Ενεργοποιεί τους ίδιους μηχανισμούς που κάνουν τους εθισμένους να ψάχνουν τη δόση τους
Μια μελέτη έψαξε να βρει αν η σχέση που διατηρεί ο εγκέφαλος με τη ζάχαρη έχει αναλογίες και μπορεί να συγκριθεί με τον εθισμό σε εξαρτησιογόνες ουσίες.
Και μας λέει πως ναι, μπορεί!
Η ζάχαρη επηρεάζει τον εγκέφαλομε τρόπους παρόμοιους με τα ναρκωτικά που προκαλούν εθισμό. Οι ερευνητές ισχυρίζονται μάλιστα πως η επιθυμία για ζάχαρη έχει τα στερητικά χαρακτηριστικά του εθισμού και ευθύνεται εν πολλοίς για την εγκαθίδρυση της παχυσαρκίαςπου συναντάμε σε αρκετά μέρη του κόσμου.
Στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Scientific Reports», οι δανοί ερευνητές παρατήρησαν τον εγκέφαλο ινδικών χοιριδίων για μια περίοδο 12 ημερών δίνοντάς τους κάθε μέρα 2 λίτρα από ένα ζαχαρούχο διάλυμα.
Και βρήκαν ενεργοποίηση του ίδιου μηχανισμού επιβράβευσης και αναστολής υποδοχέων ντοπαμίνης και οπιοειδών, «με τρόπο παραπλήσιο με εκείνο των εθιστικών ναρκωτικών». Οι τομογραφίες των εγκεφάλων των ζώων παραήταν ίδιες με εκείνες των εθισμένων στην κοκαΐνηανθρώπων, μας λένε.
Και ισχυρίζονται μάλιστα πως εντυπωσιάστηκαν από την ταχύτατη επίδραση της ζάχαρης στους ανταποδοτικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
▸ Ο Βρούτσης προχωρά στην πλήρη εφαρμογή της σφαγής του νόμου Κατρούγκαλου, «επικοινωνιακές» αυξήσεις, μόνο για όσους έχουν πάνω από 30 έτη δουλειάς
Εχει γίνει πλέον εθιμικός κανόνας και «εθνική» πολιτική της τελευταίας 15ετίας, κάθε κυβέρνηση να φέρνει και από έναν αντεργατικό νόμο για την κοινωνική ασφάλιση. Αυτή τη φορά ο νέος νόμος έχει νονό του τον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση.
Παρότι η κυβερνητική προπαγάνδα θέλει να πείσει ότι ο νέος νόμος ανατρέπει τους προηγούμενους επί το φιλολαϊκότερο, ο υπουργός σε μια έκρηξη ειλικρίνειας δήλωσε ότι δεν θέλει να ακούγεται ως ιδιοκτήτης του («δεν με καλύπτει η έκφραση νόμος Βρούτση» είπε), μη θέλοντας προφανώς να αφαιρέσει το copyright από τους προκατόχους του Κατρούγκαλο, Λοβέρδο, Κουτρουμάνη. Το κράτος και η αντεργατική πολιτική έχουν συνέχεια και προπαντός συναίνεση. Ο νόμος συνοπτικά: α)Επιταχύνει την πλήρη εφαρμογή, σε όλη του τη φιλοσοφία, του νόμου Κατρούγκαλου —προεκλογικά η ΝΔ υπόσχονταν κατάργησή. β) Επιβεβαιώνει τη διχοτόμηση της σύνταξης σε «εθνική» –σύνταξη πείνας των 384 ευρώ που κι αυτή θα εξαρτάται από τις δημοσιονομικές ανάγκες– και ανταποδοτική (κεφαλαιοποιητική – μη εγγυημένη κρατικά). γ) Οι συντελεστές αναπλήρωσης για το ανταποδοτικό μέρος παραμένουν αυτοί που ορίζει ο νόμος Κατρούγκαλου — δραστικά περικομμένοι σε σχέση με το παρελθόν. Σε συνδυασμό με το ότι ο συντάξιμος μισθός υπολογίζεται όχι με την τελευταία (καλύτερη) 5ετία, αλλά με το μέσο όρο ολόκληρου του εργάσιμου βίου, σφαγιάζεται η σύνταξη για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων. δ) Διατηρούνται για όλους τα όρια συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια ή στα 62 χρόνια με 40(!) χρόνια υπηρεσίας — δηλαδή το τρίτο μνημόνιο που ψήφισαν μαζί ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ. Διατηρείται η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για τις γυναίκες κατά 5 χρόνια και μάλιστα στο όνομα της «ισότητας». ε) Καταργούνται αμετάκλητα η 13η και 14η σύνταξη. στ) Θεωρείται δεδομένη η λεηλασία των 80 δισ. ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία. ζ) Η ενοποίηση-ένταξη του σημερινού ΕΤΕΑΕΠ –επικουρικές και εφάπαξ– στον ΕΦΚΑ με την ταυτόχρονη δυνατότητα ένταξης –προαιρετικά– νέων ομάδων ασφαλισμένων (αυτοαπασχολούμενων, αγροτών και επιστημόνων) με κεφαλαιοποιητική λογική, αποτελούν την αναγκαία προϋπόθεση για λεηλασία των αποθεματικών του επικουρικού (7 δισ. σήμερα) και την πλήρη κατάργηση ή ιδιωτικοποίηση των επικουρικών συντάξεων, πιθανά με νέο νομοσχέδιο εντός 2020 — προχθεσινές δηλώσεις Μητσοτάκη. η) Περιορίζονται τα βαρέα και ανθυγιεινά σε ελάχιστες κατηγορίες εργαζομένων.
