής.

Το χρειάζονταν το ταξιδάκι ο Κούλης. Ήταν ξεθεωμένος από τις διακοπές. Το κακό είναι πως θα επιστρέψει. Και η ορδή των αφιονισμένων καταναλωτών που τον συνόδευε. Οι καταστηματάρχες πάντως των ΗΠΑ είναι ευχαριστημένοι. Ανέβηκε ο τζίρος τους. Και το χρέος μας. Διότι έχουμε υποχρέωση να πληρώσουμε τα έξοδα της αγρίας οικογένειας.

Το Αιγαίο; Τακτοποιήθηκε. Θα δοθεί όλο στους Τούρκους, ώστε να μην ανησυχούμε για καταιγίδες τυφώνες κλπ.
“Οι Έλληνες είναι τα μεγαλύτερα κορόιδα στον πλανήτη”. Είπε ο Αμερικανός. Κι εμείς καμαρώνουμε για την πρωτιά. Δεν είναι και λίγο.

Η αλήθεια είναι πως ο Τράμπ δεν ήθελε να δει το Μητσοτάκη. Τον είχε πάρει με κακό μάτι. Νομίζει, όχι άδικα, πως είναι γκαντέμης! Αλλά τι να κάνει; Έχει να πουλήσει ένα σωρό όπλα. Αν δεν δώσει τα αεροπλάνα, θα χάσει την υποστήριξη των εμπόρων όπλων. Ευτυχώς δεν θα απολυθούν εργαζόμενοι στα εργοστάσια των ΗΠΑ. Θα απολυθούν στην Ελλάδα. Αλλά ο Τράμπ χέστηκε. Στις ΗΠΑ είναι οι ψηφοφόροι του, κι αυτός τουλάχιστο δεν πάει σε ξένες χώρες να βρει ψήφο.

Ο Μητσοτάκης θα ενημέρωνε τον Τράμπ για τα Ελληνοτουρκικά, αν δεν ήταν ήδη ενημερωμένος. Και αποφασισμένος να στηριχθεί η φίλη και σύμμαχος Τουρκία με κάθε τρόπο. Κι αυτή είναι η εντολή στον Κούλη. Κάνε τα χατίρια του Σουλτάνου! Τσιφτετέλι θέλει; Τσιφτετέλι! Αμανέ; Αμανέ!, Λουκούμι; Λουκούμι! Νησιά; Δώσε του πέντε έξι να μη φωνάζει!

Κούλη δώσε δέκα! Είσαι γαλαντόμος εσύ, το είδαμε με το Κοινωνικό Μέρισμα, που το έδωσες στο Μαρινάκη. Δώσε κάτι και στον Ιβάν. Κι αυτός πλούσιος είναι. Κι οι δικοί του σκοτώνουν μια χαρά. Ατύχημα ήταν ρε. Ο Βούλγαρος έπεσε στο Κόκκινο Ποτάμι.

Με τη Βοιωτία τι θα γίνει; Πότε θα μπουν στην εποχή του ηλεκτρισμού; Μπορεί να μην έχουν τα χωριά ρεύμα, να μην έχουμε θέρμανση, λεφτά κλπ, αλλά θα πάρουμε κάτι αεροπλάνα.... αόρατα!

“Κωλόπαιδο”! Αυτό σκέφτηκε ο Αυτοκράτορας του παραμυθιού, όταν άκουσε το παιδί να τον κοροϊδεύει, γιατί ήταν ξεβράκωτος.
Δεν είναι και λίγη η ξεφτίλα να κάνεις παρέλαση με τον πισινό έξω νομίζοντας πως φοράς τα ωραιότερα ρούχα του κόσμου!

“Κωλόπαιδα”! Αυτό θα σκέφτηκαν και οι μπάτσοι όταν δεν βρήκαν το DNA των γιων του δεξιού σκηνοθέτη.

