Εάν κάποιος νιώθει την καρδιά του να χτυπάει πολύ δυνατά είναι φυσικό να τρομάξει και να αρχίσει να αναζητεί τις αιτίες. Συνήθως, οι καρδιακοί παλμοί, που είναι γρήγοροι ή δυνατοί, είναι απλώς μέρος της λειτουργίας του ανθρώπινου σώματος και δεν δημιουργεί ανησυχία.

Ωστόσο πώς θα καταλάβετε αν κάτι είναι ακίνδυνο ή αν χρειάζεται περαιτέρω εξέταση. Μία ομάδα καρδιολόγων εξήγησε στην βρετανική εφημερίδα Sun πότε είναι φυσιολογικό να νιώθει κανείς έντονα τους καρδιακούς παλμούς του και πότε θα πρέπει να ανησυχήσει.

Όταν κάνετε γυμναστική

Όπως είναι φυσικό, όταν βρίσκεστε στο γυμναστήριο είναι απόλυτα φυσιολογικό η καρδιά σας να χτυπάει δυνατά. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν η προπόνησή σας είναι έντονη, σύμφωνα με την καρδιολόγο στο Ιατρικό Κέντρο Morristown στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, Anjali Dutta.

Αυτό συμβαίνει γιατί όσο πιο σκληρή είναι η άσκησή σας, τόσο πιο σκληρά πρέπει να δουλέψει η καρδιά σας για να σας βοηθήσει να αντεπεξέλθετε. Οι μύες σας χρειάζονται περισσότερο οξυγόνο, πράγμα που σημαίνει ότι η καρδιά σας θα χτυπά πιο γρήγορα για να αντλήσει αίμα και να παραδώσει οξυγόνο, ανέφερε η Αnjali Dutta.

Ωστόσο, αν εξακολουθείτε να αισθάνεστε τους παλμούς της καρδιάς σας ώρες μετά την προπόνησή σας, αξίζει να επισκεφτείτε έναν γιατρό, πρόσθεσε η καρδιολόγος.
Όταν ξεκουράζεστε

Αν έχετε ποτέ παρατηρήσει ότι ο καρδιακός σας παλμός γίνεται πιο δυνατός όταν ξαπλώνετε στον καναπέ ή τις στιγμές πριν κοιμηθείτε δεν είναι απαραίτητο να ανησυχείτε.

«Είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε/να ακούτε τον καρδιακό σας παλμό ενώ ξεκουράζεστε, εάν αυτό διαρκεί από λίγα δευτερόλεπτα έως λεπτά», είπε ο Anjali Dutta.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους μπορεί να συμβαίνει αυτό, όπως τα υψηλά επίπεδα στρες ή η υπερβολική κατανάλωση καφέ.

Η θέση στην οποία κοιμάστε θα μπορούσε επίσης να συμβάλλει στο να χτυπάει πιο δυνατά η καρδιά σας, σύμφωνα με τον διευθυντή Καρδιολογίας στο Beverly Hills Cardiovascular των ΗΠΑ, Sam Setareh.

«Ο ύπνος με λυγισμένη ή κουλουριασμένη στάση στο πλάι μπορεί να αυξήσει την εσωτερική πίεση, οδηγώντας σε αίσθημα έντονων παλμών», εξήγησε ο διευθυντής Καρδιολογίας. Αυτό συμβαίνει ακόμη και όταν αισθάνεστε άνετα σε αυτή την θέση.
Σύμφωνα με την Anjali Dutta, θα πρέπει να ανησυχείτε μόνο αν αυτό συμβαίνει πολλές φορές για αρκετές ημέρες.
Τι προκαλεί αίσθημα έντονων καρδιακών παλμών

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να κάνουν την καρδιά σας να χτυπά δυνατά στο στήθος σας.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας (NHS) αναφέρει τους παρακάτω λόγους:

1) Εντατική άσκηση
2) Έλλειψη ύπνου
3) Στρες και άγχος
4) Αλκοόλ
5) Καφεΐνη
6) Νικοτίνη

Μερικές φορές οι παλμοί της καρδιάς μπορεί να είναι σημάδι ότι είστε στην εμμηνόπαυση, ενώ μερικές γυναίκες το παθαίνουν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Λιγότερο συχνά, μπορεί να προκληθούν από σιδηροπενική αναιμία, υπερθυρεοειδισμό ή από πρόβλημα του καρδιακού ρυθμού (αρρυθμία).

Ο Sam Setareh, προτείνει στους ανθρώπους που υποφέρουν από αίσθημα δυνατών καρδιακών παλμών να προσπαθήσουν να έχουν μία εξαιρετικά ισορροπημένη διατροφή.

Πηγή: enikos.gr

Οι “τεμπέληδες του νότου” είναι φιλόξενοι, κάνουν διακοπές στα νησιά του Αιγαίου και έχουν υγιεινή μεσογειακή διατροφή.

Παιδιά και εγγόνια των Εβραίων που βίωσαν την κτηνωδία των Ναζί μεγάλωσαν μαζί τους κοιτώντας τον αριθμό στο χέρι τους και ακούγοντας τα βιώματά τους: οι πρόγονοί τους εκδιώχθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και στην πλειονότητά τους εξοντώθηκαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης. Γνωρίζουν από πολύ μικρή ηλικία την ιστορία του Ολοκαυτώματος και τη φριχτή πραγματικότητα που βίωσαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους.

Δε φαίνεται, όμως, να έχει «μνήμη Ολοκαυτώματος» το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ, το οποίο σήμερα έχει φτάσει, αν όχι ξεπεράσει, τις μεθόδους της ναζιστικής Γερμανίας, με τον ακροδεξιό Νετανιάχου να κυβερνά τη χώρα.

Και το διαπιστώνουμε (και) «σε αυτή τη ζοφερή φωτογραφία», όπου εικονίζονται Παλαιστίνοι εργάτες, που «υποβλήθηκαν σε απάνθρωπες δοκιμασίες, με επεμβατικές έρευνες, αναγκαστικό γδύσιμο και σήμανση με αριθμό αναγνώρισης στην πλάτη τους» από τον ισραηλινό στρατό κατοχής.

An alarming photograph has surfaced, revealing a harrowing incident by Israeli soldiers against Palestinian civilian workers.

In this grim image, it is evident that the Palestinian workers were subjected to a dehumanizing ordeal, which included invasive searches, forced nudity,… pic.twitter.com/JdhnEGVIBb

— In Context (@incontextmedia) October 9, 2023

Το συμπέρασμα σαφές και το ανέδειξαν οι διαδηλωτές – αλληλέγγυοι στην Αντίσταση στην Παλαιστίνη χθες, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης έξω από την Ισραηλινή Πρεσβεία: Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Έξω ο ισραηλινός στρατός κατοχής – Καμία συνεργασία με το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ!

 

Πηγή: ergasianet.gr

Οι Παλαιστίνιοι, στριμωγμένοι σε μια γωνιά των ιστοσελίδων, είναι πολύ βολικοί για τους «ευαίσθητους» δυτικούς.

Όλα ήταν πολύ βολικά όσο το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ σφαγίαζε, βασάνιζε, φυλάκιζε, απήγαγε, κατέστρεφε και λεηλατούσε ανενόχλητο την Παλαιστίνη. Οι εν λόγω ειδήσεις αφορούσαν μόνο συγκεκριμένες ιστοσελίδες αλλά και όταν ξέφευγαν από αυτές λόγω του μεγέθους των σφαγών, αποτελούσαν πεδίο ασφαλούς επίδειξης μιας ορισμένης, διαρκώς περιοριζόμενης «ευαισθησίας»: οι Παλαιστίνιοι δικαιούνταν να είναι «καημένοι», αλλά εν τέλει άξιοι της μοίρας τους ως μη-δυτικοί, κάπως μελαχρινοί και (σε ό,τι αφορά την εγχώρια προπαγάνδα από τα ακροδεξιά, πληρωμένα μέσα) «τουρκόφιλοι».

Η Ε.Ε. μπορούσε να εκδίδει την ίδια ανακοίνωση κάθε φορά με άλλη ημερομηνία περί της «λύσης των δύο κρατών» (την οποία λύση το Ισραήλ έθαψε πριν από είκοσι περίπου χρόνια πέραν πάσης αμφιβολίας, δολοφονώντας τον Γιάσερ Αραφάτ), οι ΗΠΑ στην καλύτερη περίπτωση να κάνουν λίγα «μούτρα» στον «Μπίμπι» (το φίλο Μπίμπι του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και πολλών ακόμα) και οι «προοδευτικοί» να λυπούνται.

Γενικώς, για τη Δύση και τα προτεκτοράτα της (εν προκειμένω αναφερόμαστε στην πατρίδα μας) οι «άλλοι» λαοί έχουν πολλούς εν δυνάμει ρόλους και δυνατότητες: μπορούν να δουλεύουν για εμάς, να μας ευχαριστούν, να εισπράττουν την ελεημοσύνη των πλέον ευαίσθητων εξ ημών, να εξεγείρονται αλλά να αποτυγχάνουν (ιδίως όταν δεν εξεγείρονται όπως, για όσα και όταν εμείς θέλουμε), να προοδεύουν αλλά μόνο ατομικώς στα δικά μας πανεπιστήμια για να νιώθουμε πόσο συμπεριληπτικοί έχουμε γίνει, να βγάζουν το σκασμό όταν έχουμε άλλα πράγματα να ασχοληθούμε, να πηγαίνουν «λίγο παραπέρα» όταν θέλουμε τη γη τους, να αγωνίζονται για όσα εμείς θέλουμε να αγωνίζονται, να αντιγράφουν δικά μας κινήματα και πάει λέγοντας.

Δεν δικαιούνται να κάνουν ένα πράγμα: να νικάνε και μάλιστα με τους δικό τους τρόπο, με τα δικά τους προτάγματα την τυραννία από τις ΗΠΑ και από τους τοποτηρητές τους. Το ρατσιστικό μίσος που ξερνάει όχι μόνο το Ισραήλ, αλλά σύμπασα η Δύση και κάθε προτεκτοράτο της αυτές τις μέρες κατά της παλαιστινιακής αντίστασης είναι αποτέλεσμα της λύσσας τους για το ότι οι Παλαιστίνιοι δεν υποτάσσονται και (ακόμα χειρότερα) για το ότι νικούν το Ισραήλ. Η αντίσταση το ταπείνωσε μέρα-μεσημέρι, χωρίς να χρειάζεται πλάτες σαν αυτές των ΗΠΑ. Με σχέδιο, με αποφασιστικότητα, με ηρωισμό ταπείνωσαν ένα κράτος το οποίο δολοφονεί σε όλο τον κόσμο όποιον θεωρεί αντίπαλό του, ανεξαρτήτως ηλικίας, και μάλιστα περηφανεύεται για αυτό.

Έτσι εξηγείται γιατί βλέπουμε αξιωματούχους των ΗΠΑ να καλούν σε εξαφάνιση των Παλαιστινίων και του Ιράν, την Ε.Ε. να στηρίζει ολόπλευρα το Ισραήλ, υπουργοί του οποίου δηλώνουν ότι οι Παλαιστίνιοι είναι ζώα που θα έχουν την αντίστοιχη τύχη και φυσικά «καμαρώνουμε» το χυδαιότερο είδος δυτικού (ή δυτικού κατά φαντασία) από όλα: τον «προοδευτικό» κατά τα λοιπά, που όμως δεν μπορεί να συγχωρήσει τη βία, τις ακρότητες και φυσικά… τη Χαμάς. Παλιά δεν συγχωρούσε ίσως τη Φατάχ, μετά οπωσδήποτε τη Χεζμπολάχ, μετά το Ιράν, μετά τον Πούτιν και πάει λέγοντας. Δεν είναι ότι δε θέλει να είναι ελεύθεροι οι Παλαιστίνιοι. Όπως ακριβώς δεν είναι ότι δεν ήθελε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ ή να υπάρχει παγκόσμια ειρήνη. Απλώς όλοι αυτοί οι προοδευτικοί «θέλουν» να γίνουν τα παραπάνω με άλλα μέσα, με πολιτισμό. Γιατί όχι με μια συλλογή υπογραφών, άντε και με ειρηνικές διαδηλώσεις; Μην τυχόν και τραυματιστεί κανένας έποικος, κατοχικός στρατιώτης, νέα ή νέος που «παρτάρει» λίγα μέτρα πιο πέρα από εκεί που πεθαίνει και βασανίζεται κόσμος, όπως στη Γάζα.

Οι Παλαιστίνιοι, στριμωγμένοι σε μια γωνιά των ιστοσελίδων, είναι πολύ βολικοί για τους «ευαίσθητους» δυτικούς. Είναι να απορεί κανείς που έχουν το θράσος να επιβάλλουν την παρουσία τους στο κέντρο των διεθνών σχέσεων με το να νικούν το Ισραήλ. Εξ ου και τώρα που τα πράγματα αλλάζουν, βλέπει κανείς από τη μια να υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι με τις νίκες των Παλαιστινίων και του άξονα της αντίστασης χαίρονται, που υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος των Παλαιστινίων είναι εθνικοαπελευθερωτικός και ως εκ τούτου δίκαιος , ενώ από την άλλη όσοι, μέσα στον «προοδευτισμό» τους γίνονται ξαφνικά ούλτρα-ανθρωπιστές όποτε κάποιος Ισραηλινός στρατιώτης ή έποικος υφίσταται τη βία της αντίστασης. Το παλαιστινιακό αποτελούσε πάντα μέτρο των ανθρώπων που είναι με την ελευθερία και εκείνων οι οποίοι, όπως και να εμφανίζονται, τελικώς τάσσονται με την αποικιοκρατία και με το απαρτχάιντ, ιδίως όποτε κινδυνεύουν. Οι Παλαιστίνιοι λοιπόν νικούν. Αυτό ενοχλεί. Αυτό τους εξοργίζει. Και αυτό δείχνει το βαθύ ρατσισμό και τη ζωντανή ρίζα του φασισμού στις κοινωνίες μας.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ο γενικός γραμματέας του καρτέλ, ο Κουβεϊτιανός Χάιθαμ αλ-Γάις, προειδοποίησε πως η ζήτηση αυτή «έχει τη δυναμική να είναι ακόμη περισσότερο αυξημένη».

«Αυτό που είναι ξεκάθαρο, είναι ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να έχει ανάγκη περισσότερη ενέργεια τις επόμενες δεκαετίες», υπογράμμισε σ’ αυτή την έκθεση των 298 σελίδων που δημοσιοποιήθηκε λιγότερο από οκτώ εβδομάδες από την αρχή της διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα, της COP28, στο Ντουμπάι, όπου δεκάδες χώρες θα επιχειρήσουν να επιβάλουν ένα στόχο για την έξοδο από τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, αέριο, άνθρακα).

Σύμφωνα με τον ΟΠΕΚ (13 χώρες μέλη, μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία, χώρες του Κόλπου, η Βενεζουέλα…), η παγκόσμια ζήτηση για το πετρέλαιο θα αυξηθεί από τις χώρες που δεν είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), με την Ινδία ως βασικό κινητήρα, ενώ θα μειωθεί από το 2025 στη ζώνη του ΟΟΣΑ (κυρίως πλούσιες χώρες).

Αναγκαστικές οι πετρελαϊκές επενδύσεις την επόμενη 20ετία

Σύμφωνα με τον ΟΠΕΚ, η ζήτηση αυτή δεν θα μπορέσει να καλυφθεί παρά μόνο με πετρελαϊκές επενδύσεις μέχρι το 2045, οι οποίες υπολογίζονται σε 14 τρισεκατομμύρια δολάρια – περίπου 610 δισεκ. δολάρια κατά μέσο όρο το χρόνο. «Έχει ζωτική σημασία (οι επενδύσεις) αυτές να πραγματοποιηθούν, είναι ευεργετικό τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές», διαβεβαίωσε ο Χάιθαμ αλ-Γάις.

«Οι εκκλήσεις να σταματήσουν οι επενδύσεις σε νέα προγράμματα είναι απερίσκεπτες και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ενεργειακό και οικονομικό χάος», προειδοποίησε εξάλλου ο ίδιος επικρίνοντας άμεσα το σενάριο του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΔΟΕ, IEA) για να καταστεί δυνατό να φθάσει ο κόσμος μέχρι το 2050 στην ουδετερότητα άνθρακα.

Το 2021, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΔΟΕ) είχε ξαφνιάσει τον κόσμο και εξοργίσει τις πετρελαϊκές χώρες ζητώντας να εγκαταλειφθεί κάθε νέο σχέδιο εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, ενώ είχε επαναλάβει πρόσφατα αυτό το αίτημά του και το σενάριό του για την ουδετερότητα άνθρακα προϋποθέτει μια κατάρρευση της ζήτησης πετρελαίου, στα 24 εκατ. βαρέλια την ημέρα το 2050, χάρη στην αύξηση των καθαρών πηγών ενέργειας.

Όπως και να ‘χει, ο ΔΟΕ προβλέπει πως η ζήτηση για πετρέλαιο θα αρχίσει να μειώνεται στη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας. Αντίθετα, το σενάριο αναφοράς (κεντρικό) του ΟΠΕΚ υπερασπίζεται «μια ρεαλιστική προσέγγιση της ενεργειακής ζήτησης», υποστηρίζοντας πως «δεν υφίσταται κάποια μοναδική λύση για να απαντήσουμε στην παγκόσμια αύξηση των αναγκών σε ενέργεια».

Ο λόγος αυτός απηχεί αυτόν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, χώρας μέλους του ΟΠΕΚ και οργανώτριας της COP28, ο πρόεδρος της οποίας Σουλτάνος Αλ Τζαμπέρ υπενθυμίζει ότι δεν μπορούμε να βγάλουμε από την πρίζα το σημερινό ενεργειακό σύστημα και πως πρέπει να αρχίσουμε τριπλασιάζοντας τις δυνατότητες των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Σχετικά μ’ αυτό, ο ΟΠΕΚ διαβεβαιώνει πως οι «φιλόδοξοι στόχοι» των ανεπτυγμένων οικονομιών για τις πηγές ενέργειας με χαμηλό ανθρακικό αποτύπωμα «έρχονται όλο και περισσότερο σε αντίφαση με την πραγματικότητα στο πεδίο», με τις επενδύσεις «να έχουν μείνει σημαντικά πίσω».

Εντούτοις ο ΟΠΕΚ μελέτησε δύο άλλα σενάρια, το ένα από τα οποία με περισσότερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το οποίο καταλήγει σε μια μείωση της ζήτησης για πετρέλαιο κατά 18 εκατ. βαρέλια την ημέρα, σε σχέση με την ποσότητα αναφοράς του για το 2045. Το άλλο σενάριο, βασισμένο σε μια πιο μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και σε μικρότερο συντονισμό των πολιτικών για το κλίμα, καταλήγει σε μια αύξηση κατά 6,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα το 2045.

Ο ΟΠΕΚ αναφέρει τέλος πως υποστηρίζει τις τεχνολογίες για τη δέσμευση άνθρακα, οι οποίες «πρέπει να αποτελέσουν μέρος της λύσης». Πρόκειται για λύσεις οι οποίες προωθούνται από τους παραγωγούς πετρελαίου, αλλά απέχουν ακόμη πολύ από την ωρίμανση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: efsyn.gr

Τραγικό ατύχημα με κατάληξη τον θάνατο ναυτικού γνωστοποίησε το ειδησεογραφικό μέσο AP News. Πιο συγκεκριμένα, ο άτυχος άνδρας έπεσε στα ύδατα από το δεξαμενόπλοιο «Dublin», με το σήμα κινδύνου να εκπέμπεται περίπου στις 04.30 την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου, βάσει της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ.

Η πτώση του άνδρα έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια κατεβάσματος σκάλας στον λιμένα της Βοστώνης, προκειμένου πιλότος να μπορέσει να επιβιβαστεί στο πλοίο.

Η περισυλλογή του ναυτικού πραγματοποιήθηκε από εμπορικό αλιευτικό, μετά από μια δύσκολη αναζήτηση στα σκοτεινά ύδατα κοντά στον λιμένα, στον οποίον επικρατούσαν δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Τόσο μέλη της αμερικανικής ακτοφυλακής όσο και μέλη του πυροσβεστικού σώματος της Βοστώνης επιβιβάστηκαν στο αλιευτικό, το οποίο κατευθύνθηκε στην ξηρά, όπου ασθενοφόρο ανέμενε για να μεταφέρει τον άνδρα σε νοσοκομείο.

Περαιτέρω πληροφορίες για τον θάνατο του ναυτικού δεν έχουν καταστεί γνωστές, οπότε αβέβαιο παραμένει κατά πόσο βρέθηκε νεκρός κατά την περισυλλογή του ή κατέληξε κατά ή μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Ωστόσο, δημοσίευμα της Fleetmon σημειώνει ότι ο άνδρας κατέληξε μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

Πηγή: naftikachronika.gr

Η νικοτίνη είναι ένα φυσικά παραγόμενο αλκαλοειδές και διεγερτικό που βρίσκεται στα στρυχνοειδή, μία γνωστή οικογένεια φυτών και θάμνων. Ο καπνός ανήκει στην οικογένεια των φυτών που παράγουν τις ντομάτες και τις μελιτζάνες. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν μικρές δόσεις νικοτίνης στα κοινά φρούτα και λαχανικά που τρώμε καθημερινά.

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι αυτές οι τροφές μπορούν να βοηθήσουν όταν κάποιος αισθάνεται έλλειψη της νικοτίνης. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις τροφές είναι φρούτα και λαχανικά, που αποτελούν βασικά συστατικά της διατροφής, ειδικά αν προσπαθείτε να κόψετε το τσιγάρο.

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nicotine and Tobacco Research και αφορούσε 1.000 καπνιστές διαπίστωσε ότι εκείνοι που έτρωγαν τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να μείνουν χωρίς τσιγάρο για τουλάχιστον 30 ημέρες από εκείνους που έτρωγαν μικρότερες ποσότητες.

Επιπλέον, η διακοπή του καπνίσματος συνδέεται με αυξημένη όρεξη και αύξηση βάρους. Επομένως, είναι καλή ιδέα να προσπαθήσετε να καταναλώνετε φρούτα και λαχανικά με χαμηλές θερμίδες όταν αισθάνεστε την έλλειψη της νικοτίνης.
Τα τρόφιμα που περιέχουν νικοτίνη

1. Μελιτζάνα
Ένα από τα πιο γνωστά λαχανικά που περιέχουν νικοτίνη και βρίσκεται το καθημερινό διατροφολόγιο των χορτοφάγων είναι η μελιτζάνα.

Η μελιτζάνα είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο φυτό της οικογένειας των νυχτολούλουδων και κάθε γραμμάριο μελιτζάνας περιλαμβάνει 100 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι χρειαστεί να φάτε 10 κιλά μελιτζάνας για να καταναλώσετε την ίδια ποσότητα νικοτίνης με ένα τσιγάρο.

2. Πατάτες
Κατά μέσο όρο, μια πατάτα μπορεί να περιέχει περίπου 15 μικρογραμμάρια νικοτίνης. Οι ωριμασμένες και πράσινες πατάτες περιέχουν υψηλότερη συγκέντρωση νικοτίνης (περίπου 42 μικρογραμμάρια νικοτίνης).

Ωστόσο, εάν αποφασίσετε να λιώσετε τις πατάτες σας ή να τις κάνετε πουρέ, η συγκέντρωση νικοτίνης μπορεί να αυξηθεί έως και 52 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

3. Κουνουπίδι
Αν και τα κουνουπίδια δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια φυτών με τα παραπάνω λαχανικά εντούτοις περιέχουν περίπου 16,8 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

4. Πράσινες πιπεριές
Οι πράσινες πιπεριές βρίσκονται σε πολλές συνταγές και μπορεί κανείς να τις μαγειρέψει εύκολα με ζυμαρικά και σαλάτες. Οι πράσινες πιπεριές μπορεί να περιέχουν μεταξύ 7,7 και 9,2 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

5. Ντομάτες
Οι ντομάτες περιέχουν μεγάλη ποσότητας νικοτίνης όταν δεν έχουν ωριμάσει. Όσο ωριμάζουν η συγκέντρωση νικοτίνης μειώνεται. Μία ντομάτα που θα βρείτε στο σούπερ μάρκετ είναι πιθανό να περιέχει περίπου 7,1 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

6. Τσάι
Το μαύρο και το πράσινο τσάι μπορεί να περιέχει νικοτίνη, καθώς τα φυτά του τσαγιού ανήκουν στην ίδια οικογένεια φυτών με την ντομάτα. Έτσι η συγκέντρωση νικοτίνης στο τσάι μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 100 και 285 μικρογραμμάρια νικοτίνης.

Τι να αποφύγετε

Η μελέτη του Πανεπιστημίου Duke εξέτασε την σχέση μεταξύ του φαγητού και του καπνίσματος. Στην μελέτη έγινε η διαπίστωση ότι όσοι κατανάλωναν προϊόντα κρέατος, καφέ και αλκοόλ προτιμούσαν να τα συνοδεύουν με την γεύση του τσιγάρου.

Έτσι κάποιος μπορεί με την κατανάλωση κρέατος καφέ και αλκοόλ να θυμηθεί το κάπνισμα και κινδυνεύει να εμφανίσει υποτροπή. Γενικά ο καφές και το τσιγάρο είναι ένας δημοφιλής συνδυασμός για τους καπνιστές. Επομένως κάποιος που προσπαθεί να κόψει το κάπνισμα θα ήταν καλό να ξεκινάει την ημέρα του όχι με καφέ αλλά με τσάι ή κάποιο άλλο ρόφημα.

Επιπλέον, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, τα πικάντικα και τα ζαχαρούχα τρόφιμα τείνουν να κάνουν τους ανθρώπους να θέλουν πολύ περισσότερο να καπνίσουν.

Πηγή: enikos.gr

"Ένας άθλος με συνδικαλιστική, πολιτική αλλά και ιστορική σημασία σε μια Ιταλία που βάζει λουκέτα σε εργοστάσια, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και απολύει προσωπικό."

Η υποχώρηση της διοίκησης της εταιρείας Magnetti Marelli να μην κλείσει ακόμη τη μονάδα παραγωγής της στο Κρεβαλκόρε της Μπολόνιας, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία νίκη των εργατών και των κινητοποιήσεών τους. Οι διαδοχικές απεργίες και η κατάληψη στο εργοστάσιο που ξεκίνησε από τις 22 Σεπτεμβρίου, μόλις 2 ημέρες μετά την ανακοίνωση από την εταιρεία, ανέδειξαν τις δομικές ανεπάρκειες και την πολιτική της αποβιομηχάνισης στην Ιταλία, όπως και το πρόβλημα της αδυναμίας να παρακολουθήσει η χώρα τις μεταβολές στην αγορά και τη ζήτηση της εργασίας και συνεπώς να προστατεύσει της θέσεις απασχόλησης. Άλλωστε την αναδιάρθρωση, που θα επιτρέψει στο εργοστάσιο να συνεχίσει την παραγωγή του ήταν εκείνο που ζήτησαν οι εργαζόμενοι μετά την παράταση που δόθηκε στο κλείσιμο της μονάδας. 

Παράλληλα, η περίπτωση της Marelli, σε συνδυασμό και με τις κινητοποιήσεις στη Stellantis -τόσο μέσα στην Ιταλία, για το πλάνο της παραγωγής, όσο και στις πέραν του Ατλαντικού μονάδες της, για αξιοπρεπή μεροκάματα και ζωή– ήταν και λόγω μεγέθους, ένας σηματωρός για το «καυτό» φθινόπωρο που έχουν να αντιμετωπίσουν οι Ιταλοί. Τόσο στο εργασιακό, καθώς μία μακρά σειρά από μεγάλες επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς (βιομηχανία, αγροδιατροφικά, υπηρεσίες) έκλεισαν μονάδες και καταστήματα ή απολύουν προσωπικό. Όσο και στον χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπου δεν απέχει πολύ από το να επιβεβαιωθεί η δυσμενής «προφητεία» για 24.000 λουκέτα μέσα στο 2023.

Και σα να μην έφθανε αυτό, οι τροποποιημένες εκτιμήσεις για τον προϋπολογισμό (Nadef) -αλλά και τα σχέδια για τη μειωμένη διάθεση των πόρων από το Σχέδιο Ανάκαμψης για το υπόλοιπο του 2023, που βάζει σε κίνδυνο πολλά έργα– υπόσχονται λιγότερες κρατικές δαπάνες για μισθούς, επιδόματα και ενίσχυση νευραλγικών τομέων (όπως η Υγεία, η Παιδεία κλπ). Και δυνάμει της καταγραφείσας μείωσης του ΑΕΠ και ο προϋπολογισμός του 2024, δεν υπόσχεται θεαματικές αλλαγές, καθώς οι εξωγενείς συγκυρίες (επιτόκια της ΕΚΤ, spread, πληθωρισμός, Ουκρανία) αυξάνουν τα επιτόκια αποπληρωμής και άρα το χρέος, με συνέπεια να οδηγούν ως μονόδρομος σε μία πολιτική λιτότητας.

Μπροστά στην προοπτική τούτη, ο αγώνας στη Magnetti Marelli προσέλαβε τη μορφή ενός οργανωμένου, πολιτικού πλέον και όχι απλά συνδικαλιστικού αγώνα. Από τις 19 του περασμένου μήνα, η εταιρεία, που ειδικεύεται στην παραγωγή κινητήρων εσωτερικής καύσης και από το 2019 ανήκει στο αμερικανικό fund KKR, ανακοίνωσε στα συνδικάτα πως κλείνει τη μονάδα της στη Κρεβαλκόρε στη Μπολόνια. Το τμήμα του αλουμινίου θα καλύπτεται από εξωτερικές εργολαβίες, ενώ εκείνο των πλαστικών θα μεταφερθεί στο Μπάρι. Οι 229 εργαζόμενοι στη μονάδα, όπως είναι φυσικό, απολύονται.

Σύμφωνα με την εταιρεία (που διατηρεί 11 εργοστάσια και απασχολεί 7.200 εργαζόμενους στην Ιταλία), η απόφαση συνδυάζεται με τα προβλήματα βιωσιμότητας που μαστίζουν τον κλάδο, λόγω της αλλαγής του μοντέλου παραγωγής και την «πράσινη» ανάπτυξη. Όπως, η συρρίκνωση του όγκου παραγωγής κινητήρων εσωτερικής καύσης,  η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και της ενέργειας , που μετά βίας και εν μέρει αντισταθμίζονται από πιθανές προσαρμογές στην τιμή. Και κυρίως από την έλλειψη νέων παραγγελιών σε αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Κάτι που για το Κρεβαλκόρε μεταφράζεται σε μείωση του τζίρου της μονάδας κατά 30% από το 2017 έως σήμερα. Και φυσικά η εταιρεία δεν προβλέπει ότι στο μέλλον τα στοιχεία θα βελτιωθούν.

Παρά τις υποσχέσεις του ΚΚR ότι λαμβάνει σοβαρά την κοινωνική ευθύνη που έχει απέναντι στους εργαζομένους της Marelli και δεσμεύθηκε πως θα βρεθεί μία ισορροπημένη και κοινωνικά βιώσιμη λύση με τα συνδικάτα για την αποζημίωσή τους, οι εργατικές ενώσεις συσπειρώθηκαν. Το συνδικάτο μετάλλου FIOM-CGIL οργάνωσε καταλήψεις και απεργίες, με την κινητοποίηση της 3ης Οκτωβρίου, να αποδεικνύεται αποφασιστική. Οι εργάτες περικυκλώνοντας δυναμικά το υπουργείο στη Ρώμη, ανάγκασαν τον υπουργό Βιομηχανίας και Made in Italy  να παίξει ρόλο διαμεσολαβητή και να πείσει τελικά το fund να αναστείλει τα σχέδιά του για να κλείσει τη μονάδα.

