Τάσος Παππάς

Ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, συνεχίζοντας την πολιτική Τραμπ, διακήρυσσε ότι έχει κλείσει συμφωνία με τους Ταλιμπάν για μεταβατική κυβέρνηση και για τη λειτουργία του αεροδρομίου της Καμπούλ και εξέφραζε τη σιγουριά του ότι είναι πολύ απίθανη η πλήρης κατάληψη της χώρας από τους Ταλιμπάν. Αυτά του έλεγαν οι μυστικές υπηρεσίες του, αυτά έλεγε στους Αμερικανούς πολίτες. Επεσαν έξω

Δύο πρόεδροι των ΗΠΑ, ο Τζορτζ Μπους ο μικρός και ο Μπαράκ Ομπάμα, που ήθελε να γίνει μεγάλος αλλά αστόχησε, είχαν προαναγγείλει το τέλος των Ταλιμπάν καμιά δεκαριά φορές. Τους πολέμησαν με όλα τα μέσα, κινητοποίησαν το ΝΑΤΟ, μετέτρεψαν την περιοχή σε ερειπιώνα, βομβάρδισαν αδιακρίτως, σκότωσαν αμάχους, έστειλαν στο Γκουαντάναμο για ανάκριση με σύγχρονες μεθόδους στρατιές υπόπτων, υποσχέθηκαν εξαγωγή της δημοκρατίας χωρίς… ανταλλάγματα και βεβαίως πάταξη της τρομοκρατίας (αυτόν τον λόγο είχαν επικαλεστεί για να δικαιολογήσουν την εισβολή). Απέτυχαν παταγωδώς σε όλους τους στόχους. Μοναδική εξαίρεση η εξόντωση του αρχηγού της Αλ Κάιντα, Οσάμα μπιν Λάντεν. Οι Ταλιμπάν αμύνθηκαν σθεναρά με τα όπλα που τους είχαν δώσει οι Αμερικανοί για να αντιμετωπίσουν τους Σοβιετικούς (αυτοί ήταν την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου το αντίπαλο δέος) και άντεξαν.

Πρώτα έδιωξαν τους Ρώσους με τη γενναιόδωρη βοήθεια των απίστων και αποθεώθηκαν απ’ αυτούς γιατί με τη νίκη τους άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του υπαρκτού σοσιαλισμού και τώρα υποχρεώνουν σε ταπεινωτική υποχώρηση τους πρώην προστάτες και ευεργέτες τους. Ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν συνεχίζοντας την πολιτική Τραμπ διακήρυσσε ότι έχει κλείσει συμφωνία με τους Ταλιμπάν για μεταβατική κυβέρνηση και για τη λειτουργία του αεροδρομίου της Καμπούλ και εξέφραζε τη σιγουριά του ότι είναι πολύ απίθανη η πλήρης κατάληψη της χώρας από τους Ταλιμπάν. Αυτά του έλεγαν οι μυστικές υπηρεσίες του, αυτά έλεγε στους Αμερικανούς πολίτες. Επεσαν έξω.

Οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την πρωτεύουσα και τις πόλεις με περίπατο, η κυβέρνηση του Αφγανιστάν την κοπάνησε νύχτα, φαντάζομαι όχι με άδειες τσέπες, οι πρεσβείες των ΗΠΑ και των δυτικών χωρών εκκενώνονται όπως όπως, τα αμερικανικά όπλα έπεσαν στα χέρια των Ταλιμπάν και η συμφωνία έμεινε στα χαρτιά. Ούτε μεταβατική κυβέρνηση ούτε προστασία του αεροδρομίου.

Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι και οι άλλες συμφωνίες που έχουν γίνει δεν πρόκειται να εφαρμοστούν. Οπως συνήθως συμβαίνει, μετά τη συντριβή στο στρατιωτικό πεδίο, οι νικητές τα παίρνουν όλα. Οι εκπρόσωποί τους δεσμεύονται ότι ο Τύπος θα είναι ελεύθερος να ασκεί κριτική, αρκεί να μην κάνει δολοφονίες χαρακτήρων, αλλά ποιος τους πιστεύει αφού το παρελθόν τους είναι κακόφημο, ότι θα σεβαστούν τα δικαιώματα των γυναικών και θα τους επιτρέψουν να σπουδάζουν και να εργάζονται, αλλά επαναφέρουν τον νόμο της σαρία, σβήνουν από τους τοίχους της Καμπούλ τις αφίσες που απεικονίζουν γυναίκες και προειδοποιούν ότι δεν θα επιτρέψουν τη μαζική έξοδο των Αφγανών από τη χώρα γιατί η νέα κυβέρνηση που θα είναι ισλαμική χρειάζεται όλους τους υπηκόους της.

Τέτοιο… θρίαμβο είχαν χρόνια να ζήσουν οι Δυτικοί. Και τώρα τι; Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους φοβούνται ότι το Αφγανιστάν θα γίνει ξανά το κέντρο εξαγωγής τρομοκρατίας, ότι το Πακιστάν, που έχει κατηγορηθεί ότι ήταν ο χορηγός των Ταλιμπάν, θα επιδιώξει να ελέγξει τους αρμούς της εξουσίας και ότι θα αυξηθεί ο αριθμός των πολιτών που θα αναζητήσουν καταφύγιο στις κοντινές χώρες, κυρίως στην Τουρκία, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ανοίξει γι’ αυτούς ο δρόμος προς την Ευρώπη.

Εξι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ανάμεσά τους και η Ελλάδα), μερικές εκ των οποίων είχαν στείλει στρατιωτικό προσωπικό στο Αφγανιστάν (και η Ελλάδα φυσικά), με επιστολή τους στην Κομισιόν ζήτησαν να μη σταματήσουν οι απελάσεις Αφγανών (προφανώς θεωρούν το Αφγανιστάν ασφαλή χώρα!) -ευτυχώς το αίτημά τους απορρίφθηκε- και επίσης κάλεσαν την ηγεσία της Ε.Ε. να ορθώσει εμπόδια ώστε να μην υπάρξει ροή προσφύγων προς τις χώρες τους και απειληθεί η συνοχή των κοινωνιών τους. Τα θύματα της πολιτικής της Δύσης ψάχνουν τρόπο να γλιτώσουν από την οργή των φανατικών. Ζητούν βοήθεια και συναντούν τοίχο.

πηγη: efsyn.gr

Στην τελική ευθεία μπαίνει ο διαγωνισμός για τη υποθαλάσσια ζεύξη Σαλαμίνας - Περάματος καθώς στις 6 Σεπτεμβρίου αναμένεται να ολοκληρωθεί η δημόσια διαβούλευση για τη μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση & εκμετάλλευση του έργου.
Με βάση τους σχεδιασμούς μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, θα προχωρήσει στη διαδικασία κατάθεσης δεσμευτικών προσφορών για τη συνέχεια του διαγωνισμού μέχρι τη συμβασιοποίηση του έργου. Το έργο θα έχει κατασκευαστική διάρκεια 5 έτη και προϋπολογισμό 350 εκατ. ευρώ.
Το έργο της υποθαλάσσιας ζεύξης Σαλαμίνας - Περάματος, που "συζητείται" από το 1992, αφορά στην κατασκευή υποθαλάσσιας σήραγγας μήκους περίπου 1,1 χλµ µε τις εκατέρωθεν προσβάσεις της (συνολικό µήκος έργου περί τα 3χλµ) από τον ανισόπεδο κόμβο Περάµατος µέχρι τoν ανισόπεδο κόμβο Παλουκίων. Περιλαμβάνει και τα οδικά τµήµατα παράκαµψης των πόλεων Περάµατος και Σαλαµίνας µήκους περίπου 14,5 χλµ.
Σήμερα με τα φέρι μποτ η σύνδεση Περάματος-Σαλαμίνας διαρκεί 15 με 20 λεπτά.
Όταν θα ολοκληρωθεί η κατασκευή της υποθαλάσσιας σήραγγας η σύνδεση Περάματος-Σαλαμίνας θα πραγματοποιείται σε λιγότερο από 5 λεπτά.
Η πορθμειακή γραμμή θα παραμείνει ως εναλλακτική πιο οικονομική επιλογή.
Βάσει ερευνών, η πορθμειακή σύνδεση Σαλαμίνας-Περάματος (δρομολόγια ferry-boat ανά 15 λεπτά, 24 ώρες/μέρα, 12 μήνες/έτος) είναι η δεύτερη πιο πολυσύχναστη μετά το Dover-Calais που ενώνει τη Βρετανία με τη Γαλλία.
Όπως δήλωσε πρόσφατα ο γενικός γραμματέας Υποδομών και Μεταφορών Γιώργος Καραγιάννης, "πρόκειται για ένα έργο δύσκολο, για το οποίο δούλεψαν συστηματικά οι υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Υποδομών, ένα έργο εξαιρετικά περίπλοκο, που έχει πραγματικά περάσει από ‘‘40 κύματα’’, [και που] μετά από πολλά χρόνια μπαίνει πλέον σε τροχιά υλοποίησης.
Σύμφωνα με τον ίδιο "το έργο αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, γιατί θα αναβαθμίσει όλη τη Δυτική Αττική και κυρίως, την ευρύτερη περιοχή του Περάματος, αλλά και της Σαλαμίνας.
Από τη μία πλευρά θα αποσυμφορήσει σε μεγάλο βαθμό το Πέραμα και από την άλλη θα αναβαθμίσει την ίδια τη νήσο της Σαλαμίνας, καλύπτοντας με ταχύτητα και ασφάλεια τις χιλιάδες καθημερινές μετακινήσεις από και προς αυτήν".

