Τα εκλογικά αποτελέσματα αναγγέλλουν την είσοδο της Ελλάδας σε μια περίοδο κοινωνικών και πολιτικών παγετώνων, άγνωστης διάρκειας. Από τον δικομματισμό ΝΔ- ΣΥΡΙΖΑ περάσαμε στο σύστημα του ένα-και μισό- και ένα τρίτο, με τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά να έχει την απόλυτη πολιτική πρωτοβουλία και ιδεολογική ηγεμονία. Μόνος αντίπαλός της στο ορατό μέλλον θα είναι ο ίδιος ο εαυτός της και τα σκληρά μέτρα που θα αναγκαστεί να πάρει στη νέα εποχή των υψηλών επιτοκίων και της περικοπής κρατικών δαπανών, η οποία θα ακολουθήσει σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο την προσωρινή, επιβεβλημένη λόγω Covid, δημοσιονομική χαλάρωση. Το πιο εφιαλτικό είναι ότι τα τρία ακροδεξιά- εθνικιστικά- ρατσιστικά ή και νεοναζιστικά μορφώματα που μπήκαν στη Βουλή, συγκέντρωσαν αθροιστικά σχεδόν το 13% των ψήφων. Οι αριστερής καταγωγής, φρασεολογίας ή πρόθεσης δυνάμεις (ας κρατήσουμε για την ώρα το αριστερόμετρο στο θηκάρι του, για οικονομία της συζήτησης) συρρικνώθηκαν σε απογοητευτικό βαθμό, με μοναδική θετική εξαίρεση την αισθητή άνοδο του ΚΚΕ, η οποία μετριάζει κάπως, αλλά δεν ανατρέπει τη γενική εικόνα. 

“Καλά να πάθει ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού εφάρμοσε Μνημόνια”. “Δεν ήθελα με τίποτα να δω τον Τσίπρα να τη βγάζει καθαρή”. Έχω ακούσει κι εγώ τις τελευταίες εβδομάδες επωδούς αυτού του τύπου από αριστερούς ανθρώπους σαν κι αυτούς στους οποίους αναφέρεται ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος σε ένα πρόσφατο, άξιο προσοχής άρθρο του (“Δεν ξέρεις πόσο χάρηκα που πάτωσε ο Τσίπρας”, konstantakopoulos.gr). Δεν υπήρξα ποτέ ΣΥΡΙΖΑ, ήμουν πάντα στα αριστερά του, μετά τη συνθηκολόγηση του Ιουλίου του 2015 συγκρούστηκα μετωπικά μαζί του και δεν μπορώ να ξεχάσω ότι προβεβλημένα στελέχη του έγραφαν μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου “Στον Κουβά!” για μέχρι χθες συντρόφους τους που προσπάθησαν να μείνουν πιστοί στη λαϊκή επιταγή και να εκφράσουν το ρεύμα του “ΟΧΙ”. Αλλά όσο έβγαινα τότε από τα ρούχα μου, άλλο τόσο βγαίνω και τώρα, όταν ακούω ή διαβάζω πολύ (πάρα πολύ) επαναστάτες να πετάνε τη σκούφια τους όχι για τις δικές τους, λίγο αξιοζήλευτες επιδόσεις, αλλά για τη συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να τους απασχολεί και πολύ αυτός ο μαύρος ουρανός που απειλεί να πέσει πάνω στα κεφάλια όλων μας. Μου θυμίζουν όλα τούτα ένα πικρό ανέκδοτο. Εμφανίζεται ο Θεός στον κακόψυχο πιστό και του λέει: “Θα σου δώσω ό,τι μου ζητήσεις, αλλά πρόσεξε. Ό,τι δώσω σε σένα, θα δώσω τα διπλά στο γείτονά σου”. Το σκέφτεται λίγο και του απαντάει: “Θέλω να μου βγάλεις το ένα μάτι”.  

Ασφαλώς με την εφαρμογή του τρίτου Μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε τον Ρουβίκωνα χωρίς τα όπλα του και χωρίς την ψυχή του. Μετά την εκλογική ήττα, αλλά όχι συντριβή, του 2019, υιοθέτησε μια άσφαιρη, κεντροαριστερή αντιπολιτευτική γραμμή, φιλοδοξώντας να απορροφήσει το ΠΑΣΟΚ και να κερδίσει το μερίδιο υποστήριξης από πλευράς ΜΜΕ και ολιγαρχίας που η ηγεσία του πίστευε ότι δικαιούνταν, βάσει των άγραφων κανόνων του δικομματισμού. “Απέτυχεν οικτρά και εξουδενώθη”. Έκανε σημαία της τη “μεσαία τάξη” και καταβαραθρώθηκε στην εργατική. Σάλπισε τη στροφή προς το ανύπαρκτο Κέντρο και έχασε κάθε επαφή με τα ριζοσπαστικά στρώματα. Ακόμη και κάποιοι που θα ήθελαν μια πιο μαχητική, λαϊκή γραμμή, δεν αμφισβήτησαν την κεντροαριστερή στρατηγική της ηγετικής ομάδας, αλλά προσπάθησαν να καλύψουν το κενό με υστερικές κραυγές- μόνο για να επιβεβαιώσουν ότι σκυλί που γαβγίζει δεν δαγκώνει και να απωθήσουν τόσο τον περίφημο κεντρώο χώρο, όσο και τους αριστερούς που δεν γοητεύονται από καινούργιες εκδοχές του αυριανισμού. 

Επιπλέον, ό,τι “ανοίγματα” της κακιάς ώρας κι αν έκανε ο Τσίπρας, τα ισχυρά κέντρα δεν θα του συγχωρούσαν ποτέ δύο πράγματα: ότι έπαιξε εν ου παικτοίς, όταν αποφάσιζε να καβαλήσει ένα ριζοσπαστικό, δυνάμει αντισυστημικό λαϊκό κίνημα, με τις γενικές απεργίες, τις πλατείες και τους Αγανακτισμένους, κι ότι νομιμοποίησε στις λαϊκές συνειδήσεις την πεποίθηση ότι η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει σε αυτή τη ζωή και όχι μόνο μετά τη δευτέρα, σοσιαλιστική παρουσία. 

