Για πολλούς η Λαπωνία είναι η χειμερινή χώρα των θαυμάτων, ένα μέρος όπου ζουν τάρανδοι, ξωτικά και ο Άγιος Βασίλης. Η πραγματικότητα, όμως, διαφέρει καθώς η καθημερινή ζωή στη Λαπωνία έρχεται αντιμέτωπη με την υπερθέρμανση του πλανήτη, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Independent.

Η έρευνα έχει αποκαλύψει τις δυσανάλογες επιπτώσεις που έχει η κλιματική αλλαγή στην Αρκτική, όπου οι θερμοκρασίες αυτή τη στιγμή αυξάνονται με διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται και αρχίζουν να επηρεάζουν την παρθένα φύση, η μελλοντική ευημερία όλων των κατοίκων της Λαπωνίας – από τους γηγενείς Σάμι έως τον Άγιο Βασίλη – κινδυνεύει.

Η δρ Στέφανι Λεφρέρ πρωτοήλθε στην φινλανδική Λαπωνία πριν από 18 χρόνια για να μελετήσει την συμπεριφορά των ταράνδων. Έκτοτε έχει παρατηρήσει δραματικές αλλαγές στο κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής και κατά συνέπεια επιπτώσεις στην άγρια ζωή.

«Στην πρώτη μου έρευνα, 300 χλμ. πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο η θερμοκρασία ήταν μείον 20 βαθμούς Κελσίου στις 31 Οκτωβρίου – η πραγματική αίσθηση του Αρκτικού στα τέλη Οκτωβρίου», δήλωσε. «Δεν το έχουμε πλέον αυτό».

«Πρόσφατα, υπήρξαν "μαύρα Χριστούγεννα" με καθόλου χιόνι σε όλο το νότιο τμήμα της Φινλανδίας», συμπλήρωσε η ίδια.

Μετά από δεκαετίες δουλειάς στην περιοχή, η δρ Λεφρέρ υποστηρίζει ότι η κλιματική αλλαγή έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον της Λαπωνίας, επηρεάζοντας τις μεταναστευτικές οδούς των ζώων, τους βιοτόπους και τη συμπεριφορά τους.

«Ανησύχησα ως επιστήμονας, αλλά και ως άνθρωπος που γοητεύεται από την Αρκτική», δήλωσε η δρ Λεφρέρ. Τόνισε ότι οι κλιματικές αλλαγές αφορούν περισσότερο μακροπρόθεσμες τάσεις παρά προσωπικές παρατηρήσεις. Ωστόσο, οι εμπειρίες της αντικατοπτρίζονται στα στοιχεία του Φινλανδικού Μετεωρολογικού Ινστιτούτου, σύμφωνα με τα οποία η μέση ετήσια θερμοκρασία της Φινλανδίας αυξήθηκε κατά περισσότερο από 2 βαθμούς Κελσίου από τα μέσα του 19ου αιώνα.

«Ήταν το παιδικό μου όνειρο να έρθω στη Λαπωνία, και για μένα ήταν καταστροφικό να βλέπω αλλαγές να συμβαίνουν τόσο γρήγορα», δήλωσε η δρ Λεφρέρ.

Αυτές οι αλλαγές είναι ιδιαίτερα καταστροφικές για τους ανθρώπους που καταλαβαίνουν την περιοχή καλύτερα από οποιονδήποτε: τους Σάμι.

«Ολόκληρος ο πολιτισμός των Σάμι περιστρέφεται γύρω από τη φύση και τον τάρανδο» δήλωσε η Γιάνιε Στάφανσον, χημικός περιβάλλοντος και ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των γηγενών στο Συμβούλιο Saami. «Είμαστε κτηνοτρόφοι, ψαράδες, συλλέκτες και κυνηγοί».

Η κοινωνία των Σάμι ανέκαθεν περιστρεφόταν γύρω από τον τάρανδο αλλά σήμερα, όπως εκτιμά η Στάφανσον, μόνο το 10% των Σάμι εξακολουθούν να εκτρέφουν ή να είναι ιδιοκτήτες ταράνδων.

«Είναι εξαιρετικά δύσκολη δουλειά, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά, διότι είναι δύσκολο να κρατάς τους ταράνδους ασφαλείς και ευτυχισμένους και να προσπαθείς να αντιμετωπίσεις την κλιματική αλλαγή», σύμφωνα με την ίδια.

Τα απρόβλεπτα καιρικά φαινόμενα και ειδικά η βροχή που αντικαθιστά το χιόνι κατά τη διάρκεια των ψυχρότερων μηνών οδηγούν σε σχηματισμό πάγου στο έδαφος, όπου κανονικά θα υπήρχε ένα μαλακό στρώμα χιονιού. Οι τάρανδοι, που συνήθως βρίσκουν την τροφή τους σκάβοντας στο χιόνι, δεν μπορεί να την εντοπίσουν κάτω από τον πάγο ή να σκάψουν για να την βρουν.

«Ολόκληρα κοπάδια μπορεί να πεθάνουν από την πείνα, διότι δεν σκάβουν για την τροφή τους», δήλωσε η Στάφανσον. Η ίδια τόνισε τον ρόλο που έχουν οι τάρανδοι στη ζωή των κατοίκων, από τη γλώσσα έως τις παραδοσιακές χειροτεχνίες τους, οι οποίες βασίζονται σε προϊόντα όπως το δέρμα ταράνδου και τα κέρατα. «Είναι ένας ολόκληρος πολιτισμός που θα εξαφανιστεί με τον τάρανδο», δήλωσε.

Δεν είναι μόνο οι Σάμι που πλήττονται από την κλιματική αλλαγή στη Λαπωνία. Στη βόρεια Φινλανδία, ο τουρισμός αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της τοπικής οικονομίας, αλλά η αύξηση της θερμοκρασίας αρχίζει να απειλεί την εικόνα του «χειμερινής χώρας των θαυμάτων».

«Οι τουριστικοί πράκτορες σε ορισμένες περιοχές ανησυχούν ιδιαίτερα», δήλωσε η δρ Καρίνα Τέρβο-Κανκάρε, γεωγράφος στο Πανεπιστήμιο Oulu στην κεντρική Φινλανδία. «Οι μελέτες μου επικεντρώθηκαν κυρίως στις αντιλήψεις όσων δραστηριοποιούνται στον τουρισμό και οι παρατηρήσεις τους υποστηρίζουν την άποψη ότι όντως υπάρχουν αλλαγές».

Πηγή: newsbeast.gr

Το 2015, η Google κατέγραψε κέρδη 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό μεγαλύτερο από τo ΑΕΠ 100 χωρών του πλανήτη. Για το σύνολο αυτών των κερδών, τα μισά εκ των οποίων παράχθηκαν εκτός ΗΠΑ όπου εδρεύει η μητρική εταιρεία Alphabet, η Google πλήρωσε φόρο 900 εκατομμύρια ευρώ - δηλαδή λιγότερα από 8 ευρώ ανά 100 ευρώ κέρδους! Πριν αρχίσουν χώρες, όπως η Γαλλία, η Βρετανία, η Ιταλία, η Ινδονησία και η Ταϊλάνδη να διώκουν τον διαδικτυακό κολοσσό για καταχρηστική φορολογική πολιτική, το ποσό αυτό ήταν ακόμη μικρότερο. Πως, όμως, λειτουργεί αυτός ο… αλγόριθμος, που επιτρέπει στην Google να πληρώνει ελάχιστοους φόρους για αυτά τα δυσθεώρητα κέρδη;

Καταρχάς, τα έσοδα της εταιρείας προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις διαφημίσεις που τοποθετούνται στην σελίδα αναζήτησής της. Οποιοσδήποτε στην Ευρώπη θέλει να τοποθετήσει μια διαφήμιση σε αυτή την σελίδα «υπογράφει» ένα συμβόλαιο με την εταιρεία Google Ireland Limited, που εδρεύει στην Ιρλανδία.

Η Ιρλανδία έχει εταιρική φορολόγηση 12,5%. Όμως τα έσοδα της Google δεν μένουν στην Google Ireland Limited. Αντιθέτως, μάλιστα, διοχετεύονται μέσω μιας εταιρείας-φάντασμα στην Ολλανδία, την Google Netherlands Holdings BV, σε μια δεύτερη εταιρεία στην Ιρλανδία, την Google Holdings Ireland, που ο διαχειριστής της εδρεύει στις Βερμούδες και οι οποίες κατά τον ιρλανδικό νόμο παραμένουν αφορολόγητες.

Διαβάστε επίσης: «Κατεβάζοντας ζωή από το διαδίκτυο» του Ιωακείμ Παπαχρόνη

Η στρατηγική αυτή, που παραβιάζει τους φορολογικούς νόμους τρεις φορές σε κάθε χώρα, έχει όνομα: «Σάντουιτς με Ολλανδό και διπλό Ιρλανδό». Για τα έσοδα από την Ασία, το μόνο που αλλάζει είναι η πρώτη ιρλανδική εταιρεία, που αντικαθίσταται με μια αντίστοιχη της Σιγκαπούρης.

Υπόμνημα: «Η περίπτωση της Google»

Ένας Γερμανός νοικιάζει χώρο διαφήμισης διαδικτυακά στην Google. Ο μεσάζων για το συμβόλαιο είναι η Google Ireland Limited (B). Δεν προκύπτει, συνεπώς, κέρδος για την Google Γερμανίας.
Υπό την μορφή δικαιωμάτων χρήσης, τα κέρδη διοχετεύονται από το Β σε μια εταιρεία-φάντασμα της Google στην Ολλανδία (C ). Στην Ιρλανδία, ως εδώ, δεν προκύπτει φορολογίσιμο κέρδος.
Για δικό της λογαριασμό η C, πληρώνει δικαιώματα χρήσης στην Google Ιρλανδίας/Βερμούδων (D). Τα κέρδη όλου του ομίλου συγκεντρώνονται εδώ. Δεν προκύπτει φορολογίσιμο κέρδος ούτε στην Ολλανδία.

Η D είναι μια εταιρεία υπό ιρλανδικό νομικό καθεστώς, που ελέγχεται από τις Βερμούδες. Δεν είναι υπόχρεη φορολόγησης ούτε στην Ιρλανδία, ούτε στις Βερμούδες. Για να μπορεί να κυκλοφορήσει το χρήμα έτσι, η μητρική εταιρεία της Google στις ΗΠΑ (Ε), μεταφέρει την άδεια χρήσης της τεχνολογίας της στην D μόνιμα. Έτσι αποφεύγεται η καταβολή φόρων στις ΗΠΑ.

Η συνταγή του «σάντουιτς»

Η Google Ireland Limited, η πρώτη εταιρεία δηλαδή, δεν έχει καμία φορολογική παρουσία στις διάφορες χώρες όπου πουλά διαφήμιση, επομένως είναι φορολογικά υπόχρεη μόνο στην Ιρλανδία την στιγμή που δραστηριοποιείται σε πολλές ηπείρους. Οι κατά τόπους θυγατρικές φορολογούνται στις χώρες δραστηριοποίησής τους, όμως παρέχουν υπηρεσίες όπως marketing ή εξυπηρέτηση πελατών - δραστηριότητες που αποφέρουν ελάχιστα κέρδη με αποτέλεσμα να καταβάλεται ελάχιστος αν όχι καθόλου φόρος.

Αυτή η εταιρεία πληρώνει δικαιώματα χρήσης της τεχνολογίας της Google στην ολλανδική εταιρεία-φάντασμα, που με την σειρά της τα προωθεί στην τρίτη ιρλανδική εταιρεία με διαχείριση στις Βερμούδες.

Αρχικά, η άδεια χρήσης αυτής της τεχνολογίας, όπως και της σελίδας αναζήτησης της Google, ήταν καταχωρημένη στις ΗΠΑ, όπου και ιδρύθηκε η εταιρεία. Όμως πριν αρκετό καιρό, η πατέντα μεταφέρθηκε στην εταιρεία Ιρλανδίας-Βερμούδων για να αποφευχθεί η φορολόγηση. Αυτή η εταιρεία έχει συσταθεί υπό ιρλανδικό νομικό καθεστώς, επομένως στα «μάτια» των φορολογικών αρχών των ΗΠΑ, πρόκειται για μια ιρλανδική εταιρεία. Κατά συνέπεια, οι αρχές αυτές δεν μπορούσαν να επιβάλλουν πρόστιμα στην μεταφορά της άδειας, όπως έκαναν σε πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις περιπτώσεις μεταφοράς οικονομικών στοιχείων σε φορολογικούς παραδείσους. Παρόλα αυτά, η εταιρεία «ελέγχεται» από τις Βερμούδες, όπου σύμφωνα με τις καταγγελίες λαμβάνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις. Σύμφωνα με τον ισχύοντα ιρλανδικό νόμο, λοιπόν, δεν μπορεί να φορολογηθεί στην Ιρλανδία.

Για να μπορέσει να γίνει η μεταφορά των εσόδων, από την μια ιρλανδική εταιρεία στην άλλη, η εταιρεία Ιρλανδίας/Βερμούδων δανείζει στην εταιρεία-φάντασμα της Ολλανδίας την άδεια χρήσης της τεχνολογίας της Google και εισπράττει σε αντάλλαγμα τις εισπράξεις από τα δικαιώματα που προκύπτουν. Απευθείας πληρωμές μεταξύ των δυο ιρλανδικών εταιρειών θα έδιναν στις ιρλανδικές φορολογικές αρχές τις αποδείξεις ώστε να επιβάλλουν πρόστιμα για συναλλαγές με φορολογικούς παραδείσους, μιας και σύμφωνα με τα δεδομένα που διαθέτουν, η μια εκ των δυο εδρεύει στις Βερμούδες.

Η Ολλανδία, πάλι, δεν έχει θεσπίσει τέτοιες κυρώσεις για πληρωμές προς φορολογικούς παραδείσους. Οι εξερχόμενες πληρωμές από την Google Ireland Limited προς την Ολλανδία δεν φορολογείται σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Συνεπώς, η παράκαμψη μέσω Ολλανδίας επιτρέπει στα έσοδα που παράγονται στην Ευρώπη να μεταφερθούν στις Βερμούδες, όπου δεν υπάρχει καμία φορολογία για εταιρικά κέρδη.

Έτσι η Google βρίσκεται με ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό αφορολόγητων χρημάτων, που μπορούν να αξιοποιηθούν είτε για διόγκωση της εταιρείας είτε για καταβολή μερισμάτων στους μετόχους μέσω άλλων… αλγορίθμων!

Παρόλα αυτά, κατόπιν έντονης διεθνούς κριτικής, η Ιρλανδία ανακοίνωσε στα τέλη του 2014 ότι θα αλλάξει την νομοθεσία κάνοντας τα πράγματα για την Google και άλλες εταιρείες πιο δύσκολα. Συγκεκριμένα, ανακοίνωσε μεταρρυθμίσεις που προβλέπουν ότι οποιαδήποτε εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στην Ιρλανδία θα είναι και φορολογικά υπόχρεη εκεί. Αυτό θα ισχύει, δηλαδή, και για την ελεγχόμενη από τις Βερμούδες, Google Ireland Holdings.

Βέβαια, αυτές οι αλλαγές δεν θα εφαρμοστούν πλήρως μέχρι το 2020, καθώς δόθηκε αυτή η περίοδος χάριτος στις εταιρείες που λειτουργούν υπό το διπλό ιρλανδικό φορολογικό μοντέλο ήδη πριν από το 2014, για να προσαρμόσουν την εταιρική δομή τους. Όμως, οι ίδιες ρήτρες που επιτρέπουν στην Google να κάνει αυτά τα φορολογικά παιχνίδια, συνεχίζουν να υπάρχουν σε διάφορες Συμφωνίες Αποφυγής Διπλής Φορλόγησης, με φορολογικούς παραδείσους, όπως ο Παναμάς, το Χόνγκ Κόνγκ ή η Ολλανδία. Αυτές οι συμφωνίες πιθανότατα θα υπερισχύσουν της εθνικής νομοθεσίας αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο σε αυτές τις πρακτικές να συνεχιστούν.

* Τα στοιχεία για την καταχρηστική φορολογική πολιτική της Google, που παρουσιάζονται εδώ, αντλήθηκαν από την μελέτη Panama Papers: Dirty Money and Tax Tricks, που εκπονήθηκε με πρωτοβουλία της Ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL), και ειδικότερα των ευρωβουλευτών-μελών της Εξεταστικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Panama Papers: Στέλιου Κούλογλου (ΣΥΡΙΖΑ), Tάκη Χατζηγεωργίου (ΑΚΕΛ), Matt Carthy (Sinn Féin), Fabio De Masi (DIE LINKE), Patrick Le Hyaric (PCF), Miguel Urbán (Podemos), Marina Albiol (Izquierda Unida), Miguel Viegas (PCP), Curzio Maltese (L’Altra Europa con Tsipras)

Πηγή: tvxs.gr

Γράφει ο Τάκης Παπακωνσταντινόπουλος.

Ποιοι ευθύνονται για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας ή για να ακριβολογούμε ποιοι «τα έφαγαν» σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Θ. Πάγκαλο;

Ας δούμε αρχικά την “ιστορική” δήλωση του εμπνευστή της περίφημης ατάκας, που χαρακτηρίστηκε ατάκα της δεκαετίας, Θ. Πάγκαλου για πολλά χρόνια υπουργού και κορυφαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ:

«Η απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας "πώς τα φάγατε τα λεφτά", που μας ρωτάει ο κόσμος είναι αυτή: Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής» (Θεόδωρος Πάγκαλος, Βουλή, 21.09.2010).

Αυτή η κυνική δήλωση δεν έγινε σε μια φάση κρίσης συνείδησης και επιθυμίας αυτοκριτικής και αληθινής μεταμέλειας γιατί κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε από τις επεξηγήσεις που έδωσε και την πολιτική στάση που τηρεί μέχρι σήμερα.

Η δήλωση έγινε για να μεταθέσει τις ευθύνες αλλού στους «κοπρίτες», όπως αποκάλεσε τους δημόσιους υπάλληλους, και να φορτώσει στα παιδιά, τους γονείς τους -που έστω κόντρα στην συλλογική και διεκδικητική συνείδηση που έπρεπε να είχαν, υπέκυψαν στον εκβιασμό και στην ανάγκη για μια “θέση στον ήλιο”- ίση ευθύνη με αυτούς που ασκούσαν πολιτική στο βούρκο της ρουσφετολογίας, της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας.

Για να στηρίξουν την προπαγάνδα τους συνεπικουρούμενοι από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, που είναι στην πλειοψηφία τους τα ΜΜΕ, επέλεξαν τους δημόσιους υπάλληλους σαν κύριους υπεύθυνους για την διόγκωση του χρέους, τα εκατομμύρια των κοπριτών που έλεγαν.

Τελικά η απογραφή έδειξε λιγότερο από 700.000 δημόσιους υπάλληλους εκ των οποίων οι 300.000 δουλεύουν στην εκπαίδευση και την υγεία που λειτουργούν αναμφίβολα με σημαντικές ελλείψεις, ενώ κοντά στους 150.000 δουλεύουν στα σώματα ασφαλείας ή είναι κληρικοί.

Το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα επί του συνόλου των εργαζομένων είναι περί το 11%, από τα χαμηλότερα της Ευρώπης. Οι δαπάνες για την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων είναι της τάξης του 9% επί του ΑΕΠ και είναι μικρότερες από της Γαλλίας και της Φινλανδίας (13%), της Σουηδίας και της Δανίας (15%).

Αυτοί που πραγματικά έφαγαν τα λεφτά και βέβαια είναι οι ιδιώτες και αυτό που κατέρρευσε είναι η ιδιωτική οικονομία των πολυεθνικών, των τραπεζών, των κεφαλαιοκρατών.

Αυτή λοιπόν την ιδιωτική οικονομία χρόνια την τάιζαν με κρατικό χρήμα που πήγαινε κατευθείαν στις τσέπες των βιομήχανων ,των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων. Και τώρα προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το λαό με το ακράδαντο “επιχείρημα” ότι ζούσε πάνω από τις δυνατότητές του και πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα.

Σύμφωνα με το ίδιο το ΔΝΤ το 50% των ελλειμμάτων το δημιούργησε η φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου και η αποπληρωμή τόκων για προηγούμενα δάνεια των κυβερνήσεων, ενώ η αύξηση των δημοσίων   δαπανών   επιβαρύνει λιγότερο από 10% (πηγή enikos.gr).

Το όφελος από τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες στο δημόσιο από το 2013 μέχρι το 2018 θα είναι μόνο 100 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτά τα στοιχεία που έχουν γραφεί και έχει αποδειχτεί η ορθότητά τους δείχνουν πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα από αυτά που προσπαθούν οι κύριοι υπεύθυνοι της οικονομικής κατάρρευσης να περάσουν στον λαό.

Αυτό λοιπόν το χρέος που βέβαια δεν το δημιούργησαν οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης ή η κρίση είναι αποτέλεσμα του χρέους;

Τα κόμματα που κυβέρνησαν για δεκαετίες την χώρα αποδίδουν τόσο την οικονομική κρίση όσο και το χρέος στη διαφθορά, στις μίζες στο σπάταλο κράτος. Δηλαδή η κύρια αιτία είναι ο λεγόμενος δημόσιος τομέας που αναμφίβολα και σπάταλος και αντιπαραγωγικός είναι και όχι τόσο φιλικός με τον απλό πολίτη. Όμως ποιος τον δημιούργησε αυτό τον δημόσιο τομέα μέσω της ρουσφετολογίας και της αναξιοκρατίας να υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τώρα κατηγορούν τους εργαζόμενους σαν υπεύθυνους ;

Είναι τελικά το χρέος αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης ή κρίση είναι αποτέλεσμα του χρέους;

Αρχικά πρέπει να επισημάνουμε ότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχει κάποια ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά η κρίση αφορά τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές χώρες του κόσμου. Και, βέβαια, η κύρια αιτία της κρίσης δεν ήταν το “σπάταλο” κράτος, οι μίζες, ή η διαφθορά του δημόσιου τομέα, όπως λέει ο Θ. Πάγκαλος και όλοι οι υποστηριχτές του αστικού συστήματος, που παραπλανητικά εμφανίζουν τις συνέπειες αυτού του συστήματος (π.χ. διαφθορά, μίζες ) σαν αιτίες του προβλήματος.

Και δείχνουν σαν ενόχους οι μεν τους δε και επιδίδονται στις γελοίες αλληλοκατηγορίες για το ποιος ήταν περισσότερο ή λιγότερο μιζαδόρος ποιος έκανε τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κ.ο.κ.

Ο σκοπός είναι προφανής: να φανούν σαν αποκλειστικοί ένοχοι οι “διεφθαρμένοι πολιτικοί” και να μείνουν απέξω οι κύριοι υπεύθυνοι που είναι η οικονομική ολιγαρχία στις τσέπες της οποίας κατέληξαν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης

Άρα λοιπόν ούτε οι μίζες, ούτε η διαφθορά, αλλά ούτε και το χρέος αποτελούν το βασικό πρόβλημα που οδήγησε στην κρίση. Για το τελευταίο (δηλαδή αν το χρέος είναι αποτέλεσμα της κρίσης ή αν η κρίση δημιούργησε το χρέος και βέβαια αν αυτό προέκυψε από τις μίζες και την κρατική διαφθορά) η αλήθεια είναι ότι αυτό αποτελεί το αναγκαίο αποτέλεσμα της παρέμβασης του καπιταλιστικού κράτους στον οικονομικό κύκλο.

Συμπερασματικά, το χρέος είναι αποτέλεσμα της παρέμβασης του καπιταλιστικού κράτους στον οικονομικό κύκλο, με στόχο να διευκολύνει την αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου σε διευρυμένη κλίμακα.

Με δυο λόγια, η τεράστια ενίσχυση του κεφαλαίου από τα κρατικά ταμεία για να κάνουν δήθεν επενδύσεις, οι παρεμβάσεις τρισεκατομμυρίων για να στηριχτούν τραπεζικοί και άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι φούσκωσαν το χρέος και όχι ο φτωχός λαός που επικαλείται ο Θ. Πάγκαλος και όσοι κρύβονται πίσω από αυτόν.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Η ιλιγγιώδης αύξηση, κατά Bloomberg, του πλούτου που κατέχουν οι πιο πλούσιοι του κόσμου, δείχνει ότι ποτέ η ανθρωπότητα δεν είχε τόσο αβυσσαλέες ανισότητες, οι οποίες και αποτελούν μια πραγματική πυρηνική βόμβα απανθρωπιάς και βαρβαρότητας στα θεμέλια του πλανήτη.

Οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο έγιναν πιο πλούσιοι κατά 1 τρισ. δολάρια το 2017, περίπου τέσσερις φορές περισσότερο από τα περσινά κέρδη, καθώς οι αγορές “αψήφησαν” τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά διλήμματα και διαμορφώθηκαν σε ιστορικά υψηλά.

Συγκεκριμένα, ο Billionaires Index του Bloomberg, ο οποίος “καταγράφει” καθημερινά τους 500 πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου, σημείωσε άνοδο 23% έναντι της ανόδου 20% του MSCI World Index και του Standard & Poor’s 500.

Ο ιδρυτής της Amazon.com Inc, Jeff Bezos, ήταν αυτός που είδε την περιουσία του να αυξάνεται περισσότερο το 2017, καθώς αυξήθηκε κατά 34,2 δισ. δολάρια, εκτοπίζοντας τον Bill Gates της Microsoft από την θέση του πιο πλούσιου ανθρώπου στον κόσμο τον Οκτώβριο.

Ο 62χρονος Gates κατείχε τη θέση αυτή από το Μάιο του 2013, και έχει δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε φιλανθρωπίες.

Ο Bezos, του οποίου η περιουσία έφθασε τα 100 δισ. δολάρια στο τέλος Νοεμβρίου, αυτή τη στιγμή η περιουσία του ανέρχεται σε 99,6 δισ. δολάρια έναντι των 91,3 δισ. δολαρίων του Gates.

Στο τέλος της χθεσινής συνεδρίασης στα χρηματιστήρια, οι 500 δισεκατομμυριούχοι ήλεγχαν 5,3 τρισ. δολάρια, έναντι των 4,4 τρισ. δολαρίων στις 27 Δεκεμβρίου 2016.

Οι κερδισμένοι
Οι 38 Κινέζοι επιχειρηματίες του δείκτη του Bloomberg αύξησαν την περιουσία τους κατά 177 δισ. δολάρια το 2017 ή κατά 65%. Πρόκειται για την μεγαλύτερη αύξηση που καταγράφθηκε μεταξύ των 49 χωρών που εκπροσωπούνται στο δείκτη.

Ο Hui Ka Yan, ιδρυτής της  China Evergrande Group, αύξησε την περιουσία του κατά 25,9 δισ. δολάρια ή 350% σε σχέση με πέρυσι.

Ο δισεκατομμυριούχος της Tencent Holding, Ma Huateng, έγινε ο δεύτερος πιο πλούσιος άνθρωπος στην Ασία όταν η περιουσία του σχεδόν διπλασιάστηκε, στα 41 δισ. δολάρια.

Ο αριθμός των Ασιατών δισεκατομμυριούχων ξεπέρασε αυτόν των Αμερικανών για πρώτη φορά, σύμφωνα με έκθεση της UBS Group και PricewaterhouseCoopers.

Οι ΗΠΑ έχουν την μεγαλύτερη παρουσία στο δείκτη με 159 δισεκατομμυριούχους, που πρόσθεσαν 315 δισ. δολάρια στις περιουσίες τους, παρουσιάζοντας αύξηση 18% και συνολική περιουσία 2 τρισ. δολάρια.

Οι 27 πιο πλούσιοι άνθρωποι της Ρωσίας άφησαν πίσω τους τα οικονομικά προβλήματα και προσέθεσαν 29 δισ. δολάρια στη συνολική περιουσία τους των 275 δισ. δολαρίων, υπερβαίνοντας τη συνολική αξία που είχαν πριν ξεκινήσουν οι δυτικές οικονομικές κυρώσεις.

Επίσης, οι 57 επιχειρηματίες του τεχνολογικού κλάδου που έχουν παρουσία στο δείκτη, αύξησαν την περιουσία τους κατά 262 δισ. δολάρια ή κατά 35%, αύξηση που ήταν η μεγαλύτερη από όλους τους κλάδους.

Ο συνιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg είχε την τέταρτη μεγαλύτερη αύξηση προσθέτοντας στην περιουσία του 22,6 δισ. δολάρια (+45%).

Συνολικά, οι 440 δισεκατομμυριούχοι του δείκτη που αύξησαν την περιουσία τους το 2017, κέρδισαν συνολικά 1,05 τρισ. δολάρια.

Πηγή: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο κ.Τσίπρας μιλούσε για «σεισάχθεια». Αποκαλούσε «πογκρόμ» κατά του λαού τους πλειστηριασμούς. Υποσχόταν από προεκλογικά μπαλκόνια «κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη».

Είναι αλήθεια!

Λίγες μόλις μέρες μετά από τα περισπούδαστα δημοσιεύματα (πχ του TVXS) που βάφτισαν τις κατασχέσεις/πλειστηριασμούς σαν απλά «εξώδικα» (!), μάθαμε (και μάλιστα με κυβερνητική βούλα) ότι η «απρόσκοπτη» διενέργεια των πλειστηριασμών, μέσω των οποίων απειλούνται δεκάδες χιλιάδες λαϊκές κατοικίες, αποτελεί θεμέλιο λίθο της εύρυθμης λειτουργίας του τόπου!

Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι οι πλειστηριασμοί είναι «υπέρτερο δημόσιο συμφέρον»! Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι οι πλειστηριασμοί συνιστούν «προστασία της εθνικής οικονομίας»! Μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι όποιος διαμαρτύρεται προβαίνοντας σε παρακώλυση, διατάραξη, παρεμπόδιση, ή πολύ περισσότερο επιδιώκοντας την διακοπή της θεάρεστης ιεροτελεστίας του πλειστηριασμού, τότε διαπράττει έγκλημα και διώκεται με φυλάκιση! Εν ολίγοις, μάθαμε, πρώτη φορά από… «αριστερά», ότι δεν υπάρχει τίποτα… πατριωτικότερο και «αριστερότερο» από την «ενίσχυση της ρευστότητας» των τραπεζών!

Θα το επαναλάβουμε, λοιπόν, για πολλοστή φορά: Ο,τι και να ψήφισαν, ό,τι και να ψηφίσουν, ό,τι κι αν κάνουν, όσα ψέματα κι αν πουν, όση καταστολή κι αν σχεδιάζουν να επιστρατεύσουν, όση στήριξη κι αν περιμένουν από την δήθεν «αντιπολίτευση» (σημειώνουμε ότι στη Βουλή η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, σαν γνήσια μνημονιακά «παγώνια» επέλεξαν κατά την ψηφοφορία της τροπολογίας το… «παρών») τίποτα δεν θα σταματήσει την αλληλεγγύη στα Ειρηνοδικεία. Με δυο λόγια: Μην τολμήσουν να απλώσουν χέρι στα σπίτια του λαού.

Γιατί, ως γνωστόν, δεν αρκεί να βγάλουν στα χαρτιά στο σφυρί το σπίτι του μεροκαματιάρη. Θα πρέπει να εκτελέσουν κιόλας την αρπαγή. Αλλά πως θα την εκτελέσουν με παρόντες τους γείτονες; Ας τολμήσουν να το πράξουν. Κι αυτά δεν είναι λόγια δικά μας. Είναι κάποιου υπεράνω υποψίας. Τα είχε πει, βέβαια, λίγο παλιότερα. Τσίπρα τον λένε… 

Πηγή:enikos.gr

«Επιχειρούμε και πολεμάμε σε κάθε γωνιά του κόσμου» καυχήθηκε πρόσφατα ο επικεφαλής της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (US Special Operations Command - SOCOM), στρατηγός, Ρέιμοντ Τόμας.

Δεν είναι υπερβολή. Είναι ένα επικίνδυνο ρεκόρ που καταγράφει η αμερικανική πολεμική μηχανή, υπό την προεδρία Τραμπ, οδεύοντας προς το τέλος του 2017: Οι ειδικές επιχειρησιακές μονάδες των ΗΠΑ, όλων των όπλων, συμπεριλαμβανομένων και των ειδικών δυνάμεων των «πράσινων μπερέ», αναπτύχθηκαν σε 149 χώρες μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, ένα άλμα της τάξης του 150% σε σχέση με την διοίκηση του Μπους του νεότερου και ένα σύγχρονο ρεκόρ για την στρατιωτική πολιτική των ΗΠΑ ανά τον κόσμο.

«Αντί για μια απλή δύναμη που εμπλέκεται σε περίπτωση πολέμου, τώρα προωθούμαστε προληπτικά σε “πολεμικά πεδία” της ενιαίας στρατιωτικής διοίκησης» λέει ο Τόμας ενθουσιασμένος, προσθέτοντας, ότι οι αμερικανικές δυνάμεις παγκοσμίως «παρείχαν βασικές δυνατότητες για την υποστήριξη εκστρατειών και επιχειρήσεων», σύμφωνα με το «The Nation».

Ωστόσο, αυτή η παγκόσμιας κλίμακας εφαρμογή του αμερικανικού στρατιωτικού δόγματος, εκτός των άλλων, «εξαπλώνει» και τους οικονομικούς πόρους των ΗΠΑ, οι οποίες φαίνεται ήδη πως θέλουν να εμπλακούν ακόμη περισσότερο στις υποθέσεις άλλων χωρών, με τα μέλη της Γερουσίας να ανησυχούν γι’ αυτό, παρά, ίσως, για το αίμα αμάχων που χύνουν ασταμάτητα τα αμερικανικά όπλα.

«Δεν ξέρουμε πού είμαστε και τι κάνουμε εκεί»

Τα πράγματα, όμως, φαίνεται πως είναι ακόμη χειρότερα: «Δεν ξέρουμε, ούτε πού ακριβώς επιχειρούμε στον πλανήτη στρατιωτικά, ούτε και τι κάνουμε εκεί» δήλωσε, μάλλον σοκαρισμένος, ο γερουσιαστής, Λίντσεϊ Γκράχαμ, της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, τον Οκτώβριο, με αφορμή τον θάνατο τεσσάρων Αμερικανών στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων στον Νίγηρα της Δυτικής Αφρικής.

«Οι περισσότεροι Αμερικανοί θα εκπλαγούν όταν μάθουν ότι οι Ειδικές Επιχειρησιακές Δυνάμεις των ΗΠΑ έχουν αναπτυχθεί στα τρία τέταρτα των χωρών του πλανήτη», δήλωσε ο διευθυντής του τμήματος οπλων και ασφάλειας του Κέντρου Διεθνούς Πολιτικής, Γουίλιαμ Χάρτουνγκ. «Υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου διαφάνεια ως προς το τι κάνουν σε αυτές τις χώρες και εάν αυτό που κάνουν προάγουν την ασφάλεια ή προκαλούν περαιτέρω ένταση και σύγκρουση», προσθέτει.

Μετά την 9/11, η SOCOM αύξησε το μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης των ΗΠΑ κατά 75% δήλωσε τον Μάιο στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, ο στρατηγός Τόμας. Και δεν υπάρχουν σημάδια χαλάρωσης της παγκόσμιας κλίμακας στρατιωτική εμβέλεια των ΗΠΑ για το 2018. Το αντίθετο αναμένεται. Αλλωστε, από τα πρώτα πράγματα που έκανε ο Τραμπ μετά την ορκωμοσία του, ήταν να δώσει στις στρατιωτικές διοικήσεις στις ζώνες συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένων της Υεμένης και της Σομαλίας, πρόσθετη εξουσία έναρξης επιθέσεων, χωρίς να απαιτείται η άδεια του Πενταγώνου.

Το αποτέλεσμα ήταν, οι δυνάμεις της SOCOM, να έχουν πραγματοποιήσει, κατά τους πρώτους έξι μήνες της προεδρίας Τραμπ, πέντε φορές τον αριθμό των θανατηφόρων αποστολών που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών της προεδρίας Ομπάμα, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα εθνικής ασφάλειας, Micah Zenko, στην «δεξαμενή σκέψης», Chatham House.

Μέσα στο 2017, στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ σκοτώθηκαν στο Ιράκ, την Συρία, το Αφγανιστάν, την Υεμένη και την Σομαλία, τον Νίγηρα και το Μάλι και αυτές οι χώρες είναι μόνο ένα μικρό μέρος του μεγάλου καταλόγου των παγκόσμιων σημείων «ενδιαφέροντος» των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο Στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων επιχειρήσεων στην Λιβύη, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις του ναυτικού, απήγαγαν έναν ύποπτο για τις επιθέσεις στην Μπενγκάζι το 2012 (επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων στην πόλη Μπενγκάζι στην ανατολική Λιβύη το 2012), ενώ, στις Φιλιππίνες οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις πολέμησαν μαζί με τα στρατεύματα της Μανίλα στην αιματηρή μάχη ανακατάληψης της πόλης Marawi από ισλαμιστές μαχητές.

‘Ομως, εκτός από οικονομική «αιμορραγία» για τις ΗΠΑ, η σημαντική αύξηση της ανάπτυξης της SOCOM σε ολόκληρο τον κόσμο, δυσχεραίνει και την ικανότητα της αμερικανικής διπλωματίας να κάνει τη δουλειά της χωρίς «μπαρούτι». «Αυτό είναι ένα κολοσσιαίο λάθος», εκτιμά ο Hartung, ιδιαίτερα «αν ανησυχεί κανείς για την επανεμφάνιση της παγκόσμιας στρατιωτικής στρατηγικής της εποχής μετά την 9/11, η οποία έκανε περισσότερο κακό από καλό και έκανε ελάχιστα για να περιορίσει την τρομοκρατία».

Το μέγεθος σίγουρα μετράει, τουλάχιστον στις περιπτώσεις των στρατιωτικών επεμβάσεων σε ξένες χώρες, ωστόσο, είναι επίσης σημαντικό να μην ξεχνιέται, ότι η προεδρία Τραμπ, με όλη την αναβιωμένη ψυχροπολεμική και γκροτέσκα ρητορική της, πατά πάνω σε ήδη διαμορφωμένες ράγες αναφορικά με τις παμπάλαιες μυστικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Σε σημαντικές μειώσεις αντί για αυξήσεις, όπως διατυμπάνιζε η κυβέρνηση, οδηγεί η αναδιάρθρωση των ειδικών μισθολογίων (ν.4472/2017) 158.000 κρατικών λειτουργών, γιατρών του ΕΣΥ, ένστολων, δικαστικών και πανεπιστημιακών.

‘Οχι μόνο δεν βγήκαν ωφελημένοι ακούγοντας τους ισχυρισμούς των αρμόδιων υπουργών που τους χάιδευαν τα αφτιά, αλλά συνειδητοποίησαν με τη μισθοδοσία του Δεκεμβρίου ότι μετρούν απώλειες έως 150 ευρώ τον μήνα στις καθαρές τους αποδοχές. Μάλιστα οι αναδρομικές παρακρατήσεις γίνονται σε δόσεις από τις αρχές του 2017 προκειμένου να μπερδευτούν ακόμα και οι υψηλού μορφωτικού επιπέδου υπάλληλοι.

Οι μειώσεις στις καθαρές αποδοχές οφείλονται: α) στην αύξηση των φορολογικών κρατήσεων αλλά και στην επαναφορά του φόρου στα επιδόματα, ο οποίος είχε καταργηθεί με απόφαση του ΣτΕ. β) Στην αύξηση της εισφοράς υπέρ του Μετοχικού Ταμείου Δημοσίων Υπαλλήλων από 4% σε 4,5% αναδρομικά από τις αρχές του 2017. γ) Στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των παλαιότερων ασφαλισμένων -πριν από το 1993- ώστε να εξισωθούν με αυτές των νέων ασφαλισμένων. Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών οδηγεί σε μείωση των καθαρών αποδοχών 5%-7%. Στην περίπτωση των γιατρών του ΕΣΥ, οι μειώσεις για τον διευθυντή κυμαίνονται από 80 έως 85 ευρώ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν και τα 130 ευρώ.

Για τον επιμελητή Α’ κυμαίνονται από 50 έως 60 και για τον επιμελητή Β’ από 30 έως 40 ευρώ. Για παράδειγμα, διευθυντής του ΕΣΥ, σύμφωνα με το εκκαθαριστικό του σημείωμα, έλαβε τον Οκτώβριο με βάση το προηγούμενο μισθολόγιο μεικτά 2.345 ευρώ και καθαρά 1.692 ευρώ.

Τον Δεκέμβριο, δηλαδή τον πρώτο μήνα εφαρμογής του νέου μισθολογίου, έλαβε μεικτά 2.409 και καθαρά 1.567 ευρώ. Με άλλα λόγια, εισέπραξε 64 ευρώ περισσότερα στα μεικτά και έχασε 125 ευρώ από τις καθαρές αποδοχές του (1.500 ευρώ ετησίως. Δηλαδή χάνει έναν μισθό). Το νέο μισθολόγιο προέβλεπε μικρές αυξήσεις στον βασικό μισθό (ουσιαστικά ενσωματώθηκαν επιδόματα), ενώ καταργήθηκαν άλλα, όπως το επίδομα βιβλιοθήκης και έρευνας.

«Είναι σκανδαλώδες αυτό που έχει συμβεί με το μισθολόγιο των γιατρών», επισημαίνει ο κ. Παναγιώτης Παπανικολάου, νευροχειρουργός, γενικός γραμματέας ΟΕΝΓΕ. «Εγώ συγκεκριμένα έχασα 130 ευρώ. Δεν φτάνει που κάνουν τις αναδρομικές κρατήσεις σε δόσεις για να μπερδέψουν τους ανθρώπους, αλλά επιπλέον μας κλέβουν και τις αυξήσεις που εξαγγέλλουν. Ανακοίνωσαν ότι θα μας έδιναν αυξήσεις 6%-7% στις αποδοχές της εφημερίας από τις αρχές του χρόνου και ενώ περιμέναμε τα αναδρομικά άρχισαν να καταβάλουν την αύξηση από το δεύτερο εξάμηνο του έτους».

Στην περίπτωση των καθηγητών πανεπιστημίου και των ερευνητών οι μειώσεις υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 150 ευρώ μηνιαίως (1.800 ευρώ ετησίως. Δηλαδή χάνουν πάνω από έναν μισθό). Συνολικά από την αρχή των μνημονίων τα ειδικά μισθολόγια, αν συνυπολογίσουμε και την κατάργηση των δώρων, έχασαν το 45%-55% των αποδοχών τους. Η εφαρμογή του νέου ειδικού μισθολογίου ξεκίνησε από τους γιατρούς του ΕΣΥ και θα ακολουθήσουν ένστολοι, δικαστικοί, πανεπιστημιακοί ΑΕΙ και ΤΕΙ, διπλωματικοί και αρχιερείς.

Σοβαρές απώλειες αναμένουν από τον Ιανουάριο του 2018 και οι υπηρετούντες στα Σώματα Ασφαλείας. Και αυτό γιατί θα τεθεί σε εφαρμογή αναδρομικά από 1/1/2017 διάταξη που προβλέπει την αύξηση της βάσης υπολογισμού των παρακρατούμενων εισφορών για κύρια σύνταξη, επικουρική, περίθαλψη και εφάπαξ για τους παλιούς ασφαλισμένους, δηλαδή για όσους έχουν καταταγεί στις υπηρεσίες τους πριν από 1/1/1993. Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι μειώσεις αποδοχών θα φτάνουν έως και 225 ευρώ τον μήνα ή 2.700 ευρώ τον χρόνο, ενώ αν ληφθεί υπόψη και η αναδρομική παρακράτηση οι απώλειες θα εκτοξευτούν στα 450 ευρώ τον μήνα. Σύμφωνα με τις αλλαγές Χουλιαράκη, που αποτελούσαν προαπαιτούμενο της δεύτερης αξιολόγησης για τους υφιστάμενους δημόσιους λειτουργούς που αμείβονται με ειδικά μισθολόγια, η διαφορά των νέων με τους παλιούς μισθούς θα παραμένει ως «προσωπική διαφορά», τουλάχιστον για την επόμενη τριετία.

Μειώσεις θα πρέπει να περιμένουν όχι μόνο τα ειδικά μισθολόγια, αλλά και οι δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς από 1/1/2018 θα ισχύουν οι μισθολογικές ωριμάνσεις που είχαν παγώσει για δύο έτη. Αυτό οδηγεί σε μείωση της προσωπικής τους διαφοράς, μέρος της οποίας ενσωματώνεται στις βασικές αποδοχές τους, με αποτέλεσμα να διευρύνεται η βάση υπολογισμού των εισφορών τους και να υφίστανται απώλειες οι καθαρές τους αποδοχές, οι οποίες μπορεί να φτάσουν στα 50-60 ευρώ μηνιαίως.

Τα μεικτά αυξάνονται αλλά τα καθαρά μειώνονται!

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα ενός γιατρού-διευθυντή του ΕΣΥ:

Η αντιπαραβολή των στοιχείων στα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου του ίδιου εργαζόμενου δείχνει ότι έχασε 125 ευρώ μηνιαίως παρόλο που οι μεικτές αποδοχές του εμφανίζονται αυξημένες κατά 64 ευρώ!

• Για το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων η αύξηση στις κρατήσεις ξεπερνά τα 25,59 ευρώ

• Για το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων η αύξηση στις κρατήσεις είναι 31,87 ευρώ

• Στις συντάξεις υπέρ του Δημοσίου οι κρατήσεις αυξάνονται κατά 42,66 ευρώ

• Η εισφορά αλληλεγγύης αυξάνεται κατά 8,22 ευρώ

• Ο Φόρος Μισθωτών Υπηρεσιών αυξάνεται κατα 56,97 ευρώ!

• Οι μεικτές μηνιαίες αποδοχές αυξάνονται κατά 64 ευρώ, αλλά μειώνονται οι καθαρές κατά 125 ευρώ, άρα 1.500 ευρώ ετησίως.

Δηλαδή χάνεται ένας μισθός.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Θα τον ζήλευε και ο… Αριστοφάνης τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, όταν κατά τη συζήτηση του ματωμένου Προϋπολογισμού 2018, μέσα από μια ρητορική ακροβασία, προσπάθησε να ανατρέψει την καταστροφολογία -όπως είπε- του προέδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη. Και για να το επικυρώσει, ανέτρεξε στην Παλαιά Διαθήκη και στις «10 πληγές του Φαράω».

Δείτε στο παρακάτω βίντεο τις «πληγές», όπως τις περιέγραψε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Υπάρχουν, όμως, 10 οικονομικές και δημοσιονομικές «πληγές» για τις οποίες ο υπουργός δεν έκανε καμία ειδική μνεία, επειδή δεν τις… είδε και δεν τις… οίδε; Ναι, είναι η απάντηση και η αιτία της «τύφλωσής» του βρίσκεται στην προσπάθειά του να κρύψει το μνημονιακό «Αρμαγεδδώνα» που εφαρμόζουν αυτός και η κυβέρνησή του εις βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των νέων, των άνεργων, των μεσαίων στρωμάτων, του λαού, παρέχοντας παράλληλα ασυλία, σε όλους τους τομείς, στο κεφάλαιο, στην εργοδοσία.

Τι δεν… είδε και δεν… οίδε ο Τσακαλώτος;

1. Την επιβάρυνση των μεσαίων εισοδημάτων για φόρους κι ασφαλιστικές εισφορές με συντελεστές που ξεπερνούν ακόμη και το 50%.

2. Τη μείωση της ανεργίας με θέσεις μερικής απασχόλησης των 240 ευρώ καθαρά.

3. Τη μείωση για πρώτη φορά των χαμηλών συντάξεων με μέτρα όπως η επιβολή εισφοράς υγείας, η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και του ΕΚΑΣ.

4. Τη μείωση του αφορολόγητου στο όνομα της διέυρυνσης της φορολογικής βάσης, με αποτέλεσμα να θιγούν ακόμη κι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.

5. Την Απώλεια δεκάδων δισεκατομυρρίων ευρώ από καταθέσεις, κυρίως λόγω της αβεβαιότητας του Α’ εξαμήνου του 2015.

6. Την άρση κάθε μέτρου προστασίας για την πρώτη κατοικία, με το τελευταίο φύλλο συκής (νόμος Κατσέλη) να πέφτει στο τέλος του 2018.

7. Τη δέσμευση της χώρας για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022.

8. Την εφαρμογή αντίστροφα προοδευτικού ασφαλιστικού συστήματος το οποίο στερεί κάθε κίνητρο για ασφάλιση, δεδομένου ότι με το νόμο Κατρούγκαλου όσο περισσότερα πληρώνεις σε εισφορές, τόσο μειώνεται αναλογικά η σύνταξή σου.

9. Την ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση του μισθολογικού χάσματος ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα να έχουν και μικρότερες αποδοχές και μεγαλύτερο ρίσκο.

10. Την ανατροπή της σχέσης άμεσων-έμμεσων φόρων, υπερ των έμμεσων οι οποίοι πλήττουν αναλογικά περισσότερο τα φτωχά νοικοκυριά.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Εκπληκτικές εικόνες από τη NASA αποκάλυψαν ότι οι ηλιακές κηλίδες έχουν εξαφανιστεί, από την επιφάνεια του Ήλιου αφήνοντας τη «εντελώς κενή».

Η Γη οδεύει προς μία νέα εποχή παγετώνων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι από το 2019, η Γη μπορεί να παρουσιάσει εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες που θα μπορούσαν να φέρουν μια νέα εποχή παγετώνων στον πλανήτη μας.

Η ανατριχιαστική αυτή πρόβλεψη βασίζεται σε επιστημονική ανάλυση της επιφάνειας του Ήλιου που φαίνεται να στερείται «πραγματικής δράσης». Σύμφωνα με την τελευταία ανάλυση, υπήρξε μια τεράστια μείωση του αριθμού των ηλιακών κηλίδων, και αυτό είναι κακό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο Ήλιος μας έχει πάει σε «κενό» για τέταρτη φορά τους τελευταίους δώδεκα μήνες, κάτι το οποίο έχει οδηγήσει ορισμένους εμπειρογνώμονες να υποθέτουν ότι μια νέα εποχή παγετώνων είναι προ των πυλών, και θα μπορούσε να επηρεάσει τον πλανήτη μας από το 2019.

Το SpaceWeather.com αναφέρει ότι το φαινόμενο ενός πεντακάθαρου Ήλιου πρόκειται να γίνει κάτι που θα βλέπουμε συνέχεια στο εγγύς μέλλον.

«Θα υπάρξουν αρκετές φορές που ο Ήλιος μας θα είναι καθαρός από ηλιακές κηλίδες», γράφει το SpaceWeather.

Οι προβλέψεις των ερευνητών δεν είναι καλές. Φοβούνται ότι λόγω της μειωμένης δραστηριότητας στην επιφάνεια του Ήλιου, αυτό θα μπορούσε να φέρει ένα ψύχος παρόμοιο με αυτό που άρχισε γύρω στο 1645 και διήρκεσε μέχρι το 1715. Αυτή η περίοδος είναι γνωστή ως μικρή εποχή των παγετώνων. Η περίοδος αυτή προκάλεσε ακόμα και τον Τάμεση να παγώσει.

Αλλά αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι ειδικοί προβλέπουν παρόμοιες εκδηλώσεις. Πέρυσι, ο καθηγητής Βαλεντίνα Zharkova προέβλεψε ότι μια παρόμοια περίοδος θα μπορούσε να επηρεάσει τον πλανήτη μας το 2030.

«Είμαι απόλυτα βέβαιος στην έρευνα μας. Έχει ένα καλό μαθηματικό υπόβαθρο και αξιόπιστα στοιχεία, τα οποία έχουμε αντιμετωπιστεί σωστά. Στην πραγματικότητα, τα αποτελέσματα μας μπορούν να επαναληφθούν από οποιονδήποτε ερευνητή και είναι διαθέσιμα σε πολλά ηλιακά παρατηρητήρια, έτσι ώστε να μπορούν να αντλούν τις δικές τους αποδείξεις στο ηλιακό μαγνητικό πεδίο και τη δραστηριότητα»

Μιλώντας στην Daily Star, ο μετεωρολόγος Paul Dorian συμφώνησε ότι η μειωμένη ηλιακή δραστηριότητα θα μπορούσε να μας φέρει μια νέα εποχή παγετώνων.

Είπε στη Daily Star:
«Αν η ιστορία αποτελεί οδηγό, είναι ασφαλές να πούμε ότι η αδύναμη ηλιακή δραστηριότητα για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει μια επίδραση ψύξης στις παγκόσμιες θερμοκρασίες στην τροπόσφαιρα, που είναι το κάτω μέρος από το στρώμα της ατμόσφαιρας της Γης – και όπου όλοι ζούμε»

ΠΗΓΗ: xorisorianews.gr

Πάνος Παπανικολάου (*)

Είναι από καιρό προφανές πως διάφοροι παράγοντες του αστικού κράτους, του αστικού πολιτικού συστήματος και των καθεστωτικών ΜΜΕ ήδη στοχοθετούνται στην επόμενη μέρα με βάση το πιθανό σενάριο εκλογικής νίκης ΝΔ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές που μάλλον θα γίνουν μέσα στο φθινόπωρο του 2018.

Από την μεριά του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται αγχωτική υπερπροσπάθεια να στηθεί ένα νέο σκηνικό «δεξιάς – αντιδεξιάς» που αν δεν καταφέρει να ανακόψει την πορεία του Κυριάκου Μητσοτάκη προς την αυτοδυναμία, τουλάχιστον να περιορίσει τις εκλογικές απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ έτσι ώστε να ευοδωθεί ένα σενάριο σύντομης δεξιάς παρένθεσης με δεδομένη την ασφυκτική πίεση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας στο ΠΑΣΟΚ για μετεκλογική στενή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, μια πίεση που έμμεσα εκφράστηκε και στις πρόσφατες εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ.

Από την μεριά της ΝΔ είναι φανερή η συμβολή στο σκηνικό «δεξιάς – αντιδεξιάς» ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ, με επίσης αγχωτική υπερπροσπάθεια να ταυτιστεί ο σημερινός νεοφιλελεύθερος μνημονιακός κυβερνητικά εξευτελισμένος ΣΥΡΙΖΑ με την αριστερά και με τον κομμουνισμό ώστε να συσπειρωθούν εκλογικά γύρω από την σημερινή ηγεσία της ΝΔ όλες οι συντηρητικές δυνάμεις από τον κεντροφιλελεύθερο χώρο μέχρι και την επιρροή της νεοναζιστικής ακροδεξιάς.

Το βαθύ σύστημα όμως έχει πολιτικούς σχεδιασμούς πολύ πιο ουσιαστικούς σε σχέση με τις διάφορες αστικές μαριονέττες του. Αυτό που απασχολεί και τρομάζει είναι μια ενδεχόμενη νέα άνοδος του μαζικού λαϊκού εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος που δυνητικά θα μπορούσε να είναι αιφνίδια, ραγδαία και εκρηκτική όπως δείχνει η εμπειρία των τριών τελευταίων δεκαετιών. Η δυνατότητα αυτή δημιουργείται από την ασφυκτική επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στα πιο στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα όταν υπάρχουν τα εξεγερτικά πολιτικά καύσιμα της ανυπακοής και της ανατροπής. Τέτοιες μαζικές κοινωνικές εκρήξεις σημαδεύουν εποχές και γεννούν αριστερές πολιτικοποιήσεις.

Ειδικά σήμερα που ο πλήρης κυβερνητικός μνημονιακός εξευτελισμός του ΣΥΡΙΖΑ διέλυσε κάθε αυταπάτη ελπίδας για δήθεν «αριστερές» κυβερνήσεις στο πλαίσιο του συστήματος, οι νέες αυτές πολιτικοποιήσεις μπορεί να είναι επαναστατικές κομμουνιστικές στο πραγματικό τους υπόβαθρο: δηλαδή να έχουν στον πυρήνα τους την ανάγκη ριζικής ανατροπής και όχι «βελτίωσης» του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – μνημονιακών κυβερνήσεων, των οικονομικών – πολιτικών μηχανισμών του, του ίδιου του αστικού κράτους του.

Το ΝΑΡ στα 30 σχεδόν χρόνια πολιτικής του ύπαρξης έχει τεράστια και υπερπολύτιμη κεκτημένη πολιτική εμπειρία από τέτοιες κρίσιμες καμπές. Και σήμερα είναι περισσότερο παρά ποτέ ιδεολογικοπολιτικά ώριμο και αποφασισμένο όχι μόνο να συμβάλει δημιουργικά στις επερχόμενες νέες μαζικές κινηματικές εξάρσεις αλλά να τις συνδέσει με τις νέες μαζικές πολιτικοποιήσεις στην κατεύθυνση του κομμουνισμού που έχει ανάγκη η εποχή μας, ο 21ος αιώνας.

Έχουν καταλάβει πια κι οι πέτρες (όχι φυσικά μόνο το ΝΑΡ…) πως οι πιθανότητες για τέτοιες μαζικές κινηματικές εξάρσεις αυξάνονται κατά πολύ τις περιόδους όπου υπάρχουν «αλλαξοβασιλίκια» στην αστική κυβερνητική διαχείριση.

-Έτσι έγινε π.χ. το 1990 – 1991 όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποθρασυμμένος από το πλυντήριο που του είχαν κάνει λίγο πιο πριν οι ηγεσίες του τότε ΣΥΝ (ΚΚΕ και ΕΑΡ) νόμιζε πως θα περάσει εύκολα μια σειρά από σημαντικές νεοσυντηρητικές ρυθμίσεις.

-Έτσι έγινε το 1997 – 1998 όταν ο Σημίτης επίσης πίστεψε πως αρκεί να φωνάξει «εκσυγχρονισμός» για να κάτσει σούζα όλη η κοινωνία. Έτσι έγινε αργότερα επί Καραμανλή με το άρθρο 16, επί ΓΑΠ με το 1ο μνημόνιο κλπ, κλπ. Το βαθύ σύστημα με τον ίδιο τρόπο σήμερα ανησυχεί πάρα πολύ για το τι πρόκειται να γίνει αμέσως προσεχώς αμέσως μετά το επόμενο «αλλαξοβασιλίκι».

Το πρόσφατο άρθρο του Γ. Πετρόπουλου στην «Εφημερίδα των Συντακτών» σχετικά με το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ, ως ένα βαθμό απηχεί τουλάχιστον εν μέρει αυτές τις ανησυχίες. Αν κάποιος δεν σταθεί μόνο στην επιφάνεια του κειμένου και παραμερίσει τόσο τις τύπου επιθεωρητή Κλουζώ «αποκλειστικές εσωκομματικές πληροφορίες», τα γελοία κουτσομπολιά με «ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις» που φτάνουν στο σημείο να παρουσιάζουν τον Β. Μηνακάκη ως …«αναρχοσυνδικαλιστή»(!) όσο και την διάχυτη χαιρεκακία επίσης κουτσομπολοκατινέ επιπέδου, αν παραπέρα προσπεράσει και τις αστειότητες περί … «έλλειψης εσωτερικής δημοκρατίας στο ΝΑΡ» (!!) φτάνει στην ουσία που είναι προφανής από τον τρόπο που ο συντάκτης διαστρεβλώνει τις θέσεις ΤΟΣΟ της «πλειοψηφίας» ΟΣΟ και της «μειοψηφίας». Προσέξτε:

“Βασικός στόχος του συνεδρίου ήταν η συζήτηση και διαμόρφωση θέσεων για ένα «κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα της εποχής μας».

Κάτι το οποίο το ΝΑΡ δεν επιδίωξε όταν αποσπάστηκε από το ΚΚΕ -παρόλο που κατηγορούσε το τελευταίο ότι είχε αρνηθεί τα κομμουνιστικά του χαρακτηριστικά-, αλλά ούτε και στη συνέχεια.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί πως όταν τέθηκε πρώτη φορά θέμα συγκρότησης κομμουνιστικού κόμματος, στο 2ο Συνέδριο της οργάνωσης το 2006, η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από τις πλειοψηφούσες τάσεις που τώρα βιάζονται να δημιουργηθεί ένα τέτοιο κόμμα…

Βασικές διαφορές στην άποψη της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας αφορούν την πολιτική συμμαχιών και το πώς θα είναι το νέο κομμουνιστικό κόμμα που θα πρέπει να δημιουργηθεί, τι σχέση θα έχει με το κίνημα κ.λπ.

Η πλειοψηφία αρνείται οποιαδήποτε πολιτική συμμαχία με δυνάμεις της Αριστεράς που θεωρεί ενσωματωμένες, συστημικές ή ρεφορμιστικές (ΚΚΕ, ΛΑ.Ε. κ.λπ.), αποδεχόμενη μόνο την κοινή δράση μαζί τους στις μαζικές οργανώσεις. Αντίθετα, η μειοψηφία θεωρεί αναγκαία την αναζήτηση πολιτικών συμμαχιών με τις προαναφερόμενες δυνάμεις της Αριστεράς.

Σε ό,τι αφορά το κόμμα η πλειοψηφία θεωρεί πως πρέπει να δημιουργηθεί άμεσα, αποκλείοντας όμως μια σειρά κομμουνιστογενείς δυνάμεις (π.χ. όσους ονομάζει φλωρακικούς).

Αντίθετα η μειοψηφία πιστεύει πως το θέμα του κόμματος πρέπει να εδράζεται σε μια ανοιχτή, επίπονη και προσεκτική δουλειά στη μελέτη της πραγματικότητας και της ιστορικής εμπειρίας, χωρίς αποκλεισμούς δυνάμεων που ασπάζονται τις βασικές αρχές του κομμουνισμού.”

Για κάθε μέλος του ΝΑΡ και της νΚΑ αλλά και για κάθε κομμουνιστή ή απλά έντιμο αριστερό αγωνιστή που παρακολουθεί στοιχειωδώς τα τεκταινόμενα, είναι ολοφάνερο πως τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Π.χ. ο στόχος της μετάβασης προς νέο σύγχρονο κομμουνιστικό φορέα είχε επικαιροποιηθεί από το προηγούμενο – το 3ο- συνέδριο του ΝΑΡ τον Δεκέμβρη 2013 πριν 4 (τέσσερα) ολόκληρα χρόνια, ένα συνέδριο που με εξυπνακίστικο τρόπο ο συντάκτης αποφεύγει να το αναφέρει πηδώντας από το 2006 στο 2017 σαν νέος Μακ Φλάι σε ταινία του Ζενέκις.

Αυτό δεν είναι καινούρια τακτική για τον συγκεκριμένο αρθρογράφο: με τον ίδιο τρόπο που σήμερα ανερυθρίαστα αναφέρει πως δήθεν το ΝΑΡ ανακάλυψε την αναγκαιότητα νέου σύγχρονου κομμουνιστικού φορέα αιφνιδιαστικά και απότομα τον Δεκέμβρη του 2017, έτσι παλιότερα διαβεβαίωνε επίσης ανερυθρίαστα πως δήθεν τα στελέχη του ΚΚΕ που είχαν δημιουργήσει αρχικά το ΝΑΡ δεν είχαν διαφωνήσει σε απολύτως τίποτα ως τον Ιούλιο του 1989 οπότε αιφνιδιαστικά και απότομα διαφώνησαν με την συγκυβέρνηση Τζαννετάκη.

Επίσης στο τωρινό κείμενό του ο αρθρογράφος ανακαλύπτει πως κάποιοι έχουν ήδη αποφασίσει να ιδρύσουν από αύριο κιόλας τον νέο κομμουνιστικό φορέα έχοντας προαποφασίσει μάλιστα …ποιους θα αποκλείσουν, μπερδεύει τις έννοιες «πολιτική συνεργασία» – «κοινοβουλευτική εκλογική συνεργασία» και γενικά αποδίδει σε όλα τα σημερινά ρεύματα αντιλήψεων εντός του ΝΑΡ θέσεις που απλά δεν έχουν ούτε είχαν ποτέ.

Είναι σαφές πως ο συντάκτης της Εφ Συν – και κατ’ επέκταση η ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ της Εφ Συν – με αυτό το κείμενο ΔΕΝ απευθύνονται στα μέλη και τους φίλους του ΝΑΡ και της νΚΑ, αλλιώς δεν θα χρησιμοποιούσαν τέτοιες καταγέλαστες ανακρίβειες. Απλά δηλώνουν τα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ «θέλω» ΓΙΑ το ΝΑΡ. Αυτή η τακτική είναι συνήθης στον αστικό τύπο, και μάλιστα στον αστικό τύπο σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης. Οι παλιότεροι θα θυμούνται π.χ. τα κείμενα γραμμής στην αλήστου μνήμης «Πρώτη» του Καλογρίτσα που πρώτα γράφονταν εκεί και μετά γίνονταν ως διά μαγείας επίσημη κομματική γραμμή του τότε ΚΚΕ και της τότε ΕΑΡ. Ή διάφορα παρόμοια κείμενα «γραμμής» τα επόμενα χρόνια στην προκάτοχο της «Εφ Συν» αστική εφημερίδα, την «Ελευθεροτυπία».

Ποιό λοιπόν είναι το σημερινό «ΘΕΛΩ» τους για το ΝΑΡ; και διά της πένας ποιού εκφράζεται ;

Πριν λίγους μήνες ο ίδιος αρθρογράφος (Γ. Πετρόπουλος) είχε συντάξει ένα κείμενο με αφορμή τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που δεν ήταν απλά μια τυπική νεκρολογία για έναν πλήρη ημερών αστό πολιτικό. Ήταν ουσιαστικά ένα μανιφέστο υπέρ της αστικής πολιτικής συναίνεσης αριστερών και κομμουνιστών με τις εκάστοτε πιο «νηφάλιες» (κατά τον αρθρογράφο) δυνάμεις του αστικού πολιτικού συστήματος. Μάλιστα, ο ίδιος ο αρθρογράφος αμέσως μετά είχε εξαπολύσει επίθεση μέσω των σόσιαλ μίντια ενάντια στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αφορμή την ανακοίνωσή της για το ίδιο θέμα, δηλαδή για τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Μια επίθεση τόσο σφοδρή και φαινομενικά αψυχολόγητη που είχε ξενίσει δυσάρεστα πάρα πολλούς συναγωνιστές από τον πολιτικό χώρο του «Εργατικού Αγώνα» στον οποίο υποτίθεται πως ανήκει ο συγκεκριμένος αρθρογράφος.

Για να μην κοροϊδευόμαστε, ΦΥΣΙΚΑ το επί της ουσίας θέμα δεν ήταν ο παλιός πολιτικός βίος του σχεδόν εκατονταετούς Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δεν ήταν το 1963 ή το 1989. Ήταν η σημερινή πολιτική προοπτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, το 2017 και το 2018. Ο αρθρογράφος εκφράζει με χαρακτηριστικό τρόπο την αστική κοινοβουλευτική αντίληψη που υπάρχει διαχρονικά ΜΕΣΑ στην αριστερά, ΜΕΣΑ στο ίδιο το κομμουνιστικό κίνημα και εδώ και διεθνώς: αφού η αστική πολιτική πάντα εμφανίζεται ως «διχασμένη», ας συμμαχούμε με αυτό που θεωρούμε ως την κάθε φορά πιο καλή της εκδοχή.

Αν θεωρούμε ως τέτοια εκδοχή τον Παπανδρέου, με τον Παπανδρέου. Αν θεωρούμε ως τέτοια εκδοχή τον Μητσοτάκη, με τον Μητσοτάκη. Αν θεωρούμε ως τέτοιαν εκδοχή τον Τσίπρα, με τον Τσίπρα. Αν θεωρούμε ως τέτοιαν εκδοχή την Χίλαρυ, με την Χίλαρυ. Αν θεωρούμε ως τέτοιαν εκδοχή τον Μελανσόν, με τον Μελανσόν και πάει λέγοντας.

Έτσι θα διαφωνούμε απλά για το ΠΟΙΑ είναι αυτή η …«καλύτερη» εκδοχή (π.χ. σήμερα ο Αλέξης ή ο Κούλης;) και θα μετατρέπουμε τον επιφανειακό – χειριστικό – προπαγανδιστικό «διχασμό» της αστικής πολιτικής σε πραγματικό διχασμό της εργατικής πολιτικής σε ΞΕΝΟ γήπεδο με ΠΛΑΣΤΟ ερώτημα.

Σήμερα αντίστοιχα στο κείμενο «ναριτολογίας» του ίδιου αρθρογράφου τα «ΘΕΛΩ» είναι επίσης ευδιάκριτα.

Κατ’ αρχήν είναι η ΑΠΟΤΥΧΙΑ της προσπάθειας για τον σύγχρονο κομμουνιστικό φορέα που έχει ανάγκη η εποχή μας: το «ΘΕΛΩ» είναι είτε να ακυρωθεί κάθε προσπάθεια συγκρότησής του ώστε να μην υπάρχουν πολιτικά καύσιμα ανατροπής για νέες κινηματικές εξάρσεις και να μην υπάρχουν νέες μαζικές κομμουνιστικές πολιτικοποιήσεις, ή να γίνει μια πρόχειρη φέικ βεβιασμένη συγκρότηση σαν «βαφτίσια» μακριά από πραγματικές κοινωνικές ταξικές πολιτικές διεργασίες που μοιραία θα οδηγήσει σε έναν φιλολογικό μαρξιστικό όμιλο και όχι σε πραγματικό κομμουνιστικό φορέα.

Ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με το προηγούμενο, το άλλο «ΘΕΛΩ» είναι ο εκφυλισμός της συζήτησης και διεργασίας για το μέτωπο των αντικαπιταλιστικών – αντιΕΕ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων αποκλειστικά σε συναντήσεις κορυφών με κάποιες συγκεκριμένες ηγεσίες με αντικείμενο μια πρόσκαιρη εκλογική συνεργασία που μοιραία θα ανακυκλώνει τις αυταπάτες του «παλιού» ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΝΑΡ λοιπόν είναι «καταδικασμένο» από την ίδια την πραγματικότητα της ταξικής πάλης να πει «όχι, ευχαριστώ» σε τέτοια «θέλω» διάφορων καλοθελητών του αστικού τύπου και της αστικής πολιτικής και να προτάξει τα «θέλω» της εργατικής πολιτικής. Η απόλυτη προτεραιότητα πρέπει να είναι ΕΝΙΑΙΑ και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ η τριάδα «κόμμα – μέτωπο – κίνημα» στις σημερινές συνθήκες με διαλεκτική ενότητα χωρίς σχηματοποιήσεις. Προώθηση της διαδικασίας συγκρότησης κομμουνιστικού φορέα ενιαία και ταυτόχρονα με την διαδικασία συγκρότησης μετώπου αντικαπιταλιστικών αντιΕΕ δυνάμεων ενιαία και ταυτόχρονα με την τροφοδότηση μαζικού κινήματος αντίστασης – ανυπακοής – ανατροπής.

Τις όποιες εξελίξεις και την όποια (ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ) αστάθεια στο αστικό πολιτικό σκηνικό πρέπει να την υποτάσσουμε και να την αξιοποιούμε στο σχέδιο προώθησης της εργατικής πολιτικής, και όχι το αντίστροφο – να υποτάσσουμε δηλαδή την εργατική πολιτική στις όποιες διαφοροποιήσεις της αστικής όπως «θέλουν» οι διάφοροι καλοθελητάδες. Και ας είμαστε σίγουροι, θα υπάρξουν το αμέσως επόμενο διάστημα κι άλλοι τέτοιοι από την …«άλλη» πλευρά, που θα φορούν την «αντίθετη» φανέλα, όχι αυτή του «μητσοτακομμουνισμού» αλλά αυτή του «συριζοκομμουνισμού» ιδιαίτερα σε περίπτωση αλλαγής στην διακυβέρνηση, που και αυτοί θα έχουν πάνω κάτω το ίδιο «θέλω» για το ΝΑΡ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την αντικαπιταλιστική αριστερά: την υποταγή σε σχεδιασμούς αστικής πολιτικής.

Με το κριτήριο της εργατικής πολιτικής λοιπόν ας απαντήσουμε ακριβώς το ίδιο στους μεν και στους δε: ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε.

(*) ο Πάνος Παπανικολάου είναι νοσοκομειακός γιατρός, συνδικαλιστής, μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ

ΠΗΓΗ: pandiera.gr