Ανοιχτή επιστρολή-κάλεσμα γιατρών, νοσηλευτών/τριών και εργαζόμενων στο χώρο της Υγείας,

«Θα κάνουμε το χρέος μας. Δεν σιωπούμε και δεν θα σιωπήσουμε. Μετά θα λογαριαστούμε!» τονίζουν με επιστολή-κάλεσμά τους γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι στο χώρο της Υγείας. Όλοι αυτοί που τώρα δίνουν τη μάχη κατά της πανδημίας καλούν τους συναδέλφους, τους παράλληλα με τη μάχη κατά του ιού, να μην υποστείλουν τη σημαία του αγώνα για αναβάθμιση του Συστήματος Δημόσιας Υγείας που υπονόμευσαν όλες οι κυβερνήσεις. Τους καλούν μετά το πέρας της μάχης κατά της πανδημίας να μην δεχτούν να επιστρέψουν στη νεοφιλελεύθερη «κανονικότητα» των ιδιωτικοποιήσεων στο χώρο της Υγείας.

Αναλυτικά η επιστολή-κάλεσμα των υγειονομικών αναφέρει:

«Η εμφάνιση του νέου κορονοϊού έδειξε περίτρανα τη γύμνια ενός συστήματος που υπέρτατη αξία του είναι το κέρδος και οι αγορές και όχι ο άνθρωπος.

Γιατί τα κέρδη απαιτούν τη συρρίκνωση των κοινωνικών αγαθών, την απαξίωση και την αδιαφορία για κάθε ανθρώπινη αξία –πρώτα απ’ όλα της υγείας και της ίδιας της ζωής.

Γιατί για να μην διαταραχθούν οι αγορές ο δυτικός κόσμος συνέχισε να λειτουργεί όπως πριν, αδιαφορώντας και υποτιμώντας την πανδημία μέχρι τις πρόσφατες εκατόμβες θυμάτων στην καρδιά του «πολιτισμένου κόσμου».

Γιατί η παγκοσμιοποίηση απαιτεί και επιβάλλει ελευθερία κυκλοφορίας εμπορευμάτων, κεφαλαίων, ανθρώπων για να υπάρχουν κέρδη, ανεξαρτήτως απωλειών.

Γιατί εδώ και χρόνια όσοι σήμερα κλαίνε με κροκοδείλια δάκρυα για τη δημόσια υγεία, υπηρέτησαν την ιδιωτικοποίησή της, την υποβάθμιση και απαξίωσή της.

Γιατί όσοι σήμερα επικαλούνται υποκριτικά την ατομική ευθύνη, τσαλαπάτησαν τη μέγιστη κρατική ευθύνη να διασφαλίζουν στους πολίτες αξιοπρεπή επιβίωση και υγεία. Και ψάχνουν βολικό άλλοθι για τις βαριές τους ευθύνες στις ατομικές συμπεριφορές.

Η μόνη δυνατή άμυνα απέναντι σε έναν τόσο φονικό ιό θα ήταν ένα άρτια οργανωμένο και στελεχωμένο δημόσιο σύστημα υγείας. Τέτοιο σύστημα όμως δεν υπάρχει στον κόσμο των αγορών και του κέρδους. Τέτοιο σύστημα δεν υπάρχει, πολύ περισσότερο, στη χώρα μας, όπου τα μνημόνια αποτέλειωσαν ό,τι έστεκε ακόμα όρθιο.

Το ήδη ταλαιπωρημένο πριν την κρίση Εθνικό Σύστημα Υγείας, το διέλυσαν ακόμα περισσότερο όσοι υπηρέτησαν τα μνημόνια. Δεκάδες εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κομισιόν απαιτούσαν να γίνει η Δημόσια Υγεία τροφή για τις αγορές και το ιδιωτικό κεφάλαιο. Δεκάδες προσταγές των δανειστών τα τελευταία χρόνια ζητούσαν απολύσεις γιατρών και κλείσιμο νοσοκομείων.

Οι εκάστοτε πρωθυπουργοί και υπουργοί Υγείας, είναι υπόλογοι σήμερα γιατί ανάμεσα στην αγορά και στη Δημόσια Υγεία, διάλεξαν την πρώτη. Ορισμένοι επιτέθηκαν με μίσος και φανατισμό στους γιατρούς και τους νοσηλευτές. Άλλοι, αποδέχτηκαν ότι στο όνομα της αγοράς δεν μπορεί να γίνει τίποτα διαφορετικό. Λοβέρδος, Γεωργιάδης, Βορίδης, Πολλάκης, Κικίλιας, έχουν ευθύνη για τη σημερινή σχεδόν ανοχύρωτη στην πανδημία χώρα.

Μετά θα λογαριαστούμε, λέει η κοινωνία προς όλους όσους επιτέθηκαν στη Δημόσια Υγεία. Γιατί σήμερα, κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει το γεγονός ότι μόνο η Δημόσια Υγεία μπορεί να σώσει το λαό.

Μετά θα λογαριαστούμε, λέμε γιατροί και νοσηλευτές προς όλους όσους από θέσεις υπουργών Υγείας δούλεψαν για τον ιδιωτικό τομέα. Γιατί σήμερα, θα πρέπει να δεσμευτούμε σήμερα στη μάχη ενάντια στην πανδημία και αύριο στον αγώνα γιατί μόνο ο λαός θα σώσει τη Δημόσια Υγεία.

Δεν ξεχνάμε τίποτα και κανέναν. Αν υπάρχει φιλότιμο, σιωπήστε και αποσυρθείτε. Και μην τολμήσετε να παίξετε με τους αριθμούς, συγκρίνοντας χώρες και νεκρούς. Μην τολμήσετε όταν θα γεμίζουν οι ελάχιστες ΜΕΘ που μας αφήσατε να ζητάτε κρεβάτια για τους δικούς σας.

Οι εκατόμβες νεκρών που βλέπουμε σε άλλες χώρες –και απευχόμαστε να δούμε και στη δική μας– οφείλονται στην αδιαφορία μπροστά στην πανδημία, στην ιεράρχηση της οικονομίας πριν από την υγεία και στην αδυναμία αποτελεσματικής περίθαλψης των ασθενών. Στις τραγικές ελλείψεις σε κρεβάτια, ΜΕΘ, υγειονομικό υλικό, εξοπλισμό, προσωπικό.

Η πολιτική σας επάρκεια κάθε μέρα που περνάει κρίνεται από μετρήσιμες παραμέτρους:

Πόσα νέα κρεβάτια ΜΕΘ ανοίγουν κάθε μέρα;

Πόσα νέα κρεβάτια ΜΑΦ ανοίγουν κάθε μέρα;

Πόσους αναπνευστήρες εξασφαλίζετε κάθε μέρα;

Πόσους θαλάμους κοινής νοσηλείας ανοίγετε κάθε μέρα;

Πόσα κλειστά νοσοκομεία ανοίγετε κάθε μέρα;

Πόσα νοσοκομεία μετατρέπονται και αναδιατάσσονται σε νοσοκομεία αποκλειστικά για βαρέως πάσχοντες ασθενείς;

Γιατί ο ανθρώπινος πολιτισμός και οι αξίες του κρίνεται από το αν θα μπορέσουμε να κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να μην χαθεί καμιά ζωή.

Κρίνεται από το αν όλοι όσοι το χρειαστούν (όχι μόνο λίγοι, όχι μόνο νέοι, όχι μόνο εκλεκτοί) θα έχουν τη μεγαλύτερη φροντίδα, την αρτιότερη παρακολούθηση, την εντατικότερη θεραπεία.

Ως γιατροί και νοσηλευτές, ως εργαζόμενοι στην υγεία κάνουμε και θα κάνουμε το καθήκον μας, με όλες μας τις δυνάμεις, γιατί για εμάς υπέρτατη αξία είναι ο άνθρωπος.

Μπαίνουμε στη μάχη και ελπίζουμε κανείς από εμάς να μην βρεθεί στο τραγικό δίλημμα να επιλέξει ποιον θα σώσει και ποιον θα αφήσει να πεθάνει. Ελπίζουμε να μην χάσουμε κανέναν συνάδελφο επειδή θα κάνει το καθήκον του (γιατί θα το κάνει) χωρίς μέτρα προστασίας.

