«Ναι» στην φιλοξενία πυρηνικών βάσεων στο έδαφός τους, αναμένεται να πουν Φινλανδία και Σουηδία  ενόψει της ένταξής τους στο ΝΑΤΟ..

<<Ναι>> στην φιλοξενία πυρηνικών βάσεων στο έδαφός τους, αναμένεται να πουν Φινλανδία και Σουηδία  ενόψει της ένταξής τους στο ΝΑΤΟ

Ερωτηθείσα σε συνέντευξη Τύπου στο Ελσίνκι την Τρίτη, εάν η Φινλανδία θα επέτρεπε πυρηνικά όπλα στο έδαφός της σε καιρό ειρήνης ή θα επιδιώξει να εξαιρεθεί από μια τέτοια κίνηση στο μέλλον, η πρωθυπουργός της Φινλανδίας Σάνα Μαρίν. είπε στους δημοσιογράφους ότι η χώρα της δεν θέλει να «κλείσει καμία πόρτα» και ότι δεν θα θέσει προυποθέσεις για την ένταξη της στην Βορειοατλαντική συμμαχία.

Πάντως μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμία πρόταση για τοποθέτηση πυρηνικών κεφαλών ή μόνιμων στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στις δύο σκανδιναβικές χώρες των οποίων η ένταξη είναι υπό επικύρωση από τους συμμάχους.

Χρόνια αιτήματα από τα κράτη της Βαλτικής για βάσεις αγνοήθηκαν από τη συμμαχία  ενώ πυρηνικές βάσεις  των ΗΠΑ  είναι εγκατεστημένες σε λίγα μέλη του ΝΑΤΟ.

Η Μάριν είπε ότι το θέμα δεν συζητείται προς το παρόν στη Φινλανδία καθώς οι σκανδιναβικές χώρες αναμένουν την επικύρωση της ένταξής τους από την Τουρκία και την Ουγγαρία.

«Η Φινλανδία και η Σουηδία θα πρέπει να συμπλεύσουν και να εκμεταλλευτούν όλες τις δυνατότητες του ΝΑΤΟ, είπε ο Κριστερσον.

«Το να βάζουμε κόκκινες γραμμές πριν ακόμη γίνουμε μέλη του ΝΑΤΟ, μόνο εμπόδια και τριβές μπορεί να προκαλέσουν» είπε ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Σουηδίας, Μικαέλ Μπίντεν

Πηγή: imerodromos.gr

▸ Πατριωτικές κορώνες για επέκταση χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. και σταθερή πορεία προσέγγισης με το ΠΑΣΟΚ

Πάνω από όλα η κυβερνησιμότητα. Αυτό θα είναι το «δόγμα» του ΣΥΡΙΖΑ για τους επόμενους μήνες, όπως φάνηκε από τη συνεδρίαση της ΚΕ του το περασμένο Σαββατοκύριακο. Να σημειωθεί πως η πρώτη ουσιαατική συνεδρίαση του οργάνου –η προηγούμενη απλά αφορούσε τη συγκρότηση του σώματος– κατέληξε σε μια ομόφωνη απόφαση, αφού υπήρξαν μόλις 2 λευκά. Ξεκάθαρο δείγμα ότι οι τάσεις («προεδρικοί», «Ομπρέλα», Ριζοσπαστική Ενότητα κ.λπ.) ομονοούν στη λογική της «τελικής ευθείας προς τις κάλπες» και στον υπέρτατο στόχο της ανάληψης της διακυβέρνησης.

Φυσικά, καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξαν οι συσχετισμοί, αφού η μεγαλύτερη τάση της ΚΕ –αν και όχι πλειοψηφική– είναι η «Κίνηση Μελών» (Ν. Παππάς, Χρ. Σπίρτζης, Ο. Γεροβασίλη), με την «Ομπρέλα» να επηρεάζει κάτι λιγότερο από το ένα τέταρτο των μελών της. Ουσιαστικά ο Αλέξης Τσίπρας, με τις κινήσεις που έκανε το προηγούμενο διάστημα (π.χ. γραμματέας του κόμματος η Ρ. Σβίγκου που σχετίζονταν με την «Ομπρέλα», Εκτελεστικό Γραφείο με στελέχη της εμπιστοσύνης του), είναι ο απόλυτος συντονιστής των ισορροπιών. Έτσι, οι παρεμβάσεις του καθόρισαν και το περιεχόμενο των αποφάσεων, ανεξαρτήτως των διατυπώσεων.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στην εναρκτήρια ομιλία του όσο και στην καταληκτική, ξεκαθάρισε ότι το βασικό ζητούμενο έως και την ερχόμενη άνοιξη είναι η κυβερνησιμότητα. Απευθυνόμενος στον Θοδωρή Δρίτσα, που είχε εκφράσει ενστάσεις για τη θετική ψήφο στη σύμβαση για την είσοδο Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, επισήμανε ότι αν ήταν υπουργός σε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε που θα διανοούνταν να θέσει τέτοιο θέμα. Ως εκ τούτου, απαίτησε να μην διατυπώνονται θέσεις που δεν έχουν σχέση με τον τρόπο που ο ΣΥΡΙΖΑ θα ασκήσει τη διακυβέρνηση. Παράλληλα, ζήτησε από τα στελέχη παρεμβατικότητα στα θέματα που θέτει στην πολιτική ατζέντα η ΝΔ.

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το ζήτημα της σταθερότητας. Ο Τσίπρας επισήμανε ότι στον πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να φαίνεται ότι ο Μητσοτάκης είναι ο παράγοντας αστάθειας για το πολιτικό σύστημα, επειδή εξαρχής έχει πει ότι θα καταφύγει σε διπλές εκλογές. Αντιθέτως, να προβάλλεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως παράγοντας σταθερότητας με την πρότασή του για την «προοδευτική διακυβέρνηση». Κατέστησε δηλαδή σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται στον μετριοπαθή και ήσυχο ψηφοφόρο «του Κέντρου», τάζοντας κοινωνική ειρήνη. Επίσης, διαβεβαιώνει το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο πως αποτελεί την πλέον αξιόπιστη διαχειριστική λύση.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε έμφαση και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, επισημαίνοντας ότι η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να μπει δυναμικά σε αυτό το πεδίο. Διαβάζοντας προφανώς τις δημοσκοπήσεις που εντοπίζουν υστέρηση στους ψηφοφόρους με «πατριωτικά» αντανακλαστικά. Έτσι, η απόφαση της ΚΕ κάνει λόγο για την ανάγκη να αυξηθεί η αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 ναυτικά μίλια στην Κρήτη, ταυτόχρονα όμως μιλά για ενεργητικές πρωτοβουλίες διαλόγου με την Τουρκία, προσπαθώντας να συνθέσει τις αντίθετες απόψεις στο εσωτερικό.

