του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στην Αγγλία μπορεί ακόμη και οι Τόρηδες να επαίρονται ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν το πείραξε ούτε και οι Θάτσερ, η βρόμικη δουλειά ωστόσο εναντίον της δημόσιας υγείας και των δημόσιων οικονομικών έγινε από το …παράθυρο, μέσω των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (που στη Γηραιά Αλβιόνα αποκαλούνται Private Finance Initiative).

Για να πάρουμε μία μικρή μόνο γεύση από το πόσο …δημοφιλή είναι αρκεί να αναφέρουμε ότι το 68% των ερωτηθέντων που συμμετείχαν σε σχετική έρευνα απάντησαν ότι πρέπει να απαγορευτούν, ενώ στη Σκοτία όπου η χρήση των ΣΔΙΤ είναι πολύ πιο γενικευμένη το 76% των ερωτηθέντων απάντησε ότι πρέπει να απαγορευτούν!

Εξ ίσου κατηγορηματική είναι και η πολιτική ηγεσία που πνέει μένεα εναντίον των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, παρότι από το 2008 μειώνονται συνεχώς, φτάνοντας το 2014 το χαμηλότερο σημείο τους. Ο δήμαρχος του Λονδίνου, Σαντίκ Χαν τις έχει χαρακτηρίσει ως «πέτρα στο λαιμό των δημόσιων νοσοκομείων». Απορριπτικός απέναντι στα ΣΔΙΤ ήταν και ο μέχρι πρόσφατα ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, που με βάση ρεπορτάζ του Guardian στις 26 Αυγούστου 2015, είχε δηλώσει τα εξής: «Κάθε σεντ που πληρώνεται σε μια εταιρεία ΣΔΙΤ είναι χρήμα που αφαιρείται από όσους περιμένουν να κάνουν μια εγχείρηση, είναι χρήμα που περικόπτεται από την εκπαίδευση των κλινικών γιατρών και χρήμα που δεν δίνεται για θεραπείες οι οποίες θα έσωζαν ζωές. Το μεγαλύτερο μέρος του χρέους σε ΣΔΙΤ βρίσκεται σε οφ σορ εταιρείες, που έτσι αποφεύγουν να πληρώσουν φόρους για κέρδη που παράγουν οι φόροι που πληρώνω εγώ και εσείς. Τεράστια κέρδη από το δημόσιο χρήμα δημιουργούνται από τους φοροδιαφεύγοντες».

Το εντυπωσιακό είναι πώς ως σκάνδαλο χαρακτηρίζουν πλέον τις ΣΔΙΤ ακόμη και στελέχη του Συντηρητικού Κόμματος, καθώς είναι αντιμέτωπα με τις επιπτώσεις των συμφωνιών που υπογράφτηκαν πριν χρόνια, ακόμη και πριν δεκαετίες, μιας και η Αγγλία είναι από τις χώρες που πρώτες εισήγαγαν το συγκεκριμένο εργαλείο. Στα οφέλη του υποτίθεται πώς συγκαταλέγονται τα οφέλη που απολαμβάνει ο δημόσιος τομέας καθώς για την κατασκευή ενός νοσοκομείου, ενός σχολείου ή ενός αυτοκινητόδρομου δεν καταβάλει το κόστος πριν την ανέγερση ή την κατασκευή. Αυτό το κάνει ο ιδιωτικός τομέας σε συνεργασία με έναν χρηματοδοτικό οργανισμό, στις περισσότερες περιπτώσεις μια τράπεζα, που έρχεται στη συνέχεια να εισπράξει είτε από το κράτος είτε από τους πολίτες σταθερά τέλη χρήσης, πχ ετήσια μισθώματα ή διόδια για δυο ή τρεις δεκαετίες.

