Μία ολόκληρη εβδομάδα έχει περάσει από τότε που βυθίστηκε το δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη ΙΙ» και εκτός από το μαζούτ στην επιφάνεια της θάλασσας και τις ακτές στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής και της Σαλαμίνας, η κατάσταση στο βυθό μοιάζει εξίσου συγκλονιστική.

Εικόνες που έδωσε στη δημοσιότητα η οργάνωση «Αρχιπέλαγος» δείχνουν τον βυθό της Σαλαμίνας. Το πετρέλαιο έχει «κολλήσει» στο βυθό, σε συμπαγή μεγάλα κομμάτια.

Μέχρι αυτή την ώρα έχει γίνει γνωστό πως κομμάτια από το μαζούτ έχουν φτάσει μέχρι το Λαγονήσι. Συσσωματώματα πετρελαίου είχαν εντοπιστεί και σε παραλίες της Σαρωνίδας. Στο «Μικρό Καβούρι» και «Μεγάλο Καβούρι» εμφανίζονται περιοδικά αραιά ψήγματα πετρελαίου.

Δείτε το βίντεο από το βυθό:

Πηγή: newsbeast.gr

O δισεκατομμυριούχος ιδρυτής και ιδιοκτήτης της Amazon, Τζεφ Μπέζος, και ο μιντιακός νεο-βαρόνος Βαγγέλης Μαρινάκης έχουν κάτι κοινό. Και οι δύο αγόρασαν δύο ναυαρχίδες του Τύπου που βρίσκονταν σε τραγική οικονομική κατάσταση.

Ο πρώτος τη Washington Post το 2013 αντί 250 εκατ. δολαρίων και ο δεύτερος τον ΔΟΛ φέτος. Ο Β. Μαρινάκης πλήρωσε 22.892.600 ευρώ, ποσό αναλογικά υψηλό αν συγκρίνουμε την κυκλοφορία της Post με την αντίστοιχη των εντύπων του πρώην ΔΟΛ.

Ας δούμε πώς ο καθένας μίλησε για πρώτη φορά στους εργαζόμενούς του μετά την εξαγορά, ποιο όραμα προσπάθησε να μεταδώσει, ποιες γενικές κατευθύνσεις έδωσε στους δημοσιογράφους του, ακόμα και ποια αισθητική αποπνέουν τα λόγια και το ύφος του. Η ομιλία του Β. Μαρινάκη δημοσιεύθηκε στο Βήμα ,ενώ ρεπορτάζ για τις παρόμοιες ομιλίες του Τζεφ Μπέζος δημοσιεύτηκαν εδώ κι εδώ.

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης μίλησε την Πέμπτη 14/9 στους εργαζόμενους του Βήματος, των Νέων, των περιοδικών και των ψηφιακών μέσων του ομίλου Alter Ego του οποίου είναι πρόεδρος. Κρίνοντας από τη δομή της ομιλίας του, υποθέτουμε ότι ήταν γραπτή. Ο Τζεφ Μπέζος μίλησε χωρίς σημειώσεις, αφιερώνοντας ένα διήμερο για τις συναντήσεις του με τους δημοσιογράφους της Washington Post, απαντώντας στις ερωτήσεις τους και ακούγοντας τις ανησυχίες και τις απόψεις τους.

Ο Β. Μαρινάκης έπλεξε το εγκώμιο των δύο ιστορικών εφημερίδων του, που «ήταν πάντα το βήμα της Δημοκρατίας, με σταθερότητα και μαχητικότητα, αλλά χωρίς μίσος, λαϊκισμό και φανατισμό».

«Το τέλος μιας επιχείρησης έρχεται όταν υμνεί κανείς τα περασμένα μεγαλεία της, ιδίως όταν πρόκειται για τη Washington Post που διαθέτει ένα τόσο ένδοξο παρελθόν», είπε ο Μπέζος.

Σήμερα, είπε ο Β. Μαρινάκης, «τις μεγάλες ευκαιρίες τις ανοίγουν «το όραμα, η εξωστρέφεια, η δημιουργικότητα και η προσαρμοστικότητα στις νέες συνθήκες». Στόχος του είναι «το Βήμα και τα Νέα να βρίσκονται στην κορυφή της δημοσιογραφικής ποιότητας και της κυκλοφορίας στοχεύοντας όμως και στην οικονομική βιωσιμότητά τους».

Δύο ήταν οι κύριες συμβουλές που έδωσε ο Μπέζος στο προσωπικό της εφημερίδας του: «Να δίνετε προτεραιότητα στους αναγνώστες, όχι στους διαφημιστές. Να μη γράφετε για να εντυπωσιάσετε ο ένας τον άλλον. Και πάνω απ’ όλα να μην είστε βαρετοί».

Επανειλημμένα ο Τζεφ Μπέζος αναφέρθηκε στη σημασία της ερευνητικής δημοσιογραφίας (ένα είδος που στην Ελλάδα βρίσκεται υπό εξαφάνιση) και δήλωσε ότι είναι έτοιμος να αντισταθεί στις πιέσεις που ίσως δεχτεί για τα ρεπορτάζ που κάποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι θα θελήσουν να καταπνίξουν.

Ο Β. Μαρινάκης τόνισε ότι θα υποστηρίξει τους συνεργάτες του και στον Τύπο, όπως έχει κάνει και στις άλλες του δραστηριότητες: «στη ναυτιλία, τον αθλητισμό, την τοπική αυτοδιοίκηση […]. Μέχρι σήμερα σε όλους τους τομείς που έχω ασχοληθεί έχουμε κερδίσει». Με άλλα λόγια, εμπιστευθείτε με γιατί είμαι ο νικητής.

Ο Τζεφ Μπέζος δήλωσε ότι δεν έχει γνώμη για όλα τα ζητήματα: «Δεν ξέρω πολλά για πράγματα, π.χ. για τη Συρία ή την εξωτερική μας πολιτική. Πολύ ευχαρίστως αφήνω τους ειδικούς να εκφράζουν την άποψή τους γι’ αυτά».

Αδιευκρίνιστο παραμένει το όραμα του Β. Μαρινάκη για τις «νέες συνθήκες». Ο Τζεφ Μπέζος το συγκεκριμενοποίησε, επαναλαμβάνοντας πολλές φορές ότι η ταμπλέτα θα είναι το νέο όχημα για να προσεγγιστεί μια νέα γενιά αναγνωστών. Η χάρτινη έκδοση της Post θα παραμείνει για πολλά χρόνια, διαβεβαίωσε, αλλά η ταμπλέτα μπορεί να προσφέρει στους αναγνώστες μια εικόνα και μια αίσθηση παρόμοια με εκείνη του παραδοσιακού τυπωμένου χαρτιού. H «καθημερινή ιεροτελεστία» της ανάγνωσης της εφημερίδας μπορεί να μεταφερθεί στην ταμπλέτα, μέσα από μια «δέσμη», ένα «πακέτο» και όχι μέσα από ένα μεμονωμένο άρθρο ή ρεπορτάζ.

Πολλές φορές ο Τζεφ Μπέζος αναφέρθηκε στους νέους: «Κάθε επιχείρηση πρέπει να μένει για πάντα νέα… Αν η βάση των πελατών σου γερνάει μαζί με την εταιρεία σου, τότε γίνεσαι είδος προς εξαφάνιση».

Με προτροπές που παραπέμπουν περισσότερο στο ποδόσφαιρο παρά στη δημοσιογραφία έκλεισε την ομιλία του ο πρόεδρος της Alter Ego:

«Έχετε το μέσο, έχετε την ευθύνη, διαχειριστείτε τα λοιπόν με τον καλύτερο τρόπο, στην ίδια γραμμή και με τις ίδιες αρχές που πορευτήκατε όλα αυτά τα χρόνια.

Και αποδείξτε για άλλη μια φορά ότι είμαστε η καλύτερη ομάδα!

Ξέρουμε όλοι μας ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά ότι ο μαχητής επιβιώνει και προχωράει μπροστά.

Με όραμα, προγραμματισμό, σκληρή δουλειά και σύμπνοια μεταξύ μας θα προχωρήσουμε και θα ανέβουμε στην κορυφή.

Είμαι σίγουρος ότι θα είμαστε οι μεγάλοι ΝΙΚΗΤΕΣ».

Σκληρός καπιταλιστής ο ένας, σκληρός καπιταλιστής και ο άλλος, διαφορετικού βέβαια βεληνεκούς. Μια ρουτινιάρικη, ομιλία με κοινότοπες, χιλιοειπωμένες προτροπές από τη μια πλευρά, μια συνειδητή επικοινωνιακή «επιχείρηση γοητεία» από την άλλη.

Πηγή: kommon.gr

«Η κατάργηση των μετρητών (…) θα πρέπει να εκληφθεί ως μακροπρόθεσμο σχέδιο και δεν συνιστά άμεση μετατόπιση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά.(…) Η διαδικασία κατάργησης θα ήταν πιο ελκυστική εάν βασιζόταν σε μεμονωμένες επιλογές των καταναλωτών και στη βάση κέρδους- κόστους -καθώς- φαίνεται εξ ολοκλήρου ακίνδυνη -ωστόσο- χρειάζεται προσαρμογή (και) σε πολιτικό επίπεδο. -Κι αυτό γιατί- μπορεί να υπάρξουν δικαιολογημένες αντιρρήσεις. (…) Η δυσαρέσκεια των οικογενειών και των μικρών επιχειρήσεων μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές εντάσεις (…) επομένως, σε απώλειες- όσον αφορά- το ΑΕΠ. (…) Σε κάθε περίπτωση,  -η προσπάθεια-  να επιβληθεί η κατάργηση με διάταγμα πρέπει να αποφευχθεί, δεδομένης της δημοφιλίας των μετρητών. Χρειάζεται ένα στοχευμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης ώστε να αρθεί η καχυποψία σχετικά με την κατάργηση».