Μάταια η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και τα επιτελεία «ψυχολογικού πολέμου» προσπαθούν να πείσουν για αυξήσεις μέσω των συντελεστών αναπλήρωσης. Τα μικρά αυτά ποσά αυξήσεων αφορούν μόνο ασφαλισμένους που έχουν πάνω από 9.000 μέρες ασφάλισης (30 έτη), καθώς και στη δυνατότητα που δίνει ο νέος νόμος σε ελεύθερους επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες να «επιλέγουν» την ασφαλιστική τους κλάση, άρα και το ύψος των εισφορών τους, σε αντιπαραβολή δήθεν με τον νόμο Κατρούγκαλου. Απαιτεί σκέτη κοροϊδία και πρόκληση όταν όλοι γνωρίζουν ότι στις συνθήκες που εργάζονται οι σημερινοί ασφαλισμένοι και ιδιαίτερα οι νέες γενιές, το ποσοστό των ασφαλισμένων που θα ξεπερνά τα 9.000 ένσημα θα είναι ελάχιστο.
Το νέο τοπίο οδηγεί αντικειμενικά σε θέση μάχης το ταξικό εργατικό κίνημα. Ωστόσο μια νικηφόρα αναμέτρηση για το Ασφαλιστικό, προϋποθέτει στρατηγική επαναχάραξη των γραμμών και αποσαφήνιση των βασικών αξόνων μιας εργατικής απάντησης. Έτσι:
1) Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι μόνο συντάξεις και υπόθεση των ηλικιωμένων. Αφορά τη σημερινή εργατική βάρδια, διότι οι εισφορές για σύνταξη και υγεία αποτελούν μέρος του μισθού, εντάσσονται στη σχέση αξίας εργατικής δύναμης και υπεραξίας που κλέβει το κεφάλαιο. Η προκλητική π.χ. μείωση των εργοδοτικών εισφορών ως «επενδυτικό κίνητρο κερδοφορίας» μεγεθύνει τον κλεμμένο μισθό από το αφεντικό, μειώνει το αποθεματικό του εργαζόμενου.
2) Η κοινωνική ασφάλιση είναι υπόθεση του παρόντος, των νέων εργαζόμενων και όχι του μέλλοντος. Δεν πρόκειται για αλληλεγγύη γενεών αλλά για εργατική ενότητα. Χωρίς δουλειά σταθερή, με πλήρη δικαιώματα, με συντάξιμα τα χρόνια ανεργίας, η σύνταξη θα μετατραπεί σε κοινωνικό βοήθημα. Η νέα βάρδια της ελαστικής εργασίας πρέπει να πρωταγωνιστήσει στη μάχη.
3) Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι ατομική, ανταποδοτική υπόθεση ούτε προνόμιο κάποιου κλάδου ή ομάδας εργαζομένων. Η λογική της ιδιωτικής ασφάλισης ή του επαγγελματικού ταμείου όχι μόνο δεν εξασφαλίζει τίποτα αλλά καταργεί τη συλλογικότητα, τις συλλογικές συμβάσεις, κατακερματίζει τις διεκδικήσεις, μολύνει τις εργατικές συνειδήσεις με τη λογική της αγοράς — παίρνεις ό,τι πληρώνεις ή καλύτερα ό,τι τζογάρεις.
Το ασφαλιστικό αφορά ιδιαίτερα τη νέα βάρδια που πρέπει να πρωταγωνιστήσει στη μάχη
4) Η κοινωνική ασφάλιση αφορά τη φθορά της εργατικής δύναμης. Η μανιώδης πρακτική του σημερινού ολοκληρωτικού καπιταλισμού για δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα (μέγιστη σε ένταση, ποιότητα και διάρκεια απομύζηση υπεραξίας) πρέπει να ανατραπεί. Φέρνοντας στο επίκεντρο τη μάχη για τη μείωση του χρόνου εργασίας αλλά και του συντάξιμου χρόνου. Της πλήρους, καθολικής και δωρεάν δημόσιας υγείας.
5) Η κοινωνική ασφάλιση αφορά και τη μάχη του εργατικού κινήματος απέναντι στο αστικό κράτος (εθνικό και υπερεθνικό) που όχι μόνο καταστέλλει, αλλά ληστεύει ανοιχτά ακόμα και τα αποθεματικά που βγήκαν με αίμα από το υστέρημα του εργάτη.
6) Η κοινωνική ασφάλιση αφορά και την περίθαλψη. Οι υγειονομικές εισφορές καταληστεύονται υπέρ των ιδιωτικών αλυσίδων μέσα από τη συγκρότηση ενιαίας αγοράς υπηρεσιών υγείας ΕΣΥ-ιδιωτών παρόχων-ασφαλιστικών εταιρειών (ΣΔΙΤ).
Η μάχη είναι μπροστά μας και θα είναι σκληρή. Έχουμε τα εφόδια για να αναμετρηθούμε!
O άμεσος αντίκτυπος για τα ΕΛΤΑ θα είναι ότι δεν θα λειτουργούν το απόγευμα αρκετά καταστήματα στην Αττική.
