Ως ένα από τα πιο δημοφιλή ποτά παγκοσμίως, ο καφές καταναλώνεται σε μεγάλο βαθμό για τα διεγερτικά του αποτελέσματα λόγω της καφεΐνης που περιέχει. Αν και κάποιες μελέτες ανέφεραν τον καφέ ως πιθανή πηγή προβλημάτων υγείας, πρόσφατες μελέτες έχουν βρει ότι ο καφές αποφέρει ένα ευρύ φάσμα πλεονεκτημάτων για την ανθρώπινη υγεία, ιδιαίτερα για το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ποια είναι η χημική σύσταση που έχει ο καφές

Όταν παρασκευάζεται ως ρόφημα, ο καφές αποτελείται από πτητικές και μη πτητικές ενώσεις, όπως υδατάνθρακες, αζωτούχες ενώσεις, λιπίδια, βιταμίνες, μέταλλα, φαινολικές ενώσεις και αλκαλοειδή. Συγκεκριμένα, η συγκέντρωση ορισμένων ενώσεων στον καφέ εξαρτάται από την ποσότητα αλεσμένου καφέ που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του ροφήματος, τις μεθόδους καβουρδίσματος και παρασκευής, την ποιότητα του νερού που χρησιμοποιείται και την ενσωμάτωση άλλων συστατικών στο τελικό προϊόν.

Καφεΐνη

Μία από τις πιο αξιοσημείωτες χημικές ουσίες στον καφέ είναι η καφεΐνη, η οποία είναι χημικά γνωστή ως 1,3,7-τριμεθυλξανθίνη. Αυτό το αλκαλοειδές, που βρίσκεται φυσικά στους κόκκους του καφέ, διεγείρει το κεντρικό νευρικό σύστημα και έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί θετικά αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη μνήμη.

Μέσα σε ένα μόνο φλιτζάνι καφέ, η περιεκτικότητα σε καφεΐνη μπορεί να κυμαίνεται από 30 χιλιοστόγραμμα (mg) έως και 350 mg. Όπως κάθε άλλο συστατικό του καφέ, η συγκέντρωση καφεΐνης σε ένα μόνο φλιτζάνι καφέ εξαρτάται από τον τύπο των κόκκων καφέ που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του ροφήματος, καθώς και από τις μεθόδους παρασκευής και καβουρδίσματος.

Οι ανά την Ελλάδα διανομείς εξακολουθούν να σκοτώνονται μαζικά την ώρα της τρομερά επικίνδυνης δουλειάς τους. Οι λόγοι και η κρατική αδιαφορία για το ζήτημα.

Νίκος Γιαννόπουλος

Από το 2015 και μετά, όταν άρχισε η σχετική θλιβερή καταμέτρηση, έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή εν ώρα εργασίας περισσότεροι από 50 διανομείς πανελλαδικά. Ιδιαίτερα τα τελευταία δύο χρόνια, κατά τα οποία η δουλειά τους εντατικοποιήθηκε λόγω των περιορισμών της πανδημίας, οι νεκροί είναι περισσότεροι από 30!

Το σενάριο σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις είναι περίπου πανομοιότυπο. Η πίεση, πολλές φορές αφόρητη, για να εκτελέσουν την παραγγελία, η μη προσοχή κάποιου άλλου οδηγού, η ολισθηρότητα του οδοστρώματος, οι κακές καιρικές συνθήκες, όλα συντελούν έτσι ώστε να γίνει το μοιραίο.

Την προηγούμενη Κυριακή στον Ωρωπό παίχθηκε και πάλι το ίδιο έργο. Ενας διανομέας παρασύρθηκε από όχημα που μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και σκοτώθηκε επί τόπου. Ηταν ανήλικος, ένα παιδί 17 ετών που ήθελε απλώς να βγάλει ένα μεροκάματο.

Η μεγάλη αλλαγή

Η δουλειά του διανομέα είναι εξ ορισμού επικίνδυνη. Συνεχείς ώρες πάνω στο μηχανάκι ανεξαρτήτως καιρού με την πίεση να τους καταδιώκει και το άγχος να τους κατατρώει, οι διανομείς αναμετρώνται καθημερινά με αναρίθμητους κινδύνους. Ομως, ακόμα και έτσι, οι νεκροί είναι πολλοί, πάρα πολλοί για να εξηγηθεί το φαινόμενο μόνο με την παραδοχή της επικινδυνότητας.

Τι έχει συμβεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια; Μία καλή εξήγηση δίνει το γεγονός ότι οι παλαιότεροι και πιο έμπειροι διανομείς μετακόμισαν στην πλειοψηφία τους στις μεγάλες πλατφόρμες οι οποίες μετά και τις κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, φρόντισαν να βελτιώσουν στοιχειωδώς τις συνθήκες εργασίας που προσφέρουν. Δεν λύθηκαν φυσικά όλα τα προβλήματα αλλά οι αμοιβές βελτιώθηκαν και τα προστατευτικά μέσα άρχισαν να κάνουν δειλά-δειλά την εμφάνισή τους.

Την ίδια ώρα όμως η μαζική μετακίνηση διανομέων στις μεγάλες και πολύ γνωστές πλατφόρμες της αγοράς, δημιούργησε κενά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της γειτονιάς (ψησταριές, πιτσαρίες και άλλα μικρά μαγαζιά εστίασης). Οι επιχειρηματίες του κλάδου συνηθίζουν να κινούνται με κύριο άξονα το εργατικό κόστος γι' αυτό και άρχισαν να προσλαμβάνουν άπειρους, ανειδίκευτους και πολλές φορές ανήλικους διανομείς.

Μ' αυτήν την κίνηση εξασφαλίζαν:

• 1. Χαμηλές αμοιβές οι οποίες πολλές φορές μπορούν να φτάσουν ακόμα και στο μάλλον εξευτελιστικό ποσό των 3 ευρώ την ώρα.
• 2. Αδήλωτη εργασία, όπως κατέδειξε και η περίπτωση του 17χρονου από τον Ωρωπό ο οποίος δούλευε "μαύρα".
• 3. Αγνοια, τις περισσότερες φορές, των νεαρών εργαζόμενων για τα δικαιώματά τους, τους τρόπους προστασίας, τις νόμιμες αμοιβές και το νομικό πλαίσιο που διέπει το επάγγελμα.

Ετσι οι εργοδότες, όχι όλοι αλλά αρκετοί, μπορούν να εντατικοποιούν την εργασία όσο χρειάζεται χωρίς να ανεβάζουν πολύ το εργατικό κόστος και την ίδια ώρα να εξασφαλίζουν ότι οι εργαζόμενοί τους είναι "πρόθυμοι" να κάνουν ότι τους ζητήσουν.

Τα συνδικαλιστικά σωματεία των εργαζόμενων στην εστίαση τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη έχουν καταγγείλει πολλάκις αυτήν την πρακτική και έχουν ενημερώσει-γραπτώς και διεξοδικά-τόσο το Υπουργείο Εργασίας όσο και την Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας.

Ομως, όπως καταγγέλλουν, έλεγχοι πρακτικά δεν γίνονται. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί επεμβαίνουν όταν πια είναι πολύ αργά όπως στην περίπτωση του 17χρονου στον Ωρωπό.

Σε αναλυτική ανακοίνωσή του τη Δευτέρα το συνδικάτο επισιτισμού-τουρισμού-ξενοδοχείων τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι "ακόμα ένας συνάδελφος διανομέας, ηλικίας μόλις 17 χρόνων προστέθηκε χθες στον μακρύ κατάλογο των αδικοχαμένων εργατών στη μάχη για το μεροκάματο, στην περιοχή του Ωρωπού.

Αυτή την φορά αποδεικνύεται με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η συνολική πολιτική της κυβέρνησης όσο και των προηγούμενων, είναι εγκληματική!

Όχι μόνο τα μέτρα προστασίας, της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων αντιμετωπίζονται σαν κόστος με αποτέλεσμα οι συνάδελφοι διανομείς και άλλοι εργαζόμενοι να σκοτώνονται την ώρα της δουλειάς καθημερινά αλλά είναι αυτή που σπρώχνει παιδιά, που ακόμα δεν έχουν τελειώσει το σχολείο να εργάζονται σε αυτές τις συνθήκες για καλύψουν τα δυσβάσταχτα έξοδα που σήμερα καλείται να πληρώσει μια λαϊκή οικογένεια.

Ακόμα πιο προκλητικό είναι πως ενώ αυξάνονται τα «ατυχήματα» σε καθημερινή βάση, η κυβέρνηση αρνείται να εντάξει τους διανομείς στα ΒΑΕ, ενώ με την πρόσφατη κυβερνητική απόφαση για τα ατομικά μέτρα προστασίας για τους διανομείς- «συνεργάτες» συνεχίζει να απαλλάσσεται εξολοκλήρου η μεγαλοεργοδοσία- οι πλατφόρμες διανομής από την υποχρέωση να παρέχουν δωρεάν και κατάλληλα μέτρα ατομικής προστασίας, με την υποχρέωση να δίνουν 10 ευρώ το μήνα (!) στους διανομείς για το κράνος. Συνεχίζει να απαλλάσσεται από τη συντήρηση και τα έξοδα κίνησης των οχημάτων των διανομέων".

Τις επόμενες ημέρες, με αρχή από τη ΔΕΘ, οι διανομείς αναμένεται να πυκνώσουν και πάλι τις δράσεις διαμαρτυρίας απαιτώντας, εκτός από προστατευτικά μέτρα και ένταξη στα ΒΑΕ, να ΜΗΝ εργάζονται κάτω από ακραίες καιρικές συνθήκες.