Αυτά είναι μερικά μόνο απ’ όσα επεσήμανε σε Έκθεσή  του («The Macroeconomics of De- Cashing» )το ΔΝΤ στις 27/3/2017.

***

Η συζήτηση για την κατάργηση των συναλλαγών με μετρητά εισήλθε δυναμικά στο προσκήνιο τα τελευταία 2 χρόνια, μεσούσης της παγκόσμιας ύφεσης και με ένα γιγάντιο χρέος να εκκρεμεί.  Έπειτα από την αποτυχία των μέτρων που πάρθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα (ποσοτική χαλάρωση, κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με κρατικά κονδύλια από τις ΚΤ κ.ά.), άρθρα «ειδικών» που μιλούν για «οικονομική επανάσταση», αναλύσεις και σωρεία διαφημιστικών μηνυμάτων από τράπεζες κατέκλυσαν τον δημόσιο λόγο. Ως επιστέγασμα αυτών, ήλθαν στη συνέχεια οι επισημάνσεις στο Νταβός της Ελβετίας πέρυσι και φέτος, περί του επωφελούς, όπως υποστήριξε η πρόεδρος του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αναγκαίου και αναπόφευκτου χαρακτήρα αυτής της εξέλιξης.

Βέβαια, δεν προσδιορίστηκε σχεδόν από κανέναν ποιος θα… ωφεληθεί από την κατάργηση των μετρητών. Λέμε σχεδόν από κανέναν, γιατί, σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε κατά τη διάρκεια του World Economic Forum στέλεχος της Morgan Stanley, μέσω της κατάργησης δίνεται η δυνατότητα, σε περιόδους κρίσεων ρευστότητας και φερεγγυότητας, επιβολής μεγαλύτερων αρνητικών επιτοκίων. Πρακτική, η οποία ευελπιστούν ότι θα ωθήσει τους πολίτες να ξοδέψουν ευκολότερα και περισσότερο τα χρήματα τους. Μιας και στην πραγματική οικονομία το επιτόκιο είναι εκείνο το ποσοστό που απεικονίζει την απόδοση (κέρδος) που έχει κάποιος (λόγου χάρη η τράπεζα) που δανείζει χρήματα σε κάποιον άλλον (δανειολήπτης) ή αντίστοιχα ο καταθέτης που αποταμιεύει τα χρήματά του στην τράπεζα.

Όμως, τι συμβαίνει όταν η τράπεζα ή το κράτος δεν θέλουν να μένουν τα χρήματα μέσα στις τράπεζες αλλά να κινούνται στην αγορά, δηλαδή στις επιχειρήσεις;

Πολύ απλά ρίχνουν τα επιτόκια μέχρι εκείνα να φτάσουν στο μηδέν ή και σε αρνητικά νούμερα. Κάτι που σημαίνει ότι όποιος έχει καταθέσεις στην τράπεζα, με την επιβολή αρνητικού επιτοκίου πληρώνει την τράπεζα για να του φυλάξει τα χρήματά του. Παραδείγματος χάρη, ένα αρνητικό επιτόκιο της τάξης του -5% θα έχει ως αποτέλεσμα σε έναν χρόνο κάποιος να πάρει 95 σεντς για κάθε ένα ευρώ που έχει στην τράπεζα.

Βάζοντας, δηλαδή, τα χρήματά σου σε ένα ασφαλές μέρος, όπως για παράδειγμα σε μια ΚΤ ή σε κάποιο κρατικό ομόλογο, αυτόματα χάνεις λίγα από αυτά.

Το ομολογούσε άλλωστε και το στέλεχος του ΔΝΤ, Alex Kireyef: «(…)Η κατάργηση των μετρητών», έγραφε, «πρέπει να βελτιώσει τον μηχανισμό μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής. Με τα περισσότερα χρήματα να έχουν τη μορφή μεταβιβάσιμων καταθέσεων, οι ΚΤ θα είναι σε θέση να ασκήσουν επιρροή στους όρους  ρευστότητας και στις πιστώσεις καλύτερα με την πολιτική επιτοκίου τους». Ενώ αποκαλυπτικό ήταν και το σχόλιο των «Financial Times» πριν από λίγο καιρό, το οποίο υποστήριζε ότι «η ύπαρξη μετρητών περιορίζει την ικανότητα των ΚΤ να ενισχύσουν μια οικονομία που είναι σε ύφεση».

«Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν», εξηγούσε ο Πολ Μέισον στην εφημερίδα “Guardian”, «ότι αυτά τα μέτρα οδήγησαν στην ολοένα και αυξανόμενη δημοφιλία των μετρητών (…). Μια έρευνα της Τράπεζας της Αγγλίας δείχνει ότι η ζήτηση σε μετρητά αυξήθηκε γρηγορότερα από ό,τι το ΑΕΠ σε πολλές χώρες. Επομένως, οι κεντρικές τράπεζες αντιμετωπίζουν μια επιπλέον πρόκληση: πώς να επιβάλουν τα αρνητικά επιτόκια στα ίδια τα μετρητά.

Τεχνολογικά, δεν μπορείς. Εάν οι άνθρωποι κρατούν τις οικονομίες τους σε φυσικό νόμισμα, αυτό διατηρεί την αξία του και σε περιόδους αποπληθωρισμού. Η αγοραστική δύναμη των αποταμιευμένων μετρητών αυξάνεται, ακόμα κι αν η αξία των μετοχών και των τραπεζικών καταθέσεων μειώνεται. (…) Η άφιξη των αρνητικών επιτοκίων για τις τράπεζες, από κοινού με κάποιους νέους κανόνες που επιτρέπουν στις κυβερνήσεις να κατάσχουν καταθέσεις πάνω από ένα προστατευόμενο κατώτατο όριο, είναι σίγουρο ότι θα αυξήσουν την ευαισθητοποίηση των καταθετών σχετικά με την αξία των μετρητών και θα ενθαρρύνουν σοβαρές εκκλήσεις για την κατάργησή τους.

Εάν συμβεί αυτό, θα είναι η έσχατη απόδειξη της εξουσίας των οικονομικών πάνω στους ανθρώπους» 

(https://www.theguardian.com/commentisfree/2016/feb/15/crime-terrorism-and-tax-evasion-why-banks-are-waging-war-on-cash).

***

Στις αρχές του χρόνου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να «διερευνήσει τη σημασία των ενδεχόμενων ανώτατων ορίων στις πληρωμές με μετρητά», προκειμένου να εφαρμοστούν διαπεριφερειακά μέτρα το 2018.

Τα μέγιστα όρια στις συναλλαγές με μετρητά υπάρχουν ήδη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και η γενική τάση είναι προς τα κάτω.

Το 2011, η Βουλγαρία, έπειτα από απόφαση του υπ. Οικ. Σ. Τζάνκοφ ,ο οποίος αφού έφυγε κακήν κακώς απ’ τη θέση του, έλαβε έδρα στο Χάρβαρντ, ήταν η πρώτη χώρα που έθεσε όριο (2.500 ευρώ) στις συναλλαγές με μετρητά. Η Ιταλία -στην ίδια κατεύθυνση οδεύει και η Πορτογαλία- έχει θέσει όριο στις 3.000. Ακόμη, την περασμένη χρονιά, η Ισπανία, όπως και η Γαλλία, μετά την αποκάλυψη ότι οι μακελάρηδες του Charlie Hebdo έκαναν χρήση μετρητών, έθεσε τα 1.000 ευρώ ως ανώτατο όριο. Ενώ, ένα νέο νομοσχέδιο στη Δανία επιτρέπει στα καταστήματα να μη δέχονται μετρητά.

Η Ελλάδα, έθεσε το ανώτατο όριο στα 500 ευρώ. Κάτι που σημαίνει, σε αδρές γραμμές, ότι οποιαδήποτε νόμιμη αγορά ενός αγαθού ή μιας υπηρεσίας άνω των 500 ευρώ θα γίνεται με πλαστικό χρήμα ή με συναλλαγές μέσω κινητών τηλεφώνων (mobile money)- [Νaked capitalism, 30/1/2017, «Things just got serious in Europe’s war on cash»].

Αυτά, μόνο στην Ευρώπη, χωρίς να αναφερθούμε ενδελεχώς στη διαρκή προσπάθεια τραπεζικών κολοσσών όπως η Citigroup (ναι, η τράπεζα που πλήρωσε δισεκατομμύρια δολάρια σε πρόστιμα για παράνομες πρακτικές και χειραγώγηση της αγοράς) να επισπεύσουν τις «ανέπαφες συναλλαγές» στην αφρικανική ήπειρο. Ή, για το γεγονός ότι, πίσω από την κατάργηση άνω του 80% των κυκλοφορούντων μετρητών ανά αξία στην Ινδία, κρυβόταν η Ουάσινγκτον και πολλοί… βετεράνοι σε αυτό που ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Βundesbank ονόμασε «πόλεμο συμφερόντων μεταξύ χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για τα μετρητά».

Ποιοι ήταν αυτοί;  Η ομάδα Better Than Cash Alliance, η οποία ιδρύθηκε το 2012 (τα γραφεία της στεγάζονται στο Ταμείο Ανάπτυξης Κεφαλαίου των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και έχει χρηματοδοτηθεί από το Ίδρυμα Gates, το Dell Foundation Mastercard, από ορισμένα Ιδρύματα που φημολογείται ότι έχουν σχέσεις με τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ, όπως το Ίδρυμα Ford και το USAID. Επίσης, από το δίκτυο Omidyar του ιδρυτή του e-Bay, Pierre Omidyar, τη Visa κ.ά.).