Η υιοθέτηση ενός αιτήματος όπως η επέκταση στα 12 ν.μ., προφανώς στοχεύει στην προσέλκυση ψηφοφόρων από το λεγόμενο «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ», προκαλώντας αντιδράσεις σε ένα τμήμα των «53» του ΣΥΡΙΖΑ που προκρίνει μια πιο «διαλλακτική» προσέγγιση με την Τουρκία. Ταυτόχρονα, όμως, η θέση για πρωτοβουλίες διαλόγου συμπίπτει με τη… «σημιτική συνιστώσα» , δηλαδή στελέχη προερχόμενα από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ που στο ζήτημα αυτό ταυτίζονται με τους «53». Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται πως γνώμονας για τη διαμόρφωση πολιτικής είναι η αύξηση των εκλογικών ποσοστών, ενώ δεδομένη θεωρείται η αποδοχή της λειτουργίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Τέλος, ο Τσίπρας έκανε ένα ακόμη βήμα στη συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό αφορά τις δημοτικές εκλογές, αφού τόνισε πως βασικός στόχος είναι ο χάρτης την επομένη να μην είναι «μπλε», αλλά «κόκκινος, άντε κοκκινοπράσινος». Στη βάση αυτή ζήτησε «ψηφοδέλτια νίκης», τονίζοντας ότι το βασικό κριτήριο πρέπει να είναι η εκλογιμότητα του υποψηφίου που θα στηριχτεί. Μάλιστα, συστήθηκε ειδικό δίκτυο 130 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να επιλεγούν οι υποψήφιοι ανά περιφέρεια και δήμο. Όσον αφορά τον συνδικαλιστικό τομέα, αποφασίστηκε η συγχώνευση των δύο συνδικαλιστικών οργανώσεων που σχετίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ και τέθηκε ο στόχος της σημαντικής αύξησης των ποσοστών της ενιαίας πλέον παράταξης στις εκλογές για την ανάδειξη της ΓΣΕΕ.

Πηγή: prin.gr

Τράπεζες: Με ανακοινώσεις τους, οι Alpha Bank και Πειραιώς προκάλεσαν «μούδιασμα» σε εκατομμύρια πελάτες τους καθώς αλλάζουν τα επιτόκια των καταθέσεων! 

Νέο κύμα μείωσης επιτοκίων καταθέσεων έχει ξεκινήσει για τις προθεσμιακές καταθέσεις αλλά και τις καταθέσεις ταμιευτηρίων στις ελληνικές τράπεζες.

Τα επιτόκια στις καταθέσεις ταμιευτηρίου έχουν σχεδόν μηδενιστεί, ενώ στα χαμηλότερα ιστορικά επίπεδα έχουν υποχωρήσει τις τελευταίες ημέρες τα επιτόκια των προθεσμιακών τραπεζικών καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες.

Ενδεικτικά, μια προθεσμιακή κατάθεση ύψους 100.000 ευρώ έχει μέσο επιτόκιο από 0,06% έως 0,1%. Και όμως τα μηδενικά επιτόκια υπό προϋποθέσεις θεωρούνται ως θετικές επενδύσεις, καθώς ο πληθωρισμός τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο διαμορφώθηκε στο -1,6%.

Ταυτόχρονα τα επιτόκια χορηγήσεων διαμορφώνονται στα επίπεδα του 3,8%-4%, με αποτέλεσμα να έχει διευρυνθεί ακόμη περισσότερο το επιτοκιακό περιθώριο των ελληνικών τραπεζών.

Οι αλλαγές αυτές ουσιαστικά έχουν θετικές παρενέργειες στα θέματα των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου αλλά και στις επενδύσεις χαρτοφυλακίων.

Στην πρώτη κατηγορία δίνεται η ευκαιρία για επενδύσεις με χαμηλό χρήμα.

Στη δεύτερη κατηγορία, οι αποταμιευτές γίνονται επενδυτές υψηλότερου κινδύνου (ρίσκου) αναζητώντας αποδόσεις σε κρατικά ομόλογα, εταιρικά ομόλογα και μετοχές.

Τράπεζες: «Πονοκέφαλος» οι καταθέσεις ηλικιωμένων

Η αποταμίευση έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ιδίως μεταξύ των ηλικιωμένων Ευρωπαίων.

Η Barclays εκτιμά ότι οι ηλικιωμένοι συγκέντρωσαν επιπλέον οικονομίες 600 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το ποσό αυτό σίγουρα θα παρείχε ώθηση στην οικονομία της Ευρώπης εάν δαπανάτο στους εμπορικούς δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων.

Ωστόσο, οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι μεγάλο μέρος αυτών των μετρητών θα παραμείνει αχρησιμοποίητο και ανενεργό.

Τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη συσσώρευση; Τα αρνητικά επιτόκια ανά την Ευρώπη υποτίθεται ότι αποτρέπουν την εξοικονόμηση και ενθαρρύνουν δαπάνες και επενδύσεις.

Για τους μεγαλύτερους αποταμιευτές, ωστόσο, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αντιδρούν όταν τα επιτόκια είναι τόσο χαμηλά είναι απαραίτητη εάν θέλει κανείς να τους ενθαρρύνει να βάλουν τα χρήματά τους στην υπηρεσία της οικονομίας.

Πολύ χαμηλά επιτόκια σημαίνει ότι χρειάζεται κανείς μεγαλύτερη αποταμίευση ή συνταξιοδοτικές παροχές για να επιτύχει οποιοδήποτε δοσμένο επίπεδο εισοδήματος.

Το βασικό επιτόκιο της κεντρικής τράπεζας του Ηνωμένου Βασιλείου (Bank of England) είναι μόλις 0,1%. Αυτό σημαίνει ότι για παραγωγή ετήσιου εισοδήματος από τόκους 10.000 βρετανικών λιρών απαιτούνται αποταμιεύσεις 10 εκατομμυρίων λιρών.

Παλαιότερα, όταν το επιτόκιο ήταν 5%, όπως ήταν πριν από την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση του 2008, θα λάμβανε κανείς αυτό το ποσό από οικονομίες 200.000 λιρών και με πολύ μικρό κίνδυνο.

Τα μαθηματικά γίνονται ακόμη πιο δύσκολα όταν τα επιτόκια είναι αρνητικά, όπως είναι στην ευρωζώνη, όπου το κεφάλαιο στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν αυξάνεται, αλλά “διαβρώνεται” με την πάροδο του χρόνου.

