Τα συνδικάτα στην Ισπανία απειλούν να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους εάν δεν ικανοποιούν τις αιτίες τους

Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σήμερα στη Μαδρίτη, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των δύο μεγαλύτερων  εργατικών συνδικάτων της , ζητώντας αυξήσεις στους μισθούς και απειλώντας ότι θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις της Ισπανίας εάν δεν υπάρξει συμφωνία με τις εργοδοτικές οργανώσεις στις διαπραγματεύσεις που είναι σε εξέλιξη.

Οι διαδηλωτές, περίπου 25.000 σύμφωνα με τις αρχές, συγκεντρώθηκαν σε διάφορα σημεία της πρωτεύουσας και κατόπιν συνέκλιναν προς την Πλάθα Μαγιόρ, στην καρδιά της πόλης. «Μισθός ή σύρραξη», έγραφε το μεγάλο πανό που κρατούσαν. «Ήρθαν απ΄όλη την Ισπανία με ένα σαφές μήνυμα: είτε θα αυξηθούν οι μισθοί, είτε θα ενταχθούν οι αντιπαραθέσεις στον κόσμο της εργασίας», είπε ο Ουνάι Σόρντο, ο γενικός γραμματέας του συνδικάτου CCOO. Ο επικεφαλής του συνδικάτου UGT, Πέπε Άλβαρεθ, κάλεσε τους εργοδότες να  εγγυηθούν την «αγοραστική δύναμη» των μισθωτών . «Ο πλούτος πρέπει να μοιραστεί καλύτερα και να μην παραμείνει στα χέρια λίγων», είπε.

Ο πληθωρισμός τον Οκτώβριο ανήλθε στο 7,3%, μειωμένος σε σύγκριση με το 10,8% του Ιουλίου αλλά ακόμη πολύ υψηλός, λόγω της αύξησης των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων. «Οι μισθοί παραμένουν ακόμη πολύ χαμηλά», όμως οι τιμές των βασικών προϊόντων έχουν εκτοξευτεί, σχολίασε η Μαρία Λουίσα Ορτέγκα, μια 57χρονη εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα η οποία τόνισε ότι είναι αναγκαίο «να ευθυγραμμιστούν οι μισθοί με τον πληθωρισμό».

Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται αυτό το διάστημα με τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές οργανώσεις την αύξηση του κατώτατου μισθού, που σήμερα έρχεται στα 1.000 ευρώ τον μήνα. Το Podemos της ριζοσπαστικής αριστεράς, σύμμαχος του Σοσιαλιστικού κόμματος του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, ζητά την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 10%,  ποσοστό με το οποίο διαφωνούν οι εργοδότες, υποστηρίζει ότι οι μικρότερες εταιρείες δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν σε αυτό. Η κυβέρνηση του Σάντσεθ έχει δεσμευτεί να αυξήσει τον κατώτατο μισθό στο 60% του μέσου μηνιαίου μισθού μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023.

Πηγή: protothema.gr

Έφυγε σε ηλικία 90 ετών από τη ζωή ο εφοπλιστής Παναγιώτης Ηλιόπουλος, ιδρυτής της ναυτιλιακής εταιρείας «Sea Jets». Στη Ραφήνα όπου έχει οικογενειακό τάφο θα ειπωθεί το τελευταίο αντίο.

Οι 20άρηδες και 30άρηδες που κάνουν μέτρια έως μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να πάθουν εγκεφαλικό, σε σχέση με τους νέους ενήλικες που πίνουν λίγο ή καθόλου, δείχνει μια νέα έρευνα επιστημόνων από τη Νότια Κορέα. Ο κίνδυνος αυξάνεται αναλογικά όσα περισσότερα χρόνια ένας νέος πίνει πολύ αλκοόλ.