Κάπως έτσι – όμορφα και απλά – σκέφτηκαν και στη περιφέρεια του Δυτικού Γιορκσάιρ όταν αποφάσισαν να χτίσουν με ΣΔΙΤ ένα νοσοκομείο, αρχικού κόστους 42,5 εκ. δολ. Μόνο που το τελικό κόστος κατασκευής του, κατόπιν διαπραγμάτευσης που ξεκίνησαν οι Συντηρητικοί τη δεκαετία του 1990 και συμφώνησαν οι Εργατικοί το 1998, διπλασιάστηκε φτάνοντας τα 81 εκ. «Με βάση δε τους όρους του συμβολαίου, η τοπική υπηρεσία υγείας πρέπει να πληρώσει 390 εκ. δολ. για τα επόμενα 30 χρόνια στην ιδιωτική εταιρεία για να καλύψει τόσο το κεφάλαιο όσο και τους τόκους. Αν αντιθέτως η κυβέρνηση είχε δανειστεί το κεφάλαιο», αναφέρει η έρευνα με τίτλο «Η καταστροφή των ΣΔΙΤ στο Ηνωμένο Βασίλειο, Μαθήματα από την ιδιωτική χρηματοδότηση για τον υπόλοιπο κόσμο» της οργάνωσης Jubilee Debt Campaign (εδώ το πρωτότυπο) απ’ όπου προέρχονται και τα περισσότερα στοιχεία του άρθρου, «με ένα επιτόκιο στο γύρισμα της χιλιετίας στο 5%, τότε το συνολικό κόστος για μια περίοδο 30 ετών θα ήταν 159 εκ. δολ. Το νοσοκομείο κόστισε 231 εκ. δολ. ή 150% παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε να είχε κοστίσει. Διαφορετικά, θα μπορούσε να είχε χτιστεί ένα ακόμη νοσοκομείο και μισό. Εντωμεταξύ, το συμβόλαιο ΣΔΙΤ έχει αλλάξει χέρια δέκα φορές, ενώ δεν είναι γνωστό πόσα χρήματα κερδήθηκαν κάθε φορά που πουλήθηκε. Η τοπική υπηρεσία υγείας πρέπει επίσης να πληρώνει κάθε χρόνο και μια επιπλέον χρέωση για τη συντήρηση του κτιρίου. Αυτό ισούται με 576 εκ. δολ. για 30 χρόνια, ανεβάζοντας το συνολικό κόστος σε 966 εκ. Ο τοπικός βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος, Τζέισον ΜακΚάρτνεϋ, χαρακτήρισε το ΣΔΙΤ σκάνδαλο… Οι τεράστιες πληρωμές για το νοσοκομείο (Calderdale Royal) συνέβαλαν σε μια κρίση χρηματοδότησης στην τοπική υπηρεσία υγείας… επειδή τα χρήματα που δίνονται στα τοπικά νοσοκομεία από την βρετανική κυβέρνηση δεν αρκούν για να καλύψουν όλες τις πληρωμές. Ως απάντηση, η απόφαση που λήφθηκε ήταν να κλείσουν το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του ενός από τα δύο νοσοκομεία. Επιπλέον, επειδή η τοπική υπηρεσία υγείας είναι υποχρεωμένη από το νόμο να κάνει τις πληρωμές για να χρησιμοποιεί το νοσοκομείο Calderdale Royal, επέλεξε να κλείσει το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του άλλου νοσοκομείου. 130.000 άνθρωποι έχουν υπογράψει αίτηση ενάντια στο κλείσιμο του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και ατυχημάτων, ενώ πραγματοποίησαν και μεγάλες διαδηλώσεις».

Αποτέλεσμα όλων αυτών των κορυφαίων αποτυχιών της αγοράς ήταν η κυβέρνηση να αλλάξει όνομα στις ΣΔΙΤ ώστε να πάψει η υπογραφή τους να προκαλεί κοινωνικές αντιδράσεις… Για το προφανές, να απαγορευτούν οι ΣΔΙΤ ως βλαπτικές για την ανθρώπινη υγεία, ούτε κουβέντα!

Πηγή: Νέα Σελίδα - kommon.gr

Η μεσογειακή διατροφή αναδεικνύεται πολύτιμη και για μια ακόμη πτυχή της υγείας μας σύμφωνα με νέα έρευνα: τη διαφύλαξη της νεφρικής λειτουργίας μετά από μεταμόσχευση νεφρών

Οι μεταμοσχεύσεις νεφρών μπορούν να σώσουν ζωές ωστόσο, μέσα σε 10 χρόνια, πάνω από το ένα τρίτο μεταμοσχευμένων παρουσιάζουν μείωση της νεφρικής λειτουργίας σύμφωνα με τις έρευνες. Τώρα, νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Clinical Journal of the American Society of Nephrology, προτείνει τη μεσογειακή διατροφή ως τη λύση του προβλήματος.

Ολλανδοί επιστήμονες, με επικεφαλής τον Δρ. Antonio Gomes-Neto, νεφρολόγο στο Πανεπιστήμιο του Groningen της Ολλανδίας, εξέτασαν κατά πόσο μια διατροφή στα μεσογειακά πρότυπα, πλούσια σε ψάρια, φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, ελαιόλαδο και φτωχότερη σε γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέας θα μπορούσε να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργίας των νεφρών.

Στην έρευνα συμμετείχαν περισσότεροι από 600 αποδέκτες νεφρικών μοσχευμάτων, οι οποίοι συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικό με τη διατροφή τους.

Στο πλαίσιο της πενταετούς παρακολούθησής τους, σε περισσότερους από 119 ασθενείς οι νεφροί υπολειτουργούσαν, ενώ 76 υπέστησαν νεφρική ανεπάρκεια.

Η τήρηση του προγράμματος διατροφής μεσογειακού τύπου μετρήθηκε σε αξιολογική κλίμακα εννέα βαθμίδων. Για κάθε δύο βαθμίδες προς τα πάνω, οι συμμετέχοντες παρουσίαζαν 29% χαμηλότερο κίνδυνο μειωμένης νεφρικής λειτουργίας και 32% χαμηλότερο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας.

«Σύμφωνα με το πόρισμα της μελέτης, όσο πιο προσηλωμένοι παρέμεναν στη μεσογειακή διατροφή, τόσο μειώνονταν οι πιθανότητες να εμφανιστούν προβλήματα στη λειτουργία των μοσχευμάτων τους», δήλωσε ο Δρ. Gomes.

ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr

Μαριάννα Τζιαντζή

Εκτός από την πομπώδη υποκρισία και την αστυνομοκρατούμενη ασφάλεια, η κυβέρνηση μάς υπόσχεται και την «ποιότητα». Αυξήθηκαν οι απολύσεις τον Δεκέμβρη του 2019, λέει το πληροφοριακό σύστημα Εργάνη, σε σύγκριση με τους αμέσως προηγούμενους μήνες. Όμως το γενικό ποσοστό ανεργίας επί Νέας Δημοκρατίας διαρκώς μειώνεται, ανακοινώνει θριαμβευτικά η κυβέρνηση και το παπαγαλίζουν όλα τα κυβερνόδουλα κανάλια.