Με απομακρύνσεις εργαζομένων μπήκε το 2020 στα ΕΛΤΑ καθώς έληξαν οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου για 1000 ενοικιαζόμενους εργαζόμενους και η διοίκηση αποφάσισε να μην τις ανανεώσει.
Το αποτέλεσμα είναι να χαθούν οι θέσεις εργασίας και ο άμεσος αντίκτυπος για τα ΕΛΤΑ θα είναι ότι δεν θα λειτουργούν το απόγευμα αρκετά καταστήματα στην Αττική και την ίδια στιγμή θα παραμένουν κλειστά όσα άνοιγαν το Σάββατο για την εξυπηρέτηση των πελατών της.
Η διοίκηση των ΕΛΤΑ και συγκεκριμένα ο πρόεδρος Πολυχρόνης Γριβέας και ο διευθύνων σύμβουλος κ. Γεώργιος Κωνσταντόπουλος, είναι βέβαιο ότι δεν έλαβαν έγκριση για την ανανέωση των συμβάσεων και υλοποίησαν την απόφαση για τερματισμό τους, υπολογίζοντας μόνο τα οφέλη που θα είχαν από τη μείωση του κόστους της μισθοδοσίας.
Το κόστος μισθοδοσίας για τους συμβασιούχους έφτανε τα 20 εκατ. ευρώ και ο προϋπολογισμός του 2020 προβλέπει μόλις το ποσό των 8 εκατομμυρίων ευρώ.
Οι συμβάσεις με τους εργαζόμενους γίνονται μέσω εταιρειών οι οποίες στη συνέχεια νοικιάζουν το προσωπικό στα ΕΛΤΑ.
Για σύγχρονο δουλεμπόριο εργαζομένων κάνει λόγο η Ομοσπονδία των Εργαζομένων η οποία διαπιστώνει ότι η μείωση του προσωπικού θα μειώσει την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών και τους επόμενους μήνες, τα ΕΛΤΑ θα εμφανίζονται ως μία επιχείρηση υπό διάλυση με το βάρος να πέφτει εξ ολοκλήρου στο μόνιμο προσωπικό.
Σήμερα διαθέτουν 740 καταστήματα και 9 κέντρα διαλογής αλληλογραφίας.
Στα ΕΛΤΑ απασχολούνται 5820 άτομα.
Η διοίκηση του κ. Πολυχρόνη Γριβέα και Γεωργίου Κωνσταντοπούλου κλήθηκαν να υλοποιήσουν το σκληρό πρόγραμμα των απολύσεων για να συμμαζέψουν τα κόστη των ΕΛΤΑ.
Οι σχετικές αποφάσεις είχαν ληφθεί από το διοικητικό συμβούλιο το 2018 και τίθεται τώρα σε εφαρμογή.
Πρόκειται για στόχους του Στρατηγικού & Επιχειρησιακού Σχεδίου των ΕΛΤΑ για την τετραετία 2018-2021.
Περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη μείωση του κόστους λειτουργίας, την αναδιοργάνωση δικτύου, τον επαναπροσδιορισμό της εμπορικής πολιτικής την αναδιοργάνωση των οργανικών θέσεων όπως και την ανάληψη κι άλλων πρωτοβουλιών για την ενίσχυση των ΕΛΤΑ.
Πάντως η διοίκηση στα επόμενα δύο χρόνια θα πρέπει να αποφασίσει μια γενναία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στα επίπεδα των 200 εκατ. ευρώ για να καλυφθούν οι ζημιές από τη συμμετοχή που διέθεταν στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο που έφτανε το 10% και στη συνέχεια διαγράφτηκαν.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των ΕΛΤΑ ότι ο μεγαλύτερος πελάτης τους που είναι το Ελληνικό Δημόσιο πληρώνει με καθυστέρηση 4 ετών το κόστος και της καθολικής υπηρεσίας που ετήσια βάση ξεπερνά τα 35 εκατ. ευρώ αλλά και οι οφειλές των υπηρεσιών του κράτους όπως και των υπουργείων που εμφανίζονται να έχουν χρέη 30 εκατ. ευρώ προς τα ΕΛΤΑ για τις παρεχόμενες υπηρεσίες που είναι η διεκπεραίωση της αλληλογραφίας.
Τα λόγια που εκφώνησε δημόσια ο Jacques Rancière στις 16 Ιανουαρίου στους απεργούς του σιδηροδρομικού σταθμού της Vaugirard. Δημοσιεύτηκαν από την Le Monde στις 23 Ιανουαρίου.
«Αν βρίσκομαι εδώ σήμερα, είναι, φυσικά, για να διατρανώσω την απόλυτη στήριξη μου σε έναν παραδειγματικό αγώνα, αλλά και για να πω μερικά λόγια για τον λόγο που μου φαίνεται παραδειγματικός.
Πέρασα αρκετά χρόνια της ζωής μου μελετώντας την ιστορία του εργατικού κινήματος, και αυτό μου έδειξε ένα ουσιώδες πράγμα: αυτό που ονομάζεται «κοινωνικά κεκτημένα», είναι πολλά περισσότερα από τα οφέλη που κατέχουν συγκεκριμένες ομάδες. Ήταν η οργάνωση ενός συλλογικού κόσμου, ο οποίος κυβερνάται από την αλληλεγγύη.