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας video διανομέα από τη Θεσσαλονίκη ο οποίος γλίτωσε εκ θαύματος όταν ο δρόμος στον οποίο οδηγούσε μετατράπηκε μέσα σε ελάχιστα λεπτά σε λίμνη λόγω της καταρρακτώδους βροχής.

Οι διανομείς θα επιμείνουν ιδιαίτερα σ' αυτό επιχειρώντας να έχουν μαζί τους, όπως και στις προηγούμενες κινητοποιήσεις τους, την κοινωνία.

Ολοι, έτσι και αλλιώς, έχουμε καταλάβει ότι δεν θα χάσει η βενετιά βελόνι αν δεν παραγγείλουμε καφέ όταν έξω χιονίζει ή έχει 40 βαθμούς.Οι άνθρωποι που φέρνουν στα σπίτια μας ότι ζητήσουμε έχουν και οι ίδιοι σπίτια που τους χρειάζονται γερούς και δυνατούς...

Πηγη: news247.gr 

Ματίνα Παπαχριστούδη

Το μοντέλο της πολιτικής Τραμπ (πόλωση μέχρις εσχάτων στην κοινωνία, αναγόρευση όλων των δημοσιογράφων που δεν παπαγαλίζουν το κυβερνητικό αφήγημα σε «εχθρούς της πατρίδας-κράτους»), υιοθέτησε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ευρισκόμενη σε πανικό μετά τη χιονοστιβάδα αποκαλύψεων για το καθεστώς παρακολουθήσεων με νοικιασμένα από κράτος και ιδιώτες κατασκοπικά λογισμικά τύπου Predator και ενόσω είχε εκδηλωθεί παρέμβαση ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων για τη δολοφονική τακτική των επαναπροωθήσεων σε Έβρο και Αιγαίο, το Μαξίμου επέλεξε την τακτική τραμπικής επίθεσης στη δημοσιογραφική έρευνα. Σε ελληνικά ανεξάρτητα διαδικτυακά Μέσα και δημοσιογραφικές ομάδες, που εδώ και μήνες κάνουν αποκαλύψεις για το καθεστώς των παρακολουθήσεων και των εγκληματικών pushbacks, φτάνοντας και σε διεθνή ΜΜΕ.

Καλομαθημένα τα κυβερνητικά στελέχη στον απόλυτο έλεγχο του ελληνικού μιντιακού συστήματος, επιδόθηκαν σε χυδαία λασπολογία εναντίον δημοσιογράφων ξένων Μέσων, όπως οι New York Times, το Politico και το Spiegel.

Η συκοφάντηση αυτών των Μέσων, όπως και των δημοσιογράφων που μπήκαν στο στόχαστρο των υποτακτικών υπαλληλίσκων του Μεγάρου Μαξίμου, όπως ο Άλεξ Κλαπ (New York Times) και η Νεκταρία Σταμούλη του Politico, με την κατηγορία ότι «στοχεύουν να πλήξουν το κράτος- πατρίδα», ότι είναι «πληρωμένοι» ή «κομματικοί» δημοσιογράφοι, κ.λπ., καταδεικνύει πως το Μαξίμου δεν ανέχεται πλέον την παραδοσιακή δημοσιογραφία. Εξοργίζεται για οποιαδήποτε πληροφορία ή είδηση που δημοσιεύεται εκτός των –ελεγχόμενων από το ίδιο– καναλιών διανομής μέσω non paper, δελτίων τύπου, δηλώσεων και συνεντεύξεων. Επιλέγει να γίνει διεθνώς ρεζίλι, ακόμη και στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, εκτοξεύοντας από επίσημα χείλη υπουργών απειλές για διώξεις δημοσιογράφων, επειδή τόλμησαν να μιλήσουν με τους πρόσφυγες στον Έβρο, όπως έκανε ο Νότης Μηταράκης εναντίον του Γ. Χρηστίδη του Spiegel. Το μοντέλο διαχείρισης μίντια είναι φανερό πως οδηγεί στην ποινικοποίηση και καταστολή των «εχθρών δημοσιογράφων».

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Άλλη μια συνδικαλιστική πασαρέλα και επαφές με αρμόδιους και αναρμόδιους κυβερνητικούς αναμένονται στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης από τις συνδικαλιστικές ενώσεις δημοσιογράφων. Μέλημα των ηγεσιών τους, όπως μαθαίνουμε, είναι να κλειστούν οι συναντήσεις με τους υπουργούς, όπως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Οικονόμου και η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη για να συζητήσουν την «ατζέντα» των αιτημάτων.

Το καθεστώς των «τροφείων» μέσω πιστωτικών καρτών, αντί για αυξήσεις σε μισθούς, επικύρωσαν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που πρόσκεινται σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσιογραφικές ενώσεις, με την υπογραφή σύμβασης με την κυβέρνηση για τα κρατικά Μέσα, ΕΡΤ, ΑΠΕ, γραφεία Τύπου και δημοτικά ΜΜΕ. Τα οικονομικά αιτήματα απορρίφθηκαν όλα από την κυβέρνηση και η συμμαχία της ΕΣΗΕΑ αποδέχθηκε να υπογράψει τα κουπόνια-τροφεία των 5 ευρώ την ημέρα.

Η αποδοχή των κουπονιών τροφής μέσω της σύμβασης για τα κρατικά Μέσα, αφενός, σημαίνει
πως η ΕΣΗΕΑ παραπέμπει στις καλένδες την όποια προσπάθεια του κλάδου για υπογραφή ΣΣΕ στα ιδιωτικά ΜΜΕ. Αφετέρου, επικυρώνει τα όσα εφαρμόζουν ήδη οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΜΜΕ. Δείχνει, επίσης, πως η ΕΣΗΕΑ, με ευθύνη και των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ, έχει μετατραπεί σε κυβερνητικό εταίρο στην κατάπτωση της ελευθερίας του Τύπου και της ενημέρωσης.

πηγη:prin.gr

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Σκέψεις με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία και το επερχόμενο 20ο συνέδριο του ΚΚΚ

Στριμωγμένη από την επιθετικότητα των ΗΠΑ και πατώντας στην έκκληση για βοήθεια των δυο ηγετών των ρωσόφωνων περιοχών, του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, η Ρώσικη κυβέρνηση κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας στις 24 Φλεβάρη του 22.

Από τότε πέρασαν πάνω από έξι μήνες.

Ο πόλεμος, σε αντίθεση των ανέμελων εκτιμήσεων πως «ο Πούτιν θα καθαρίσει εντός ολίγου», συνεχίζεται και θα συνεχίζεται.

Τα ίδια τα εμπόλεμα μέρη προετοιμάζονται γι αυτό.

Κι όσο συνεχίζεται τόσο εμφανίζονται νέα χαρακτηριστικά.

Κι αυτό επειδή οι αμερικάνοι, με στρατηγική την «πολιτική ανάσχεσης» της Ρωσίας, επιδιώκουν να οδηγήσουν μακρόσυρτα το ρώσικο κράτος στο «να απλώσει τα πόδια του» τόσο ώστε να καταρρεύσει: Πολλά μέτωπα ταυτόχρονα, πολλοί οι έμμεσα εμπλεκόμενοι, απεριόριστη η διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, ώστε η «Ρώσικη αρκούδα» να «σκάσει» από την κούραση και τις συνέπειες.

Κι αυτό θα ήταν το πρώτο σκαλί για τη μεγάλη αναμέτρηση με την Κίνα.

Διολισθαίνει έτσι ο πόλεμος, με βαρύνουσα την ευθύνη των αμερικανονατοϊκών, σε πόλεμο για την παγκόσμια κυριαρχία με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Η Κίνα είναι προσεκτική

Εντός αυτής της δυναμικής πραγματικότητας η Κίνα διαδραματίζει προσεκτικό ρόλο.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει καταδικάσει την κήρυξη πολέμου από τη Ρωσία.

Tο κινεζικό μάλιστα υπουργείο Άμυνας έσπευσε να διευκρινίσει ότι η συμμετοχή της Κίνας στα κοινά γυμνάσια Ρωσίας, Κίνας, Ινδίας, Λευκορωσίας και Τατζικιστάν «δεν συνδέεται με την τρέχουσα διεθνή και περιφερειακή κατάσταση».

Η Κίνα κάνει έκκληση για κατάπαυση του πυρός.

Επιπλέον κατηγορεί τις ΗΠΑ χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά τους ανεύθυνη, ανήθικη και υποκριτική.

Ο πολιτικός στόχος «να σταματήσει τώρα ο πόλεμος», με ένα είδος συμβιβασμού φυσικά, όπως και να διατυπώνεται, στρέφεται ευθέως και αντικειμενικά εναντίον του πυρήνα της αμερικάνικης επεκτατικής πολιτικής. Κι αυτό επειδή είναι η Αμερικάνοι που εκτρέφουν την πολιτική της επ’ αόριστον συνέχισης του.

Τι γίνεται λοιπόν; Γιατί αυτή η προσεκτική στάση;

Η Κίνα είναι ιμπεριαλιστική δύναμη, κάτι παρόμοιο των αμερικανονατοϊκών, με κίτρινο έστω χρώμα;

Ο Ιμπεριαλισμός σαν όρος έχει προσλάβει διάφορες σημασίες.