Δημιουργούνται «νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας», λέει ο υπουργός Γ. Βρούτσης που μας διαβεβαιώνει ότι «η ανεργία αποκλιμακώνεται». Ωστόσο, φέτος περισσότεροι φρεσκο-απολυμένοι υποδέχτηκαν το 2020 από ό,τι την περυσινή Πρωτοχρονιά, αφού οι νέες προσλήψεις ήταν λιγότερες από εκείνες του Δεκέμβρη του 2018.

Πολλά ψέματα μπορεί να πει κανείς επικαλούμενος τη στατιστική, πολλές δυσάρεστες όψεις της αλήθειας να κρύψει. Πράγματι, οι αριθμοί δείχνουν ότι κάποιοι απολυμένοι επαναπροσλαμβάνονται, αλλά δεν δείχνουν ότι τώρα θα εργάζονται με πολύ χειρότερους όρους (π.χ. με αυξημένα καθήκοντα και μειωμένο μισθό). Είναι πασίγνωστο ότι πολλοί εργοδότες ασφαλίζουν τους υπαλλήλους τους για 4ωρη εργασία, όταν στην πραγματικότητα εργάζονται 8ωρο ή και 12ωρο. Αναρωτιέται κανείς, αν στις «νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας», συγκαταλέγονται οι μπαρίστες στα καφέ, οι οποίοι δουλεύουν πιο γρήγορα απ’ ό,τι ο Σαρλό όταν έσφιγγε βίδες στους Μοντέρνους Καιρούς. Πόσο «ποιοτική» δουλειά είναι το να μοιράζεις διαφημιστικά φυλλάδια ή πίτσες ή να είσαι είλωτας-ξενοδοχοϋπάλληλος; Πού βλέπει την ποιότητα ο κύριος υπουργός; Στους «εργολαβικούς», τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους; Εκτός και αν «ποιοτική» χαρακτηρίζει τη δουλειά των αστυνομικών που χτυπούν και ψεκάζουν με ποιοτικά χημικά και δακρυγόνα.

Έξι εργαζόμενους απέλυσε πρωτοχρονιάτικα ο ΟΤΕ, τη στιγμή που τα κέρδη του εξακοντίζονται. Αναρωτιέται κανείς τι θα περιλάμβανε το εορταστικό μενού των χρυσοπληρωμένων στελεχών της εταιρείας και με πόση άνεση θα το καταβρόχθισαν, χωρίς να τους ενοχλεί η σκέψη ότι κάποιοι εργαζόμενοί τους πετάχτηκαν στον δρόμο.

Οι απολύσεις δεν έχουν θέση στις ειδήσεις των κυβερνόδουλων καναλιών

Ένας φίλος, που απολύθηκε πρόσφατα, κατώτερο στέλεχος σε μια πολυεθνική, μας λέει χαρακτηριστικά: «Δεν είναι μόνο η απόλυση, αλλά και ο τρόπος που έγινε. Ένιωσα σαν να ήμουνα εγκληματίας. Αφού πέρασα από το λογιστήριο, δύο σεκιουριτάδες με συνόδευσαν μέχρι το πάρκινγκ της εταιρείας. Είχαν αποσυνδέσει το κομπιούτερ μου από το σύστημα και δεν με άφησαν ούτε τους συναδέλφους μου να αποχαιρετήσω». Μικρή παρηγοριά προσφέρει το γεγονός ότι οι σημερινοί του εξολοθρευτές μπορεί αύριο να βρεθούν στην ίδια με αυτόν θέση.
Η απόλυση, όπως διαπιστώνει κανείς γκουγκλάροντας στην πλούσια και κυρίως αμερικανική βιβλιογραφία, έχει το δικό της πρωτόκολλο. Διώξε τους με τέχνη, ώστε να μην αντιδράσουν οι άλλοι, αυτοί που μένουν. Π.χ., ανάμεσα στις οδηγίες του firing (της απόλυσης) συναντάμε και τις ακόλουθες: «Αποφύγετε να κοινοποιήσετε την απόλυση με SMS, email κ.λπ. Κάντε μια πολύ σύντομη συζήτηση με τον απολυθέντα, κατά προτίμηση ενώπιον κάποιου μάρτυρα. Μην του αφήσετε την εντύπωση ότι υπάρχει περίπτωση επαναπρόσληψης. Ζητήστε του να παραδώσει κλειδιά, κάρτα εισόδου, λάπτοπ, κινητό τηλέφωνο και ό,τι άλλο είναι ιδιοκτησία της εταιρείας. Διακόψτε την πρόσβασή του στο ηλεκτρονικό σας δίκτυο. Μην του επιτρέψετε να έρθει σε επαφή με τους συναδέλφους του στον χώρο της εταιρείας» — στις οδηγίες αυτές δεν περιλαμβάνονται οι μηνύσεις, τα αυτόφωρα, οι απειλές και οι συλλήψεις με τις οποίες αντιμετωπίστηκαν οι απολυμένοι του ΟΤΕ.