Ο χρόνος που κερδίζουμε μπορεί να σώσει ζωές αν το κράτος κάνει αυτό που πρέπει. Και αν η κυβέρνηση δεν τον σπαταλά χρεώνοντας τις ευθύνες στην ατομική συμπεριφορά. Γιατί η ατομική ευθύνη παίζει ρόλο στον περιορισμό της εξάπλωσης. Όμως η αντιμετώπιση, η περίθαλψη και ο αριθμός των απωλειών εξαρτάται από το αν μπορέσει να αντέξει το σύστημα υγείας.

Έστω και την ύστατη στιγμή η κυβέρνηση οφείλει να επιστρατεύσει ό,τι υγειονομικές δυνατότητες υπάρχουν στη χώρα. Να επιτάξει όλες τις ιδιωτικές κλινικές, όλο το υλικό και εξοπλισμό τους, να στελεχώσει άρτια όλες τις δομές υγείας και την πρώτη γραμμή της άμυνας στην πανδημία.

Οι ουσιαστικοί απολογισμοί θα γίνουν μετά. Τότε όμως, κανείς από εμάς δεν θα αποδεχτεί την προηγούμενη «κανονικότητα». Κανένας πολίτης δεν πρέπει να αποδεχτεί να βρεθεί ξανά ανοχύρωτος μπροστά στην καταστροφή της υγείας και στην απειλή της ζωής.

Θα κάνουμε το χρέος μας. Δεν σιωπούμε και δεν θα σιωπήσουμε. Μετά θα λογαριαστούμε».

Ακολουθούν οι πρώτες υπογραφές:

Αμπελογιάννη Βάσω, Γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων Γ.Ν. Άρτας
Γαρδικλής Δημήτρης, Νοσηλευτής, γραμματέας σωματείου εργαζομένων Ασκληπιείο Βούλας
Γραμματικόπουλος Γεράσιμος, Ιατρός νευρολόγος, Πάτρα
Δρίτσας Σπύρος, Γενικός Χειρουργός
Ζιαζιάς Δημήτρης, Ειδικευόμενος παθολογίας Π.. Γ. Ν. Πάτρας, πρόεδρος Ε.Ι.Ν.Α.
Κόνιαρης Χρήστος, Μέλος Γ. Σ. ΠΟΕΔΗΝ
Κοίλιας Σωτήρης, Ιατρός, Αίγιο
Κουκίδου Σοφία, Ειδικευόμενη πνευμονολογίας ΓΝΝΘΑ "Η Σωτηρία"
Κουτσιούμπα Παρασκευή, Νοσηλεύτρια Γ. Ν. Νέας Ιωνίας “Αγία Όλγα”
Μακρή Αλέκα, Μαιευτήρας γυναικολόγος
Μαρκάτης Λευτέρης, Επιμελητής Β’ Πνευμονολογίας Γ. Ν. Κέρκυρας
Μπαδόγιαννης Άκης, Χειρουργός Ορθοπεδικός
Μπαμπαλής Δημητριος, Παθολογος εντατικολόγος διευθυντής ΤΕΠ Γ. Ν. Λαρισας
Παναρέτου Λευτέρης, Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ"
Παπακωνσταντινόπουλος Παναγιώτης, Ιατρός νευρολόγος, Αίγιο
Παπαναστασίου Αφροδίτη, Νοσηλεύτρια
Παπαποστόλου Αποστόλης, Επιμελητής Α΄ Παθολόγος ΓΝ Μεσολογγίου
Πασσάς Νικος, Ψυχίατρος Λάρισας
Σαράντης Αθανάσιος, Ειδικευόμενος Ψυχιατρικής, ΨΝΑ
Σολωμός Θοδωρής, Διευθυντής Κ.Υ. νότιου τομέα Πατρών
Τσιμογιαννης Γιάννης, Χειρουργός Γ. Ν. Ιωαννίνων
Τσόχατζης Στέλιος, Χειρουργός Γ. Ν. Αιγίου, αντιπρόεδρος Ε.Ι.Ν.Α.
Χατζηνάκης Βασίλης, Ειδικευόμενος ΩΡΛ Ερυθρός Σταυρός

Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται εδώ:

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης  η απόφαση για την χορήγηση της  έκτακτης οικονομικής ενισχύσεως σε ορισμένες κατηγορίες ανέργων ναυτικών, λόγω Εορτών Πάσχα και Χριστουγέννων έτους 2020. Παρακάτω παραθέτουμε το σχετικό ΦΕΚ:

ΦΕΚ 790 Β/11-3-2020 Χορήγηση οικονομικής ενίσχυσης σε άνεργους Ναυτικούς λόγω Πάσχα

Δημοσιεύουμε παρακάτω ανακοίνωση του Οίκου Ναύτου σχετικά με την αποστολή των δικαιολογητικών για την καταβολή του Δώρου Πάσχα στους άνεργους Ναυτεργάτες μόνο ταχυδρομικά στην Διεύθυνση του Οίκου Ναύτου Πειραιά.

ΟΙΚΟΣ ΝΑΥΤΟΥ

Επείγουσα Ανακοίνωση

προς όλους τους ενδιαφερομένους:

Το κτίριο της κεντρικής υπηρεσίας Οίκου Ναύτου Πειραιά στην οδό Κων. Παλαιολόγου 15, λόγω παρουσιασθέντος κρούσματος κορωνοϊού, με εντολή Ε.Ο.Δ.Υ , θα παραμείνει κλειστό μέχρι και την Τρίτη 7η Απρίλιου 2020.

Κατά συνέπεια οι υπηρεσίες του Οίκου Ναύτου δεν θα λειτουργήσουν το παραπάνω χρονικό διάστημα.

Για το λόγο αυτό και προς διασφάλιση των εξυπηρετούμενων , από σήμερα Τεταρτη 1η Απρίλιου 2020 έως και Μ. Τετάρτη 15η Απρίλιου 2020, όλα τα δικαιολογητικά για την έκτακτη οικονομική ενίσχυση των ανέργων ναυτικών, οι όποιοι υπάγονται στην γ’ κατηγορία της σχετικής εγκυκλίου θα αποστέλλονται μόνο ταχυδρομικά και όχι με e mail.

Πειραιάς 01-04-2020

Από τον Οίκο Ναύτου

Ο Πρόεδρος Ο.Ν. Ευάγγελος Αυγουλάς

Η Αντιπρόεδρος Ο.Ν. Ηλέκτρα Κική

Ακολουθεί η Εγκύκλιος του Οίκου Ναύτη με τις προυπόθέσεις, τα δικαιολογητικά και την αίτηση που θα πρέπει να ταχυδρομήσετε στον Οίκο Ναύτη

2020 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΩΡΟΥ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ 

Αναμένουμε να δοθούν σχετικές διευκρινήσεις και για  το επίδομα ειδικού σκοπού.

H πανδημία του κορονοϊού θα προκαλέσει παγκόσμια ύφεση το 2020, η οποία μπορεί να αποβεί χειρότερη από ό,τι συνέβη κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2008 – 2009, αλλά οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας θα ανακάμψουν το 2021, εκτιμά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η επικεφαλής του Ταμείου Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα χαιρέτισε τις δημοσιονομικές πρωτοβουλίες που έχουν ήδη αναλάβει πολλές χώρες για τη στήριξη των δημοσίων συστημάτων υγείας καθώς και τα μέτρα των Κεντρικών Τραπεζών για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής, προσθέτοντας: «Θα χρειαστούν περισσότερα, ειδικά στο χρηματοδοτικό μέτωπο».

Η ίδια προσέθεσε ότι το ΔΝΤ  θα ενεργοποιήσει μία μαζική χρηματοδότηση, σημειώνοντας ότι περίπου 80 χώρες έχουν ήδη ζητήσει τη βοήθειά του.

Το Ταμείο είναι έτοιμο να αναπτύξει το σύνολο της πιστωτικής του ικανότητος, ύψους 1 τρισ. δολαρίων, ανέφερε.