Αφού ήταν δικός σας, δεξιός, γιατί να πάει σε κατάληψη; Επειδή τον δείρατε, τον ποδοπατήσατε μέσα στο σπίτι του;
Εντάξει, αυτά ψήφισε, αυτά πήρε. Κανονικότητα. Ξύλο, τρομοκρατία, συκοφαντίες, απειλές, ψέματα, πλιάτσικο και καταστροφή.
Όταν τον ρωτούσαν “θες να καταργηθεί το άσυλο” τι νομίζετε πως είπε ο “εθνικόφρων”; Πήρε αυτό που ζήτησε.

Προσέξτε λοιπόν τι ζητάτε και ποιους ψηφίζετε. Για να μη κλαίτε μετά. Κι αν χάσουμε και μερικά νησιά. “Αυτό ψήφισε ο κόσμος” σύμφωνα με τη ΝΔ.
Άντε να ξηλωνόμαστε τώρα για έξοδα ταξιδιού...

ΠΗΓΗ:  tsak-giorgis.blogspot.com

Γιώργος Πετρόπουλος

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο του ΚΚΕ «Σύγχρονη Εποχή» ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο. Πρόκειται για τα πλήρη πρακτικά της 18ης ολομέλειας της Κ.Ε. του κόμματος που συνεδρίασε στο διάστημα από 24 Ιουνίου έως 2 Ιουλίου του 1973, μέσα στη δικτατορία, πέντε χρόνια και οκτώ μήνες μετά τη 12η ολομέλεια του 1968 όπου το ΚΚΕ διασπάστηκε και περίπου επτά μήνες αφότου ο Χαρίλαος Φλωράκης ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ΚΚΕ δίνει στη δημοσιότητα πλήρη πρακτικά κομματικών σωμάτων με μεγάλη ιστορική σημασία. Το 2008 δημοσιεύτηκαν τα πρακτικά της 12ης ολομέλειας του 1968 (της ολομέλειας της διάσπασης). Το 2010 δημοσιεύτηκαν τα πρακτικά της 3ης συνδιάσκεψης του 1950, του πρώτου κομματικού σώματος με περίπου αρμοδιότητες συνεδρίου αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο, όπου εξετάστηκε όλη η κομματική πορεία στη δεκαετία του ’40. Την ίδια χρονιά εκδόθηκαν τα πρακτικά της 6ης ολομέλειας του 1956 όπου καθαιρέθηκε από τη θέση του γενικού γραμματέα ο Ν. Ζαχαριάδης. Επίσης το 2011 εκδόθηκαν τα πρακτικά της 7ης ολομέλειας της Κ.Ε. του 1957 όπου ο Ν. Ζαχαριάδης βρέθηκε στη θέση του κατηγορουμένου για όλη την προηγούμενη πορεία του ΚΚΕ, διαγράφηκε από το κόμμα και χαρακτηρίστηκε ύποπτος για συνεργασία με τον ταξικό αντίπαλο.

Τα πρακτικά της 18ης ολομέλειας που δίνονται τώρα στη δημοσιότητα έχουν ξεχωριστή ιστορική σημασία γιατί σε αυτό το κομματικό σώμα πέραν των τρεχουσών εξελίξεων συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν τα προσυνεδριακά κείμενα (Θέσεις, σχέδιο προγράμματος και σχέδιο καταστατικού) με τα οποία το ΚΚΕ πήγε στο 9ο συνέδριό του τον Δεκέμβρη του 1973.

Θέσεις, σχέδιο προγράμματος και σχέδιο καταστατικού για το 9ο συνέδριο, μετά τη διάσπαση του 1968, η Κ.Ε. του κόμματος είχε εγκρίνει και την περίοδο που στο τιμόνι του ΚΚΕ ήταν ο Κώστας Κολιγιάννης. Συγκεκριμένα η 14η ολομέλεια (Απρίλιος 1970) είχε εγκρίνει προσυνεδριακές θέσεις και η 15η ολομέλεια (Φεβρουάριος 1971) ενέκρινε σχέδιο προγράμματος και σχέδιο καταστατικού. Με την έγκριση νέων προσυνεδριακών ντοκουμέντων στη 18η ολομέλεια (1973) επί Χαρίλαου Φλωράκη πραγματοποιήθηκε μια ουσιαστική πολιτική και ιδεολογική ρήξη με το κομματικό παρελθόν τόσο πριν από τη διάσπαση του 1968 όσο και ύστερα απ’ αυτήν όπου γραμματέας του κόμματος ήταν ο Κώστας Κολιγιάννης. Η διευκρίνιση αυτή έχει μεγάλη πολιτική και ιστορική σημασία για να κατανοήσουμε σε βάθος το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της διάσπασης και να αντιληφθούμε τι το καινούργιο έφερε στο ΚΚΕ η αλλαγή της ηγεσίας με επικεφαλής τον Χαρίλαο Φλωράκη.