Κι ένας άγραφος κανόνας που εφαρμόζουν με ευλάβεια τα κανάλια και οι περισσότερες εφημερίδες: οι απολύσεις δεν έχουν θέση στις ειδήσεις. Όσο πιο πολύ σκοτάδι, τόσο πιο καλά. Η μητσοτακική Ελλάδα είναι ένα απέραντο «σαξές στόρι» (βλ. θριαμβολογίες για τον αγωγό EastΜed) και η χώρα ένας πιστός και «προβλέψιμος» σύμμαχος του παγκόσμιου χωροφύλακα με υπάκουους και προβλέψιμους ψηφοφόρους, καταναλωτές, υπηκόους. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται η νέα αστυνομοκρατία, η φοροληστεία, το στραγγάλισμα (για την ακρίβεια, ο ψηφιακός θάνατος) του συνδικαλισμού, το καζίνο και οι ουρανοξύστες-Καρυάτιδες στο Ελληνικό, όπου θα ευδοκιμήσουν οι νέες «ποιοτικές θέσεις εργασίας» στον τομέα της φύλαξης, του καθαρισμού και της εξυπηρέτησης πελατών.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

55 στις 100 νέες θέσεις εργασίας των 300 € για όλο το 2019!

Ζοφερή εικόνα για τον Δεκέμβριο του 2019!!
●58% η μερική απασχόληση τον μήνα Δεκέμβριο 2019
●3.666 περισσότερες απολύσεις από προσλήψεις
●24.938 περισσότερες απολύσεις τον Δεκέμβριο του 2019
  από τον Δεκέμβριο του 2018
●3.719 μετατροπές από πλήρη σε μερική απασχόληση

Ιδού τα στοιχεία !

(«Εργάνη», Υπ.Εργασίας, Δεκέμβριος 2019)

Απόλυτη κυριαρχία της μερικής απασχόλησης και της εκ περιτροπής εργασίας κατέγραψε για πρώτη φορά για ολόκληρο το έτος 2019 το Πληροφοριακό Σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες.

Έλληνες και ξένοι εργοδότες έχουν αντιληφθεί τον νέο γύρο αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που συντελείται στην αγορά εργασίας, στο …όνομα της δήθεν ανάπτυξης που προσπαθεί η κυβέρνηση να μας πείσει ότι βιώνουμε. Στα πλαίσια του «αναπτυξιακού νόμου» 4635/2019, είναι ενταγμένο άλλωστε και το άρθρο 59 αυτού, που ξαναθεσπίζει το μονομερές δικαίωμα των εργοδοτών να μετατρέπουν τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης σε μερική ή σε εκ περιτροπής!!

Όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας, η μερική απασχόληση κυριάρχησε καθ’όλο το έτος 2019 με το 55% των θέσεων εργασίας να αμείβονται κάτω από 300 ευρώ μηνιαίως!! Τέτοιο ύψος μηνιαίων αποδοχών ματαιώνει κάθε ελπίδα, όχι μόνο για τη βελτίωση του δημογραφικού αφού καθιστά αδύνατη τη δημιουργία οικογένειας, αλλά και του συνταξιοδοτικού-ασφαλιστικού ζητήματος, αλλά και για την ανόρθωση της ελληνικής αγοράς εργασίας γενικότερα.

Πιο συγκεκριμένα:

Ι. Έκρηξη της μερικής απασχόλησης (58%)

Όπως προκύπτει και από τον Πίνακα IV στη σελίδα 8 της Έκθεσης, στο σύνολο 200.243 προσλήψεων, οι 114.574 (86.342 + 28.232) είναι μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, ήτοι ποσοστό 58% που είναι από τα υψηλότερα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο,  ενώ ΜΟΝΟ 85.669 είναι θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης.

Όπως προκύπτει από τον παραπάνω Πίνακα, αλλά και από το Διάγραμμα ΙΧ  (σελ. 10 Έκθεσης) που παραθέτουμε, η έκρηξη της μερικής απασχόλησης και της εκ περιτροπής εργασίας είναι σοκαριστική, αφού για τον Δεκέμβριο 2019 ΜΟΝΟ το 42,8% των νέων προσλήψεων ήταν πλήρους απασχόλησης, ενώ ποσοστό 57,2% ήταν με καθεστώς μερικής και εκ περιτροπής εργασίας (43,1% και 14,1%, αντίστοιχα)!

ΙΙ. 3.666 περισσότερες απολύσεις από προσλήψεις τον Δεκέμβριο 2019 και 24.938 περισσότερες αποχωρήσεις από τον Δεκέμβριο 2018

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα Ι (σελ. 2 Έκθεσης), τον μήνα Δεκέμβριο 2019 είχαμε υψηλό αριθμό απολύσεων, καθόσον έγιναν 200.243 προσλήψεις και 203.909 απολύσεις. Οι απολύσεις δηλαδή αυξήθηκαν κατά 3.669, όπως φαίνεται και από τον Πίνακα ΙΙ στη σελίδα 4 της «ΕΡΓΑΝΗΣ». Είναι δε καταφανές ότι ενώ οι αποχωρήσεις τον Δεκέμβριο 2018 ήταν 178.971, τον Δεκέμβριο του 2019 εκτοξεύθηκαν σε 203.909!

ΙΙΙ. Ρεκόρ μετατροπής θέσεων πλήρους σε μερική και εκ περιτροπής εργασία

Εξάλλου, όπως καταδεικνύεται στον Πίνακα VI της σελ. 10 της Έκθεσης, και τον Δεκέμβριο 2019 είχαμε τεράστιο αριθμό μετατροπών από συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μερική απασχόληση ή σε εκ περιτροπής εργασία.