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που εξηγεί μια ενοχλητική, για πολλούς, αλήθεια: παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί αντισυστημική αριστερή δύναμη, το σύνολο της ολιγαρχίας και το βαθύ κράτος στάθηκαν σε αυτές τις εκλογές μπετοναρισμένοι απέναντί του, ενώ αντιμετώπιζαν με συμπάθεια, όταν δεν ενίσχυαν προκλητικά, όλες τις άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης που θα μπορούσαν να του κόψουν ψήφους. Δεν ήταν μόνο γιατί αντιπροσώπευε, παρά τη συνθηκολόγησή του, ένα κάποιο, έστω ασθενικό, ανάχωμα στον νεοφιλελεύθερο οδοστρωτήρα. Κυρίως ήταν γιατί έπρεπε να συντριβούν τα όποια υπολείμματα της κληρονομιάς από τη μεγάλη αναταραχή του 2010-2015 στις λαϊκές συνειδήσεις. Αυτό εννοούσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το βράδυ της Κυριακής, όταν πανηγύρισε “το κλείσιμο ενός δεκαετούς κύκλου τοξικότητας”- δυστυχώς με το δίκιο του. 

Σε κάθε περίπτωση, το εκλογικό αποτέλεσμα καταγράφει όχι μόνο τη συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μια βαθύτερη, συντηρητική στροφή της ελληνικής κοινωνίας που έχει πολλαπλές αιτίες, οι οποίες απαιτούν σοβαρό, συλλογικό προβληματισμό, έξω από στερεότυπα και επιφανειακές απαντήσεις. Όταν ακούει κανείς ότι ο μεγάλος όγκος εκείνων που ψήφισαν “Σπαρτιάτες” ήταν νέοι, απόφοιτοι το πολύ Γυμνασίου ή Λυκείου, μισθωτοί στον ιδιωτικό τομέα, θα πρέπει να του χτυπάνε εκατό καμπανάκια για τα φαινόμενα λουμπενοποίησης και εκφυλισμού που διατρέχουν τμήματα της εργατικής τάξης. Βέβαια όλοι οι νέοι ντελιβεράδες δεν είναι νεοναζί. Αλλά η γενίκευση της επισφάλειας, η αποδιάρθρωση των συλλογικών συμβάσεων και των συνδικάτων, η διάδοση της τηλεργασίας, η εξασθένιση των κοινωνικών σχέσεων την περίοδο της πανδημίας και του λοκντάουν, όλα αυτά και πολλά ακόμη συντείνουν προς μια κοινωνία ισχνών προσδοκιών και μεγεθυμένων φόβων, που μας σπρώχνει στα ατομικά μας καταφύγια, απ’ όπου αντικρίζουμε τον Άλλο ως δυνητική απειλή στον αδιάκοπο αγώνα των μοναχικών Survivor με έπαθλο την απλή επιβίωση. (Ακόμη και η “φυσική απόσταση” έγινε “κοινωνική αποστασιοποίηση”: όταν ο εχθρός κυριαρχεί στη γλώσσα, ηγεμονεύει στις ψυχές). 

Αν δεν ανατραπεί το πολύ πραγματικό, υλικό υπόστρωμα αυτής της δυστοπικής κοινωνικής τάξης, το έδαφος θα είναι πάντα γόνιμο για όλα τα άνθη του κακού, με τις μορφές του εθνικισμού, του ρατσισμού ή και του νεοφασισμού. Άλλωστε η Ελλάδα από αυτή την άποψη δεν αποτελεί εξαίρεση. Από τον σκανδιναβικό Βορρά, όπου Σουηδία και Φινλανδία απέκτησαν πρόσφατα κυβερνήσεις συνεργασίας Δεξιάς- Ακροδεξιάς, μέχρι την Ιταλία της Μελόνι και ίσως τον επόμενο μήνα και την Ισπανία της Vox, τα γεγονότα βοούν. Οι πολιτικοί και ηθικοί φραγμοί πέφτουν, η συστημική Δεξιά κανονικοποιεί πλήρως τη ρατσιστική Ακροδεξιά και οι μεταλλάξεις στη συνείδηση των μαζών ξεπερνούν κάποιες φορές κατά πολύ το υλικό Είναι: στη Γερμανία η AfD δεν θέριεψε το 2015, όταν οι μεταναστευτικές ροές λόγω πολέμου στη Συρία βρίσκονταν στο μέγιστο και η Μέρκελ άνοιγε τις πόρτες στους πρόσφυγες. Εκτοξεύεται στη δεύτερη, δημοσκοπικά, θέση σήμερα, τη στιγμή που το η Γερμανία έχει μεγάλη έλλειψη εργατικών χεριών και η Βουλή ψηφίζει νόμο για να διευκολύνει την εγκατάσταση ειδικευμένων μεταναστών στη χώρα. 

Το θέμα είναι τώρα τι λες, όπως έγραψε  ο Αναγνωστάκης. Απέναντι στο υπό διαμόρφωση μέτωπο Δεξιάς- Ακροδεξιάς, με τις πενήντα αποχρώσεις του μαύρου να σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα, θα περίμενε κανείς, αν μη τι άλλο, περισυλλογή και ένστικτο αυτοσυντήρησης. Όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς, όπως και οι ανένταχτοι του χώρου, καλούνται να θέσουν τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, όχι με διάθεση καταστροφής ή αυτοκαταστροφής, αλλά για την αναζήτηση νέων στρατηγικών απαντήσεων στα μεγάλα προβλήματα που μας θέτουν ο σύγχρονος καπιταλισμός- ζόμπι και το κλείσιμο ενός σημαντικού ιστορικού κύκλου του κινήματος. Ίσως θα άξιζε τον κόπο να διερευνηθεί η ιδέα για κάποιου είδους όμιλο, με ανθρώπους που έχουν κατακτήσει κάποια διαπιστευτήρια ανιδιοτέλειας και δημιουργικότητας, ώστε να δημιουργηθούν κάποιες γέφυρες επικοινωνίας σε μια εποχή όπου δεν περισσεύει κανείς- εκτός από τη ματαιοδοξία των μεγάλων Εγώ με τις μικρές ιδέες. 