Ποιος είναι αυτός ο ειδικός τρόπος διακυβέρνησης των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους (cheminots), ο οποίος μας παρουσιάζεται ως ένα αρχαϊκό προνόμιο; Πρόκειται για το στοιχείο μιας οργάνωσης ενός κοινού κόσμου όπου τα αναγκαία πράγματα για την ζωή όλων, έπρεπε να είναι ιδιοκτησία όλων. Οι σιδηρόδρομοι ανήκαν στην συλλογικότητα. Και αυτή η συλλογική κατοχή βρισκόταν εξίσου υπό την διαχείριση μιας συλλογικότητας εργαζομένων, οι οποίοι αισθάνονταν δεσμευμένοι απέναντι στην κοινότητα. Μια συλλογικότητα εργαζομένων για τους οποίους καθενός η σύνταξη ήταν το προϊόν της αλληλεγγύης ενός συγκεκριμένου συνόλου. Είναι η συγκεκριμένη πραγματικότητα της συλλογικής αλληλεγγύης, την οποία οι δυνατοί του κόσμου μας δεν θέλουν καθόλου. Είναι αυτό το οικοδόμημα, που ξεκίνησαν για να το συντρίψουν κομμάτι-κομμάτι. Αυτό επιθυμούν: να μην υπήρχε καθόλου συλλογική ιδιοκτησία, καθόλου συλλογικότητες εργαζομένων, καθόλου αλληλεγγύη που ξεκινά από τα κάτω. Θέλουν να μην υπάρχει τίποτα περισσότερο από τα άτομα, κατέχοντας την εργατική τους δύναμη ως ένα μικρό κεφάλαιο, το οποίο θα κάνουν να καρποφορήσει πουλώντας το σε αυτούς με μεγαλύτερο κεφάλαιο. Τα άτομα που με την πώλησή τους μέρα με τη μέρα συσσωρεύουν για τους εαυτούς τους, και μόνο για τους εαυτούς τους, τους πόντους, περιμένοντας ένα μέλλον στο οποίο οι συντάξεις δεν θα βασίζονται πλέον στην εργασία αλλά στο κεφάλαιο, δηλαδή σαν να λέμε στην εκμετάλλευση και την αυτοεκμετάλλευση.
Για αυτόν τον λόγο, η μεταρρύθμιση των συντάξεων είναι γι' αυτούς τόσο καθοριστική, διότι είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα οικονομικό ζήτημα. Είναι ένα ζήτημα αρχής.
Η σύνταξη είναι ο τρόπος με τον οποίο ο χρόνος εργασίας παράγει χρόνο ζωής, και ο τρόπος που ο καθένας από εμάς συνδέεται με έναν συλλογικό κόσμο. Όλο το ζήτημα έγκειται στο να γνωρίζουμε τι διευθύνει αυτόν τον τόπο: η αλληλεγγύη ή το ιδιωτικό συμφέρον. Η συντριβή του συνταξιοδοτικού συστήματος που βασίζεται στον συλλογικό αγώνα και στην συλλογική οργάνωση, είναι για τους κυβερνώντες μας η καθοριστική νίκη. Δύο φορές ήδη έχουν προτάξει όλες τους τις δυνάμεις σε αυτήν την μάχη, και έχουν χάσει. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα σήμερα, για να χάσουν και τρίτη φορά, ώστε να τους κοπεί οριστικά η όρεξη για αυτήν την μάχη».
Τα πρόσφατα μέτρα που ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Ανάπτυξης θέτουν στο στόχαστρο την έρευνα σε μια προσπάθεια μεγαλύτερης ενδυνάμωσης της έρευνας με τη βιομηχανία και το κεφάλαιο. Αυτή τη φορά οι ειδικοί του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και ειδικότερα το τμήμα της Γενικής Διεύθυνσης της Εργασιακών Σχέσεων ανακοίνωσε μια σειρά δράσεων για το Rebrain Greece. Μία από τις παρεμβάσεις της δράσης αυτής είναι η «Ελλάδα Ξανά», που στρέφεται στο ανθρώπινο δυναμικό του εξωτερικού που διαπρέπει σε διάφορους τομείς της έρευνας νέων τεχνολογιών και προτίθεται να προσλάβει νέους επιστήμονες (περίπου 500 σε αριθμό) προκειμένου να προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους σε επιχειρήσεις, μεταφράζοντας τα ερευνητικά κατορθώματα σε κέρδη. Ένα από τα μέτρα που θα δελεάσουν τον επαναπατρισμό των νέων επιστημόνων θα είναι ο «σταθερός» μισθός των 3000 ευρώ για τουλάχιστον ένα χρόνο. Η κατευθυνόμενη έρευνα που θέλει να πλασάρει η νέα κυβέρνηση ως ανταγωνιστικότητα και αριστεία στόχο έχει να ενισχύσει το κεφάλαιο καθώς οι επιχειρήσεις που θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα για την προσέλκυση νέων καταξιωμένων Ελλήνων επιστημών από το εξωτερικό θα αναγνωριστούν ως πρωτοπόροι -πρεσβευτές υψηλής εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ενώ παράλληλα οι επιχειρήσεις όχι μόνο θα εκμεταλλευτούν τους νέους επιστήμονες αλλά η χρηματοδότηση τους θα γίνει προς τις επιχειρήσεις με ευρωπαϊκούς πόρους. Η κυβέρνηση ΝΔ αναδεικνύει τους βασικούς λόγους