Τα χαμηλά επιτόκια τροφοδοτούν τον φόβο μεταξύ των συνταξιούχων (και εκείνων που γλυκοκοιτάζουν το να αποσυρθούν από την εργασιακή τους απασχόληση) ότι οι αποταμιεύσεις τους δεν θα αυξηθούν σε μια πορεία χρόνου και τελικά τα χρήματα θα εξαντληθούν.

Επομένως, η σκέψη της κατανάλωσης αυτού του κεφαλαίου είναι άβολη και μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικά προσεκτικές, έως και φοβικές κινήσεις.

Αυτός ο προβληματικός αντίκτυπος των χαμηλών επιτοκίων προηγήθηκε του Covid. Μελέτη του 2017 έδειξε ότι πολλοί συνταξιούχοι στις ΗΠΑ συνέχιζαν να συσσωρεύουν αποταμιεύσεις ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή τους.

Οι άνθρωποι που εισέρχονταν στη δεκαετία των 80 ετών τους ήταν πλουσιότεροι από ό,τι στη δεκαετία των 60 ή των 70 τους χρόνων, συνυπολογιζομένου ακόμη και του πληθωρισμού, κυρίως επειδή δεν είχαν ξοδέψει όσο θα επέτρεπε ο πλούτος τους.

Πράγματι, οι πλουσιότεροι ξόδευαν 53% λιγότερο απ’ ό,τι θα μπορούσαν να ξοδεύουν.

Τράπεζες: Τέλος τα βιβλιάρια καταθέσεων!

Σε ανακοίνωση της (πρωτη) η Τράπεζα Πειραιώς, κάνοντας αναφορά στη βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον, κάνει γνωστό στους πελάτες της ότι προχωρά στην υιοθέτηση του ηλεκτρονικού τρόπου ενημέρωσης για τις κινήσεις των καταθετικών λογαριασμών, σε αντικατάσταση των έως τώρα έγχαρτων μορφών.

Σε εφαρμογή της ανωτέρω απόφασης, από την 1η Ιουλίου, παύει για τους καταθετικούς λογαριασμούς ιδιωτών (ταμιευτηρίου, αποταμιευτικούς, τρεχούμενους), η έκδοση και ενημέρωση βιβλιαρίων καταθέσεων, καθώς και η έκδοση και αποστολή περιοδικών αντιγράφων κίνησης λογαριασμών (statements) σε έγχαρτη μορφή μέσω ταχυδρομείου.

Η ενημέρωση των πελατών για τις κινήσεις των καταθετικών τους λογαριασμών, θα πραγματοποιείται πλέον μέσω ηλεκτρονικού αντιγράφου (e-statement) στην υπηρεσία ηλεκτρονικής τραπεζικής winbank, η οποία προσφέρει τη δυνατότητα εκτύπωσης, αποθήκευσης αλλά και αναζήτησης παλαιότερων ενημερώσεων.

Στην ιστοσελίδα, καθώς και στα Kαταστήματα της Τράπεζας, οι πελάτες μπορούν να ενημερωθούν για τους αναθεωρημένους Γενικούς Όρους Συναλλαγών που θα ισχύουν από την 1η Ιουλίου 2021. Επιπλέον για τη διευκόλυνσή τους, έχει δημιουργηθεί η νέα ηλεκτρονική σελίδα https://www.piraeusbank.gr/e-statement, στην οποία οι καταθέτες μπορούν να βρουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που χρειάζονται για τους διαθέσιμους τρόπους ενημέρωσης, καθώς και χρηστικές οδηγίες σχετικά με την εγγραφή και πρόσβαση τους στη winbank.

Παράλληλα, τα στελέχη του δικτύου Καταστημάτων είναι στη διάθεση κάθε καταθέτη για να τον καθοδηγήσουν σχετικά με τις ενέργειες που πρέπει να κάνει προκειμένου να έχει άμεση πρόσβαση ανά πάσα στιγμή στις κινήσεις του λογαριασμού του.

Για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία σχετικά με την αλλαγή του τρόπου ενημέρωσης, οι πελάτες μπορούν να επικοινωνούν με την τηλεφωνική εξυπηρέτηση της Τράπεζας Πειραιώς στο +30 210 3288000 όλο το 24ωρο.

Τράπεζες: Ποια είναι τα… δημοφιλέστερα δάνεια

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που προκύπτει από τη μελέτη της ΕΒΑ και ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τις ελληνικές τράπεζες σχετίζεται με τα δάνεια. Οι τράπεζες προτιμούν να χορηγούν δάνεια με εξασφαλίσεις, δηλαδή στεγαστικά και επιχειρηματικά.

Όμως, από στοιχεία που ανέλυσε η ΕΒΑ προκύπτει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό υπερχρεωμένων νοικοκυριών προέρχεται από στεγαστικά δάνεια και όχι από καταναλωτικά χωρίς εξασφαλίσεις.

Μάλιστα, τα δάνεια με εξασφαλίσεις αποτελούν τον υψηλότερο όγκο δανείων σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο και, επομένως, ενέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο στους ισολογισμούς τους.

Σε ό,τι αφορά στα καταναλωτικά δάνεια και, κυρίως, εκείνα που αφορούν στην αγορά αυτοκινήτων, οι τράπεζες προσπαθούν να τα προσφέρουν μέσω εμπορικών συνεργατών και άλλων μη παραδοσιακών τραπεζικών ιδρυμάτων.

Έτσι, μετακυλίεται αφενός ο κίνδυνος από το τραπεζικό ίδρυμα στον καταναλωτή και σε χρηματοοικονομικές και εμπορικές μονάδες που δεν είναι άμεσα εποπτευόμενα ή δεν εμπίπτουν στους αυστηρούς εποπτικούς κανόνες των εθνικών αρχών και της ΕΚΤ.

Από την πλευρά τους, τράπεζες και εθνικές αρχές ανταγωνισμού απαντούν ότι η τάση πλέον των καταναλωτών είναι η ζήτηση για online και άμεσες χρηματοδοτήσεις για τρέχουσες ανάγκες είτε μέσω της τράπεζας είτε μέσω των εμπόρων.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται ο ψηφιακός μετασχηματισμός των τραπεζών, με τον οποίο θα ενισχυθούν οι ψηφιακές πωλήσεις όλων των προϊόντων (καταθέσεις, δάνεια, ασφάλεια) αλλά και η διασύνδεση των εμπόρων με το τραπεζικό σύστημα μέσω τεχνολογιών API.