Μετά τις απανωτές ήττες των σοσιαλιστικών επαναστάσεων και κινημάτων στην Κεντρική Ευρώπη και την Ιταλία, το τέταρτο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (1922), υπό την ηγεσία του Λένιν, θεμελίωσε τη στρατηγική του Ενιαίου Μετώπου: χωρίς να ακυρώσουν την ξεχωριστή τους ταυτότητα και χωρίς να συγχωρήσουν τίποτα στη σοσιαλδημοκρατία, οι κομμουνιστές εκείνης της εποχής στράφηκαν στη συγκρότηση του ευρύτερου δυνατού μετώπου κομμάτων, συνδικάτων και οργανώσεων για την αναχαίτιση της καπιταλιστικής επίθεσης που απειλούσε τα ίδια τα θεμέλια συλλογικής ύπαρξης της εργατικής τάξης και τον εκφυλισμό της σε κονιορτοποιημένη μάζα ηττημένων ατόμων. Το 1928, όταν ο Μουσολίνι βρισκόταν ήδη στην εξουσία, ο Χίτλερ έπαιρνε φόρα και ο Λένιν ήταν από καιρό νεκρός, η σταλινική Διεθνής χάραξε τη γραμμή της “Τρίτης Περιόδου”, με βάση την εκτίμηση ότι ο καπιταλισμός έπνεε τα λοίσθια και ότι η “σοσιαλφασιστική” σοσιαλδημοκρατία ήταν ο κύριος εχθρός του κομμουνισμού. Φυσικά, το 2023 δεν είναι ούτε 1928, ούτε 1922, κι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται.

Μήπως, όμως, έχει κάτι να μας πει; 

Πηγή: kommon.gr

Μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο το γεγονός ότι όταν επιβλήθηκε το ελαστικό οκτάωρο, το καλοκαίρι του 2021, άρχισαν να πολλαπλασιάζονται οι κενές θέσεις εργασίας; Αυτό το γεγονός πάντως προκύπτει από τις τριμηνιαίες εκθέσεις της ΕΛΣΤΑΤ: Το τρίμηνο Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2021, όταν και τέθηκε σε ισχύ ο σχετικός νόμος, οι κενές θέσεις είχαν μετρηθεί σε 15.125 και το πρώτο τρίμηνο του 2023 έφτασαν τις 30.497! Αν λοιπόν για κάτι βαρύνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι το τραπέζι του Προκρούστη που έστησε για να πετσοκόψει τα εργασιακά δικαιώματα και τις αποδοχές του κόσμου της μισθωτής εργασίας.

Δωρεάν υπερωρίες με αντάλλαγμα ρεπό

Στην κορυφή των περικοπών βρίσκεται το ελαστικό οκτάωρο. Μπορεί ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο, ο πρώην υπουργός Απασχόλησης και αντιπρόεδρος της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη Κωστής Χατζηδάκης, να διατείνεται ότι με το ελαστικό οκτάωρο βρέθηκε χρόνος ώστε οι μισθωτοί να μπορούν να μαζεύουν τις ελιές τους, ωστόσο η πραγματικότητα είναι αποκρουστική. Περίπου 1 εκατ. μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα (ειδικά αυτοί που εργάζονται σε βιομηχανικές μονάδες εντάσεως εργασίας) διαπίστωσαν ότι με το ελαστικό οκτάωρο σε ισχύ απώλεσαν σε ετήσια βάση το 20% των αποδοχών τους. Αυτό συνέβη διότι πλέον οι εργοδότες δεν πλήρωναν υπερωρίες αλλά έδιναν σε άσχετο χρόνο και έξω από την κορύφωση της δραστηριότητάς τους ρεπό αντί για αμοιβή! Αυτή η απώλεια αγοραστικής δύναμης, μαζί με την ταυτόχρονη και κάθε μήνα μεγαλύτερη αύξηση της ακρίβειας, έφερε πολλούς να… μετρούν τα κέρματα για να βγάλουν τον μήνα.

Μαύρη τρύπα κενών θέσεων

Ομως υπάρχει και άλλη μια ύπουλη συνέπεια που δεν εμφαίνεται με την πρώτη ματιά αλλά προκαλεί τεράστια ζημιά. Αναφερόμαστε στις κενές θέσεις εργασίας που εξαιτίας του ελαστικού οκτάωρου «πνίγουν» την αγορά εργασίας. Η θεώρηση προκύπτει αβίαστα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, η οποία με την «Ερευνα κενών θέσεων στο σύνολο της οικονομίας, εκτός από τον πρωτογενή τομέα και τις δραστηριότητες των νοικοκυριών» καταγράφει συστηματικά τι συμβαίνει. Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι οι τόσο χαμηλές αμοιβές προκαλούν ασφυξία στην αγορά εργασίας και καθιστούν ζημιογόνα την απασχόληση των μισθωτών.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ το πρόβλημα άρχισε να μεγεθύνεται από το τρίτο τρίμηνο του 2021. Πράγματι το ζήτημα των κενών θέσεων εργασίας εμφάνιζε σταθερότητα. Συγκεκριμένα, το 2018 μετρήθηκαν συνολικά 50.959 κενές θέσεις εργασίας, το 2019 οι κενές θέσεις ήταν 50.577, το 2020 ήταν 32.278, το 2021 έφτασαν τις 48.704, το 2022 τις 89.100 και το πρώτο τρίμηνο του 2023 ανέβηκαν στις 30.497.

Το «σημείο μηδέν» όπου παρατηρείται τεράστιο άνοιγμα της ψαλίδας των κενών θέσεων εργασίας είναι το τρίτο τρίμηνο του 2021. Ο νόμος που καθιέρωσε το ελαστικό οκτάωρο τέθηκε σε ισχύ στις 19 Ιουνίου 2021 (ν. 4808/21). Εννέα μέρες μετά ξεκινά το πρόβλημα που πνίγει τουρισμό, κατασκευές, εποχιακούς εργάτες γης και συνολικά την οικονομία.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ:

•  Το 3ο τρίμηνο του 2021 καταγράφονται 15.125, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 (έτος κανονικότητας) είχαν καταγραφεί 12.897.

•  Το 4ο τρίμηνο του 2021 καταγράφονται 14.713, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 είχαν καταγραφεί 10.767.

•  Το 1ο τρίμηνο του 2022 καταγράφονται 16.603, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 είχαν καταγραφεί 12.570.

•  Το 2ο τρίμηνο του 2022 καταγράφονται 27.246, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 είχαν καταγραφεί 14.343.

•  Το 3ο τρίμηνο του 2022 καταγράφονται 24.324, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 είχαν καταγραφεί 12.897.

•  Το 4ο τρίμηνο του 2022 καταγράφονται 20.927, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 είχαν καταγραφεί 10.767.