«Η γενικότερη έννοια του όρου αφορά την επέκταση ή την επιβολή της ισχύος, της εξουσίας ή της επιρροής ενός κράτους πάνω σε άλλα κράτη ή σε μη κρατικές οντότητες» ορίζει ο Giovanni Arrighi, οικονομολόγος και αναλυτής παγκόσμιων συστημάτων, στο εξαίρετο έργο του «Ο Άνταμ Σμιθ Στο Πεκίνο».

Θεωρώ τον ορισμό αυτό της γενικότερης έννοιας του όρου ισχύοντα.

Ο ιμπεριαλισμός επομένως υπάρχει και εξελίσσεται από τότε που επιχειρείται «η επιβολή της ισχύος ενός κράτους σε άλλα κράτη» (π.χ. ρωμαϊκό imperium).

Σήμερα φυσικά μας ενδιαφέρει ο καπιταλιστικός ιμπεριαλισμός – που «από οικονομική σκοπιά είναι μονοπωλιακός καπιταλισμός» - όπως είναι και όπως εξελίσσεται και με τις επιδράσεις του ιστορικού φορτίου που φέρει.

Βελγικό Κονγκό υπάρχει, κινέζικο όχι

Όταν τότε, κατά τον 16ο - 18ο αιώνα, οι ηγέτιδες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, Ολλανδία, Αγγλία, Πορτογαλία, Ισπανία κυρίως κατ’ αρχάς, αλλά και Βέλγιο, Γαλλία, η Ιταλία, και Γερμανία στη συνέχεια, από την αυγή του καπιταλισμού συγκροτούσαν πολεμικό στόλο προκειμένου να καταλάβουν εδάφη, να συγκροτήσουν αποικίες, να αποσπάσουν πρώτες ύλες και πάμφθηνο εργατικό δυναμικό, το κινέζικο κράτος είχε διαφορετική συμπεριφορά.

Η Κίνα είναι η χώρα με τον πιο αρχαίο υλικό και πνευματικό πολιτισμό.

Όπως και οι άλλες χώρες του κόσμου πέρασε από την πρωτόγονη στη δουλοκτητική και στη συνέχεια στη φεουδαρχική κοινωνία.

Αλλά εξακολουθούσε να παραμένει στο στάδιο της φεουδαρχίας την ίδια περίοδο που πολλά κράτη της Ευρώπης και της Αμερικής είχαν κιόλας μπει στην εποχή του καπιταλισμού.

Η Κίνα ήδη από το 15ο – 17ο αιώνα έχει αναπτύξει πλοία εξαιρετικής ισχύος και πλεύσης.

Εντούτοις, τότε, αποτρέπει την κατασκευή πολεμικών πλοίων, επιτρέπει και ενθαρρύνει την κατασκευή μόνο εμπορικών πλοίων.

Δεν έχει και δεν ασκεί δηλαδή πολιτική κατάληψης υπερπόντιων εδαφών. Γι αυτό και δεν υπάρχει «κινέζικο Κονγκό» κατά το βελγικό Κονγκό, δεν υπάρχει «κινέζικη Γουιάνα» κατά τη γαλλική, δεν υπάρχει κινέζικη υπερπόντια επικράτεια κατά τη βρετανική.

Κι αυτό επειδή στο εσωτερικό της Κίνας οι ίδιες οι δυναστείες ασκούσαν περιοριστική πολιτική απέναντι στον πλουτισμό των εμπόρων (το κράτος κατάσχει περιοδικά πλούτο τους και τους διώκει για κατηγορίες διαφθοράς). Επειδή αν και όταν οι έμποροι γινόταν πολλοί και ισχυροί τότε θα γινόταν επικίνδυνοι για την ίδια τη δυναστεία ως διεκδικητές της εξουσίας.

Έτσι όμως καθήλωναν την Κίνα στη φεουδαρχία.

Επί πλέον ο κομφουκισμός και ο βουδισμός που κυριαρχούσαν στην Κίνα, (με ισχυρή παρουσία ακόμη), είναι γήινες θρησκείες δίχως τα εξ αποκαλύψεως δόγματα του ιουδαιοχριστιανικού θεού, είναι πρωτίστως κοινωνικό συμβόλαιο συμπεριφορών.

Κι έτσι αν και βλέπουμε στην Κίνα ότι από τη μια η αγροτική παραγωγικότητα της γνώρισε εντυπωσιακή ανάπτυξη και με αρκετό αγροτικό πλεόνασμα ώστε αυτό να διοχετευτεί στην καπιταλιστική ανάπτυξη, εντούτοις δημιουργείται μια υστέρηση του κινεζικού κράτους στην επιδίωξη της εκβιομηχάνισης που οδηγούσε στον καπιταλισμό.

Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε μια ανακοπή της αυτοτελούς πορείας της Κίνας προς τον καπιταλισμό, παρά μάλιστα τις σοβαρές αλλαγές που συντελούνται στη χώρα στα μέσα του 19ου αιώνα με την εισροή του ξένου κεφαλαίου στη φεουδαρχική της κοινωνία.

Στη βάση αυτών των συνολικών επιδράσεων η κινέζικη ελίτ συγκροτεί μια κινέζικου τύπου σχέση ανάμεσα στο «έξω» και στο «μέσα», τον έξω της Κίνας κόσμο και το λαό της.

Προστατεύει το εσωτερικό από έξωθεν επιδρομές, εξ ου και οι διαρκείς διασυνοριακές προστριβές αλλά και το σινικό τείχος (από παλιότερα). Παράλληλα καλλιεργεί και αναπτύσσει ένα οργανωμένο και ελεγχόμενο διεθνές εμπόριο στη βάση της στυγνής εμπορικής συναλλαγής αλλά όχι της αποικιοκρατικής κατάκτησης.

Στη βάση αυτής της γενικότερης κατάστασης ούτε η βουδιστική ή η κομφουκιανή κοινότητα της Κίνας διοργάνωσαν ιεραποστολικές εκστρατείες ή βαρβαρικές, στην κυριολεξία, παπικές σταυροφορίες-ντροπή για το ανθρώπινο γένος.

Ο κινέζικος λαός μισούσε μάλιστα τους ξένους ιεραπόστολους που ποδοπατούσαν τα προαιώνια ήθη και έθιμα του, ασχολούνταν, πέραν της θρησκευτικής τους δράσης, με την τοκογλυφία, νοίκιαζαν κτήματα με υποδουλωτικούς για τους ντόπιους όρους, επεμβαίνανε απροσχημάτιστα στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας.

Έτσι στα 1860-1890 στη Βόρεια Κίνα σηκώθηκε κύμα εξεγέρσεων εναντίον των αποικιοκρατών και των ιεραποστόλων. Τον Αύγουστο του 1883 στο Χαγκτσέου έγιναν μεγάλες αντιβρετανικές ταραχές. Το Φλεβάρη του 1889 ο πληθυσμός του Τσεκιάγκ έκανε συντρίμμια το αγγλικό και το αμερικανικό προξενείο κ.α.

Όλες αυτές τις εξεγέρσεις τις καθοδηγούσε μια μυστική οργάνωση με την ονομασία «Χελάο Χουσί» (Μεγαλύτεροι αδελφοί), που είχε ως μέλη της αγρότες, βιοτέχνες και μικρέμπορους.

Το Ενιαίο Εθνικό Αντιαποικιοκρατικό Μέτωπο

Η χωρίς όρια αποικιοκρατική επέκταση των δυτικών οδηγεί σε πολεμική σύγκρουση εν πρώτοις μεταξύ των βρετανών και τη Δυναστεία των Τσινγκ, (πρώτος πόλεμος του οπίου 1839-1842) , και κατά δεύτερο εναντίον της Βρετανίας και Γαλλίας (1856-1860).

Ως συνέπεια, οι ηττημένοι κινέζοι αναγκάζονται να θεσπίσουν κομβικής εμπορικής σημασίας εδαφικές παραχωρήσεις υπέρ των νικητών και ευνοϊκότερους δασμούς για τους Ευρωπαίους στα εισαγόμενα στην Κίνα προϊόντα.

Ανάγκασαν την Κίνα να "ανοίξει" συγκεκριμένα λιμάνια υπέρ τους (Σαγκάη και Κουανγκτσόου).

Άγγλοι, Αμερικανοί, Γάλλοι και Γερμανοί επιχειρηματίες ιδρύουν στη Σαγκάη, στην Καντόνα και άλλες πόλεις ναυπηγεία, ατμοπλοϊκές εταιρίες, εργοστάσια εκμεταλλευόμενοι στυγνά το ντόπιο εργατικό δυναμικό.

Οδήγησαν μάλιστα σε κίνδυνο ακόμη και την εδαφική κυριαρχία της Κίνας (παραχώρηση Μακάο και Χονγκ Κονγκ).

Η αποικιοκρατική παρουσία Βρετανών, Ιαπώνων, Γάλλων και Γερμανών καθώς και των ιεραποστολικών αποστολών δημιουργούν ασήκωτα δεινά για τον κινέζικο λαό γεγονός που προκάλεσε παλλαϊκό συναγερμό και επιτάχυνε τη διαδικασία συγκρότησης του ενιαίου εθνικού αντιαποικιοκρατικού μετώπου (ΕΕΑΜ) εντός του οποίου αποφασιστικό ρόλο παίζει όχι πλέον το «Χελάο Χουσί» αλλά το νεοϊδρυθέν Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας.

Εκεί στον αντιαποικιοκρατικό αγώνα δυνάμωσε το ΚΚΚ.

Αυτό υιοθετεί ως άμεση πολιτική την πολιτική του EEAM.