Επιπλέον, στα δάνεια, η ΕΒΑ διαπίστωσε ότι υπάρχει ζήτηση για δάνεια σε ξένο νόμισμα, αλλά οι τράπεζες δεν εμφανίζονται τόσο πρόθυμες να ικανοποιήσουν τη ζήτηση αυτή προκειμένου να αποφύγουν τον συναλλαγματικό κίνδυνο (για τις ίδιες και για τον πελάτη που τελικά ο κίνδυνος του πελάτη θα επιστρέψει στην τράπεζα).

Πηγή: xristika.gr

Η κρουαζιέρα στην Ελλάδα καταγράφει ιδιαίτερα θετικές επιδόσεις, με τον υπουργό Τουρισμού Βασίλη Κικίλια να σημειώνει πρόσφατα με tweet του: «Με 5.000 προσεγγίσεις κρουαζιερόπλοιων φέτος στα λιμάνια της Ελλάδας, η κρουαζιέρα αποκτά ισχυρή δυναμική. Η αύξηση κατά 25%, σε σύγκριση με το 2019, αφορά στο σύνολο των προορισμών κρουαζιέρας. Έτσι, το τουριστικό προϊόν διαχέεται σε όλη τη χώρα, ενισχύοντας τις τοπικές οικονομίες».

Στο πλαίσιο αυτό, το 2022 φαίνεται να είναι μια πολύ επιτυχημένη χρονιά για ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας, αυτό της Θεσσαλονίκης, με τις αφίξεις κρουαζιερόπλοιων να εκτιμώνται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Πιο συγκεκριμένα, έως το τέλος του έτους εκτιμάται πως 61 θα είναι τα κρουαζιερόπλοια που θα έχουν αφιχθεί στο λιμάνι, παρουσιάζοντας μεγάλη αύξηση, ύψους 258%, σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Επιπλέον, κατά το επόμενο έτος, εκτιμάται πως η δραστηριότητα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης θα αυξηθεί περαιτέρω, με τις αφίξεις κρουαζιερόπλοιων να προβλέπεται πως θα διαμορφωθούν στις εβδομήντα εννέα.

Πηγή: naftikachronika.gr

Η ινφλουένζα ή αλλιώς ο ιός της γρίπης, συνήθως εμφανίζεται μεταξύ Οκτωβρίου και Μαΐου, με περίοδο αιχμής τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο.

Φέτος εμφανίστηκε έξι εβδομάδες νωρίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με υψηλά ποσοστά νόσησης και συγκεκριμένα 880.000 περιπτώσεις, με 6.900 νοσηλείες και 360 θανάτους που οφείλονται στον ιό της γρίπης όπως αναφέρουν τα πρόσφατα δεδομένα από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών της Αμερικής.

Τα CDC αναφέρουν ότι τόσο υψηλά ποσοστά έχουν να αναφερθούν από το 2009 με την πανδημία της H1N1 με βάση εκτιμήσεις που βασίζονται στον αριθμό εργαστηριακά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων, τις επισκέψεις σε γιατρούς, τις νοσηλείες και τους θανάτους.

Η Lynnette Brammer, επιδημιολόγος που ηγείται της ομάδας επιτήρησης της γρίπης των CDC, υπογραμμίζει ότι βρισκόμαστε στην καμπή μιας ασυνήθιστης πανδημίας κορονοϊού που έχει επηρεάσει τόσο τη γρίπη καθώς και άλλους αναπνευστικούς ιούς.

Με βάση τα τελευταία δεδομένα του μηνός Οκτωβρίου, τα ποσοστά νόσησης από την γρίπη είναι διπλάσια σε σχέση με τα περσινά.

Ο William Schaffner, ιατρικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Λοιμωδών Νοσημάτων και Καθηγητής μολυσματικών ασθενειών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Vanderbilt αναφέρει ότι ο εμβολιασμός έναντι της γρίπης υστερεί σε σχέση με την περσινή χρονιά, με κάθε χρόνο τα ποσοστά να μειώνονται, το οποίο τον ανησυχεί καθώς φαίνεται ότι φέτος θα είναι η χειρότερη εποχή γρίπης τα τελευταία 13 χρόνια.

Τα κρούσματα κορονοϊού αναμένεται να αυξηθούν καθώς ο καιρός γίνεται πιο ψυχρός και περισσότεροι άνθρωποι συγκεντρώνονται σε εσωτερικούς χώρους. Τα νέα υποστελέχη του SARS-CoV-2 με μεγαλύτερη ικανότητα διαφυγής της ανοσολογικής άμυνας αντιπροσωπεύουν τώρα το 27% των περιπτώσεων, από 17% πριν από μια εβδομάδα. Παράλληλα, τα Νοσοκομεία Παίδων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής γεμίζουν με αριθμό ρεκόρ παιδιών που έχουν μολυνθεί με αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV).

Η αποτελεσματικότητα του αντιγριπικού εμβολίου στην πρόληψη νοσηλείας ή θανάτου είναι άνιση από χρόνο σε χρόνο και τα προηγούμενα χρόνια κυμαινόταν μεταξύ 40-60%, σύμφωνα με τα CDC.

Ο Brammer αναφέρει ότι το φετινό εμβόλιο καλύπτει ικανοποιητικά τα κυκλοφορούντα στελέχη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κυρίαρχος ιός H3N2 προκαλεί τα σοβαρότερα κρούσματα μεταξύ των ιών γρίπης τύπου Α και Β που κυκλοφορούν στους ανθρώπους.

Τα άτομα που νοσούν από H3N2 έχουν συνήθως τις περισσότερες επιπλοκές, ειδικά για τους πολύ νέους, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με ορισμένες χρόνιες παθήσεις. Ο Schaffner προσθέτει ότι όταν ένας ασθενής αναρρώνει από την γρίπη, η φλεγμονώδης απόκριση που δημιουργείται από τον ιό συνεχίζει να προκαλεί επιπλοκές στον οργανισμό για ακόμα 4 με 6 εβδομάδες σε όσους είναι μεσήλικές ή υπερήλικες, αυξάνοντας το ποσοστό των καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και των αυξημένων μέτρων ατομικής προστασίας, τα ποσοστά νόσησης από γρίπη ήταν ιδιαίτερα χαμηλά. Ο Schaffner αναφέρει ότι είναι δύσκολο να γνωρίζουμε την διάρκεια της φετινής περιόδου της γρίπης, πόσο σοβαρή θα είναι και εάν διαφορετικά μέρη θα εμφανίσουν διαφορετικά επίπεδα αναπνευστικής νόσου στον πληθυσμό σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Συμπερασματικά, ο εμβολιασμός έναντι της γρίπης κάθε χρόνο είναι απαραίτητος και θα πρέπει να γίνεται πριν ξεκινήσει η έξαρση της γρίπης καθώς χρειάζεται περίπου δύο εβδομάδες για την έναρξη της προστασίας του. Τα CDC αναφέρουν ότι ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος σε άτομα ηλικίας από 6 μηνών και είναι καλό να ολοκληρώνεται πριν το τέλος Οκτωβρίου.

Τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης της Lena H. Sun με θέμα την αυξημένη δριμύτητα της γρίπης φέτος σε σχέση με τα τελευταία 13 χρόνια, συνοψίζουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος.

Πηγή: onmed.gr

Τις τελευταίες μέρες έγιναν δύο μεγάλες αποκαλύψεις σχετικά με πολύ σοβαρά γεγονότα που δίνουν απαντήσεις ως προς το ποιοι και πώς συμπεριφέρονται, ποιοι ρίχνουν λάδι στη φωτιά και μετέρχονται κάθε μέσο στον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά και γενικότερα στις εξελίξεις.

Το πρώτο σχετίζεται με τη δολοφονία της ρωσίδας δημοσιογράφου Ντούγκινα στο κέντρο της Μόσχας με ανατίναξη του αυτοκινήτου της. Στόχος ήταν ο πατέρας της που θα ταξίδευε με το ίδιο αυτοκίνητο, σημαίνον πρόσωπο της ρωσικής πολιτικής και κοινωνικής ζωής και με ρόλο σημαντικό στα πράγματα σήμερα. Όλοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι δεν έχουν καμία ευθύνη και πρώτη και καλύτερη η ουκρανική ηγεσία ώσπου Ηνωμένες Πολιτείες έδειξαν ξεκάθαρα την ηγεσία του Κιέβου ως υπεύθυνη για τη δολοφονία αυτή.

Το δεύτερο: Λίγες εβδομάδες αργότερα έχουμε τον  βομβαρδισμό και την καταστροφή των αγωγών φυσικού αερίου Nord stream 1 και 2 στη Βαλτική που τροφοδοτούν με φυσικό αέριο τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι ακυρώνεται μία και καλή η προοπτική να λειτουργήσουν οι δύο αγωγοί και να τροφοδοτηθούν οι χώρες της Ευρώπης με φθηνό φυσικό αέριο. Η ενεργειακή κρίση θα πλήξει αλύπητα την ευρωπαϊκή οικονομία και η ύφεση είναι προ των πυλών. Το φυσικό αέριο θα είναι σε έλλειψη και πανάκριβο καθώς και η ηλεκτρική ενέργεια και τα νοικοκυριά θα περάσουν πολύ δύσκολο χειμώνα καθώς και οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις τα επόμενα χρόνια.

Ποιος κερδίζει, λοιπόν, από την καταστροφή των δύο αγωγών; Ο μόνος που κερδίζει είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αφού αποκόπτουν την Ευρώπη από τη Ρωσία, τη φέρνουν πιο βαθιά στην αγκαλιά τους, τη βάζουν σε κρίση και παράλληλα τις πωλούν LNG  σε πολλαπλάσια τιμή από το ρωσικό αέριο.

Οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης εν χορώ και με αναθέματα καταδίκασαν τη Ρωσία πώς είναι αδίστακτη, επικίνδυνη, χώρα του κακού και για αυτό όλοι πρέπει να συνταχθούν με τις Ηνωμένες Πολιτείες για να σωθούν οι φιλελεύθερες δημοκρατικές δυτικές κοινωνίες.

Τι και αν η εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας δήλωνε σε όλους τους τόνους ότι οι Αμερικανοί πρόδωσαν τους Ευρωπαίους συμμάχους τους και θα πρέπει οι ίδιοι να το αντιληφθούν τα δυτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης το χαβά τους, έθαψαν την είδηση. Ώσπου πρόσφατα σε αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ο αμερικάνος καθηγητής του πανεπιστημίου Columbia Jeffrey Sachs αποκάλυψε με στοιχεία ότι  τους αγωγούς τους βομβάρδισαν οι ΗΠΑ και πάγωσε κυριολεκτικά το αμερικανικό ακροατήριο. Με βάση αποδείξεις άμεσες από ραντάρ που προσκόμισε επιβεβαιώθηκε ότι την ώρα των εκρήξεων στο χώρο υπήρχε αμερικανική στρατιωτική παρουσία. Ποιοι είναι λοιπόν οι  αδίστακτοι;

Τρίτο  Αφορά στο μεγάλο πυρηνικό σταθμό στο Ζαπορόζιε της Ουκρανίας που είναι στα χέρια των Ρώσων και ο οποίος καθημερινά βομβαρδίζεται ανηλεώς. Οι δυτικοευρωπαίοι και κυρίως οι ουκρανοί προσπαθούν να πείσουν ότι τον βομβαρδίζουν οι Ρώσοι ασκώντας πυρηνικό εκβιασμό στην Ευρώπη. Με δυο λόγια οι Ρώσοι βομβαρδίζουν τον εαυτό τους.

Είναι μόνο τρία πολύ σοβαρά περιστατικά που δείχνουν πως ακριβώς συμπεριφέρονται οι ηγεσίες της Δύσης από τα ανδρείκελα του Κιέβου ως τους ηγήτορες του “δημοκρατικού” κόσμου ολόκληρου και μαζί οι ακόλουθοι και κολαούζοι τύπου Σολτς, Μακρόν, Τρας και από κοντά ο Μητσοτάκης,

Άκουσε κανείς στα ελληνικά κανάλια την είδηση που έδωσε ο Αμερικάνος καθηγητής; Άκουσε κανείς τη Ζαχάροβα, τι λένε οι Ρώσοι, συζητά κανείς τι λέει η κοινή λογική; Όχι, παρά μόνο κάθε βράδυ μεταδίδονται σε όλους τους τόνους τα διαγγέλματα του καραγκιόζη κωμικού που παριστάνει τον πρόεδρο της Ουκρανίας και έβαλε στην υπηρεσία των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ και καταστρέφει τη χώρα και το λαό του προκειμένου οι Αμερικανοί να γονατίσουν τη Ρωσία.

Αυτά ακούμε από το ΣΚΑΪ, το Mega, τον ΑΝΤ1… ως την ΕΡΤ που την πληρώνει ο ελληνικός λαός και πρέπει να έχει κάποια αντικειμενικότητα και πλουραλισμό. Όλα στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης του ελληνικού λαού, της ισοπέδωσης των αντιιμπεριαλιστικών αισθημάτων του και της αγωνιστικής συμπεριφοράς τους.