Σύμφωνα με την («κατηγορούμενη» για φιλορωσικές τοποθετήσεις) ιστοσελίδα «Zero Hedge», «(…)το πρόγραμμα Catalyst -το πρόγραμμα κατάργησης των μετρητών στην Ινδία- δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εκτεταμένη συμμαχία του Better Than Cash, ενισχυμένη από ινδικές και ασιατικές οργανώσεις με έντονο επιχειρηματικό ενδιαφέρον για μια πολύ πιο μειωμένη χρήση των μετρητών». Ενώ, σύμφωνα πάντα με την ιστοσελίδα, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι «η σύμπραξη για την προετοιμασία της προσωρινής απαγόρευσης των περισσότερων μετρητών στην Ινδία συμπίπτει με τη θητεία του Raghuram Rajan στο πηδάλιο της Reserve Bank of India. (…) Ο Rajan, είναι καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο [στο οποίο είχε διδάξει και παλιότερα]. Από το 2003 έως το 2006 διετέλεσε Chief Economist του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον -ενώ- είναι μέλος – και- του Group of Thirty».

Ιδιότητες, καθόλου τυχαίες…

***

«Τα μετρητά θα εξαφανιστούν μέσα στα επόμενα 10 χρόνια»

John Cryan, συν-διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank

Όμως, πέραν της καταγραφής των συμβάντων, τι πραγματικά παίζει με τα μετρητά;

Μερικά από τα πιο σημαντικά επιχειρήματα των ακτιβιστών της κατάργησης είναι τα εξής:

• Πατάσσεται ή, τουλάχιστον, αντιμετωπίζεται σημαντικά, η φοροδιαφυγή, η εγκληματικότητα και η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.
• Μέσω της κατάργησης θα παρέχεται ευκολότερη πρόσβαση στην οικονομία σε περιοχές όπου είναι λίγα τα ΑΤΜ και οι τράπεζες.
• Πρόκειται για σύστημα με υψηλούς δείκτες ασφαλείας.

Το σημαντικότερο, όμως, όλων (κάτι που δεν λέγεται «παραέξω») είναι ότι σε έναν κόσμο χωρίς μετρητά όλες οι καταθέσεις θα αποτελούν πρωτογενές χρήμα, επομένως κεφάλαιο που δεν μπορεί να χαθεί, καθιστώντας έτσι, και εδώ είναι το σημαντικότερο, αδύνατη τη μαζική φυγή καταθέσεων.

Όπως χαρακτηριστικά έγραφε ο Jim Leaviss, επικεφαλής σταθερών επιτοκίων λιανικής στην M&G Investments: «Τώρα, είναι εύκολο για τους πολίτες απλώς να φυλάξουν τα χρήματά τους σε χρηματοκιβώτιο ή κάτω από το στρώμα, με την κατάργηση των μετρητών όμως δεν θα υπάρχει διαφυγή» («The Telegraph», 13/6/2015).

Κάτι τέτοιο, σε ένα τρομερά ασταθές οικονομικό περιβάλλον, πιθανότατα να σημαίνει πολλά για τις πραγματικές επιδιώξεις που κρύβονται πίσω από την εξάλειψη των μετρητών…

Πριν προχωρήσουμε στην εξέταση της βασιμότητας των επιχειρημάτων, θα ήταν ωφέλιμο να γνωρίζουμε ποιοι προωθούν την κατάργηση των μετρητών.

Σημαντική βοήθεια σ’ αυτή μας την αναζήτηση, μας προσέφερε το βιβλίο του δημοσιογράφου – οικονομικού αναλυτή της γερμανικής εφημερίδας «Handelsblatt», Νόρμπερτ Χέρινγκ, («Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειές της», Λιβάνης), ο οποίος πριν από λίγους  μήνες μάς είχε παραχωρήσει μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο «Ν.» ( η συνέντευξη είναι διαθέσιμη εδώ: 

http://www.nostimonimar.gr/normpert-cheringk-i-amesa-ofelimeni-apo-tin-katargisi-ton-metriton-tha-ine-i-trapezes-ke-i-eteries-pliroforikis/).

Εδώ, συναντάμε, μεταξύ άλλων, τα ονόματα των: Λάρι Σάμερς ( του ανθρώπου, ο οποίος: 1. αν και τώρα «εναντιώνεται» στο μεγάλο κεφάλαιο*, ήταν εκείνος που ως υπ. Οικ. των ΗΠΑ, μαζί με τον Α. Γκρίνσπαν και τον Ρ. Ρούμπιν, αμφότεροι θιασώτες της πολιτικής της μη παρέμβασης, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην κρίση των subprimes, 2. όπως αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων, απασχολείται σε μια σειρά εμπορικών εταιρειών fintech, οι οποίες έχουν τεράστιο συμφέρον σε μια κοινωνία στην οποία θα ‘χουν εκλείψει τα μετρητά)· του Μάριο Ντράγκι, του προέδρου της ΕΚΤ και πρώην μεγαλόσχημου στελέχους της Goldman Sachs, ο οποίος το 2012 δήλωνε ότι «το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο έχει τελειώσει και όποιος οπισθοχωρήσει σε θέματα κοινωνικού προϋπολογισμού, θα δεχθεί αμέσως την τιμωρία των αγορών», του πρώην επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ Κεν Ρόγκοφ, του Μάριο Μόντι, κ.ά.

Κοινή συνισταμένη όλων, όπως αποκαλύπτει ο Χέρινγκ, είναι ότι αποτελούν μια στενή ομάδα που εμπερικλείει το Χάρβαρντ, το ΜΙΤ, κλειστά club εκατομμυριούχων, όπως το Group of Thirty και η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ και, φυσικά, το σύμβολο του απόλυτου καπιταλισμού: Την Goldman Sachs.

***

Όταν το 2012, ο Γενικός Εισαγγελέας στο Εφετείο του Παλέρμο, Roberto Scarpinato, προσεκλήθη στο γερμανικό Κοινοβούλιο με σκοπό να προωθήσει τη συζήτηση για τις μεταρρυθμίσεις στον τρόπο πάταξης του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, είχε δηλώσει: «(…) χρόνια τώρα, η Γερμανία είναι ένας από τους αγαπημένους προορισμούς της μαφίας για να επανεπενδύει τα χρήματά της». Άποψη, η οποία εδράζεται στην πεποίθηση ότι επειδή οι Γερμανοί προτιμούν τα μετρητά ( το 2014, μόλις το 18,5% των συναλλαγών πληρωμής έγινε με κάρτες, ενώ, σύμφωνα με τον “Economist”, σε αρκετά καταστήματα υπάρχουν ενδείξεις που ενημερώνουν ότι “μόνο μετρητά” γίνονται δεκτά), η χώρα αυτομάτως καθίσταται αγαπημένος προορισμός των κεφαλαίων της μαφίας και των τρομοκρατών. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Έκθεση του Πίτερ Σαντς (πρώην συμβούλου της Standard Chartered, ο οποίος προσελήφθη στο Χάρβαρντ από τον Σάμερς) που υποστηρίζει εν πολλοίς ότι τα μετρητά, ιδιαίτερα τα χαρτονομίσματα υψηλής αξίας, χρησιμοποιούνται από εγκληματικά ή και τρομοκρατικά δίκτυα. Ωστόσο, πρόκειται για ένα επιχείρημα που, μάλλον, δεν έχει στέρεα βάση. Κι αυτό γιατί, οι εγκληματίες ή και οι τρομοκράτες, αντί για μετρητά, μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιήσουν εναλλακτικές όπως ο χρυσός, ο οποίος χωράει άνετα στην εσωτερική τσέπη ενός μπουφάν και σύμφωνα με τους διεθνείς τελωνειακούς κανόνες συνιστά αγαθό που δεν χρειάζεται να δηλωθεί στο τελωνείο. Ακόμη, είναι νωπή η υπόθεση της ιστοσελίδας Silk Road που διακινούσε ναρκωτικά μέσω του διαδικτύου και πληρωνόταν με το ψηφιακό νόμισμα Bitcoin.

***

Έγραφε η «Καθημερινή» στις 29/7/2017: «(…)Τα POS είναι ένας πόλεμος που μαίνεται. Αφού (…) αναλύθηκε διεξοδικά ποιοι κερδίζουν από την τοποθέτησή τους και ποιοι χάνουν, γεννήθηκαν και νέα αντάρτικα από όσους (κυρίως) επιθυμούν να φοροδιαφεύγουν».

Η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι ένα από τα λάβαρα της εκστρατείας κατά των μετρητών. Εν μέρει, έχουν δίκιο όσοι το υποστηρίζουν. Ωστόσο, όπως είπαμε, εν μέρει. Διότι, όταν αναλύεις ένα θέμα πρέπει να λαμβάνεις υπόψη σου όλες τις παραμέτρους.

Ίσως κάποιοι, όμως, να χρειάζονται ένα μικρό… φρεσκαρισματάκι στη μνήμη τους.

Καθώς, δεν γίνεται, από τη μία, οι σάλπιγγες της δημοσιότητας, με τους φλαουτίστικους λυρικισμούς τους, να «μάχονται» κατά της φοροδιαφυγής, όταν, από την άλλη, ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο, μόνο στις ΗΠΑ, 367 από τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες που βρίσκονται στη λίστα του περιοδικού «Fortune», «Fortune 500» (περίπου το 73%), έχουν τουλάχιστον μία θυγατρική, φοροδιαφεύγοντας έτσι νόμιμα.