Οι ερευνητές του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology»της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 1,5 εκατ. ανθρώπους, από τους οποίους 3.153 έπαθαν εγκεφαλικό στη διάρκεια της εξαετούς μελέτης, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που έκαναν μέτρια έως βαριά κατανάλωση αλκοόλ για πάνω από δύο χρόνια, είχαν κατά μέσο όρο περίπου 20% μεγαλύτερη πιθανότητα να πάθουν εγκεφαλικό, σε σχέση με όσους έπιναν μόνο περιστασιακά (λιγότερα από 105 γραμμάρια την εβδομάδα) ή απέφευγαν τελείως το αλκοόλ.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι “η συχνότητα εγκεφαλικών σε νέους ενήλικες αυξάνει συνεχώς κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με τα σχετικά επεισόδια να οδηγούν σε θάνατο και σε σοβαρή αναπηρία. Είναι σημαντικό να προληφθούν τα εγκεφαλικά σε αυτές τις ηλικίες μέσω και της μείωσης της κατανάλωσης του αλκοόλ”.

Πηγή: enikos.gr

Σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια καλεί την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου το Σωματείο των εργαζομένων στη Μαλαματίνα, καθώς εκδικάζεται η νέα προσφυγή της νέας εργοδοσίας της επιχείρησης εναντίον των εργαζόμενων απεργών και των απολυμένων. Η εργοδοσία της Μαλαματίνα κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να απαγορεύσει να φορούν οι εργαζόμενοι τα πράσινα μπλουζάκια σύμβολο της απεργίας, να τους επιβληθεί μεγάλο πρόστιμο (5.000 ευρώ – ένα μήνα φυλάκιση) κ.λπ. | Πηγή: Alterthess

Για τριακοστή συνεχή χρονιά, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καταδικάζει τον αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά της Κούβας με ψήφους 185 έναντι 2.

Πιο συγκεκριμένα, στην ψηφοφορία που διεξήχθη σήμερα, 185 κράτη ψήφισαν υπέρ του Κουβανικού ψηφίσματος που ζητά την κατάργηση του εμπάργκο. Κατά ψήφισαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ενώ η Βραζιλία και η Ουκρανία απείχαν.

Οι ομιλητές της ειδικής συνεδρίασης της ΓΣ καταδίκασαν απερίφραστα τον οικονομικό, εμπορικό και χρηματοπιστωτικό αποκλεισμό της Κούβας, όπως επίσης και την απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να διατηρήσουν την Κούβα στην «λίστα των κρατών που στηρίζουν την τρομοκρατία».

Κλείνοντας την ομιλία του, ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες σημείωσε: «Αφήστε την Κούβα να ζήσει ειρηνικά. Η Κούβα θα ήταν καλύτερα χωρίς τον αποκλεισμό. Κάθε οικογένεια στην Κούβα να ήταν καλύτερα χωρίς το εμπάργκο. Οι ίδιες οι ΗΠΑ θα ήταν καλύτερα χωρίς αυτό».

Αθήνα: Διαμαρτυρία του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου στην αμερικανική πρεσβεία

Είναι από τις φορές που δεν μπορείς να κρύψεις την έκπληξή σου, αν και μπορείς να το αποδώσεις σε μια μορφή εκβιασμού των πλουτοκρατών προς την κυβέρνηση για να τους χορηγήσει και νέα προνόμια. Και εννοούμε την δήλωση που έκανε ο Πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημήτρης Παπαλεξόπουλος. ένα πρόσωπο που μέχρι τώρα έχει στηρίζει με κάθε τρόπο την κυβέρνηση, όταν προειδοποιεί "για τον κίνδυνο να βρεθούμε μπροστά σε λουκέτα εργοστασίων και μετεγκατάστασή τους σε τρίτες χώρες". Είναι μια εκκωφαντική σφαλιάρα στον υπουργό Αναπτύξεως και Απογειώσεως.

