Χριστίνα Παπασταθοπούλου

Εργατικό ατύχημα συνέβη το μεσημέρι της Τετάρτης στην προβλήτα Ι του ΟΛΠ στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά ευτυχώς ο εργαζόμενος έχει τραυματιστεί ελαφρά.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος, το ατύχημα συνέβη όταν ο 55χρονος εργαζόμενος του ΟΛΠ, ενώ βρισκόταν σε κλωβό που τον σήκωνε κλάρκ, ο κλωβός έσπασε, με αποτέλεσμα ο εργάτης να πέσει από ύψος 2 μέτρων.

Ο 55χρονος τραυματίστηκε ελαφρά στο κεφάλι και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΟΛΠ στο Αττικό νοσοκομείο.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η συχνή άσκηση των ανθρώπων μέσης και τρίτης ηλικίας με βαράκια συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από καρδιαγγειακή και οποιαδήποτε άλλη αιτία, με μοναδική εξαίρεση τον καρκίνο, δείχνει μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη. Αν μάλιστα συνδυάζεται μέσα στην εβδομάδα με αεροβική άσκηση, τότε υπάρχει επιπρόσθετο όφελος για την υγεία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζέσικα Γκόρτσελιτς του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό αθλητιατρικής “British Journal of Sports Medicine”, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 100.000 ανθρώπους με μέση ηλικία 71 ετών, από τους οποίους περίπου 28.500 πέθαναν σε διάστημα μιας δεκαετίας, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Σχεδόν ο ένας στους τέσσερις (23%) ασκείτο με λιγότερα ή περισσότερα βαράκια, με το 16% να το κάνει σε τακτική βάση (μία έως έξι φορές μέσα στην εβδομάδα). Επίσης ο ένας στους τρεις (32%) έκανε αεροβική άσκηση.

Διαπιστώθηκε ότι η άσκηση με βαράκια σχετιζόταν με 9% έως 22% μικρότερο κίνδυνο θανάτου, ανάλογα με το πόσο συχνή ήταν η χρήση τους: π.χ. για μία ή δύο φορές την εβδομάδα η μείωση του κινδύνου θανάτου ήταν 14%.

Η αεροβική άσκηση, χωρίς βαράκια, σχετιζόταν με μείωση του κινδύνου θανάτου κατά 24% έως 34%, ενώ η μεγαλύτερη μείωση κατά 41% έως 47% ήταν για όσους συνδύαζαν την αεροβική άσκηση με τα βαράκια.

Εκτός από τα βαράκια, υπάρχουν πάντως και άλλοι τρόποι ενδυνάμωσης των μυών, όπως τα “πουσ-άπ”, το πιλάτες κ.α.

πηγη: enikos.gr

Σε δύο εκδικητικές απολύσεις προχώρησε, σήμερα, η εργοδοσία της «Μαλαματίνα», δύο απολύσεις συνδικαλιστών που πρωτοστατούν στον αγώνα των εργαζομένων στο εργοστάσιο στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης.

Συγκεκριμένα, με τις πλάτες της κυβέρνησης που έχει θέσει στην υπηρεσία της εργοδοσίας τα ΜΑΤ για να καταπνίξει τους αγώνες των εργαζομένων και να περάσουν οι απεργοσπάστες στην οινοποίια, απέλυσε: τον πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων της «Μαλαματίνα» και της Πανελλαδικής Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών, Γιάννη Φραγγίδη (είχε χτυπηθεί άγρια από τα ΜΑΤ έξω από το εργοστάσιο στο Kαλοχώρι και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο «Παπανικολάου» γεμάτος μώλωπες, αφού έχασε δύο φορές τις αισθήσεις του, φέροντας τραύματα σε κεφάλι, θώρακα και πόδια) και τον πρόεδρο του Συνδικάτου Οδηγών – Πωλητών και Βοηθών Εμφιαλωμένων Ποτών Β. Ελλάδας, Άρη Μερκενίδη.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr/