πηγη: theseanation.gr

Μιχάλης Θερμόπουλος

Πάνω από το 75% των ασθενών που παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο για πρώτη φορά έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Καρδιάς (American Heart Association, ή AHA).

Συγκεκριμένα το 77% τοις εκατό των ατόμων που παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο για πρώτη φορά έχει αρτηριακή πίεση υψηλότερη από 140/90 mmHg, ενώ το φυσιολογικό θεωρείται μικρότερο από 120/80 mmHg, σύμφωνα με τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γιατροί λένε ότι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο είναι να μειώσετε την αρτηριακή σας πίεση. Και ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε την αρτηριακή πίεση είναι να κάνετε αλλαγές στην διατροφή σας. Αλλά ακόμα και αν περιορίζετε το αλάτι και το αλκοόλ, υπάρχουν άλλα κοινά τρόφιμα και ποτά που αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού.

Μια μελέτη διαπίστωσε ότι ένα άλλο δημοφιλές ποτό μπορεί να τριπλασιάσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, εφόσον το πίνετε κάθε μέρα τουλάχιστον μία φορά, παρόλο που συχνά πλασάρεται στην αγορά ως πιο υγιεινή επιλογή.

Εγκεφαλικό: Η κατανάλωση τουλάχιστον ενός αναψυκτικού διαίτης την ημέρα μπορεί να τριπλασιάσει τον κίνδυνο

Ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστώνης εξέτασαν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση ποτών με τεχνητά γλυκαντικά, δημοσιεύοντας τα αποτελέσματά τους το 2017 στο περιοδικό Stroke. Οι ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις σχεδόν 3.000 ατόμων άνω των 45 ετών. Κατέγραψαν τυχόν εγκεφαλικά επεισόδια κατά τη διάρκεια 10 ετών παρακολούθησης, μετρώντας την κατανάλωση ποτών μέσω ενός σχετικού ερωτηματολογίου. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, οι συμμετέχοντες που έπιναν τουλάχιστον ένα αναψυκτικό διαίτης την ημέρα είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εγκεφαλικού σε σχέση με εκείνους που δεν έπιναν καθόλου αναψυκτικά διαίτης. Είχαν όμως και τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συγκεκριμένα ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Η μελέτη μας παρέχει περαιτέρω στοιχεία για τη σύνδεση της κατανάλωσης ποτών με τεχνητά γλυκαντικά με τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, ιδιαίτερα ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου», ανέφεραν οι ερευνητές.

Όσοι πίνουν καθημερινά αναψυκτικά διαίτης έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν και άνοια

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης εξέτασαν επίσης τις περιπτώσεις σχεδόν 1.500 ατόμων άνω των 60 ετών για την ανάπτυξη άνοιας σε συσχέτιση με την κατανάλωση αναψυκτικών διαίτης. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, εκείνοι που έπιναν τουλάχιστον ένα ποτό με τεχνητά γλυκαντικά την ημέρα είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια σε σχέση με εκείνους που δεν κατανάλωναν αναψυκτικά διαίτης.

«Η μελέτη μας είναι η πρώτη που έδειξε μια συσχέτιση μεταξύ της καθημερινής κατανάλωσης αναψυκτικών με τεχνητά γλυκαντικά και του αυξημένου κινδύνου άνοιας», ανέφεραν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές συνιστούν να αποφεύγουμε εντελώς τα ποτά με τεχνητά γλυκαντικά

Η μελέτη δεν βρήκε παρόμοια αυξημένο κίνδυνο από τα αναψυκτικά με ζάχαρη για εγκεφαλικό επεισόδιο ή άνοια. Ωστόσο, ο δρ. Matthew Pase, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι δεν πίνουν αναψυκτικά με κανονική ζάχαρη τόσο συχνά, όσο αναψυκτικά διαίτης. Πρόσθεσε ότι, «αν και δεν βρήκαμε συσχέτιση μεταξύ εγκεφαλικού επεισοδίου ή άνοιας και της κατανάλωσης ζαχαρούχων ποτών, αυτό σίγουρα δεν σημαίνει ότι αποτελούν μια υγιεινή επιλογή».

«Γνωρίζουμε ότι ο περιορισμός των προστιθέμενων σακχάρων είναι μια σημαντική στρατηγική για την υποστήριξη της καλής διατροφής και του υγιούς σωματικού βάρους. Μέχρι να μάθουμε περισσότερα, οι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν ποτά με τεχνητά γλυκαντικά με προσοχή. Ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να πίνουν νερό, γάλα χαμηλών λιπαρών, ή άλλα ποτά χωρίς πρόσθετα γλυκαντικά”, δήλωσε η δρ. Rachel K. Johnson, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Διατροφής της AHA και καθηγήτρια διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ.

Πηγές: https://www.cdc.gov, https://www.webmd.com, https://www.bumc.bu.edu, https://www.eurekalert.org, https://bestlifeonline.com

πηγη: iatropedia.gr

Ανοίγει σήμερα η πλατφόρμα για την υποβολή ηλεκτρονικών αιτήσεων για την έκτακτη εφάπαξ οικονομική ενίσχυση 718,65 ευρώ για τους πρώην εργαζόμενους πυρόπληκτων επιχειρήσεων από τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές.

Συγκεκριμένα, χορηγείται έκτακτη εφάπαξ οικονομική ενίσχυση που αντιστοιχεί σε 45 βασικά επιδόματα ανεργίας (45 x 15,97 = 718,65€) σε κάθε έναν από τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που καταστράφηκαν ολικά ή μερικά από τις πυρκαγιές και οι οποίοι κατέστησαν εξ αυτού του λόγου άνεργοι, ανεξάρτητα αν είναι δικαιούχοι της τακτικής επιδότησης ανεργίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η εγγραφή στο μητρώο ανέργων ΟΑΕΔ με κωδικούς TaxisNET ή ΟΑΕΔ. Για όσους κάνουν εγγραφή από σήμερα και ύστερα, να επιλέξουν την κατηγορία «Διακοπή λειτουργίας λόγω ανωτέρας βίας (Πυρκαγιές Αυγούστου 2021)» ως την αιτία αναστολής της εργασιακής σχέσης. Η διεύθυνση για την εγγραφή στο μητρώο ανέργων του ΟΑΕΔ είναι:

https://www.gov.gr/ipiresies/ergasia-kai-asphalise/anergia/ekdose-deltiou-anergias

(gov.gr → Εργασία και ασφάλιση → Ανεργία → Έκδοση δελτίου ανεργίας)

Μετά την εγγραφή, οι δικαιούχοι θα πρέπει να υποβάλουν ηλεκτρονική αίτηση για την έκτακτη εφάπαξ οικονομική ενίσχυση με κωδικούς TaxisNET ή ΟΑΕΔ και να επισυνάψουν βεβαίωση μερικής ή ολικής καταστροφής της επιχείρησης, ή τουλάχιστον έγγραφο με τα στοιχεία της επιχείρησης (ΑΦΜ, Επωνυμία, Διεύθυνση), καθώς και αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN). Η διεύθυνση για την αίτηση είναι:

https://www.gov.gr/ipiresies/polites-kai-kathemerinoteta/phusikes-katastrophes/eniskhuses-puroplikton-ergazomenon-oaed-2021

(gov.gr → Πολίτης και καθημερινότητα → Φυσικές καταστροφές → Πρόγραμμα έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης εργαζομένων σε επιχειρήσεις-εργοδότες με έδρα σε πυρόπληκτες περιοχές)

πηγη: 902.gr

της Όλγας Μοσχοχωρίτου

Κάπως έτσι άρχισαν τα καλοκαίρια να μυρίζουν θειάφι. Όπως, δηλαδή, θα διηγηθώ. Η ιστορία τους αρχίζει, εντέλει, από κάποιο καλοκαίρι στο τέλος του ’60.

Στο ΚΤΕΛ μυρίζει περίεργα. Καμένο πετρέλαιο και ανθρωπίλα.

          Οι φωνές, τα κλάξον, ο θόρυβος των εξατμίσεων, τα παιδιά που φωνάζουν –ένας Θεός ξέρει γιατί–, οι μανάδες τους που φωνάζουν ομοίως και οι εισπράκτορες που στριμώχνουν τα μπαγκάζια των επιβατών στην κοιλιά του λεωφορείου δημιουργούν ένα πανδαιμόνιο με στόχο το ταξίδι.

          Τη Μαντώ την έχει απορροφήσει όλη αυτή η βαβούρα. Σαν τις μεγάλες λαδιές στην άσφαλτο, που άφηναν φεύγοντας τα λεωφορεία.

          «Μην αφαιρένεσαι».

          Η φωνή της γιαγιάς την επαναφέρει στην τάξη.