Σε αυτό κλήθηκε να πάρει μέρος, και πήρε, και η απανταχού κινέζικη εθνική αστική τάξη μαζί με την πολυάριθμη αγροτιά και την μικρή εργατική τάξη τη συγκεντρωμένη σε ορισμένες πόλεις της ανατολικής Κίνας.

Αυτή η αναγκαία αγωνιστική συμμαχία μεγαλοαστών, αστών, φτωχών αγροτών και ενός λεπτού αλλά κρίσιμου φλοιού της κινέζικης εργατικής τάξης σφραγίζει τις εξελίξεις.

Χαρακτηρίζει και την ίδια την κοινωνική σύνθεση και την πολιτική του διαδρομή του ΚΚ Κίνας.

Στην ουσία στο εσωτερικό του ΚΚ Κίνας συνυπάρχουν δυο κόμματα, ένα προλεταριακό και ένα αστικό.

Γι αυτό και στο εσωτερικό του η διαπάλη παίρνει κατά καιρούς απρόβλεπτα οξύτατη μορφή.

Το 49 η κινέζικη επανάσταση νίκησε.

Η νικηφόρα αυτή αγροτική αντιαποικιακή επανάσταση έθεσε την Κίνα σε μια ιδιότυπη και πρωτότυπη τροχιά εξέλιξης[1].

Η ιδιοτυπία έχει δυο πλευρές.

Κατά πρώτο, η Κίνα δεν «πρόκανε» να εξελιχτεί σε αστικό κράτος.

Και κατά δεύτερο, στην ουσία δεν πραγματοποιήθηκε προλεταριακή σοσιαλιστική επανάσταση. (Επιχειρήθηκαν βέβαια, μετά το '49, ατελείς απόπειρες από τα πάνω).

Η εργατική τάξη δεν είχε και δεν μπορούσε να έχει (λόγω της ισχνής παρουσίας) την ηγεμονία και κυριαρχία ούτε στην παραγωγή ούτε στο πολιτικό σύστημα.

Αυτό δεν αίρει ούτε κατ’ ελάχιστο τη τεράστια σημασία που έχει για τον κινέζικο λαό και τους λαούς γενικότερα η νικηφόρα πολύχρονη αντιαποικιοκρατική εξέγερση.

Η μεγάλη πορεία προς την καπιταλιστική αγορά

Η Κίνα σήμερα είναι μια κορυφαία οικονομική και στρατιωτική δύναμη.

Για την ακρίβεια είναι μια κορυφαία καπιταλιστική χώρα με δυο βασικές ιδιοτυπίες:

Έχει ισχυρό κρατικό τομέα σε ορισμένους βασικούς τομείς αυτής καθ αυτής της οικονομίας και είναι μονοκομματικό κράτος δίχως αστικό κόμμα.

Παραξενιές της Ιστορίας!

Ειρωνεία της Ιστορίας είναι επίσης το ότι όταν στην Κίνα, διακηρυκτικά, κυριαρχούσε η πολιτική προς τον κομμουνισμό («με κινέζικο χρώμα»), τότε ακριβώς, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 70, ενισχύθηκαν οι σχέσεις με τις ΗΠΑ[2]. Τώρα που κυριαρχεί η καπιταλιστική αγορά η Κίνα αντιμετωπίζεται από τις ΗΠΑ ως ο ένας από τους δυο θανάσιμους αντιπάλους.

Η πορεία προς τη σημερινή Κίνα, δεν ήταν και δεν είναι ανεμπόδιστη.

Κι αυτό επειδή βαραίνουν οι τωρινές κοινωνικές ανισότητες, το ιστορικό φορτίο της αντιαποικιοκρατικής επανάστασης, οι κοινωνικές κατακτήσεις της σε κάθε περίοδο της ταξικής πάλης και η παρουσία της εργατικής πρωτοπορίας «πνιγμένης» έστω εντός του ΚΚΚ.

Σε όλη τη διαδρομή από το 49 και μετά, στην Κίνα εξελίσσεται μια διαρκής διαπάλη με κορυφώσεις και υφέσεις ανάμεσα στις δυνάμεις της εργασίας και στις δυνάμεις της αγοράς. Οι τελευταίες, τελικά και κάθε φορά, επιβάλλουν την πολιτική τους «νοθευμένη» κατά την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα και την όποια επίδραση της παράδοσης.

Μετά τις σαρωτικές αλλαγές του Ντεγκ Χσιάο Πινγκ στα τέλη της δεκαετίας του 70, αρχές της δεκαετίας του ’80, έγινε το πρώτο βήμα προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων.

Τότε θεσπίστηκαν 5 Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.

Δέκα χρόνια μετά, το 1992, θεσπίστηκαν άλλες 22 κ.ο.κ.

Ακολούθησε το άνοιγμα στις ξένες επενδύσεις στην πλειοψηφία των παράκτιων πόλεων και των πρωτευουσών των επαρχιών.

Σήμερα λειτουργούν 42 ειδικές οικονομικές Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου, 32 Ζώνες Οικονομικής και Τεχνολογικής Ανάπτυξης και 54 Εθνικές Ζώνες Βιομηχανικής Ανάπτυξης και Υψηλής

Τεχνολογίας[3].

Στις ζώνες αυτές προσφέρθηκε στα πολυεθνικά μονοπώλια και στις δυνάμεις της καπιταλιστικής αγοράς πολυάριθμο φτηνό και πειθαρχημένο εργατικό δυναμικό.

Σήμερα στην Κίνα (δεύτερος προορισμός ξένων κεφαλαίων στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ) δραστηριοποιούνται περίπου 435.000 ξένες επιχειρήσεις»[1].

Ανάμεσα τους 50 περίπου επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων με επενδύσεις της τάξης των 90 εκ. στους τομείς εξόρυξης, πληροφορικής, τροφίμων, ναυτιλίας κ.α.

Δίπλα στα ισχυρά ιδιωτικά και κρατικά μονοπώλια – χαρακτηριστικό του ιμπεριαλιστικού σταδίου του καπιταλισμού - δημιουργούνται ισχυρά υπερ μονοπώλια και όμιλοι.

Ήδη από το 1990 το 8,5% των 500 μεγαλύτερων πολυεθνικών πολυκλαδικών ομίλων στον κόσμο είναι κινέζικα.

Το 2020 μέσα στις συνθήκες της πανδημίας, οι Κινέζοι δισεκατομμυριούχοι έφτασαν τους 596, ξεπερνώντας για πρώτη φορά σε απόλυτο αριθμό τις ΗΠΑ (537).

Στη διάθεση των ισχυρότερων Κινέζων καπιταλιστών βρίσκονται κολοσσιαίοι όμιλοι ηλεκτρονικού εμπορίου, εργοστάσια, ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, κινηματογράφοι, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εταιρίες κινητών τηλεφώνων κοκ.

Η συγκέντρωση του κεφαλαίου αποκτά εν ολίγοις ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Η εισροή Ξένων Άμεσων Επενδύσεων(ΞΑΕ) υπόκειται σε ελέγχους ανάλογα με το αντικείμενο και το ύψος της επένδυσης, με έμφαση σε κλάδους υψηλής τεχνολογίας, προστασίας περιβάλλοντος.

Το 2004 καταργήθηκε το κρατικό μονοπώλιο στις εξαγωγές, στοιχειώδης προϋπόθεση σοσιαλιστικού μέτρου στο εμπόριο.

Το συνολικό αποτέλεσμα είναι πως από το 2012 και μέχρι σήμερα, σταθερά, πάνω από το 60% του ΑΕΠ της Κίνας παράγεται από τον ιδιωτικό τομέα .

Με τις στρατιωτικές δαπάνες να ανέρχονται στα 230 δις. δολάρια το 22 – μετά από δυο διαδοχικές αυξήσεις - η Κίνα αποκτά το δεύτερο μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό στον κόσμο, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ (740 δις δολάρια ).

Το κινέζικο κράτος συγκροτεί επίσης περιφερειακές κρατικές οικονομικές ενώσεις.

Ήδη το Νοέμβρη του 2020 υπογράφηκε στο Ανόι το ιδρυτικό της Περιφερειακής Ολοκληρωμένης Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης (Regional Comprehensive Economic Partnership, RCEP). Η RCEP περιλαμβάνει τα 10 κράτη-μέλη της Ένωσης Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στην RCEP αναλογεί το 30% της παγκόσμιας οικονομίας, το 30% της παγκόσμιας κατανάλωσης και αφορά 2,2 δις. καταναλωτές.

Η Κίνα τέλος η εξαγωγή κεφαλαίου, μετά μάλιστα την «εισβολή» στην Αφρική»[4], κυριαρχεί των εμπορευμάτων τα οποία είναι επίσης στα ύψη.

Συμπερασματικά, η φορά των εξελίξεων είναι προς μια διαρκής ενίσχυση των δυνάμεων της καπιταλιστικής αγοράς.

Πρωτοτυπία και εξεγέρσεις

Σε αυτή τη διαδρομή μια νέα κυρίαρχη και ιστορικά πρωτότυπη εκμεταλλευτική τάξη δημιουργείται με ηγεμονική θέση στο κράτος και το κόμμα.