του Βασίλη Λιόση

Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι επικίνδυνη σε όλα τα επίπεδα. Της αναδιανομής του πλούτου, της ακρίβειας και του πληθωρισμού, της ψήφισης νόμων υπέρ του κεφαλαίου, της εξωτερικής πολιτικής όπου συντάσσεται με το ΝΑΤΟ δίχως καμία επιφύλαξη επιβεβαιώνοντας πως είναι «ο καλύτερος μαθητής» αλλά και της δημοκρατίας. Πανεπιστημιακή αστυνομία, ξύλο σε συναυλίες, παρακολουθήσεις από την ΕΥΠ, ΜΑΤ για τους απεργούς της Μαλαματίνα και τους απεργούς εν γένει, πληρωμένα-εξαγορασμένα μέσα ενημέρωσης, προπαγάνδα έμφορτη ψεμάτων κ.λπ.. Τι γίνεται, λοιπόν, με την αστική δημοκρατία; Η συρρίκνωσή της είναι ελληνικό ή και παγκόσμιο φαινόμενο;

ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΕΣ (ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ

Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς πρέπει να πούμε ότι εντός καπιταλισμού επιβάλλεται η δικτατορία της κυρίαρχης τάξης, δηλαδή της αστικής. Ωστόσο, η δικτατορία της μπορεί να πάρει διάφορες μορφές: αστικοκοινοβουλευτική δημοκρατία, κοινοβουλευτική δημοκρατία με διατήρηση του θεσμού της βασιλείας (ένα κατάλοιπο της φεουδαρχίας με τις απαραίτητες προσαρμογές για το σήμερα), διάπραξη πραξικοπήματος και επιβολή χούντας, φασισμός/ναζισμός. Μήπως από τα παραπάνω τεκμαίρεται πως δεν έχει σημασία η μορφή της αφού σε κάθε περίπτωση πρόκειται για διδακτορία της αστικής τάξης; Το ερώτημα αυτό το έχει απαντήσει με απόλυτη καθαρότητα και ενδελεχή ανάλυση ο Λένιν στον Αριστερισμό του. Για τον Λένιν οι κομμουνιστές πρέπει να συμμετέχουν στις εκλογές, στα κοινοβούλια κ.λπ. όχι ορμώμενοι από θεσμική λαγνεία, αλλά γνωρίζοντας ότι η διεύρυνση της αστικής δημοκρατίας είναι ένα μέσο συνειδητοποίησης για ευρύτερες μάζες και διευκολύνει την ταξική πάλη από καλύτερες θέσεις. Ένας εκ των οποίων απαντούσε ο Λένιν στον Αριστερισμό του ήταν ο Μπορντίγκα, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ θεωρούσε ότι οποιαδήποτε μορφή της αστικής δικτατορίας είναι το ίδιο και το αυτό. Με άλλα λόγια τι εκλογές, τι χούντα; Όποτε υιοθετήθηκε αυτή η λογική από κομμουνιστικά κόμματα απέβη καταστροφική για αυτά σε αντίθεση με την υιοθέτηση της λογικής του Λένιν που ενίσχυσε και κάποιες φορές εκτόξευσε την επιρροή των κομμουνιστικών κομμάτων.

ΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ;

Η εγκαθίδρυση της αστικής δημοκρατίας ήταν αποτέλεσμα της ταξικής πάλης. Της απαίτησης και των αγώνων των λαών που απαίτησαν καθολική ψήφο, τη νομιμοποίηση κομμάτων που βρίσκονταν στην παρανομία, την ελεύθερη κυκλοφορία εφημερίδων και ιδεών, την ελευθερία του λόγου και της λειτουργίας των συνδικάτων κ.λπ.. Επομένως, δεν πρόκειται για μία ευγενική χορηγία της αστικής τάξης που απέρρεε από φωτισμένα μυαλά και υψηλές ιδέες, αλλά για μία αναγκαιότητα. Άλλωστε, ο προοδευτικός ρόλος της αστικής τάξης, όταν δηλαδή αυτή διεκδικούσε την εξουσία από τη θνήσκουσα φεουδαρχία, είχε ημερομηνία λήξης και μάλιστα σύντομης.

Όμως, εκτός της μετάβασης από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό όπου η διεύρυνση της δημοκρατίας έγινε εκτός των άλλων και για την απρόσκοπτη ανάπτυξη του κεφαλαίου, υπήρξε άλλη μία περίοδος όπου σημειώθηκε μία σχετική διεύρυνση των αστικοδημοκρατικών θεσμών. Αναφερόμαστε σε εκείνη την περίοδο όπου οι σοσιαλιστικές χώρες απλώνονταν στο 40% της υφηλίου και ως εκ τούτου ανάγκαζαν το παγκόσμιο κεφάλαιο σε αναδιπλώσεις (που βεβαίως συνυπήρχαν και με επιθέσεις). Για αυτές τις αναδιπλώσεις χρησιμοποιήθηκε κατά κύριο λόγο η παγκόσμια σοσιαλδημοκρατία που έκανε τη βρόμικη δουλειά. Συγκεκριμένα προώθησε τη λογική της μετεξέλιξης του αστικού κράτους σε σοσιαλιστικό μέσα από τη συμμετοχή των πολιτών, ενώ σε οικονομικό επίπεδο δημιουργήθηκαν αυταπάτες με την κρατικοποίηση εταιριών που έγιναν κατά καιρούς. Προφανώς ουδέποτε κάποιο καπιταλιστικό κράτος δεν μετεξελίχθηκε σε σοσιαλιστικό όπως προέβλεπε το σοσιαλδημοκρατικό ιδεολογικό σχήμα. Εντούτοις, η γενική τάση των τελευταίων δεκαετιών σε όλο τον κόσμο είναι το πισωγύρισμα.