πηγη: iskra.gr

Ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι ξεκινά μια μεγάλη παγκόσμια δοκιμή, με την ονομασία Solidarity. Η μελέτη θα συμπεριλάβει πολλές χιλιάδες ασθενείς σε δεκάδες χώρες και έχει σχεδιασθεί να είναι απλή, ώστε ακόμη και νοσοκομεία που βρίσκονται στα όριά τους να μπορούν να συμμετάσχουν.

Ευρωπαϊκές κλινικές δοκιμές ξεκίνησαν χθες σε τουλάχιστον επτά ευρωπαϊκές χώρες για να δοκιμαστούν οι πειραματικές θεραπείες κατά του κορονοϊού, με την συμμετοχή 3.200 ασθενών, ενός άλλου προγράμματος με την ονομασία Discovery.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών της Γαλλίας (INSERM) ανακοίνωσε ότι θα συντονίσει το Discovery στις επτά χώρες της Γηραιάς Ηπείρου, η οποία θα ακολουθήσει το παράδειγμα του ΠΟΥ, σύμφωνα με το «Science». Άλλες χώρες μπορούν να οργανώσουν τις δικές τους συμπληρωματικές κλινικές μελέτες, «πατώντας» πάνω στην μελέτη του ΠΟΥ, κάνοντας επιπρόσθετες μετρήσεις ή παρατηρήσεις (ιολογίας, χημείας, ιατρικής απεικόνισης κ.α.).

«Στις κλινικές δοκιμές είναι προγραμματισμένη η συμμετοχή 3.200 ευρωπαίων ασθενών (που νοσηλεύονται προσβεβλημένοι από Covid-19) από το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, το Ηνωμένο Βασίλειο την Γερμανία και την Ισπανία, και ίσως και από άλλες χώρες της Ευρώπης», σημειώνει το γαλλικό Ινστιτούτο Ιατρικής Ερευνας.

Ο γενικός διευθυντής Υγείας της Γαλλίας,  Ζερόμ Σαλομόν, διευκρίνισε ότι στο πλαίσιο των κλινικών δοκιμών, οι ασθενείς θα λάβουν θεραπεία σε νοσοκομειακό περιβάλλον, υπό αυστηρή παρακολούθηση και θα τους χορηγηθούν τα στοιχεία αυτά για να δοκιμασθεί η αποτελεσματικότητά τους επί του ιού και η κλινική τους εξέλιξη».

Από την εμφάνιση του νέου ιού στην Κίνα, ο Ντιντιέ Ραούλ, διευθυντής του l'IHU Méditerranée Infection της Μασσαλίας επιμένει στην χρήση της χλωροκίνης κατά της νόσου. Οι απόψεις του έχουν προκαλέσει την διατύπωση επιφυλάξεων από πολλούς συναδέλφους του, που θεωρούν ότι οι κλινικές δοκιμές που έχει κάνει σε 24 ασθενείς δεν πληρούν τα αναγκαία κριτήρια.

«Αυτή η κλινική δοκιμή επέτρεψε την εξαγωγή ενδιαφερόντων αποτελεσμάτων που άλλωστε έχουν δημοσιευθεί στην International Journal of Antimicrobial Agents», δήλωσε ο καθηγητής Σαλομόν.

Οι κλινικές δοκιμές θα είναι «προσαρμοστικές» και «πολύ γρήγορα οι αναποτελεσματικές πειραματικές θεραπείες θα μπορούν να εγκαταλειφθούν και να αντικατασταθούν με άλλα στοιχεία που θα αναδεικνύονται από την έρευνα», τονίζει η Φλοράνς Αντέρ, λοιμωξιολόγος του νοσοκομείο Croix-Rousse της Λυών, που θα οδηγεί το πρόγραμμα Discovery.

Περίπου 70 φάρμακα ίσως φέρουν αποτέλεσμα

Η προσπάθεια του ΠΟΥ με συνολικά τέσσερις μεγάλες δοκιμές για τέσσερις από τις πιο υποσχόμενες θεραπείες και της αναζήτησης αποτελεσματικών αντιικών φαρμάκων εξελίσσεται παράλληλα με εκείνη για την ανάπτυξη εμβολίου, αλλά αναμένεται να φέρει καρπούς πιο γρήγορα.

Ειδικότερα, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει 69 φάρμακα που ίσως έχουν κάποιο αποτέλεσμα κατά του κορονοϊού και για περισσότερα από 20 οι κλινικές δοκιμές βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

Μερικά υποψήφια φάρμακα για την αντιμετώπιση της νόσου Covid-19, η οποία προκαλείται από τον ιό SARS-CoV-2, ήδη χρησιμοποιούνται σε άλλες ασθένειες, κάτι που μπορεί να γλιτώσει χρόνο στους επιστήμονες από ό,τι αν άρχιζαν την προσπάθεια εκ του μηδενός. Η λίστα των φαρμάκων προδημοσιεύθηκε από επιστήμονες στον ιστότοπο bioRxiv, σύμφωνα με τους New York Times.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Νέβαν Κρόγκαν του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Φρανσίσκο, εντόπισαν 24 υποψήφια φάρμακα για το νέο κορονοϊό, τα οποία ήδη είναι εγκεκριμένα από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ για τη θεραπεία του καρκίνου, της νόσου Πάρκινσον, της υπέρτασης, του διαβήτη τύπου 2 (ουσία μετφορμίνη), αλλά και απρόσμενων παθήσεων, όπως η σχιζοφρένεια (αντιψυχωσική ουσία αλοπεριδόλη). Κάποια άλλα υποψήφια και μη εγκεκριμένα ακόμη φάρμακα βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές ή σε πρώιμο στάδιο, όπως ουσίες κατά των παρασίτων.

Καθώς περίπου το 15% των ασθενών της Covid-19 νοσούν σοβαρά, αναζητούνται επειγόντως θεραπείες, οι οποίες θα επιβραδύνουν ή-ακόμη καλύτερα- θα καταστρέφουν το νέο ιό, έτσι ώστε να σωθούν ζωές, αλλά και να μειωθεί ο χρόνος παραμονής των ασθενών στις μονάδες εντατικής θεραπείας.

Η συμμετοχή στη μελέτη του ΠΟΥ θα είναι απλή. Ο γιατρός θα συμπληρώνει τα στοιχεία του ασθενούς (επιβεβαιωμένου κρούσματος) στον ιστότοπο του ΠΟΥ και ο ασθενής θα δηλώνει εγγράφως ότι συναινεί στέλνοντας ηλεκτρονικά τη συγκατάθεση του στον ΠΟΥ. Αφού ο γιατρός αναφέρει ποια φάρμακα είναι διαθέσιμα στο νοσοκομείο του (από τις τέσσερις θεραπείες), ο ΠΟΥ θα τοποθετεί τυχαία τον ασθενή είτε σε κάποια από τις ομάδες που δοκιμάζουν νέα φάρμακα, είτε στις ομάδες ελέγχου που κάνουν τη στάνταρντ θεραπεία. Οι γιατροί θα πρέπει να δηλώσουν στον ΠΟΥ πότε ο ασθενής πήρε εξιτήριο ή πέθανε, πόσο χρόνο νοσηλεύθηκε και αν χρειάστηκε οξυγόνο ή διασωλήνωση.

Η μελέτη είναι τυχαιοποιημένη αλλά όχι διπλά «τυφλή», συνεπώς οι ασθενείς θα ξέρουν αν πήραν κάποιο υπό δοκιμή φάρμακο, κι έτσι μπορεί να υπεισέλθει ο παράγων υποβολής τύπου «πλασίμπο». Όμως ο ΠΟΥ βιάζεται, γι' αυτό κάνει επιστημονικές «εκπτώσεις» στη μεθοδολογία του. Αν κάποιο φάρμακο δείξει σαφή αναποτελεσματικότητα, η μελέτη γι' αυτό θα διακοπεί πρόωρα.

Οι τέσσερις υπό δοκιμή θεραπείες είναι οι εξής

Οι τέσσερις θεραπείες που δοκιμάζονται είναι τα ακόλουθα στοιχεία: το remdesivir, το lopinavir σε συνδυασμό με το ritonavir (με συνδυασμό αυτή της θεραπείας ή μη με ιντερφερόνη βήτα) και η υδροξυχλωροκίνη.