Ο γράφων είχε και άλλες φορές την ευκαιρία να σημειώσει ότι η διάσπαση του 1968 δεν οφειλόταν σε ιδεολογικές, πολιτικές-προγραμματικές διαφορές αλλά στον φραξιονισμό και την ομαδοποίηση των προηγούμενων χρόνων -πριν από τη 12η ολομέλεια- που είχε δημιουργήσει δύο επί της ουσίας κόμματα τα οποία λειτουργούσαν στη συσκευασία του ενός. Αυτό που έχουμε στο μυαλό μας και γνωρίζουμε ως ΚΚΕ και ΚΚΕ Εσωτερικού με την πολιτικοϊδεολογική ταυτότητα που διέκρινε και χώριζε τον έναν από τον άλλο φορέα δεν υπήρχε στη 12η ολομέλεια.

Γράφαμε στο ένθετο της «Εφ.Συν.» για τη διάσπαση του 1968 (3.2.2018): «Στην ολομέλεια κανείς δεν αμφισβητούσε τον ρόλο της Σοβιετικής Ενωσης και του ΚΚΣΕ και είναι μάλλον παράλογο να πούμε ότι εκείνοι που επηρεάζονταν από τις τότε αναλύσεις των δυτικοευρωπαϊκών Κ.Κ. είχαν στο μυαλό τους αυτό που ακολούθησε. Αλλωστε ο ευρωκομμουνισμός εμφανίστηκε αργότερα, μετά τα γεγονότα της Τσεχοσλοβακίας (Αύγουστος του 1968), και επισήμως στα τέλη του 1975. Το ίδιο παράλογο είναι να ισχυριστεί κανείς ότι οι νικητές της 12ης ολομέλειας είχαν στο μυαλό τους, σ’ εκείνο το κομματικό σώμα, το ΚΚΕ όπως το γνωρίσαμε στη Μεταπολίτευση κι όπως διαμορφώθηκε επί ηγεσίας Χαρίλαου Φλωράκη. Αν θέλουμε, επίσης, να είμαστε ακριβείς με τα γεγονότα, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι στη 12η ολομέλεια κανένα μέλος της Κ.Ε. του κόμματος δεν αμφισβητούσε τις αποφάσεις του 8ου συνεδρίου του ΚΚΕ (Μάιος 1961), το πρόγραμμα, το καταστατικό και την πολιτική τακτική που είχε ψηφίσει αυτό το συνέδριο. Οι έντονες διαφωνίες που είχαν εμφανιστεί το προηγούμενο διάστημα αναφορικά με το οργανωτικό ζήτημα (αν και πώς το ΚΚΕ θα είχε οργανωτική παρουσία μέσα στην Ελλάδα) ξεπεράστηκαν με την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών που υποχρέωσαν το κόμμα στην επανασύσταση των παράνομων κομματικών του οργανώσεων».