Θα πει κανείς δεν είναι κάτι καινούργιο, ο προσανατολισμός των αστικών ηγεσιών στην Ελλάδα ήταν μονίμως αμερικανοατλαντικός και πολλές φορές υπέταξαν τα ίδια τα συμφέροντα της χώρας στα συμφέροντα των Αμερικανών. Όμως πρέπει αυτά να τα συζητάμε και να τα θυμόμαστε. 

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Ατυχήματα σε μαχητικά που άφησαν στον αέρα βόμβες μεγατόνων, εφιαλτικές συγκυρίες και λάθος συναγερμοί. Πρόκειται για μερικά από τα πιο κρίσιμα δευτερόλεπτα στην πολεμική παρακαταθήκη μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο πλανήτης ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Η πολύμηνη πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία έχει εξελιχθεί καταφανώς σε μάχη μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, με τον αψυχολόγητο Vladimir Putin να σπέρνει προοδευτικά τον φόβο για τη χρήση πυρηνικών όπλων:

Το υποβρύχιο Belgorod με τις θερμοπυρηνικές τορπίλες που εξαφανίστηκε αρχές του Οκτώβρη, η είδηση ότι ρωσικό τρένο γεμάτο πυρηνικά πυρομαχικά εστάλη στο μέτωπο της Ουκρανίας και το ατελείωτο πινγκ-πονγκ απειλών για χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων, είναι οι επικεφαλίδες της ιστορίας που ξεκίνησε μετά τη διακήρυξη της προσάρτησης των τεσσάρων περιοχών στα ανατολικά της Ουκρανίας. Σε αυτή τη συγκυρία, κάθε κίνηση εκλαμβάνεται ως ύποπτη και ενίοτε διαφημίζεται ως ύποπτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η άσκηση με πυρηνικά όπλα που παρακολούθησε ο Vladimir Putin στα μέσα της περασμένης εβδομάδας: τα πλάνα της δοκιμής (με την εύγλωττη ονομασία «Κεραυνός») λειτούργησαν προπαγανδιστικά εντός Ρωσίας και απειλητικά στον υπόλοιπο πλανήτη, ενώ πρακτικά η δοκιμή αυτή εκτελείται σταθερά από τη Ρωσία σε ετήσια βάση. Είναι μια επικοινωνιακή τακτική από τη χώρα με τις περισσότερες πυρηνικές κεφαλές στον κόσμο; Είτε μια προθέρμανση για αυτό που θα ακολουθήσει; Και πόσο εριστικά θα απαντήσει το ΝΑΤΟ;

Αυτό το ερώτημα δυναστεύει τον κόσμο από τον Ψυχρό Πόλεμο και μερικά δευτερόλεπτα της ιστορίας έχουν αποτυπώσει πόσο κρίσιμη μπορεί να γίνει μια στιγμιαία απόφαση για το μακροχρόνιο μέλλον του πλανήτη: ακολουθούν οι ημερομηνίες που ο Πυρηνικός Πόλεμος έφτασε οριακά κοντά, αλλά άλλοτε από τύχη κι άλλοτε από την ψυχραιμία κάποιων ανθρώπων, ο πλανήτης τη γλίτωσε παρά τρίχα.

5 Νοεμβρίου 1956: Τρεις ύποπτες συμπτώσεις

Η κρίση του Σουέζ και ο πόλεμος που ακολούθησε το 1956 ήταν η πρώτη μεγάλη ανατροπή για την κυριαρχία των ευρωπαϊκών αποικιοκρατικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Την απεξάρτηση της περιοχής από την επιρροή της Δύσης στήριξε με οπλικά συστήματα η ΕΣΣΔ, έτσι που το ψυχροπολεμικό τοπίο μεταφέρθηκε πάνω από το σώμα του γεωργραφικού χώρου απ’ όπου γινόταν η εξόρυξη και η προμήθεια πετρελαίου.

Τρία ύποπτα συμβάντα καταγράφονται το ένα πίσω απ’ το άλλο: εθεάθησαν άγνωστα αεροσκάφη να πετούν πάνω από την Τουρκία, σοβιετικά αεροσκάφη πάνω από τη Συρία, ενώ ένα βρετανικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος συνετρίβη κοντά σε σοβιετικό πλοίο που έκανε ελιγμούς. Τα μηνύματα μεταφράστηκαν απευθείας από τις ΗΠΑ σε σημάδια κλιμάκωσης. Προτού υπάρξει απάντηση, αποσαφηνίστηκε ότι επρόκειτο για παρεξήγηση:

Οι καταγραφές αφορούσαν κύκνους αντί για αεροσκάφη πάνω από την Τουρκία, το σοβιετικό αεροσκάφος εκτελούσε δρομολόγιο ρουτίνας και το πολεμικό αεροσκάφος της Βρετανίας δεν καταρρίφθηκε, αλλά έπεσε λόγω τεχνικών προβλημάτων.

22 Μαΐου 1957: Μια βόμβα σε ελεύθερη πτώση

Θα ήταν πολύ άδοξο να εξαφανιζόταν ο πλανήτης από μια απροσεξία, αλλά αυτό κόντεψε να συμβεί στο δρομολόγιο του μαχητικού αεροσκάφους B-36 (με τον παράδοξο τίτλο Peacemaker), του οποίου το βασικό προσόν ήταν η δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων. Στο επίμαχο δρομολόγιο της 22ης Μαΐου του 1957 από τις αεροπορικές βάσεις του Τέξας προς το Νέο Μεξικό, το ιπτάμενο όχημα μετέφερε βόμβα υδρογόνου (η οποία είναι έως και 1000 φορές πιο ισχυρή από μια ατομική βόμβα), όταν άνοιξε η πόρτα κι η βόμβα έπεσε κατά λάθος από 1000 πόδια ύψος.

Τα καλά νέα της ιστορίας είναι ότι η κάψουλα δεν ήταν συνδεδεμένη με την εκρηκτική ύλη για λόγους ασφαλείας κατά τη μεταφορά. Οπότε, η μόνη επίπτωση από το ατύχημα ήταν μια αγελάδα που έβοσκε.

Πηγή: oneman.gr

Η χρονιά βαίνει προς το τέλος της αλλά με μια έννοια είναι και η αρχή του έτους, όχι μόνο σχολικού αλλά και πολιτικού, καθώς μετά τη ραθυμία του καλοκαιριού έχουν αρχίσει εντατικές οι διεργασίες εν όψει και των ερχόμενων εκλογών, σε όλους τους πολιτικούς χώρους, μηδέ εξαιρουμένης της εξωκοινοβουλευτικής και ριζοσπαστικής, λεγόμενης, Αριστεράς.