• Remdesivir: Είχε αρχικά αναπτυχθεί από την εταιρεία Gilead κατά του ιού Έμπολα και άλλων σχετικών ιών. Είχε δοκιμαστεί πέρυσι στην έξαρση του Έμπολα στο Κονγκό, αλλά δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι μπορεί να «φρενάρει» τους κορονοϊούς, γι' αυτό θα δοθεί σε αυτό το φάρμακο μια δεύτερη ευκαιρία. Δύο ασθενείς στις ΗΠΑ που ήδη το πήραν, εμφάνισαν άμεση βελτίωση, αλλά πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις που δεν μπορούν να αποδείξουν ότι το φάρμακο είναι ασφαλές και αποτελεσματικό. Σύμφωνα με Κινέζους επιστήμονες, από τα τέσσερα θεραπευτικά σχήματα της μελέτης Solidarity του ΠΟΥ, θεωρείται το πιο υποσχόμενο, καθώς, μεταξύ άλλων, ακόμη και σε μεγάλες δόσεις, δεν φαίνεται να είναι τοξικό. Είναι όμως ακριβό, χορηγείται ενδοφλέβια και πιθανότατα είναι πιο αποτελεσματικό, όταν χορηγείται σε πρώιμο στάδιο της λοίμωξης.

• Χλωροκίνη και Υδροξυχλωροκίνη: Ο πρόεδρος Τραμπ θεωρεί ότι η χλωροκίνη ότι «θα αλλάξει τους όρους του παιγνιδιού», πράγμα που οδήγησε σε μεγάλη ζήτηση σε πολλές χώρες γι' αυτό το γνωστό εδώ και δεκαετίες φάρμακο κατά της ελονοσίας. Το μειονέκτημα είναι ότι απαιτούνται μεγάλες δόσεις κατά του νέου ιού και το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές τοξικές παρενέργειες. Προηγούμενες μελέτες του δεν είναι ενθαρρυντικές. «Οι ερευνητές έχουν δοκιμάσει αυτό το φάρμακο στον ένα ιό μετά τον άλλο, αλλά ποτέ δεν «δούλεψε» στους ανθρώπους. Η δόση του που απαιτείται, είναι υπερβολικά υψηλή», σύμφωνα με την ειδική στις πνευμονικές λοιμώξεις Σουζάνε Χέρολντ του γερμανικού Πανεπιστημίου του Γκίσεν. Κινέζοι που δοκίμασαν τη χλωροκίνη σε πάνω από 100 ασθενείς με Covid-19, επεσήμαναν τα οφέλη της σε δημοσίευση στο BioScience, αλλά χωρίς να δώσουν λεπτομέρειες. Περισσότερες από 20 μελέτες έχουν γίνει στην Κίνα για το φάρμακο αυτό, αλλά τα αποτελέσματά τους δεν έχουν ακόμη δοθεί στον ΠΟΥ. Ερευνητές στη Γαλλία δοκίμασαν τη συγγενική υδροξυχλωροκίνη σε 20 ασθενείς με Covid-19 και ανέφεραν ότι μειώνει το ιικό φορτίο στους ασθενείς, αλλά η μελέτη τους δεν ήταν τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη. Ειδικά η υδροξυχλωροκίνη μπορεί να κάνει μεγαλύτερη ζημιά, καθώς έχει διάφορες παρενέργειες (π.χ. για την καρδιά). Αλλά θα δοκιμασθεί από τον ΠΟΥ για να υπάρξει επιτέλους μια σαφέστερη εικόνα.

• Ritonavir/Lopinavir: Συνδυαστική θεραπεία με την ονομασία Kaletra δύο φαρμάκων κατά του ιού HIV, εγκεκριμένη από το 2000. Μικρή πρόσφατη κλινική δοκιμή σε 199 ασθενείς στη Γουχάν της Κίνας, η οποία δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», απογοήτευσε γιατί δεν έδειξε κανένα αποτέλεσμα σε ασθενείς με Covid-19. Αλλά ο ΠΟΥ πιστεύει ότι πρέπει να γίνει μια νέα δοκιμή σε μεγαλύτερο εύρος ασθενών. Η θεραπεία είναι γενικά ασφαλής, αλλά αν αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα, μπορεί να κάνει σοβαρή ζημιά στο ήπαρ.

• Η Kaletra σε συνδυασμό με ιντερφερόνη βήτα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - efsyn.gr

Επίταξη των ιδιωτικών δομών υγείας - Αυτή τη φορά οι έμποροι της υγείας μπορούν να μην βγάλουν κέρδη πάνω στη ζωή και την αγωνία των ανθρώπων

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Στην Ελλάδα η επιλογή που έχει γίνει σε επιστημονικό και πολιτικό επίπεδο είναι η εξέταση για τον κορωνοϊό, όταν γίνεται στα δημόσια νοσοκομεία, να περιλαμβάνει ευπαθείς ομάδες με έντονα συμπτώματα ή περιπτώσεις με έντονα συμπτώματα. 

Η επιλογή αυτή εξηγείται από δύο παράγοντες που συνδέονται: 

— Τα πιο μαζικά τεστ μπορεί να φέρουν διασπορά του κορωνοϊού στα νοσοκομεία κι ενδεχομένως μεγαλύτερη αγωνία σε μέρος του πληθυσμού, αφού θα αυξηθούν τα επιβεβαιωμένα κρούσματα.

— Τη δυσκολία του συστήματος υγείας να αντιμετωπίσει περισσότερα τεστ λόγω της υποστελέχωσης, της έλλειψης εξοπλισμού, παράλληλα με την αντιμετώπιση των κρουσμάτων του κορωνοϊού που βρίσκονται στα νοσοκομεία (διαβάστε εδώ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υγειονομικοί που δίνουν ηρωικό αγώνα).

Σύμφωνα με τους ειδικούς ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων εκτιμάται ότι είναι πολλαπλάσιος από τα επιβεβαιωμένα κρούσματα. Χαρακτηριστική είναι η πιο πρόσφατη εκτίμηση του λοιμωξιολόγου κι εκπροσώπου του υπουργείου Υγείας, Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος υποστήριξε: Τουλάχιστον οκτώ με δέκα χιλιάδες είναι όσοι έχουν μολυνθεί αυτή τη στιγμή στη χώρα μας από τον κορονωϊό. Οι αριθμοί αυτοί προκύπτουν από τα μαθηματικά μοντέλα που συνεχίζουμε να παρακολουθούμε για τη διασπορά του ιού στη χώρα μας. Η διαφορά μεταξύ εκτίμησης του αριθμού κρουσμάτων και των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων (695 σύμφωνα με τη σημερινή [23/3/2020] ενημέρωση) είναι εμφανής. 

Ανεξαρτήτως των μεθόδων και στρατηγικών αντιμετώπισης (σύμφωνα με άλλες επιστημονικές προσεγγίσεις εκτιμάται ότι χρειάζεται να υπάρχει η απόλυτα πραγματική εικόνα των κρουσμάτων), δεν θα διαφωνούσες κανείς – λογικά – ότι χρειάζεται ενίσχυση των μέσων εξέτασης για τον κορωνοϊό στο δημόσιο σύστημα υγείας. Στο βαθμό που συμφωνούμε σε αυτό υπάρχει τρόπος: 

Επίταξη των ιδιωτικών δομών υγείας – αρκετά εμπορεύτηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα το τεστ για τον κορωνοϊο – με διάθεση του εξοπλισμού και του ιατρικού προσωπικού τους στο δημόσιο σύστημα υγείας, για δύο λόγους: 

— Ενισχύεται η μάχη κατά του κορωνοϊού που αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία, σε παγκόσμιο επίπεδο.

— Σταματά η εξέταση για τον κορωνοϊό να είναι ένα ακόμα εμπόρευμα, ένα «προϊόν» που (αν έχεις βασικά συμπτώματα) ή πρέπει να έχεις χρήματα για να την κάνεις ή ψάχνεις «προσφορές», όπως αυτές που προτείνουν διάφοροι «πλασιέ» τύπου Πορτοσάλτε.

Αν δεν σταματήσει το εμπόριο της εξέτασης σε λίγο θα δούμε – αν δεν έχει γίνει ήδη – στη λίστα «παροχών» των ιδιωτικών δομών «πακέτα» για τεστ του κορωνοϊού με άλλες υπηρεσίες υγείας. Κι όλα αυτά φυσικά σε… «καλή τιμή». 