Ειδικότερα, έχουμε 2.132 θέσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε μερική και 1.587 (746 + 841) θέσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε εκ περιτροπής (με συναίνεση ή όχι του εργαζομένου), δηλαδή συνολικά 3.719 συνάνθρωποί μας που κατείχαν θέσεις πλήρους και ασφαλισμένης απασχόλησης, τώρα θα ζουν στην ανασφάλεια και με μηνιαίο μισθό 300 ευρώ!!

Κατόπιν αυτών, τα ανωτέρω στοιχεία του υπουργείου Εργασίας προκαλούν βαθιά ανησυχία και πρέπει να προβληματίσουν την κυβέρνηση της ΝΔ, αφού για έκτο μήνα στη διακυβέρνηση της χώρας κυριαρχούν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης με πρωτοφανή έκρηξη στα μεταπολεμικά χρονικά τής ελληνικής αγοράς εργασίας!

Τα κυβερνητικά στελέχη πρέπει να συνετιστούν και να σταματήσουν τις προκλητικά …πανηγυρικές δηλώσεις για δήθεν θετική αποτίμηση των ροών απασχόλησης και για δήθεν αύξηση του αριθμού των νέων θέσεων εργασίας.

Το ορατό μέλλον τής μισθωτής εργασίας στην Ελλάδα είναι δυσοίωνο αφού οι απολύσεις και οι μετατροπές των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης αυξάνουν δραματικά και πολύ περισσότερο που πληθαίνουν καθημερινά οι εργοδότες που δεν πληρώνουν τους εργαζομένους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται άμεσα το ύψος των καταβαλλομένων συντάξεων, αφού το Εργασιακό είναι συνάρτηση του Ασφαλιστικού.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα συνεχίσει να αναδεικνύει την πραγματική εικόνα τής μισθωτής εργασίας στη σημερινή Ελλάδα και να αφυπνίζει τον καθημαγμένο από τις μνημονιακές πολιτικές λαό μας!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ δεν θα σταματήσει να διαβάζει και να ερμηνεύει αντικειμενικά και επιστημονικά τα στατιστικά δεδομένα και τα ευρήματα των πληροφοριακών συστημάτων, αρνούμενη να προσχωρήσει στην καταστροφική …λογική της μνημονιακής ετερονομίας και στην υποτιθέμενη «επαναφορά στην κανονικότητα» της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης!

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Η Εκτελεστική Επιτροπή

ΠΗΓΗ: iskra.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο κ.Μητσοτάκης  πήγε στις ΗΠΑ και σε συνθήκες που οι ΗΠΑ βάζουν μπουρλότο στη Μέση Ανατολή και η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, εκείνος έσπευσε να συνταχθεί με την δολοφονία που είχαν διαπράξει οι ΗΠΑ λίγες μέρες πριν και να καταγράψει την Ελλάδα όχι μόνο σαν τον πιο «αξιόπιστο», αλλά και τον πιο «προβλέψιμο» (!) σύμμαχο των Αμερικάνων στον κόσμο. Το περίφημο… «αντάλλαγμα» είναι να έχει αναλάβει η χώρα μας μελλοντικό χρέος περίπου 3 δις η χώρα μας αυτή τη φορά για τα F-35 και ουδείς να αμφιβάλει, πια, για την περίφημη «ουδετερότητα» των ΗΠΑ οσον αφορά την επιθετικότητα της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας.

    Πρόκειται για θαυμάσια «συνέχεια» του κράτους αν θυμηθεί κανείς την εξ ευωνύμων πλευρά του ίδιου νομίσματος. Αναφερόμαστε στην προηγούμενη επίσκεψη, εκείνη του Τσίπρα στον Λευκό Οίκο το 2017, όταν ο τότε πρωθυπουργός αφού ανακήρυξε «διαβολικά καλό» τον Τραμπ έφερε στις αποσκευές του από την Ουάσιγκτον μια αμερικανοΝΑΤΟική συμφωνία για την Βόρεια Μακεδονία, μια ακόμα «ουδετερότητα» που εξαργυρώθηκε όταν η τουρκική ακταιωρός εμβόλισε το Γαύδος στα Ιμια τον Φεβρουάριο του 2018 κι ένα χρέος άλλων 2 δις, αυτή τη φορά για F-16.  

    Είναι προφανές: Η επίσκεψη του κ.Μητσοτάκη στον Λευκό Οίκο και η συνάντησή του με τον Τραμπ επέφερε – πράγματι – έναν θρίαμβο. Μόνο που αυτός ο θρίαμβος δεν ήταν άλλος, από την θριαμβευτική επισημοποίηση της χρεοκοπίας της πολιτικής του ευρωατλαντισμού. Θα πρόσθετα ότι υπήρξε και ένας δεύτερος θρίαμβος:

    Η θριαμβευτική από άποψη έλλειψης προσχημάτων επίδειξη χαμηλής αυτοεκτίμησης των κομμάτων που υπηρετούν τον ευρωατλαντισμό στο εσωτερικό της χώρας, τα οποία έφτασαν να «μαλώνουν» για το αν οι δικές τους υποκύψεις είναι… καλύτερες και… εθνοφελέστερες  από του πολιτικού τους αντιπάλου.