Αυτό, όμως που σε αφήνει άναυδο είναι η φλασιά που δέχτηκαν τα ΑΡΔ  που σιτίζονται από το μαγαζί του Μαρινάκη, που είπαν κάποιες αλήθειες και μάλιστα με στόμφο, για την δραματική οικονομική κατάσταση που βιώνουν τα λαϊκά στρώματα. Και εδώ επικαλούνται αναμφισβήτητα οικονομικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 74% των νοικοκυριών πιστεύουν ότι έρχονται και νέες μεγάλες αυξήσεις των τιμών, το 63% μειώνει τις σημαντικές αγορές γι' αυτό, ενώ το 62% βλέπει αύξηση ανεργίας, ενώ το 86% δηλώνει ότι δεν θα έχει ούτε ένα ευρώ για να αποταμιεύσει.   

 Τι μπορεί να σημαίνει η μεταστροφή της πολιτικής γραμμής του Mega, του Μαρινάκη και αν αυτή θα συνεχιστεί, είναι πολύ νωρίς για να το εκτιμήσουμε. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι επική η απάντηση που δίνει στην εισαγωγή του βίντεο, ένας ηλικιωμένος κύριος, όταν ρεπόρτερ από την τηλεοπτική εκπομπή του Γ. Παπαδάκη του ζητάει να σχολιάσει το λεγόμενο "καλάθι του νοικοκυριού".

Πηγή: tsak-giorgis.blogspot.com

Η νίκη της Μελόνι και του κόμματος Αδέρφια της Ιταλίας στις ιταλικές εκλογές, αποτελεί ορόσημο στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ευρώπης. Δεν είναι, όμως, η πρώτη φορά που ένα (νεο- ή μετα-) φασιστικό κόμμα αναδεικνύεται σε ισχυρότερο πόλο ενός ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος στον 21ο αιώνα.

Πέρα από την εμβληματική περίπτωση της Λεπέν στη Γαλλία, κόμματα της άκρας δεξιάς έχουν χριστεί κυβερνητικοί εταίροι ή έχουν στηρίξει κυβερνήσεις μειοψηφίας σε πάνω από μια ντουζίνα ευρωπαϊκές χώρες κατά την πρόσφατη εικοσαετία, κάποιες από τις οποίες απασχόλησαν περισσότερο τη διεθνή συζήτηση (π.χ. η Αυστρία, η Ολλανδία, η Πολωνία, η Δανία ή η Ελβετία) κι άλλες λιγότερο (όπως κάποιες βαλτικές χώρες ή η Σλοβακία). Στην Ιταλία, που κατείχε ήδη μια εμβληματική θέση ως η πρώτη χώρα που δέχτηκε νεο-φασιστικό κόμμα σε κυβερνητικό συνασπισμό από τη δεκαετία του 1990 κιόλας, ακριβώς εκατό χρόνια από την «πορεία στη Ρώμη» του Μουσολίνι, τη διακυβέρνηση της χώρας αναλαμβάνει με δημοκρατικές διαδικασίες ένα κόμμα που έλκει απευθείας τις ρίζες του από τις παραδόσεις και τις οργανώσεις του ιστορικού φασισμού του 20ου αιώνα.

Ωστόσο, τέτοιοι ισχυροί όσο και αναπόφευκτοι πολιτικοί συμβολισμοί μας εμποδίζουν ενίοτε να διακρίνουμε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τα διακυβεύματα της δικής μας εποχής και συγκυρίας. Το σύγχρονο φασιστικό φαινόμενο δεν γεννήθηκε σε μια καθημαγμένη από τον πόλεμο ήπειρο, αλλά σε μια Ευρώπη που διολισθαίνει σταδιακά στον πόλεμο, ή ακριβέστερα, σε μια συνθήκη διαρκούς πολέμου, με την απειλή της χρήσης πυρηνικών και την πιθανότητα πολεμικών επεισοδίων στην ημερήσια διάταξη. Δεν συγκροτείται ως «επανάσταση της αντεπανάστασης» και ως επαγγελία μιας ένδοξης εποχής για το «έθνος», ανακυκλώνει ωστόσο τόσο τη διεκδίκηση μιας «καθαρότητας» απέναντι σε όσους απειλούν να αλλοιώσουν παραδοσιακές πρακτικές και αξίες (μετανάστες, μουσουλμάνοι, ΛΟΑΤΚΙ, κομμουνιστές/αναρχικοί κ.λπ.) για να ορίσει μια νέα φαντασιακή κοινότητα ευρωπαϊκή/Δυτική, λευκή και χριστιανική.