Αυτή τη φορά οι έμποροι της υγείας μπορούν να μην βγάλουν κέρδη πάνω στη ζωή και την αγωνία των ανθρώπων. Έτσι, με την επίταξη των ιδιωτικών δομών υγείας και παράλληλα με την (απαραίτητη) ενίσχυση των δημοσίων νοσοκομείων θα διαμορφωθεί ένα δίκτυο εξετάσεων για τον κορωνοϊό, οι οποίες θα γίνονται σε μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού που έχει συμπτώματα. Η αύξηση των τεστ θα δώσει και δυνατότητα πιο ολοκληρωμένης έρευνας των κρουσμάτων. Προφανώς, οι επιστημονικοί υπεύθυνοι θα θέσουν τα κριτήρια διεύρυνσης των εξετάσεων, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τις δομές που θα γίνονται αλλά και τις δομές που μπορούν να ελέγξουν τα δείγματα, σε συνδυασμό με τον χρόνο παράδοσης της απάντησης (έχει σημασία λόγο της διάρκειας της νόσου). Τα κριτήρια θα επαναπροσδιορίζονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα ανάλογα με τις εξελίξεις και τα δεδομένα.

Τα παραπάνω έχουν αφετηρία το εξής απλό «στοιχείο»: Στην εποχή του κορωνοϊού, που σαρώνει ολόκληρο τον κόσμο και ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, το τεστ δεν μπορεί να είναι μέρος της «αγοράς». Από τη στιγμή που υπάρχει ιατρική εκτίμηση για την κάθε περίπτωση, δεν είναι δυνατόν να μπαίνει εμπόδιο το αντίτιμο για μια εξέταση που αφορά την υγεία του κάθε ανθρώπου και του κόσμου ολόκληρου. Δεν είναι ανθρώπινο.

πηγη: imerodromos.gr

Tο διάγγελμα Μητσοτάκη δεν ήταν τίποτε άλλο από μια αναπαραγωγή βαρύγδουπου λόγου, πατριωτικών κλισέ και κοινωνικής στοχοποίησης

Ήταν μια προσπάθεια μετάβασης από τον κοινωνικό αυτοματισμό στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Στην αυτοπροστασία ως αποτέλεσμα επιβολής και όχι ως ενσυναίσθητη επιλογή. Και αυτό χρήζει προσοχής.

Δέκα χρόνια κρίσης στην Ελλάδα είναι αρκετά ώστε να αποκωδικοποιήσει κανείς λέξεις όπως «δημόσιο συμφέρον» ή «σηκώνουμε το βάρος της πατρίδας». Να κατανοήσει ότι η συλλογικοποίηση της ευθύνης που βαρύνει πρωτίστως την κυβέρνηση, αποσκοπεί στο να μας καταστήσει συνενόχους σε ένα χρόνιο έγκλημα. Να στιγματίσει και να διαιρέσει το κοινωνικό σύνολο σε «επιπόλαιους» και συνετούς, σε «ανεύθυνους» και υπεύθυνους. Να δημιουργήσει ένα νέο καθεστώς άκριτης υπακοής και πειθάρχησης.

Την ώρα που τα δημόσια νοσοκομεία καταρρέουν, που οι γιατροί εξοντώνονται, που οι ΜΕΘ δεν επαρκούν, που μαζικά tests δε γίνονται, ο Μητσοτάκης προτίμησε να εξαγγείλει μια σειρά αστυνομικών μέτρων, αντί για μια σειρά μέτρων κοινωνικής πρόνοιας. Και αυτό είναι μια εγκληματική ευθύνη. Ήταν απίστευτα ειλικρινής χρησιμοποιώντας τα λόγια του Ρούσβελτ: «Ο έπαινος ανήκει στον άνθρωπο που είναι πραγματικά στην αρένα, με πρόσωπο γεμάτο ιδρώτα και αίμα, που έχει όμως ενθουσιασμό και αφοσίωση, γιατί ξοδεύει τον εαυτό του σε έναν άξιο σκοπό».

Πράγματι. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι τραυματιοφορείς και όλο το προσωπικό των νοσοκομείων, έχει ριχθεί σε μια αρένα. Σε μια ρωμαϊκή αρένα χωρίς πανοπλία. Πράγματι τα πρόσωπά τους είναι γεμάτα με ιδρώτα και αίμα. Και γι’ αυτό υπάρχουν ευθύνες από τους αρμόδιους. Πράγματι έχουν πρωτοφανή ενθουσιασμό και αφοσίωση. Και αυτό τους τιμά. Πράγματι ξοδεύουν τον εαυτό τους σε έναν άξιο σκοπό. Και αυτό το τελευταίο είναι η πιο αισχρή παραδοχή. Η παραδοχή ότι οι υγειονομικοί χωρίς καμία μέριμνα και φροντίδα, θυσιάζουν τους εαυτούς τους γιατί δεν κάνει κάτι άλλο ο Μητσοτάκης και οι συν αυτώ.

Όταν ένας πρωθυπουργός είναι τόσο γενναιόδωρος στο ξόδεμα ανθρώπων, μάλλον κάτι έχει πάει πολύ λάθος. Κάποιοι «ηρωοποιούνται» για να κρυφτούν από πίσω τους κάποιοι άλλοι. Κάποιοι τόσο μικροί και υποκριτές, που ακόμη και τώρα προτιμούν να δημιουργήσουν ένα πρόπλασμα αστυνομικού κράτους, παρά να στηρίξουν έμπρακτα την κοινωνία με μαζικά tests, με προσλήψεις γιατρών, με επιτάξεις ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών. Ξανά λοιπόν: Δεν υπάρχουν άνθρωποι για ξόδεμα. Δεν έχει σημασία αν κάποιος πεθαίνει από κορωνοϊό ή μητσοτακισμό. Έχει σημασία ότι πεθαίνει. Δεν έχει σημασία αν πεθαίνει με διθυράμβους ή με λυγμούς. Έχει σημασία ότι πεθαίνει.

Και όσο κόσμος πεθαίνει, η επικοινωνία ζει και βασιλεύει. Γιατί χρειάζονται «αποθέματα σθένους και υπομονής για να ξεπεράσουμε την κρίση». Γιατί «η πατρίδα περνά στα χέρια μας». Γιατί «Ελλάδα είμαστε όλοι». Κλισέ, τσιτάτα, λαμπιρίζουσες αοριστίες. Και μαζί με αυτά και λίγη αγιοποίηση του κυρίου Τσιόδρα που η ομολογουμένως ευγενική φυσιογνωμία του αξιοποιείται στην επιβολή αυτής της κοινωνικής συναίνεσης που αποζητούσαν δεκαετίες. Λίγο να δει κανείς τα ρεπορτάζ που σκιαγραφούν το προφίλ του μειλίχιου επιστήμονα αντιλαμβάνεται πολλά. Άλλωστε και ο ίδιος ο Μητσοτάκης στο διάγγελμα αναφέρθηκε στον Τσιόδρα που πριν λίγες μέρες «μίλησε με ένα κόμπο στο λαιμό».

Νομίζω αξίζει να σταθούμε στο εξής. Δεν υπάρχουν περίοδοι αναστολής της ταξικότητας των κοινωνιών. Περίοδοι που δύο κόσμοι εκ δια μέτρου αντίθετοι ενώνονται για το «συλλογικό καλό». Γιατί απλούστατα υπάρχει διαφορετική αντίληψη αυτού του συλλογικού καλού. Αντίθετα, σε περιόδους όπως η σημερινή οι αντιθέσεις αυτών των κοινωνιών αποκτούν νέα διάσταση. Γιατί το διακύβευμα αυτών των αντιθέσεων δεν είναι οι επιμέρους καταπιέσεις στη ζωή αλλά η ίδια η ζωή ως έννοια. Και αυτό δεν είναι διχασμός. Είναι η καλύτερη συστράτευση στην υπηρεσία του ανθρώπου. Ο ελάχιστος ανθρωπισμός σε μια τερατώδη κατάσταση.

Και όποιος δεν το βλέπει αυτό, μάλλον φλερτάρει με το θάνατο.