Η πρωτοτυπία έγκειται στο ότι, εκτός από τους μεγαλοϊδιοκτήτες μέσων παραγωγής, διαμορφώνεται ταυτόχρονα ένας φλοιός κρατικο κομματικών στελεχών δίχως ιδιόκτητα μέσα παραγωγής αλλά με ειδικές σχέσεις με το κράτος που δρα στο όνομα και επί της εργατικής τάξης, αποσπά υπεραξία και εξουσία μέσω ειδικών προνομίων,

Το στρώμα αυτό καταχράται συχνά τη δημόσια περιουσία. εμφανίζει ακραία διαφθορά τέτοια ώστε κομματικά στελέχη καταδικάζονται[5]. ακόμη και ο επικεφαλής της υπηρεσίας καταπολέμησης της τουφεκίστηκε πρόσφατα για διαφθορά

Οι κοινωνικές ανισότητες και αντιθέσεις, η σχετική και απόλυτη φτώχεια, ο κρατικο - κομματικός δεσποτισμός και η ανάγκη για ουσιαστική δημοκρατία, δημιουργούν ενισχυόμενες ζώνες δυσαρέσκειας, τάσεις αντίστασης και εξέγερσης που εκδηλώνονται κατά κύματα.

Αυτές οι αντιθέσεις τροφοδότησαν την δεκαετούς διάρκειας εξέγερση της Πολιτιστικής Επανάστασης (1966 - 76), «μια μεγάλη πολιτική επανάσταση…, που έκανε το προλεταριάτο ενάντια στην αστική τάξη (Μάο)». Αυτή αποτέλεσε μια πρώτη σοβαρή προσπάθεια διαχωρισμού των κινέζικων προλεταριακών μαζών από την αστική τάξη.

Αλλά η Πολιτιστική Επανάσταση έμεινε τελικά ανολοκλήρωτη, υποχώρησε.

Ανάλογες αντιθέσεις πυροδότησαν την έκρηξη της πλατείας «Τιενανμέν».

Έκτοτε, επειδή εντός του ίδιου του κόμματος και εντός της κινέζικης κοινωνίας συνυπάρχουν μεγαλοαστοί, αστοί και προλετάριοι εμφανίζεται από το ίδιο το ΚΚΚ ως κεντρικός εξισορροπητικός στόχος, σε διάφορες εκδοχές, ο στόχος της «κοινωνίας της αρμονίας».

Την «κοινωνική αρμονία» για παράδειγμα, υποσχέθηκαν να φέρουν, για να απαλύνουν το χάσμα πλουσίων και φτωχών, οι ηγέτες του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος στην ετήσια σύνοδο της ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής τον Οκτώβρη του 2006 εν μέσω της εκστρατείας του τότε προέδρου Χου Ζιντάο.

Το 2006, 57 χρόνια από την επανάσταση, οι κοινωνικές ανισότητες εξακολουθούσαν να αποτελούν κυρίαρχο ζήτημα.

Αλλά και το 2017, στο 19ο συνέδριο, προβάλλεται το λεγόμενο “Κινεζικό Όνειρο” που περιλαμβάνει τρεις βασικούς μετρήσιμους στόχους: Την οικοδόμηση μιας “κοινωνίας μετριοπαθούς ευημερίας” (ένας όρος κομφουκιανής έμπνευσης) ως το 2020, την ανάδειξη της Κίνας σε σύγχρονη σοσιαλιστική χώρα ως το 2035 και τον μετασχηματισμό της σε μια ευημερούσα, ισχυρή, δημοκρατική και αρμονική σοσιαλιστική χώρα ως το 2050.

Το τέλος της απόλυτης φτώχειας, το βάρος των κοινωνικών ανισοτήτων

Την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2021, ο σημερινός Πρόεδρος Xi Jinping κήρυξε την «απόλυτη νίκη» - θαύμα της ύστερης 40χρονης διακυβέρνησης από το ΚΚΚ - ενάντια στην απόλυτη φτώχεια.

Αλλά το 2010 το όριο φτώχειας ήταν 2,30(!) αμερικάνικα δολάρια σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP) ανά άτομο την ημέρα. (το όριο φτώχειας της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι στα 1,9 δολάρια).

Το 2020, η τιμή αυτή υπολογίστηκε εκ νέου και τώρα όποιος κερδίζει λιγότερο από 4.000 γουάν (571,4 δολάρια το χρόνο ή 1,7 δολάρια την ημέρα) θα θεωρείται φτωχός.

Η εξάλειψη της φτώχειας στην Κίνα συνοδεύεται με ορισμένη παροχή βασικών αναγκών, (πρόσβαση στην υποχρεωτική εκπαίδευση, βασικές ιατρικές υπηρεσίες, ασφαλή(;) στέγαση).

Ωστόσο αυτό που επικαλύπτει και καθορίζει συμπεριφορές είναι οι κοινωνικές ανισότητες.

Το 40% των Κινέζων που βγάζουν λιγότερα από 140 δολάρια τον μήνα, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Λι Κεκιάνγκ

Σύμφωνα επίσης με τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης, το μέσο εισόδημα των 500 εκατομμυρίων που παραμένουν σε αγροτικές είναι το 40% των 900 εκατομμυρίων που ζουν και εργάζονται πλέον σε αστικές περιοχές..

Αυτό οδηγεί προς στις μεγαλουπόλεις εντείνοντας το ρεύμα εσωτερικής μετανάστευσης που προκαλεί γιγαντισμό των πόλεων, εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες ζωής, προβλήματα στην επαρχία.

Στην ουσία δημιουργείται ένα εκρηκτικό κοινωνικό μίγμα.

Πότε και προς τα πού θα εκραγεί;

Πολύ περισσότερο που στο «κόμμα» εισέρχονται εκατομμυριούχοι οι οποίοι έτσι συνδυάζουν πολιτική και οικονομική ισχύ.

Πως θα μπορούν τελικά να ελεγχτούν;

Η Κίνα ασκεί ιμπεριαλιστική πολιτική αλά ΗΠΑ;

Θα ήταν ύβρις απέναντι στα εκατομμύρια νεκρούς και πεινασμένους, θύματα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, αν απαντούσαμε μονολεκτικά Ναι.

Οι ΗΠΑ, έχουν 800 και πάνω διάσπαρτες, (αναδιατασσόμενες) βάσεις ανά την υφήλιο.

Η Κίνα ως το 2017 δεν είχε στρατιωτική βάση εκτός του εδάφους της, το 2017 εγκαινιάστηκε η βάση στο Τζιμπουτί.

Ας προσέξουμε όμως: Το 2017 ενσωματώνεται στο σύνταγμα της Κίνας ή στρατηγική OBOR (One Belt One Road, μία ζώνη, ένας δρόμος), που πρωτοεμφανίστηκε το 2013. Αυτός ο «νέος δρόμος του μεταξιού» έχει συμπεριλάβει 138 χώρες – με πυρήνα την Αφρική - και 30 διεθνείς οργανισμούς με έργα υποδομής που περιλαμβάνουν λιμάνια, σιδηροδρόμους, αυτοκινητόδρομους, σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, αεροπορικές επιχειρήσεις και τηλεπικοινωνίες αναδεικνύοντας τη χώρα ως μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πηγές άμεσων ξένων επενδύσεων.

«Έργα υποδομής έναντι πρώτων υλών» λοιπόν σε μια ήπειρο ανείπωτης φτώχειας και πρωτόγνωρου εκφυλισμού των κυβερνώντων ( ανδρείκελα των δυτικών).

Όσο όμως επεκτείνεται το κινέζικο κεφάλαιο τόσο θα έχει ανάγκη το στρατό.

Εξ ου και η πρώτη στρατιωτική βάση στο Τζιμπουτί με δυνατότητα να φιλοξενήσει έως και 10.000 προσωπικό.

Αν λοιπόν αποτελεί ύβρη η χυδαία εξίσωση ΗΠΑ – Κίνας, άλλο τόσο θα ήταν τελείως μυωπικό αν δεν βλέπαμε την σταθερή τάση ανάπτυξης του κινέζικου καπιταλισμού, το γρήγορο πέρασμα στο ιμπεριαλιστικό στάδιο, την απόκτηση χαρακτηριστικών της νέας εποχής..

Αν τα πράγματα στο χώρο της κομμουνιστικής Αριστεράς μείνουν ως έχουν η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη.

Το επερχόμενο 20ο συνέδριο του ΚΚΚ αποκτά επομένως ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Η Κίνα σε αυτή τη φάση και προς ώρας δεν προκρίνει την διπλωματία του πολέμου ως μέσο επίλυσης κρατικών διαφορών.

Θέλει την ησυχία της ώστε να επεκτείνεται – με την ταχύτητα μάλιστα που επεκτείνεται – οικονομικά.

Ας πάρουμε π.χ. το λιμάνι του Πειραιά.

Η COSCO ελέγχει πλέον τον ΟΛΠ, πρόεδρος του είναι ο Yu Zenggang,

Είναι πολυκλαδική κρατική εταιρεία με πάνω από 300 θυγατρικές στην Κίνα και στο εξωτερικό που δραστηριοποιούνται στους τομείς μεταφοράς φορτίων, κατασκευής πλοίων. Με έδρα το Πεκίνο έχει 6 εταιρείες εισηγμένες στα χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ Χονγκ και της Σαγκάης, με πολυεθνικά κεφάλαια.

Δραστηριοποιείται σε πάνω από 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο.

Αυτή η εικόνα μπορεί να γενικευτεί για το κινέζικο κεφάλαιο στην ανάπτυξη και διεθνή δράση του.

Γιατί επομένως να πάει τώρα σε πόλεμο; Τι θα κερδίσει;

Αυτή η μη ενεργός, προς ώρας, επιλογή του πολέμου (εξ ου και η προσεκτική στάση της στο ουκρανικό) ευνοεί τους λαούς

Αλλά προς ώρας.