Στη βάση μιας ρητορικής πολιορκημένου φρουρίου απέναντι στους «εισβολείς», συναντιούνται τα συμφέροντα της μεγάλης και μεσαίας αστικής τάξης που θέλουν λιγότερους φόρους, με εκείνα πλατιών κομματιών των προλεταριοποιημένων ή υπό προλεταριοποίηση μεσαίων στρωμάτων που πασχίζουν να διατηρήσουν λογής «προνόμια», πολιτιστικά, εθνικά, φυλετικά, πατριαρχικά, κι ό,τι απομένει στη μία ή την άλλη χώρα από το κράτος πρόνοιας που χτίστηκε κατά την «ένδοξη τριακονταετία» από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου μέχρι την κρίση της δεκαετίας του 1970, για να ξηλωθεί έκτοτε συστηματικά με νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόστηκαν από συντηρητικές όσο και από κεντροαριστερές κυβερνήσεις.

Στην πρόσφατη τελετή εγκαινίων της νέας Ευρωπαϊκής Διπλωματικής Ακαδημίας στη Μπριζ, ο Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ συνόψισε την οπτική της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών ως εξής: «Η Ευρώπη είναι ένας κήπος. Το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου κόσμου είναι μια ζούγκλα. Και η ζούγκλα μπορεί να εισβάλλει στον κήπο». Ως ιστορικό στέλεχος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Μπορέλ έσπευσε να διευκρινίσει στη συνέχεια πως ένας τοίχος δεν αποτελεί λύση, γιατί «η ζούγκλα έχει μεγάλες ικανότητες ανάπτυξης και ο τοίχος δεν θα είναι ποτέ αρκετά ψηλός». Θα πρέπει, λοιπόν, «να παν οι κηπουροί στη ζούγκλα», συνέχισε, τάσσοντας έτσι τους υπό εκπαίδευση νέους διπλωμάτες στην υπηρεσία μιας αποστολής εκπολιτισμού των αγρίων.

Το γεγονός ότι ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα των πολιτικών της Ευρώπης-φρούριο από τη σκοπιά των πιο αντιδραστικών, ρατσιστικών και αποικιοκρατικών ιδεολογικών σχημάτων δεν αποτελεί μόνο σύμπτωμα του προχωρημένου εκφασισμού των μηχανισμών της ΕΕ και των πολιτικών συστημάτων σε ολόκληρη την ήπειρο, προαναγγέλλει συνάμα πως η στάση των κυβερνήσεων και της ηγεσίας της ΕΕ θα συνεχίσει να γίνεται ολοένα και πιο εχθρική απέναντι στις δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

Στον βαθμό που η ακροδεξιά ατζέντα και οι πολιτικοί εκπρόσωποί της υιοθετούνται από τις νεοφιλελεύθερες συστημικές δυνάμεις για τον σχηματισμό κυβερνήσεων, ο σύγχρονος φασισμός δεν χρειάζεται να σκηνοθετήσει πορείες στη Ρώμη και πραξικοπήματα μπυραρίας για να διεκδικήσει την πολιτική εξουσία. Απ’ αυτή τη σκοπιά, η συζήτηση για τις άμεσες ή έμμεσες συνδέσεις των σύγχρονων ακροδεξιών κομμάτων με τις παραδόσεις του ιστορικού φασισμού αντιστοιχεί σε μια προηγούμενη περίοδο τεσσάρων δεκαετιών κανονικοποίησης (mainstreaming) βασικών πυλώνων της φασιστικής ιδεολογίας πάνω στα συντρίμμια της ήττας και υποχώρησης του διεθνούς εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος.