Η εκτίμηση αυτή αποδεικνύεται πλήρως αν συγκρίνει κανείς τα προσυνεδριακά κείμενα για το 9ο συνέδριο που εγκρίθηκαν το 1970 και 1971 επί Κολιγιάννη με αυτά που ενέκρινε η 18η ολομέλεια (1973) επί Χαρίλαου Φλωράκη. Κι αυτό γιατί επί Κολιγιάννη όλη η προετοιμασία του 9ου συνεδρίου από άποψη προγραμματικών κειμένων και ιδεολογικών θέσεων ήταν πλήρως ενταγμένη στη γραμμή του 8ου συνεδρίου. Υπό αυτή την έννοια οι αλλαγές που επέφερε στο κόμμα η 18η ολομέλεια με τα ντοκουμέντα που ενέκρινε ήταν μια μεγάλη τομή που σηματοδοτεί το ΚΚΕ όπως το γνωρίσαμε κι όπως εξελίχτηκε στη Μεταπολίτευση, αλλά και το ιστορικό σημείο κατά το οποίο οροθετούνται με σαφήνεια οι διαφορές του κόμματος με την παράταξη που δημιούργησε στη συνέχεια το ΚΚΕ Εσωτερικού.

Η έκδοση των πρακτικών της 18ης ολομέλειας συνοδεύεται από εισαγωγικό σημείωμα του Πολιτικού Γραφείου της Κ.Ε. του ΚΚΕ, το οποίο δυστυχώς διακρίνεται από προχειρότητες (λάθος ημερομηνίες για κομματικά σώματα κ.λπ.) και σκοπιμότητες. Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ παρακάμπτει και δεν αξιολογεί καθόλου το γεγονός ότι προσυνεδριακά κείμενα για το 9ο συνέδριο υπήρξαν και επί Κολιγιάννη. Ούτε προβαίνει σε συγκρίσεις με αυτά που ενέκρινε η 18η ολομέλεια επί Χ. Φλωράκη, αν και το ορθότερο θα ήταν μαζί με τη 18η ολομέλεια να εκδώσει και τα πρακτικά της 14ης και της 15ης ολομέλειας ώστε ο αναγνώστης και ο ιστορικός επιστήμονας να έχουν πλήρη εικόνα των ιδεολογικοπολιτικών διεργασιών μέσα στο κόμμα μετά τη 12η ολομέλεια του 1968.

Οπως και να ‘χει πάντως, η έκδοση των πρακτικών της 18ης ολομέλειας παραμένει σημαντικό γεγονός κι ελπίζουμε να συνοδευτεί με έκδοση και άλλου αρχειακού υλικού γύρω από την ιστορία του ΚΚΕ αυτής της περιόδου και γενικότερα.

πηγη: efsyn.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Ούτε η ίδια η ελληνική κυβέρνηση είχε μεγάλες προσδοκίες για κάποια θεαματική τοποθέτηση του προέδρου Τραμπ υπέρ των ελληνικών θέσεων, σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά, μετά τη συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό στον Λευκό Οίκο. Αυτό που περίμενε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν το ελάχιστο. Δηλαδή μια φωτογραφία με τον Αμερικανό πρόεδρο ο οποίος τουλάχιστον με προσήλωση θα τον άκουγε να αναπτύσσει τις ελληνικές θέσεις. Για τις εγχώριες πολιτικές ανάγκες του Κυριάκου Μητσοτάκη κι αυτό θα ήταν αρκετό. Δυστυχώς γι αυτόν δεν πήρε ούτε καν αυτό, δηλαδή την ικανοποίηση να αποσπάσει μισή ώρα από τον χρόνο του πλανητάρχη επικεντρωμένη σε ελληνικού ενδιαφέροντος ζητήματα.

Δυστυχώς για τον Κυριάκο Μητσοτάκη η συγκυρία της επίσκεψης δεν ήταν ευνοϊκή. Ο Τραμπ είχε να ασχοληθεί με την διαχείριση των παρεπόμενων της δολοφονία του Σουλεϊμανί την οποία διέταξε. Το θέμα στην Ουάσιγκτον χτες, προφανώς δεν είναι τα ελληνοτουρκικά ούτε οι εγχώριες πολιτικές ανάγκες του Κυριάκου Μητσοτάκη…

Ο πρωθυπουργός εκτός από τη φωτογραφία με τον πλανητάρχη θα ήθελε να ακούσει μια φράση από τον Τραμπ που να καταδικάζει τις τουρκικές ενέργειες στη Λιβύη. Θα ήθελε ο Ελληνας πρωθυπουργός σίγουρα να ακούσει- και να ακουστεί- μια φράση του Αμερικανού προέδρου που να εκληφθεί ως παροχή προστασίας της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας. Ο πρόεδρος Τραμπ δεν θέλησε να ικανοποιήσει τον Ελληνα πρωθυπουργό. Όχι μόνο κράτησε ίσες αποστάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά έφτασε στο σημείο να δικαιολογήσει τον Ερντογάν που «για δικούς του εσωτερικούς πολιτικούς λόγους» χαρακτήρισε τον Σουλεϊμανί «μάρτυρα».