σχεδιασμού του προγράμματος «Ελλάδα Ξανά»: «η δημιουργία επόμενων γενιών στη χώρα μας με τόσο έντονο το πρόβλημα γήρανσης αποτελούν βασικούς λόγους σχεδιασμού», όπως χαρακτηριστικά είπε ο υπουργός εργασίας, ενώ το πραγματικό πρόβλημα είναι η κυβερνητική αδιαφορία για όλους τους ανθρώπους που εργάζονται στην έρευνα. Ο εργασιακός μεσαίωνας που ισχύει σε όλα τα ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια, εργαζόμενοι χωρίς ασφάλιση λόγω υποτροφιών, επισφαλείς και αβέβαιες συμβάσεις με μπλοκάκια, απλήρωτοι για μήνες ακαδημαϊκοί υπότροφοι είναι τα βασικότερα προβλήματα που δεν βλέπει η κυβέρνηση ΝΔ. Τουλάχιστον προσωρινός και πρόχειρος ο σχεδιασμός του επαναπατρισμού νέων επιστημόνων και ερευνητών εφόσον η τεχνογνωσία τους θα χρησιμοποιηθεί από τις εταιρίες και όχι από τα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα και τα ερευνητικά κέντρα. Την ίδια στιγμή οι συμβάσεις 4000 εργαζομένων στην έρευνα είναι στον αέρα και οι πηγές χρηματοδότησης των ερευνητικών κέντρων και των πανεπιστημίων μειώνεται ραγδαία. Όλο και περισσότερο ανοίγει ο δρόμος για την εισχώρηση των ιδιωτών καπιταλιστών στους δημόσιους φορείς κάτι που αποδεικνύεται καθημερινά με τα νέα μέτρα που ψηφίζονται όπως αυτό της εξίσωσης των πτυχίων από τα πανεπιστήμια με αυτά των ιδιωτικών κολλεγίων. Η κυβέρνηση δε θέλει άριστους, πλούσιους θέλει για να δομήσει μια καπιταλιστική και διεφθαρμένη κοινωνία χωρίς ανθρωπιστικές αξίες που μόνο με αντίσταση από τα κάτω θα ανατραπεί.
Καμία διάθεση δεν δείχνουν οι εμπλεκόμενες πλευρές στη Λιβύη, να τηρηθούν οι βασικές δεσμεύσεις που είχαν αποφασιστεί στην πρόσφατη Διάσκεψη του Βερολίνου.
Οι δυνάμεις τόσο του πρωθυπουργού Σαράτζ όσο και του στρατάρχη Χάφταρ δείχνουν να παραβιάζουν σταθερά τη συμφωνημένη εκεχειρία. Παράλληλα, η αποστολή του ΟΗΕ στη Λιβύη (UNSMIL) κατήγγειλε σήμερα (Κυριακή) ότι έχει παραβιαστεί το εμπάργκο όπλων στη χώρα, και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές.
Συγκεκριμένα, η UNSMIL εξέφρασε τη «βαθιά» της «θλίψη» για τις «συνεχιζόμενες, καταφανείς παραβιάσεις» του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη. Όπως επισήμανε, στην αφρικανική χώρα έχουν φτάσει, τις τελευταίες δέκα ημέρες, ξένοι μαχητές, όπλα, πυρομαχικά και προηγμένα οπλικά συστήματα από διάφορες χώρες, στις οποίες περιλαμβάνονται και κάποιες που συμμετείχαν στη Διάσκεψη του Βερολίνου. Στο πλαίσιο αυτό —σύμφωνα πάντα με την UNSMIL—, πολυάριθμες πτήσεις έχουν προσγειωθεί στα αεροδρόμια της Λιβύης, μεταφέροντας τα παραπάνω, και στις δύο εμπόλεμες πλευρές.
Η αποστολή του ΟΗΕ καταδικάζει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις, οι οποίες —όπως τονίζει— κινδυνεύουν να οδηγήσουν τη χώρα σε έναν νέο και εντατικό γύρο εμφύλιου πολέμου.
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση της Τρίπολης του Σαράτζ, υποστηρίζεται από την Τουρκία και σε μικρότερο βαθμό από το Κατάρ και την Ιταλία. Αντίθετα, οι δυνάμεις του Χάφταρ που βρίσκονται στα ανατολικά, φαίνεται να λαμβάνουν στήριξη από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο, καθώς και από τη Γαλλία και τη Ρωσία, χωρίς ωστόσο οι χώρες αυτές να δηλώνουν επίσημα ότι στηρίζουν τον στρατάρχη της Λιβύης.
Λίγες ώρες αργότερα, αξιωματούχοι τόσο του Σαράτζ όσο και του Χάφταρ, έκαναν λόγο για πολεμικές συγκρούσεις κοντά στη Μισράτα, μια πόλη με στρατηγική σημασία που βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χώρας.
Η Μισράτα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης και η «πατρίδα» μαχητών που αντιτίθενται στον Χάφταρ. Η πόλη είναι ιδιαίτερα σημαντική για την υπεράσπιση της πρωτεύουσας Τρίπολης και της κυβέρνησης του Σαράτζ.
Από τις αρχές του 1945, στις 12 του Γενάρη, ξεκίνησε η επιχείρηση «Βιστούλα – Οντέρ» του Κόκκινου Στρατού. Τα σοβιετικά στρατεύματα άρχισαν τη μεγάλη επέλασή τους με κατεύθυνση τη πρωτεύουσα της ναζιστικής Γερμανίας, το Βερολίνο.