Οι δύο δεκαετίες δολοφονιών δεκάδων χιλιάδων φτωχοδιαβόλων στα σύνορα της ΕΕ και της ολοένα και πιο απάνθρωπης μεταχείρισης μεταναστών και προσφύγων με την ενεργή συμμετοχή/συνενοχή κεντροδεξιών και κεντροαριστερών κυβερνήσεων, μετάλλαξης των πολιτικών συστημάτων, περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών και του κοινωνικού κράτους, δείχνουν καθαρά πως πρόκειται για μια διαδικασία που έχει πλέον συντελεστεί και θα συνεχίσει να βαθαίνει όσο οι πολιτικές αποφάσεις θα συνεχίσουν να λαμβάνονται μακριά από τον έλεγχο της κοινωνικής πλειοψηφίας. Ενώ, ταυτόχρονα, τα ελεγχόμενα από μια χούφτα ολιγαρχών μεγάλα ΜΜΕ και Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης διαχέουν και εδραιώνουν τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, την πατριαρχία και τον αντικομμουνισμό σε πλατιά κομμάτια των ευρωπαϊκών κοινωνιών, υποδαυλίζοντας ρατσιστικά μίση, ηθικούς πανικούς και κοινωνικούς αυτοματισμούς.

Ο «κήπος» που καλούνται να υπερασπίσουν οι νέοι ιεραπόστολοι του «ευρωπαϊκού τρόπου ζωής» είναι αυτός της κερδοφορίας του κεφαλαίου έναντι των ανταγωνιστών τους στο νέο, πολυπολικό παγκόσμιο σύστημα, ενώ η «ζούγκλα» που καλούνται να καταπολεμήσουν είναι αυτή των επικίνδυνων τάξεων, των προλεταρίων του παγκόσμιου νότου και των δυτικών μητροπόλεων που σε συνθήκες πολέμου, ενεργειακής κρίσης και όξυνσης ιμπεριαλιστικών και εθνικιστικών ανταγωνισμών γίνονται αντικείμενο ολοένα και πιο άγριας εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Πρόκειται για μια πορεία προδιαγεγραμμένη που μπορεί να την σταματήσει μόνο η οργάνωση του κινήματος των εργαζομένων, η υπεράσπιση του κήπου της ταξικής διεθνιστικής αλληλεγγύης, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι στη ζούγκλα της εκμετάλλευσης, της κρατικής και παρακρατικής βίας, της οικολογικής καταστροφής και του πυρηνικού ολέθρου.

Πηγή: prin.gr

Την επαναφορά της δυνατότητας νομιμοποίησης κτιρίων που είναι εξ ολοκλήρου αυθαίρετα ή έχουν σημαντικές πολεοδομικές παραβάσεις δρομολογεί το υπουργείο Περιβάλλοντος.  Η νέα ρύθμιση είναι πιθανό να καταλήξει στη Βουλή πριν από το τέλος του έτους.

Σύμφωνα με στοιχεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, που αφορούν την περίοδο μέχρι πριν από ένα έτος (31.10.2021), από το 1,16 εκατ. αυθαίρετα που δηλώθηκαν στον ν. 4495/2017, τα 262.000 ανήκαν στην «κατηγορία 5».

Οι περιπτώσεις αυτές αφορούν τη νομιμοποίηση 23,1 εκατ. τετραγωνικών κύριων χώρων και 7,5 εκατ. τετραγωνικών βοηθητικών χώρων, 233.000 τετραγωνικών άλλων παραβάσεων και 382.000 κυβικών μέτρων από πισίνες.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, η «κατηγορία 5» περιλαμβάνει τα κτίρια που ανεγέρθηκαν χωρίς οικοδομική άδεια ή έχουν μεγάλες πολεοδομικές παραβάσεις (ξεπερνούν περισσότερο από 40% την επιτρεπόμενη κάλυψη και δόμηση ή/και 20% το επιτρεπόμενο όριο ύψους).