          Ο παππούς με τα καλοκαιρινά του, γκρι ντρίλινο κοντομάνικο πουκάμισο και παντελόνι, καβουράκι μπεζ ψάθινο και μπαστούνι μάλλον χάριν γούστου και όχι από ανάγκη, βοηθάει τον πατέρα της να βολέψουν τα πράγματα, που περίσσεψαν από την μπαγκαζιέρα του λεωφορείου, στα δίχτυα πάνω από τα παράθυρα και κάτω από τα πόδια τους.

          Η φουριόζικη εμφάνιση του οδηγού, που πήρε τη θέση του πίσω από το τιμόνι, βάζει τέλος στα σούρτα φέρτα συγγενών και επιβατών, στα χαιρετίσματα, στις υπενθυμίσεις και τις συμβουλές. Κατέβηκε και ο πατέρας, θυμίζοντάς της να είναι ήσυχη και ν’ ακούει τη γιαγιά της. Η τελευταία αυτή συμβουλή ήταν μάλλον περιττή, γιατί ποιος μπορούσε να μην ακούει τη γιαγιά. Μαύρο φίδι που τον έφαγε. Ο παππούς της της μισόκλεινε το μάτι πονηρά και έτσι το λεωφορείο με προορισμό Καϊάφα-Ζαχάρω ξεκινά.

          Είκοσι μέρες στα λουτρά του Καϊάφα με τον παππού και τη γιαγιά. Υλικό για την έκθεση τη νέα σχολική χρονιά: «Πώς περάσατε το καλοκαίρι».

Είναι σούρουπο όταν φθάνουν σε ένα μέρος όλο άμμο και πεύκα. Η θάλασσα απλώνεται δίχως όρια μέχρι το βάθος της δύσης που χρυσίζει τα νερά καθώς βυθίζεται. Μια πύρινη σφαίρα.

          Δε σταματούν εκεί. Συνεχίζουν μέχρι που εμφανίζεται μια λίμνη με γεφυρούλες να συνδέουν τις όχθες της. Ποτέ της δεν είχε δει λίμνη. Περνούν μπροστά από ένα παλιό αρχοντικό ξενοδοχείο. Ούτε εκεί σταματούν. Προχωρούν λίγο και ανάμεσα στα πεύκα διακρίνει μικρά δωματιάκια και ηλικιωμένους να κάθονται απέξω, ανάμεσα σε σχοινιά με απλωμένα ρούχα.

          Ο δικός τους προορισμός είναι μια πανσιόν δεύτερης κατηγορίας, όπου στα στενά μπαλκονάκια των δωματίων της κρέμονται ομοίως σχοινιά με απλωμένα εσώρουχα και πετσέτες μπάνιου.

          Εκεί σταματά το παλιό λεωφορείο και κατεβάζει τους τελευταίους επιβάτες. Ανάμεσά τους και αυτή με τη γιαγιά και τον παππού.

          Τα συναισθήματά της είναι ανάκατα, όπως ακριβώς και το στομάχι της από τη ναυτία, τις στροφές της ατέλειωτης διαδρομής και τη μυρωδιά καμένου πετρελαίου.

          Σε όλα αυτά προστίθεται και η μυρωδιά από θειάφι, που απλώνεται παντού, νοτισμένη και υγρή, σε κάθε στοιχείο του αέρα από όπου αναδίδεται.

Τι παράξενος τόπος.

Ό,τι αργότερα έμεινε στη μνήμη της από εκείνες τις διακοπές ήταν εικόνες ποτισμένες στο θειάφι, στην υγρασία και την άμμο.

          Η γιαγιά κουκουλωμένη από το κεφάλι μέχρι τα πόδια με μαντίλες και ζακέτες μετά τα λουτρά, να μπαίνει στο δωμάτιο στάζοντας στον ιδρώτα.

          Κάτι γυρίνοι στα γλιτσερά νερά της λίμνης, που έπιαναν τα αγόρια .

          Και αμυδρά, η σπηλιά των λουτρών στο μισοσκόταδο, με τις μισόγυμνες γυναίκες να κολυμπούν στα θαυματουργά νερά, που θα τις απάλλασσαν από τους ρευματικούς πόνους, τις αρθρίτιδες, τα μητρικά και όλες τις άλλες γυναικείες ασθένειες, που οι χρόνιες μπουγάδες, οι συνεχείς γέννες, το σφουγγάρισμα κι οι αγροτικές δουλειές είχαν συσσωρεύσει στα κόκαλά τους. Έβλεπες τα μέλη τους διαθλασμένα να κινούνται στο νερό και νόμιζες ότι άκουγες το τρίξιμο των οστών τους. Σα να τρίβονταν μεταξύ τους, έτοιμα να γίνουν σκόνη μες στο δέρμα που τα συγκρατούσε.

          Εκεί μέσα, η γυναικεία φύση της φάνηκε μυστηριώδης, κρυφή, επώδυνη. Και οι αρρώστιες που με κάποια ύπουλη ηδονή αράδιαζαν οι ηλικιωμένες γυναίκες, σαν τιμωρία.

ΥΓ. Αργότερα πολύ, όταν κι εκείνη πλησίαζε τα χρόνια τους κι ενώ οι καιροί φαίνονταν να’ χουν αλλάξει αλλά όχι κι η ουσία εκείνου του πόνου του γυναικείου μόνο, που ξέφευγε θαρρείς ακόμα από τις φθαρμένες φωτογραφίες των νεκρών πια παλιών καλοκαιριών, ένιωσε πως κατάλαβε επιτέλους τη λατρεία  για την Παναγιά τους.

Λατρεία προσωπική που τη μοιράζονταν εξίσου μεταξύ τους, μια σχέση συγγενική, εξ αίματος, εντελώς υλική, σωματική σχεδόν.

Αχ Παναγιά μου και βόηθα Παναγιά και δώστου τα τάματα και οι νηστείες και τα ξασπρίσματα και τ’ ασβεστώματα κι οι βασιλικοί και τα πρόσφορα .

Αυτή η Παναγία που μοιράζονταν όλους τους πόνους τους, που  καταλάβαινε όλους τους πόνους τους.

Γι αυτό και τα πεντακόσια ονόματα που της έδωσαν. Η κάθε μια  κρατούσε και ένα για τον εαυτόν της.

Η Παναγία η Κανάλα , η Παναγία Σουμελά, η Παναγία η Λιμνιά στη Λίμνη Ευβοίας, η Παναγία Κύκκου στην Κύπρο, η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα, η Παναγία η Αγιασώτισσα  και η Παναγία η Φοδελιώτισσα στο Φόδελε του Ηρακλείου Κρήτης.

Η Παναγία Σπηλιανή,  Γκρεμιώτισσα , Σαραντασκαλιώτισσα , Θαλασσινή , Παναγία η Κρεμαστή .

Παναγία  Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Βρεφοκρατούσα, Μεγαλομάτα, Θρηνούσα, Δεξιά ακόμα και Τριχερούσα.

Παναγία είναι η Φιδούσα (ή κατ’ άλλους Φιδιώτισσα) ,η Παναγία της Βροντιανής, Παναγία η Τριτιανή και Παναγία η Δεκαπεντούσα, που γιορτάζει το Δεκαπενταύγουστο.

Η δικιά της γιαγιά λάτρευε την Παναγιά την Προυσιώτισσα κι εκεί στο μοναστήρι που κρεμόταν λες απ’ τους γκρεμούς στα σύνορα της Ευρυτανίας με την Αιτωλοακαρνανία, περίμενε να δει τη νύχτα να περνά ανάμεσα απ’ τις κολώνες, μια καλόγρια και να χάνεται. Ηταν η Παναγία που εμφανιζόταν φευγαλέα μόνο στις αγνές ψυχές, έτσι της έλεγε και την τρόμαζε.

Διότι μόνον ο φόβος για τα ιερά και τα όσια ταιριάζει στους θνητούς.

Αγριο το τοπίο και το λεωφορείο πήγαινε ξυστά στα βράχια.

Καμμιά τους όμως δεν επέτρεπε στον εαυτό της να δείξει φόβο. Όχι αυτόν τον φόβο. Φόβο για τον κίνδυνο… Δεν θα επέτρεπε η Παναγία κάποιο ατύχημα.

Εκλεινε σφιχτά τα μάτια της, να μη βλέπει να χάσκουν τα γκρεμνά σύριζα στις ρόδες του λεωφορείου.

Στην ίδια άρεσε μια άλλη Παναγιά, πιο ανάλαφρη . Η Παναγία η Πλατανιώτισσα, μέσα στο δάσος της Φτέρης του Αιγίου. Εκείνη η παναγίτσα που είχε βρει αποκούμπι στην κουφάλα ενός πλάτανου. Με την καπνισμένη παλιά εικονίτσα, τη γεμάτη κτερίσματα και αναθέματα. Μικρά ασημένια χεράκια, μάτια, πόδια, μια καρδιά, κρέμονταν γύρω της…

Ηταν στο δάσος που έκαψαν οι φωτιές του 2007, μαζί με τα πανηγύρια του δεκαπενταύγουστου, τα κλαρίνα , τους χορούς , τα ψητά και το κρασί . Πανηγύρια των ανδρών βέβαια που ούτε καν υποψιάζονταν τις μυστικές ευχές των γυναικών τους, όταν άναβαν τα κεριά και τα καντήλια εκείνης της μαγικής εκκλησούλας.