Η πύλη της κόλασης του Αουσβιτς με την επιγραφή: Η εργασία απελευθερώνει.
Οι Γερμανοί, από τον Νοέμβρη του 1944, προετοιμάζονται να αποχωρήσουν, μη μπορώντας να σταματήσουν την επέλαση του Κόκκινου Στρατού. Αρχισαν να γκρεμίζουν τα κτίρια – μάρτυρες των φρικαλεοτήτων τους. Τα κρεματόρια και οι τέσσερις θάλαμοι αερίων ισοπεδώθηκαν. Οι αποτεφρωτήρες αποσυναρμολογήθηκαν και ετοιμάστηκαν να μεταφερθούν στο άλλο στρατόπεδο συγκέντρωσης, το Μαουτχάουζεν, το οποίο πίστευαν οι Γερμανοί ότι δεν θα έπεφτε στα χέρια των Συμμάχων.
Μέχρι τις 18 Γενάρη, οι Γερμανοί εκκένωσαν τα στρατόπεδα του Αουσβιτς, καθώς οι σοβιετικές δυνάμεις πλησίαζαν το συγκρότημα του Αουσβιτς, οδηγώντας σε πορείες θανάτου, μέσα στα χιόνια, περίπου 60.000 εξαθλιωμένους κρατούμενους, με κατεύθυνση το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν στην πόλη Μπέργκεν, και την πόλη Βότζισλαβ Σλάσκι στο δυτικό τμήμα της Άνω Σιλεσίας, όπου φόρτωναν όσους είχαν επιζήσει, σε τρένα για τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Τα SS πυροβολούσαν όποιον έμενε πίσω ή δεν είχε τις δυνάμεις να συνεχίσουν. Περισσότεροι από 15.000 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους σε αυτές τις πορείες θανάτου από το Αουσβιτς.
Δυο μέρες μετά, στις 20 Γενάρη, οι Γερμανοί επιστρέφουν στο συγκρότημα Αουσβιτς-Μπιρκενάου και ανατίναξαν τα δυο τελευταία κρεματόρια, στην προσπάθειά τους να εξαφανίσουν τα ίχνη των αποτρόπαιων πράξεών τους από τους Σοβιετικούς.
Σοβιετικοί στρατιώτες απελευθερώνουν τις κρατούμενες στο στρατόπεδο του Αουσβιτς. Οι γυναίκες της φωτογραφίας είναι πολιτικές κρατούμενες, κομμουνίστριες από τη Σοβιετική Ενωση, όπως δείχνουν τα σήματα που φορούν στο πέτο.
Το Σάββατο 27 Γενάρη 1945, οι στρατιώτες της 60ής Στρατιάς του 1ου Ουκρανικού Μετώπου του Κόκκινου Στρατού μπαίνει απελευθερωτής στο Αουσβιτς, όπου βρίσκει περισσότερους από 7.000 παρατημένους κρατούμενους, σε τρισάθλια κατάσταση, τους οποίους παράτησαν οι Ναζί γιατί δεν θα μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να ακολουθήσουν την πορεία θανάτου.
Αουσβιτς. 27 Γενάρη 1945. Οι πρώτοι κρατούμενοι που απελευθερώνονται
Εκείνο το πρωινό οι σοβιετικοί στρατιώτες του 322ου τμήματος πεζικού της 60ης Στρατιάς, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη του Κόκκινου Στρατού Πάβελ Κουρότσκιν, μπήκαν στο πρώτο στρατόπεδο, το Αουσβιτς Ι, όπου αντίκρισαν τις πρώτες εικόνες της φρίκης του Αουσβιτς στα πρόσωπα των 1200 επιζώντων του στρατοπέδου.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας έμπαιναν στο Αουσβιτς ΙΙ, το περίφημο στρατόπεδο Μπίκερναου, όπου βρήκαν 5.800 επιζώντες, ανάμεσά τους 611 παιδιά.
Από τα 230 000 παιδιά που βρίσκονταν στο Αουσβιτς μόνο 611 απελευθερώθηκαν.
Από τους επιζώντες του Αουσβιτς ακούστηκαν οι πρώτες διηγήσεις για τα τερατώδη εγκλήματα των ναζί που είχαν διαπραχθεί στο Αουσβιτς από τους Γερμανούς φασίστες.
Ένας Σοβιετικός γιατρός εξετάζει έναν επιζώντα του Άουσβιτς
Από τα πάνω από 6 εκατομμύρια ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στα απάνθρωπα στρατόπεδα συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Γερμανοί φασίστες, πάνω από 1,3 εκατομμύριο εξοντώθηκαν στο Αουσβιτς. 900.000 επιλέχτηκαν και εκτελέστηκαν με διάφορους τρόπους, θανατώθηκαν με δηλητηριώδη αέρια σε ειδικούς θαλάμους αερίων, απαγχονίστηκαν, πυροβολήθηκαν, έγιναν πειραματόζωα για την εξακρίβωση της αντοχής των ανθρώπων σε διάφορα δηλητήρια, πυροβολήθηκαν. Πάνω από 200.000 πέθαναν από ασθένειες, υποσιτισμό και βαρύτατες κακοποιήσεις και ιατρικά πειράματα.
Ένα λόφος από γυαλιά, τα οποία ανήκαν σε ανθρώπους που έκλεισαν στο Άουσβιτς και οδηγήθηκαν στους θαλάμους αερίων.