Και αν για άλλους σχηματισμούς η έγνοια είναι πως θα βγάλουν περισσότερους βουλευτές, για την Αριστερά, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική, οι εκλογές συνιστούν ένα πεδίο αναζήτησης πολιτικών παρεμβάσεων που μπορεί να γίνουν ικανές να εκτινάξουν το κάθε εγχείρημα. Εξ ου και επιστρατεύονται προτάσεις συνεργασιών, συγκρότηση συμμαχιών, συσπειρώσεις ενταγμένων και ανένταχτων ατόμων κ.ο.κ. Διατυπώνονται προτάσεις εκλογικές, μη δε και κυβερνητικές, ως απάντηση στον αμφίβολο ορίζοντα κάποιων εγχειρημάτων. 

Ακόμα περισσότερο, μέσα στο περιβάλλον της έκπτωσης των δημοκρατικών αρχών και λειτουργιών, της εξαχρείωσης του πολιτικού και κοινωνικού βίου και της συνεχούς αντικατάστασης του ελάχιστου διαλόγου από τα δακρυγόνα και τους τραμπουκισμούς των ΜΑΤ και των Μέσων της, κατ’ ευφημισμόν, ενημέρωσης.

Οπότε, κάποιοι πολιτικοί σχηματισμοί ψάχνουν για απτές απαντήσεις, σε ένα περιβάλλον όπου η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των ίδιων των ανθρώπων, στη θέληση και τη συνείδησή τους, αλλά και στους αγώνες τους, έχει ατονήσει. Και αναζητείται μια συνταγή που οι πάνω θα λύσουν τα προβλήματα τα οποία οι κάτω δεν μπορούν. Ακόμα κι αν θεωρεί κανείς πως είναι λάθος μια τέτοια σκέψη, κι ανάμεσα σε αυτούς που το πιστεύουν είμαι κι εγώ, δεν μπορεί να υποτιμήσει τη σημασία που έχει αυτή την στιγμή. Τουλάχιστον στη συνείδηση εκείνων που σκέφτονται ή και δρουν με αυτό τον γνώμονα. 

Κάποιοι άνθρωποι, αριστεροί, προοδευτικοί, με τη σκέψη πως το κρίσιμο είναι να φύγει η ακροδεξιά χολέρα, ξαναστρέφουν το βλέμμα, ή έστω την επικείμενη ψήφο τους, προς τον κατά τα άλλα τρισκατάρατο ΣΥΡΙΖΑ, με τη λογική του μικρότερου κακού.

Κατανοώ, όσο κι αν δεν συμμερίζομαι, αυτή την αγωνία και εν τέλει την πιθανή επιλογή. Είναι όμως σημείο του καιρού και της δυσπραγίας της Αριστεράς. 

Θυμάμαι αντίστοιχες συζητήσεις, αλλά σε λιγότερο υπονομευμένο περιβάλλον, όταν ήταν, το 2006, να εκλεγεί το ΠΑΣΟΚ και ο Γιωργάκης – τουλάχιστον αυτός θα σέβεται τα δημοκρατικά δικαιώματα (αν και τα όσα γίνονταν από την κυβέρνηση της τότε Δεξιάς υπό τον Κώστα Καραμανλή, φαντάζουν ως σοσιαλιστικά μπρος στην λαίλαπα του Μητσοτάκη). Ποια ήταν η συνέχεια είναι γνωστό. Ακολούθησε η πιο επώδυνη περίοδος της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, και τη συμβολίζει ο Γιωργάκης να αναγγέλλει την υποδούλωση με φόντο το Καστελόριζο.

Όσο για τους πολιτικούς σχηματισμούς το ΜΕΡΑ 25 κάνει ένα κρίσιμο βήμα παραπάνω, διατυπώνοντας πρόταση κυβερνητικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ.  Άλλοι, παρακάμπτοντας αυτό το αποφασιστικής σημασίας σημείο, συμμερίζονται τον γενικό προβληματισμό του ΜΕΡΑ25 και ευνοούν ή προτείνουν ή επεξεργάζονται εκλογική συνεργασία μαζί του (ένας δρόμος εκ του πλαγίου που τους συνδέει εξ αντικειμένου με τον ΣΥΡΙΖΑ).

Οπότε ξανάρχεται, στα καφενεία και τους κύκλους της πολιτικής συζήτησης η κουβέντα τι είδος της Αριστεράς είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Και κυρίως, είναι πλέον Αριστερά; 

Το ελληνικό κράτος, όπως λέει και ο Αποστόλης Παλιούρας στο βιβλίο του (Ο ελληνικός καπιταλισμός, εκδ. Τόπος) γεννήθηκε εξαρτημένο από τις μεγάλες δυνάμεις. Και η εξάρτηση ήταν πάντα το στοιχείο ταυτότητας των κυρίαρχων τάξεων, και της αστικής. Όπως η πάλη εναντίον της ήταν και είναι το στοιχείο ταυτότητας της εργατικής τάξης (όρος για να ζήσει) και της Αριστεράς. 

Η Αριστερά και σε αυτό έχει ένα αμαρτωλό παρελθόν. Το ζήτημα της εξάρτησης χρησιμοποιήθηκε ως όχημα για μάταιες συμμαχίες ανάμεσα στην εργατική και τη δήθεν εθνική αστική τάξη. Οδηγώντας σε τραγωδίες. Αλλά πλέον ο όρος έχει πάρει ένα σύγχρονο περιεχόμενο, ιδιαίτερα με τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Συνεπώς στην αναζήτηση του πολιτικού γκουγκλ για να ορίσεις την αριστερή τροπή μιας πολιτικής παράταξης έχει κυρίαρχη θέση η σχέση της με το καθεστώς αυτής της εξάρτησης. Η σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό από τη σκοπιά της υπεράσπισης των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων. 