Κατά τα λοιπά, ο Ελληνας πρωθυπουργός κάθισε υπομονετικά στο σαλονάκι του Λευκού Οίκου και άκουσε τις απαντήσεις του Αμερικανού προέδρου σε ερωτήσεις για το Ιράν, για την παραπομπή του για την Ουκρανία και πάει λέγοντας. Και ο Αμερικανός πρόεδρος, με την γνωστή χοντροκοπιά του, άφησε τον καλεσμένο του να κοιτάει αμήχανα το ταβάνι. Άλλωστε, ότι ήταν να πάρει από την Ελλάδα (βάσεις σ όλη την επικράτεια) του το πρόσφεραν τζάμπα οι ελληνικές κυβερνήσεις. Η σημερινή και η προηγούμενη…

Πηγή: topontiki.gr - imerodromos.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Aπ’ τους ισολογισμούς των εταιρειών της Silicon Valley στα χαρτοκιβώτια των “ηττημένων” του αμερικανικού ονείρου και τους νεκρούς αστέγους της Ουάσινγκτον. Απ’ τα συσσίτια , στους πραγματευτάδες του θανάτου και από εκεί στην κρίση με το Ιράν. Πώς σχετίζονται όλα αυτά; Ακολουθούν οι απαντήσεις…

«Η μεγαλύτερη αλλαγή στη φορολογία εδώ και τρεις δεκαετίες, ο νόμος που μείωσε τον φορολογικό συντελεστή για τις μεγάλες επιχειρήσεις, ως μέρος της προσπάθειας της κυβέρνησης Τράμπ να προσελκύσει περισσότερες επενδύσεις στις ΗΠΑ -είχε ως αποτέλεσμα- οι τελευταίες να καταβάλουν λιγότερους φόρους απ’ ό, τι αναμενόταν τον Δεκέμβριο του 2017, όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος υπέγραφε το σχετικό νομοσχέδιο».

Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληγαν οι TNYork Times σε πρόσφατο άρθρο τους, επιχειρώντας μια σύντομη αποτίμηση των οικονομικών πεπραγμένων τού πρόσφατα παραπεμφθέντος για κατάχρηση εξουσίας Προέδρου των ΗΠΑ. Στο ίδιο άρθρο, οι J. Drucker και J. Tankersley σημείωναν ότι τα αρνητικά για το δημόσιο ταμείο αποτελέσματα της εν λόγω μεταρρύθμισης (TCJA) θα είναι εμφανή, έτι περισσότερο, το 2020, χρονιά κατά την οποία αναμένεται το έλλειμμα του προϋπολογισμού να φτάσει τα 1 τρισ. δολάρια.

Είναι αλήθεια, αναφέρουν οι Τimes, ότι ήδη από τις αρχές του 2018, ανώτεροι αξιωματούχοι του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών δέχθηκαν ισχυρές πιέσεις από «λομπίστες» εταιρειών όπως η Anheuser-Busch, η Credit Suisse, η General Electric, η United Technologies, η Barclays, η Coca-Cola, η Bank of America, η UBS, η IBM, η Kraft Heinz, η Kimberly-Clark, η News Corporation, η Chubb, η ConocoPhillips, η HSBC και η American International Group προκειμένου να δημιουργηθούν νομικά «παραθυράκια» που θα τους επέτρεπαν να πληρώνουν ακόμη λιγότερο απ’ ό, τι προέβλεπε ο TCJA, υποστηρίζοντας ότι τα κέρδη τους προέρχονταν από δραστηριότητες εκτός των ΗΠΑ.

Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, τα κατάφεραν. Ακόμη κι αν εκπρόσωποι του Υπουργείου, σαν τον Brian Morgenstern, αρνούνται την άσκηση τέτοιων πιέσεων, η αλήθεια είναι ότι μέσα από μια σειρά «φωτογραφικών» τροπολογιών, το Υπ. Οικ. χάρισε σε πλήθος μεγάλων αμερικανικών και ξένων εταιρειών φόρους επί των υπεράκτιων κερδών τους, ευνοώντας δυσανάλογα το περίφημο 1% του πληθυσμού, όπως σημείωνε τελευταία ο καθηγητής φορολογικού δικαίου στο Παν/μιο του Χιούστον Bret Wells.

Αλλά, ακόμη κι αν κάποιος διακρίνει πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από τέτοια δημοσιεύματα (είναι γνωστή, άλλωστε η κόντρα του Tράμπ με το δημοσιογραφικό «καμάρι» της Ν. Υόρκης, βλ. και: Daily Beast, “Trump Flips Out at New York Times, Says It Should ‘Beg’ on Its Knees for His Mercy”), η νέα Έκθεση του Institute on Taxation and Economic Policy έρχεται να καταλήξει (προσθέτοντας επιπλέον στοιχεία) στο ίδιο πόρισμα. Στο συμπέρασμα, δηλαδή, ότι η μείωση κατά 40% του φόρου εισοδήματος εταιρειών απ’ την κυβέρνηση Τράμπ αποτέλεσε «θείο» δώρο για τους κερδοσκοπικούς οργανισμούς που φιγουράρουν στη λίστα του περιοδικού Fortune με τις 500 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, το 2018, 379 όμιλοι της λίστας πλήρωσαν έναν μέσο φόρο εισοδήματος μειωμένο σχεδόν κατά 50%, με τον συντελεστή να μην ξεπερνά το 11,3% (21% προβλέπει ο TCJA), με τους 91 εξ αυτών, στους οποίους, φυσικά, συμπεριλαμβάνονται μεγαθήρια όπως η Amazon, η Chevron, η Halliburton και η IBM, να μην ξοδεύουν σε φορολογία ούτε ένα σεντ. Ενώ, άλλες 56 επιχειρήσεις γέμισαν το ταμείο της εφορίας με φορολογητέα ποσά, ο συντελεστής των οποίων κυμαινόταν μεταξύ 0% και 5%. Έτσι, φτάσαμε στο σημείο μόνο πέντε εταιρείες: η Bank of America, η J.P. Morgan Chase, η Wells Fargo, η Αmazon και η Verizon να φοροδιαφεύγουν νόμιμα, έχοντας προηγουμένως εξασφαλίσει ελαφρύνσεις που ξεπερνούσαν τα 16 δισ. δολάρια.

Τα Χριστούγεννα του θανάτου

Αλλά, αυτή είναι η μία μόνο όψη της σημερινής Αμερικής. Της Αμερικής των σιδερόφραχτων βιλών απ’ τα μπαλκόνια των οποίων, οι εκπρόσωποι της οικονομικής ελίτ ηδονίζονται μπροστά στη θέα των οροσειρών του χρήματος…

Η άλλη Αμερική είναι αυτοί των περίπου 570 χιλιάδων ανθρώπων (ένας πληθυσμός ίσος με εκείνον των κατοίκων του Oυαϊόμινγκ)· εκείνων που μόνο τους περιουσιακό στοιχείο αποτελεί το σώμα τους και έχουν για σπίτι τους τον δρόμο. Μιλάμε φυσικά για τους άστεγους των αμερικανικών μεγαλουπόλεων, εκείνους που βύθισε εντός της η χαίνουσα άβυσσος του κυρίαρχου οικονομικού μοντέλου.