Από αυτούς περίπου 1.100.000 ήταν Εβραίοι κρατούμενοι. Τους είχαν κρεμάσει διακριτικό ένα κίτρινο εξάκτινο αστέρι στο πέτο. Ανάμεσά τους 55.000 Ελληνες Εβραίοι.
Νοσοκομείο για τους απελευθερωμένους κρατουμένους, που έστησαν οι Σοβιετικοί.
Οι πολιτικοί κρατούμενοι, περίπου 160.000, φορούσαν διακριτικό ένα κόκκινο τρίγωνο.
Οι Πολωνοί, περίπου 140.000, είχαν ένα «Ρ» πάνω στο κόκκινο τρίγωνο.
Οι Αθίγγανοι και οι «κοινωνικά απροσάρμοστοι», ανάμεσά τους και μερικές πόρνες, περίπου 25.000 άτομα, με διακριτικό στο πέτο ένα μαύρο τρίγωνο.
Η πτέρυγα των Σοβιετικών κρατουμένων, του Μουσείου του Αουσβιτς.
Οι Αιχμάλωτοι Πολέμου, κυρίως Σοβιετικοί, ήταν περίπου 15.000. Και άλλοι 10.000 από άλλες εθνικότητες: Τσέχοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Σλοβένοι.
Σωφρονιστικοί κρατούμενοι, περίπου 11.000 με διακριτικό ένα «ΕΗ» και μερικές εκατοντάδες ποινικοί κρατούμενοι με διακριτικό ένα πράσινο τρίγωνο.
Και η καταμέτρηση των «κολασμένων» κλείνει με καμιά εκατοστή ομοφυλόφιλους με ένα ροζ τρίγωνο στο πέτο και 400 περίπου Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Βέβαια το Άουσβιτς δεν ήταν το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης που απελευθερώθηκε. Το πρώτο στρατόπεδο ήταν εκείνο του Μαϊντάνεκ, στην ανατολική Πολωνία, που απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 23 Ιούλη του 1944.
Ηταν όμως το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης ανθρώπων που έφτιαξαν οι ναζί εθνικοσοσιαλιστές της Γερμανίας. Εμεινε στην Ιστορία σαν το σύμβολο της κτηνωδίας των Γερμανών φασιστών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η φωτογραφία που συνοδεύει το θέμα είναι Αφίσα της Βερολινέζικης Ενωσης των διωχθέντων από το Ναζιστικό Καθεστώς – «27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1945 – ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ».
Οι νορβηγικές Wilhelmsen και NorSea, μαζί με ορισμένες ακόμα εταιρείες, αναμένεται να λάβουν $3,7 εκατ. σε χρηματοδότηση, προκειμένου να αναπτύξουν την προσφορά υγροποιημένου υδρογόνου για τη ναυτιλιακή δραστηριότητα της Νορβηγίας.
Η χρηματοδότηση 33,5 εκατ. ΝΟΚ θα προέλθει από το κρατικό νορβηγικό σχήμα PILOT-E, το οποίο έχει ως στόχο την προώθηση της ταχείας ανάπτυξης νέων τεχνολογιών για την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών φιλικών προς το περιβάλλον.
Εκτός από τις Wilhelmsen και NorSea, στο σχήμα συμμετέχουν οι Equinor, Viking Cruises, Air Liquide και άλλες, με τελικό σκοπό την παροχή για εμπορική χρήση προς τη ναυτιλία υγρού υδρογόνου έως το πρώτο τρίμηνο του 2024.
Το υγρό υδρογόνο θεωρείται το κορυφαίο καύσιμο με μηδενικές εκπομπές για πλοία με μεγάλες ενεργειακές ανάγκες. Το πρώτο πλοίο που χρησιμοποιεί υδρογόνο ως καύσιμο στη Νορβηγία, ένα φεριμπότ, θα τεθεί σε λειτουργία το 2021.
Οι επιστήμονες έχουν σημάνει συναγερμό καθώς ο κορονοϊός εξαπλώνεται με μεγάλη ταχύτητα. Σχεδόν ολόκληρη η Κίνα βρίσκεται σε καραντίνα, στις ΗΠΑ μετρούν το τρίτο επιβεβαιωμένο κρούσμα της επιδημίας, ενώ ο κορονοϊός έχει χτυπήσει και την πόρτα της Ευρώπης, με επιβεβαιωμένα κρούσματα στη Γαλλία. Εξετάζεται δε ως ύποπτη η περίπτωση ασθενούς και στην Αυστρία.
Για την Ελλάδα, ο υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας υπογράμμισε ότι έχουν ληφθεί όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την αντιμετώπιση του ιού. Την ίδια ώρα ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας μεταβαίνει στο Πεκίνο για να έχει συνεργασία και ενημέρωση από τους εκεί επιστήμονες και τις αρχές.
Επιστήμονες, δημιούργησαν έναν διαδραστικό χάρτη που απεικονίζει τις περιοχές στις οποίες έχει «χτυπήσει», ενώ καταγράφει και τα επιβεβαιωμένα περιστατικά.
Το Johns Hopkins Center for Systems Science and Engineering κατασκεύασε και ενημερώνει τακτικά διαδικτυακό χάρτη που απεικονίζει την παγκόσμια εξάπλωση του κοροναϊού.