Η δυνατότητα νομιμοποίησης εξ ολοκλήρου αυθαίρετων κατασκευών (που χτίστηκαν πριν από τον Ιούλιο του 2011, που είναι η χρονική «κόκκινη γραμμή») δόθηκε για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία με τον ν. 4014/2011 και διατηρήθηκε έπειτα από δύο ρυθμίσεις έως τις 31 Σεπτεμβρίου 2020, οπότε και (σύμφωνα με τον ν. 4495/2017) έληξε.

Πηγή: newsbomb.gr

Με μερικούς νεαρούς θρησκευόμενους ψηφοφόρους να χοροπηδούν κυριολεκτικά από χαρά, η ξεχωριστή ιστορία των τελευταίων εκλογών στο Ισραήλ ήταν η μεγάλη αύξηση της δημοτικότητας της ακροδεξιάς, τονίζει ανάλυση του BBC.

«Τα πράγματα θα είναι καλύτερα τώρα. Όταν είναι υπουργός δημόσιας ασφάλειας, θα είναι ακόμα καλύτερα», δήλωσε ο Τζούλιαν, ένας ενθουσιώδης υποστηρικτής του ακροδεξιού και ρατσιστή Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ, οποίος τάσσεται υπέρ μιας σκληρής γραμμής κατά των Παλαιστινίων.

«Θέλει το καλύτερο για το Ισραήλ. Θέλει έξω τους τρομοκράτες», είπε ο Νόαμ από έναν οικισμό στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. «Δεν θέλουμε τους Άραβες, μας πετούν πέτρες και μας παίρνουν τις θέσεις μας στο Ισραήλ», συνέχισε.

Το πλήθος που ζητωκραύγαζε στην Ιερουσαλήμ φώναζε «θάνατος στους τρομοκράτες», μια παραλλαγή του - «θάνατος στους Άραβες», περιγράφει η ανταποκρίτρια του βρετανικού δικτύου.

Επικίνδυνη νέα στροφή του Ισραήλ προς τα δεξιά

Η πολιτική του Ισραήλ έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά εδώ και αρκετές δεκαετίες, αλλά η άνευ προηγουμένου επιτυχία του Μπεν-Γκβίρ σηματοδοτεί μια νέα, επικίνδυνη στροφή, τονίζει ο Guardian.

Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ, που αποτελούν το 20% του πληθυσμού, αναμενόταν ότι θα αποτελούσαν βασικό παράγοντα που θα εμπόδιζε την επιστροφή του Νετανιάχου στην εξουσία. Αυτή τη φορά, ωστόσο, η ψήφος τους μοιράστηκε σε τρεις διαφορετικές παρατάξεις.

Ο Νετανιάχου δημιούργησε ένα μπλοκ μεταξύ τριών περιθωριακών ακροδεξιών κομμάτων το 2021, εισάγοντας τους νέους Θρησκευόμενους Σιωνιστές στο πολιτικό ρεύμα.

Βραχυπρόθεσμα, η κίνηση απέδωσε καρπούς: οι εξτρεμιστές σύμμαχοί του έχουν διπλασιάσει τον αριθμό των εδρών τους σε 13 ή 14. 

Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, ο Νετανιάχου μπορεί να το μετανιώσει. Ο Bezalel Smotrich των Θρησκευτικών Σιωνιστών είναι ο συνιδρυτής μιας οργάνωσης που επιδιώκει νομική δράση κατά των παλαιστινιακών κτιρίων σε περιοχές που ελέγχονται από το Ισραήλ στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Θέλει νομοθετική μεταρρύθμιση για να ενσωματώσει τον παραδοσιακό θρησκευτικό εβραϊκό νόμο και είναι βίαια ενάντια στην εβραιοπαλαιστινιακή συνύπαρξη και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.