*Ο τίτλος προέρχεται από στίχο του Γιάννη Αγγελάκα και μάλλον θα χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στις σημερινές συνθήκες.

πηγη: rproject.gr

«Αντί η κυβέρνηση να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να προφυλαχθούν οι εστιακοί φοιτητές από την νέα πανδημία, επιλέγει την εύκολη λύση, να πετάξει χιλιάδες εστιακούς έξω από τα δωμάτιά τους.  Το που θα πάνε βέβαια, και πως θα ταξιδέψουν με ασφάλεια, της είναι αδιάφορο.» Αυτό τονίζει σε δήλωση του ο Χρήστος Κοσίνας, μεταπτυχιακός φοιτητής του πανεπιστημίου Πατρών και περιφερειακός σύμβουλος με την Αριστερή Παρέμβαση Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 

Χαιρετίζουμε τη στάση των φοιτητών που διαμένουν στη Φοιτητική Εστία Πάτρας και κινητοποιήθηκαν σήμερα 23/3/2020 απαιτώντας το αυτονόητο δικαίωμα της συνέχισης της στέγασής τους στην Εστία. 

Η πρόσφατη ΚΥΑ με  αριθμ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 20021/21 – 03 – 2020 ΚΥΑ (Β ́ 956) της κυβέρνησης που επιβάλλει το κλείσιμο των φοιτητικών εστιών σε όλη την Ελλάδα λόγω μέτρων πρόληψης και αναστολής της μετάδοσης του κορωνοϊού είναι απαράδεκτη ενέργεια, έξω από κάθε σοβαρή πρακτική προφύλαξης ενάντια στην επιδημία. Η απόφαση έξωσης των αποτελεί ευθεία επίθεση στη υγεία του πιο οικονομικά αδύναμου κομματιου των φοιτητών. Πρόκειται για μια κυβερνητική απόφαση που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τις προτροπές έως απαγορεύσεις των προηγούμενων ημερών της ίδιας κυβέρνησης να μην πηγαίνουν στην επαρχία κάτοικοι των πόλεων για να μην μεταδώσουν τον ιό. 

Αντί η κυβέρνηση να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να προφυλαχθούν οι εστιακοί φοιτητές από την νέα πανδημία, επιλέγει την εύκολη λύση, να πετάξει χιλιάδες εστιακούς έξω από τα δωμάτιά τους. Παράλληλα με την επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας, «αποφασίζει και διατάζει» χιλιάδες φοιτητές σε όλη την Ελλάδα, με ιδιαίτερες οικονομικές δυσκολίες, να εγκαταλείψουν τις εστίες. Το που θα πάνε βέβαια, και πως θα ταξιδέψουν με ασφάλεια, της είναι αδιάφορο.

Η κίνηση αυτή είναι ξεκάθαρα ενάντια στις συστάσεις του ΕΟΔΥ για αποφυγή μαζικών μετακινήσεων. Πολλοί φοιτητές που διαμένουν στην εστία παράλληλα εργάζονται, δραστηριοποιούνται στην έρευνα που συνεχίζει να διεξάγεται στο πανεπιστήμιο, για λόγους προφύλαξης των οικογενειών τους δεν επιλέγουν να μετακινηθούν σε οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας.

Η στάση της πρυτάνεως του πανεπιστημίου Πάτρών, κ. Κυριαζοπούλου είναι τουλάχιστον θλιβερή και επικίνδυνη. Επιλέγει να στοχοποιήσει ως μειοψηφία τους φοιτητές που αντιδρούν και ζητούν τα αυτονόητα. Οι πρωτοφανείς αναφορές της πως η διαμονή τους στην εστία αποτελεί κίνδυνο για το παρακείμενο νοσοκομείο του Ρίου που αποτελεί κέντρο αναφοράς για τον κορωνοιό, είναι απαράδεκτες και αντιεπιστημονικές, τις οποίες κάθε μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας θα πρέπει να καταδικάσει. Δεν μπορεί να κατηγορεί τους φοιτητές ότι δεν τηρούν μέτρα ασφαλείας κατά τη διαμαρτυρία τους, τη στιγμή που φέρει σημαντική ευθύνη για το τρόπο κινητοποίησης των φοιτητών.

Προτίμα να τους γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη και να καλέσει την αστυνομία να παρέμβει στο χώρο του πανεπιστημίου, στο χώρο του ασύλου, για να μπορέσει να αποχωρήσει!

Θα πρέπει οι αρμόδιες αρχές, η περιφέρεια, το υπουργείο, η πρυτανεία του πανεπιστημίου Πατρών να μεριμνήσουν άμεσα για την διαμονή με ασφάλεια των φοιτητών στα δωμάτια των εστιών τους. Οι φοιτητές με τις ανακοινώσεις τους ζητούν:

1. Να μην κλείσει καμία εστία πανελλαδικά.

2. Με κρατική χρηματοδότηση να δοθεί χρηματικό επίδομα σίτισης σε κάθε οικότροφο, για την χρονική περίοδο που η φοιτητική λέσχη θα είναι κλειστή.

3. Να μην γίνει καμία διακοπή των παροχών της ΦΕΠ που καλύπτουν τις βασικές ανάγκες των οικοτρόφων (ρεύμα, νερό, πλυντήρια και internet- δεδομένου ότι πραγματοποιούνται οι διαδικτυακές διαλέξεις.)

4. Να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα καθαριότητας με κρατική ευθύνη: Αντισηπτικά στους κοινόχρηστους χώρους καθώς και διάθεση αντισηπτικών και καθαριστικών στους οικοτρόφους. Παροχή στους εργαζομένους όλου του απαραίτητου εξοπλισμού απολύμανσης (μάσκες, γάντια κ.τ.λ) Τακτική απολύμανση στους κοινόχρηστους χώρους.

5. Να πραγματοποιηθούν δωρεάν τεστ ελέγχου του Convid19, σε όλους τους οικοτρόφους, δεδομένου του ότι ζούμε πάρα πολύ κοντά στο κέντρο εντατικής φροντίδας για τον ιό, του Ρίου καθώς και μετακινούμαστε με τα ίδια μέσα μεταφοράς με το προσωπικό του νοσοκομείου.

Χρήστος Κοσίνας

Μεταπτυχιακός φοιτητής, Πανεπιστήμιο Πατρών

Περιφερειακός σύμβουλος στην Αχαΐα

Αριστερή Παρέμβαση Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα.

πηγη:  prin.gr

του Παναγιώτη Θέμελη

Σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι διατυπώσει άλλο ένα κατηγορώ στον καπιταλισμό και τους πολιτικούς του εκπροσώπους για το πασιφανές γεγονός ότι ξεχαρβάλωσε το κρατικό σύστημα υγείας και άφησε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του χωρίς εφόδια. Σκοπός του είναι να αναδείξει μια ενοχή πολύ σοβαρότερη που είναι αδύνατον να επιλυθεί στο πλαίσιο του.

Στο τομέα της Βιολογίας που ασχολείται με την ποικιλότητα των οργανισμών υπάρχει ένα μαθηματικό μοντέλο που συσχετίζει τον πληθυσμό ενός είδους Ν(t) σε κάποια χρονική στιγμή t, με την φέρουσα ικανότητα Κ του είδους. Η φέρουσα ικανότητα του είδους Κ υποδηλώνει το όριο μέχρι το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί ένας πληθυσμός με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον καθώς και την ύπαρξη πόρων. [1]  Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό για κάθε είδος υπάρχει ένας μέγιστος πληθυσμός που μπορεί να υπάρξει σε ένα συγκεκριμένο ζωτικό χώρο. Στο βαθμό που ο μέγιστος αυτός πληθυσμός αρχίζει να προσεγγίζεται, προφανώς θα εμφανίζεται μια έντονη τάση αναζήτησης νέου ζωτικού χώρου κατάλληλων περιβαλλοντικών συνθηκών και ύπαρξης πόρων (τροφική αλυσίδα κλπ). Αναπόφευκτα εμφανίζεται και ένας ανταγωνισμός των ειδών που οδηγεί σε δυναμικές ισορροπίες των πληθυσμών ανάλογα με τις δυνατότητες και ιδιότητες που έχει το κάθε είδος. Στις ισορροπίες αυτές ο άνθρωπος λειτουργεί με ισχυρότερο και πολλαπλότερο τρόπο από τα άλλα είδη. Οι λόγοι είναι οι εξής:

Α) Ο πολλαπλασιασμός του πληθυσμού του σαν είδος. Σύμφωνα με το παραπάνω μοντέλο ο ζωτικός χώρος της υδρογείου αντιστοιχεί σε ένα μέγιστο πληθυσμό 10,5 περίπου δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ο σημερινός παγκόσμιος πληθυσμός αγγίζει τα 7,5 δισεκατομμύρια. (USA Census Bureau). Στο διάγραμμα φαίνεται η εξέλιξη του παγκόσμιου πληθυσμού από το 1950 ως τις μέρες μας και μπορούμε να δούμε και το ρυθμό αύξησης από την κλίση της γραφικής παράστασης. Φυσικά σύμφωνα με μαθηματικό μοντέλο ο ρυθμός αύξησης αναμένεται να ελαττωθεί. Με ποιο τρόπο θα συμβεί όμως αυτή η μείωση; Με σταδιακή μείωση του ρυθμού γεννήσεων; Με σταδιακή αύξηση του ρυθμού θανάτων; Η με συνδυασμό και των δύο παραγόντων; Και από ποιους παράγοντες – παραμέτρους καθορίζεται αυτό; Όπως και να έχει η αναζήτηση ζωτικού χώρου υπάρχει και στον άνθρωπο και αυτό δημιουργεί μικρότερες ή μεγαλύτερες πιέσεις στο ζωτικό χώρο άλλων ειδών.

Β) Η ιδιότητα του ανθρώπου να μετασχηματίζει τη φύση συνειδητά με τη βοήθεια επιστήμης και τεχνολογίας, πράγμα που δεν συμβαίνει στα άλλα είδη. Η παρέμβαση αυτή του ανθρώπου δεν είναι αφύσικη. Όλα τα είδη παρεμβαίνουν στη φύση με το ένστικτο της επιβίωσης. Άλλα είδη περισσότερο άλλα λιγότερο ανάλογα με το πόσο μεγάλες είναι οι ανάγκες αυτές και τι δυνατότητες έχει το κάθε είδος. Η παρέμβαση του ανθρώπου είναι ισχυρότερη αφ’ ενός γιατί οι ανάγκες του δεν καθορίζονται μόνο από το ένστικτο της επιβίωσης άλλα και από πολιτισμικούς παράγοντες και αφ’ ετέρου γιατί γίνονται με τη συνεχώς πολλαπλασιαζόμενη γνώση της επιστήμης. Προστίθεται επομένως μια ακόμη πίεση προς το ζωτικό χώρο άλλων ειδών δυνατότερη ή ασθενέστερη σε κάθε είδος, ανάλογα με την ένταση των αναγκών του ανθρώπου. Τι επιπτώσεις μπορεί λοιπόν να προκύψουν αν η παρέμβαση του ανθρώπου στους ζωτικούς χώρους οργανισμών γίνεται αλόγιστα, άναρχα και χωρίς προηγούμενη σοβαρή επιστημονική μελέτη για την αλληλεπίδραση και ισορροπία με τα άλλα είδη της υδρογείου;

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος οργανώνει την παραγωγή του και την κοινωνία του είναι καθοριστικός παράγοντας τόσο για την ποιότητα όσο και για την ισχύ της παρέμβασης του στους πληθυσμούς των άλλων ειδών.

Αλλά ας έρθουμε στους ιούς. Οι ιοί είναι ένα πακεταρισμένο γενετικό υλικό, που σύμφωνα με την επιστήμη της βιολογίας ενυπάρχουν σαν υποχρεωτικά παράσιτα στα κύτταρα όλων σχεδόν των ειδών και σε κάθε οικοσύστημα. Αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται στους οργανισμούς - ξενιστές τους στο βαθμό που συντηρούνται από τα κύτταρα τους και βοηθιούνται να πολλαπλασιαστούν. Αποκτούν μια ισορροπία και με τους μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού του κάθε ξενιστή. Επομένως και ο πληθυσμός των ιών αυτών καθορίζεται από τον πληθυσμό του είδους στον οργανισμό του οποίου «φιλοξενούνται». Σε μια τέτοια ισορροπία ο ιός δεν αναζητά διέξοδο δεν αναπτύσσει και δεν έχει ανάγκη ανάπτυξης μηχανισμών μετάδοσης σε άλλα είδη. Στην περίπτωση όμως που ο πληθυσμός του είδους που τον «φιλοξενεί» δέχεται εντατική πίεση η πίεση αυτή θα μεταφέρεται και στον πληθυσμό αυτών των ιών. Τότε ο ιός αναζητώντας διέξοδο «επιβίωσης» μπορεί να αναπτύσσει στελέχη τέτοια που να ξεκλειδώνουν την είσοδο του στα κύτταρα άλλων οργανισμών τα οποία μέχρι τότε δεν είχε «επισκεφτεί». Έτσι λοιπόν η πιθανότητα, κάποιοι ιοί που «κατοικούν» σε άλλα ζώα να αναγκαστούν να αναπτύξουν στελέχη που θα ξεκλειδώνουν το ανθρώπινο κύτταρο, θα αυξάνεται όσο η ένταση της πίεσης του ανθρώπου στους ζωτικούς χώρους αυτών των πληθυσμών αυξάνεται. Όσο η επιστήμη δεν έχει την δυνατότητα να μελετά και να σχεδιάζει το τρόπο της ανθρώπινης παρέμβασης στους ζωτικούς χώρους των άλλων πληθυσμών.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα από την άποψη αυτή είναι μια εργασία που δημοσιεύτηκε το 2015 στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό nature MEDICINE (a SARS- like cluster of circulating bat corona viruses shows potential of human emergence) στο οποίο περιγράφεται η δυνατότητα ενός κορονοιού που φιλοξενείται στις νυχτερίδες να αναπτύξει μηχανισμό περάσματος στο ανθρώπινο κύτταρο [1].

Τίθεται λοιπόν το απόλυτα βάσιμο ερώτημα. Μήπως η ολοένα και εντατικότερη παρέμβαση του ανθρώπου στα άλλα είδη θα αρχίσει να συνοδεύεται από όλο και συχνότερη εμφάνιση τέτοιων ιών; Μήπως οι ιοί αυτοί θα έπρεπε εκτός από την καθαρά ιατρική τους αντιμετώπιση να ερευνηθούν από την επιστήμη και σαν κωδικοποιημένα μηνύματα της φύσης;

Αβίαστα ο συλλογισμός μας επανέρχεται λοιπόν στον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η παραγωγή και η κοινωνική ζωή του ανθρώπου. Μια παραγωγή που οργανώνεται πάνω στην αναζήτηση μέγιστου κέρδους, με την αγορά να αναζητά την παραγωγή προϊόντων – εμπορευμάτων που να αποδίδουν κέρδος, και με τον ανταγωνισμό των οικονομικών συγκροτημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο να γίνεται όλο και σκληρότερος. Ο καπιταλισμός γίνεται ολοένα και πιο καταστροφικός για την φύση στην άναρχη και χωρίς μελέτη προσπάθεια του να αντλήσει από τη φύση πρώτες ύλες με το λιγότερο κόστος. Υποτάσσει την επιστήμη στις ανάγκες παραγωγής κερδοφόρων εμπορευμάτων και δεν την αφήνει να αναζητήσει τις επιπτώσεις των παρεμβάσεων του. Πιέζει τα επιστημονικά εργαστήρια να του παράγουν νέα εμπορεύματα, νέες τεχνολογίες, γρήγορα και με μικρό κόστος αδιαφορώντας για την παραβίαση πρωτοκόλλων ελέγχου και προστασίας.

Δεν χρειάζεται κανείς να καταφύγει σε σενάρια συνωμοσίας για να φανερωθεί το αποκρουστικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Για να δει ότι αυτός ο τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας φτάνει στα ιστορικά του όρια. Ότι αν συνεχίσει η ανθρωπότητα να οργανώνεται με καπιταλιστικό τρόπο θα στρέφεται ολοένα και περισσότερο ενάντια στον εαυτό της.