ΤΟ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Το πισωγύρισμα σημαδεύεται από α) την εντατική αναθεώρηση της ιστορίας με την ταύτιση κομμουνισμού-φασισμού, β) από την άνοδο ακροδεξιών και νεοναζιστικών ομάδων και κομμάτων σε μία πλειάδα χωρών, γ) από την υιοθέτηση της ατζέντας της ακροδεξιάς από τις κλασικές αστικές πολιτικές δυνάμεις, δ) από τον πολιτικό εκφυλισμό με την ανάδειξη πολιτικών – κλόουν που είτε συμπλέκονται με το κεφάλαιο είτε οι ίδιοι είναι ισχυροί κεφαλαιούχοι (Μπερλουσκόνι, Τραμπ, Ζελένσκι κ.ά. ή για την Ελλάδα Ψινάκης, Ψωμιάδης, Μπέος, Γεωργιάδης κ.ά.), ε) από την ύπαρξη κυβερνήσεων που βρίσκονται στα όρια του ναζισμού π.χ. Ουγγαρία, Ουκρανία, στ) από τη θέσπιση νόμων που σχετίζονται με τον περιορισμό ή την απαγόρευση συγκεντρώσεων και απεργιών, με τον περιορισμό της δράσης των συνδικάτων, με την αστυνόμευση του φοιτητικού κινήματος κ.ά..

Αυτή η επίθεση του κεφαλαίου εξηγείται από μία σειρά παραμέτρων: από τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και από την επικράτηση του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος τα τελευταία τουλάχιστον σαράντα χρόνια. Η έλλειψη πολιτικού παραδείγματος, η υποχώρηση των κομμουνιστικών οραμάτων και η βαθιά ήττα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, η κρίση του 1973 και του 2008 που επέτασσε για το κεφάλαιο μία παρατεταμένη και οξεία αντεπίθεση για την αναδιανομή του πλούτου, διαμόρφωσαν όλο εκείνο το πλαίσιο που μπορεί σε αδρές γραμμές να ερμηνεύσει τη συρρίκνωση της αστικής δημοκρατίας.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ;

Σήμερα υπάρχουν δυσκολίες που μας εμποδίζουν στο να απαντήσουμε στο ύψος των απαιτήσεων των καιρών. Ποιες είναι αυτές;

α) Ευρείες λαϊκές μάζες δεν μπορούν να δουν το πρόβλημα της συρρίκνωσης της αστικής δημοκρατίας ή ακόμη χειρότερα αυτήν ακριβώς τη συρρίκνωση τη βρίσκουν και απαραίτητη. Η παρατεταμένη συντηρητικοποίηση πλατιών λαϊκών στρωμάτων είναι αυτή που εμποδίζει να ειδωθεί το πρόβλημα ως πρόβλημα.

β) Η πολυδιάσπαση στο κίνημα, η συνδικαλιστική πυκνότητα που βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα, η υποχώρηση των συλλογικών οραμάτων, όλα αυτά είναι ανασχετικοί παράγοντες για την ανάπτυξη ενός πανδημοκρατικού κινήματος. Το ίδιο ανασχετικός παράγοντας είναι και κάποιες απόψεις που θεωρούν ότι η συγκρότηση ενός τέτοιου κινήματος είναι λέρωμα της επαναστατικής λογικής.