Τόσο ο Smotrich όσο και ο Μπεν-Γκβίρ είναι υπέρμαχοι της πολιτικοποίησης της ισραηλινής δικαιοσύνης και της παροχής εξουσίας στο κοινοβούλιο να παρακάμπτει δικαστικές αποφάσεις που δεν τους αρέσουν, κάτι που θα ωφελούσε τον Νετανιάχου, ο οποίος θεωρεί ότι η επιστροφή στην εξουσία είναι ο καλύτερος τρόπος για να ανατρέψει τη δίκη του για διαφθορά. Ο Μπεν-Γκβίρ υποσχέθηκε να υποστηρίξει νομοθεσία που θα τροποποιούσε τον ποινικό κώδικα.

Ο Νετανιάχου αντιτίθεται επίσης στην ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους, αλλά κατά τα άλλα δεν συμμερίζεται τις περισσότερες πεποιθήσεις των νέων εταίρων του. Οι εσωτερικές διαμάχες κατά τη διάρκεια της εκστρατείας υποδηλώνουν ότι δεν του αρέσουν καν: συνηθίζει περισσότερο να προεδρεύει σε συνασπισμούς με κεντρώα και κεντροαριστερά στοιχεία. Αλλά ως δύναμη που τον ώθησε ξανά στην εξουσία, το χρέος προς τους νέους του συμμάχους είναι μεγάλο, σημειώνει ο Guardian.

Το αδιέξοδο τελειώνει;

Εάν τα τελικά ο βετεράνος ηγέτης μπορέσει να οικοδομήσει μια σταθερή κυβέρνηση πλειοψηφίας με τους υπερεθνικιστές και υπερορθόδοξους Εβραίους συμμάχους του, αυτό πιθανότατα θα τερματίσει επίσης σχεδόν τέσσερα χρόνια ενός πρωτοφανούς πολιτικού αδιεξόδου στη χώρα.

Η χώρα είναι βαθιά διχασμένη σχετικά με τις κατηγορίες διαφθοράς για τις οποίες ο Νετανιάχου εξακολουθεί να δικάζεται. Ο ίδιος αρνείται σταθερά οποιαδήποτε αδικοπραγία, κατηγορώντας τους αντιπάλους του για πολιτικό κυνήγι μαγισσών.

Υπάρχουν όμως ακόμα πολλοί Ισραηλινοί με διαφορετικό όραμα για τη χώρα.

Στο Τελ Αβίβ, επικράτησε μια συγκρατημένη διάθεση κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Γιαΐρ Λαπίντ απευθυνόταν στο κόμμα του Γες Ατίντ, τονίζοντας ότι οι Ισραηλινοί ήθελαν πολιτική «χωρίς υποκίνηση και μίσος».

Ωστόσο, το πείραμά του για την οικοδόμηση ενός ιδεολογικά ετερόκλητου συνασπισμού - που αποτελείται από δεξιά, κεντρώα, αριστερά και αραβικά κόμματα - ήταν τελικά βραχύβιο. Η θητεία του ήταν επίσης η πιο θανατηφόρα χρονιά για Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους από το 2015, εν μέσω έξαρσης της βίας.

Τα εκλογικά αποτελέσματα σημείωσαν επίσης περαιτέρω πτώση στη στήριξη των αριστερών κομμάτων του Ισραήλ.

Αλλά ο Anshel Pfeffer, δημοσιογράφος της εφημερίδας Haaretz, λέει ότι οι τελευταίες εκλογές αποκάλυψαν μόνο αυτό που ήταν ήδη μια σαφής τάση. «Υπάρχει ένας εσωτερικός πόλεμος ταυτότητας ή πολιτισμού στο Ισραήλ ανάμεσα σε αυτό που κάποιοι θα έβλεπαν ως τις πιο φιλελεύθερες και ανοιχτές πλευρές της ισραηλινής κοινωνίας έναντι των πιο θρησκευτικών και ακραίων πλευρών της ισραηλινής και της εβραϊκής κοινωνίας», παρατηρεί. «Αυτό δεν είναι πραγματικά καινούργιο, αλλά [ο κ. Νετανιάχου] το έχει τώρα πραγματικά αυξήσει για τους δικούς του πολιτικούς σκοπούς».