Που φορούσαν τα καλά τους φορέματα και τα ταγιέρ. Που έφτιαχναν τη ραφή στο μόνο καλό τους καλσόν κι έτρεμαν μήπως και φύγει κανας πόντος. Που έβαζαν λίγο ίχνος κραγιόν και πούδρας,  λίγη κολόνια λεμόνι και το χρυσό βραχιόλι του γάμου τους. Να φανούν κι αυτές γυναίκες…

Αχ εκείνα τα καλοκαίρια του ’60!!!

Φαντάζουν μυθικά, αγνά και άσπιλα σαν ασπρόμαυρη ταινία της Finos film.

Λογοκριμένα είναι. Λογοκριμένα από τις ίδιες μας τις μανάδες, τις γιαγιάδες και τις θείες.

Λογοκριμένες ζωές. Λογοκριμένες αναμνήσεις.

Τί άλλαξε στ’ αλήθεια 50 χρόνια μετά;

Πώς μεταλλάχθηκε εκείνος ο αρχαίος πόνος που γλύκαινε τότε με την επίκληση μιας γυναίκας Αγίας του Παντός;

Πώς ν αντιμετωπίσεις την καινούργια αγριάδα, του δικού σου καιρού, χωρίς  την τοξική θυσία που σου θύμιζαν εκείνες;

Πώς να διατηρήσεις αναμμένα τα δικά σου καντηλάκια, της πραγματικής επιθυμίας που δικαιούσαι να πραγματώσεις ως ολόκληρος άνθρωπος;

Ας βάλουμε ένα τέλος λοιπόν στα καλοκαίρια του ’60.

(Το πρώτο μέρος είναι ένα απόσπασμα από το Μυθιστόρημά μου «Μπορείς ν’ αλλάξεις μόνο το παρελθόν σου», Εκδόσεις Καστανιώτη 2007)

                                                                        ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2021

                                                              ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ

πηγη: kommon.gr

Η ομορφιά θαμπώνει και δεν αφήνει να δεις την ασχήμια που υπάρχει από κάτω
Πευκόδασος. Σκιά πεύκου. Κάτι το πολύ όμορφο για το μάτι. Η ομορφιά όμως έχει μεγάλους κινδύνους. Και το πεύκο, όσο όμορφο κι αν είναι, φέρνει μαζί του μπόλικους κινδύνους.

Πρόκειται για το δέντρο που θα συναντήσει κανείς σε πολλές περιοχές που έχουν αναδασωθεί ή σε σημεία που έχει γίνει οικονομική επένδυση για να δημιουργηθεί ένας τουριστικός παράδεισος. Όλοι μας stories με βιβλίο και πεύκα βγάζουμε στο Instagram. Όλοι ζητάμε μια αίσθηση εξωτικού παράδεισου. Και το κάνουμε γιατί δεν πιστεύουμε ποτέ πως μπορεί να τύχει και σε εμάς αυτό που συνέβη στο Μάτι, αυτό που συμβαίνει εδώ και μια βδομάδα σε όλη τη χώρα με πάνω από 580 μέτωπα πυρκαγιάς.

Είναι ακριβώς η ίδια κουβέντα με αυτή που ακολούθησε την πυρκαγιά στο Μάτι. Το πεύκο είναι μεν ένα όμορφο οπτικό ερέθισμα, αλλά είναι και το χειρότερο δέντρο για να έχεις γύρω σου όταν εμφανίζεται μια φωτιά. Πολύ περισσότερο όταν είναι το μόνο δέντρο που βλέπεις γύρω σου και δεν έχει αφήσει χώρο για κανένα άλλο.

Ειδικοί λένε κάθε μα κάθε φορά πως πρέπει να επιλέξουν οι άνθρωποι διαφορετικά δέντρα για να βρίσκονται δίπλα στα σπίτια τους, ειδάλλως ας επιλέξουν ένα παιχνίδι με τον βασανιστικό θάνατο, αφού σε περίπτωση φωτιάς, η καταστροφή είναι αναπόφευκτη. Το ίδιο ισχύει και για την χαλέπιο πεύκη ή τον ευκάλυπτο που εκτοξεύθει σπίθες σε μεγάλη απόσταση.

Αντιθέτως, τα ακόλουθα δέντρα κρίνονται ως ιδανικά για να περιβάλλουν μια κατοικήσιμη περιοχή, μιας και είτε δεν ενισχύουν την πορεία της φωτιάς είτε την αποδυναμώνουν και εμποδίζουν την εξάπλωσή της.

Δρύες

Οι δρύες έχουν ένα πλεονέκτημα που είναι και μειονέκτημα. Η ιδιαιτερότητα των καυσόξυλων δρυς είναι ότι αργούν να ανάψουν, όμως αργούν και να καούν, διατηρώντας έτσι τη φωτιά αναμμένη για πολλές ώρες και βγάζοντας μια όμορφη, πλούσια φλόγα. Επίσης, η θερμική τους απόδοση είναι πολύ μεγάλη.

Χαρουπιές

Η ευρεία χρήση του καρπού της χαρουπιάς, του χαρουπιού, στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, συνέδεσε το δέντρο με άσχημες μνήμες και για ένα μεγάλο διάστημα το εξαφάνισε. Τα τελευταία χρόνια η ανάδεικη της ευεργετικής δράσης του χαρουπόμελου και του χαρουπέλαιου, έχουν επαναφέρει την παλιά αίγλη.

Η χαρουπιά είναι γνωστή και ως ξυλοκερατιά και αυτό γιατί το σχήμα του καρπού της θυμίζει ξύλινο κέρατο. Είναι δέντρο αειθαλές που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 18 μέτρα και σε ηλικία τα 100 έτη, ενώ τα φύλλα του είναι στρογγυλά, σκληρά και πυκνά. Η λέξη «καράτι» προέρχεται από την κερατιά και μπορεί η χαρουπιά να μην είναι χρυσαφικό, αλλά είναι δέντρο-χρυσάφι, αφού εμποδίζει την εξάπλωση της φωτιάς γι’αυτό και είναι κατάλληλη για αναδασώσεις.

Ακακίες

Χαρακτηριστικό της ακακίας είναι ότι εκκρίνει το αραβικό κόμμι ακόμη και σε άριστες συνθήκες καλλιέργειας, το οποίο θεωρείται παθολογικό φαινόμενο. Ο φλοιός και οι λοβοί πολλών ειδών περιέχουν μεγάλη ποσότητα δεψικών ουσιών και χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία και τη φαρμακευτική. Το αραβικό κόμμι, διαλυμένο σε κρύο νερό, δίνει τη γνωστή «γόμα» για τα χαρτιά.

Τα περισσότερα είδη ευδοκιμούν σε πυριτικά, αμμώδη και φτωχά εδάφη και αντέχουν την ξηρασία. Μερικά είδη, όπως η Ακακία η κρεμοκλαδής (Acacia pendula), ευδοκιμούν σε νοτερούς, υγρούς και ελώδεις τόπους, και άλλα, όπως η Ακακία η κατεχού (Acacia catechou), αντέχουν και σε θερμοκρασίες λίγων βαθμών κάτω από 0 °C. Θεωρούνται βραχύβια φυτά, παρουσιάζουν όμως γρήγορη αύξηση.

Το πλεονέκτημα της ακακίας είναι πως στην έντονη ζέστη, μετά από το πέρασμα πυρκαγιάς, εκτοξεύει τους καρπούς της και προσφέρει γρηγορότερη αναδάσωση των δασών που έχουν καεί.

Πουρνάρια

Είναι φυτό ασκητικό και ολιγαρκέστατο, ανθεκτικότατο στην ξηρασία, στη μεγάλη θερμοκρασία, στους ισχυρούς ξηρούς και διαρκείς ανέμους, στις επιθέσεις των εντόμων και στις επιδρομές των μυκήτων. Το ξύλο του είναι πολύ βαρύ και σκληρό. Αυτό είναι το περίφημο “σιδερόξυλο”, πολύτιμο για πολυάριθμες περιπτώσεις, όπου απαιτείται δυνατή ξυλεία (αμαξοποιία, ναυπηγική, γεωργικά εργαλεία, κ.λ.π.). Παράγει έντονη, διαρκή και σταθερή θερμοκρασία και γι αυτό είναι το κατ’ εξοχή “καυσόξυλο”.

Κυπαρίσσια

Μπορεί αν πεθάνεις να τα δεις ανάποδα, αλλά σίγουρα δε θα έχεις πεθάνει από φωτιά.

Η επιδείνωση του προβλήματος των δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα και τη Μεσογειακή Ευρώπη κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι σαφής. Ένας από τους φυσικούς λόγους στους οποίους αποδίδεται αυτό είναι η αύξηση της ποσότητας της καύσιμης ύλης (συσσώρευση βιομάζας λόγω μειωμένης απόληψής της από το δάσος) και της αύξησης της οριζόντιας και κάθετης συνέχειας αυτής.