Η αστική δημοκρατία δεν κάνει απλώς ένα βήμα πίσω. Κάνει ένα πολύ μεγάλο πισωγύρισμα. Και αν είμαστε υπέρ της λενινιστικής λογικής αυτό το πισωγύρισμα δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. Το αντίθετο. Πρέπει να μας ανησυχεί και να μας διατηρεί σε εγρήγορση. Ας θυμηθούμε ότι μία μέρα πριν το πραξικόπημα των συνταγματαρχών την 7ετία, η εφημερίδα Αυγή, όργανο τότε της ΕΔΑ, κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο άρθρο υπό τον τίτλο «Γιατί δεν θα γίνει πραξικόπημα». Σήμερα, λοιπόν, με δεδομένο το βάλτωμα του λαϊκού κινήματος οι πρωτοπόρες δυνάμεις, αυτοί που αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει τέρμα στον κατήφορο, πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες που να κινούνται στους εξής άξονες

Κινηματικός συντονισμός με ενωτικές πρωτοβουλίες σε όποιο χώρο και όποια στιγμή εκδηλώνεται η αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης.
Διαφώτιση των εργαζομένων μέσω συζητήσεων, αρθρογραφίας κ.ά. για το τι σημαίνει αστική δημοκρατία και ποια είναι τα όριά της.
Προώθηση του πολιτικού αιτήματος «Να πέσει αυτή η κυβέρνηση» (τα συνθήματα της πολιτικής πρωτοπορίας δεν πρέπει να είναι απογειωμένα αλλά μπορεί να υπάρχουν ιστορικές στιγμές που να βρίσκονται λίγο μπροστά από τις μάζες).
Η συρρίκνωση της δημοκρατίας δεν πρόκειται να αφυπνίσει από μόνη της τις λαϊκές μάζες ή δεν πρόκειται να είναι ο παράγοντας που το αυθόρμητο θα το κάνει συνειδητό. Δεν ισχύει κάποια παραλλαγή της λανθασμένης θεωρίας της εξαθλίωσης με βάση την οποία η εξαθλίωση φέρνει επαναστατικοποίηση.

Οι κομμουνιστές δεν έχουν αυταπάτες για τον ρόλο της αστικής δημοκρατίας. Παρόλα αυτά όταν χρειαστεί, αυτοί είναι που θα μπούνε μπροστά για την υπεράσπισή της. Άλλωστε το έχουν κάνει στο παρελθόν ουκ ολίγες φορές.

πηγη: kommon.gr

ΗΓαλλική κυβέρνηση σχεδιάζει να αυξήσει τα ηλιακά όρια συνταξιοδότησης ως μέρος της δεύτερης προσπάθειας του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να προχωρήσει σε αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας, δήλωσε κορυφαίος υπουργός της γαλλικής κυβέρνησης στη Le Journal du Dimanche.

Συγκεκριμένα ο υπουργός Προϋπολογισμού Γκαμπριέλ Ατάλ, ισχυρίστηκε ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας αντιμετωπίζει έλλειμμα και μέσω της …«τρομοκράτησεις» υποστήριξε ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να αυξήσει τους φόρους ή να δει μεγαλύτερο εθνικό χρέος. Ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί το σύστημα για τις μελλοντικές γενιές, είπε, είναι να αυξηθεί η ηλικία επιλεξιμότητας για συνταξιοδοτικά επιδόματα.

Η τρέχουσα ελάχιστη ηλικία συνταξιοδότησης στη Γαλλία είναι τα 62 έτη. Ο Ατάλ δεν ανέφερε ποια θα είναι η νέα ηλικία συνταξιοδότησης, αλλά υπογράμμισε ότι η υιοθέτηση των μεταρρυθμίσεων θα εξοικονομήσει ακαθάριστο ποσό 8 δισ. ευρώ μέχρι το 2027.

«Προτιμώ να λέω την αλήθεια στους Γάλλους, ακόμα κι αν μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να την ακούσει κάποιος», είπε ο Ατάλ προσθέτοντας ότι η γαλλική κυβέρνηση θα προσπαθήσει να διαβουλευτεί με την αντιπολίτευση, παρόλο που οι προοπτικές εξασφάλισης της υποστήριξή τους μπορεί να είναι δύσκολες- δεδομένου ότι το κόμμα του Μακρόν δεν κατέχει πλέον την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο από τις εκλογές του Ιουνίου.

πηγη: imerodromos.gr

Όχημα της συνοριακής αστυνομίας στη Βουλγαρία, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία

AP Photo/Hristo Rusev, File

Ολοένα και πιο αυστηρά μέτρα για την αποτροπή εισόδου μεταναστών και προσφύγων στο έδαφός της απ' τη γειτονική Τουρκία λαμβάνει τελευταία η Βουλγαρία.