Πηγή: Εφημερίδα Real News 12/1/2020

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Μπάμπης Συριόπουλος

▸ Μεγάλο «ναι» στους εξοπλισμούς και στη συμφωνία για τις βάσεις…

Ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής της 5ης Γενάρη έδωσε απαντήσεις για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά ζητήματα, καθώς και για το είδος της αντιπολίτευσης που κάνει. Το στίγμα δίνει εξαρχής, καλώντας τον πρωθυπουργό «να επισπεύσει την εκλογή Παυλόπουλου με μεγάλη πλειοψηφία και αμέσως μετά να ζητήσει τη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον επανεκλεγέντα Πρόεδρο, για να συμφωνήσουμε πάνω στις βασικές γραμμές της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία».

Η συναίνεση διαπερνάει σαν κόκκινη κλωστή τη συνέντευξη. Ο Α. Τσίπρας αποκηρύσσει τη «λαϊκίστικη αντιπολίτευση», δηλώνοντας ρητά ότι «το αρραγές μέτωπο και η εθνική στρατηγική είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση εθνικών απειλών και κινδύνων». Υπερθεματίζει για τον αστικό επιθετικό άξονα Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου υπό την κηδεμονία των ΗΠΑ, το «σχήμα 3+1» όπως λέει, υπενθυμίζοντας ότι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ καθιερώθηκε το εν λόγω «σχήμα» και προωθήθηκε ο αγωγός EastMed σε αλλεπάλληλες συναντήσεις στο Ισραήλ. Σε περίπτωση θερμού επεισοδίου απαντά με βεβαιότητα: «Η εκπεφρασμένη κοινή θέση όλων των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας είναι σαφής· η χώρα μας δεν θα ανεχθεί οιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων». Όπως είναι αναμενόμενο, στηρίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις, επισημαίνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε υπέρ για τον «αμυντικό προϋπολογισμό» και τον εκσυγχρονισμό των F-16 και Μιράζ. Η συμφωνία των Πρεσπών τέθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της «ευρωπαϊκής προοπτικής των Βαλκανίων» και της αντιμετώπισης της τουρκικής επιρροής. Ταυτόχρονα, επισημαίνει ότι, εξαιτίας της συμφωνίας, η «αστυνόμευση του εναέριου χώρου» της Βόρειας Μακεδονίας θα γίνεται από ελληνικά αεροσκάφη.

Το μόνο σημείο στην εξωτερική πολιτική που διαφοροποιήθηκε ελαφρά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από τη σημερινή κυβέρνηση, είναι ότι κατά τη γνώμη του η τελευταία έπρεπε να ζητήσει ανταλλάγματα πριν την υπογραφή της συμφωνίας «αμυντικής συνεργασίας» για τις βάσεις των ΗΠΑ. Όπως είπε, δεν μπορεί η Ελλάδα να πιέζει τις ΗΠΑ, «αν η ελληνική στάση θεωρείται δεδομένη». Ούτε σκέψη για το νρόλο των βάσεων και των λοιπών διευκολύνσεων στο πολεμικό σκηνικό που στήνουν οι ΗΠΑ κατά του Ιράν, καθώς και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό.
Για το προσφυγικό, αφού κατηγόρησε την κυβέρνηση της ΝΔ για τους 19.000 πρόσφυγες στη Μόρια, τάχθηκε υπέρ των «μετεγκαταστάσεων» στο εσωτερικό της χώρας. Το ενδεχόμενο να ζήσουν οι πρόσφυγες σε σπίτια σαν άνθρωποι και να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, προφανώς δεν υπάρχει για τον Αλέξη Τσίπρα. Απαντώντας σε ερώτηση, τοποθετείται κατά του περιορισμού του δικαιώματος της απεργίας –που τον είχε θεσμοθετήσει βέβαια και η κυβέρνησή του– αλλά προκρίνει «την αίσθηση ευθύνης των συνδικάτων, ώστε να έχουν με το μέρος τους και όχι απέναντί τους την κοινωνία».

Για το πολυσυζητημένο θέμα της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ, τον θεωρεί ένα κόμμα της Νέας Αριστεράς, με σχέση συμπόρευσης με την «αριστερή σοσιαλδημοκρατία» και συμμαχίες στο πλαίσιο της δημοκρατικής παράταξης. Αναφερόμενος στα αδιέξοδα του σημερινού καπιταλισμού, προτείνει μια αριστερά του «δημοκρατικού σοσιαλισμού» με πολιτικές που θα μπορούσαν να συνοψιστούν «σε δύο λέξεις: περισσότερη δικαιοσύνη».

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Στους κινδύνους που εγκυμονεί η συσσώρευση χρέους και ιδιαίτερα σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον χαμηλής ανάπτυξης αναφέρεται για μία ακόμη φορά η Παγκόσμια Τράπεζα. Κρούει ξανά τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο μιας νέας γενικευμένης κρίσης χρέους, καθώς διαπιστώνει πως σε όλον τον κόσμο συσσωρεύεται χρέος με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων 50 ετών. Στην εξαμηνιαία έκθεσή της για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας (GEP), αναβαθμίζει την πρόβλεψή της για την ανάπτυξή της το τρέχον έτος στο 2,5% ενώ η προηγούμενη πρόβλεψη μιλούσε για 2,4%. Προειδοποιεί, ωστόσο, πως είναι επισφαλής η ανάπτυξη και απειλείται από πολλούς κινδύνους.

Οπως επισημαίνει, έχουν υπάρξει τέσσερα διαφορετικά κύματα συσσώρευσης χρέους από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και συγκεκριμένα εκείνα των περιόδων 1970-1989, 1990-2001 και 2002-2009. Τονίζει, όμως, πως το τελευταίο κύμα, αυτό που άρχισε το 2010 και συνεχίζεται ακόμη, χαρακτηρίζεται από τη μεγαλύτερη, ταχύτερη αλλά και ευρύτερη αύξηση του χρέους.