Δεν μπορεί να ποιούν την νήσσαν οι «σταυροφόροι» της κατάργησης, όταν η συνολική αξία του offshore ιδιωτικού πλούτου ανέρχεται στα 5.800 δισ. ευρώ, ποσό που ισοδυναμεί με το 8% του χρηματοοικονομικού πλούτου των νοικοκυριών, εκ των οποίων μάλιστα τα 1.000 δισ. ευρώ βρίσκονται υπό τη μορφή καταθέσεων λίγο ή πολύ αδρανών και τα υπόλοιπα 4.800 δισ. υπό τη μορφή μετοχών, ομολόγων και επενδύσεων (G. Zucman, «Ο κρυμμένος πλούτος των εθνών», Εφ.Συν.). Ενώ, όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο Philip Alston, καθηγητής νομικής στο πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης: «Έχει σχεδιαστεί ένα φορολογικό σύστημα -παγκοσμίως- που διευκολύνει τις πολυεθνικές να φοροδιαφεύγουν με αντάλλαγμα ένα κομμάτι ψωμί» (Guardian, 4/11/2010).

Για να τον συμπληρώσει ο συγγραφέας John Lancester από τη στήλη του στους Νew York Times (10/1/2017):  «εάν υπήρχε μια μεγάλη, πειστική, συστηματική προσπάθεια να φορολογηθούν τα κρυμμένα περιουσιακά στοιχεία των πλουσίων, να συμπεριληφθούν στα ίδια πρότυπα που περιορίζουν τους υπόλοιπους και μια προσπάθεια να γίνει σαφές ότι όλοι παίζουμε με τους ίδιους κανόνες – τότε ίσως μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε για την κατάργηση των μετρητών. Μέχρι τότε, θα έπρεπε να έχουμε κατά νου την παρατήρηση του Ντοστογιέφσκι -που έλεγε ότι- το χρήμα, είναι ελευθερία κομμένη σε νομίσματα».

***

«Δεν θέλουμε κάποιος να παρακολουθεί ψηφιακά αυτό που αγοράζουμε, τρώμε και πίνουμε, ποια βιβλία διαβάζουμε και ποιες ταινίες παρακολουθούμε.(…) Θα πολεμήσουμε παντού ενάντια στους κανόνες»

Harald Mahrer, υφυπουργός Οικονομίας  της Αυστρίας

Όσον αφορά την ασφάλεια που υπόσχονται οι «ανέπαφες συναλλαγές», ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στη Σουηδία, στη χώρα στην οποία -όπως και στην Ιαπωνία- εφαρμόζονται επίσημα αρνητικά επιτόκια κι όπου τα μετρητά αντιπροσωπεύουν μόλις το 2% της εγχώριας οικονομίας, το 2014 ο αριθμός των ηλεκτρονικών απατών άγγιξε τις 240 χιλ., αριθμός διπλάσιος σε σχέση με δέκα χρόνια πριν.

Ακόμη, καταναλωτικές οργανώσεις προειδοποιούν ότι η συστηματική χρήση πλαστικού-ηλεκτρονικού χρήματος αυξάνει τον κίνδυνο παραβίασης της ιδιωτικότητας (ακόμη και οι Σουηδοί που κερδίζουν από όλη αυτήν την κατάσταση, όπως ο Jacob de Geer, ιδρυτής της εταιρείας  παραγωγής κινητών αναγνωστών καρτών iZettle, επισημαίνουν ότι «ο Big Brother μπορεί να βλέπει ακριβώς αυτό που κάνεις αν αγοράζεις πράγματα μόνο ηλεκτρονικά»**) καθιστώντας παράλληλα ευπρόσβλητους τους πολίτες απέναντι στην κλιμακούμενη εγκληματικότητα του διαδικτύου. Ενώ, σύμφωνα με την “Guardian”, «οι ηλικιωμένοι στο βόρειο τμήμα της υπαίθρου, που τείνουν να γνωρίζουν λιγότερα σε σχέση με την τεχνολογία, φθονούν την οικονομική ισχύ της Στοκχόλμης και του Γκέτεμποργκ, που σήμερα είναι σχεδόν αποκλειστικά αστικές ζώνες χωρίς μετρητά. Ο Εθνικός Οργανισμός Συνταξιούχων είναι βασικός παράγοντας στον συνασπισμό «Cash Uprising», που μάχεται για να διασφαλίσει ότι οι ηλικιωμένοι Σουηδοί μπορούν ακόμα να καταθέσουν και να αφαιρέσουν μετρητά από τις τράπεζες».

Τέλος, το ίδιο το ΔΝΤ παραδέχεται ότι «η κατάργηση των μετρητών κάθε είδους αφήνει και τα άτομα και τα κράτη πιο ευάλωτα στις διασπάσεις, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται από διακοπές ρεύματος έως κυβερνοεπιθέσεις».

Ο πολιτικός επιστήμονας C. B. Macpherson, στο έργο του «The Political Theory of Possessive Individualism: From Hobbes to Locke», επεσήμανε γλαφυρά πως «τα μέλη της τάξης της εργασίας (…) στην πραγματικότητα δεν είναι πλήρη μέλη του πολιτικού σώματος, ούτε έχουν δικαίωμα να είναι -γιατί- δεν ζουν και δεν μπορούν να ζήσουν μια έλλογη ζωή».

Κάνοντας την αναγωγή και φέρνοντας αυτόν τον τρόπο σκέψης στο θέμα μας, μπορούμε να πούμε ότι η οικονομική εμβάθυνση την οποία υπόσχεται η κατάργηση των μετρητών δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα προπαγανδιστικό φληνάφημα διαμέσου του οποίου επιδιώκεται η υφαρπαγή της συναίνεσης των μεσαίων και κατώτερων οικονομικά στρωμάτων.

Αυθαίρετο συμπέρασμα; Όχι, δα!

Το ομολογεί, για άλλη μια φορά, το… λαλίστατο ΔΝΤ. «(…) Δεν είναι άμεσα προφανές»,διαβάζουμε, «ότι η κατάργηση των μετρητών θα βοηθούσε στη βελτίωση της οικονομικής ένταξης. Εάν ο φτωχότερος δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στους υπολογιστές ή τα κινητά τηλέφωνα, θα χάσει το σημαντικότερο οικονομικό πλεονέκτημα στο οποίο στηρίζεται για να αποταμιεύσει: Τα μετρητά. (…) Σημαντικές ομάδες πληθυσμού, οι οποίες δεν είναι ακόμη εξοικειωμένες με τις ψηφιακές πληρωμές, ενδέχεται να αισθανθούν ότι μειονεκτούν, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική πίεση. Επίσης, η σιωπηρή μορφή κοινωνικής προστασίας που χρησιμοποιείται σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες με τη μορφή φοροελαφρύνσεων θα εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό και θα πρέπει να αντικατασταθεί με αμεσότερες μορφές κοινωνικής προστασίας» (ΔΝΤ, «The Macroeconomics of De- Cashing», 27/3/2017).

***

«Θα ήταν ολέθριο εάν οι πολίτες είχαν την εντύπωση ότι τους παίρνουν σταδιακά τα χρήματα»

Jens Weidmann,  Πρόεδρος της Deutsche Bundesbank

Έχοντας αναπτύξει και απαντήσει στη βασικότερη επιχειρηματολογία των πολέμιων των μετρητών ερχόμαστε να μπήξουμε το ερευνητικό μας μαχαίρι στην καρδιά του ζητήματος: Ποιοι πραγματικά θα ωφεληθούν από μια τέτοια εξέλιξη;

Για να απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα, ανατρέξαμε και πάλι στις σελίδες του βιβλίου του Νόρμπερτ Χέρινγκ. Τα όσα γράφει ο έγκριτος οικονομικός αναλυτής είναι αποκαλυπτικά.

Η κατάργηση των μετρητών, αφενός επιτρέπει στις τράπεζες να καρπώνονται σημαντικά χρηματικά οφέλη από τον ρόλο του μεσάζοντα στις συναλλαγές, αφετέρου αφαιρεί «από τους ανθρώπους κάθε δυνατότητα να ‘’φυλάσσουν’’ τα χρήματά τους στις τράπεζες, με άλλα λόγια να δανείζουν τις τράπεζες. Φυλακίζονται με τα χρήματά τους στη σφαίρα επιρροής των τραπεζών και αδυνατούν πλέον να τα βγάλουν και να τα τοποθετήσουν σε ασφαλές μέρος όταν υπάρχουν φόβοι χρεοκοπίας της τράπεζας. Τότε οι τράπεζες μπορούν να ενεργούν πολύ πιο απροκάλυπτα, αφού δεν έχουν λόγο να φοβούνται για πανικό απόσυρσης καταθέσεων (bank run), εφόσον κάνουν σχετικά συντονισμένες κινήσεις. Μπορούν να αναλαμβάνουν μεγαλύτερους κινδύνους και να συνάπτουν πιο προσοδοφόρες συμφωνίες και με τα κέρδη να διασφαλίζουν ακόμη μεγαλύτερη πολιτική επιρροή. Εξάλλου, οι τράπεζες βαράνε το ντέφι και οι πολιτικοί χορεύουν. Το αποκορύφωμα είναι ότι η τραπεζική εποπτεία ανάγεται όλο και περισσότερο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου δεν υφίσταται κανένας δημοκρατικός έλεγχος. (…) Η ανώτερη εποπτεύουσα αρχή, η ΕΚΤ, -η οποία- ενδιαφέρεται περισσότερο για το καλό των τραπεζών απ’ ό,τι των πολιτών, είναι πολιτικά ανεξάρτητη, χωρίς καμία σοβαρή υποχρέωση λογοδοσίας. Αν υλοποιηθεί η όλο και εντονότερα απαιτούμενη από κοινού διασφάλιση των καταθέσεων, οι τράπεζες θα απομακρυνθούν εντελώς από τον έλεγχο και την πρόσβαση των εθνικών κυβερνήσεων και θα μπορούν να ικανοποιούν την αδηφαγία τους ανενόχλητες.(…) Και τότε ποιος θα σταματήσει τις τράπεζες και την ΕΚΤ;

Κι αν τα όσα υποστηρίζει ο Χέρινγκ δεν ικανοποίησαν το «λαίμαργο» αναγνωστικό σας ταμπεραμέντο, ο υπερεθνικός οργανισμός που ακούει στο όνομα ΔΝΤ (στον οποίο, καθ΄ ομολογία τού πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, «κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό η Αμερική και η προέλευσή του ανάγεται σε αμερικανική πρωτοβουλία»[«Η μεγάλη σκακιέρα», Λιβάνης, 1998], μας δίνει άλλη μία αποστομωτική απάντηση.

«(…)Εκείνο το οποίο προσπαθούν να επιτύχουν οι αρχές μέσω της προώθησης της κατάργησης των μετρητών είναι ο έλεγχος κάθε πτυχής των πολιτών, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των χρημάτων τους, ή της ώθησης των προσωπικών τους αποταμιεύσεων προς τις τράπεζες»…

http://www.nostimonimar.gr/wp-content/uploads/2017/09/21769849_1842439542451137_1623669125_n-300x238.jpg 300w" alt="" height="396" width="499">

Κάτι ακόμη. Αν και αυτή η πρώτη προσέγγιση της προώθησης της σταδιακής εξάλειψης των κερμάτων και των χαρτονομισμάτων τελειώνει κάπου εδώ, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε δυο πράγματα:

• Τα όσα έγραφε ο Πίτερ Σαντς στη μελέτη του με τίτλο «Μaking it Harder for The Bad Guys: The Case for Eliminating High Denomination Notes», αναφορικά με την επέκταση της παρακολούθησης των πολιτών, πέραν των όσων εκτελούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές μέσω τραπεζών κι άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. «Αν (…) η κοινωνία έχει αποφασίσει ότι πρόκειται για κάτι ανεκτό στο πλαίσιο της πάταξης χρηματοπιστωτικών εγκλημάτων, τότε θα ήταν παράδοξο να μη διευρύνουμε τον έλεγχο αυτόν και στην αυτοεπιλεγείσα ομάδα όσων χρησιμοποιούν χαρτονομίσματα μεγάλης αξίας για πραγματοποίηση συναλλαγών και για αποταμίευση».

Είμαστε βέβαιοι ότι τόσο εσείς, όσο κι εμείς, δεν έχετε έρθει κι ενδεχομένως δεν προβλέπεται να έρθετε στο εγγύς μέλλον σε επαφή, ας πούμε, με ένα πεντακοσάρικο. Οπότε και μπορεί κάποιος να σκεφτεί, ωραία, ας τους παρακολουθήσουν, εμένα, τι με νοιάζει;

Ωστόσο, ας αναρωτηθούμε: Πόσο απέχει η πρόταση του κυρίου καθηγητή από την φαντασίωση του πρώην Αρχηγού του επιτελείου του Λευκού Οίκου, Ντικ Τσένεϊ περί της σύστασης ενός κράτους σε διαρκή συναγερμό, «με την ευρύτερη δυνατή γνώση (total information awareness) για τις σκέψεις και τις προθέσεις των πολιτών του» (Γιάννης Λούλης, «Ομπάμα, πώς γκρεμίστηκαν οι αυταπάτες», Καστανιώτης, 2014);

• Την κίνηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου να καλέσει τους ευρωβουλευτές να μην προσεγγίσουν τον Κανονισμό της Ε.Ε. (2016) για τη διασφάλιση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων «μόνο από τη σκοπιά της προστασίας των δεδομένων», αλλά να λάβουν σοβαρά υπόψη τους και την οικονομική αξία της ανεμπόδιστης επεξεργασίας δεδομένων από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. «Τα δεδομένα είναι η πρώτη ύλη του μέλλοντος», είχε δηλώσει στο συνέδριο των μελών του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος τον Σεπτέμβριο του 2015, σε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με την… ευγενική χορηγία της Google, της Facebook, της Γερμανικής Ένωσης για την Ψηφιακή Οικονομία και του Ομοσπονδιακού Συνδέσμου Γερμανικών Εταιρειών Συμμετοχών.

***

Ως εκ τούτου, καλό θα ήταν να έχουμε στο μυαλό μας αυτό που μας τόνισε ο Χέρινγκ στο κλείσιμο της συζήτησής μας: «Οι συμβουλευτικές εταιρείες προτρέπουν τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών να συλλέγουν και να αξιοποιούν τις εν λόγω πληροφορίες, μεταξύ άλλων, κάνοντάς μας να αγοράζουμε περισσότερα απ’ όσα θέλουμε. Όσον αφορά την κυβέρνηση: Θα θέλατε έναν Ερντογάν ή έναν Τραμπ, αν κυβερνούσε τη χώρα σας, να έχει τη δύναμη να κατασκοπεύει τα οικονομικά στοιχεία του καθενός και να αποφασίζει ποιοι μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το σύστημα πληρωμών και ποιοι όχι; (…) Η δρομολόγηση για την κατάργηση των μετρητών είναι σίγουρα ανησυχητικό στοιχείο μιας ευρύτερης αλλαγής, η οποία συνίσταται από κυβερνήσεις που γίνονται ολοένα (…) και πιο αυταρχικές, θέλοντας να επιτύχουν όλο και μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στους πολίτες τους. (…) Θα προτιμούσα να έχω μετρητά σε τέτοιες καταστάσεις».

* The Washington Post, 16/12/2016, «Ιt’s time to kill the $100 bill»

**Εφ.Συν. , 5/1/2016, «Ευλογία ή εφιάλτης το πλαστικό χρήμα;»

Πηγη: nostimonimar.gr

ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΤΩΝ 400-500 ΕΥΡΩ ΘΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Μιχαλολιάκος: Να ελευθερώσουμε τις πατρίδες μας από τον Εβραίο που έχει καθήσει στο σβέρκο ολόκληρου του κόσμου!

Γιάννης Μπασκάκης, Δημήτρης Ψαρράς

από την Εφημερίδα των Συντακτών

Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής επιβεβαιώνει με τα δικά της λόγια όσα περιγράφει το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που την παρέπεμψε να δικαστεί ως εγκληματική οργάνωση.

Το βίντεο που ανεβάσαμε σήμερα στο efsyn.gr περιλαμβάνει μόνο δηλώσεις του Ν. Μιχαλολιάκου και των συνεργατών του, όπου ομολογούν πλήρως την ενοχή τους σε όσα τους καταλογίζονται.

Ομολογούν ότι η Χρυσή Αυγή έχει παραστρατιωτική δομή, κάθετη ιεραρχία και λειτουργεί με απόλυτη πειθαρχία. Ομολογούν την εγκληματική δράση των ταγμάτων εφόδου και το γεγονός ότι η μοναδική «πολιτική» τους είναι η βία, καθώς επίσης και το κίνητρο των εγκλημάτων τους που δεν είναι άλλο από τη ναζιστική ιδεολογία τους.

Ομολογούν τέλος και την απέχθειά τους για το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία, αλλά και τη στρατηγική τους να διαλύσουν το Κοινοβούλιο και να εγκαθιδρύσουν και στην Ελλάδα το καθεστώς που «ακολούθησε μετά τη Βαϊμάρη», δηλαδή το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς του Χίτλερ.

Τα ψέματα για τους ναζιστές έχουν τελειώσει.

Σκηνή 1η: Τι θα κάνουμε στη Βουλή

Μιχαλολιάκος: Δεν μας καίγεται καρφί για το αν θα μπούμε στη Βουλή ή όχι. Δεν μας καίγεται καρφί, εμείς θα δώσουμε τον αγώνα να μπούμε στη Βουλή αλλά αυτοί εκεί έξω οι οποίοι ονομάζονται ελληνικός λαός είναι ένας όχλος, μια μάζα, που του ‘χουν κάνει πλύση εγκεφάλου και δεν ξέρει τι του γίνεται.

Μιχαλολιάκος: Να τους χαστουκίσουμε, να τους χλευάσουμε, να τους υβρίσουμε! Αυτό δε θα μπορέσουν να το κρύψουν.

Μιχαλολιάκος: Θα μπούμε στη Βουλή για να τη διαλύσουμε αν θέλει ο Θεός. Αυτός είναι ο σκοπός μας δηλαδή και σας το λέω ευθέως.

Μιχαλολιάκος: Ακόμα και αν δεν πάρουμε 7% θα έχουμε πάρει 3% και ένα ψήφο. Θα έχουμε βουλευτές και οι δρόμοι θα είναι δικοί μας! και οι πλατείες! και το πεζοδρόμιο θα το κερδίσουμε και τότε θα δουν τι εστί Χρυσή Αυγή!

Μιχαλολιάκος: Ο λύκος την καθαρίζει τη φωλιά του! Κι αυτή η φωλιά θα μείνει καθαρή! Είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν Ναι! Με φασίστες, ναζιστές, εγκληματίες, μαχαιροβγάλτες, ό,τι θέλουν! Αλλά όχι με προδότες και διπρόσωπους!

Σκηνή 2η: Τώρα που μπήκαμε στη Βουλή

Κασιδιάρης: Άσε το βουλευτής και τα βουλευτιλίκια γιατί αυτά τα πράγματα όπως ξέρεις εδώ και χρόνια δεν τα γουστάρουμε, δεν τα θέλουμε καθόλου. Εκμεταλλευόμαστε βεβαίως ορισμένα προνόμια αυτής της ιδιότητας, έχουμε πάρει και την οπλοφορία πλέον με άδεια, δεν έχει και αυτόφωρο άμα γίνει κάνα επεισόδιο και είμαστε λίγο πιο άνετοι στις κινήσεις μας.

Σκηνή 3η: Και βέβαια είμαστε ναζί

Μιχαλολιάκος: Αν υπήρχαν σήμερα οι ναζί ίσως να ήμασταν και μαζί αλλά δεν υπάρχουνε ναζί, πώς θα το κάνουμε;

Μιχαλολιάκος: Ναι φασίστες είμαστε. Τι άλλο κακό χειρότερο θα σας συμβεί;

(άλλος φωνάζει: «εθνικοσοσιαλισμός!»)

Μιχαλολιάκος: Τι καταλάβατε με τους δημοκράτες;

Περικλής Μουλιανάκης (Πυρηνάρχης Περάματος): Είμαστε Έλληνες εθνικιστές, Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές και μη σας τρομάζουν αυτές οι λέξεις. Και μ’ αυτήν την ιδεολογία πορευόμαστε.

Πολύβιος Ζησιμόπουλος (πρώην βουλευτής Χ.Α.): Ναι είμαστε φασίστες, ναι είμαστε ναζί, ναι είμαστε ό,τι θέλετε, αλλά δεν είμαστε κλέφτες. Είτε σας αρέσει είτε όχι.

Μιχαλολιάκος: Μία φράση, η οποία θα είναι και ο πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδος μας αυτής της εβδομάδος: «Μας πολεμάνε όλοι άρα πάμε καλά». Δεν θα τη βάλω σε εισαγωγικά, έτσι για να δουλέψει η φαντασία.

(άλλος φωνάζει: Ο Γκέμπελς το είχε πει αυτό!)

Ζαρούλια: χεχεχε, μαρτυριάρη!

Σκηνή 4η: Δεν είμαστε κόμμα αλλά στρατός

Χρήστος Παππάς: Στη Χρυσή Αυγή υπάρχει ιεραρχία και αυτή η ιεραρχία είναι που ακολουθούμε και όχι η κοινοβουλευτική ιεραρχία.

Μιχαλολιάκος: Απέναντι σε όλους αυτούς είναι η Χρυσή Αυγή που θέλει να φτιάξει ένα κίνημα εθνικιστικό, ένα κόμμα με γερές δομές στρατιωτικές. Ναι δε μας φοβίζει ο όρος στρατιωτικές! Γιατί να μας φοβίζει δηλαδή;

Παναγιώταρος: Να είστε απόλυτα πειθαρχημένοι στις αποφάσεις της Κεντρικής Διοικήσεως γιατί αυτή η Κεντρική Διοίκηση είναι που μας έχει φέρει σε τόσο μεγάλες επιτυχίες κι ο Αρχηγός μας. Κάποιες αποφάσεις μπορεί να σας φαίνονται παράξενες. Να μην αναρωτιέστε, να μην απορείτε. Όλα έχουν το λόγο τους.

Κουκούτσης: Όσον αφορά τη φάλαγγα, η στρατιωτική δομή του κόμματός μας είναι αυτή. Και δε μιλάω για σας, σε όποιον αρέσει, σε όποιον δεν αρέσει. Είναι στρατιωτική η δομή του κόμματός μας.

Λαγός: Η Χρυσή Αυγή είναι ένας στρατός. Ορίζονται αρμοδιότητες, καθορίζουμε πράγματα και λειτουργούμε.

Κασιδιάρης: Κι επειδή οι συγκεντρώσεις και οι εκδηλώσεις μας δεν είναι συγκεντρώσεις πολιτικού κόμματος. Σε καμία περίπτωση δεν το βλέπουμε έτσι ή ότι εμείς είμαστε πολιτικοί. Πιο πολύ θυμίζουν οι συγκεντρώσεις αυτές κάτι από στρατιωτική μονάδα.

Σκηνή 5η: Όχι στο Σύνταγμα και τη δημοκρατία

Μιχαλολιάκος: Αν πιστεύαμε στην καθολική ψηφοφορία και στο δίκαιο της καθολικής ψηφοφορίας, παρόλο που είμαστε αναγκασμένοι να συμμετάσχουμε, τότε δεν θα ήμασταν χρυσαυγίτες, θα ήμασταν κάτι άλλο.

Μιχαλολιάκος: Στην ορκωμοσία στο δημοτικό συμβούλιο που παλάμιζα το ευαγγέλιο ήταν ο Καμίνης που έλεγε τον λόγο κι έλεγε «ορκίζομαι στο Σύνταγμα και στους νόμους». Εγώ μούγκα! Δεν την είπα αυτή τη φράση. Γιατί δεν το πιστεύω αυτό το Σύνταγμα.

Μιχαλολιάκος: Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές θα είναι μόνο η αρχή. Θα είναι μία μάχη που πιστεύω ότι θα την κερδίσουμε. Δεν είναι ο πόλεμος. Ο πόλεμος είναι η οριστική νίκη, δηλαδή ο πόλεμος είναι η κατάργηση αυτού του αμαρτωλού πολιτεύματος.

Μιχαλολιάκος: Εμείς πιστεύουμε στην πατρίδα και όχι στη δημοκρατία, για να είμαστε ειλικρινείς. Αν είναι να σωθεί η πατρίδα ας πάει στο διάολο κι η Δημοκρατία.

Μιχαλολιάκος: Άμα γίνουν τώρα εκλογές θα έχουμε Βουλή της Βαϊμάρης. Μετά τη Βαϊμάρη ξέρετε τι ακολούθησε. Ε λοιπόν για κάτι τέτοιο αγωνιζόμαστε κι εμείς στην Ελλάδα! Δεν το κρύβω και είμαι περήφανος γι’ αυτό.

Σκηνή 6η: Πολιτική μας είναι η βία

Μιχαλολιάκος: Πράγματι έτσι είναι, το έχουμε πει. Τα ακραία προβλήματα απαιτούν ακραίες λύσεις.

Κασιδιάρης: Έχουνε πέσει κατά καιρούς και κάποιες ψιλές, έχετε σηκώσει και το χέρι, ενίοτε το σηκώνετε και το χέρι, δεν έχουμε πρόβλημα να το πούμε.

Κασιδιάρης: Το ξέρουν ότι το σηκώνουμε το χέρι. Μην τους αφήσουμε όμως να το εκμεταλλευτούν. Πρώτο και κύριο μέλημά μας να διαφυλάξουμε τη νομική υπόσταση του κόμματος.

Μιχαλολιάκος: Είχε γίνει ένα επεισόδιο και κάποιοι δικοί μας είχαν κοπανήσει κάποιους Συριζαίους. Περνούσανε κάτι αλλοδαποί εκεί, ε, ως συνήθως, δεν περνούσαν περπατώντας όποτε περνούσαν κοντά από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, τι να κάνουμε, ή τρέχανε ή δεν προλαβαίνανε να τρέξουν.

Σκηνή 7η: Τα τάγματα εφόδου είναι δικά μας

Κασιδιάρης: Όλα αυτά τα προβλήματα λύνονται σε μία ημέρα. Ή μάλλον για να το πούμε και σε καθαρεύουσα εν μία νυκτί. Διότι όλες οι καλές δουλειές νύχτα γίνονται και όχι μέρα.

Μίχος: Και κανένας Έλληνας να μην έχει άδεια δε μας ενδιαφέρει οι Έλληνες θα δουλέψουνε. Για τους αλλοδαπούς μιλάμε.

Γ. Ορφανάκος (πρώην πυρηνάρχης Σπάρτης): Η σημερινή δράση έδειξε ότι κουμάντο στην πόλη της Σπάρτης δεν κάνει ούτε ο γύφτος, ούτε ο Αλβανός, ούτε ο άπλυτος. Κουμάντο στη Σπάρτη και σε όλη την Ελλάδα κάνει ο χρυσαυγίτης!

Γ. Πατέλης (πυρηνάρχης Νίκαιας): Προεκλογική πορεία μηχανοκίνητη. Τρομοκρατία από δεκάδες μηχανές στον Αγ. Νικόλαο. Τότε που ξεσηκώσαμε όλον τον Αγ. Νικόλαο ήταν και ο περίφημος ο Πακιστανός που είχε βγει στα κανάλια κι έλεγε «ήρτε εντό το φίλο και είπε κλείσει μαγαζί». (γελάνε)

Μιχαλολιάκος: Εμείς είμαστε οι μαχητές που θα ακονίσουν αν χρειαστεί τις ξιφολόγχες στο πεζοδρόμιο! Να ελευθερώσουμε τις πατρίδες μας από τον Εβραίο που έχει καθίσει στο σβέρκο ολόκληρου του κόσμου!

Μιχαλολιάκος: Αν φτάσει ο καιρός όπου οι λόγχες θα ακονίζονται στα πεζοδρόμια! Τότε θα δούνε ποιοι είναι οι χρυσαυγίτες!

Πηγή: efsyn.gr

Οι παγετώνες των γαλλικών Άλπεων κατέγραψαν ανάμεσα στο 2003 και το 2015 μέση απώλεια 25% της επιφάνειάς τους, η οποία συρρικνώνεται πλέον «τρεις φορές ταχύτερα» απ' ό,τι προηγουμένως, αναφέρεται σε πρόσφατη έρευνα.

Σύμφωνα με το Εργαστήριο Παγολογίας και Γεωφυσικής του Περιβάλλοντος (LGGE) της Γκρενόμπλ, που αναφέρει αυτά τα στοιχεία στο πλαίσιο μιας «απογραφής» για τις Άλπεις που πραγματοποιήθηκε σε ευρωπαϊκή κλίμακα, το λιώσιμο των παγετώνων επιταχύνθηκε απότομα στη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Στη μελέτη υπογραμμίζεται κυρίως πως η απώλεια επιφάνειας πάγου ανάμεσα στο 2003 --χρονολογία κατά την οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι τελευταίες μετρήσεις-- και το 2015 είναι κατά μέσο όρο 2% τον χρόνο στις γαλλικές Άλπεις, έναντι 0,7% κατά την προηγούμενη περίοδο (1986-2003).

«Το ποσοστό έχει σχεδόν τριπλασιασθεί», υπογραμμίζει εκφράζοντας την ανησυχία του ο παγολόγος Αντουάν Ραμπατέλ, ο οποίος ολοκλήρωσε τον περασμένο Ιούνιο αυτή την ερευνητική εργασία με βάση δορυφορικές φωτογραφίες του 2015 με ακρίβεια 10 μέτρων ανά πίξελ.

«Η αύξηση της υποχώρησης είναι πολύ σαφής, ιδιαίτερα στα κάτω τμήματα των παγετώνων. Γενικά μπορούμε να συνδέσουμε αυτή τη συρρίκνωση με το μέσο ύψος τους στα όρη», εξηγεί.

Οι παγετώνες του Λευκού Όρους, της υψηλότερης κορυφής της Ευρώπης (4.809 μέτρα), είναι αυτοί που «αντιστέκονται» καλύτερα στη διάβρωση αυτή: καταγράφουν μια υποχώρηση περίπου 1% τον χρόνο την περίοδο 2003-2015, έναντι 2,25% τον χρόνο για τους παγετώνες του όρους Εκρέν.
Αυτό που έχει πληγεί περισσότερο είναι το όρος Βανουάζ, με μέσο όρο απώλειας επιφανείας 2,6% κατ' έτος, κυρίως επειδή «λίγες κορυφές εκεί ξεπερνούν το ύψος των 3.800 μέτρων».

«Η πιο μικρή απώλεια,  διαπιστώνεται στο Λευκό Όρος, εξηγείται από το γεγονός ότι το μέσο ύψος των παγετώνων είναι μεγαλύτερο στο όρος αυτό», διευκρινίζει ο Αντουάν Ραμπατέλ.

Η ερευνητική εργασία, η οποία άρχισε τον Οκτώβριο 2016, διεξήχθη σε συνεργασία με αυστριακά, ιταλικά και ελβετικά εργαστήρια στο πλαίσιο προγράμματος με την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία. Τα συμπεράσματά τους δεν είναι ακόμη γνωστά, όπως σημειώνει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Πηγή: tvxs.gr

Ανασφάλιστοι και για τη σύνταξη τους και για την υγεία τους έχουν μείνει χιλιάδες εργαζόμενοι, υπάλληλοι μικρών κατά βάση επιχειρήσεων οι οποίες οφείλουν στο δημόσιο εισφορές από προηγούμενα χρόνια.

Με αφορμή την υπόθεση Eldorado.

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Η ανακοπή των εργασιών της Eldorado στα μεταλλεία της Χαλκιδικής (στις Σκουριές συγκεκριμένα, γιατί στην Ολυμπιάδα ο αρμόδιος υπουργός έσπευσε να ανακοινώσει την αδειοδότηση των εργασιών εξόρυξης), ξεσήκωσε την μήνη της αστικής αντιπολίτευσης, η οποία έσπευσε να κατηγορήσει την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ότι διώχνει τις επενδύσεις και αδιαφορεί για τις τύχες χιλιάδων εργαζομένων που χάνουν τις δουλειές τους…

Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει η γνωστή παροιμία «δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα» ή «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί». Και αυτό ισχύει και για τους δύο, τόσο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όσο και τη ΝΔ και τις άλλες παραφυάδες.

Από την συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος στο συγκεκριμένο θέμα, δυο συμπεράσματα προκύπτουν: α) περισσεύει η υποκρισία και των μεν και των δε β) οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν την εκτίμηση για την υποβαθμισμένη θέση του ελληνικού καπιταλισμού στο διεθνή καταμερισμό εργασίας, σαν «χώρου» υποδοχής ρυπογόνων επικίνδυνων και τζογαδόρικων επενδύσεων.

Δύο συμπεράσματα που θα προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε στη συνέχεια.

Καταστροφή κεφαλαίου

Την περίοδο της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας, σημειώθηκε εκτεταμένη καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων (πρώτα και κύρια της εργατικής δύναμης, όπως καταγράφεται στα διψήφια, υψηλά ποσοστά ανεργίας), αλλά και πολύ μεγάλη καταστροφή κεφαλαίου.

Η πορεία των επενδύσεων της περιόδου 2007-2015 που παραθέτουμε στον πίνακα, είναι ενδεικτική για την καταστροφική καθοδική πορεία του επενδυμένου κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία.

Οι Ακαθάριστες Επενδύσεις Κεφαλαίου (Ακαθάριστος Σχηματισμός Κεφαλαίου) ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία τα χρόνια αυτά, καθώς, από 63,1 δις. ευρώ το 2007, υποχώρησαν στα 38,5 δις. ευρώ το 2010 και μόλις στα 17,3 δις. ευρώ το 2015.

Ενδιαφέρον έχει και η πορεία των Αποσβέσεων Παγίου Κεφαλαίου της περιόδου και της σύγκρισης τους με τον Ακαθάριστο Σχηματισμό Κεφαλαίου, από την οποία προκύπτει το καθαρό αποτέλεσμα (Ακαθάριστος Σχηματισμός Κεφαλαίου - Αποσβέσεις παγίων = Καθαρές Επενδύσεις παγίων).

Οι τελευταίες την περίοδο 2007-2010 ακολουθούν μια έντονα καθοδική πορεία, καθώς από τα 29,5 δις. ευρώ το 2007, υποχώρησαν στα 22,9 δις. το 2008, στα 5,9 δις. το 2009 και μόλις στα 0,6 δις. το 2010. Από το 2011 και τα επόμενα χρόνια υπάρχει αποεπένδυση καθώς οι αποσβέσεις παγίων είναι μεγαλύτερες από τις ακαθάριστες επενδύσεις.

Το 2011 η διαφορά αυτή ήταν (- 5,6) δις. ευρώ, το 2012 (-12,5) δις. το 2013 (- 14,0) δις, το 2014 (-12,8) δις και το 2015 (-17,1) δις.

Το καταστροφικά καθοδικό σπιράλ των επενδύσεων την μνημονιακή περίοδο, εμφανίζεται και στη σχέση των Ακαθάριστων Επενδύσεων (πρώτη σειρά του πίνακα) προς το ΑΕΠ.

Από 27,1% του ΑΕΠ οι ακαθάριστες επενδύσεις το 2007, υποχώρησαν στο 17,0% το 2010 και στο 9,8% του ΑΕΠ το 2015.

Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, για να διατηρήσει μια χώρα το υπάρχον παραγωγικό της δυναμικό, θα πρέπει να πραγματοποιεί σε ετήσια βάση επενδύσεις παγίων που θα αντιστοιχούν στο 20 με 25% του ΑΕΠ.

Τα επίπεδα αυτά, η Ελλάδα τα διατήρησε μόνο τη διετία 2007-08. Όλη την υπόλοιπη περίοδο -που συνέπεσε με την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών- η καταστροφή κεφαλαίου πήρε πρωτόγνωρες για τα ελληνικά δεδομένα διαστάσεις.

Και ερχόμαστε τώρα στο επίδικο. Σε καμία χώρα της ευρωζώνης, ακόμα και σε αυτές που μπήκαν σε μνημόνιο, δεν παρατηρήθηκε τέτοιας έκτασης υποχώρηση του ΑΕΠ και κατά συνέπεια τέτοιου βάθους καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων και κεφαλαίου, όπως στην Ελλάδα. Είναι προφανές, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σχεδιασμένη και συνειδητά εκτελεσμένη πολιτική επιλογή (μνημόνια) που έφερε τα καταστροφικά αυτά αποτελέσματα που βύθισαν την ελληνική οικονομία σε πρωτόγνωρα επίπεδα κρίσης και έριξαν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στην ανεργία.

Τα μνημόνια λοιπόν. Και έρχονται σήμερα τα θρασίμια, οι άνθρωποι που εν πλήρη συνειδήσει   διέπραξαν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της νεοελληνικής ιστορίας, να μιλήσουν για την ανάγκη προστασίας των επενδύσεων και να εκφράσουν την αγωνία τους για τις χιλιάδες θέσεις εργαζομένων που θα χαθούν, αν σταματήσουν οι εργασίες εξόρυξης της Eldorado στις Σκουριές.

Όλοι τους ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», συμμετείχαν ως φυσικοί αυτουργοί στο εν εξελίξει έγκλημα της διάλυσης της χώρας. Και πάνω στα ερείπια της καταστροφής που οι ίδιοι προκάλεσαν ερίζουν σήμερα για τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές.

Ο λόγος περί επενδύσεων

Ο καπιταλισμός σήμερα διανύει την 4^η βιομηχανική επανάσταση, όπου κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζουν η νανοτεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική κλπ. Στους τομείς αυτούς εστιάζουν οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες, προκειμένου να διατηρήσουν τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα και να εκτοπίσουν τους ανταγωνιστές τους από την αγορά.

Στη νέα αυτή περίοδο η Ελλάδα, η οποία στενάζει κάτω από την μπότα των δανειστών, είναι απούσα. Και το θέμα δεν είναι μόνο, ότι μεγαλώνει η διαφορά στον τεχνολογικό τομέα με τις αναπτυγμένες καπιταλιστικά χώρες, αλλά ότι ως χώρα, έχει υποβιβαστεί στον χάρτη των παγκόσμιών επενδύσεων, σε τριτοκοσμικά επίπεδα. Η Ελλάδα έχει επιλεγεί να υποδέχεται ρυπογόνες και καταστροφικές για το περιβάλλον επενδύσεις τύπου Eldorado, τη στιγμή που άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν θα συζητούσαν καν τις προοπτικές μιας τέτοιας επένδυσης.

Στην Ελλάδα επένδυση θεωρείται η «αξιοποίηση» του Ελληνικού, η δημιουργία δηλαδή ενός μικρού Λας Βέγκας στην καρδιά της Αθήνας, με τη φιλοδοξία να συγκεντρώσει τους εγχώριους και ξένους τζογαδόρους , φυσικά και τα φουσκωμένα πορτοφόλια τους.

Για τέτοιες αρπαχτές προσφέρεται σήμερα η Ελλάδα της μνημονιακής κατάπτωσης και μόνο για τέτοιες περιπτώσεις προσφέρονται χρυσοθήρες και διεθνή λαμόγια να ρίξουν ένα φευγαλέο βλέμμα στη χώρα μας.

Και στον τομέα αυτό, έχουμε μετατραπεί στο πτυελοδοχείο της Ευρώπης, σε τόπο όπου ο καθένας θα κάνει την ανάγκη του για να πάει στη συνέχεια καθαρός και ανακουφισμένος στην εργασία του.

Για τέτοιου είδους επενδύσεις προορίζεται η Ελλάδα. Επενδύσεις τύπου Eldorado, που προκαλούν τεράστια οικολογική καταστροφή. «Επενδύσεις» στον τζόγο σε συνδυασμό με την εκποίηση των δημόσιων υποδομών -κάτι αντίστοιχο με τις «σκάλες» που παραχωρούσε το Βυζάντιο την περίοδο της παρακμής στους Ενετούς και τους Γενουάτες- όπου συνωστίζονται σαν τα κοράκια οι ευρωπαίοι «εταίροι» για το ποιος θα αρπάξει τι.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

του Νίκου Μπογιόπουλου

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».

Ποτέ ίσως άλλοτε στην ιστορία αυτού του τόπου σε μια φράση δεν έχουν ειπωθεί τόσα πολλά. 

Για την ακρίβεια δεν είχε προσφερθεί στο φιλοθεάμον κοινό τέτοιο ξεβράκωμα από τον γυμνό βασιλιά του νεοφιλελευθερισμού. 

Τι μας είπε ο «μετριοπαθής», ο «ήπιος», ο «κεντροδεξιός» κύριος Μητσοτάκης;

Ότι η κοινωνική ισότητα καταστρατηγεί τη δημοκρατία και ότι κινείται στον αντίποδα της ανθρώπινης φύσης! 

Ότι η «ανισότητα» (προσέξτε: η ανισότητα» και όχι η «διαφορετικότητα») αποτελεί στοιχείο του ανθρώπινου DNA και άρα είναι ο αρμός πάνω στον οποίο πρέπει να οικοδομούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες! 

Ο κ.Μητσοτάκης,ακολουθώντας τον «ευθύ» δρόμο του νεοσυντηρητισμού και όχι την σοσιαλδημοκρατική τεθλασμένη του κ.Τσίπρα (ιδού η… διαφορά τους) ήταν αποκαλυπτικός:

Δια των χειλέων του η κοινωνική ανισότητα έφτασε να συνιστά ξετσίπωτα πολιτικό πρόταγμα και να ξεστομίζεται επίσημα ως προεκλογικού τύπου διακηρυκτικός λόγος!

Τύφλα να έχει ο  κοινωνικός δαρβινισμός!Τύφλα να έχει ο Μάλθους! 

Ο κύριος Μητσοτάκης, ο οποίος αγορεύει περί το μέλλον, ο οποίος ομιλεί εν έτει 2017 για να μας πουλήσει τα οράματα του για το πώς θα είναι η Ελλάδα το 2030, μας το ξεκαθάρισε (εν τη πολιτική αφελεία του;): Θέλει μια χώρα, μια κοινωνία κι έναν λαό που θα ζούνε… 250 χρόνια πίσω.

Πίσω κι από εκείνο το «Ελευθερία – ΙΣΟΤΗΤΑ – αδελφοσύνη» της Γαλλικής Επανάστασης! 

Τόσο «μαύρο» είναι το μέλλον που μας τάζουν. Φτιαγμένο με τα ίδια πάντα καπιταλιστικά υλικά, με τις ίδιες θεωρίες περί «άξιου και ικανού», με την ίδια κατασταλτική ιδεοληψία που αντανακλά και θέλει να αναπαραγάγει σε επίπεδο συνείδησης την επιβολή του «δίκιου του ισχυρού».

Και που όταν ανοίγουν οι υπόνομοι του συστήματος, εμφανίζονται κάποιοι και τα χρησιμοποιούν όλα αυτάγια να οδηγήσουν την ανθρωπότητα στους νόμους της Νυρεμβέργης.

Γρηγορείτε!

Πηγή: imerodromos.gr

Καλά, ο Αλ. Τσίπρας δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει σε βάρος της πλοιοκτησίας του Δ/Ξ «Αγία Ζώνη ΙΙ», ούτε μια λέξη, επίσης, ενάντια σε όσους χορήγησαν από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας αλλεπάλληλα πιστοποιητικά αξιοπλοΐας στο αιωνόβιο σαπιοκάραβο.

Προφανώς ο Αλ. Τσίπρας, μέρες που είναι, θέλει πάση θυσία να μην εκστομίσει αρνητικούς χαρακτηρισμούς για «επιχειρηματίες» επενδυτές, πολύ περισσότερο όταν είναι εφοπλιστές, όσο απατεώνες και τυχοδιώκτες και αν εμφανίζονται. Όπως δεν θέλει σε καμία περίπτωση να ανοίξει αποστήματα μέσα στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ιδιαίτερα όταν στο Υπουργείο προΐσταται ο προσφιλέστατος Παν. Κουρουμπλής, σύμβολο της συμμετοχής του «καλού» ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Καλά, όμως, ο Τσίπρας, αλλά η Δικαιοσύνη, τι λόγο έχει η Δικαιοσύνη να μην θέλει να πει και αυτή τα πράγματα με τ’ όνομά τους;

Καταρχάς μετά από χίλια ζόρια απεστάλη στην Εισαγγελία Πειραιά από το Λιμενικό Σώμα και την Ελληνική Ακτοφυλακή η δικογραφία για την υπόθεση του ναυαγίου του Δ/Ξ «Αγία Ζώνη ΙΙ».

Και η Εισαγγελία Πειραιά, όμως, η οποία από την αρχή έπρεπε αυτεπάγγελτα να προβεί σε συλλήψεις και διώξεις, μόλις παρέλαβε καθυστερημένα την δικογραφία, προέβη βαριεστημένα και νωχελικά σε περίεργες, τουλάχιστον, αποφάσεις.

Ο εισαγγελέας Ποινικής Δίωξης Πειραιά, αντί, έστω και τώρα, να διατάξει την άμεση σύλληψη με βαριές κατηγορίες του φερόμενου ως πλοιοκτήτη της «Αγίας Ζώνης ΙΙ» και των υπευθύνων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας που έδωσαν πιστοποιητικό αξιοπλοΐας στο σαπιοκάραβο, τι έκανε λέτε;

Άσκησε ποινική δίωξη, γενικώς και αορίστως κατά παντός υπευθύνου (!) για πρόκληση ναυαγίου από αμέλεια (!).

Γιατί, κύριοι της Δικαιοσύνης, κατά παντός υπευθύνου, όταν υπάρχουν υπεύθυνοι που έχουν όνομα και διεύθυνση; Γιατί δεν ονοματίζονται οι οφθαλμοφανείς υπαίτιοι και από εκεί και πέρα ασφαλώς και κατά παντός άλλου υπευθύνου; Γιατί, επίσης, αυτοί οι υπεύθυνοι δεν συλλαμβάνονται;

Και γιατί, κύριοι της Εισαγγελίας Πειραιά, απευθύνετε εκ των προτέρων κατηγορίες για ναυάγιο εξ αμελείας; Πώς γνωρίζετε ότι δεν υπήρξε πρόθεση και δόλος;

Βρωμάει εξαρχής η υπόθεση και πολλοί φοβούνται ότι για άλλη μια φορά στο πολύπαθο λιμάνι του Πειραιά υπάρχει πάλι έγκλημα, αλλά δεν θα υπάρξει τιμωρία.

Κ.Τ

ΥΓ: Και μια λεπτομέρεια. Ποιοι είχαν ναυλώσει το Δ/Ξ «Αγία Ζώνη ΙΙ»; Και ποιον προορισμό είχε το φορτίο του; Τέλος, έχει διευκρινιστεί αν ο φερόμενος ως πλοιοκτήτης είναι και ο πραγματικός ή είναι παρένθετο πρόσωπο; Κα πότε επιτέλους θα γίνει πραγματική έρευνα επί όλων των μικρών σάπιων Δ/Ξ που είναι αγκυροβολημένα στις ακτές του Περάματος και της Σαλαμίνας και χρησιμοποιούνται ως αποθήκες πετρελαιοειδών και αποτελούν οικολογικές βόμβες; Τα ερωτήματα δεν τελειώνουν.

Πηγή: iskra.gr