Οι οικονομικές κρίσεις που σταδιακά παύουν να γίνονται περιοδικές και γίνονται πλέον πυκνότερες στο χρόνο, προοιωνίζονται ότι πλησιάζει το ιστορικό όριο του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης. Είναι ενδείξεις που προέρχονται από το εσωτερικό του, από την οικονομία.

Το ερώτημα είναι, μήπως ο SARS-CoV-2 αποτελεί κι αυτός άλλη μια ένδειξη ότι η καπιταλιστική οργάνωση φτάνει στο όριο της; Ότι αρχίζει πια να βάζει σε κίνδυνο όλα τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας σε όλους τους τομείς και στον τομέα της υγείας; Μήπως πρέπει να δοθεί ένα άλλο περιεχόμενο στις έννοιες της προόδου και του εκσυγχρονισμού, αφήνοντας πίσω μας το περιεχόμενο που δίνει η ανάγκη της αγοράς για την παραγωγή νέων κερδοφόρων εμπορευμάτων; Μια άλλη κατεύθυνση στην επιστημονική έρευνα που θα γίνεται με επίκεντρο την ολόπλευρη ικανοποίηση των υλικών και πνευματικών αναγκών του ανθρώπου και επομένως να γίνεται με μια πιο σφαιρική και πιο αναλυτική διερεύνηση των δυνατοτήτων; Μήπως πρέπει η ανθρωπότητα να κάνει το επόμενο ιστορικό βήμα για να μπορέσει να δει την παραγωγή της επιστημονικά σε ισορροπία με τα άλλα είδη οργανισμών και όχι καταστρέφοντας τους ζωτικούς τους χώρους;

Τελικά μήπως η φύση μας στέλνει ένα δικό της μήνυμα με κώδικα SARS-CoV-2; Ένα μήνυμα τόσο απλό όσο «αλλάξτε τον καπιταλιστικό τρόπο οργάνωσης»;

Το σίγουρο είναι ότι την δυνατότητα αποκωδικοποίησης τέτοιων μηνυμάτων την έχει μόνο η εργατική τάξη που ένα κομμάτι της (γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς κλπ) φροντίζει τώρα να διαφυλάξει αυτό που ο καπιταλισμός της αρνείται. Την υγεία.

[1] Είναι αναγκαίο να αναφέρουμε εδώ ότι το άρθρο αυτό κακώς χρησιμοποιήθηκε από κάποιους σαν απόδειξη η ένδειξη ότι ο ιός SARS-CoV-2 κατασκευάστηκε εργαστηριακά σαν όπλο ανταγωνισμού. Η επιστημονική έρευνα αυτή κατέδειξε την δυνατότητα ιών που «κατοικούν» στα κύτταρα ενός οργανισμού, να αναπτύξουν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις «κλειδί» ανοίγματος της εισόδου σε άλλο οργανισμό ακόμα και στον άνθρωπο.

πηγη: kommon.gr

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

«Ατομική ευθύνη». Σε αυτήν τη φράση συνοψίζεται η προσπάθεια της κυβέρνησης και των αστικών επιτελείων να συγκαλύψουν ένα καπιταλιστικό έγκλημα: την αποσάθρωση της δημόσιας Υγείας και την προφανή κρατική ανεπάρκεια στη διαχείριση της πανδημίας του Covid-19.

Τα περί «ατομικής ευθύνης», που με κάθε ευκαιρία υπενθυμίζει στο λαό ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, δεν συνιστά ασφαλώς κάποια πρωτοτυπία. Αντίθετα, αποτελεί διαχρονικό σύνθημα των αστικών κυβερνήσεων το οποίο βασίζεται στο αντιδιαλεκτικό ιδεολόγημα ότι η Υγεία, η Παιδεία, η ασφάλιση, η εργασία, κλπ – το σύνολο, δηλαδή, των κοινωνικών αγαθών – αποτελούν «ατομική υπόθεση».

Ο σκοπός είναι ο εξής: Αφενός, να μπολιαστούν οι εργαζόμενοι – ιδιαίτερα η νέα γενιά – με την αντίληψη ότι δεν υπάρχει λόγος να διεκδικούν δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, αφού η υγεία είναι «ατομικό» και «προσωπικό» ζήτημα του καθενός. Αφετέρου, να δικαιολογηθεί στην συνείδηση του λαού η ολοένα και μεγαλύτερη περικοπή κοινωνικών δαπανών, η κρατική υποχρηματοδότηση τομέων όπως η Υγεία και η Παιδεία και η παράδοσή τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Στη βάση αυτού του ιδεολογήματος επιστρατεύεται η «ατομική ευθύνη» ώστε να συσκοτιστούν οι τεράστιες ελλείψεις, τα κενά και οι ανεπάρκειες του συστήματος Υγείας.

Ποιος όμως ευθύνεται για την έλλειψη σε κλίνες ΜΕΘ (6 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους), την υποστελέχωση σε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, το κλείσιμο και τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, την πλήρη απαξίωση των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, την ανεπάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού, κλπ;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Είναι η πολιτική διαχρονικά των αστικών κυβερνήσεων που ευθύνεται για την σημερινή κατάσταση. Μια πολιτική που, παρά τις όποιες επί μέρους διαφοροποιήσεις της, ήταν πάντοτε προσαρμοσμένη στην ικανοποίηση των στρατηγικών επιδιώξεων του κεφαλαίου.

Ποιοι, λοιπόν, επιστρατεύουν σήμερα, ξεδιάντροπα και προκλητικά, την «ατομική ευθύνη» προκειμένου να «νίψουν τας χείρας τους» για τις επιπτώσεις της πανδημίας;

Είναι αυτοί που επί δεκαετίες φρόντισαν για την απαξίωση του δημόσιου συστήματος Υγείας.

Που μείωναν κατακόρυφα τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την Υγεία, ενώ συνέχιζαν να δίνουν απλόχερα δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτικές δαπάνες για το ΝΑΤΟ.

Που έκλειναν νοσοκομεία και απέλυαν εργαζόμενους, γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, στο όνομα του «συμμαζέματος του κράτους» και των «δημοσιονομικών στόχων».

Που έβαλαν την υγεία του λαού στο ζύγι του «κόστους-οφέλους», παραδίδοντας την «βορά» στο επιχειρηματικό κεφάλαιο.

Η τακτική τους είναι πλέον γνωστή. Κάθε έγκλημα του καπιταλισμού βαφτίζεται «φυσική καταστροφή», «φυσική εξέλιξη των πραγμάτων» και επιστρατεύεται, ως βολικό άλλοθι, η «ατομική ευθύνη». Το είδαμε και κατά το παρελθόν, σε περιπτώσεις σεισμών, πυρκαγιών και πλημμυρών όπου – και τότε – επιχειρήθηκε να συσκοτιστεί η ευθύνη του κράτους για έργα υποδομής (αντιπυρικής, αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής προστασίας).

Αυτήν τη φορά ο λαός δεν πρέπει να τους κάνει τη χάρη. Η αναγκαία ατομική υπευθυνότητα για τήρηση των κανόνων υγιεινής και προστασίας από τον κορονοϊό δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να συγκαλύψει τις αμαρτίες του αστικού κράτους.

Αντίθετα, πρέπει να αναδειχθεί πως η κύρια ατομική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου, του κάθε ενσυνείδητου ανθρώπου, είναι μια και μοναδική: να αντιληφθεί ότι η μήτρα της φτώχειας, της ανθρώπινης δυστυχίας, των πολέμων, των ανισοτήτων και της κοινωνικής ερημοποίησης είναι το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και πως μόνο με τη συμμετοχή του στον συλλογικό αγώνα για μια άλλη εξουσία που θα ικανοποιεί τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, μπορούν να ξημερώσουν καλύτερες μέρες.

Νίκος Μόττας Γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Είναι υποψήφιος διδάκτορας (Phd) Πολιτικής Επιστήμης, Διεθνών Σχέσεων και Ιστορίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων (Master of Arts) στις διπλωματικές σπουδές (Παρίσι) και στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβίβ). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνόφωνα και ξενόγλωσσα μέσα.

πηγη: atexnos.gr