Οπως υπογραμμίζει, σε αντίθεση με άλλες περιόδους συσσώρευσης χρέους, όπως εκείνη της κρίσης χρέους της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 1980, αυτή τη φορά η αύξηση του χρέους είναι γενικευμένη. Εκφράζει, ωστόσο, ιδιαίτερη ανησυχία για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες και τις αναδυόμενες αγορές των οποίων το χρέος έχει αυξηθεί δυσανάλογα.

Η Παγκόσμια Τράπεζα τονίζει πως το 2018 το παγκόσμιο χρέος ως άθροισμα δημοσίου και ιδιωτικού όλων των οικονομιών σημείωσε ρεκόρ, φτάνοντας στο 230% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Καλεί κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες να αντιληφθούν πως η πολιτική των χαμηλών επιτοκίων δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει μια εκτεταμένη χρηματοπιστωτική κρίση.

Επισημαίνει πως τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια διευκολύνουν κυβερνήσεις και επιχειρήσεις στην αποπληρωμή των χρεών τους χωρίς, όμως, να αποκλείει μια νέα χρηματοπιστωτική κρίση. «Τα χαμηλά επιτόκια προσφέρουν μόνον μερική προστασία έναντι ενδεχόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης» τόνισε κατά την παρουσίαση της έκθεσης ο Αϊχάν Κόζε, στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο οποίος επικαλούμενος όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν υπενθύμισε ότι συνήθως τα κύματα συσσώρευσης χρέους συνήθως καταλήγουν σε δυσάρεστο τέλος.

Αναφερόμενη στο λεγόμενο «τέταρτο κύμα» παγκόσμιου χρέους, η Παγκόσμια Τράπεζα υπογραμμίζει πως παρουσιάζει πολλά κοινά με τα προηγούμενα τρία: ένα μεταβαλλόμενο παγκόσμια χρηματοπιστωτικό τοπίο, πολλά σημεία αδυναμίας σε πολλές οικονομίες αλλά και πιθανώς την αναποτελεσματική χρήση όσων κεφαλαίων δανείζονται οι χώρες. Συνιστά, έτσι, στις κυβερνήσεις ένα μείγμα πολιτικών με τις οποίες μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε νέα κρίση το τρέχον κύμα συσσώρευσης χρέους αλλά και να αμβλύνουν τις επιπτώσεις σε περίπτωση κρίσης. Τους συνιστά πρωτίστως μια συνετή διαχείριση του χρέους τους αλλά και διαφάνεια στη φύση του που θα μπορούσε να μειώσει το κόστος του δανεισμού.

Δεύτερον, τονίζει πως μια στιβαρή νομισματική και δημοσιονομική πολιτική και το κατάλληλο πλαίσιο που θα καθορίζει τη συναλλαγματική ισοτιμία των νομισμάτων μπορεί να διασφαλίσει τις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες.

Τρίτον, συνιστά ένα στιβαρό πλαίσιο ρυθμίσεων και εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα και τέταρτον, μια αποτελεσματική διαχείριση των οικονομικών με παράλληλη προώθηση πολιτικών που διασφαλίζουν πως αξιοποιείται με δημιουργικό τρόπο ο δανεισμός.

Πρόβλημα υπερχρέωσης

Η Παγκόσμια Τράπεζα εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία ειδικότερα για το άθροισμα χρέους αναδυόμενων αγορών και αναπτυσσόμενων οικονομιών. Οπως επισημαίνει έχει φτάσει στο ιστορικό ρεκόρ του 170% του ΑΕΠ των χωρών αυτών, καταγράφοντας αύξηση κατά 54 εκατοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το επίπεδο του 2010. Η Κίνα ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του χρέους εν μέρει εξαιτίας του μεγέθους της. Στο σύνολό τους, πάντως, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες και οι αναδυόμενες αγορές παρουσιάζουν γενικότερα πρόβλημα υπερχρέωσης. Οπως προκύπτει από στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, το 2018 περίπου το 80% των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών παρουσίαζε επίπεδα χρέους υψηλότερα από εκείνα του 2010.

Ως εκ τούτου, η Παγκόσμια Τράπεζα τις προειδοποιεί ότι «πλέουν σε επικίνδυνα νερά», καθώς το παρόν επεισόδιο συσσώρευσης χρέους συμπίπτει με μία δεκαετία διαψεύσεων των προσδοκιών για ανάπτυξη. Εφιστά ιδιαιτέρως την προσοχή των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών, καθώς «τα υψηλά επίπεδα χρέους εγκυμονούν ιδιαίτερους κινδύνους για τις χώρες αυτές εφόσον τις καθιστούν πιο ευάλωτες σε εξωτερικά πλήγματα». Τονίζει πως σε εποχές κρίσεων και οικονομικών δυσχερειών είναι πολύ πιο δύσκολη η μετακύλιση του υφιστάμενου χρέους. Προεξοφλεί, άλλωστε, πως «η ανάπτυξη στις αναδυόμενες αγορές και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα» και καλεί τους ιθύνοντες που χαράσσουν πολιτική να προχωρήσουν σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη ώστε να διευκολυνθεί η μείωση της φτώχειας».