•  Το 1ο τρίμηνο του 2023 καταγράφονται 30.497, όταν το αντίστοιχο τρίμηνο 2019 είχαν καταγραφεί 12.570.
Εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης

Αν κάποιος ανατρέξει στα όσα αναφέρουν τα συστημικά ΜΜΕ για να κρύψουν κάτω από το χαλί τις εγκληματικές ευθύνες των Μητσοτάκη – Χατζηδάκη, θα διαπιστώσει ότι αναφέρονται σε αναντιστοιχία δεξιοτήτων που γεννά κενές θέσεις εργασίας. Ωστόσο οι στατιστικές απεικονίσεις της ΕΛΣΤΑΤ αποκαλύπτουν το παραμυθάκι της αναντιστοιχίας δεξιοτήτων, που βέβαια είναι υπαρκτό πρόβλημα, ως απόπειρα συγκάλυψης των ευθυνών. Πώς δηλαδή μπορεί να εξηγηθεί αυτή η αλματώδης αύξηση κενών θέσεων εργασίας μετά τη θέσπιση του ελαστικού οκταώρου όταν είναι γνωστό ότι το πρόβλημα της αναντιστοιχίας δεξιοτήτων υφίσταται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες (όταν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μέχρι το 2009 σκορπούσαν τα κονδύλια για την κατάρτιση), ενώ κορυφώθηκε με τη φυγή τουλάχιστον 500.000 επιστημόνων (brain drain) την τριετία 2011-14; Καθίσταται προφανές ότι –συνεπεία και της ακρίβειας– ο μισθός που δίδεται είναι τόσο μικρός που δεν συμφέρει τους ανθρώπους να εργαστούν. Ενα νέο brain drain έχει αρχίσει και η εγκληματική ευθύνη βαραίνει τους Μητσοτάκη – Χατζηδάκη που εφάρμοσαν το ελαστικό οκτάωρο, μειώνοντας έτσι μέσω της δωρεάν υπερωριακής εργασίας τούς ήδη χαμηλούς μισθούς που προσφέρει η ελληνική αγορά εργασίας.

Πηγή: documentonews.gr

Διευρυμένη φαίνεται ότι είναι η δράση των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών στην Τουρκία, σε μια εποχή που οι δύο χώρες κάνουν βήματα προσέγγισης μετά την πρόσφατη κρίση.

Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών (ΜΙΤ) ανακάλυψε ότι πράκτορες της ισραηλινής Μοσάντ, προερχόμενοι από διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής, παρακολουθούσαν διεθνείς στόχους στην Τουρκία. Σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Sabbah, έπειτα από πολύμηνη έρευνα, η ΜΙΤ αποκάλυψε έναν πυρήνα «φάντασμα» 56 πρακτόρων που κατασκόπευαν μη Τούρκους υπηκόους εντός της Τουρκίας για λογαριασμό της Μοσάντ.

Ήδη έχουν συλληφθεί επτά άτομα, τα οποία φέρονται να έχουν ομολογήσει τη δράση τους, σύμφωνα με την εφημερίδα, ενώ παραδέχθηκαν ότι είναι μέλη της ομάδας των πρακτόρων, οι οποίοι συνδέονται με εννέα δίκτυα. Κάθε δίκτυο το επόπτευε άλλος πράκτορας της Μοσάντ που έχει έδρα στο Τελ Αβίβ και μπορεί να δρα σε διεθνή κλίμακα.

Επίσης, από τα έγγραφα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών αποκαλύπτεται ότι οι πράκτορες συγκέντρωναν πληροφορίες για τους στόχους τους μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων, παρακολουθούσαν τις κινήσεις των οχημάτων τους μέσω GPS, εισέβαλλαν σε δίκτυα μέσω κυβερνοεπιθέσεων, σπάζοντας κωδικούς Wi-Fi. Επίσης, έκαναν και φυσική παρακολούθηση των στόχων τους και φωτογράφιζαν συναντήσεις. 

Ο πυρήνας των κατασκόπων της Μοσάντ αποτελούνταν από πολίτες από διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής και χρησιμοποιούσε πολλές ψεύτικες ιστοσελίδες σε πολλές γλώσσες, κυρίως στα αραβικά, για να αποκτήσει πληροφορίες. Η επικοινωνία μεταξύ πρακτόρων της Mossad στην Τουρκία και στο εξωτερικό γινόταν λογαριασμών κινητής τηλεφωνίας μιας χρήσης που ανήκουν σε πλαστά πρόσωπα στην Ισπανία, την Αγγλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία, τη Μαλαισία, την Ινδονησία και το Βέλγιο.

Η ΜIT διαπίστωσε επίσης ότι η Μοσάντ έστειλε κατασκόπους της αραβικής καταγωγής στην Κωνσταντινούπολη, στον Λίβανο και στη Συρία για να συγκεντρώσουν πληροφορίες και να επισημάνουν τοποθεσίες που θα χτυπηθούν από οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Σύροι και Λιβανέζοι στην καταγωγή πράκτορες, που εργάζονταν στην πόλη αναπτύχθηκαν επίσης στη Βηρυτό για να εξερευνήσουν τον δήμο Haret Hreik και να συλλέξουν πληροφορίες. Οι πράκτορες ανακάλυψαν τις ακριβείς συντεταγμένες κτιρίου που είχε βάση η Λιβανέζικη Χεζμπολάχ, καθώς και τις ταυτότητες υψηλόβαθμων στρατιωτικών και πολιτικών προσωπικοτήτων της ομάδας που κατοικούσαν στον τρίτο όροφο του κτιρίου.

Η Μοσάντ επίσης έστειλε δεκάδες κατασκόπους, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, σε μυστικά τουριστικά ταξίδια τριών στάσεων πρώτα στη Σερβία, μετά στο Ντουμπάι και τέλος στην πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης Μπανγκόκ, τρία μέρη που δεν απαιτούν βίζα για τους Τούρκους πολίτες, ώστε να εκπαιδευτούν.

Όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, η διαχείριση όλων των επιχειρήσεων γινόταν από την ισραηλινή πρωτεύουσα.

Δεν ήταν η πρώτη φορά

Αυτή η ανακάλυψη της ΜΙΤ δεν είναι η πρώτη, ούτε η μοναδική, όσον αφορά τη δράση πρακτόρων του Ισραήλ στο τουρκικό έδαφος.

Τουρκικά ΜΜΕ τον Μάιο ανέφεραν ότι η MIT κατέστρεψε πυρήνα 15 πρακτόρων της Μοσάντ με έδρα την Κωνσταντινούπολη και προχώρησε σε έξι συλλήψεις. Διαπιστώθηκε ότι οι πράκτορες εκπαιδεύτηκαν στην Ευρώπη από στελέχη της Μοσάντ και επιφορτίστηκαν με την παρακολούθηση μιας εταιρείας και 23 ατόμων με εμπορικούς δεσμούς με το Ιράν και στοχοποιημένα από το Ισραήλ.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, αποκαλύφθηκε ομάδα επτά ατόμων που κατασκόπευαν Παλαιστινίου για λογαριασμό της Μοσάντ, η οποία χρησιμοποίησε τις πληροφορίες της για να ξεκινήσει διαδικτυακές εκστρατείες δυσφήμισης και απειλές κατά των Παλαιστινίων. 