Μερικοί απ’ αυτούς δεν πρόλαβαν να νιώσουν την, κατά το κοινώς λεγόμενο, «ζεστασιά των Χριστουγέννων» στην καρδιά τους, καθώς αυτή είχε ήδη σταματήσει να χτυπά απ’ το κρύο (κι όχι μόνο)· πεταμένοι και ξεχασμένοι σε κάποιο χαρτόκουτο, κάποιο εγκαταλελειμμένο σπίτι, σε έναν πρόχειρο καταυλισμό.

Στο Λος Άντζελες, 1.000 άστεγοι πέθαναν μέσα σε έναν χρόνο (2018-2019), σχεδόν τρεις άνθρωποι/μέρα, την ώρα που το εκτυφλωτικό φως της λάμψης του Χόλυγουντ και του Μπέβερλι Χιλς κέντριζε την προσοχή των «mainstream» μίντια.

Κατά το έτος που αφήσαμε πίσω μας εδώ και λίγες μέρες, οι κοινωνικοί δείκτες, βάσει των δεδομένων του Τμήματος Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης, κατέγραψαν κατακόρυφη αύξηση των αστέγων, όταν πλείστες σχετικές έρευνες προειδοποιούσαν ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που θα βρεθούν εκτεθειμένοι σε ακραίες καιρικές συνθήκες δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν. Πράγματι, μέχρι στιγμής, στην πρωτεύουσα της χώρας, 117 άστεγοι έχασαν τη ζωή τους, αριθμός σημαντικά αυξημένος σε σχέση με τους 54 του 2018. Παρόμοια εικόνα συναντά κανείς στη Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια, στην καρδιά, δηλαδή, του γλομπαλοποιημένου νεοπλουτισμού της Sillicon Valley, εκεί όπου οι νεκροί των δρόμων έχουν φτάσει τους 161. Στο Πόρτλαντ έχουν ξεπεράσει τους 40, στην πόλη Salt Lake City της Γιούτα πλησιάζουν τους 100 (94), ενώ στο Μπούλντερ του Κολοράντο ήδη 48 άνθρωποι έχουν βρεθεί νεκροί.

Όλα αυτά τα θύματα μνημόνευσαν στις 19/12 οι συγκεντρωθέντες στην πορεία διαμαρτυρίας που οργάνωσε η συμμαχία «Άνθρωποι υπέρ δικαιοσύνης» στην αμερικανική πρωτεύουσα, επικαιροποιώντας έτσι τα λόγια της Λούξεμπουργκ, για την οποία η πραγματική αρρώστια που σκότωνε (και σκοτώνει) τους αστέγους δεν είναι άλλη απ’ την καπιταλιστική κοινωνική τάξη.

«Σε μια εποχή που η ελίτ κομπάζει για τη συνεχή άνοδο της χρηματιστηριακής αγοράς», σχολίαζε σε πρόσφατο άρθρο του το World Socialist Web Site, «ο αριθμός των ανθρώπων που πετιούνται στον δρόμο συνεχώς και αυξάνεται». Aνεξαρτήτως, μάλιστα, φυλετικής καταγωγής, όπως διαπίστωνε έρευνα του  Pew Trusts. Αυτό, όμως, δεν είναι αντίθετο με τις… αρχές της (νεο)φιλελεύθερης οργάνωσης της οικονομίας, της πολιτικής και, εν τέλει, της κοινωνίας, αλλά ο ζωμός που εκχύνεται απ’ το ταξικό της μεδούλι. Οι ζοφερές στατιστικές μελέτες σχετικά με τους ανθρώπους που βρέθηκαν να κάνουν -αν πρόλαβαν- Χριστούγεννα στον δρόμο, είναι μόνο ένα μέρος της μεγάλης εικόνας της κοινωνικής κρίσης που μαστίζει αυτή τη στιγμή την Αμερική. Με τη χρήση ναρκωτικών, τη βία, την εγκληματικότητα, την αύξηση των αυτοκτονιών να συνθέτουν το κύκνειο άσμα μιας κοινωνίας νεκρής από κάθε άποψη. Μιας εργατικής τάξης που πλήρωσε τα σπασμένα της Wall Street το 2008 (βλ. dimitriskoulalis.wordpress.com ) και τώρα βλέπει μόνο τρεις οικογένειες στη χώρα: τους Waltons, τους Koch και τους Mars να «καθαρίζουν» 349 δισ. δολάρια. Την ίδια ώρα που αυτή καλείται να επιβιώσει είτε μέσα από τα κουπόνια φαγητού (σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο Joseph Stiglitz τα κουπόνια σίτισης, αυτή τη στιγμή, θρέφουν 40 εκατ. Αμερικανούς), είτε στηριζόμενη σε εφαρμογές όπως η Uber και η GrubHub, με τους γνωστούς μισθούς πείνας, ή σε εταιρείες όπως η Αmazon στην οποία για 15$/ ώρα δουλεύεις μέχρι θανάτου.