Η αύξηση της οριζόντιας συνέχειας σημαίνει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία στο τοπίο που να εμποδίζουν την εξάπλωση της πυρκαγιάς, ενώ η κάθετη συνέχεια κάνει ευκολότερη τη μετατροπή πυρκαγιών που καίνε καύσιμα επιφανείας (χόρτα, βελόνες, νεκρά κλαδιά, θάμνους) σε πυρκαγιές κόμης οι οποίες έχουν πολύ μεγαλύτερη ένταση και είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν.

Καρυδιά

Η φύτευση καρυδιάς είναι η απλούστερη φύτευση δένδρου γιατί συνήθως αρκεί ένα-δυο καρύδια τον Σεπτέμβριο να βάλουμε στα σημεία που θέλουμε στο μέλλον τα δένδρα μας και τα υπόλοιπα θα τα φροντίσει η φύση.

Αν υπάρχει δάσος με καρυδιές δεν υπάρχουν κάτω από αυτές μεγάλα αγριόχορτα αλλά συνήθως συναντάμε χαμηλού ύψους τρυφερή και συνήθως πράσινη χλόη η οποία επίσης δεν συμβάλει στην διάδοση της φωτιάς (τουλάχιστον με τον ρυθμό που η φωτιά μεταδίδεται από το στρώμα με τις πευκοβελόνες που βρίσκουμε κάτω από τα πεύκα).

Φραγκοσυκιά

Αν και κατάγεται από το Μεξικό, η φραγκοσυκιά είναι ένα ιδιαίτερα ανθεκτικό φυτό που καλλιεργείται σε πολλές μεσογειακές χώρες και στην Ελλάδα. Στην Κύπρο και στην Κρήτη είναι γνωστή με την ονομασία παπουτσοσυκιά και καπλοσυκιά. Η φραγκοσυκιά αναπτύσσεται σε ύψος 3-5 μέτρων και καταλαμβάνει αρκετό χώρο κατά την καλλιέργεια.

Είναι πολύ ανθεκτική στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού και σχετικά ευαίσθητη στην παγωνιά του χειμώνα. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό που διαθέτει είναι ότι μπορεί να φυτευτεί σχεδόν σε όλους τους τυπους των εδαφών, ακόμα και σε πετρώδη, ξηρά και άνυδρα εδάφη. Διαθέτει τόσο ισχυρό ριζικό σύστημα που μπορεί να διασπάσει ακόμα και πετρώματα.

πηγη: newspepper.gr

ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΟΚΑΣ

Το κόστος της εισβολής των ΗΠΑ και των συμμάχων τους το 2001, που φαίνεται να λήγει με την νικηφόρα επιστροφή των Ταλιμπάν το πλήρωσαν και θα το πληρώνουν για χρόνια οι λαοί του Αφγανιστάν και του συνασπισμού των περίπου 45 δυτικών χωρών που μετείχαν στον πόλεμο

Περίπου 20 χρόνια πριν, στις 7 Οκτώβρη 2001, ξεκίνησε η εισβολή των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, με πρόσχημα την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» και την «αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών» με την εξάρθρωση  της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν. Σήμερα, είκοσι χρόνια μετά την εισβολή, οι Ταλιμπάν επέστρεψαν στην Καμπούλ με τη σημαία του νικητή, αναγκάζοντας τους Αμερικανούς και άλλους δυτικούς συμμάχους τους σε… άτακτη φυγή. Την ώρα που οι Ταλιμπάν προέλαυναν στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, κορυφωνόταν οι επίσημες και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που είχαν ξεκινήσει από τον περασμένο Ιούλη, σχετικά με τους όρους παραίτησης του- με τις ευλογίες των ΗΠΑ- προέδρου του Αφγανιστάν Ασράφ Γκανί  και την «ειρηνική» μεταβίβαση της εξουσίας στους Ταλιμπάν. Οι τελευταίες πληροφορίες, θέλουν τον Ασράφ Γκανί  να εγκατέλειψε το Αφγανιστάν και να αποχώρησε για το Τατζικιστάν, ενώ το προσωπικό των πρεσβειών της Δύσης, εγκαταλείπει άρον- άρον την Καμπούλ, βάζοντας προσωρινά, λουκέτο στις πρεσβείες.

Για όσους έχουν ασθενή μνήμη, θυμίζουμε ότι οι ΗΠΑ, που αυτοαποκαλούνται και χώρα «Ελευθερίας», βάφτισαν την πρώτη φάση της εισβολής (2001–2014) «Επιχείρηση Διαρκής Ελευθερία – Αφγανιστάν» και τη δεύτερη (2015- ως σήμερα) «Επιχείρηση Φρουρός της Ελευθερίας»! Η εισβολή των αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, υποστηρίχθηκε αρχικά από το Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά και λίγους μήνες αργότερα από ένα συνασπισμό άλλων 40 δυτικών χωρών, συμπεριλαμβανομένων όλων των μελών του ΝΑΤΟ, μεταξύ αυτών ήταν και η Ελλάδα. Οι επίσημοι, δημόσιοι, στόχοι για την  εισβολή των Αμερικανών στο Αφγανιστάν — είναι ο μακροβιότερος πόλεμος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών — ήταν η «αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών» με την εξάρθρωση της Αλ Κάιντα και την εκδίωξη των Ταλιμπάν από την κυβερνητική εξουσία. Ένα, από τα χαρακτηριστικά δείγματα γραφής, για το πώς εννοούν οι ΗΠΑ και οι κάθε είδους σύμμαχοί τους τις «δημοκρατικές ελευθερίες», αποτελούν και οι φυλακές- κολαστήρια του Γουαντάναμο στην Κούβα, όπου παραμένουν, κρατούμενοι χωρίς δίκη, δεκάδες με την κατηγορία του «τρομοκράτη»! Οι πραγματικοί στόχοι των Αμερικανών, ήταν να θέσουν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αφγανιστάν καθώς και τους ενεργειακούς διαδρόμους.

Πάνω από 125.000 νεκροί το κόστος σε ζωές

Με αφορμή τις ραγδαίες εξελίξεις στο Αφγανιστάν (τα παζάρια για την μεταβίβαση της κυβερνητικής εξουσίας στους Ταλιμπάν, με βασικό όρο την ασφαλή επιστροφή τόσο των στρατιωτών, του διπλωματικού και λοιπού προσωπικού των αμερικάνοΝΑΤΟϊκών χωρών στις πατρίδες τους όσο και στελεχών της καταρρέουσας φιλοαμερικανικής κυβέρνησης του Ασράφ Γκανί), θα επιχειρήσουμε να ένα συνοπτικό απολογισμό για το κόστος του 20ετούς  πολέμου.

Τα στοιχεία, που έχουν δει μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας, σχετικά με το κόστος του 20ετούς πολέμου των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν (σε ζωές και χρήμα), μας δείχνουν τους κερδισμένους και τους χαμένους αυτού του πολέμου. Στους μεγάλους κερδισμένους περιλαμβάνονται οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές κυβερνήσεις, που κήρυξαν αυτόν τον πόλεμο και έστειλαν τους στρατιώτες τους να σκοτωθούν προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Στους μεγάλους χαμένους, είναι τόσο οι χιλιάδες στρατιώτες του συνασπισμού των περίπου 45 χωρών της Δύσης που σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν καθώς και οι λαοί αυτών των χωρών που θα πληρώσουν το λογαριασμό του 20ετούς πολέμου, όσο και οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί στρατιώτες και άμαχοι Αφγανοί που σκοτώθηκαν πολεμώντας τους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς εισβολείς.

Στα θύματα του πολέμου, περιλαμβάνονται και χιλιάδες αθώα παιδιά

Το μεγαλύτερο τίμημα τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και σε χρήμα (δαπάνες για τον πόλεμο, την υγειονομική περίθαλψη τραυματισμένων στα πεδία των μαχών, τις καταστροφές σε υποδομές κλπ) το πλήρωσαν οι Αφγανοί. Σύμφωνα με στοιχεία του Πανεπιστημίου Μπράουν το πρότζεκτ Costs of War (καταγράφει τα κρυφά έξοδα των πολέμων μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου), από το 2001 ως τα μέσα Απριλίου 2021, έχουν σκοτωθεί στο Αφγανιστάν τουλάχιστον 47.245 άμαχοι. Αν προστεθούν και οι περίπου 70.000 Αφγανοί στρατιώτες, που εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν στη διάρκεια αυτού του πολέμου (η αφγανική κυβέρνηση κρατά μυστικό τον ακριβή αριθμό για να μην υπονομεύσει το ηθικό των στρατιωτών της), τότε ο συνολικός αριθμός των νεκρών Αφγανών (στρατιωτών και αμάχων) αγγίζει τις 120.000! Ανυπολόγιστος είναι και ο αριθμός των Αφγανών που τραυματίστηκαν ή έμειναν για όλη τους τη ζωή ανάπηροι.

Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο πόλεμος ανάγκασε 2,7 εκατομμύρια Αφγανούς να ξεριζωθούν από την πατρίδα τους και να φύγουν στο εξωτερικό, κυρίως στο Ιράν, το Πακιστάν και την Ευρώπη, ανέφερε ο ΟΗΕ, προκειμένου να σωθούν ή για να αναζητήσουν καλύτερη ζωή. Επίσης άλλα 4 εκατομμύρια Αφγανοί εκτοπίστηκαν εντός της χώρας, η οποία έχει συνολικό πληθυσμό 36 εκατομμύρια.