Πηγή: efsyn.gr

22 πυροσβέστες με 9 οχήματα στην περιοχή για την κατάσβεση της φωτιάς

Συναγερμός σήμανε στην πυροσβεστική στις 6 το πρωί της Τρίτης όταν ενημερώθηκε για φωτιά σε εργοστάσιο στα Οινόφυτα Βοιωτίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες η φωτιά εκδηλώθηκε από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία σε εργοστάσιο με βερνίκια.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της πυροσβεστικής που μίλησε στην ΕΡΤ έκανε λόγο για δύσκολη πυρκαγιά καθώς στο εργοστάσιο παράγονται πρώτες ύλες για χρώματα.

Όπως είπε ο κ. Αρτοποιός από τη φωτιά έχει καταστραφγεί ολοσχερώς η μια πτέρυγα του εργοστασίου, σε μια έκταση περίπου 800 τ.μ., αλλά έχει αποφευχθεί ο κίνδυνος μετάδοσής της σε όμορες επιχειρήσεις.

«Το πρόβλημα είναι οι τοξικοί καπνοί από τη φύση των υλικών που καίγονται» πρόσθεσε ο ίδιος συστήνοντας σε όσους διέρχονται από την περιοχή να κλείσουν τα παράθυρά τους και στους κατοίκους και εργαζόμενους στην περιοχή να αποφύγουν την έκθεσή τους στον καπνό.

«Η φωτιά θα σβήσει αρκετά γρήγορα γιατί την έχουμε οριοθετήσει» κατέληξε ο εκπρόσωπος της πυροσβεστικής.

Στην περιοχή της βιομηχανικής περιοχής όπου βρίσκεται το εργοστάσιο έχουν μεταβεί 22 πυροσβέστες με 9 οχήματα ενώ συνδράμουν και υδροφόρες από δήμους.

#Πυρκαγιά σε εργοστάσιο στα Οινόφυτα Βοιωτίας. Κινητοποιήθηκαν 22 #πυροσβέστες με 9 οχήματα. συνδρομή από υδροφόρες ΟΤΑ.

— Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) July 4, 2023

Πηγή: protothema.gr

14 παγίδες, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν... εργασιακά εγκαύματα σε μια αγορά εργασίας όπου νόμος είναι η ισχύς του εργοδότη.

Έως και 31 ημέρες ετήσιας άδειας αναψυχής και επίδομα ίσο με τις αποδοχές έως 15 ημερών -με βάση τον χρόνο και το είδος απασχόλησης – δικαιούνται οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, οι επιστημονικοί συνεργάτες των συνδικάτων και οι εργατολόγοι, εντοπίζουν 14 παγίδες για τους εργαζόμενους, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν… εργασιακά εγκαύματα.

Ειδικά σε μια αγορά εργασίας, όπου -κατά παράφραση του γνωστού συνθήματος- νόμος είναι η ισχύς του εργοδότη…
Αναλυτικότερα:

– Οι διατάξεις του θεσμικού πλαισίου που αφορούν στην ετήσια άδεια αναψυχής των εργαζομένων είναι δημοσίας τάξεως, με συνέπεια να μην επιτρέπεται και να είναι άκυρη κάθε αντίθετη ρητή ή σιωπηρή συμφωνία, καθώς και η παραίτηση του εργαζόμενου από τις σχετικές αξιώσεις.

– Κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας απαγορεύεται η απόλυση του εργαζόμενου.

– Οι τηλεργαζόμενοι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας αναψυχής τους έχουν δικαίωμα αποσύνδεσης.

Δηλαδή έχουν δικαίωμα να απέχουν πλήρως από την παροχή της εργασίας τους και ιδίως, να μην επικοινωνούν ψηφιακά και να μην απαντούν σε τηλεφωνήματα, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή σε οποιασδήποτε μορφής επικοινωνία.

– Η ετήσια άδεια αναψυχής του εργαζόμενου χορηγείται σε συνεννόηση με τον εργοδότη ως προς το χρόνο χορήγησής της και σε κάθε περίπτωση εντός διμήνου από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον εργαζόμενο.

– Η άδεια αναψυχής, δεν χορηγείται οπωσδήποτε από τον Ιούλιο έως και τον Σεπτέμβριο, παρά το γεγονός ότι αυτό συνηθίζεται. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι μισοί τουλάχιστον εργαζόμενοι μιας επιχείρησης πρέπει να πάρουν την άδειά τους μέσα στο χρονικό διάστημα από 1η Μαΐου έως 30 Σεπτεμβρίου.

– Με νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 61 του Ν. 4808/2021) δίνεται η δυνατότητα μεταφοράς της ετήσιας κανονικής άδειας μέχρι το πρώτο τρίμηνο του επόμενου ημερολογιακού έτους (για την άδεια αναψυχής του 2023 έως το τέλος Μαρτίου 2024).

– Σε περίπτωση που παρέλθει και το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους, η αξίωση για την άδεια μετατρέπεται σε χρηματική.

– Οι εργοδότες οι οποίοι απασχολούν εργαζόμενους, που προστατεύουν παιδιά έως 16 ετών (φυσικά ή υιοθετημένα) και παιδιά άνω των 16 ετών με αναπηρία υποχρεούνται κατά τον προγραμματισμό του χρόνου χορήγησης των ετήσιων αδειών απουσίας του προσωπικού τους να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των εργαζομένων αυτών.

– Στις ημέρες της ετήσιας άδειας υπολογίζονται μόνο οι εργάσιμες ημέρες. Ως εκ τούτου δεν περιλαμβάνονται οι Κυριακές, οι επίσημες αργίες, οι κατ’ έθιμον αργίες, οι ημέρες ασθένειας και οι ειδικές άδειες που προβλέπονται από άλλες διατάξεις εάν συμπέσουν με αυτήν (πχ άδεια γάμου, άδεια γέννησης τέκνου, άδεια μητρότητας)

– Ο βασικός κανόνας είναι ότι η ετήσια άδεια χορηγείται συνεχόμενα και για το σύνολο των ημερών που δικαιούται ο εργαζόμενος ανάλογα με την προϋπηρεσία του.