Επειδή οι καπιταλιστές μοιράζουν τον κόσμο όχι από κάποια κακία τους, αλλά γιατί ο βαθμός συγκέντρωσης που επιτεύχθηκε τους αναγκάζει να πάρουν αυτό το δρόμο. Και από ένα σημείο και μετά τον μοιράζουν βίαια “ανάλογα με τα κεφάλαιά τους”, “ανάλογα με τη δύναμή τους” - άλλος τρόπος μοιράσματος δεν μπορεί να υπάρχει μέσα στο σύστημα της εμπορευματικής παραγωγής.

Οι κινέζοι βαδίζουν αντικειμενικά αυτή την τροχιά.

Και σε αυτή τη διαδρομή οι λαοί δεν μπορεί να τους έχουν εμπιστοσύνη ή πολύ περισσότερο να στηρίζονται σε αυτούς.

Όσο όμως ο πόλεμος είναι έξω από την άμεση πρακτική τους τα αντιιμπεριαλιστικά κράτη μπορούν να συνάπτουν διακρατικές συμφωνίες στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, οι λαοί να επωφελούνται από αυτήν την πρακτική, δηλαδή να κερδίζουν χρόνο για την αποτροπή του πολέμου και την αναγέννηση του ταξικού εργατικού κινήματος.

Τα «άλλα», αυτά τα σπουδαία και τα επείγοντα, είναι υπόθεση μιας σύγχρονης οργανωτικά και πολιτικά ανεξάρτητης κομμουνιστικής Αριστεράς και του ενιαίου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου με τους αγωνιζόμενους μεταρρυθμιστές.

[1] Όταν το ΚΚΚ ανήλθε στην εξουσία το Σεπτέμβριο του 1949 είχε 4.500.000 μέλη, ένα στρατό με 3.570.000 μέλη και ένα σώμα 720.000 πολιτικών αξιωματούχων. Περίπου το 80% των μελών του κόμματος ήταν αγρότες, το 5% ήταν διανοούμενοι και το 1% εργαζόμενοι.

[2] Στις 4 Νοέμβρη του 1979, στους «The New York Times» δημοσιεύεται επίσημο ντοκουμέντο στο οποίο αναφέρεται ότι η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια στο Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό της Κίνας υπολογίζεται γύρω στα 50 δισ. δολάρια, ώστε - όπως σημειώνεται- «ν’ αποτελέσει αναχαιτιστική δύναμη απέναντι στον Κόκκινο Στρατό».

Χαρακτηριστική είναι η στάση της Κίνας απέναντι στον τότε αγωνιζόμενο λαό του Βιετνάμ. Στις 17 Φλεβάρη του 1979, η Κίνα εξαπέλυσε στρατιωτική επίθεση κατά του Βιετνάμ. Μετά από 30 ημέρες μαχών, τα κινεζικά στρατεύματα των 600 χιλιάδων αντρών, που εισέβαλαν στο Βιετνάμ, είχαν χάσει 60 χιλιάδες στρατιώτες, 300 περίπου τεθωρακισμένα οχήματα, πάνω από 100 βαριά πυροβόλα και όλμους και αναγκάστηκαν σε υποχώρηση.

[3] Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ Ελισαίου Βαγενά KOMEΠ 6. 2010

[4] Στη ζώνη του χαλκού της Ζάμπια και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΛΔΚ) βρίσκεται η ταχύτερα αναπτυσσόμενη Chinatown στον κόσμο. Το Σουδάν είναι ο κατ εξοχήν πάροχος πετρελαίου με 60000 βαρέλια ημερησίως κ.α..

[5] Κίνα: Σε 12ετή κάθειρξη καταδικάστηκε πρώην υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος για διαφθορά

HuffPost Greece 14/12/2016

πηγη: kommon.gr

Τα αρχεία της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη και του Θανάση Κουκάκη από την ΕΥΠ φέρεται να έχουν καταστραφεί, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα».

Στο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι τα δύο ηλεκτρονικά αρχεία με τα δεδομένα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων του πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη έχουν καταστραφεί από τους αξιωματούχους της ΕΥΠ.

Το ρεπορτάζ επικαλείται για την συγκεκριμένη πληροφορία την επίσημη ενημέρωση του κλιμακίου της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) που επισκέφτηκε το τελευταίο 48ωρο τις εγκαταστάσεις των μυστικών υπηρεσιών στη Λεωφόρο Κατεχάκη.

Η καταστροφή του αρχείου των παρακολουθήσεων Ανδρουλάκη-Κουκάκη έγινε με επίκληση της αλλαγής (προ μερικών μηνών) του συστήματος υποκλοπών των μυστικών υπηρεσιών και την απόκτηση του νέου “Μεγάλου Αδερφού” από ιταλική εταιρία.  Σύμφωνα με την ίδια ενημέρωση, τα δεδομένα των παρακολουθήσεων δεν αποθηκεύτηκαν στο νέο σύστημα για τεχνικούς λόγους, παρότι υπάρχει πρόβλεψη για την διατήρηση τους για τουλάχιστον δύο χρόνια.

Σύμφωνα με τα “Νέα”, το έγγραφο που αφορούσε στην συνακρόαση των συνομιλιών του κ. Ανδρουλάκη, φέρει την υπογραφή αξιωματικού της ΕΛ.ΑΣ. που υπηρετούσε στην ΕΥΠ, και η οποία αποχώρησε πριν από μερικές εβδομάδες. Η εν λόγω αξιωματικός ήταν προϊσταμένη Διεύθυνσης της ΕΥΠ που ασχολείτο με τη δίωξη του εγχωρίου οργανωμένου εγκλήματος.

Στο ζήτημα των παρακολουθήσεων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου, σε ερώτηση για το πώς «συνδυάζεται το “όλα στο φως” με την καταστροφή των στοιχείων της παρακολούθησης, την επίκληση του απορρήτου και την επιλογή μαρτύρων στην εξεταστική από την πλειοψηφία χωρίς διάλογο», απάντησε το εξής απίθανο: 

«Η υπόθεση Ανδρουλάκη είναι στα χέρια της Δικαιοσύνης και των θεσμικών οργάνων της Βουλής. Στόχος αυτής της διαδικασίας είναι να βγάλουμε συμπεράσματα, να μην μείνει καμία σκιά και να προκύψουν προτάσεις που θα διορθώσουν διαχρονικές παθογένειες του συγκεκριμένου συστήματος. Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος του ερωτήματος, εγώ δεν γνωρίζω για καταστροφές, ούτε για μη καταστροφές. Γνωρίζουν αυτοί που είναι αρμόδιοι από το νόμο και εφαρμόζουν τα πρωτόκολλα που βρίσκονται σε ισχύ»

πηγη: imerodromos.gr

Σε δυσθεώρητο ύψος εκτιμούν ότι θα φθάσει το ενεργειακό κόστος της ενέργειας τον χειμώνα για τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά, οι αναλυτές της Goldman Sachs Group Inc και τονίζουν ότι με δεδομένο το κόστος αυτό, είναι μονόδρομος οι κρατικές παρεμβάσεις.

Σύμφωνα με την συγκεκριμένη εκτίμηση, οι λογαριασμοί ενέργειας για τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά θα αυξηθούν κατά δύο τρισεκατομμύρια ευρώ στο αποκορύφωμα των τιμών, στις αρχές δηλαδή του 2023.  Οι αναλυτές, με επικεφαλής τους Alberto Gandolfi και Mafalda Pombeiro, εκτιμούν ότι στο ζενίθ των τιμών ενέργειας, οι λογαριασμοί θα αντιπροσωπεύουν περίπου το 15% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της Ευρώπης.

«Κατά την άποψή μας, η αγορά συνεχίζει να υποτιμά το βάθος, το εύρος και τις δομικές επιπτώσεις της κρίσης. Πιστεύουμε ότι αυτά θα είναι ακόμη πιο έντονα από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του ’70», εκτιμούν οι αναλυτές, σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg και σημειώνουν ότι οι επενδυτές είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξοι για την επίδραση των ρυθμιστικών προσπαθειών.
Πάντως, οι ίδιοι εκτιμούν ότι ορισμένα από τα μέτρα που εξετάζονται (συμπεριλαμβανομένων των ανώτατων ορίων τιμών και της αποφυγής δασμών) μπορούν να επιφέρουν κάποια ισορροπία στις τιμές, εξομαλύνοντας τη δασμολόγηση, περιορίζοντας τη βραχυπρόθεσμη πτώση της βιομηχανικής παραγωγής και εκτονώνοντας σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο από την επεμβατική ρύθμιση.

Η αύξηση των λογαριασμών ενέργειας έχει αναγκάσει τις κυβερνήσεις να επιδοθούν σε αγώνα δρόμου, με στόχο να αμβλύνουν τις πιέσεις που θα δεχτούν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Οι υπουργοί Ενέργειας της ΕΕ θα συναντηθούν την Παρασκευή για να συζητήσουν την επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου και την αναστολή της εμπορίας παραγώγων ενέργειας, ενώ Γαλλία και Γερμανία αποφάσισαν να φορολογήσουν τα υπερκέρδη των εταιριών ενέργειας.

Η επιβολή πλαφόν στις τιμές παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα μπορούσε να εξοικονομήσει περίπου 650 δισ. ευρώ στους λογαριασμούς ρεύματος στην ΕΕ και να ανακουφίσει κάπως καταναλωτές και αγορές. Αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση της Goldman Sachs θα μπορούσε να επιτρέψει στις κυβερνήσεις να αποφύγουν έστω και για ένα διάστημα τη φορολόγηση των υπερκερδών. Οι αναλυτές Gandolfi και Pombeiro, εκτιμούν πάντως ότι η επιβολή πλαφόν στις τιμές ενέργειας δεν θα έλυνε εντελώς το πρόβλημα. Για το λόγο αυτό προτείνουν στις κυβερνήσεις να αποφύγουν την επιβολή δασμών, ώστε να διασπαρεί η αύξηση των λογαριασμών σε βάθος χρόνου.