Πολύ μικρότερο ήταν το κόστος σε ανθρώπινες ζωές των Αμερικανών. Σύμφωνα με το υπουργείο Αμυνας, στον 20ετή πόλεμο του Αφγανιστάν, σκοτώθηκαν 2.442 αμερικανικοί στρατιώτες και περισσότεροι από 3.800 εργολάβοι ιδιωτικής ασφάλειας των ΗΠΑ, ενώ οι τραυματισμένοι στρατιώτες ανήλθαν στους 20.666. Να σημειωθεί πως το Πεντάγωνο δεν καταγράφει, επίσημα, τους θανάτους στρατιωτών. Αν στον αριθμό αυτό των νεκρών αμερικανών στρατιωτών προστεθούν και οι 1.144 νεκροί, που προέρχονται από τις άλλες δυτικές χώρες που μετείχαν στον πόλεμο με τις ΗΠΑ, τότε ο συνολικός αριθμός των νεκρών της ΑμερικανοΝΑΤΟϊκής συμμαχίας, αγγίζει τις 7.500.

Αποχαιρετισμός σε στρατιώτες που σκοτώθηκαν για τα συμφέρονται πολυεθνικών του πολέμου

Και το κόστος σε χρήμα ξεπέρασε τα 2 τρις. δολάρια

Από την έναρξη του πολέμου, μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2021, που η αμερικανική κυβέρνηση δρομολόγησε και επίσημα τις διαδικασίες για την οριστική επιστροφή των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν στις χώρες τους, οι ΗΠΑ υπολογίζεται ότι έχουν ξοδέψει πάνω από 2,26 τρισεκατομμύρια δολάρια για έναν πόλεμο που δεν φαίνεται να κέρδισαν και τα σπασμένα του θα κληθεί να τα πληρώσει με φόρους ο Αμερικανικός λαός. Στο ποσό αυτό, εκτός από τα 816 δις. δολάρια που υπολογίζει το Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ (για λειτουργικά έξοδα του αμερικανικού στρατού στο Αφγανιστάν, από καύσιμα και τρόφιμα μέχρι όπλα και πυρομαχικά, και από θωρακισμένα οχήματα έως αεροπλανοφόρα και αεροπορικές επιθέσεις), περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και τα εξής ποσά: α) 143 δις. δολάρια που δαπανήθηκαν για την Ανασυγκρότηση στο Αφγανιστάν (SIGAR), β) τα  περίπου 530 δισεκατομμύρια δολάρια που πλήρωσαν σε τόκους των χρημάτων που δανείστηκαν για τη χρηματοδότηση του πολέμου στο Αφγανιστάν. γ) 296 δισεκατομμύρια δολάρια που σύμφωνα με το Costs of War  πλήρωσαν σε ιατρική και άλλη φροντίδα για βετεράνους.

Οι Αμερικανοί, θα φροντίσουν και για ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου Αφγανιστάν με … δανεικά

Πρώτα τους βομβαρδίζουν και μετά τους προσφέρουν … «ανθρωπιστική βοήθεια» σε τρόφιμα κλπ

Η σύγκρουση στο Αφγανιστάν που κράτησε δύο δεκαετίες με τίμημα δεκάδες χιλιάδες νεκρούς ανθρώπους και αποτέλεσε πονοκέφαλο για τέσσερις προέδρους των ΗΠΑ (2 του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και 2 του Δημοκρατικού), ήταν ένας ακόμα χαμένος πόλεμος, για τους λαούς τόσο των επιτιθέμενων εισβολέων όσο και των αμυνόμενων Αφγανών. Ο λαός του Αφγανιστάν, εκτός από τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και σακάτηδες που άφησε πίσω τους ο πόλεμος, θα κληθεί τώρα να πληρώσει και την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης από τον 20ετή πόλεμο χώρας του με δανεικά από τις τράπεζες των εισβολέων. Όμως και οι λαοί των 45 χωρών της δυτικής συμμαχίας που μετείχαν στον πόλεμο — εκτός τους νεκρούς στρατιώτες που έπεσαν στον 20ετή πόλεμο — θα κληθούν να πληρώσουν με φόρους τα τρισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για τη χρηματοδότηση του πολέμου στο Αφγανιστάν. Οι μόνοι κερδισμένοι, ήταν και από αυτόν τον πόλεμο, οι μεγάλες πολεμικές βιομηχανίες που τροφοδοτούσαν με όπλα και πυρομαχικά τα στρατεύματα από τη μια των εισβολέων από τις ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές χώρες και της εγκάθετης από τους Αμερικανούς Αφγανικής κυβέρνησης και από την άλλη τα αντάρτικα στρατεύματα των Ταλιμπάν.

πηγη: imerodromos.gr

Μπάμπης Μιχάλης

Το 2018, μόλις έναν χρόνο μετά την υπογραφή του νόμου από τον Τραμπ, 82 νοικοκυριά δισεκατομμυριούχων καρπώθηκαν συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του ενός δισ. δολαρίων.

Σπουδή στη χρόνια διαπλεκόμενη σχέση πολιτικών και επιχειρηματιών αποτελεί η περιβόητη φορολογική μεταρρύθμιση του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, που μείωσε μέσα σε μια νύχτα τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων από το 35% στο 21% και χάρισε στους πολύ πλούσιους Αμερικανούς φοροαπαλλαγές δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η σύνταξη του νόμου αυτού αποτελεί παράδειγμα του πώς η τάξη των δισεκατομμυριούχων μπορεί να διαμορφώνει προς όφελός της τους κανόνες για να παρακάμπτει τους φόρους. Ο νόμος του Τραμπ, η μεγαλύτερη αναθεώρηση του φορολογικού κώδικα των ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, γράφηκε σε μεγάλο βαθμό μυστικά, από μια χούφτα αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ και μελών του Κογκρέσου. Πέρασε βιαστικά από τη νομοθετική διαδικασία.

Καθώς το νομοσχέδιο περνούσε από το Κογκρέσο, οι γερουσιαστές που διατηρούσαν ιδιαίτερα στενές σχέσεις με δισεκατομμυριούχους επιχειρηματίες και τους λομπίστες τους ήταν σε θέση να περνούν φωτογραφικές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής προκειμένου να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Οι παρεμβάσεις αυτές μεγέθυναν ακόμη περισσότερο τις φοροαπαλλαγές που απολάμβαναν με το νομοσχέδιο οι πολύ πλούσιοι Αμερικανοί, αφαίρεσαν ακόμη περισσότερα φορολογικά έσοδα από το κράτος και είχαν τελικό αποτέλεσμα μια τεράστια ανακατανομή του πλούτου. Οσοι επωφελήθηκαν από τις τροπολογίες του νόμου αυτού, είχαν ξοδέψει νωρίτερα εκατομμύρια για τις προεκλογικές εκστρατείες των «φίλιων» γερουσιαστών και την άσκηση παρασκηνιακών πιέσεων. Ωστόσο τα ποσά που δαπάνησαν ήταν αμελητέα μπροστά σε αυτά που κέρδισαν από τις φοροαπαλλαγές που καρπώθηκαν.

Πρόσφατη ανάλυση της Propublica υπολόγισε ότι το 2018, μόλις έναν χρόνο μετά την υπογραφή του νόμου από τον Τραμπ, μόνο 82 νοικοκυριά δισεκατομμυριούχων απόλαυσαν συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του ενός δισ. δολαρίων. Παράλληλα με τη μεγάλη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μεγάλων εισηγμένων επιχειρήσεων, ο νόμος Τραμπ συμπεριέλαβε και ξεχωριστή φορολογική ελάφρυνση για τις εταιρείες pass-through, δηλαδή σχεδόν όλες τις υπόλοιπες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, από τα κουρεία και τα δικηγορικά γραφεία έως ιδιωτικούς επιχειρηματικούς κολοσσούς σαν την Bechtel, των οποίων τα κέρδη δεν υπόκεινται σε εταιρικούς φόρους αλλά «περνούν» απευθείας στη φορολογία των ιδιοκτητών τους.

Η αρχική ελάφρυνση επέτρεπε στους ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων να αφαιρούν έως και το 17,4% των κερδών τους από τη φορολογητέα ύλη τους. Οι εισηγητές υποστήριξαν ότι η ελάφρυνση αυτή θα ευνοούσε τις μικρές επιχειρήσεις καθώς θα οδηγούσε σε εξοικονόμηση φορολογικών δαπανών.

Πρόσφατη μελέτη του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών αποκάλυψε ωστόσο ότι περίπου το 60% των δισεκατομμυρίων που εξοικονομήθηκαν από την ελάφρυνση των pass-through εταιρειών το καρπώθηκε το πλουσιότερο 1% των Αμερικανών. Το 2018 το 1% καρπώθηκε συνολικά εξοικονόμηση φόρου 24,8 δισ. δολαρίων, το υπόλοιπο πλουσιότερο 9% 12,3 δισ. δολάρια, ενώ όλοι οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες εταιρειών pass-through μόνο 6 δισ. δολάρια. Παρότι υπάρχουν μυριάδες μικρές επιχειρήσεις pass-through στις ΗΠΑ, αυτό συνέβη επειδή το μεγαλύτερο μέρος των κερδών καταλήγει στους πολύ πλούσιους ιδιοκτήτες μιας μικρής ομάδας μεγάλων εταιρειών.