Σε αυτό το πλαίσιο επεκτείνεται και σε άλλες περιοχές κατά μήκος των χερσαίων βουλγαροτουρκικών συνόρων η κατάσταση «μερικής έκτακτης ανάγκης» που κήρυξαν οι αρχές και παράλληλα αυξήθηκαν τα μέτρα φρούρησης στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, όπου χθες εντοπίστηκε πλοιάριο που μετέφερε από την Τουρκία μετανάστες

Σήμερα ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών Ιβάν Δεμερτζίεφ έκανε επιθεώρηση στον συνοριακό σταθμό "Malko Tarnovo" στα βουλγαροτουρκικά σύνορα και έκανε γνωστό ότι θα ενισχυθούν τα μέτρα για τη φύλαξη του θαλάσσιου χώρου της Βουλγαρίας.

«Στόχος μας είναι να πραγματοποιηθούν οι διαδικασίες ώστε να ξεκινήσουν επειγόντως οι επισκευές στις δασικές οδούς, ορισμένες από τις οποίες είναι δυσπρόσιτες και κατεστραμμένες», ανέφερε, σύμφωνα με το βουλγάρικο κρατικό ραδιόφωνο.

«Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία το κύμα των παράτυπων μεταναστών που αυξάνεται καθημερινά, πρέπει να έχουμε τις συνθήκες για την διευκόλυνση της κίνησης του εξοπλισμού μας εδώ στο πεδίο», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με δηλώσεις του περιφερειάρχη του Χάσκοβο Μίνκο Αγκέλωφ που μετέδωσε το ΒΤΑ, «για την περίοδο από τις αρχές του έτους έως τις 18 Σεπτεμβρίου, 103.998 άτομα προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα στη Βουλγαρία μέσω της συνοριακής διάβασης με την Τουρκία. Πρόκειται για 3-4 φορές περισσότερους σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών».

Ο ίδιος ανέφερε ότι για την τρέχουσα εβδομάδα, ο αριθμός των μεταναστών που επιχείρησαν να παραβιάσουν τα σύνορα ήταν 5.864 και για την προηγούμενη εβδομάδα 5.254».

«Στόχος της κήρυξης μερικής κατάστασης έκτακτης ανάγκης είναι η αποφυγή απώλειας ανθρώπινων ζωών, η αποτροπή σημαντικών ζημιών στην περιουσία του πληθυσμού και στην οικονομία της χώρας, καθώς και η αποτροπή εμφάνισης σημαντικών συνεπειών για το περιβάλλον», δηλωσε.

πηγη; efsyn.gr

Mε σημαντική διαφορά από τους Κινέζους, που καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση, οι Έλληνες πλοιοκτήτες συνεχίζουν να φιγουράρουν στην κορυφή των αγοραπωλησιών πλοίων εντός του 2022.

Συγκεκριμένα, σε ελληνικά χέρια έχουν καταλήξει 194 πλοία από τη δευτερογενή αγορά, ενώ Κινέζοι πλοιοκτήτες έχουν αποκτήσει 156 πλοία, σύμφωνα με δεδομένα του εβδομαδιαίου report της Allied Shipping Research. Bulk carriers (91) και δεξαμενόπλοια (96) αποτελούν τη μερίδα του λέοντος για τις ελληνικές επενδύσεις, ενώ οι αντίστοιχες αγορές των Κινέζων έχουν διαμορφωθεί σε 99 και 35. Λαμβάνοντας υπόψη ότι συνολικά έχουν πραγματοποιηθεί 1.377 συναλλαγές για αγοραπωλησίες πλοίων, η συμμετοχή των Ελλήνων στα εν λόγω deals ξεπερνά το 14% (194/1.377).

Σε ό,τι αφορά τα επενδυθέντα κεφάλαια, οι Έλληνες έχουν δαπανήσει $4,12 δισ. για την αγορά των 194 πλοίων, αντιπροσωπεύοντας περίπου ένα 14% στον όγκο των κεφαλαίων που έχουν δαπανηθεί για second-hand πλοία συνολικά ($29,765 δισ.). Από αυτά, τα $2,048 δισ. αφορούν δεξαμενόπλοια και τα $2,005 δισ. bulk carriers.

πηγη: naftikachronika.gr

Η αναλογία μέσης προς γοφούς θεωρείται πιο αξιόπιστος δείκτης υγείας και μακροζωίας σε σύγκριση με τον κλασικό Δείκτη Μάζας Σώματος υποστηρίζουν οι ειδικοί - Δείτε γιατί