πηγη: enikos.gr

Οι άνεμοι ήταν ισχυροί την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου με αποτέλεσμα το πλοίο «Σκοπελίτης» να δώσει… μάχη με τα κύματα.

Όπως φαίνεται στο βίντεο, το θρυλικό πλοίο, το οποίο ταξίδευε προς τη Νάξο αντιμετώπισε τους ισχυρούς βόρειους ανέμους εντάσεως 7 μποφόρ, που είχαν προκαλέσει έντονο κυματισμό.

Ο καπετάνιος με ελιγμούς και «καλό τιμόνι» κατάφερε να… μανουβράρει το πλοίο.

Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι είτε πρωτοπαθής (η πιο συχνή μορφή, με υπολειτουργία του θυρεοειδή αδένα) είτε δευτεροπαθής (πολύ πιο σπάνια μορφή, λόγω υπολειτουργίας της υπόφυσης, ενός αδένα στον εγκέφαλο).

Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός πλήττει το 2-3% όλων των γυναικών, οι οποίες ασθενούν 5-10 φορές συχνότερα από τους άντρες.

Ιδιαίτερα συχνά εμφανίζεται μετά την κλιμακτήριο. Οι γυναίκες μετά τον τοκετό εμφανίζουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για την επιλόχειο θυρεοειδίτιδα, η οποία οδηγεί σε μία (συνήθως παροδική) περίοδο υποθυρεοειδισμού.

Τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού είναι αρκετά γενικά, γι’ αυτό μερικές φορές η διάγνωση είναι δύσκολο να τεθεί μόνο από την κλινική εικόνα.

Η παθογένεση του πρωτοπαθούς υποθυρεοειδισμού στις χώρες με επαρκή πρόσληψη ιωδίου από τις τροφές, είναι σχεδόν πάντα αυτοάνοσης αιτιολογίας. Η διάγνωση είναι σχετικά εύκολο να τεθεί από την εικόνα των αιματολογικών εξετάσεων.

Λόγω των γενικών συμπτωμάτων, μπορεί να ξεφύγει ο υποθυρεοειδισμός για αρκετό καιρό, γι’ αυτό χρειάζεται υψηλός βαθμός υποψίας και οι αιματολογικές εξετάσεις για το θυρεοειδή να εξετάζονται σε ένα μεγάλο εύρος ενδείξεων!

Εργαστηριακές εξετάσεις

– TSH θυρεοτροπίνη
– (ελεύθερη) Τ3 τριιωδιοθυρονίνη
– (ελεύθερη) Τ4 θυροξίνη
– Αντισώματα εναντίον της θυρεοπεροξιδάσης anti-TPO. Υπάρχουν στο 10-15% του υγιούς πληθυσμού. Είναι δείκτης αυτοανοσίας και ενισχύει τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, αλλά δεν αρκούν για τη διάγνωση. Υπάρχουν στο 90% των ασθενών με υποθυρεοειδισμό.

Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί πολύ σπάνια να προκληθεί από μια άλλη κατηγορία αντισωμάτων, των TRab (TSI), αντισωμάτων εναντίον του υποδοχέα της θυρεοτροπίνης, που συνήθως διεγείρουν τον θυρεοειδή, αλλά πιο σπάνια μπορεί και να τον μπλοκάρουν. Αυτά τα αντισώματα δεν είναι ανάγκη να εξετάζονται σε συνηθισμένες περιπτώσεις υποθυρεοειδισμού.

Η βασική εξέταση στον υποθυρεοειδισμό είναι η TSH, η οποία στον πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό αυξάνεται όσο η λειτουργία του θυρεοειδούς πέφτει.

Στάδια του υποθυρεοειδισμός

• Υποκλινικός υποθυρεοειδισμός: αρχικό στάδιο της νόσου, η TSH είναι οριακά αυξημένη, ενώ οι ορμόνες του θυρεοειδούς είναι ακόμα σε φυσιολογικά επίπεδα. Συνήθως υπάρχουν και anti-TPO αντισώματα. Σε αυτό το στάδιο, εξ ορισμού δεν υπάρχουν συμπτώματα, γι’ αυτό και λέγεται υποκλινικός.
• Ήπιος υποθυρεοειδισμός: Η TSH είναι αρκετά αυξημένη, οι θυρεοειδικές ορμόνες βρίσκονται κάτω από τα φυσιολογικά όρια και ο ασθενής έχει συνήθως κάποια από τα κλασσικά συμπτώματα, όπως κούραση, δυσανεξία στο κρύο, δυσκοιλιότητα, αύξηση βάρους, απώλεια μαλλιών, διαταραχές περιόδου.
• Έντονος υποθυρεοειδισμός: Η TSH είναι πολύ αυξημένη, οι θυρεοειδικές ορμόνες πολύ πεσμένες και ο ασθενής έχει έντονα τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν. Η μορφή αυτή εμφανίζεται αν ο ασθενής έχει υποθυρεοειδισμό για αρκετό καιρό και για κάποιο λόγο δεν έχει διαγνωστεί. Η αύξηση βάρους και οι διαταραχές περιόδου είναι αρκετά πιο συχνές σε αυτή τη φάση.

Συμπτώματα

Αρχικά, τα συμπτώματα είναι πολύ γενικά:

• Αίσθημα κόπωσης
• Κατάθλιψη
• Γενικό αίσθημα κακουχίας

Αργότερα, τα συμπτώματα γίνονται σχετικά πιο συγκεκριμένα και η συνολική εικόνα παραπέμπει στον υποθυρεοειδισμό:

• Έντονη κόπωση
• Δυσανεξία στο κρύο
• Αύξηση βάρους
• Απώλεια μαλλιών, τριχόπτωση
• Διαταραχές περιόδου
• Αίσθημα πνευματικής κόπωσης
• Ξηρό δέρμα
• Βραδυκαρδία
• Δυσκοιλιότητα
• Οίδημα προσώπου

Διάγνωση

Στις συνήθεις περιπτώσεις, με παρουσία των κλασσικών συμπτωμάτων, η διάγνωση επιβεβαιώνεται με αιματολογικές εξετάσεις, όπου βλέπουμε αυξημένη TSH και μειωμένες Τ4 και Τ3. Η παρουσία αντισωμάτων anti-TPO δεν είναι απαραίτητη, αλλά σε περίπτωση που ανιχνεύονται ενισχύουν τη διάγνωση.

Σε οριακές περιπτώσεις, με ασαφή συμπτώματα, αν η TSH είναι αρκετά υψηλή, το ρίσκο για ανάπτυξη υποθυρεοειδισμού είναι πολύ μεγάλο και γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν υπάρχουν anti-ΤΡΟ αντισώματα. Σε περίπτωση παρουσίας άλλης ασθένειας, πχ μιας βακτηριακής λοίμωξης, οι εξετάσεις πρέπει να επαναλαμβάνονται μετά από κάποιες εβδομάδες (~3 εβδομάδες) για να επιβεβαιωθεί ότι η θυρεοτροπίνη είναι όντως αυξημένη.

Ο υπέρηχος του θυρεοειδούς μπορεί επίσης να βοηθήσει στη διάγνωση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας, δείχνοντας διάχυτα ανομοιογενή εικόνα, πιθανώς με την παρουσία μικρών όζων διάσπαρτων και στους δύο λοβούς. Μια εικόνα θυρεοειδίτιδας στον υπέρηχο πρέπει πάντα να συνεκτιμάται με τις αιματολογικές εξετάσεις για να οδηγηθούμε στη σωστή διάγνωση.

Θεραπεία

Η θεραπεία του υποθυρεοειδισμού οποιασδήποτε αιτιολογίας γίνεται με τη θυροξίνη. Τα χάπια θυροξίνης ουσιαστικά υποκαθιστούν τη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, με αποτέλεσμα ένας καλά ρυθμισμένος ασθενής να μην εμφανίζει κανένα σύμπτωμα.

Ανάλογα με το επίπεδο της TSH και των Τ4, Τ3, καθώς και των συμπτωμάτων, της ηλικίας του ασθενούς και την παρουσία ή όχι άλλων χρόνιων ασθενειών, ξεκινάμε με διαφορετικές δόσεις θυροξίνης.

Σε νέους και κατά τα άλλα υγιείς ασθενείς, μπορούμε να ξεκινήσουμε με τουλάχιστον 50 μικρογραμμάρια και ανάλογα την αντίδραση της TSH να αυξάνουμε τη δόση με 25 μικρογραμμάρια τη φορά.

Σε πιο ηλικιωμένους ασθενείς και ειδικά σε άτομα με καρδιαγγειακές παθήσεις, καλό είναι να ξεκινάμε με 25 μικρογραμμάρια και να αυξάνουμε τη δόση πιο σταδιακά, έτσι ώστε να δίνουμε περισσότερο χρόνο στο σώμα να συνηθίζει σε ένα καινούριο περιβάλλον με άλλα επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.

Κάθε φορά που γίνεται μια μεταβολή στη δόση της θυροξίνης, το νωρίτερο που μπορούμε να κάνουμε επανέλεγχο των εξετάσεων είναι μετά από 5-6 εβδομάδες, καλό είναι να περιμένουμε περίπου 2 μήνες για να δούμε το τελικό αποτέλεσμα της αλλαγής στη δόση.