– Επιτρέπεται κατ` εξαίρεση, η κατάτμηση του χρόνου ετήσιας αδείας εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους σε δύο περιόδους, εξαιτίας ιδιαίτερα σοβαρής ή επείγουσας ανάγκης της επιχείρησης. Σε κάθε περίπτωση η πρώτη περίοδος της αδείας δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερες των έξι εργασίμων ημερών σε εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία και των πέντε εργασίμων ημερών σε πενθήμερη εβδομαδιαία εργασία ή των δώδεκα εργασίμων ημερών, εφόσον αφορά ανηλίκους που εργάζονται νόμιμα.

– Ειδικά, σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που απασχολούν τακτικό και εποχικό προσωπικό και παρουσιάζουν ιδιαίτερη σώρευση εργασίας που οφείλεται στο είδος ή στο αντικείμενο εργασιών τους, σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο του έτους, για το τακτικό προσωπικό, ο εργοδότης δύναται να χορηγεί το τμήμα της αδείας των 10 εργασίμων ημερών επί πενθημέρου ή 12 επί εξαημέρου, οποτεδήποτε εντός του ημερολογιακού έτους.

– Το επίδομα αδείας κατοχυρώθηκε περαιτέρω με το άρθρο 2 της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ του 2010 και προκαταβάλλεται.

Γενικές ή ειδικές διατάξεις νόμων, διαταγμάτων, υπουργικών αποφάσεων, συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, κανονισμών εργασίας και λοιπών κανονιστικών πράξεων, που καθορίζουν ευνοϊκότερους τρόπους υπολογισμού, καταβολής και γενικά παροχής του επιδόματος άδειας υπερισχύουν και διατηρούνται σε ισχύ.

– Στην περίπτωση που ο εργοδότης δεν χορηγεί την άδεια που αιτήθηκε ο εργαζόμενος έως το τέλος Μαρτίου του επόμενου ημερολογιακού έτους, οφείλει να καταβάλει τις αποδοχές του οφειλόμενου χρόνου αδείας με προσαύξηση 100%, συν το επίδομα αδείας.

Πηγή: kosmodromio.gr

Η διπλανή φωτογραφία είναι από το πρωτοσέλιδο της σημερινής εφημερίδας “Δημοκρατία” που αναγγέλλει άρθρο του Γιώργου Χαρβαλιά. Κι αν έχει κάποια αξία αυτή η εκτίμηση είναι γιατί προέρχεται από έναν δημοσιογράφο, ο οποίος αν και χρημάτισε διευθυντής της εφημερίδας «Εθνος» έχει την φήμη του σκληρού ακροδεξιού. Μάλιστα είναι προσωπικός φίλος του πρώην αρχηγού της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά επί πρωθυπουργίας του οποίου, είχε αναλάβει καθήκοντα συμβούλου του, σε θέματα επικοινωνίας και χάραξης στρατηγικής.

Η εκτίμηση του Χαρδαλιά είναι σωστή. Το σκεπτικό, όμως, -μάλλον το ρατσιστικό ακροδεξιό παραλήρημα– με την οποία προσπαθεί να την τεκμηριώσει μοιάζει να είναι βγαλμένο από κιτάπια νεοναζιστικού συνονθυλεύματος. Εκμεταλλεύεται τα γεγονότα στην Γαλλία, που όντως προκαλούν ανατριχίλα στους “νοικοκυραίους” και κυρ Παντελήδες, και απευθύνεται στην εκλογική πελατεία των δεξιών κομμάτων, για να υποδαυλίσει το ρατσιστικό μίσος απέναντι στους κολασμένους αυτής της γης που βρέθηκαν στην Ελλάδα κυνηγημένοι από τους πολέμους και την οικονομική εξαθλίωση.

Σιτιζόμενος όμως από το δεξιό συγκρότημα ΜΜΕ του Γ. Φιλιππάκη που έχει γραμμή να περνάει πριονοκορδέλα την κυβέρνηση των “αρίστων” αφού τα χάλασαν στο μοίρασμα του κρατικού … μπαγιόκου (να θυμίσουμε μόνο ότι ο όμιλος ΜΜΕ του Φιλιππάκη κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα για τον τρόπο που διανεμήθηκαν τα 20 εκατ. € στα Μ.Μ.Ε. από την περίφημη  «λίστα Πέτσα», ενώ το ίδιο συγκρότημα βρέθηκε στην απ’ έξω στην δική του λίστα με τα καλοταϊσμένα media που είχε κάνει ο πρώην Αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ), βρίσκει ευκαιρία να τα χώσει και στον Μητσοτάκη.

Ανακαλύπτε, ι Χαρδαλιάς,ι ότι στην χώρα μας “έχουμε στρατιές αφροασιατών που έχουν οικειοποιηθεί συνοικίες και οικοδομικά τετράγωνα, τριτοκοσμικά γκέτο στο κέντρο και τα περίχωρα” και ότι “στην εξουσία υπάρχει μια κάστα ευρωλάγνων «ακροκεντρώων» και ένας πρωθυπουργός, ορκισμένος οπαδός της «Μεγάλης Επανεκκίνησης», που έχει ως πρότυπο-ποιόν λέτε;-τον …μακράν νυχτωμένο Εμανουέλ Μακρόν”.

Κi αυτή είναι η διαφορά μας. Εμείς οργανώνουμε πορείες αλληλεγγύης στον εξεγερμένο Γαλλικό λαό -στην Αθήνα, η κινητοποίηση έχει προγραμματιστεί για σήμερα καλείται στις 7:30 μ.μ., στη γαλλική πρεσβεία- και οι δεξιοί βρήκαν την ευκαιρία να ξαναχύσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο!

Ας το προσπεράσουμε όμως αυτό και ας εστιαστούμε σε κάτι πιο σοβαρό.

Με μια περιπλάνησή μου στο διαδίκτυο για ενημέρωση που αφορά τις εξελίξεις που υπάρχουν στην Γαλλία, αποκτώ την αίσθηση ότι η κατάσταση σ’ αυτή την χώρα βρίσκεται σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά. Και δεν εννοώ τα επεισόδια και τις εκατοντάδες συλλήψεις διαδηλωτών που έγιναν την περασμένη νύχτα. Αλλού θέλω να επικεντρωθώ.

Απ’ ότι διαβάζω η Γαλλία διαθέτει την πιο πολυάριθμη και καλύτερα εξοπλισμένη αστυνομία που υπάρχει στην Ευρώπη. Το προσωπικό που υπηρετεί στην Γαλλική αστυνομία ανέρχεται σε 260.000 άτομα, και το καθένα στην κατοχή του έχει από δυο όπλα. Κι’ όμως αυτό το σιδερόφρακτο κράτος δεν μπορεί να καταστείλει την εξέγερση που τείνει να μετατραπεί σε εμφύλιο πόλεμο και η οποία είχε αφετηρία την δολοφονία του 17χρονος Ναέλ από μπάτσο.

Να προσπεράσουμε τις φήμες που κυκλοφορούν (στηρίχτηκαν σε μια ανάρτηση του πρώην υποψηφίου βουλευτή με το κόμμα του Brexit Τζιμ Φέργκιουσο) για «τελεσίγραφο» που δέχτηκε ο Μακρόν από Γάλλους στρατηγούς ότι αν η κυβέρνηση δεν καταστείλει άμεσα την εξέγερση θα επέμβει ο στρατός. Μένουμε στα αναμφισβήτητα γεγονότα που είναι άκρως ανησυχητικά.

Οι πληροφορίες που υπάρχουν είναι ότι στην Λυών εμφανίστηκαν οργανωμένες ομάδες ακροδεξιών ατόμων -κάποια απ’ αυτά ίσως να είναι οπλισμένα- και δεν αποκλείεται να υπάρξουν συμπλοκές με διαδηλωτές.

Την ίδια στιγμή με πρωτοβουλία κάποιου Ζαν Μεσιά, υποστηρικτή του Γάλλου ακροδεξιού πολιτικού Ερίκ Ζεμούρ, οργανώνεται καμπάνια οικονομικής στήριξης του Γάλλου δολοφόνου μπάτσου που σκότωσε τον 17χρονο Ναέλ.

Ασφαλώς υπάρχουν αρκετοί που θα στηρίξουν οικονομικά τον εγκληματία ένστολο -και αυτοί είναι από καπιταλιστές Γάλλοι μέχρι φουκαράδες εθνικιστές- καιι έτσι μέχρι χτες το απόγευμα είχαν συγκεντρώσει 670.000 ευρώ. Κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί κάποιοι το συνδικάζουν με την πρόσφατη ανακοίνωση των δυο μεγαλύτερων Γαλλικών μπατσοσυνδικάτων και εκτιμούν ότι τμήματα της στρατοφυλακής μπορεί να αυτονομηθούν και να υπακούν σε άλλες εντολές πέρα της φυσικής τους ηγεσίας:

Υ.Γ: Υπάρχουν πληροφορίες, ότι η κυβέρνηση Μακρόν προσπαθεί με τις επίσημες ανακοινώσεις της να υποβαθμίσει και να υποκρύψει τα επεισόδιά ενώ τα φίλα προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ έχουν εντολή να αναπαράγουν την κασέτα ότι η κοινωνική αναταραχή στην Γαλλία στρώνει τον δρόμο για την εγκατάσταση της Μαρίν Λεπέν στο Μέγαρο Ελιζέ το 2027, ενώ θέτουν σε αμφισβήτηση κατά πόσο θα υπάρχει ασφάλεια της ολυμπιακής διοργάνωσης του Παρισιού, το 2024.

Υ.Γ 2 Η βρετανική κυριακάτικη εφημερίδα Observer έχει την μεγαλύτερη κυκλοφορία στον κόσμο και είναι ένα φιλελεύθερο έντυπο. Ας διαβάσουν κάποιοι ακροδεξιοί καλαμαράδες, σαν τον Χαρδαλιά που αναφέραμε αρχικά, το χθεσινό της κύριο άρθρο μήπως περιορίσουν τις παπαριές που γράφουν. Διαβάζουμε, λοιπόν σ’ αυτό μεταξύ άλλων:

Πηγή: vathikokkino.gr

▸ Ετοιμάζονται 120 «μεταρρυθμίσεις», 79 «ορόσημα» και 959 «επιχειρησιακές δράσεις», με τους εργοδότες να χειροκροτούν

Με βιασύνη, αλλά και με προσεκτική ρητορική, που στοχεύει στην αποφυγή κλίματος σύγκρουσης, ξεκινά τη δεύτερη τετραετία της η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όπως είναι αναμενόμενο, θα ανοίξει τα χαρτιά της για την πολιτική που θα εφαρμόσει στη συζήτηση που θα ξεκινήσει την Πέμπτη στη βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις και θα ολοκληρωθεί με την αναμενόμενη ψήφο εμπιστοσύνης το επόμενο Σάββατο.Ωστόσο, μέσα από δηλώσεις, ομιλίες στις παραλαβές των υπουργείων, δημοσιεύματα και διαρροές για τα νομοσχέδια, αρχίζει να ξεκαθαρίζει το τοπίο.

Στη ΝΔ δεν φαίνεται να έχουν την αυταπάτη ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ταυτίζεται με μια κοινωνική συσπείρωση γύρω από το πρόγραμμά της. εξάλλου, αυτό ήταν πολύ πιο ασαφές από το αντίστοιχο του 2019, καθώς στήθηκε κυρίως στην ιδέα της σταθερότητας και σε μια διαβεβαίωση ότι τουλάχιστον τα πράγματα δεν θα χειροτερέψουν — στηριγμένη σε μια διάχυτη ανασφάλεια στην κοινωνία.

Οι μέχρι τώρα δηλώσεις γύρω από τα όσα ετοιμάζει η κυβέρνηση μιμούνται μια σοσιαλδημοκρατική φρασεολογία, σε συνδυασμό βέβαια με στοιχεία εθνικισμού, αντιπροσφυγικής πολιτικής και νεοσυντηρητισμού, όπως αυτά περί οικογένειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο νέος υπουργός Παιδείας Κ. Πιερρακάκης, στην ομιλία του στην τελετή παράδοσης του υπουργείου, απέφυγε να αναφερθεί στα ανοιχτά μέτωπα που θα αντιμετωπίσει άμεσα, όπως η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, και προτίμησε να εντυπωσιάσει με υποσχέσεις για την ψηφιοποίηση του υπουργείου και τον νεωτερισμό της δια βίου εκπαίδευσης, που θα μας επιτρέψει να αλλάζουμε καριέρες συχνά στη ζωή μας, όπως υπόσχεται η Ευρω-
παϊκή Ένωση εδώ και 30 χρόνια.