Το ευχαριστώ

Μιλώντας στους υποστηρικτές του στο κόμμα Λικούντ, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου χαμογέλασε πλατιά καθώς προέβλεψε την επιστροφή του στο πρωθυπουργικό αξίωμα, ένα χρόνο αφότου ανατράπηκε από έναν ευρύ συνασπισμό των αντιπάλων του, υπό τον πρωθυπουργό Γιαΐρ Λαπίντ.

Ο λαός θέλει μια κυβέρνηση που προβάλλει «ισχύ, όχι αδυναμία», είπε ο Νετανιάχου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, με θαυμαστές του να τον αποκαλούν «King Bibi»!

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ευχαρίστησε σήμερα τους ψηφοφόρους για την «τεράστια ψήφο εμπιστοσύνης», καθώς το δεξιό μπλοκ του διεύρυνε το προβάδισμά του με περίπου το 87% των καταμετρημένων ψήφων.

Το κόμμα Λικούντ του πρώην πρωθυπουργού φαίνεται να έχει προσθέσει μία έδρα στις 30 που κατείχε στην τελευταία Κνεσέτ, ενώ μαζί με τα κόμματα που έχει συμμαχήσει θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν μια άνετη πλειοψηφία 65 εδρών στην Κνεσέτ των 120 εδρών.

Ο κύριος αντίπαλος του Νετανιάχου, ο κεντρώος νυν πρωθυπουργός Λαπίντ, είπε ότι η κούρσα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, λέγοντας στους υποστηρικτές του το πρωί της Τετάρτης ότι «μέχρι να μετρηθεί ο τελευταίος φάκελος, τίποτα δεν έχει τελειώσει και τίποτα δεν είναι οριστικό». Είπε ότι «θα συνεχίσει να αγωνίζεται για να είναι το Ισραήλ ένα εβραϊκό και δημοκρατικό, φιλελεύθερο και προοδευτικό κράτος».

Μέχρι το απόγευμα της Τετάρτης, ωστόσο, είχε ζητήσει από το γραφείο του να προετοιμαστεί για μια μετάβαση της εξουσίας και ακύρωσε το ταξίδι του στη διάσκεψη για το κλίμα Cop27 της επόμενης εβδομάδας στην Αίγυπτο.

Το μπλοκ του Λαπίντ αναμένεται να κερδίσει μόλις 54 έδρες, όπως έδειξαν τα exit poll.

Η Royal Caribbean International παρουσίασε λεπτομέρειες για το πλοίο, η κατασκευή του οποίου κοστίζει περίπου 2 δισ. δολάρια και αναμένεται να παραδοθεί έως τις αρχές Νοεμβρίου του 2023.

Όπως γνωστοποιήθηκε, το Icon of the Seas θα μπορεί να φιλοξενήσει έως και 7.600 επιβάτες και θα διαθέτει πλήρωμα 2.350 ατόμων. Το μήκους 1.198 ποδιών κρουαζιερόπλοιο θα διαθέτει 2.805 καμπίνες, οι οποίες χωρίζονται σε 28 κατηγορίες.

Το κρουαζιερόπλοιο θα φιλοξενεί: water park, επτά πισίνες, έναν καταρράκτη και νεροτσουλήθρες, περισσότερα από 40 εστιατόρια, μπαρ και κλαμπ, σόου με καλλιτεχνικό πατινάζ, αλλά και το AquaTheater, όπου θα δίνουν παράσταση δύτες και χορευτές.

Οι επιβάτες θα έχουν πρόσβαση σε οκτώ «γειτονιές» στα 20 καταστρώματα του κρουαζιερόπλοιου.

Σε λίγες εβδομάδες θα αρχίσουν οι κρατήσεις για κρουαζιέρες επτά ημερών, με ξεκίνημα το Μαϊάμι και προορισμό την Καραϊβική.

Πηγή: ethnos.gr