Δυο διαφορετικοί κόσμοι, λοιπόν, μέσα σε μία χώρα. Δυο διαφορετικοί κόσμοι που αντανακλώνται και στα αστραφτερά χαμόγελα των υποψηφίων των επικείμενων εκλογών με αρκετούς από αυτούς, και στις δύο πλευρές της δικομματικής χορογραφίας, να δαπανούν εκατοντάδες εκατομμύρια για την τηλεοπτική τους προβολή, τη στιγμή που εκμεταλλεύονται ακόμη και φυλακισμένους για την προώθηση της προεκλογικής τους καμπάνιας (Guardian, 26/12/2019, “Bloomberg and Steyer $200m spend on TV ads – but will it pay off?”, Infowar, 27/12/2019, “ΗΠΑ: Εκμετάλλευση φυλακισμένων από την προεκλογική εκστρατεία του Μπλούμπεργκ”).

Aλήθεια, τι αισχρό κοινωνικό καθεστώς…

Τόσο αισχρό που δεν διστάζει να χώνει βαθιά το χέρι στην τσέπη για την τροφοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας (σύμφωνα με τα στοιχεία του The Spectator Index , το 2018, οι ΗΠΑ δαπάνησαν 648 δισ. δολάρια για πολεμικούς εξοπλισμούς), όταν το 18% των παιδιών ζούσε σε συνθήκες φτώχειας, το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας ήταν το υψηλότερο στον προηγμένο κόσμο, τα ποσοστά θνησιμότητας των Αφροαμερικανών είχαν φτάσει σχεδόν στο διπλάσιο της Ταϊλάνδης και 18,5 εκατ. διαβιούσαν υπό το καθεστώς της ακραίας φτώχειας (ΟΗΕ 2018, Praxis Review).

Ως εκ τούτου, σε μια προσπάθεια να διευρύνουμε την εικόνα της ανάλυσής μας, η (ξαφνική;) απόφαση Τράμπ να κάνει χρήση των ματωμένων προϊόντων του ολοκληρωτικού πολέμου δολοφονώντας τον Qassem Suleimani και τον Abu Mahdi al-Muhandis, ενδεχομένως κατόπιν συνεννοήσεως με το κράτος του Ισραήλ, εκτός του ότι ακτινοβολεί μια εικόνα γενικευμένης απορρύθμισης της διεθνούς πολιτικής που ακολουθεί με τάχιστο βήμα την απορρύθμιση της παγκόσμιας οικονομίας -και πέραν των όποιων μεσοπρόθεσμων τακτικισμών του νυν ενοίκου του Λευκού Οίκου- αποκαλύπτει τα αδιέξοδα του ίδιου του αμερικανικού καπιταλισμού. Αδιέξοδα, τα οποία ισχυροί παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας έχουν κάθε συμφέρον να τα εξαγάγουν, ακόμη κι αν αυτό, στο εγγύς μέλλον, πλήξει τα συμφέροντα των ΗΠΑ σε φλεγόμενες γεωστρατηγικές ζώνες, όπως αυτή της Μ. Ανατολής.

Είναι γνωστό από παλιά, άλλωστε, ότι οι πραγματευτάδες του πολέμου και του θανάτου έχτιζαν τις περιουσίες τους- πάντα- πάνω στη φτώχεια και την εκμετάλλευση, πρωτίστως του δικού τους λαού.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr