Άνεργος αγωνιστής του κινήματος των διοδίων οδηγείται σιδηροδέσμιος στη φυλακή.

Εικόνα ντροπής για την κοινωνία, θα στοιχειώνει τον ύπνο κάθε συριζαίου.

Αφού καπηλεύτηκαν ξεδιάντροπα τους αγώνες του λαού για να ανέβουν στις κυβερνητικές καρέκλες, αφού πέταξαν στα σκουπίδια το περήφανο ταξικό «ΟΧΙ!», εξαπέλυσαν βάρβαρη επίθεση στον κόσμο της εργασίας και τα δημοκρατικά δικαιώματα λειτουργώντας σαν αβανταδόροι του κεφάλαιου.

Σήμερα ένας αγωνιστής καταδικάστηκε από το Πρωτοδικείο της Καλαμάτας και επειδή δεν είχε να πληρώσει τα 2400 ευρώ συν τα πρόστιμα που του επιβλήθηκαν, οδηγήθηκε με χειροπέδες στη φυλακή. Σήμερα ο τσεκουροφόρος Βορίδης κάθεται στα έδρανα της αντιπολίτευσης, όμως ο νόμος του «τσεκουρώνει» τον κόσμο της εργασίας, τον κόσμο του αγώνα. Η λέξη αλήτες, είναι κοσμητικό επίθετο γι’ αυτούς που σήμερα φυλακίζουν αγωνιστές του κινήματος κατά των διοδίων ενώ παράλληλα απεργάζονται την αρπαγή λαϊκών σπιτιών με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, μιλώντας μάλιστα με θράσος στο όνομα της αριστεράς.

Στο βίντεο που ακολουθεί μιλούν ο ίδιος ο Στράτος Δασκαρόλης και ο περιφερειακός σύμβουλος με την Ανταρσία στο Μωριά – Συμπόρευση για την Ανατροπή, Γιώργος Τζαμουράνης:

Ανακοίνωση για τη φυλάκιση του αγωνιστή Στράτου Δασκαρόλη και τη ληστεία των διοδίων εξέδωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μεσσηνίας:

Άμεση αποφυλάκιση του Στρ. Δασκαρόλη, κατάργηση των διοδίων

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥΑ Μεσσηνίας καταγγέλλει τη φυλάκιση του αγωνιστή του κινήματος ενάντια στα διόδια Στράτου Δασκαρόλη που αποφάσισε το Πρωτοδικείο Καλαμάτας για την αδυναμία του να πληρώσει τα ογκώδη πρόστιμα που του επιβλήθηκαν για την ελεύθερη διέλευση από τα διόδια των εθνικών δρόμων. Των διοδίων που ο εργαζόμενος λαός έχει χρυσοπληρώσει και πληρώνει καθημερινά για να θησαυρίζουν οι κρατικοδίαιτοι καπιταλιστές μεγαλοεργολάβοι.

Γι’ αυτούς δεν ήταν αρκετές ούτε η εύνοια των κυβερνήσεων ούτε ο πακτωλός κρατικού και ευρωπαϊκού χρήματος που δέχτηκαν για να κάνουν την ιδιωτική τους «επένδυση», ούτε οι εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου για την εξασφάλιση τραπεζικών δανείων για να καλύψουν το έτσι κι αλλιώς μικρό μέρος της δικής τους συμμετοχής.

Δεν τους ήταν αρκετές ούτε οι αποικιακού τύπου συμβάσεις παραχώρησης του δικαιώματος να εισπράττουν πανάκριβα διόδια από τα λαϊκά στρώματα ούτε τα εκατομμύρια των αποζημιώσεων από χρήματα των φορολογούμενων για τα λιγότερα του αναμενόμενου κέρδη. Θέλουν την απόλυτη συμμόρφωσή μας και το τσάκισμα κάθε αμφισβήτησης.

Η μνημονιακή αντιλαϊκή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προκειμένου να εξυπηρετήσει το κατασκευαστικό κεφάλαιο δεν λογάριασε χρήματα ούτε νομικά και ηθικά κολλήματα.

Διατηρεί απαράλλαχτο το τερατούργημα του νόμου Βορίδη που ποινικοποιεί σαν παραβίαση του ΚΟΚ μια ιδιωτική διαφορά όπως είναι η άρνηση πληρωμής διοδίων σε ιδιώτη και δίνει τη βάση για να εξαπολύεται κύμα εκδικητικών διώξεων ενάντια στους αγωνιστές τη στιγμή που οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου, οι υπεύθυνοι για τη μνημονιακή καταστροφή και οι φασίστες δολοφόνοι της ΧΑ κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Η διατήρηση του αντιδημοκρατικού νομικού οπλοστασίου ενάντια στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, από μια κυβέρνηση μάλιστα που τους καπηλεύτηκε για να ανέβει στην εξουσία, στόχο έχει την τρομοκράτηση του λαού προκειμένου να περάσει χωρίς αντιστάσεις το ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας στα κοράκια των «επενδυτών» του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Στο μέλλον που μας ετοιμάζουν μόνη απάντηση είναι η μαζική αντίσταση!

Απαιτούμε:

Κατάργηση των διοδίων, ελεύθερη κυκλοφορία σε όλους του αυτοκνητοδρόμους.

Να ακυρωθούν οι ληστρικές συμβάσεις παράδοσης του οδικού δεικτύου και της δημόσιας περιουσίας σε ιδιώτες.

Να αποσυρθούν οι διώξεις. Κατάργηση του νόμου Βορίδη και όλων των νόμων και των διατάξεων που ποινικοποιούν τη λαϊκή αντίσταση.

Άμεση αποφυλάκιση και αθώωση του Στράτου Δασκαρόλη και όλων των συναγωνιστών από το κίνημα ενάντια στα διόδια σε όλη τη χώρα.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μεσσηνίας

Πηγή: pandiera.gr

του Νίκου Γουρλά

Ομολογουμένως, η έρευνα του Γ. Μαυρή ΕΔΩ για τις τάσεις σε πολιτικό, κοινωνικό και ιδεολογικό επίπεδο που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία έχει ενδιαφέρον.

Η διαπίστωση ότι η κοινωνία μετατοπίζεται προς τα δεξιά, πως ο πολίτης συντηρητικοποιήθηκε παραπέρα στην επταετία της κρίσης 2009-2017, όπως φαίνεται στους πίνακες που παραθέτει, είναι η ωμή πραγματικότητα που όλοι αντιλαμβανόμαστε στην καθημερινότητα μας, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές.

Η έρευνα υπογραμμίζει τις κυρίαρχες πολιτικές αξίες και τη θέση κατάταξης τους στην ελληνική κοινωνία. Διαπιστώνεται ότι κυριαρχούν οι έννοιες οικολογία, ιδιωτικός τομέας και φεμινισμός. Οι έννοιες σοσιαλισμός, αριστερά, κομουνισμός υποχωρούν έναντι των εννοιών Δεξιά και νεοφιλελευθερισμός.

Ακόμη και η φορτισμένη με τόσο αναθέματα παγκοσμιοποίηση είναι σε άνοδο.

Βέβαια η έρευνα θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρουν αν στις ερωτήσεις συμπεριλαμβάνονταν έννοιες όπως εργατικό κίνημα, συνδικάτα και άλλα κινήματα, που είναι θεμελιώδεις κοινωνικές και πολιτικές αξίες.

Οι τάσεις και οι συνθήκες που περιγράφονται και αποκαλύπτονται δεν είναι οι ιδανικές για την Αριστερά, συμπυκνώνουν ωστόσο την κοινωνικοπολιτική της κατάσταση.

Παράλληλα προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα. Ως γενικές πολιτικές αξίες τι είναι αυτό που κυριαρχεί; Ο «σοσιαλισμός που γνωρίσαμε» ή ο σοσιαλισμός της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας; Για το ποιο μοντέλο σοσιαλισμού-κομμουνισμού απάντησαν όσοι συμμετείχαν στην έρευνα; Οι έννοιες σοσιαλισμός και κομμουνισμός μπορεί να αντιμετωπίζονται ως ταυτόσημες;

Επιπλέον, κατά πόσο υπάρχει πολιτική αντιστοίχηση της πολιτικής αξίας Δεξιά με τις κομματικές εκφάνσεις της Δεξιάς όλου του φάσματος; Επίσης, τι συμπεριλαμβάνει μετά το 2015 ο όρος Αριστερά; Μετά δηλαδή από την εφαρμογή και από το ΣΥΡΙΖΑ δεξιών πολιτικών στο όνομα μάλιστα μιας -κατά το ΣΥΡΙΖΑ- Αριστεράς.

Στην ανάλυση του Γ. Μαυρή συμπεραίνεται πως «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επικράτηση του συντηρητισμού οφείλεται κατά βάση στην αρνητική έκβαση που είχε τελικά το πείραμα της αριστερής διαχείρισης της λιτότητας. Η εγκατάλειψη της πολιτικής εκπροσώπησης των κυριαρχούμενων τάξεων άνοιξε το δρόμο στη συντηρητική στροφή της κοινωνίας και την πολιτική επάνοδο της Δεξιάς».

Το συμπέρασμα του αναλυτή είναι γενικά σωστό. Όμως αρκεί αυτή η εξήγηση;

Το αφήγημα «φταίνε οι προδότες του Τσίπρα» που προβάλεται απ’ όσους αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 15 έχει φυσικά βάση.

Από μόνο του όμως δεν εξηγεί γιατί αυτοί οι «προδότες» αποκαλύφθηκαν τόσο αργά και κανείς δεν τους είχε αντιληφτεί μέχρι το καλοκαίρι του ‘15.

Για την έλλειψη πολιτικής εκπροσώπησης των κυριαρχούμενων τάξεων έπαιξε και παίζει σημαντικό ρόλο η μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακό κόμμα. Όχι μόνο γιατί προωθεί νεοφιλελεύθερη πολιτική, όχι μόνο γιατί καλύπτει τους Σαμαρο-βενιζέλους, αλλά κυρίως γιατί σπέρνει την άποψη πως «δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο».

Αλλά οι ευθύνες γι’ αυτό μετά από δυο χρόνια δεν μπορούν να περιοριστούν πια μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ. Από εντελώς διαφορετική σκοπιά πρέπει να σκύψουμε εντός μας.

Οι ενδογενείς αδυναμίες όλης της άλλης Αριστεράς συναρτώνται ευθέως με το μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην καθυστέρηση διατύπωσης εναλλακτικής πρότασης για την δημιουργία όρων που θα ανοίξουν τον δρόμο για μια πραγματικά νέα Μεταπολίτευση.

Αλλά αυτό απαιτεί καλή γνώση της εποχής και των αλλαγών που υφίσταται ο ελληνικός κοινωνικός σχηματισμός, απελευθερωτική προσέγγιση της ιστορίας. Απαιτεί επίσης και προϋποθέτει, πρωτίστως, η ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική κομμουνιστική Αριστερά να υπερβεί τον κατακερματισμό και την διάσπαση συγκροτώντας το απαραίτητο κοινωνικό πολιτικό μέτωπο που δεν θα περιορίζεται σε μια απλώς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των κάτω. Αλλά θα εκτείνεται και θα αγκαλιάζει τον οργανωμένο λαό με τα συνδικάτα και την εργατική τάξη σε δημοκρατικό ηγεμονικό ρόλο.

Σε τούτο και μόνο σε τούτο το έδαφος θα υλοποιείται η βασική επιδίωξή μας για μια νέα Αριστερή Συμμαχία για την Ανατροπή (ΑΣΑ). Στην ΑΣΑ δεν θα αρκεί το «Δεν πάει άλλο» αλλά θα αναζητά και θα επιδιώκει το να «πάει αλλιώς»! Με προγραμματική σαφήνεια των σκοπών του κινήματος και του μετώπου αλλά και με θέληση για υπερβάσεις και ξεβολέματα.

Η ανάγκη για νέα Αριστερή Συμμαχία για την Ανατροπή δεν προϋποθέτει την διάλυση των υπαρχόντων μετωπικών πολιτικών σχηματισμών που έχουν στρατηγικό πολιτικό περιεχόμενο. Δεν έχει σχέση με πρακτικές του είδους «εμείς ήμαστε ο κύριος κορμός», συνεπώς … υποταχτείτε. Δεν αποτελεί όχημα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και επιβίωσης.

Κτίζεται κατά πρώτον για να αντισταθεί αποτελεσματικά, να αντιστρέψει την κατάσταση οπισθοχώρησης και ήττας. Και επομένως να δημιουργηθούν οι όροι για να περάσει το εργατικό κίνημα στην αντεπίθεση.

Η πολιτική αυτή συγκέντρωσης δυνάμεων σέβεται και προϋποθέτει την οργανωτική και πολιτική αυτοτέλεια κάθε δύναμης. Ακόμη και της πιο μικρής. Συγκροτείται στη βάση της ισότιμης δράσης στο μαζικό κίνημα. Δεν έχει ιεραρχήσεις που προέρχονται από παλιότερες εκπροσωπήσεις στο κοινοβούλιο, παλιότερες ή και τωρινές κομματικές ιεραρχίες κλπ.

Προϋπόθεση λοιπόν είναι η ισότιμη οργανωτική και πολιτική αυτοτέλεια των δυνάμεων που συγκροτούν την Αριστερή Συμμαχία για την Ανατροπή.

Οι πρόσφατες εμπειρίες δείχνουν ότι προσπάθειες που επεδίωκαν την προσχώρηση και διάχυση σε «υπάρχοντα» μέτωπα καλλιεργεί την καχυποψία, δίνει τροφή στις δυνάμεις του σεχταρισμού και της διάσπασης.

Η συγκρότηση της Αριστερής Συμμαχίας για την Ανατροπή θα πραγματώνεται μέσα από προτάσεις για κινηματικές και πολιτικές συμφωνίες για κοινή δράση πάνω στα φλέγοντα προβλήματα του λαού και της νεολαίας. Με πρωτοβουλίες για αγώνες, συγκροτώντας σε κάθε γειτονιά και τόπο δουλειάς εκείνες τις αντιστάσεις στην μνημονιακή επίθεση που θα δημιουργούν όρους ανασυγκρότησης των οργάνων του λαϊκού κινήματος με την δημιουργία επιτροπών, σωματείων κλπ.

Εκεί λοιπόν, στα πεδία των υπαρκτών κοινωνικών αναμετρήσεων και τολμηρών αναζητήσεων μπορεί να υπάρξει ξανά ένα αναταγμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Εκεί λοιπόν, στα πεδία των υπαρκτών κοινωνικών αναμετρήσεων και τολμηρών αναζητήσεων μπορεί να υπάρξει ξανά ένα αναταγμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα, που θα ανοίξει τον δρόμο για μια πραγματική Νέα Μεταπολίτευση με την τις δυνάμεις της μαχητικής αριστεράς, τις αντικαπιταλιστικές και κομουνιστικές δυνάμεις σε πρωταγωνιστικό ρόλο αυτή τη φορά και όχι στο περιθώριο της αστικής πολιτικής όπως το 1974 .

Πηγή: kommon.gr

Στα 723 € η μέση κύρια σύνταξη!

Στα 171 € η επικουρική!

Στα 98 € τα μερίσματα!

Αποκαλυπτικά στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας («ΗΛΙΟΣ») για τον Αύγουστο του 2017!

Ανάμεσα στα άλλα αποκαλυπτικά ευρήματα, που προκύπτουν από τα στοιχεία του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών των Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ» του Υπουργείου Εργασίας του Αυγούστου 2017, είναι τα εξής:

Η μέση κύρια σύνταξη για τους Έλληνες συνταξιούχους ανέρχεται στα 723 ευρώ και είναι η χαμηλότερη στην ευρωζώνη! Η επικουρική ανέρχεται στα 171,34 ευρώ, ενώ τα μερίσματα στα 97,93 ευρώ!

Να σημειωθεί ότι προ Μνημονίων και ειδικότερα το έτος 2009, η μέση κύρια σύνταξη ήταν ύψους 1.080 ευρώ, η μέση επικουρική 343 ευρώ και το μέσο μέρισμα 164 ευρώ!

Αυτές οι συντάξεις είναι οι χαμηλότερες στην ευρωζώνη και αποτελούν ντροπιαστικό …ρεκόρ για τους Έλληνες που τις προηγούμενες δεκαετίες έδωσαν πολλές μάχες και έχυσαν αίμα για την κατάκτηση ενός αξιοπρεπούς ασφαλιστικού συστήματος, για την κοινωνική δικαιοσύνη και πρόνοια, πλην του ότι εργάζονταν σκληρά από παιδιά και για πολλές δεκαετίες, ώστε να φτάσει να ορθοποδήσει η ταλαίπωρη χώρα μας!!

Παραθέτουμε τα στοιχεία από το σύστημα «ΗΛΙΟΣ» (Πίνακας 14 στη σελίδα 23) μήπως και οι ξένοι και εγχώριοι υποστηρικτές της μνημονιακής πολιτικής αντιληφθούν το μέγεθος της καταστροφής που έχει επιφέρει στην πατρίδα μας!!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ δεν θα σταματήσει να ενημερώνει τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους της πατρίδας μας και να υποστηρίζει ότι τα Μνημόνια καταστρέφουν τη χώρα μας!

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Η Εκτελεστική Επιτροπή

Πηγή: iskra.gr

Με τον Σαρωνικό να βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τον τουρισμό και την αλιεία της περιοχής να έχουν υποστεί σοβαρό πλήγμα, νέα διεθνής έκθεση του WWF μας υπενθυμίζει τη μοναδική αξία της Μεσογείου. Οι οικονομικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τη θάλασσα αποφέρουν κέρδη της τάξης των 450 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

«Πώς θα προστατέψουμε αυτόν τον ανεκτίμητο θησαυρό, όταν οι πιέσεις που δέχεται αυξάνονται συνεχώς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις μεταφορές πετρελαίου που αναμένεται μέχρι το 2025 να αυξηθούν κατά 250 εκατομμύρια τόνους με 6.700 τάνκερ να διασχίζουν τα νερά της Μεσογείου;», διερωτάται, σε ανακοίνωσή της, η περιβαλλοντική οργάνωση.

Η θαλάσσια μεσογειακή πρωτοβουλία του WWF, σε συνεργασία με τη Boston Consulting Group, έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα μια αποκαλυπτική έκθεση για την αξία της Μεσογείου αλλά και τις απειλές που αντιμετωπίζει. Η αναφορά με τίτλο «Reviving the economy of the Mediterranean Sea-Actions for a sustainable future», εστιάζει στους κομβικούς τομείς του τουρισμού και της αλιείας. Για την Ελλάδα, εν μέσω της κρίσης ρύπανσης στον Σαρωνικό, η έκθεση σημαίνει συναγερμό για τα θαλάσσια ατυχήματα και τις επιπτώσεις της μη βιώσιμης ανάπτυξης.

Για να αντιληφθεί κανείς την αξία της Μεσογείου, το Ακαθάριστο Θαλάσσιο Προϊόν της – ένας όρος που εισάγεται για πρώτη φορά στον δημόσιο διάλογο και αντίστοιχα με το ΑΕΠ αφορά σε όσα συνεισφέρουν οι θάλασσες στην παγκόσμια οικονομία – αναλογεί στο 20% του παγκόσμιου θαλάσσιου προϊόντος, παρότι η έκτασή της δεν ξεπερνάει το 1% των ωκεανών. Δυστυχώς όμως, οι θαλάσσιοι πόροι της Μεσογείου εξαντλούνται από την ανεξέλεγκτη και μη βιώσιμη ανάπτυξη. Με αυτήν την έκθεση αναδεικνύεται ως ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη για γενναίες πολιτικές αποφάσεις που θα βασίζονται στους παγκόσμιους Στόχους για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη.

«Το περιβάλλον έχει τη δική του αυταξία και για αυτήν δίνουμε καθημερινό αγώνα. Η προστασία της Μεσογείου ήταν, είναι και θα είναι για εμάς ένας σκοπός που ξεπερνά τα οικονομικά δεδομένα. Η ανάδειξη όμως και της οικονομικής της αξίας έρχεται να προσθέσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε αυτόν τον αγώνα και να αποδείξει ότι δεν μπορούμε να ευημερήσουμε, αν δεν προστατέψουμε τη φυσική μας κληρονομιά», δήλωσε ο Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής του WWF Ελλάς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των πιέσεων που δέχεται η Μεσόγειος είναι ότι μέχρι το 2025 αναμένεται να αυξηθούν οι μεταφορές πετρελαίου στην κλειστή λεκάνη της Μεσογείου κατά 250 εκατομμύρια τόνους ενώ θα διασχίζουν τα νερά της 6.700 τάνκερ τον χρόνο. Πόσο έτοιμοι είμαστε λοιπόν για την αντιμετώπιση ενός εφιαλτικού περιστατικού θαλάσσιας ρύπανσης πολλαπλάσιας κλίμακας από αυτό του «Αγία Ζώνη II»; Σύμφωνα με τα στοιχεία του WWF, τα επόμενα 20 χρόνια θα υπάρξει συνολική αύξηση των τάσεων ανάπτυξης σε όλα τα επίπεδα.

«Η υπόθεση του Σαρωνικού είναι ένα δυνατό σήμα κινδύνου. Η διέλευση τάνκερ θα αυξάνεται συνεχώς. Όσοι ονειρεύονται εξορύξεις υδρογονανθράκων, ας αναλογιστούν κατά πόσο είμαστε έτοιμοι ως χώρα να αντιμετωπίσουμε ένα περιστατικό πολλαπλάσιας κλίμακας από αυτό στη Σαλαμίνα και τι θα σήμαινε αυτό για τον τουρισμό και την αλιεία μας. Η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες της Μεσογείου, εξαρτώνται από τη θάλασσα και μόνο με μια βιώσιμη «Γαλάζια Ανάπτυξη» και αυστηρούς κανόνες θα μπορέσουμε να χτίσουμε γερά θεμέλια για τις οικονομίες και τις κοινωνίες μας. Πότε θα συζητήσουμε επιτέλους σοβαρά το μοντέλο του τουρισμού που επιλέγουμε ή τη βιωσιμότητα της αλιείας της χώρας;», συμπλήρωσε ο κ. Καραβέλλας.

Η αλιεία στη Μεσόγειο

Σε ό, τι αφορά στον τομέα της αλιείας στη Μεσόγειο, αυτός αποτιμάται σε πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια και απασχολεί περισσότερους από 180,000 επαγγελματίες. Όμως, παράγοντες, όπως η ρύπανση και η καταστροφή θαλάσσιων οικοτόπων έχουν ων αποτέλεσμα πάνω από το 80% των ιχθυαποθεμάτων της Μεσογείου να είναι υπεραλιευμένα. Στη χώρα μας, κάποια στοιχεία είναι ενδεικτικά: το 2011 η συνολική παραγωγή θαλάσσιων αλιευμάτων είχε μειωθεί κατά 30% σε σχέση με το 2005. Παρότι είμαστε πρώτοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε αριθμό σκαφών (15.683 σκάφη το 2015), οι τάσεις της αλιείας είναι πτωτικές, τόσο όσον αφορά στην ποσότητα όσο και στην αξία των αλιευμάτων ανά εργαζόμενο.

Ο τουρισμός στη Μεσόγειο

Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού η 27η Σεπτεμβρίου και με αφορμή και την έκθεση του WWF, το μοντέλο του τουρισμού που μπορεί να ωφελήσει τόσο τον άνθρωπο όσο και τη φύση παραμένει ζητούμενο. Ο τουρισμός αποφέρει το 11% του ΑΕΠ της Μεσογείου και μέσα στην επόμενη δεκαετία αναμένεται να αυξηθεί κατά 2,9% ετησίως με τις σχετικές θέσεις απασχόλησης να αυξάνονται κατά 2.8% τον χρόνο. Παρόλα αυτά, το σημερινό μοντέλο του μαζικού τουρισμού που κυριαρχεί στη λεκάνη, με την άκρατη οικιστική ανάπτυξη στις παραθαλάσσιες περιοχές, υποβαθμίζει το ίδιο το προϊόν.

Η τάση του μοντέλου αυτού, τόσο στη Μεσόγειο, όσο και στη χώρα μας που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της περιοχής, σε συνδυασμό με τις αυξημένες καταναλωτικές ανάγκες των κατοίκων θα θέσει σε κίνδυνο την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη του τομέα σε όλη τη λεκάνη. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έκθεση αναμένεται να μειωθεί η μέση δαπάνη ανά τουρίστα ακόμα και αν ο αριθμός των αφίξεων δεν μειωθεί βραχυπρόθεσμα.

Πηγή: newsbeast.gr

«Ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα μείνει στην ιστορία ως η δεξιότερη από όλες τις κυβερνήσεις της Ελλάδας από το 1831 ως σήμερα», αναφέρει σε επιστολή του ο Μίκης Θεοδωράκης προς τον «Σπινθήρα».

Απροκάλυπτη ανάμειξη και παρέμβαση στα εσωτερικά του συνδικαλιστικού κινήματος και στις εκλογικές διαδικασίες βρίσκεται σε εξέλιξη στην «Ένωση Υπαλλήλων Εμπορίου Τροφίμων και Σούπερ Μάρκετ Αθηνών» από την μεγαλοεργοδοσία των Σούπερ Μάρκετ Σκλαβενίτης – Βασιλόπουλος – Παντελιάδης κ.λπ με σκοπό να εκλεγούν στην Διοίκηση του ανωτέρω Σωματείου άτομα αρεστά και συνεργάσιμα με το μεγάλο κεφάλαιο στις αλυσίδες των Σούπερ Μάρκετ και από την άλλη να διαμορφώσουν επίπλαστους συσχετισμούς στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος, τόσο σε επίπεδο ομοσπονδίας και ΕΚΑ αλλά και στην ίδια την τριτοβάθμια οργάνωση την ΓΣΕΕ.

Στην άθλια αυτή επιχείρηση πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζουν οι γνωστοί και ξεφωνημένοι εργοδοτικοί, κυβερνητικοί συνδικαλιστές Βασιλόπουλος – Κυριακούλιας οι οποίοι συμπορεύονται πολιτικά με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Από τις τεκμηριωμένες καταγγελίες που αφορούν τις αρχαιρεσίες του παραπάνω Σωματείου προκύπτει και αποδεικνύεται ότι έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα καλά οργανωμένο σχέδιο και μέσα από ένα όργιο πιέσεων, εκβιασμών και τρομοκρατίας στελέχη των επιχειρήσεων των Σούπερ Μάρκετ αναλαμβάνουν τα ίδια να επιβάλουν και να υποτάξουν την θέληση των εργαζομένων με σκοπό την ανάδειξη των εκλεκτών τους στην Διοίκηση του Σωματείου.

Η συμμαχία της μεγαλοεργοδοσίας στο λιανικό εμπόριο με τους υποταγμένους συνδικαλιστές αποσκοπεί επίσης στην μετατροπή αυτών των συνδικάτων σε χειροκροτητές της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και παράλληλα μέσα από το ελεγχόμενο συνδικαλιστικό κατεστημένο που οι ίδιοι στηρίζουν να υπονομεύσουν και να συντρίψουν τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Η ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την ξεδιάντροπη αυτή επέμβαση της εργοδοσίας στα συνδικάτα, καλεί όλο το συνδικαλιστικό κίνημα να πάρει θέση και να μην νομιμοποιήσει αυτές τις πρωτοφανείς αθλιότητες. Τέλος καλεί επίσης του εργαζόμενους να μην υποκύψουν και να αντισταθούν στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας να μετατρέψουν τα συνδικάτα σε υποχείρια των δικών τους συμφερόντων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ «ΕΝΩΣΗ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΑΘΗΝΩΝ»

Από την Δευτέρα 18/9/2017 βρίσκονται σε εξέλιξη οι αρχαιρεσίεςσωματείου με την επωνυμία «Ένωση Υπαλλήλων Εμπορίου Τροφίμων και Σούπερ Μάρκετ Αθηνών»,με απροκάλυπτη παρέμβαση του μηχανισμού της εργοδοσίας, με τον οποίο εδώ και χρόνια επιχειρείται να επιτευχθούν με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια υπέρ του κεφαλαίου.

Εργοδοσία, διευθυντικά στελέχη, εργοδοτικοί συνδικαλιστές, με πρώτα βιολιά τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, «τρέχουν» χέρι - χέρι αυτόν τον εργοδοτικό μηχανισμό, ώστε να προωθεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων μέσα στους εργαζόμενους. Οι αντιπρόσωποι που βγάζει το συγκεκριμένο σωματείο, πάνε πακέτο στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ, στις κυβερνητικές δυνάμεις μέσα στο εργατικό κίνημα.

Ο τρόπος που γίνονται οι σημερινές αρχαιρεσίες είναι κάτι σαν επτασφράγιστο μυστικό. Δεν υπήρχαν ανακοινώσεις, τίποτα που να προπαγανδίζει τις αρχαιρεσίες, αφού την προπαγάνδα ανέλαβε η ίδια η εργοδοσία με τους μηχανισμούς της.

Υπονομεύονται και με αυτόν τον τρόπο τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων με τη συμμετοχή, την επιρροή και την παρέμβαση της εργοδοσίας στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Στο συγκεκριμένο σωματείο τα διευθυντικά στελέχη των σούπερ μάρκετ «κοσμούν» το ψηφοδέλτιο της εργοδοσίας και συμμετέχουν με κάθε τρόπο στις εκλογές.

Με εκβιασμούς, τρομοκρατία οι εργοδότες των μεγάλων Σούπερ Μάρκετ σέρνουν τους εργαζόμενους να ψηφίσουν τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές που συγχρόνως είναι προϊστάμενοι και διευθυντές σε αυτές τις επιχειρήσεις ή κυβερνητικοί συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτούς που καθημερινά κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να αυξηθεί η εκμετάλλευση των εργαζομένων, να τσακίσουν δικαιώματα και κατακτήσεις, να βάλουν εμπόδια στη συνδικαλιστική τους δράση και οργάνωση. Που βάζουν πλάτη για να περάσει χωρίς αντιδράσεις η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης.

Χρειάζεται οι εργαζόμενοι να ξεπεράσουμε το φόβο και την μοιρολατρία και να κάνουμε δική μας υπόθεση την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος με την ενίσχυση της ταξικής γραμμής πάλης. Να βάλουμε εμπόδια στα σχέδιά κυβέρνησης και εργοδοσίας και να πετάξουμε έξω από τα εργατικά σωματεία τις δυνάμεις που βάζουν πλάτη να περνούν οι σχεδιασμοί τους.

Καταγγέλλουμε τη διαδικασία διεξαγωγής των εκλογών η οποία συνιστά κατάφορη παρέμβαση της εργοδοσίας στη λειτουργία του σωματείου. Αποτελεί παράνομη πράξη και δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί.

Δηλώνουμε ότι είμαστε απέναντι σε κάθε αντίστοιχη προσπάθεια που θα επιχειρηθεί στα σωματεία που ανήκουν στην δύναμη του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Καλούμε κάθε τίμιο εργαζόμενο να μην επιτρέψει να γύρει η ζυγαριά υπέρ της εργοδοσίας που θα γίνει ακόμη ποιο επιθετική το επόμενο διάστημα τη στιγμή που το αντιλαϊκό βαρέλι κυβέρνησης και εργοδοσίας δεν έχει πάτο.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Όσοι μπορέσουν να αναδείξουν με στοιχειώδη πειστικότητα ιδεολογικοπολιτικές και προγραμματικές διαφορές ανάμεσα στους 10 υποψηφίους του unknown Κεντρο(ψευδό)αριστερού χώρου θα στεφθούν ως επίτιμοι πρόεδροι του σχήματος για να αποδίδουν την γνήσια κάθε στιγμή ταυτότητα του.

Δε θα μπορέσει, όμως, κανείς να εντοπίσει τέτοιες διαφορές ανάμεσα στους μνηστήρες. Ακόμα και ως προσωπικότητες μοιάζουν μάλλον ως σταγόνες νερού.

Είναι περίπου “replikes”, γνήσια 10δυμα, του αυθεντικού υποδείγματος, που λέγεται Σημίτης!

Άλλωστε ο Σημιτισμός κυβερνάει τη χώρα, με τα πλοκάμια του κυρίαρχα σε όλα τα μνημονιακά κόμματα.

Μέχρι που κάποιος μου έλεγε “ένα είναι το κόμμα στην Ελλάδα”, το Σημιτιστάν, με πολιτικές παραφυάδες στο εσωτερικό του που διακρίνονται μόνο από την διαφορετική πολιτική προέλευση τους και όχι από τις σημερινές θέσεις τους.

Πηγή: iskra.gr

Από Μυρσίνη Αθανασιάδου

Η άνοδος του φασιστικού κόμματος στην Γερμανία πρέπει να προβληματίσει κάθε αριστερό, κάθε προοδευτικό πολίτη, κάθε άνθρωπο που πρεσβεύει ανθρωπιστικές αξίες. Δεν είναι κάτι καινούριο για τον ευρωπαϊκό χώρο, αν αναλογιστεί κανείς την άνοδο του γαλλικού Μετώπου της Μαρί Λεπέν, το κυβερνών κόμμα στην Πολωνία, τις ακροδεξιές κορώνες στις Βαλτικές χώρες, την δημοσκοπική άνοδο της δικής μας Χρυσής Αυγής. Εντούτοις ενώ πολλούς τρομοκρατούν αυτά τα αποτελέσματα, που μας γυρνούν χρόνια πίσω, δεν γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστούν αναλόγως.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσει η Αριστερά καταρχήν ότι ένας κόσμος ανέργων και χαμηλόμισθων που κανονικά θα έπρεπε να είναι ακροατήριό της και οπαδός της, αποσβολωμένος από τις επαγγελίες των κομμάτων εξουσίας, που αμέσως μόλις την αποκτήσουν, τιμωρούν με τα νεοφιλελεύθερα μέτρα τους όσους τους πίστεψαν, προσπαθεί να αναζητήσει πιο δραστικές λύσεις σε κόμματα ακροδεξιά. Και έχει σημασία πως τα κόμματα αυτά χρησιμοποιούν ένα λόγο πιο εκσυγχρονιστικό και φιλελεύθερο από το παρελθόν, παρόλο που χρησιμοποιούν υπογείως τις ίδιες μεθόδους και πρακτικές αυτού του παρελθόντος. Δεν πρέπει να θεωρηθεί αμελητέο ότι τα κόμματα αυτά συντηρούνται από το μεγάλο κεφάλαιο, που δίνει και δουλειές και κάνει εξυπηρετήσεις σε μία περίοδο ακραίας λιτότητας και ανεργίας. Και στην χώρα μας είναι γνωστή η συμπαιγνία του με τους φασίστες, όπως στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος. Άλλωστε ο κομμουνιστής ηγέτης Δημητρώφ τόνιζε από παλιά ότι ο Φασισμός είναι η σκληρότερη επιβολή του μεγάλου κεφαλαίου, με στόχο να χτυπηθεί το εργατικό κίνημα. Σήμερα βέβαια το εργατικό κίνημα, τουλάχιστον στην Ελλάδα, είναι σε φθίνουσα πορεία με την συνενοχή των μεγάλων Συνομοσπονδιών. Εντούτοις τα νεοφιλελεύθερα μέτρα που προσπαθούν να επιβάλουν, κάθε μέρα και πιο επώδυνα, απαιτούν την καταστολή όποιας αντίδρασης και σ’ αυτό συμβάλλει, εκτός από τον τρόμο της ανεργίας και το φόβητρο του φασιστικού μορφώματος.

Η πτώση της Σοσιαλδημοκρατίας και κυρίως η συμβολή της στο πέρασμα νεοφιλελεύθερων και αντιδραστικών πολιτικών και η εξομοίωσή της με τις δεξιές παρατάξεις έβαλλε και το δικό της λιθαράκι στην άνοδο των νεοφασιστών, αφού απογοήτευσε τους ψηφοφόρους της. Την ίδια απογοήτευση έσπειρε φυσικά και στην χώρα μας ο ΣΥΡΙΖΑ, που χωρίς να δώσει καμία μάχη, απεμπόλησε κάθε φιλολαϊκή του εξαγγελία. Έτσι ο αντιφασιστικός του λόγος είναι διάτρητος, αφού με τις πρακτικές του (μακροημέρευση της δίκης της Χρυσής Αυγής, μέτρα καταστολής), αλλά και τα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζει, την ενισχύει.

Ένας άλλος λόγος, υποκειμενικός, που αφορά στην ίδια την Αριστερά είναι η πτώση των πρώην σοσιαλιστικών καθεστώτων, που και τον ρόλο του αντίπαλου δέους θα έπαιζαν, αλλά και θα μπορούσαν να αποτελούν το όραμα της εργατικής τάξης, που δυστυχώς καταβαραθρώθηκε και κατασυκοφαντήθηκε. Η συρρίκνωση των Αριστερών κομμάτων στην Ευρώπη είναι επίσης ένα γεγονός που δεν βοηθά στο να υπάρχει σημαντική εναλλακτική λύση. Αντίθετα στην χώρα μας που η Αριστερά στο σύνολό της προσεγγίζει το 10% θα είχε την δυνατότητα να ορθωθεί ως ανάχωμα, αν η δράση της τουλάχιστον ήταν κοινή έναντι της μνημονιακής πολιτικής και των συνεπειών της, αφού δεν μπορεί να επιτευχθεί η κοινή της κάθοδος, που θα ήταν ευχής έργον και θα έδινε ελπίδα στον λαό.

Εκτός όμως από την καταγραφή της κατάστασης και των αιτιών του φαινομένου, απαραίτητο είναι να δει άμεσα η Αριστερά, τις ευθύνες της, αλλά κυρίως την αντιμετώπισή του. Εκτός της αναγκαίας κοινής δράσης της με κέντρο τα προβλήματα του εργαζόμενου κόσμου, όπως η μείωση των μισθών και συντάξεων, η φορολογία, η συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών, το ξεπούλημα δημοσίων οργανισμών και εθνικού πλούτου, το κλείσιμο επιχειρήσεων, οφείλει να προτάξει μέτρα για την τεράστια ανεργία, που εξουθενώνει τους πολίτες και τους πετά στο περιθώριο, ως έρμαιο κάθε φασιστικής σειρήνας.

Αν και οι συνθήκες δεν είναι τόσο ευνοϊκές, εντούτοις οι ευρωπαϊκές δυνάμεις της Αριστεράς πρέπει να συμμαχήσουν και να δουν προγράμματα και κοινές πολιτικές για την αντιμετώπιση του φασιστικού κινδύνου.

Απαραίτητη είναι επίσης η ανάπτυξη ενός αντιπολεμικού κινήματος δεμένου στιβαρά με το αντιφασιστικό και το αντιρατσιστικό κίνημα, γιατί οι πόλεμοι, όπως και η οικονομική κρίση, είναι οι δύο μεγάλες αιτίες που αναγκάζουν τους ανθρώπους να γίνονται μετανάστες και πρόσφυγες. Αυτές πρέπει να αναδεικνύονται καθημερινά στον αντιρατσιστικό μας λόγο, με την προσθήκη ότι το μεγάλο κεφάλαιο από την μία ανοίγει πολέμους σε διάφορα επωφελή γι αυτό μέρη της γης (Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία) για την κατοχή των ενεργειακών δρόμων και από την άλλη γκετοποιεί σε άθλιες συνθήκες τους πρόσφυγες, τους στοχοποιεί και τους αποδιώχνει.

Πρέπει ακόμη να τονιστεί η αναγκαιότητα της ανάδειξης της ταξικότητας του προσφυγικού ζητήματος. Να κατανοηθεί ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι εργαζόμενοι, που διπλά καταπιέζονται και λόγω της υποβαθμισμένης εργασίας τους και λόγω της ξένης καταγωγής τους και ότι γι αυτό πρέπει το εργατικό κίνημα να τους εντάξει στους κόλπους του και να γίνουν αντικείμενο της φροντίδας και συμπαράστασής του

Καθόλου αμελητέο καθήκον δεν είναι να προσεγγιστεί η νέα γενιά που δεν έχει καμία πείρα πολέμων η δικτατορικών καθεστώτων και ζει σε αδράνεια και παθητικότητα, αναντίστοιχη με τα προβλήματα. Γι αυτό χρειάζεται ποιοτική εκπαίδευση για όλους και όλες, που θα ανάγει την γνώση ως αυταξία, θα μεταγγίζει ανθρωπιστικές αξίες, θα κοινωνικοποιεί και θα πολιτικοποιεί τον νέο άνθρωπο. Απαραίτητη είναι και η συμβολή του Πολιτισμού και της Τέχνης με πρώτο στόχο τον εξανθρωπισμό, την προβολή της αλληλεγγύης, της ανοχής στο διαφορετικό, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου ή χρώματος και της σωστής επιλογής του ποιοτικά καλού από το πλήθος των τηλεοπτικών και δήθεν «πολιτιστικών» σκουπιδιών, που μπορούν να επηρεάσουν.

Τέλος όλα αυτά πρέπει να ζυμωθούν στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα, να γίνουν θέσεις του και να κοινοποιηθούν στα μέλη του, στους εργαζόμενους και στην κοινωνία, ώστε να υπάρξει προοπτική πως θα αλλάξει η κοινωνική συνείδηση και θα επέλθουν ελπιδοφόρες αλλαγές. Αθανασιάδου Μυρσίνη, εκπαιδευτικός.

Πηγή: iskra.gr