Συντονισμός-σχεδιασμός-αγωνιστικές κινήσεις και διεκδικήσεις κόντρα στην συνολική και βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου
Με μεγάλη μαζικότητα και επιτυχία πραγματοποιήθηκε σύσκεψη το Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020 μετά από κάλεσμα των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ δημοσίου και της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας ΕΚΑ (ΑΤΕ-ΕΚΑ).
Συμμετείχαν επίσης οι δυνάμεις της Εργατικής Ταξικής Συσπείρωσης του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Θέματα της σύσκεψης ήταν ο επερχόμενος αντεργατικός νόμος για την ασφάλιση, η μάχη για συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις, αλλά και η συνολική κλιμάκωση της επίθεσης από την κυβέρνηση, το κράτος και την εργοδοσία. Στόχος της σύσκεψης ήταν να επεξεργαστούν και να συμβάλλουν οι αγωνιστικές ταξικές δυνάμεις των εργατικών κινήσεων-συσπειρώσεων σε ένα συνολικό σχέδιο συντονισμού και άμεσης αγωνιστικής απάντησης.
Στην γεμάτη αίθουσα συνελεύσεων του Εργατικού Κέντρου Αθήνας όπου πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη συμμετείχαν 42 κινήσεις-σχήματα-συσπειρώσεις του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και δεκάδες ταξικοί συνδικαλιστές-εργαζόμενοι.
Μετά τις εισηγήσεις των διοργανωτών πραγματοποιήθηκε μια πλούσια συζήτηση και πήραν το λόγο κινήσεις-σχήματα από πολλούς κλάδους και χώρους εργασίας. Στη σύσκεψη έγινε ενημέρωση για το ασφαλιστικό και σημαντικές πλευρές της διεθνούς κατάστασης των ασφαλιστικών συστημάτων από τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία – ΠΟΠΟΚΠ. Επίσης έγινε ενημέρωση για τις κινητοποιήσεις των Γάλλων εργαζομένων ενάντια στο αντεργατικό έκτρωμα Μακρόν από Γαλλίδα συνάδελφο, καθώς και για την πολυήμερη απεργία στον ΟΤΕ από συναδέλφους της ΑΣΕ-ΟΤΕ. Στη σύσκεψη αποφασίστηκαν ορισμένα άμεσα και συγκεκριμένα βήματα:
Οι δυνάμεις των εργατικών σχημάτων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα προτείνουν και παλεύουν στους κλάδους και χώρους τους:
– Απεργιακή απάντηση ενάντια στο Ασφαλιστικό νομοσχέδιο άμεσα με την είσοδό του στις επιτροπές της Βουλής και απεργιακή κλιμάκωση όταν κατατεθεί στη Βουλή για ψήφιση. – Έκδοση κοινού υλικού/4-σέλιδου με την λογική, τα αιτήματα και τις αγωνιστικές προτάσεις των ταξικών δυνάμεων κόντρα στην αντεργατική και βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου. Ορίστηκε 7μελής επιτροπή για τη σύνταξη του σχεδίου του 4σέλιδου που θα πάει σε όλες τις κινήσεις για συζήτηση και συνυπογραφή. – Στήριξη και αποφασιστικά βήματα ενίσχυσης της διακλαδικής Απεργίας 19 Μάρτη και των αιτημάτων της παντού. – Ανάπτυξη του προγράμματος πάλης και διεκδικήσεων για μισθούς, ΣΣΕ, χρόνο εργασίας με βάση τις σύγχρονες εργατικές ανάγκες. – Ειδικό μέτωπο για τους συμβασιούχους του δημοσίου – Ενέργειες ενάντια στις Ιδιωτικοποιήσεις – ΣΔΙΤ – Ψηφίσματα και ανάπτυξη της πάλης ενάντια στην πολεμική προετοιμασία και τα τυχοδιωκτικά σχέδια στην περιοχή.
Από όλους τους συμμετέχοντες τονίστηκε η ανάγκη πιο σταθερού συντονισμού και μορφών καλύτερης και μόνιμης λειτουργίας μεταξύ των παρεμβάσεων-κινήσεων και εργατικών σχημάτων, όχι μόνο πριν από μάχες, αλλά με μόνιμη και διαρκή διαδικασία συντονισμού, κοινού σχεδιασμού και πιο ενιαίας και συνολικής παρέμβασης του ταξικού ρεύματος στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε όλες τις πλευρές και βαθμίδες του.
Η σύσκεψη θα έχει συνέχεια για τον σχεδιασμό των επόμενων βημάτων με βάση και τις εξελίξεις και την προώθηση των αποφάσεων που πάρθηκαν.
Μετά τις εισηγήσεις των διοργανωτών πραγματοποιήθηκε μια πλούσια συζήτηση και πήραν το λόγο κινήσεις-σχήματα από πολλούς κλάδους και χώρους εργασίας. Στη σύσκεψη έγινε ενημέρωση για το ασφαλιστικό και σημαντικές πλευρές της διεθνούς κατάστασης των ασφαλιστικών συστημάτων από τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία – ΠΟΠΟΚΠ. Επίσης έγινε ενημέρωση για τις κινητοποιήσεις των Γάλλων εργαζομένων ενάντια στο αντεργατικό έκτρωμα Μακρόν από Γαλλίδα συνάδελφο, καθώς και για την πολυήμερη απεργία στον ΟΤΕ από συναδέλφους της ΑΣΕ-ΟΤΕ. Στη σύσκεψη αποφασίστηκαν ορισμένα άμεσα και συγκεκριμένα βήματα: