«Τσουνάμι» ελαστικών σχέσεων έχει κατακλύσει την αγορά εργασίας στη χώρα μας, καθώς συνεχώς υποχωρούν οι θέσεις πλήρους απασχόλησης, σε αντίθεση με τη μερική, η οποία έχει αυξηθεί κατά 71,96% στα χρόνια της ύφεσης. Με βάση τα επίσημα συγκριτικά στοιχεία του ΙΚΑ, μεταξύ του Φεβρουαρίου του 2009 και του Φεβρουαρίου του 2016, οι εργαζόμενοι – ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ με πλήρη απασχόληση μειώθηκαν κατά 218.383 άτομα (1.274.622 από 1.493.005) ενώ οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση αυξήθηκαν κατά 220.655 άτομα (527.299 από 306.644).

Χωρίς, ωστόσο, να ανακάμψει ο συνολικός αριθμός των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ, αφού τον Φεβρουάριο του 2016 ήταν 1.759.152 έναντι 1.861.900 τον Φεβρουάριο του 2009. Στο ίδιο διάστημα, βέβαια, οι επιχειρήσεις που απασχολούν και δηλώνουν στο ΙΚΑ το προσωπικό τους ήταν μειωμένες κατά 57.529 (το Φεβρουάριο του 2016 ήταν 228.602 έναντι 286.131).

Η «έκρηξη» της «φθηνής εργασίας» εκδηλώθηκε παράλληλα με τη μείωση των μέσων αποδοχών κατά 22,28% για τους μερικώς απασχολούμενους (στα 403 ευρώ μεικτά από 518,55 ευρώ) και κατά 10,44% για τους πλήρως απασχολούμενους (στα 1.219,40 ευρώ από 1.361,53 ευρώ) αποτυπώνοντας τη δύσκολη κατάσταση στην οποία παραμένει η αγορά, όπως εκτιμούν εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων. Ανησυχητικό είναι, τέλος, το γεγονός ότι η απασχόληση των νέων ηλικίας έως 29 ετών παραμένει σε χαμηλά επίπεδα (δεν ξεπερνά το 21,4% του συνολικού αριθμού των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ).

Με πληροφορίες από imerisia.gr

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου ο Άγγελος Χάγιος έδωσε τηλεφωνική συνέντευξη στον ραδιοσταθμό Real fm. Απαντώντας στις ερωτήσεις του Νίκου Χατζηνικολάου, το στέλεχος του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μίλησε για πολλά θέματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας.

Αναφέρουμε ενδεικτικά:

-Για τις εξελίξεις στην Τουρκία και τις πρόσφατες δηλώσεις του Ερντογάν που αμφισβητούν τη Συνθήκη της Λωζάνης:

«Μια χούντα οικοδομείται μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Είναι η χούντα του Ερντογάν, η οποία εκδηλώνει μια πολιτική επικίνδυνη», σχολίασε, αναφερόμενος στην κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι λαοί της Τουρκίας, οι εργαζόμενοι και η ευρύτερη περιοχή.

«Η Συρία δοκίμασε ήδη αυτή την αντιδραστική στροφή που επιχειρεί ο Ερντογάν. Στο εσωτερικό της Τουρκίας, πρέπει να σημειώσουμε ότι το κυνηγητό και η αντιδραστική επίθεση δεν περιορίζεται στους οπαδούς του Γκιουλέν. Εκδηλώνεται στους εργαζόμενους, στα σωματεία. Κλείσαν κανάλια και μέσα ενημέρωσης, όχι μόνο των φιλο-πραξικοπηματιών αλλά και της αριστεράς, και των συνδικάτων. Για παράδειγμα, το δορυφορικό κανάλι Hayat, για το οποίο βγάλαμε και σχετική ανακοίνωση. Έχουμε μια αντιδραστική αντεργατική σκλήρυνση με χουντικά χαρακτηριστικά στο εσωτερικό, η οποία εκδηλώνεται και στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Η επιθετικότητα στη Συρία, η οποία έχει κύριο στόχο τους Κούρδους, κλιμάκωσε επικίνδυνα τον πόλεμο στην περιοχή δημιουργώντας κινδύνους και για εμάς, δεδομένου ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει την καταστροφική πολιτική της εμπλοκής στον άξονα Ισραήλ – Αιγύπτου – Κύπρου», προσέθεσε.

Για να σχολιάσει στη συνέχεια ότι και οι κεμαλιστές, αντιδρώντας στις δηλώσεις Ερντογάν που τους χρεώνει τη συνθήκη της Λωζάνης, ανέδειξαν θέμα με νησίδες και βραχονησίδες. «Ο καπιταλισμός της εποχής μας, φέρνει την πολεμική απειλή και τους ανταγωνισμούς και σ’ αυτή την επικίνδυνη επιθετικότητα εμείς αντιπαραθέτουμε την συνεργασία των λαών», προσέθεσε.

-Για την εσωτερική πολιτική επικαιρότητα, και την ένταξη στο Υπερ-ταμείο μιας σειράς δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών ανάμεσα στις οποίες και οι επιχειρήσεις του Νερού, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ μιλάει για αριστερή πολιτική, κάνει την πιο σκληρή δεξιά πολιτική, αυτή που αν την έκανε ο Σαμαράς ή ο Βενιζέλος θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Έχει μετατραπεί ο Τσίπρας και το επιτελείο του, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα, σε όργανο των τεράστιων συμφερόντων αυτών των πολυεθνικών -όχι μόνο των τραπεζιτών όσον αφορά τα θέματα του χρέους ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη συνολική πολιτική, αλλά και των συγκεκριμένων συμφερόντων- κάτω από την ομπρέλα και τη γενική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι όλη αυτή η πολιτική, και των λεγόμενων δανειστών –των τοκογλύφων λέω εγώ. Έχει μετατραπεί σε αυτό το όργανο, γι’ αυτό εκφράζεται με αυτή τη διγλωσσία. Θέλει να εμφανίσει ότι κάνει αριστερή πολιτική. Μάλιστα λέει για το νερό ότι θα το περάσει σε συνταγματική διάταξη. Συνταγματική διάταξη υπάρχει και για την εργασία των Ελλήνων, που πρέπει να έχουν όλοι εργασία και έχουμε 1,5 εκατ. ανέργους. Τέτοια αξία αυτή η διατύπωση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια επικίνδυνη πολιτική. Για το θέμα του νερού θα ξεσηκωθούν και οι πέτρες», απάντησε.

Επικαλούμενος την εμπειρία του από τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ανέφερε: «Σε πρωτεύουσες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουμε μία στροφή, όπου οι ιδιωτικοποιήσεις της δεκαετίας του ’90, όσον αφορά στο νερό, την καθαριότητα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, το πράσινο, αμφισβητούνται και αρχίζει μία τάση ξανά να περνούν στο δημόσιο.»

Επιμένοντας ειδικότερα για το ζήτημα του νερού, είπε: «Επειδή θα αυξηθεί η τιμή του, επειδή θα παλιώσουν οι υποδομές –πουθενά οι ιδιώτες δεν κάνουν ανάπτυξη των υποδομών- επειδή είναι καίριο ζήτημα για τη ζωή, εμείς παλεύουμε να υπάρξει ένα αγωνιστικό μέτωπο όλων των δυνάμεων που αντιδρούν σ’ αυτή την ιδιωτικοποίηση κι εμείς θέτουμε το ζήτημα πιο συνολικά. Είμαστε σε μια κατάσταση όπου η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συναντά πια όχι απλώς τη διαμαρτυρία αλλά την οργή, την οργή που αποτύπωσε και η δημοσκόπηση στην ΑΥΓΗ.»

-Για την πολυδιάσπαση της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς και το αν υπάρχει δυνατότητα αυτή να καθίσει σε ένα τραπέζι και να οργανώσει μια κοινή εκλογική κάθοδο:

«Πριν απ’ την εκλογική κάθοδο, προέχουν όχι μόνο οι προγραμματικές συγκλίσεις αλλά και η κοινή στάση –όχι μόνο στα χαρτιά και τις διακηρύξεις- σ’ αυτή την κοινωνική καταστροφή, αυτή τη γενοκτονία που ιδιαίτερα η νεολαία αντιμετωπίζει με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, ελληνικού και ξένου.

Λέγαμε για το νερό προηγουμένως. Έρχονται τα εργασιακά μ’ αυτή την ισοπέδωση που επιχειρείται –εκεί είναι και ο ρατσισμός στον νεανικό μισθό.

Θα πρέπει όλες αυτές οι δυνάμεις, εμείς βάζουμε και το ΚΚΕ, και το ΠΑΜΕ μέσα, να συνεννοηθούν. Εμείς έχουμε απευθύνει σχετική πολιτική πρόταση ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ πριν από τις εκλογές. Δεν πείθουμε τον κόσμο σήμερα ότι θα κάνουμε και εμείς ένα εκλογικό σχηματισμό και θα αλλάξουμε το συσχετισμό στη Βουλή, όταν έχει ζήσει στο πετσί του ότι ακόμα και η πιο ‘’αριστερή πλειοψηφία’’ κάνει δεξιά πολιτική. Όλο και λιγότερο περιμένει ο κόσμος τη λύση από το κοινοβούλιο. Η Ιστορία άλλωστε γράφεται με κοινωνικούς αγώνες.

Το πρώτο ζήτημα που προκύπτει για όλες αυτές τις δυνάμεις που αναφέρατε, είναι να συντονιστούν, πολιτικά καταρχήν, για να στηρίξουν ένα κοινό αγώνα που μπορεί να βάλει φραγμό.. Θα είναι ιστορικό γεγονός εάν καταφέρει το ΚΚΕ, με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, εμείς, ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΛΑΕ, και όλες οι άλλες δυνάμεις στο χώρο της αριστεράς να συντονίσουν τις δυνάμεις τους και να βάλουν φραγμό στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Να βάλουν φραγμό στα εργασιακά.

Να πείσουμε τον κόσμο ότι είμαστε μια χρήσιμη αριστερά, ανατρέποντας τις αντεργατικές και αντιλαϊκές αυτές πολιτικές. Αυτό είναι το πρόκριμα. Άλλωστε, στο χαρακτήρα της αριστεράς, στο DNA της ιστορικά –ο ΣΥΡΙΖΑ πια δεν είναι αριστερά, είναι ένα είδος Δημοκρατικού Κόμματος του Ντ’ Αλέμα- είναι στη φιλοσοφία της να πράττει. Ο μαρξισμός είναι φιλοσοφία της πράξης. Να πράττει, να πείθει τους εργαζόμενους και πάνω εκεί να συγκροτεί και τα υποκείμενα και τις πολιτικές παρεμβάσεις.»

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο βίντεο που ακολουθεί. Το ηχητικό πήραμε από εδώ: real.gr και εδώ: enikos.gr

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Το ζήτημα των «γερμανικών επανορθώσεων» βρίσκεται και πάλι στην επικαιρότητα. Πρόκειται για ένα ζήτημα ηθικό, οικονομικό και άκρως πολιτικό. Η στάση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας απέναντι στις «γερμανικές επανορθώσεις» προσδιορίζει διαχρονικά τη στάση τους σε ένα κρίσιμο ζήτημα εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, προστασίας και σεβασμού της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού.

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ ΚΑΙ ΥΨΟΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ

Το ύψος των απαιτήσεων για «επανορθώσεις» της Γερμανίας, αφορά αποκλειστικά το οικονομικό κόστος (ζημιές) που προκάλεσαν οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής στη χώρα και στον ελληνικό λαό στη διάρκεια του 1941-44 και δεν περιλαμβάνουν απαιτήσεις αποζημίωσης για την απώλεια ανθρώπινων ζωών (ηθική βλάβη/ψυχική οδύνη). Σημαντικό μέρος των ζημιών αποτελεί το «κατοχικό δάνειο», το οποίο έχει αφετηρία την απόφαση της Συνδιάσκεψη της Ρώμης μεταξύ των κατοχικών δυνάμεων Γερμανίας-Ιταλίας στις 14/3/1942. Η Συμφωνία γνωστοποιήθηκε στην Ελλάδα στις 23/3/42 και προέβλεπε τα εξής:

Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση υποχρεώνεται να καταβάλει κάθε μήνα 1.500 εκατ.δρχ. (εξ’ ημισείας σε Γερμανία και Ιταλία), για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης των στρατευμάτων κατοχής.! Δεύτερον, υποχρεώνεται να παρέχει καθ’ υπέρβαση του συγκεκριμένου ποσού και «πιστώσεις» (δάνειο), η εξόφληση των οποίων θα γινόταν απροσδιόριστα στο μέλλον. Η Συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942

Σύμφωνα με επίσημη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.) και της Τράπεζας της Ελλάδος (Τ.τ.Ε.),¹ το ύψος των«πιστώσεων» (κατοχικού δανείου) στο διάστημα 1/1/1942, ως την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα (τέλος Οκτώβρη 1944), ανήλθαν σε 1.530 δις δρχ. (ή 32,2 δις σε δραχμές σταθερής αγοραστικής αξίας 1941). Το συγκεκριμένο «κατοχικό δάνειο» σύμφωνα με επίσημους υπολογισμούς, στο τέλος 2014, ανέρχονταν σε 13 δις δολάρια, ή σε 10,4 δις ευρώ.!

Όσον αφορά το συνολικό ύψος των απαιτήσεων για «γερμανικές επανορθώσεις», σύμφωνα με την Έκθεση του ΓΛΚ (σελ. 176), ανέρχονται σε 341 δις € με βάση το πλαίσιο υπολογισμών της «Συνδιάσκεψης των Παρισίων» του 1946, ενώ με βάση αρχειακό υλικό το ύψος τους εκτιμάται σε 278 δις ευρώ.! Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ένα τεράστιο ποσό που η διεκδίκηση του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα νομικό κείμενο ή διεθνή σύμβαση.

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Ωστόσο από την πλευρά γερμανικών αρχών θεωρούν το θέμα «λήξαν», προβάλλοντας τριών ειδών αντιρρήσεις.

Πρώτον, ότι στη συμφωνία 4+2 το 1990 μεταξύ των τεσσάρων δυνάμεων (ΗΠΑ-Αγγλία-Γαλλίας-Ρωσίας και των δύο γερμανικών κρατών) προβλέπει ότι η ενωμένη πλέον Γερμανία απαλλάσσεται των πολεμικών αποζημιώσεων. Όμως η συγκεκριμένη Συμφωνία δεν δεσμεύει την Ελλάδα,άρα η αμφισβήτηση καταβολής των αποζημιώσεων είναι απολύτως αβάσιμη.!!!

Η δεύτερη αφορά τη λήψη δανείου της Ελλάδαςτο 1959 από την τότε Δυτ.Γερμανία, ύψους 200 εκατ. μάρκων και 115 εκατ. μάρκων (συνολικά 315 εκατ.μάρκων). Όμως το συγκεκριμένο δάνειο έγινε με όρους αγοράς (20ετή εξόφληση και επιτόκιο αρκετά υψηλό 6%) και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά βοήθεια, ούτε πολύ περισσότερο αποζημίωση.!!

Τέλος, η τρίτη συνδέει τις αποζημιώσεις με τη συμφωνία του Λονδίνου το 1953, που έγινε ρύθμιση του γερμανικού χρέους μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, και την οποία επικαλούνται ορισμένοι γερμανοί (Χ.Ρίχτερ στο Σκάϊ με Α.Παπαχελά). Ωστόσο με τη συγκεκριμένη συμφωνία,² απλώς ανεστάλλει η καταβολή αποζημιώσεων στην Ελλάδα ως την οριστική ενοποίηση των δύο Γερμανιών, αλλά ουδέποτε χάρισε, ούτε φυσικά και διέγραψε τις διεκδικήσεις.!!

Μεγάλες ευθύνες για την ολιγωρία διεκδίκησης των γερμανικών επανορθώσεωνυπάρχουν εκ μέρους των ελληνικών κυβερνήσεων όλης της μεταπολεμικής περιόδου, που δεν διεκδίκησαν μεθοδικά και σθεναρά την καταβολή των επανορθώσεων (προφανώς γιατί πολλοί αστοί πολιτικοί ….μιλούσαν γερμανικά).! Ακόμα κι όταν διάφορα γεγονότα έφερναν το ζήτημα στο προσκήνιο, περιορίζονταν κατά κανόνα σε επικοινωνιακού τύπου ενέργειες και πρακτικές. Δυστυχώς κάτι ανάλογο επαναλήφθηκε και από τη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία αδιαφόρησε να στηρίξει στο Ευρωκοινοβούλιο Αναφορά των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ/ΔΣΕ) για τις γερμανικές επανορθώσεις (έκανε εκπρόθεσμη παρέμβαση στις 9/9/16), με αποτέλεσμα να υπάρξει αρνητική απόφαση της Επιτροπής Αναφορών της Ευρωβουλής.

DE JURE KAI DE FACTO ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ

Ασφαλώς η στήριξη στις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου για τη διεκδίκηση των «επανορθώσεων» έχει μεγάλη σημασία. Αλλά είναι γνωστή και η ρήση ότι «η ισχύς και όχι η αλήθεια ορίζει το νόμο» (autoritas non veritas facit legen). Στη σημερινή κατάσταση που βρισκόμαστε, μόνο ντε φάκτο καταστάσεις μπορούν να αναγκάσουν τους γερμανούς να σκεφτούν λογικά, με βάση το διεθνές δίκαιο.

Δηλαδή, όσο η Ελλάδα είναι δέσμια των Μνημονίων και της εφαρμογής των κάθε τόσο προαπαιτούμενων για να λάβει τη δόση των τοκογλυφικών δανείων - τα οποία δεν έχουν σχέση με τη σωτηρία του ελληνικού λαού αλλά με τη σωτηρία της ευρωζώνης - δεν πρόκειται να δεχτούν την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων. Επίσης δεν πρόκειται να δεχτούν καμιά ουσιαστική απομείωση του τεράστιου δημόσιου χρέους, για τη δημιουργία του οποίου έχουν τεράστιες ευθύνες τόσο η εγχώρια ολιγαρχία όσο και οι υπερεθνικές ελίτ Βρυξελών και Βερολίνου.

Μόνο η άρνηση πληρωμής των τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους και η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, με ανάκτηση του δικαιώματος άσκησης οικονομικής πολιτικής, και ουσιαστική ανάκτηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας με συγκρότηση αριστερής-αντιμνημοναικής κυβέρνσης, μπορούμε να πιέσουμε για διαγραφή του δημόσιου χρέους και για τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων,έστω κι αν αυτό στην πράξη καταλήξει σε κάποιου είδους συμψηφισμό μεταξύ «επανορθώσεων» και δημόσιου χρέους.!!

1. Αναλυτικότερα βλ. «Προσδιορισμός αξιώσεων από τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο», Έκθεση Καρακούση, 2014, εκδόσεις «Βήμα», Αθήνα

2. Αναλυτικότερα βλ., «Treaty on the Final Settlement with respect to Germany» (Moscow, 12 September 1990) «Declaration suspending the Operation of Quadripartite Rights and Responsibilities», (New York, 1 October 1990), Treaty Series No.88 (1991).

*Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών, συντονιστής ΜΑΧΩΜΕ και το κείμενο αποτελεί σημεία της παρέμβασης στην εκδήλωση της ΛΑΕ για τις «Γερμανικές Επανορθώσεις», στις 5.10.16, στην Αθήνα

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ιάπωνες επιστήμονες ανακάλυψαν για πρώτη φορά το γενετικό μυστικό που επιτρέπει στα βραδύπορα, τα μικροσκοπικά ζώα μήκους περίπου ενός χιλιοστού, να αντέχουν σε βραστό νερό, στην κατάψυξη και στις διαστημικές ακτινοβολίες, κάτι που τους έχει προσδώσει τον χαρακτηρισμό των πιο σκληροτράχηλων ζώων του πλανήτη μας.

Η ανακάλυψη μιας πρωτεΐνης που τα προστατεύει, μπορεί να έχει σημασία και για τους ανθρώπους, καθώς, όπως έδειξαν τα πειράματα με ανθρώπινα κύτταρα, τα τελευταία -όταν ενισχυθούν με την ίδια πρωτεΐνη- αποκτούν και αυτά αντοχή στην επικίνδυνη ακτινοβολία-Χ.

Αυτό σημαίνει ότι ίσως στο μέλλον το ανθρώπινο DNA, με την κατάλληλη γενετική τροποποίηση θα μπορούσε να αποκτήσει κάτι από την θαυμαστή ανθεκτικότητα των ταπεινών βραδύπορων.

Κάτι τέτοιο θα ήταν χρήσιμο, μεταξύ άλλων, στην αντικαρκινική θεραπεία, στην προστασία των εργαζομένων με ακτινοβολίες, στους αστροναύτες κ.α.

Προηγουμένως όμως θα πρέπει να επιχειρηθεί μια τέτοια γενετική τροποποίηση σε πειραματόζωα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή μοριακής βιολογίας Τακεκάζου Κουνιέντα του Πανεπιστημίου του Τόκιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature Communications, σύμφωνα με το BBC, το Nature και το New Scientist, μελέτησαν επί οκτώ χρόνια το γονιδίωμα των βραδύπορων για να εντοπίσουν την πηγή της αξιοσημείωτης ανθεκτικότητάς τους στις ακραίες συνθήκες του περιβάλλοντος.

Άφθαρτα... 

Τα βραδύπορα αντέχουν σε θερμοκρασίες από σχεδόν το απόλυτο μηδέν (μείον 273 βαθμοί Κελσίου) έως σχεδόν το σημείο βρασμού του νερού (100 βαθμοί), καθώς και σε πιέσεις εξαπλάσιες από αυτές στους βυθούς των ωκεανών, αλλά και σε παρατεταμένη έλλειψη νερού.

Τελικά οι επιστήμονες βρήκαν μια πρωτεΐνη, που ονόμασαν Dsup («καταστολέα βλαβών»), η οποία με κάποιο τρόπο τυλίγει το DNA των βραδύπορων και το προστατεύει αποτελεσματικά. Όταν οι ερευνητές εισήγαγαν αυτή την πρωτεΐνη στο DNA ανθρωπίνων κυττάρων, τα τελευταία υπέστησαν πολύ λιγότερες βλάβες από τις αναμενόμενες, όταν εκτέθηκαν σε ισχυρές ακτίνες-Χ (μείωση 40% έως 50%).

Τα ακραιόφιλα οκτάποδα βραδύπορα, γνωστά και ως «αρκούδες του νερού», ζουν οπουδήποτε υπάρχει νερό, από τη λιμνούλα του κήπου σας μέχρι τα βάθη της Ανταρκτικής, ενώ δεν έχουν πρόβλημα με το κενό του διαστήματος, ούτε με τις θανατηφόρες ακτινοβολίες που υπάρχουν εκεί.

Το 2007 είχαν σταλεί στο διάστημα από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και, όπως απέδειξαν, όχι μόνο επιβίωσαν, αλλά αναπαράχθηκαν κανονικότατα, όταν γύρισαν στη Γη.

Υπάρχουν πάνω από 800 καταγεγραμμένα είδη βραδύπορων στον πλανήτη μας και χιλιάδες ακόμη που δεν έχουν «βαφτιστεί».

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Οι εικόνες από τη Θεσσαλονίκη, όπου πολίτες μπήκαν μπροστά ως ασπίδα προστασίας υπέρ ευπαθούς, πολύτεκνου συμπολίτη τους, οι απειλές έως και για αυτοχειρίες αν προχωρήσουν οι κατασχέσεις κατοικιών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων, η ένταση και σε άλλους δικαστικούς χώρους όπως τα Ειρηνοδικεία Πατρών και Καλαμάτας και οι δεκάδες περιπτώσεις πλειστηριασμών σε όλη την Αττική αποτελούν σκηνές από το κοντινό παρελθόν.

Εικόνες που θυμίζουν την Ισπανία, όταν οι πλειστηριασμοί κατοικιών οδήγησαν σε κύμα πρωτοφανούς κοινωνικής έκρηξης που στο διάβα της παρέσυρε τη σοσιαλιστική κυβέρνηση Θαπατέρο και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας.

  ΗΛΙΑΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ

Κάποτε τους χαρακτήριζαν «περήφανα γηρατειά». Αλλά τον Μάρτη του 1995 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τους ξυλοφόρτωσε, τους έριξε δακρυγόνα και τους ατίμασε.

Ήταν το μακρινό 1995 που οι συνταξιούχοι έκαναν πορεία έξω από το Μέγαρο Μαξίμου διεκδικώντας τα δίκια τους και χτυπήθηκαν από τους κρανοφόρους με ρόπαλα.

Τότε η Αθήνα γέμισε δακρυγόνα για να αντιμετωπιστεί ο εχθρός λαός. Τα ΜΑΤ με εντολή της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ χτύπησαν τους πατεράδες μας και τις μανάδες μας. Χτύπησαν τους απόμαχους της δουλειάς. Άνθρωποι 70 και 80 χρονών βρέθηκαν πεσμένοι στο έδαφος με τις σειρήνες των ασθενοφόρων να βουίζουν μεταφέροντας τραυματίες, λιπόθυμους ανθρώπους.

Εφημερίδα «Καθημερινή» στις 10 Μάρτη 1995

Τότε το υπουργείο δημόσιας τάξης, δια στόματος Παπαθεμελή είχε ζητήσει «συγγνώμη» για το περιστατικό» Η υποκρισία όμως ήταν τεράστια και η συγγνώμη ήταν ψεύτικη. Ο ίδιος ο Παπαθεμελής, όπως αποκάλυπτε τότε ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» (11 Μαρτίου 1995) «είχε εξουσιοδοτήσει με υπουργική απόφαση τους διμοιρίτες των ΜΑΤ να αποφασίζουν εκείνοι κατά την κρίση τους και χωρίς να ζητούν την έγκριση των προϊσταμένων τους ποια τακτική θα ακολουθούν όταν διαλύουν συγκεντρώσεις με τη χρήση δακρυγόνων»

Το περιστατικό αυτό καταγράφηκε στην ιστορία ως ότι πιο ντροπιαστικό έζησε η ελληνική κοινωνία.

Από τότε πέρασαν δεκαετίες. Όμως τίποτα από αυτά δεν έχει αλλάξει. Συνταξιούχοι, φοιτητές, εργαζόμενοι, δέχονται με τον πιο ακραίο τρόπο την καταστολή του κράτους, από όλες τις κυβερνήσεις. ΠΑΣΟΚ -ΝΔ και αστυνομία χτυπούσαν και χτυπούν στο ψαχνό, διαδηλωτές, ακόμα και Αμέα για να επιβάλλουν τα αντιλαϊκά μέτρα.

Χτύπημα ΜΑΤ σε διαδήλωση ΑμΕΑ στο υπουργείο Οικονομικών, 03/12/2014

Τον Γενάρη του 2016 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έστειλε και αυτή τα ΜΑΤ κατά των συνταξιούχων, χτυπώντας τους έξω από την Βουλή στην πορεία για το ασφαλιστικό .

Όπως φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες οι άνδρες των ΜΑΤ πέταξαν κάτω και έσυραν έναν ηλικιωμένο άνδρα. Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία που δείχνει δυο άνδρες των ΜΑΤ να έχουν εγκλωβίσει έναν ηλικιωμένο .

Την Δευτέρα 3/10/2016 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέταξε πάλι τα ΜΑΤ. Αυτή τη φορά έξω από το Μέγαρο Μαξίμου και επιτέθηκε στους συνταξιούχους. Τους έριξε και τόνους δακρυγόνα γιατί διαμαρτύρονται για το πετσόκομμα των συντάξεων.

Ο Τόσκας ανέλαβε την πολιτική ευθύνη και κάπως έτσι το σήριαλ επαναλαμβάνεται, ενώ νέα «συγγνώμη» ξεστομίζονται που ξεχειλίζουν υποκρισία. Όπως βέβαια υποκριτικές είναι και οι ανακοινώσεις των κομμάτων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που επιδιώκουν να κλέψουν εντυπώσεις. Όμως τα παραμύθια πλέον είναι φτηνά και πάνω από όλα δεν έχουν… δράκο

Επίθεση των ΜΑΤ με δακρυγόνα σε συνταξιούχους στο Μέγαρο Μαξίμου 3/10/2016

Θα το πούμε διαφορετικά.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η ίδια ντροπή με το παρελθόν . Η ίδια ντροπή που διαπερνάει το ίδιο χιλιοπαιγμένο έργο και έχει για πρωταγωνιστές τα ίδια και απαράλλακτα αφεντικά τα οποία και προστατεύουν όλες οι κυβερνήσεις που υπηρετούν το σύστημα.

Αντί άλλου σχολίου, ας αφήσουμε τον Μπέρτολτ Μπρεχτ να μας εξηγήσει το θέμα καλύτερα.

***

«Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα Νέο.
Σέρνονταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί  και βρωμούσε  νέες μυρουδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει.
Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεότερη εφεύρεση
Και τα ουρλιαχτά από τους γορίλες που βαράγανε τα στήθια τους συνθέτανε την πιο μοντέρνα μουσική.
Παντού μπορούσες να δεις τάφους ανοιχτούς που χάσκανε άδειοι καθώς το Νέο πλησίαζε την πρωτεύουσα.
Ολόγυρα στέκανε όσοι εμπνέονταν από τον τρόμο, κραυγάζοντας: Φτάνει Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς! Κι αυτοί που ακούγανε, τίποτα άλλο δεν ακούγανε από τις κραυγές τους,
Μα αυτοί που βλέπανε, βλέπανε αυτά που δεν φωνάζονταν.
Έτσι το Παλιό έκανε την εμφάνισή του σε Νέο μασκαρεμένο,
Και έφερε αλυσοδεμένο μαζί του το Νέο να το παρουσιάσει σαν Παλιό. Το νέο βάδιζε αλυσοδεμένο και ντυμένο με κουρέλια.
Αποκαλύπτονταν τα θεσπέσια μέλη του.
Κι η πομπή συνέχιζε να προχωράει μες τη νύχτα, μα αυτό που πήρανε για χάραμα ήταν το φως απ’ τις φωτιές στον ουρανό. Και η κραυγή: Φτάνει Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!
Πιο εύκολα θα ακουγότανε, αν όλα δεν είχανε πνιγεί μες τις ομοβροντίες των όπλων.»

(Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1938 – Η παρέλαση του παλιού καινούριο)

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γράφει ο Χάρης Γιαννούλας.

Σε προηγούμενο άρθρο μας, «Στον απόηχο της ΔΕΘ», είχαμε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ «έδωσε απαντήσεις σε πρόσφατες συνεντεύξεις του, αλλά και στην πρόσφατη ομιλία του από το βήμα του 42^ου φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, που δημιουργούν εύλογα δυσάρεστα ερωτηματικά για το λαό και χρήζουν γενικότερης ανάλυσης γιατί στην ουσία, αντικειμενικά, αβαντάρουν το σύστημα που ο ίδιος, φραστικά, δεν παύει να το κατακεραυνώνει».

Τηρώντας τη δέσμευση μας, ότι θα επιβεβαιώσουμε αυτήν την εκτίμηση μας με τα ίδια τα λεγόμενα του, σήμερα παραθέτουμε και αναλύουμε τις επίμαχες ερωτήσεις και τις απαντήσεις που αυτός έδωσε. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα ΝΕΑ», Σάββατο 10/09/2016 ερωτάται: «Αλήθεια γιατί το ΚΚΕ σήμερα επιχειρεί επαναφορά με τόσο επιθετικό τρόπο στο πεδίο της Ιστορίας; Γιατί επιλέγετε περισσότερο να αναδείξετε την περίοδο του ΔΣΕ και όχι του ΕΑΜ; Πολλοί λένε πως έχει να κάνει με το γεγονός πως το ΕΑΜ παραπέμπει σε συμμαχίες... Μήπως είναι επικίνδυνο να ανακινούνται εμφυλιοπολεμικά πάθη;» Απαντάει: «Την ιστορία πρέπει να την κοιτάζεις κατάματα. Να μελετάς τα θετικά και τα αρνητικά, τα λάθη και τις αδυναμίες. Γι' αυτό μελετάμε την πείρα των ταξικών αγώνων, την πείρα ειδικά του αγώνα του ΔΣΕ, αλλά και την πείρα της προηγούμενης περιόδου του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Ενοχλούνται μόνο οι απολογητές της βαρβαρότητας του συστήματος, οι πραγματικοί αίτιοι για τον εμφύλιο και ό,τι ακολούθησε. Λογικό. Μην ψάχνετε λοιπόν για άλλους περίεργους λόγους. Φέτος ήταν τα 70χρονα του ΔΣΕ. Το 2017 είναι τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Είναι τα 50 χρόνια από την εγκαθίδρυση της χούντας. Το 2014 ήταν τα 70 χρόνια από την απελευθέρωση από τον ΕΑΜ - ΕΛΑΣ της Ελλάδας. Ανάλογα το χρόνο και τις επετείους κάπου είναι εστιασμένες οι εκδηλώσεις του ΚΚΕ στον 5χρονο γιορτασμό των 100 γενεθλίων του, που έχει προκηρύξει η ΚΕ από το 2013 έως το 2018». Εδώ ο Γ.Γ. παρακάμπτει επιμελώς το κρίσιμο σημείο του ερωτήματος «Πολλοί λένε πως (ο παραμερισμός του ΕΑΜ σημ. αρθρογράφου) έχει να κάνει με το γεγονός πως το ΕΑΜ παραπέμπει σε συμμαχίες...» Την παράκαμψη του αυτήν την αποδίδει σε «ιωβηλαία» (70χρονα, 50χρονα κλπ). Και φυσικά δεν είναι τυχαία αυτή η παράκαμψη, ούτε καλύπτεται πίσω από τα «ιωβηλαία», πολύ περισσότερο που αυτό το σημείο του ερωτήματος είναι μια επικριτική, για το κόμμα, άποψη πολλών και επομένως, αν δεν ευσταθούσε, θα έπρεπε να εξάρει τις τότε συμμαχίες που έκανε το ΕΑΜ. Όμως, η νέα ηγεσία του ΚΚΕ τώρα, θεωρεί λάθος αυτές τις συμμαχίες και ο ίδιος ο Γ.Γ. του κόμματος, το Σάββατο 24/9/2016, στην ομιλία του, στο 42^ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, το ομολογεί ανοιχτά, λέγοντας ότι η «…μελέτη της μέχρι τώρα ιστορίας του Κόμματός μας, αλλά και του διεθνούς ΚΚ... αποδεικνύει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η έλλειψη επαναστατικής στρατηγικής, η έλλειψη προγραμματικής και οργανωτικής ετοιμότητας των ΚΚ, σε επαναστατικές συνθήκες να κατευθύνουν τη λαϊκή εξέγερση στην ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.

Μελέτη της ιστορικής πείρας η οποία αποδεικνύει ότι κυριάρχησε η δήθεν διεμβόλιση της αστικής καπιταλιστικής εξουσίας μέσα από τα ίδια τα όργανα της αστικής εξουσίας σε συνεργασία και με τμήματα της αστικής τάξης. Και ενώ, ΚΚ είχαν ως προγραμματικό στόχο το σοσιαλισμό - κομμουνισμό, έβαζαν πάντα κι ένα ενδιάμεσο σκαλοπάτι για την ωρίμανση των δυνάμεων της επανάστασης.

Αυτή η στρατηγική είχε σαν αποτέλεσμα ΚΚ όταν στις χώρες τους διαμορφώθηκαν συνθήκες γενικευμένης οικονομικής κρίσης που οδήγησε σε γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στη συνεχεία σε επαναστατική κατάσταση, να μην ανταποκριθούν στο επαναστατικό τους καθήκον...». Δηλαδή το ΕΑΜ που δημιούργησε τη λαμπρή εποποιία της εθνικής αντίστασης και συσπείρωσε το 90% του λαού, ήταν ένα λάθος μέτωπο γιατί συνεργάστηκε και με αστούς για την απελευθέρωση της Ελλάδας και γιατί καθοδηγήθηκε από ένα ΚΚΕ που δεν ανταποκρίθηκε στο επαναστατικό του καθήκον, γιατί έβαζε «ένα ενδιάμεσο σκαλοπάτι για την ωρίμανση των δυνάμεων της επανάστασης.»!!! Κατ’ επέκταση, λάθος και το ΚΚΣΕ, γιατί συμμάχησε σε αντιφασιστικό μέτωπο με τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της Αγγλίας και νίκησαν τον Χίτλερ!!!

Στο όνομα αυτής της εκτίμησης, ότι το ΕΑΜ δεν αποτελεί καλό παράδειγμα, το ΚΚΕ σήμερα ξορκίζει κάθε ιδέα για μέτωπα για την αντιμετώπιση των σημερινών προβλημάτων της κρίσης, του φασισμού, των ιμπεριαλιστών της Ευρωένωσης και του ΔΝΤ, που, τηρουμένων των αναλογιών, είναι οι σύγχρονοι κατακτητές του λαού μας. Αυτό μας το λέει καθαρά παρακάτω, στην ίδια ομιλία του, ο Γ.Γ. του ΚΚΕ: «Αυτός ο αγώνας διεξάγεται αυτοτελώς από το κόμμα και χωρίς το κόμμα κάθε φορά να υποκύπτει είτε σε πιέσεις οπορτουνιστικών και αστικών δυνάμεων είτε σε πιέσεις ακόμα και των ίδιων των εργατικών - λαϊκών μαζών για λύσεις εδώ και τώρα εντός του συστήματος, πάνω σε προβλήματα που γεννά το ίδιο το σύστημα.

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει στη λογική "τώρα έχουμε κρίση", "τώρα έχουμε πόλεμο", "τώρα έχουμε πραξικόπημα", "τώρα έχουμε ένταση της κρατικής βίας και καταστολής", "τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το φασισμό - ναζισμό", ζητήματα που η ιστορική πείρα τα έχει αναδείξει, να αποσπάται ο καθημερινός πολιτικός αγώνας από τον κύριο επαναστατικό αγώνα». Λέει δηλ: Όχι συμμαχίες και μέτωπα για όλα αυτά. Επομένως ακόμα και το ΕΑΜ ενάντια στο φασισμό καθώς και το αντιδικτατορικό μέτωπο, το ΠΑΜ, που δημιουργήθηκαν τότε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, κακώς έγιναν. Πρώτα αυτοτελώς, μόνο του το κόμμα για την επανάσταση και ως τότε ο λαός να τα βιώνει, με οδυνηρό τρόπο, όλα αυτά!!! Είναι εξοβελιστέες οι συμμαχίες για όλα αυτά που ωριμάζουν τις συνθήκες και τις συνειδήσεις για να γίνεται ορατός ο στόχος της επανάστασης,!!! Ο χωρίς συμμαχίες, αυτοτελής αγώνας του ΚΚΕ που όσο επίμονος και αν είναι, αντικειμενικά, παραπέμπει την επανάσταση και το σοσιαλισμό στο αόρατο μέλλον, για το Γ.Γραμματέα και για το ΚΚΕ σήμερα, είναι το παν!!! Να γιατί δικαίως ανακύπτει η λαϊκή καχυποψία ότι: «αφού δεν παλεύετε για άμεση αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είστε, εμμέσως πλην σαφώς «υπέρ της ΕΕ και άρα υπέρ του μνημονίου». Αυτή η καχυποψία γίνεται βεβαιότητα και με την απάντηση στη σχετική ερώτηση που έδωσε ο Γ.Γ. στην προαναφερόμενη συνέντευξη του στην εφημερίδα «Τα Νέα»: Ερωτ. «Το ΚΚΕ θα πρότεινε άμεση έξοδο από ευρώ και ΕΕ; Αν όχι, πώς απαντάτε στο επιχείρημα πως αφού δεν παλεύετε για άμεση αποδέσμευση είστε εμμέσως πλην σαφώς «υπέρ της ΕΕ και άρα υπέρ του μνημονίου»;

Γ.Γ. «Η αποδέσμευση από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, όπως και από άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, για να είναι υπέρ του ελληνικού λαού κι όχι υπέρ του συστήματος και τμημάτων του κεφαλαίου πρέπει να συνδυάζεται με πρόγραμμα οικονομικής κοινωνικής ανάπτυξης, που προμετωπίδα του θα έχει την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, με την εργατική τάξη, το λαό, στην εξουσία». Δηλαδή κατά το Γ.Γ., η αποδέσμευση από την ΕΕ και την Ευρωζώνη θα γίνει στο αόρατο μέλλον της σοσιαλιστικής Ελλάδας. Αλλά και στην ομιλία του, στο προαναφερόμενο φεστιβάλ της ΚΝΕ, παρέπεμψε την αποδέσμευση από την ΕΕ και από το ΝΑΤΟ, στο ίδιο αδιόρατο μέλλον, λέγοντας: «Η πάλη για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας που θα οδηγήσουν και σε αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, είναι προς όφελος της εργατικής τάξης, του λαού και όχι τμημάτων του κεφαλαίου που επιδιώκουν την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ, το ευρώ, η ακόμα και την πρόσδεσή της σε άλλες συμμαχίες, όπως οι BRICS για τα δικά τους συμφέροντα». Ακόμη και τα δημοψηφίσματα για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τα θέλει ο Γ.Γραμματέας του ΚΚΕ, διότι λέει, ότι σ’ αυτά τίθενται κάλπικα ερωτήματα. Παραγνωρίζει δηλαδή το γεγονός, ότι μέσα από τη διαδικασία των όποιων δημοψηφισμάτων και σε αστικό καθεστώς, μπορούν να αποκαλυφτούν πολιτικές και να προβληθεί και να ωριμάσει καλύτερα και μια πιο ολοκληρωμένη πρόταση. Έτσι στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Πέμπτη 15/9 στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της 81ης ΔΕΘ,σε σχετικό ερώτημαπου του τέθηκε: «Κύριε Κουτσούμπα, θα ήθελα ένα σχόλιο, αν θέλετε, για τις προτάσεις που υπάρχουν για τη διενέργεια δημοψηφίσματος για να φύγουμε από την Ευρωζώνηκαι την ΕΕ», απάντησε: «την προηγούμενη μέρα βλέπεις ότι ακόμα και το ερώτημα που σου βάζει στο δημοψήφισμα είναι κάλπικο». Επομένως, «η πάλη ενάντια στην ΕΕ πρέπει να συνδυάζεται με την πάλη για άλλη εξουσία και οικονομία». Το ΚΚΕ με αυτά τα λεγόμενα του Γεν. Γραμματέα του, μας λέει ότι θα πρέπει να περιμένουμε να έρθει στο απροσδιόριστο μέλλον ο σοσιαλισμός για να γίνει η αποδέσμευση από την Ευρωένωση και το ΝΑΤΟ που σήμερα μας τσακίζουν, με μνημόνια εξαθλίωσης, με τις πολεμικές τους βάσεις και εξέδρες στη χώρα μας που συνιστούν καθημερινό κίνδυνο για τη ζωή μας και για την υπόστασή μας!!! Μας λέει τον παραλογισμό ότι είναι καλύτερα να ζούμε μ’ αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς παρά να φύγουμε από αυτούς χωρίς να έχει έρθει η λαϊκή εξουσία ο σοσιαλισμός που ευαγγελίζεται. Μας λέει ακόμα ότι είναι ένα τίποτα, η όποια αποδέσμευση απ’ αυτούς του οργανισμούς, χωρίς λαϊκή εξουσία και σοσιαλισμό, τη στιγμή που αυτή, η όποια αποδέσμευση αντικειμενικά αδυνατίζει αυτούς τους οργανισμούς και η όλη διαδικασία αποδέσμευσης, δίνει τη δυνατότητα συνειδητοποίησης ευρύτερων λαϊκών μαζών και για την ανάγκη γενικότερων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών, μέχρι και την ανάγκη του σοσιαλισμού στο ορατό μέλλον.

Ο Γενικός Γραμματέας, αντί για όλα αυτά, επιμένει να περιμένουμε το σοσιαλισμό που το κόμμα μόνο του θα τον φέρει, ως έργο μιας πράξης και ως δια μαγείας. Και βέβαια σε όλες τις συνεντεύξεις και ομιλίες που αναφέραμε αλλά και σε πρόσφατη συνέντευξή του (23/9) στο «Real FM», του ζητήθηκε να αναλύσει την πρόταση του ΚΚΕ για την πολιτική διέξοδο από αυτήν την σημερινή βάρβαρη, για το λαό, πολιτική κατάσταση. Συνοπτικά στη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα» ο δημοσιογράφος τον ρώτησε: «Εκλαϊκεύστε μας την πρότασή σας προς τον λαό. Τι πρέπει να κάνουμε και πώς για να αναταχθεί η χώρα και η κατάσταση της εργατικής τάξης;» Η απάντηση που έδωσε ήταν: Σοσιαλισμός τώρα. Συγκεκριμένα είπε:

«Με ημίμετρα και φτιασιδώματα, βλέποντας και κάνοντας, δεν υπάρχει λύση, παρά μόνο επανάληψη πολιτικών, προηγούμενων και σημερινών. Ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος. Απαιτούνται επαναστατικού χαρακτήρα αλλαγές στο κοινωνικό σύστημα, στο κράτος, στους θεσμούς, στην οικονομία, ανατροπές εκ βάθρων. Δηλαδή σε τελευταία ανάλυση σοσιαλιστική οικοδόμηση, απαλλαγμένη όμως από τα λάθη και τις αδυναμίες της πρώτης απόπειρας που γνώρισε η ανθρωπότητα τον 20ο αιώνα». Είπε ότι οι αντικειμενικές συνθήκες είναι ώριμες για το σοσιαλισμό. Το ότι οι υποκειμενικές συνθήκες δεν είναι ώριμες, αυτό δεν τον ώθησε στο να αναλύσει πως θα γίνει ο σοσιαλισμός αφού δεν υπάρχει το αναγκαίο και ικανό υποκείμενο, ο συσχετισμός δυνάμεων για να γίνει η επανάσταση και να εδραιωθεί ο σοσιαλισμός.

Είπε βέβαια, ότι πρέπει να αλλάξει ριζικά και σε όλα τα επίπεδα ο συσχετισμός δυνάμεων. Δεν είπε όμως πως μπορεί να αλλάξει, όταν στον στόχο για σοσιαλισμό άμεσα, δεν μπορεί σήμερα να συσπειρωθεί η αναγκαία και ικανή ανθρώπινη μάζα. Δεν μας είπε επίσης πως είναι δυνατόν, χωρίς τακτικά βήματα, χωρίς τακτική να φθάσουμε στο σοσιαλισμό. Μας είπε βέβαια ότι προτείνει: «σε τελευταία ανάλυση σοσιαλιστική οικοδόμηση, απαλλαγμένη όμως από τα λάθη και τις αδυναμίες της πρώτης απόπειρας που γνώρισε η ανθρωπότητα τον 20ο αιώνα». Δεν μας είπε όμως ποια ήταν αυτά τα λάθη και οι αδυναμίες. Ή για να είμαστε ακριβείς, το κόμμα, το ΚΚΕ, σε μια μπροσούρα της Κεντρικής του Επιτροπής με τα Υλικά της Πανελλαδικής του Συνδιάσκεψης που συνήλθε στις 15 & 16 Ιούλη 1995 με θέμα τις ανατροπές του σοσιαλισμού, περιέγραψε τις εκτιμήσεις του για τους οικονομικούς λόγους, τα οικονομικά λάθη που συνέβαλαν στη ανατροπή του υπαρκτού σοσιαλισμού. Ταυτόχρονα, η ίδια Κεντρική Επιτροπή τότε δεσμεύτηκε ότι θα επιχειρούσε άμεσα να διερευνήσει και τις πολιτικές αιτίες αυτής της ανατροπής. Έχουν περάσει όμως 21 χρόνια!!! από τότε και μέχρι σήμερα, καμιά Κεντρική Επιτροπή του κόμματος δεν έχει κάνει ποτέ καμιά αναφορά πάνω σε αυτήν τη δέσμευση. Όσοι όμως γνωρίζουν τη δομή και λειτουργία του ΚΚΕ, καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται ποτέ η σημερινή ηγεσία του να προβεί σε διερεύνηση των πολιτικών αιτιών των ανατροπών του σοσιαλισμού, γιατί, μέσα από αυτή τη διερεύνηση, θα φανεί ότι βασική πολιτική αιτία ήταν η δομή και λειτουργία των κυβερνητικών κομμουνιστικών κομμάτων στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Μια δομή και λειτουργία που πανομοιότυπα την είχε και την έχει αντιγράψει και την διαφυλάττει ως κόρη οφθαλμού και το ΚΚΕ μέχρι σήμερα. Επομένως η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ ως θιασώτης μιας τέτοιας αιτίας ανατροπής του σοσιαλισμού, θα έπρεπε να αυτοχειριαστεί, αν ήθελε να αναδείξει μια τέτοια βασική αιτία ανατροπής του σοσιαλισμού. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει είναι: Μια τέτοια δομή και λειτουργία του ΚΚΕ, πως μπορεί να εγγυηθεί έναν σοσιαλισμό, χωρίς τα λάθη του παρελθόντος υπαρκτού σοσιαλισμού;

Μετά απ’ όλα αυτά, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, μπορεί να βγαίνει στις εξέδρες και να μιλάει με σηκωμένη την αριστερή γροθιά, όμως δεν μπορεί να πείθει κανέναν για την αδιέξοδη εσωστρεφή πολιτική πρόταση του. Μια πολιτική, που επειδή παραπέμπει τις αναγκαίες σήμερα ανατροπές σε ένα εικονικό μέλλον, δεν ενοχλεί και αντικειμενικά αβαντάρει το σύστημα, γι’αυτό και προβάλλεται από τα αστικά ΜΜΕ, με συνεντεύξεις του Γ.Γ. και άλλων στελεχών του κόμματος. Μπορεί αυτά τα κομματικά στελέχη να ξαναγράφουν την ιστορία, με βάση τη δική τους σημερινή γραμμή για να δικαιώσουν αυτήν την αδιέξοδη γραμμή και να μην αμφισβητηθούν από τη νέα γενιά που δεν την έζησε και δεν την γνώρισε την ιστορία. Μπορεί, γιαυτήν την, αντικειμενικά αβανταδόρικη και μη ενοχλητική για το σύστημα πρακτική τους, να ανταμείβονται αυτά τα στελέχη, με την προβολή και τις αβρότητες των αστών. Είναι βέβαια ένα ζήτημα, πώς, ο Γ.Γ. του ΚΚΕ και τα άλλα στελέχη του που είναι για δεκαετίες - κάποιοι και για 40 χρόνια – μέλη του ΠΓ και της ΚΕ του κόμματος, μπορούν να παραμένουν και τώρα στην καθοδήγηση του, αφού, για τόσες δεκαετίες συνέβαλαν από αυτά τα κορυφαία πόστα, σε μια, κατά τη σημερινή τους άποψη, λάθος πολιτική του;

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η βάση του κόμματος που αγωνιά για το σήμερα και οραματίζεται μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και ένα κομματικό οργανωτικό και πολιτικό δυναμικό, χωρίς σκοπιμότητες, υποκρισίες και υποκειμενισμούς, σίγουρα θα βρει τον τρόπο να τα επιβάλλει.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Η παροχή θα εξαρτάται από τα έσοδα των ταμείων  

Μισή χαρά θα πάρουν  όσοι συνταξιούχοι αποχώρησαν μετά το 2014 και μετά από δύο χρόνια αναμονής ήρθε η σειρά τους να πληρωθούν την εφάπαξ παροχή.

Το ποσό του εφάπαξ για όσους αποχώρησαν μετά την 1/1/2014 θα υποστεί μείωση μεγαλύτερη από 18% λόγω της αλλαγής του τρόπου υπολογισμού που προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου. Όσο περισσότερο χρόνο ασφάλισης έχει κανείς μετά την 1/1/2014, τόσο μεγαλύτερες απώλειες θα μετρήσει στο βοήθημα. Oι ειδικοί εκτιμούν πως για κάθε πλήρες έτος μετά την 1/1/2014 το εφάπαξ θα μειώνεται κατά 1% - 1,5% επιπλέον.

Την πρώτη γλυκόπικρη γεύση θα πάρουν 2.500 συνταξιούχοι του Δημοσίου που είχαν υποβάλει αίτηση συνταξιοδότησης από τον Ιανουάριο έως τις αρχές  Φεβρουαρίου του 2014.

Το νέο εφάπαξ έχει δύο σκέλη και θα υπολογίζεται με μεικτό τρόπο σύμφωνα με την διευκρινιστική εγκύκλιο που απέστειλε στα ταμεία πρόνοιας ο υφυπουργός κοινωνικής ασφάλισης κ. Τάσος Πετρόπουλος.

Επίσης διευκρινίζεται ότι τα εφάπαξ θα υπολογίζονται με βάση την τελευταία 5ετία πριν από την αποχώρηση από την υπηρεσία αντί της 5ετίας που προηγείται του έτους 2013. Η επαναφορά της παλαιότερης βάσης υπολογισμού κρίθηκε αναγκαία για να μην μπλοκάρει και πάλι η διαδικασία, δηλαδή για να μη χρειαστεί οι δικαιούχοι να καταθέσουν νέα δικαιολογητικά και οι υπάλληλοι του ταμείου πρόνοιας να υπολογίσουν από την αρχή το ύψος του εφάπαξ. Για παράδειγμα, για ασφαλισμένο με τελευταία ημέρα υπηρεσίας-μισθοδοσίας την 30ή-4-2015 η πενταετία καταλαμβάνει το διάστημα από την 1η-5-2010 έως τις 30-4-2015.

Ο υπολογισμός της εφάπαξ παροχής έως τις 31/12/2013 γίνεται με βάση το 60% των αποδοχών της τελευταίας 5ετίας. Για τους μισθωτούς και για τους αυτοτελώς απασχολούμενους με εισφορά ύψους διάφορου του 4% ή με σταθερό ποσό εισφοράς το ποσοστό αναπλήρωσης 60% θα αναπροσαρμόζεται αναλογικά ως προς το ύψος της εισφοράς, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα και κατόπιν σύμφωνης γνώμης της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής. Με τη νεότερη διάταξη διευκρινίζεται ότι το ως άνω αναπροσαρμοσμένο ποσοστό δεν μπορεί να υπερβαίνει το 100%.

Για τα χρόνια μετά το 2014 ισχύει εντελώς νέο σύστημα με μαθηματικό τύπο που οδηγεί σε επιστροφή εισφορών με ή χωρίς προσαύξηση ανάλογα με τα ετήσια έσοδα του αντίστοιχου Ταμείου Πρόνοιας. Όπως εξηγούν ειδικοί, αν τα έσοδα μιας χρονιάς είναι αυξημένα έναντι της προηγούμενης, τότε το εφάπαξ δίνεται με προσαύξηση.
 
Το υπουργείο καλεί τα Διοικητικά Συμβούλια των φορέων πρόνοιας, που δεν έχουν ήδη αποφασίσει και υποβάλει την πρότασή τους για τον προσδιορισμό του ποσοστού αναπλήρωσης, αφού λάβουν υπόψη τους και την προαναφερόμενη νεότερη διάταξη κατά τη λήψη της σχετικής απόφασής τους, να υποβάλουν άμεσα την πρότασή τους, προς αποφυγή περαιτέρω καθυστερήσεων στη χορήγηση των εφάπαξ παροχών στους δικαιούχους.

Το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης καταλαμβάνει τους ασφαλισμένους όλων των Τομέων του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων (Τομέας Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων, Τομέας Πρόνοιας Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ., Τομέας Πρόνοιας Ορθόδοξου Εφημεριακού Κλήρου της Ελλάδος, Τομέας Πρόνοιας Προσωπικού Εμπορικών, Βιομηχανικών, Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων του Κράτους, Τομέας Πρόνοιας Προσωπικού Ταμείου Νομικών και Τομέας Πρόνοιας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων), τους ασφαλισμένους στο καθεστώς του ν. 103/1975 και τους ασφαλισμένους στον Ειδικό Λογαριασμό Πρόνοιας Προσωπικού του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Η DEUTSCHE BANK ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ

ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΥΦΕΣΗ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η Ελλάδα, σε πρόσφατη έρευνα του World Economic Forum βρέθηκε στον πάτο, σχεδόν, της ανταγωνιστικότητας και συγκεκριμένα στην 86η θέση ανάμεσα σε 140 κράτη.  

Ο όρος ανταγωνιστικότητα σίγουρα δεν είναι ο καταλληλότερος ως κριτήριο μέτρησης της οικονομικής αποδοτικότητας χωρών. Σίγουρα, η έννοια της παραγωγικότητας είναι πολύ καλύτερη για τέτοιου είδους συγκρίσεις, αν και οφείλω να πω ότι η Αριστερά δεν τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση σε τέτοιες έννοιες και ολίγον κατανοεί την αξία και τη σημασία τους για την δυνατότητα ευημερίας ενός λαού.  

Σε κάθε περίπτωση πάντως μια οικονομία που δεν διαθέτει αξιόλογη παραγωγικότητα και ταυτόχρονα δεν μπορεί να την αυξάνει με ικανοποιητικούς ρυθμούς, χάνει συνεχώς έδαφος και μαζί βλέπει να μειώνεται, σχετικά και συχνά απόλυτα, το επίπεδο ζωής και του λαού της.  

Αυτήν την τραγωδία ζει όλα τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα τα μνημονιακά, η πατρίδα μας.  

Η Ελλάδα μέσα στην ευρωζώνη και πολύ περισσότερο με τα μνημόνια στο σβέρκο της δεν έχει κανένα μέλλον.  

Κανένα μέλλον, επίσης, δεν έχει η ευρωζώνη, η οποία, βυθισμένη σε πολιτικές λιτότητας και απορρυθμίσεων, βλέπει να πνίγεται σε παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα και σε όλο και ευρυνόμενες ανισότητες ανάμεσα στα κράτη μέλη της και στο εσωτερικό τους, με την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλί να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.  

Χαρακτηριστικές από αυτήν την άποψη είναι οι μεγάλες διακυμάνσεις αυτής της περιόδου ανάμεσα στα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων των κρατών μελών, ένα πολύ κρίσιμο μέγεθος για τις οικονομίες των χωρών.  

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΕΥΡΩ!  

Είναι άκρως εντυπωσιακό ότι το Γερμανικό επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου είναι αρνητικό, της τάξης του -0,14%.  

Αυτό σημαίνει ότι για να δανείσεις το Γερμανικό δημόσιο πρέπει να το πληρώνεις και από πάνω και το αξιοθαύμαστο είναι ότι και η χρηματοδότηση της Γερμανίας κάτω από αυτούς τους υπερπρονομιακούς όρους είναι απεριόριστη.  

Την ίδια ώρα η Ελλάδα αδυνατεί να βγει στις αγορές για να δανεισθεί, αφού το αντίστοιχο επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου της πετάει στον ουρανό και κινείται στο 8,28%!  

Στο μεταξύ το αντίστοιχο επιτόκιο της Πορτογαλίας είναι και αυτό αρκετά ψηλό της τάξης του 3,37%, ακολουθεί το επιτόκιο της Ιταλίας στο 1,21%, της Ισπανίας περίπου στο 0,91%, της Ιρλανδίας στο 0,34% κλπ.  

Οι διακυμάνσεις και οι διαφορές ανάμεσα στις επιτοκιακές αποδόσεις, όπως βλέπουμε, είναι πολύ μεγάλες και είναι απολύτως ζωτικές και κρίσιμες για την πορεία των οικονομικών.  

Το ευρώ μπορεί τυπικά να είναι ενιαίο αλλά στην πράξη το ευρώ δεν αποτιμάται το ίδιο σε όλες τις οικονομίες και για όλα τα κράτη. Ορισμένα κράτη δανείζονται με υπερπρονομιακούς όρους σε ευρώ, ενώ οι τράπεζες τους δανείζουν τις επιχειρήσεις των χωρών αυτών με μηδενικά, σχεδόν, επιτόκια, ενώ άλλα κράτη της ευρωζώνης δεν μπορούν να δανεισθούν σε ευρώ ή δανείζονται με υψηλά, ασύμφορα και μη ανταγωνιστικά επιτόκια, ενώ με πολύ υψηλά επιτόκια χρηματοδοτούνται, αν χρηματοδοτούνται και οι επιχειρήσεις αυτών των χωρών.  

Το ευρώ μπορεί να είναι ένα, αλλά δεν έχει την ίδια αξία σε όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Στην πραγματικότητα και ουσιαστικά, έχουμε τόσα ευρώ όσα και τα κράτη μέλη της!  

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ  

Αυτός είναι από τους βασικούς λόγους που η ευρωζώνη και το ευρώ προκαλούν και θα συνεχίσουν με ακόμα μεγαλύτερη ένταση να προκαλούν, όλο και ευρυνόμενες ανισότητες ανάμεσα στις οικονομίες και στα κράτη μέλη τους.  

Γι' αυτό αλλά και για μια σειρά πρόσθετες αιτίες, η Ελλάδα συνεχώς θα οπισθοχωρεί και θα χάνει έδαφος σε ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα εντός της ευρωζώνης, χωρίς να μπορεί, ως ο πλέον αδύναμος κρίκος, να αντιμετωπίσει τα ογκούμενα αδιέξοδα, παρά μόνο, με την ριζοσπαστική μετάβαση σε εθνικό νόμισμα.  

Όπως αυτό θα συμβαίνει, σε εκείνο ή τον άλλο βαθμό, και με όλες τις πιο αδύναμες οικονομικά χώρες, οι οποίες για να σταθούν μέσα στο πλαίσιο, στην πραγματικότητα φυλακή, της ευρωζώνης, θα πρέπει να συρρικνώνουν συνεχώς μισθούς και συντάξεις, καταδικάζοντας παράλληλα σε στασιμότητα τις οικονομίες τους και συνολικά την οικονομία της ευρωζώνης.  

Αυτή η αρνητική πορεία είναι προφανές ότι θα επιφέρει, με την πάροδο του χρόνου, όλο και μεγαλύτερα πλήγματα και στις ηγετικές οικονομίες του ευρωζωνικού χώρου.  

Πολύ περισσότερο, μάλιστα, που και οι χώρες με την υψηλότερη παραγωγικότητα εντός του ευρώ, βλέπουν, έτσι κι αλλιώς, τη θέση τους να επιδεινώνεται έναντι των τίγρεων της Νοτιοανατολικής Ασίας που εμφανίζουν μια καλπάζουσα οικονομική δυναμική.  

Η ΑΡΡΩΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ  

Χαρακτηριστικές προς τούτο είναι οι πρωτοφανώς δυσμενείς οικονομικές εξελίξεις στη Γερμανία, οι οποίες έχουν στο επίκεντρο τους τις τράπεζες και ειδικότερα την Deutsche Bank.  

Δεν υπάρχει παρανομία, δεν υπάρχει σκάνδαλο, δεν υπάρχει αθέμιτη κερδοσκοπική πρακτική που η Deutsche Bank να μην έχει διαπράξει.  

Σήμερα, αυτή η Zombie Bank απειλεί να καταστεί μια νέα Lehman και με τα ανοίγματα της (τα παράγωγα που έχει ''επενδύσει'' αντιπροσωπεύουν 10 φορές το Γερμανικό ΑΕΠ και 5 το ευρωπαϊκό) να συμπαρασύρει στην κατάρρευση όχι μόνο το άρρωστο γερμανικό τραπεζικό σύστημα ούτε μόνο τις τράπεζες των δύο περισσότερων βυθισμένων σε τραπεζική κρίση χωρών, της Ιταλίας και Πορτογαλίας αλλά όλης της Ευρώπης.  

Η Γερμανική ευρωζώνη δεν μοιάζει να έχει μέλλον αλλά ούτε και η ΕΕ της αγοράς και των πολυεθνικών.  

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ  

Η Ελλάδα μετά την ''σοσιαλιστική'' μνημονιακή κυβέρνηση του ΓΑΠ, μετά τη δεξιά μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά και τώρα με την μεταλλαγμένη νεομνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα της δήθεν ''πρώτης φοράς Αριστεράς'' συνεχίζει να βιώνει μια τραγωδία, η οποία διαρκώς επιδεινώνεται.  

Τα περί ανάπτυξης στη χώρα μας αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός, μετά και τις αναθεωρήσεις από την Eurostat των σχετικών προβλέψεων για το 2016 και το 2017, ενώ τα περί δίκαιης ανάπτυξης συνιστούν ανέκδοτο.  

Η αύξηση φόρων και κυρίως εισφορών σε μικρές επιχειρήσεις, μικρούς επαγγελματίες και στους μικρομεσαίους αγρότες οδηγούν τα λουκέτα σε ρεκόρ τριετίας. Τα έσοδα από λιανικές πωλήσεις αλλά και τον τουρισμό εμφανίζονται μειωμένα, ενώ παραδόξως μειώνονται και οι εξαγωγές.  

Το νέο υπερταμείο ασφάλισης (ΕΦΚΑ) εμφανίζει από την ίδρυση του ένα έλλειμμα τουλάχιστον 3 δισ, απειλώντας νέα μείωση συντάξεων, ενώ οι στόχοι για τα φορολογικά έσοδα συγκρατούνται, ενώ μόνο οι μισοί εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στην εφορία.  

Η Ελλάδα, με μειωμένη ιστορικά ανταγωνιστικότητα, έτσι κι' αλλιώς, δεν μπορούσε ακόμα και υπό ''φυσιολογικές'' συνθήκες να κρατηθεί μέσα στην ευρωζώνη, παρά μόνο, γιγαντώνοντας μια ''φούσκα'' χρεών.  

Μια Ελλάδα, όμως, που είναι πιεσμένη με τη μνημονιακή μπότα, μόνο ως αυτοκτονία μπορεί να θεωρηθεί η παραμονή της στην ευρωζώνη στη θηλιά νεοφιλελεύθερων επιλογών.  

Το πραγματικό δίλημμα της περιόδου είναι τι θα προλάβει να γίνει: η Ελλάδα να φύγει από την ευρωζώνη και να δώσει στην τελευταία τη χαριστική βολή ή η ευρωζώνη να διαλυθεί ,συμπαρασύροντας στο εθνικό νόμισμα και τη χώρα μας.  

Αυτό το δίλημμα και την αυτονόητη απάντηση του πρέπει να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους τώρα και να κάνουμε τις αντίστοιχες πολιτικές επιλογές πριν να είναι αργά.  

Ν.Ζ 

πηγη: iskra.gr

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ*

Το λεγόμενο πόρισμα της διορισμένης από τους δανειστές Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τα εργασιακά, όσο κι αν ο υπουργός Εργασίας προσπαθεί να το παρουσιάσει ως αμυντικό εργαλείο απόκρουσης των απαιτήσεων που θέτουν οι δανειστές, στην ουσία αποτελεί «Δούρειο Ίππο» για την αποδοχή και την εφαρμογή τους από την κυβέρνηση.

Αυτό το πόρισμα στην πραγματικότητα κατοχυρώνει και επεκτείνει την υπάρχουσα μνημονιακή «ζούγκλα» στην αγορά εργασίας. Σε ορισμένα, μάλιστα, σημεία του, όπως για τη διαιτησία, την αντιπροσωπευτικότητα των σωματείων, τις ομαδικές απολύσεις, τον κατώτατο μισθό των νέων και την ολιγόωρη ή μηδενική εργασία, υιοθετεί πλήρως τις απαιτήσεις των δανειστών και του ΣΕΒ για ακόμα πιο φτηνούς και κακοπληρωμένους, ακόμα πιο «ευέλικτους», ακόμη πιο ανασφαλείς εργαζομένους (ιδιαίτερα μάλιστα όσο αφορά στους νέους εργαζομένους).

Συγκεκριμένα:

1. Η επιτροπή Εμπειρογνωμόνων ανοίγει – και μάλιστα ομόφωνα - νέο κύκλο αμφισβήτησης της δυνατότητας των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων για τη μονομερή προσφυγή τους στη διαιτησία, στην περίπτωση μη συμφωνίας των εργοδοτών για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι με την 2307/2014 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκαν μη συμβατές με το σύνταγμα οι μνημονιακές διατάξεις, οι οποίες είχαν αφαιρέσει αυτή τη δυνατότητα από τα εργατικά συνδικάτα. Εάν, όμως, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στερηθούν αυτό το δικαίωμα, τότε στην πράξη δεν θα υφίστανται συλλογικές διαπραγματεύσεις.

2. Επίσης η επιτροπή εμπειρογνωμόνων θεωρεί ότι μία συλλογική σύμβαση εργασίας μπορεί να επεκτείνεται σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου που αφορά, μόνο εφόσον η συνδικαλιστική οργάνωση που την υπέγραψε καλύπτει το 50% των εργαζομένων της διαπραγματευτικής μονάδας του κλάδου/επαγγέλματος, αλλά και πάλι με πολλές εξαιρέσεις, που αφορούν την κατάσταση της επιχείρησης. Δεδομένης, όμως, της πολύ μικρής συμμετοχής των εργαζομένων της χώρας μας στα συνδικάτα, που τα εγγεγραμμένα μέλη τους δεν υπερβαίνουν στον ιδιωτικό τομέα σε καμία περίπτωση το 50% της επιχείρησης ή του κλάδου, αυτό που προκύπτει είναι ότι η όποια συλλογική σύμβαση υπογραφεί θα αφορά έναν πολύ μικρό αριθμό εργαζομένων.

3. Στο θέμα που αφορά τις ομαδικές απολύσεις, οι «εμπειρογνώμονες» θέτουν εμμέσως μεν πλην σαφώς ακόμη και θέμα μηδενικού ωραρίου, δηλαδή, αντί να γίνουν ομαδικές απολύσεις, να θεσπιστεί εργασία μειωμένου ή και μηδενικού ωραρίου και ο εργαζόμενος να λαμβάνει απλά ένα επίδομα ανεργίας από το Δημόσιο για τις ώρες που δεν μπόρεσε να εργαστεί, στέλνοντας τους μισθούς στα τάρταρα ανεβάζοντας την ελαστικότητα της εργασίας στα ύψη και μετακυλώντας το κόστος από τις επιχειρήσεις στο κράτος και στους φορολογούμενους.

4. Για την επίμονη απαίτηση των δανειστών να καταργηθεί η προέγκριση από κρατική αρχή των ομαδικών απολύσεων και να τις κάνει ασύδοτα η επιχείρηση προτείνουν αυτό να συζητηθεί μετά την έκδοση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, στο οποίο όμως ο εισηγητής έχει αποφανθεί υπέρ της άποψης των δανειστών και των μεγάλων επιχειρήσεων.

5. Σε σχέση με τον μειωμένο κατώτατο μισθό των 511 ευρώ μικτά μηνιαία (420 καθαρά) για τους νέους εργαζόμενους κάτω από 25 ετών που επιβλήθηκε με το 2^ο μνημόνιο, όλοι οι εμπειρογνώμονος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προτείνουν να παραμείνει για ορισμένο ή αόριστο χρόνο αυτή η αντεργατική διάταξη σε βάρος των νέων, ανοίγουν παράθυρο να μειωθεί ακόμα περισσότερο προτείνοντας γι’ αυτούς ένα «υποκατώτερο» μισθό, ενώ έχουν διχογνωμία, εάν η εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας για τον κατώτατο μισθό θα υπογράφεται από τους εργατικούς και εργοδοτικούς φορείς ή εάν ο κατώτερος μισθός θα ορίζεται με κυβερνητική απόφαση.

Η κυβέρνηση δεν έχει «κόκκινες γραμμές» απέναντι στις θρασύτατες απαιτήσεις των δανειστών για μια νέα υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων και των μισθών και για την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Κι αυτό συμβαίνει, επειδή ούτε έχει, ούτε θέλει να έχει μια εναλλακτική λύση απέναντι στη χρηματοδότηση και τα μνημόνια τους, με έξοδο από την Ευρωζώνη και έκδοση εθνικού νομίσματος, που θα συνοδεύεται από διαγραφή χρέους και αναπτυξιακό φιλολαϊκό πρόγραμμα. Επομένως και πάλι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα υποχωρήσει στους εκβιασμούς των δανειστών, όπως έκανε με τις μειώσεις των συντάξεων, τη φορολεηλασία και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Το μόνο αποτελεσματικό ανάχωμα, που μπορεί να στηθεί απέναντι στη νέα εργασιακή «κατεδάφιση», είναι οι ενωτικοί, μαζικοί και συντονισμένοι αγώνες των εργαζομένων και του λαού για την απόκρουση των βάρβαρων μνημονιακών πολιτικών και για τη μεγάλη αντιμνημονιακή ανατροπή.

*Μέλος της ΠΓ της ΛΑΕ, πρώην αν. Υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης

πηγη: iskra.gr