Στις ανακοινώσεις τους οι εργοδοτικοί φορείς, ο ΣΕΒ, η Κεντρική Επιτροπή Επιμελητηρίων, ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών, τα Εμπορικά-Βιομηχανικά Επιμελητήρια Αθήνας και Πειραιά, μαζί με την ικανοποίησή τους για την επανεκλογή της ΝΔ, θέτουν και ένα σαφές πλαίσιο προτεραιοτήτων. Στις πανομοιότυπες σαν δελτία ειδήσεων ανακοινώσεις τους, οι απαιτήσεις της εργοδοσίας βαφτίζονται «άμεσες μεταρρυθμίσεις». Σε αυτές περιλαμβάνεται η διανομή του ΕΣΠΑ και των πόρων του λεγόμενου «πακέτου ανάκαμψης» για την ψηφιοποίηση, τη δήθεν «πράσινη» οικονομία, αλλά και τις ιδιωτικοποιήσεις. Ακολουθούν η μεγαλύτερη μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου και των ασφαλιστικών εισφορών, άρση «γραφειοκρατικών» εμποδίων στην αγορά, δηλαδή στην επιχειρηματική ασυδοσία. Όλα αυτά, συνοδευόμενα από το κλασικό προπαγανδιστικό μοτίβο ότι η ανάπτυξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου θα φέρει δουλειές και μισθούς για όλους. Άμεσα ανταποκρίθηκε η κυβέρνηση, αφού, σύμφωνα με την προπαγάνδα της, ετοιμάζονται 120 «μεταρρυθμίσεις», 79 «ορόσημα», δηλαδή προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης και 959 «επιχειρησιακές δράσεις», μέτρα διευκόλυνσης των εργοδοτών!

το πρώτο νομοσχέδιο, που σύμφωνα με δημοσιεύματα βιάζεται να παρουσιάσει στη βουλή η κυβέρνηση, αμέσως μετά την ψήφο εμπιστοσύνης, δείχνει πολλά για την πραγματική κατεύθυνση της γραμμής της κυβέρνησης. Μισθολόγιο στο δημόσιο με βάση την αξιολόγηση, μικρές αυξήσεις σε επιδόματα και αφορολόγητο των έγγαμων με παιδιά, για το 2024 όμως λόγω των περιορισμών της δημοσιονομικής πειθαρχίας της ΕΕ και προφανώς υπό την αίρεση των κρισιακών φαινομένων. Μαζί και τη μονιμοποίηση της δωρεάν φαρμακευτικής περίθαλψης για τους πρώην δικαιούχους του ΕΚΑΣ, η οποία μέχρι τώρα ίσχυε με προσωρινές ετήσιες παρατάσεις. Ως επιδότηση που αφορά την τουριστική βιομηχανία έρχεται το youth pass, με το μικρό επίδομα διακοπών για νέους, ενώ τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις αφορά η έκπτωση 10% στον ΕΝΦΙΑ για σπίτια που ασφαλίζονται για φυσικές καταστροφές, που πρακτικά απευθύνεται στους μεγαλοϊδιοκτήτες.

Η επικοινωνιακή πολιτική όμως δεν μπορεί να κρύψει την πραγματικότητα. Οι δεσμεύσεις για αύξηση εισοδήματος μετατρέπονται μετεκλογικά σε… φιλοδοξίες. Η κρίση από την έλλειψη προσωπικού στο ΕΚΑΒ επιχειρείται να αντιμετωπιστεί με επιστράτευση πυροσβεστών και στρατιωτικών. Είναι φανερό ότι η ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ δρομολογείται σαν λύση στα εκρηκτικά προβλήματα, που κυρίως ο οικονομικός στραγγαλισμός φέρνει στη δημόσια υγεία. Το γεγονός ότι δεν θα εκλείψει κανένα από τα προβλήματα που δημιουργούν κλίμα ανασφάλειας για το παρόν και φόβου για το μέλλον στην κοινωνική πλειοψηφία, θα δοκιμάσει σύντομα την εικόνα της ισχυρής κυβέρνησης και του σταθερού πολιτικού συστήματος συναίνεσης γύρω από την πολιτική της.

<<Στην πραγματική ζωή το εργατικό και λαϊκό κίνημα θα ορθώσει τείχος αντίστασης>>

Η προσπάθεια του εργατικού κινήματος και της μαχόμενης Αριστεράς να αναμετρηθεί με τις προκλήσεις του μετεκλογικού τοπίου θα περάσει, όπως τονίζει η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το εκλογικό αποτέλεσμα, από την αναδιοργάνωση και την πάλη στα κρίσιμα μέτωπα απέναντι στην πολιτική που επιδιώκει να συνεχίσει η ΝΔ: Τον νέο γύρο ακρίβειας και την επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, με όχημα τις προβλέψεις του νέου συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ και τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης· τη μεγαλύτερη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με τον αντιδραστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό· την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες· τη σκλήρυνση της ρατσιστικής πολιτικής της «Ευρώπης-φρούριο».

Η ζωή δείχνει τον δρόμο. Προχθές, Πέμπτη, στην 92η Τακτική Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ αποφασίστηκε ομόφωνα από τους 480 συνέδρους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης η συνέχιση του αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, ανοίγοντας τον κύκλο κινητοποιήσεων των εργαζομένων. Την ίδια μέρα, η επιχείρηση επανεμφάνισης και νομιμοποίησης της ακροδεξιάς και των ταγμάτων εφόδου στο δρόμο με αφορμή την κινητοποίηση της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στα Χανιά εμποδίστηκε από μια πολύ μαζική αντιφασιστική συγκέντρωση αλληλεγγύης. Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται…

Πηγή: prin.gr

Βέβαιος για νέα αύξηση των επιτοκίων της ΕΚΤ τον Ιούλιο εμφανίζεται ο αντιπρόεδρός της, Λουίς ντε Γκίντος, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει ακόμα μία τον Σεπτέμβριο, κάτι που θα εξαρτηθεί από τα οικονομικά στοιχεία μέχρι τότε.

«Θεωρώ ότι (σ.σ η αύξηση των επιτοκίων) τον Ιούλιο έχει κλειδώσει. Για τον Σεπτέμβριο, θεωρώ ότι είναι ανοικτή», είπε στην τηλεόραση του Bloomberg, στο περιθώριο του συνεδρίου της ΕΚΤ στη Σίντρα της Πορτογαλίας.

Ο Γκίντος σημείωσε ότι οι υποβόσκουσες πληθωριστικές πιέσεις μπορεί να αποδειχθούν πιο επίμονες απ’ ό,τι αναμένεται σήμερα, καθώς η αναμενόμενη ισχυρή καλοκαιρινή τουριστική σεζόν μπορεί να αυξήσει τις τιμές των υπηρεσιών.

Πηγή: documentonews.gr