O ιδιοκτήτης του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg, Μάικλ Μπλουμπεργκ, 20ός πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, έλαβε, για παράδειγμα, τη μεγαλύτερη έκπτωση φόρου βάσει αυτής της διάταξης, μειώνοντας τον φόρο του κατά 68 εκατ. δολάρια το 2018.

Σε κάποιους όμως δεν έφταναν αυτές οι φοροαπαλλαγές. Ετσι λίγο πριν από την επικύρωση του νόμου τον Νοέμβριο το 2017, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Ουισκόνσιν, Ρον Τζόνσον, τα... στύλωσε ξαφνικά, ανακοινώνοντας ότι θα ψηφίσει «όχι». Η άρνησή του πάγωσε τους ηγέτες του κόμματός του που πάλευαν με την περιορισμένη πλειοψηφία που διέθεταν να περάσουν βιαστικά τον νόμο. Το αίτημα που πρόβαλε ο Τζόνσον ήταν ακόμη υψηλότερη ελάφρυνση των εταιρειών pass-through. Η πίεσή του έφερε αποτέλεσμα ύστερα από δυο εβδομάδες. Ο Τραμπ του τηλεφώνησε και η αφαίρεση κερδών από τη φορολόγηση των ιδιοκτητών εταιρειών pass-through αυξήθηκε από το αρχικό 17,4% στο 20%. Ο Τζόνσον είπε το «ναι» και ο νόμος πέρασε.

Τα εμπιστευτικά φορολογικά δεδομένα που απέκτησε η ProPublica αποκάλυψαν ότι αυτή η μανούβρα της τελευταίας στιγμής από τον Τζόνσον ωφέλησε περισσότερο απ’ όλους δυο οικογένειες δισεκατομμυριούχων οι οποίοι «όλως τυχαίως» ήταν μεταξύ των χρηματοδοτών της προεκλογικής του εκστρατείας. Και πιο συγκεκριμένα: η οικογένεια των Ντικ και Λιζ Ουίλεϊν, στους οποίους ανήκει ο κολοσσός συσκευασιών Uline, και της Νταϊάν Χέντρικς, ιδιοκτήτριας της κατασκευαστικής εταιρείας στεγών. Οι δυο οικογένειες είχαν συνεισφέρει συνολικά περί τα 20 εκατ. δολάρια σε ομάδες υποστήριξης της επανεκλογής του Τζόνσον το 2016.

Η παρέμβαση του Τζόνσον επέτρεψε απαλλαγή συνολικών κερδών 215 εκατ. δολαρίων από τη φορολόγησή τους μόνο το 2018. Στην οκταετία που θα ισχύσει ο συγκεκριμένος νόμος η απαλλαγή αυτή, όπως εκτιμάται, θα αποφέρει στα δυο τζάκια συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του μισού δισ. δολαρίων.

Ο αγώνας για την εξυπηρέτηση των «ημετέρων» όμως δεν σταμάτησε στην παρέμβαση Τζόνσον. Στο τέλος του 2017 ο νόμος σκάλωσε μεταξύ Γερουσίας και Βουλής των Αντιπροσώπων, με αντικείμενο κάποιες... φραστικές διατυπώσεις. Στη μεταξύ των δυο σωμάτων διαδρομή εισέβαλαν στο νομοσχέδιο... 8 λέξεις μέσω των οποίων καλύφθηκαν και οι ιδιοκτήτες της γνωστής από τα συμβόλαια ανοικοδόμησης του Ιράκ κατασκευαστικής και μηχανολογικής εταιρείας Bechtel. Με χειρουργική ακρίβεια, αυτή η μικρή φραστική εισβολή στο νομοσχέδιο εγγυήθηκε στην οικογένεια Μπεχτέλ μια τεράστια μείωση φόρου. Οταν το νομοσχέδιο τέθηκε σε ισχύ το 2018, τα τρία δισέγγονα του ιδρυτή της εταιρείας, διευθύνοντος συμβούλου Μπρένταν Μπεχτελ, απόλαυσαν αφαίρεση 111 εκατομμυρίων δολαρίων από τη φορολόγησή τους σε εισόδημα 679 εκατομμυρίων δολαρίων. Τους μήνες που προηγήθηκαν της ψήφισης του νομοσχεδίου οι Μπέχτελ δαπάνησαν πάνω από 1 εκατ. δολάρια για την άσκηση παρασκηνιακών πιέσεων προς κυβέρνηση και Κογκρέσο... Και δεν ήταν οι μόνοι.

 πηγη: efsyn.gr

"Πρέπει να κάψω όλα όσα πέτυχα!" εξομολογείται η 24χρονη Αφγανή φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ περιγράφοντας την επέλαση των Ταλιμπάν και τον φόβο που κατέλαβε όλες τις γυναίκες για το σκοτάδι που τις περιμένει. Η ίδια μιλώντας στον Guardian περιγράφει τις στιγμές που έφθασε στο Πανεπιστήμιο και αντίκρισε "τα έντρομα πρόσωπα των γυναικών και τα άσχημα πρόσωπα ανδρών που μισούν τις γυναίκες".

Όπως σημειώνει: "Το πρωί της Κυριακής πήγαινα στο Πανεπιστήμιο για ένα μάθημα όταν μία ομάδα γυναικών βγήκε τρέχοντας από τον κοιτώνα τους. Ρώτησα τι συνέβη και μία από αυτές μου είπε ότι η αστυνομία προχωρούσε σε εκκένωση επειδή οι Ταλιμπάν είχαν φθάσει στην Καμπούλ και θα έδερναν τις γυναίκες που δεν φορούσαν μπούρκα. Όλες θέλαμε να φθάσουμε σπίτι, αλλά δεν μπορούσαμε να πάρουμε δημόσια μέσα μεταφοράς. Οι οδηγοί δεν μας έβαζαν στα αυτοκίνητά τους γιατί δεν ήθελαν να αναλάβουν την ευθύνη της μεταφοράς μίας γυναίκας. Και αυτό που ήταν χειρότερο για τις γυναίκες του κοιτώνα, ήταν ότι κατοικούσαν εκτός της Καμπούλ και ήταν φοβισμένες και προβληματισμένες για το πού μπορούσαν να πάνε", αναφέρει για τα πρώτα λεπτά μετά την επέλαση των Ταλιμπάν στην αφγανική πρωτεύουσα.

Στο μεταξύ, άνδρες που στέκονταν τριγύρω κορόιδευαν τις γυναίκες και τα κορίτσια, γελώντας με τον τρόμο τους, "Πηγαίνετε βάλτε το τσαντάρι σας" τους φώναξε ένας ενώ ένας άλλος είπε ειρωνικά "είναι οι τελευταίες ημέρες σας που κυκλοφορείτε στους δρόμους". Ένας τρίτος κορόιδεψε: "Θα παντρευτώ τέσσερις από εσάς σε μία ημέρα".