Πηγή: Εφημερίδα «Καθημερινή» - imerodromos.gr

του Γιώργου Παυλόπουλου

Στις εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν στην Ινδία την άνοιξη του 2019, το εθνικιστικό-ινδουιστικό κόμμα BJP του Ναρέντρα Μόντι θριάμβευσε, διασφαλίζοντας απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή με 303 έδρες και ποσοστό 37,5%. Αυτό, ωστόσο, δεν απέτρεψε το ξέσπασμα πολύ μαζικών και σημαντικών για τη δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου λαϊκών κινητοποιήσεων, ενάντια στην κυβέρνησή του. Η πρώτη είχε ως αφορμή έναν νόμο, ο οποίος ουσιαστικά υποβιβάζει τους μουσουλμάνους –μια μειονότητα περίπου 200 εκατομμυρίων– σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Όσο για τη δεύτερη, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη απεργία στη μέχρι σήμερα ιστορία της χώρας και ολόκληρης της ανθρωπότητας, καθώς σε αυτήν εκτιμάται ότι συμμετείχαν περίπου 250 εκατομμύρια εργαζόμενοι από διάφορους κλάδους, όπως επίσης αγρότες και φοιτητές που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνδικάτων. Η συμμετοχή σε αρκετές περιπτώσεις άγγιξε το 100%! Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι η «γέφυρα» ανάμεσα στα δύο αυτά κινήματα ήταν ορατή, μιας και τα συνδικάτα συμπεριλάμβαναν στα αιτήματά τους την καταδίκη του νόμου για τους μουσουλμάνους, των διακρίσεων που υφίστανται και των βιαιοπραγιών σε βάρος τους από παρακρατικές ομάδες φανατικών ινδουιστών.

Παράλληλα, οι απεργοί απαίτησαν μεγάλη αύξηση στον κατώτατο μισθό, έλεγχο των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης, κατάργηση των πρόσφατων αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας (που διεύρυναν την ελαστική-μερική απασχόληση), μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, η οποία έχει ξεπεράσει το 6% (το υψηλότερο σημείο εδώ και 50 χρόνια), καθώς και «πάγωμα» των προγραμματισμένων ιδιωτικοποιήσεων — ανάμεσα στις οποίες είναι η αεροπορική Air India, η πετρελαϊκή Bharat Petroleum Corporation, η ναυτιλιακή Shipping Corporation και άλλες δημόσιες εταιρίες που απασχολούν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους.

Αυτή, βεβαίως, δεν ήταν η πρώτη πανεθνική απεργία κατά της κυβέρνησης Μόντι, καθώς έχουν προηγηθεί άλλες τρεις τουλάχιστον — τον Σεπτέμβριο του 2015 και του 2016, αλλά και η 48ωρη πριν από ακριβώς έναν χρόνο, τον Ιανουάριο του 2019. Φαίνεται, ωστόσο, ότι οι ρωγμές στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο μεγαλώνουν, πυροδοτώντας ακόμη πιο μαζικές και επικίνδυνες για το κυβερνών κόμμα κοινωνικές αναταράξεις.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ την Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020

πηγη:   pandiera.gr

Αυξάνεται ο αριθμός των διαχειριστών πλοίων αλλά και των ναυλωτών που γυρίζουν την πλάτη στον Αρκτικό Ωκεανό ως θαλάσσια οδό για τα πλοία, παρά το γεγονός ότι το λιώσιμο των πάγων στην περιοχή δημιουργεί ευκαιρίες για πολύ συντομότερους πλόες προς την Ασία.

Χαρακτηριστικό αυτής της τάσης είναι η δημιουργία, τον περασμένο Οκτώβριο, της συμμαχίας Arctic Shipping Corporate Pledge, η οποία συνιστά πρωτοβουλία της εταιρείας ενδυμάτων Nike και της περιβαλλοντικής ΜΚΟ Ocean Conservancy. Την περασμένη εβδομάδα, μάλιστα, η Arctic Shipping Corporate Pledge ανακοίνωσε ότι οκτώ ακόμα εταιρείες ‒οι Ralph Lauren Corporation, Kuehne + Nagel, PUMA, International Direct Packaging, Allbirds, Aritzia, Hudson Shipping Lines και Bureo‒ εντάχθηκαν στο σχήμα, που σκοπό έχει τον περιορισμό της χρήσης της θαλάσσιας οδού του Αρκτικού Ωκεανού.

«Ενώ αναγνωρίζουμε ότι η ναυτιλία είναι ζωτικής σημασίας τομέας για τις βόρειες κοινωνίες, η συμμαχία Arctic Shipping Corporate Pledge καλεί ναυτιλιακές εταιρείες και ναυλωτές να μη χρησιμοποιούν εκ προθέσεως την εν λόγω θαλάσσια οδό για τη μεταφορά εμπορευμάτων», σημειώνει σε ανακοίνωσή της η ΜΚΟ Ocean Conservancy.

Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι πρωτοστάτες στη συμμαχία τον περασμένο Οκτώβριο ήταν οι εταιρείες Asos, Bestseller, Columbia, Gap Inc., H&M Group, Kering, Li & Fung, PVH Corp., ενώ σημαντικοί παίκτες της αγοράς εμπορευματοκιβωτίων, όπως η CMA CGM, η Evergreen, η Hapag-Lloyd και η MSC, ανοιχτά εξέφρασαν τη στήριξή τους στο εγχείρημα.

πηγη: naftikachronika.gr