Το σίριαλ για το κλείσιμο της Marelli είχε και πολιτικές προεκτάσεις. H πάλη για τους εργαζόμενους  εξελίχθηκε και σε μάχη πολιτικών εντυπώσεων, με την επικεφαλής του σοσιαλκεντρώου Δημοκρατικού Κόμματος (Pd) Έλι Σλάιν να επισκέπτεται σχεδόν αμέσως τους εργαζόμενους και να υπόσχεται πως θα βρίσκεται στο πλευρό τους. Άλλωστε, το μεγάλο συνδικάτο CGIL πρόσκειται παραδοσιακά στις τάξεις του πρώην ΙΚΚ, παρά τις κάποιες αποστάσεις που έχει τηρήσει από τους σημερινούς (αγνώριστους) dem. Εντούτοις, ο μεγάλος πρωταγωνιστής  των ημερών υπήρξε ο Κάρλο Καλέντα, ηγέτης του «κεντρώου» Azione και πρώην υπουργός στην κυβέρνηση Ματέο Ρέντσι -με τον οποίο για βραχύ χρονικό διάστημα επιδίωξαν να «αναβιώσουν», πριν συγκρουσθούν οι προσωπικές τους φιλοδοξίες. Ο Καλέντα επιχείρησε να εργαλειοποιήσει προς πάσα κατεύθυνση το δράμα των απεργών. Έσυρε τα εξ αμάξης προς πάσα κατεύθυνση: στους ιδιοκτήτες της Fiat κατ’ αρχάς υποστηρίζοντας πως εκείνος ως Υπουργός είχε προτείνει τρόπους και μέσα για την προστασία των εργοστασίων της εταιρείας, που κατόπιν κατέληξαν σε ξένα  funds ή πήραν την άγουσα από τη χώρα. Στη συνέχεια επέκρινε και τον επικεφαλής της συνδικαλιστικής οργάνωσης CGIL Λαντίνι, πρώτον διότι κάνει πολιτική και όχι συνδικαλισμό και δεύτερον ότι προσβλέπει στην οικογένεια Ελκάν (ιδιοκτήτες της Fiat) που ελέγχουν επίσης και τη Repubblica, την εφημερίδα-σημαία της «αριστεράς» στην Ιταλία. Εκείνο δε που κατόρθωσε ο Καλέντα ήταν πρωτοφανές: να στρέψει τους πάντες εναντίον του και όταν επισκέφθηκε το Κρεβαλκόρε να τρέχει, κυριολεκτικά, πίσω από τους απεργούς εργάτες για να τους μιλήσει κι εκείνοι να του στρέφουν τα νώτα και να τον αγνοούν!

Η απεργία μπροστά στο εργοστάσιο της Marelli ήταν ένας ακόμη μεγαλύτερος άθλος, εάν αναλογισθεί κανείς πως οι διατάξεις στο εργατοκτόνο νομοσχέδιο για την εργασία, επιτρέπει στον αρμόδιο Υπουργό να παρεμβαίνει στη διάρκεια και τον χρόνο της. Όπως αποδεικνύει σταθερά ο Ματέο Σαλβίνι, διατάσσοντας να μειωθεί σε 4 ώρες την απεργία που είχε κηρύξει η USB στις 29 Σεπτεμβρίου!

Αλλά η επιτυχία των απεργών της Marelli έχει και μία ιστορική σημασία. Στις 2 Οκτωβρίου του 1925 το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι απαγόρευε με διάταγμα τον συνδικαλισμό, με τη συμφωνία του Παλάτσο Βιντόνι. Τότε που η Confidustria και το φασιστικό συνδικάτο ορίζονταν οι μόνοι εκπρόσωποι και διαχειριστές του χώρου της εργασίας και καταργούσαν τις εργατικές επιτροπές στα εργοστάσια και τους τόπους δουλειάς. Σήμερα, ο συνδικαλισμός, αλλά κυρίως εκείνο που εκπροσωπεί, η εργασία, βρίσκονται επί ξηρού ακμής, μπροστά στις απαιτήσεις του σημερινού μοντέλου παραγωγής. Δεν είναι μόνο η κοινωνική επέκταση της εργασίας, αλλά και η εξαντλητική φύση της, σε συνδυασμό με την «κινητικότητα» της ελαστικής και εποχιακής εργασίας, που εξαντλεί τον εργαζόμενο.  Την ίδια  στιγμή ο φετινός Σεπτέμβριος αποδείχθηκε ο «μαύρος μήνας» για τα εργατικά δυστυχήματα, με 118 νεκρούς (896 εν συνόλω μέχρι τώρα στο 2023). Αριθμοί και μάλιστα και περιστατικά που έχουν σοκάρει ολάκερη την Ιταλία και τον κόσμο της εργασίας. Που δεν μπορεί να περιορισθεί στα επανειλημμένα αόριστα αναθέματα και τις ιερεμιάδες του προέδρου Σέρτζο Ματαρέλα, που θυμάται τα θύματα στις συναντήσεις του με τα συνδικάτα, αλλά στο γραφείο του υπογράφει τα ζοφερά σχέδια της ακροδεξιάς κυβέρνησης της Τζόρτα Μελόνι για την εργασία και την οικονομία. Πλέον το στοίχημα για τα συνδικάτα, που μάλλον είναι τα μόνα που κάνουν αντιπολίτευση στην ακροδεξιά/φιλελεύθερη λαίλαπα στην Ιταλία είναι η μεγάλη πανεθνική απεργία στις 7 Οκτωβρίου, για την εργασία και τις συντάξεις. Εκεί θα μετρηθεί η αποφασιστικότητα του κόσμου της δουλειάς και η αγανάκτηση της κοινωνίας.

Πηγή: kosmodromio.gr