Επί του προκειμένου ο ΣΥΡΙΖΑ, προ πολλού, δεν περνάει τη βάση. Πιο πρόσφατη η στάση του απέναντι στον πόλεμο της Ουκρανίας. Καμιά κουβέντα για τις αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα και το ρόλο που παίζουν. Και πως μπορεί να ερμηνευτεί η σπουδή του (αν και δεν χρειαζόταν καθώς δεν έχει κυβερνητικό ρόλο) να τοποθετηθεί υπέρ της ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδία στο ΝΑΤΟ, εκτός από το ότι στέλνει μήνυμα στους προστάτες πως είναι έτοιμος να κυβερνήσει, και αυτή τη φορά χωρίς τις ταλαντεύσεις του πρώτου εξαμήνου του 2015; 

Προφανώς δεν χρειάζεται να πάμε πιο πίσω και να θυμηθούμε τον αμερικάνικης έμπνευσης άξονα Ελλάδα-Ισραήλ-Αίγυπτος-Κύπρος, ούτε την περίφημη δήλωση Τσίπρα περί του πλανητάρχη τότε Ντόναλντ Τραμπ. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ διατύπωσε μια ριζοσπαστική αριστερή πολιτική πρόταση και κέρδισε τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Έφτασε στο πικ του μεταρρυθμιστικού ριζοσπαστισμού του με το σύνθημα «καμιά θυσία για το ευρώ».

Το αριστερό ειδύλλιο έληξε σύντομα. Δεν είναι μόνο πως ευθύς αμέσως άρχισε να στραγγίζει το δημόσιο ταμείο και τα υπουργεία από κάθε ίχνος χρήματος προκειμένου να ικανοποιήσει τους δανειστές. Η τελευταία αριστερή αναλαμπή του, και προσφορά στην Αριστερά και στους πολίτες, ήταν το δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015, που όπως ειπώθηκε και είναι πια επιβεβαιωμένο ο Τσίπρας το είπε και το έκανε αλλά δεν ήθελε να έχει το αποτέλεσμα που είχε. Έκτοτε ολισθαίνει ταχέως στο δρόμο της εξάρτησης. 

Τον Αύγουστο του 2015 ψήφισε το τρίτο μνημόνιο, διασπάστηκε, και έκτοτε, ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται σταθερά από τη μεταρρυθμιστική αριστερά. Το μεταρρυθμιστικό πρόσωπο γίνεται αστική καρικατούρα, με πρόσοψη μια «προοδευτική συμμαχία»!  

Οι ομιλίες Τσίπρα του τελευταίου καιρού, όπως και η πρόσφατη συνέντευξη

στον Σκάϊ, απευθύνονται πλέον στη μεσαία τάξη, μιλούν για τα συμφέροντά της, παραλείπουν επιδέξια μερικές φορές, αδέξια κάποιες άλλες, ακόμη και τη λέξη Αριστερά, εργαζόμενοι κ.λπ. Στέλνουν μήνυμα προς όλους τους επιφανείς παράγοντες, και κυρίως τους υπερατλαντικούς. Καταθέτει εγγυήσεις στην εγχώρια ολιγαρχία επιζητώντας την έγκρισή της, ώστε να ξανακυβερνήσει. Εξ αυτού και δεν δεσμεύεται, ούτε ρητορικά, για την κατάργηση νεοφιλελεύθερων νόμων που ψήφισε η Ν.Δ.

Οι επιλογές του τον μετέτρεψαν σε αστικό κόμμα και από την άποψη της μορφής οργάνωσης (ένας πρόεδρος με τους συμβούλους του που αποφασίζει και μια οργάνωση με χαλαρή λειτουργία  που απλώς υποστηρίζει) και από άποψη προγράμματος.

Υπό αυτή την απολύτως ευκρινή οπτική ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται τοποθετημένος στο στρατόπεδο της αστικής πολιτικής, παρά τις κάποιες στρατεύσεις ή υποστηρίξεις αριστερών ανθρώπων εντός του.

Συνεπώς τι μπορεί να σηματοδοτεί, κατόπιν τούτων, μια πρόταση συγκυβέρνησης  από κόμματα όπως το ΜΕΡΑ25;

Η διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης , με αυτόν ή και με κάποιον άλλο τρόπο, συνεπάγεται παραμονή στον ίδιο βάλτο. Σημαίνει, εν τέλει, συνενοχή. Και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αναζητεί συνενόχους, ποιοι όμως μπορούν να μετατραπούν σε φονείς των λαϊκών προσδοκιών και τελικά σε ιδανικούς αυτόχειρες;

Μια πρόταση συγκυβέρνησης στις παρούσες συνθήκες υποχώρησης και ήττας της εργατικής πολιτικής λειτουργεί ως σωσίβιο για την αστική πολιτική και τη σταθεροποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος και θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση από εκείνη του 2015, τότε που κάθε φιλοδοξία παρέμβασης και αλλαγής του ΣΥΡΙΖΑ από τα μέσα, αποδείχτηκε με πανηγυρικό, πλην όμως δραματικό, τρόπο απατηλή.

Οπότε, σε λειτουργία μπάλας του μπιλιάρδου, τι δουλειά μπορεί να έχει κάποιος (κόμμα, κίνηση ή ομάδα) που δηλώνει πως ανήκει στη ριζοσπαστική Αριστερά να διεκδικεί συνεργασία με  ένα κόμμα το οποίο έχει ήδη εκδηλώσει την προσδοκία να συγκυβερνήσει με το ΣΥΡΙΖΑ; Δεν είναι ένας δρόμος που εν τέλει τον υποτάσσει στην κυβερνητική λογική και στη τάξη του ΣΥΡΙΖΑ; 

Τα παρόμοια σχέδια περισσότερο απογοητεύουν παρά ενθαρρύνουν τον κόσμο της Αριστεράς. Αναπαράγουν την κοινοβουλευτική λογική και την ανάθεση, δηλαδή ακριβώς εκείνα τα στοιχεία που προκάλεσαν και οδήγησαν στην ήττα. Ενώ το στοίχημα για την Αριστερά ήταν και παραμένει, ως συστατικό στοιχείο της, η ενεργοποίηση της κοινωνίας, η συλλογική έκφραση, η αναγέννηση της δημοκρατίας. 

Γιατί εν τέλει, η ριζοσπαστική Αριστερά διεκδικεί και είναι εξ ορισμού μια ουσιαστική και αποτελεσματική παρουσία στους αγώνες και στις πολιτικές και εκλογικές λειτουργίες, χωρίς υπονοούμενα και περίεργες προσδέσεις. Οφείλει να επιδιώκει (θεωρώ) μια ευρεία συσπείρωση υπό ένα βασικό αριστερό προωθητικό πολιτικό πλαίσιο, που θα βελτιώνει τη ζωή των ανθρώπων και θα στοχεύει να στρέψει το βέλος της πολιτικής και της κοινωνίας προς προοδευτική κατεύθυνση.

Με προφανείς αποδοχές, και εν τινι μέτρω συμβιβασμούς, αλλά χωρίς το ανεπανόρθωτο στραπάτσο του μικροπολιτικού υπολογισμού. 

Πηγή: kommon.gr