"Με κλειστά τα κυβερνητικά γραφεία, η αδελφή μου έτρεχε μίλια ολόκληρα να διασχίσει την πόλη για να φθάσει σπίτι. Έκλεισα με πόνο καρδιάς τον υπολογιστή με τον οποίο βοηθούσα τους ανθρώπους και την κοινότητά μου για τέσσερα χρόνια. Άφησα το γραφείο μου με δάκρυα στα μάτια και αποχαιρέτησα τους συνεργάτες μου. Ήξερα ότι ήταν η τελευταία μου ημέρα στη δουλειά" πρόσθεσε η 24χρονη η οποία επεσήμανε ότι ταυτόχρονα σπούδαζε για δύο πτυχία από τα δύο καλύτερα πανεπιστήμια του Αφγανιστάν: "Θα αποφοιτούσα τον Νοέμβριο από τον Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Αφγανιστάν και το Πανεπιστήμιο της Καμπούλ αλλά σήμερα το πρωί όλα πέρασαν σαν αστραπή μπροστά από τα μάτια μου. Εργάστηκα τόσες μέρες και νύχτες για να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα και αυτό το πρωινό όταν έφθασα σπίτι, το πρώτο πράγμα που κάναμε οι αδελφές μου κι εγώ ήταν να κρύψουμε τις ταυτότητές μας, τα πτυχία μας και τα πιστοποιητικά μας. Ήταν θλιβερό. Γιατί πρέπει να κρύψουμε όλα αυτά για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε περήφανες; Στο Αφγανιστάν τώρα δεν επιτρέπεται να είμαστε γνωστές ως οι άνθρωποι που είμαστε. Ως γυναίκα, αισθάνομαι ότι είμαι το θύμα αυτού του πολιτικού πολέμου που ξεκίνησαν οι άνδρες. Νιώθω ότι δεν μπορώ να γελάσω πια δυνατά, ότι δεν μπορώ να ακούσω τα αγαπημένα μου τραγούδια, δεν μπορώ να συναντήσω τους φίλους μου στην αγαπημένη μας καφετέρια, δεν μπορώ να φορέσω το αγαπημένο μου κίτρινο φόρεμα ή το ροζ κραγιόν μου. Ούτε πλέον μπορώ να πάω στη δουλειά μου ή να ολοκληρώσω τις σπουδές μου και να πάρω το πτυχίο μου για το οποίο δούλεψα χρόνια για να πετύχω. Μου άρεσε να κάνω μανικιούρ. Σήμερα καθώς επέστρεφα σπίτι, κοίταξα ένα ινστιτούτο αισθητικής όπου συνήθιζα να πηγαίνω. Το κατάστημα που την είσοδο κοσμούσαν όμορφες φωτογραφίες κοριτσιών, είχε βαφτεί μέσα στη νύχτα. Γύρω μου έβλεπα τα φοβισμένα και τρομαγμένα πρόσωπα γυναικών και τα άσχημα πρόσωπα των ανδρών που μισούν τις γυναίκες, που δεν τους αρέσει οι γυναίκες να μορφώνονται, να εργάζονται και να είναι ελεύθερες. Το πιο συντριπτικό για εμένα ήταν εκείνοι που έμοιαζαν χαρούμενοι και κορόιδευαν τις γυναίκες. Αντί να σταθούν στο πλευρό μας, στηρίζουν τους Ταλιμπάν και τους δίνουν μεγαλύτερη εξουσία. Οι Αφγανές θυσιάσαμε πολλά για τις λίγες ελευθερίες που είχαμε. Ως ορφανό ύφανα χαλιά για να αποκτήσω μόρφωση. Αντιμετώπισα πολλά οικονομικές δυσκολίες, αλλά είχα πολλά σχέδια για το μέλλον μου. Δεν περίμενα όλα να τελειώσουν έτσι. Τώρα μοιάζει ότι πρέπει να κάψω όλα όσα πέτυχα στα 24 χρόνια της ζωής μου, το να έχω ταυτότητα ή βραβεία από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο είναι ριψοκίνδυνο τώρα. Ακόμη και αν τα κρατήσουμε και δεν τα χρησιμοποιήσουμε. Δεν υπάρχουν δουλειές για εμάς στο Αφγανιστάν. Όταν οι επαρχίες έπεφταν η μία μετά την άλλη, σκεφτόμουν τα όμορφα κοριτσίστικα όνειρά μου. Οι αδελφές μου και εγώ δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε όλη τη νύχτα καθώς θυμόμασταν τις ιστορίες που μας έλεγε η μητέρα μας για την εποχή των Ταλιμπάν και του τρόπου που φέρονταν στις γυναίκες. Δεν περίμενα ότι θα έπρεπε να στερηθούμε ξανά των βασικών μας δικαιωμάτων, ότι θα πηγαίναμε 20 χρόνια πίσω. Ότι έπειτα από 20 χρόνια αγώνων για τα δικαιώματα και για την ελευθερία μας, θα έπρεπε να ψάχνουμε για μπούρκα και να κρύβουμε την ταυτότητά μας. Στη διάρκεια των τελευταίων μηνών καθώς οι Ταλιμπάν αποκτούν τον έλεγχο στις επαρχίες, εκατοντάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους και ήρθαν στην Καμπούλ να σώσουν τις κόρες και τις γυναίκες τους. Ζουν στα πάρκα ή στο ύπαιθρο. Ως μέλος ομάδας φοιτητών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε χρήματα, τρόφιμα κι άλλα αναγκαία για να τους διανείμουμε. Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω όταν άκουσα τις ιστορίες κάποιων οικογενειών. Ένας είχε χάσει τον γιο του στον πόλεμο και δεν είχε χρήματα να πληρώσει το ταξί για την Καμπούλ, οπότε δώσανε τη νύφη τους ως αντάλλαγμα για τη μεταφορά τους. Πώς μπορούν να ορίζουν την αξία μιας γυναίκας ως ισότιμη με το κόστος ενός ταξιδιού; Και μετά, σήμερα, όταν έμαθα ότι οι Ταλιμπάν έφθασαν στην Καμπούλ, αισθάνθηκα ότι θα γίνω σκλάβα. Μπορούν να παίξουν με τη ζωή μου με όποιον τρόπο θέλουν. Επίσης, έχω εργαστεί ως δασκάλα Αγγλικών σε μορφωτικό κέντρο. Δεν αντέχω να σκέφτομαι ότι δεν θα μπορώ πια να σταθώ μπροστά στους μαθητές μου και να τους διδάσκω την αλφαβήτα. Όποτε σκέφτομαι τις μικρές μου μαθήτριες ότι πια θα μένουν σπίτι τους και θα σταματήσουν να μορφώνονται, κυλούν τα δάκρυά μου".

I have the feeling of a bird whose whole nest is destroyed but it can not do anything just sees the destruction of his nest and cries

Φωτό: Thanasis Papazacharias/ Pixabay

Η πορεία της ναυλαγοράς των τακτικών γραμμών για το τρέχον έτος μπορεί να χαρακτηριστεί εντυπωσιακή. Τους τελευταίους μήνες, η ελλιπής μεταφορική ικανότητα του διεθνή στόλου δεν μπορεί να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της ζήτησης. Αυτή η βραχυπρόθεσμη ανελαστικότητα της προσφοράς, σε συνάρτηση με άλλους λόγους όπως είναι η συμφόρηση που παρατηρείται στους διεθνείς λιμένες, έχει οδηγήσει στην καταγραφή ιδιαίτερα ισχυρών ναύλων. Συγκεκριμένα, η αύξηση των ναύλων στον κλάδο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων από την αρχή του έτους, ήταν -κατά μέσο όρο- μεγαλύτερη από 100%, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Drewry.

Επιπλέον, σημαντική αύξηση έχει καταγραφεί και στα ναύλα των reefers για το 2021, η οποία όμως δεν απολαμβάνει την προσοχή που της αρμόζει. Ειδικότερα, ο Global Reefer Container Freight Rate Index της Drewry κατέγραψε άνοδο 32% το β’ τρίμηνο του 2021, από την αρχή του έτους.  Υπενθυμίζεται, ότι ο  δείκτης αυτός υπολογίζεται ως ο σταθμικός μέσος των ναύλων  στις 15 σημαντικότερες θαλάσσιες  εμπορικές οδούς μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ψυγείων (reefer). Μάλιστα, εκτιμάται πως η αυξητική τάση του δείκτη θα διατηρηθεί και στο γ’ τρίμηνο  κατά το τέλος του οποίου η αύξηση του δείκτη αναμένεται να φτάσει έως και το 50%.

Πηγή: Drewry

Ωστόσο, η αυξητική τάση των ναύλων των reefers δεν ήταν ίση σε όλους τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.  Ειδικότερα, μεγάλη άνοδος παρατηρήθηκε στις κύριες διαδρομές Ανατολής-Δύσης, ενώ μικρότερη άνοδος σε εκείνες του Βορρά-Νότου. Ένας από τους κινητήριους μοχλούς της αύξησης των ναύλων είναι η μειωμένη προσφορά χωρητικότητας, η οποία αναγκάζει τους φορτωτές ευπαθών αγαθών να ανταγωνίζονται εκείνους που θέλουν να μεταφέρουν ξηρά φορτία, για μία θέση στα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.  Ωστόσο, καθώς οι ελλείψεις εμπορευματοκιβωτίων ψυγείων αναμένεται να συνεχιστούν σε συγκεκριμένους εμπορικούς δρόμους καθ’ όλη την περίοδο αιχμής, φορτωτές ξηρού φορτίου επανεξετάζουν τους τρόπους μεταφοράς των προϊόντων τους προκειμένου να αποφύγουν τη συμφόρηση που μαστίζει τις εφοδιαστικές αλυσίδες εμπορευματοκιβωτίων.

Επιπροσθέτως, εκτιμάται πως ο όγκος θαλάσσιων μεταφορών ευπαθών αγαθών, σε παγκόσμιο επίπεδο, μειώθηκε το 2020 κατά 0,4%, στους 132 εκατ. τόνους. Παράλληλα, η Drewry εκτιμά ότι το ποσοστό των ευπαθών αγαθών που μεταφέρθηκε μέσω εξειδικευμένων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων reefer έπεσε στο 12%. Όμως, o αριθμός των μεταφερθέντων εμπορευματοκιβωτίων reefer αυξήθηκε κατά 0,3%, φτάνοντας τα 5,4 εκατ. TEUs κατά το 2020.

Τέλος, σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο η αύξηση των θαλάσσιων μεταφορών reefers το α’ εξάμηνο του 2021, ήταν ίση με 4,8%. Ωστόσο, για το υπόλοιπο του έτους εκτιμάται μικρότερη άνοδος σε σχέση με εκείνη που εκτιμάται για τα ξηρά φορτία. Αντίστροφη τάση αναμένεται ωστόσο για το 2022 καθώς οι ναύλοι  μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων reefer εκτιμάται ότι θα ανέβουν περαιτέρω σε αντίθεση με αυτούς του ξηρού φορτίου, οι οποίοι αναμένεται να μειωθούν.

πηγη: naftikachronika.gr