Στον υποκλινικό υποθυρεοειδισμό, δηλαδή σε πολύ αρχικό στάδιο υποθυρεοειδισμού όπου ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα και τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών είναι ακόμα εντός των φυσιολογικών ορίων, η έναρξη θεραπείας, ενώ δεν είναι απαραίτητη, βοηθά το θυρεοειδή που εκείνη την περίοδο υπερλειτουργεί και ίσως επιβραδύνει σε κάποιο μικρό βαθμό την πορεία της νόσου. Στη φάση αυτή έχει ίσως θέση και η συνδυαστική θεραπεία με σελήνιο, όπου κάποιες έρευνες έχουν δείξει ότι επιτυγχάνεται ακόμα μεγαλύτερη επιβράδυνση μέχρι την εμφάνιση πλήρως εκδηλωμένου υποθυρεοειδισμού.

Άλλες μορφές θεραπείας

Εκτός από την μονοθεραπεία με θυροξίνη, ο ασθενής μπορεί να πάρει συνδυασμό λεβοθυροξίνης (Τ4) και τριιωδιοθυρονίνης (Τ3). Αυτός ο συνδυασμός χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις που η κλασσική θεραπεία με λεβοθυροξίνη, ακόμα κι αν οι εξετάσεις είναι καλές, δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα κλινικά και οι ασθενείς συνεχίζουν να έχουν κάποια συμπτώματα.
Η τριιωδιοθυρονίνη, επειδή είναι η ενεργή ορμόνη έχει πιο έντονη δράση. Συνήθως, μειώνεται η δόση της θυροξίνης όταν πρόκειται να γίνει συνδυασμός με τριιωδιοθυρονίνη. Επίσης, λόγω του μικρότερου χρόνου που παραμένει αυτό το φάρμακο στον οργανισμό, συχνά δίνεται πάνω από μία φορά τη μέρα.

Σελήνιο

Το σελήνιο είναι ένα ιχνοστοιχείο που, μεταξύ άλλων δράσεων, παίζει ρόλο στη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών. Έχει βρεθεί σε κάποιες έρευνες, ότι στις περιπτώσεις αρχόμενης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας που πρόκειται να οδηγήσει σε υποθυρεοειδισμό, η αυξημένη πρόσληψη σεληνίου μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της νόσου, έτσι ώστε να καθυστερήσει να εκδηλωθεί ο υποθυρεοειδισμός. Ιδιαίτερα σε εγκύους χωρίς υποθυρεοειδισμό, που όμως έχει διαπιστωθεί η παρουσία των αντισωμάτων που προκαλούν θυρεοειδίτιδα, το συμπλήρωμα διατροφής με σελήνιο μειώνει τον κίνδυνο της λεγόμενης επιλόχειας θυρεοειδίτιδας. Υπάρχουν κάποιες θετικές δράσεις του σεληνίου ακόμα και στον υπερθυρεοειδισμό, αλλά και που σχετίζονται με τους καρκίνους του θυρεοειδούς αδένα.

Θυρεοειδής και γονιμότητα – κύηση

Συνοπτικά, ακόμα και ήπιες διαταραχές στη λειτουργία του θυρεοειδούς πρέπει να αντιμετωπίζονται όταν υπάρχει πρόβλημα υπογονιμότητας. Η θυροξίνη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για τη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου, ειδικά στο πρώτο τρίμηνο, όταν και σχηματίζεται το νευρικό σύστημα. Γενικά, οι γυναίκες με κάποιο άλλο αυτοάνοσο νόσημα, με γνωστή νόσο του θυρεοειδούς ή συχνά αυτοάνοσα νοσήματα σε συγγενικά πρόσωπα, καλό είναι να ελέγχονται για τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, ακόμα και όταν προγραμματίζεται μία εγκυμοσύνη.
Σε γυναίκες που ήδη παίρνουν αγωγή για υποθυρεοειδισμό, πρέπει αμέσως με τη διαπίστωση της εγκυμοσύνης να ελέγχονται τα επίπεδα των ορμονών. Σχεδόν πάντα χρειάζεται αύξηση της δόσης του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω των αυξημένων αναγκών τόσο της εγκύου όσο και του εμβρύου και εντατική παρακολούθηση από ενδοκρινολόγο για να εξασφαλιστεί η βελτιστοποίηση της θεραπείας καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και μετά τον τοκετό.

Κεντρικός υποθυρεοειδισμός

Ο κεντρικός υποθυρεοειδισμός είναι μια αρκετά σπάνια διάγνωση. Σε αυτή την περίπτωση, η λειτουργία του θυρεοειδούς είναι ελαττωμένη, όπως και στον κοινό πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό, εξαιτίας όμως της υπολειτουργίας της υπόφυσης. Η υπόφυση είναι ένας αδένας που βρίσκεται στον εγκέφαλο και ουσιαστικά ελέγχει την παραγωγή σχεδόν όλων των ορμονών. Η υπόφυση είναι που παράγει την TSH, την ορμόνη-σήμα, που δίνει το σινιάλο στο θυρεοειδή να αρχίσει να δουλεύει. Επομένως, στον κεντρικό υποθυρεοειδισμό, έχουμε έλλειψη του σινιάλου προς το θυρεοειδή και η υπολειτουργία του θυρεοειδούς δεν οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα του ίδιου του θυρεοειδούς.
Ο κεντρικός υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε συνδυασμό με έλλειψη και άλλων ορμονών που εξαρτώνται από την υπόφυση, εξαιτίας μιας γενικότερης υπολειτουργίας της υπόφυσης, που ονομάζεται υποφυσιακή ανεπάρκεια. Πολύ σπάνια εμφανίζεται μεμονωμένος κεντρικός υποθυρεοειδισμός.
Η κλινική εικόνα, τα συμπτώματα και η θεραπεία του κεντρικού υποθυρεοειδισμού δε διαφέρουν με του απλού και συνηθισμένου πρωτοπαθούς υποθυρεοειδισμού. Αλλάζει όμως, ο τρόπος αξιολόγησης της θεραπείας, αφού δεν μπορούμε πλέον να βασιζόμαστε στα επίπεδα της TSH, τα οποία πάντα είναι μειωμένα στον κεντρικό υποθυρεοειδισμό.

INFO

Το άρθρο υπογράφει ο Ιωάννης Ράλλης, Ενδοκρινολόγος – Διαβητολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος Ενδοκρινολογικού Ιατρείου Affidea Αθηνών

Πηγη: onmed.gr

Τη συνέχιση και την οργάνωση του αγώνα μπροστά στη νέα φάση των εξελίξεων στη ΛΑΡΚΟ θα συζητήσουν τα Σωματεία Εργαζομένων σε συνεδρίαση του Συντονιστικού τους, αύριο, Πέμπτη 8 Σεπτέμβρη, στις 11πμ, στον οικισμό της Λάρυμνας.

Με τους εγκληματικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης να «τρέχουν», καθώς τις επόμενες μέρες αναμένεται να ανοίξουν οι φάκελοι των δεσμευτικών προσφορών που κατατέθηκαν στους δύο διαγωνισμούς εκποίησης, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ και τα Σωματεία τους προχωρούν στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας του εμβληματικού αγώνα που δίνουν. Αντιστέκονται στις προσπάθειες διάσπασης που συνεχίζουν να επιδιώκουν η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της, και από κοινού, όλα τα Σωματεία, έχοντας τη στήριξη των τοπικών κοινωνιών και ολόκληρης της εργατικής τάξης, συντονίζουν την πάλη τους για τη διασφάλιση της συνέχισης της ενιαίας λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων τους.

Οι εργαζόμενοι και τα Σωματεία τους γνωρίζουν καλά πως δεν υπάρχουν περιθώρια για εφησυχασμό απέναντι στους εγκληματικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Οι συμβάσεις με τις οποίες παραμένουν στην εργασία τους και κέρδισαν μετά από σκληρό αγώνα, έχουν ημερομηνία λήξης. Το εργοστάσιο και τα μεταλλεία είναι σταματημένα και είναι άγνωστο το αν, πότε και κάτω από ποιες συνθήκες θα λειτουργήσουν ξανά. Η συνέχιση της ενιαίας λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ βρίσκεται στον «αέρα» και οι εργαζόμενοι είναι αντιμέτωποι με την ανεργία, το ξεσπίτωμα και τα κοινωνικά πακέτα φτώχειας.

Γνωρίζουν επίσης ότι δεν έχουν να περιμένουν κάτι από την εξέλιξη των διαγωνισμών εκποίησης, καθώς ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους θα πεταχτούν στον δρόμο και τα χωριά τους θα έρθουν αντιμέτωπα με τον οικονομικό και κοινωνικό μαρασμό.

Στο πλαίσιο αυτό στην αυριανή συνεδρίαση του Συντονιστικού των Σωματείων στη Λάρυμνα, αναμένεται να γίνει μία πρώτη εκτίμηση των τελευταίων εξελίξεων, να προσδιοριστεί η στάση των Σωματείων και των εργαζομένων και να σχεδιαστούν οι επόμενες αγωνιστικές δράσεις. Παράλληλα, να σημειώσουμε ότι τα Σωματεία βρίσκονται σε επαγρύπνηση για τυχόν βλαπτικές μεταβολές σε βάρος των εργαζομένων στις συμβάσεις εργασίας που υπογράφουν με τον ειδικό εκκαθαριστή, αλλά και για το ενδεχόμενο μη ανανέωσής τους.

Πηγή: 902.gr - ergasianet.gr/