Η ναυτιλία είναι μια γιγαντιαία παγκόσμια βιομηχανία και αυτό είναι κάτι γνωστό, αλλά πόσο μεγάλος και ποιοι είναι οι αριθμοί ώστε να καταλάβουμε ακριβώς αυτό το μέγεθος; Ας δούμε κάποια δεδομένα του 2015…

16,5 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ – η αξία του παγκόσμιου εμπορίου

133,3 δισ. Δολάρια ΗΠΑ – η αξία των εξαγωγών αργού πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία στον υπόλοιπο κόσμο

37,85 δισεκατομμύρια δολάρια – τα ετήσια έσοδα της βιομηχανίας κρουαζιέρας για την αμερικανική οικονομία

15 δισ. Δολάρια – Ποσό που δαπανήθηκε για νέα κρουαζιερόπλοια το 2015

10 δισεκατομμύρια τόνους – παγκόσμιος όγκος εμπορικών πλοίων

6,2 δισ. Δολάρια – η αξία των εξαγωγών σιτηρών από τον Καναδά στον υπόλοιπο κόσμο

Τα 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το πιο ακριβό γιοτ του κόσμου είναι το «History Supreme». Το εκπληκτικό ποσό οφείλεται στο στερεό χρυσό και την πλατίνα που χρησιμοποιοίθηκαν για τη κατασκευή αυτού του πολυτελούς γιοτ.

1,8 δισεκατομμύρια Deadweight – η μεταφορική ικανότητα του παγκόσμιου εμπορικού στόλου

20.335.000 – Ετήσιος αριθμός επιβατών κρουαζιερόπλοιων

10,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ τα ποσά που καταβλήθηκαναπό τα μεγαλύτερα μητρώα, τον Παναμά, τη Λιβερία και τις Νήσους Μάρσαλ στον ΙΜΟ

1.4 εκατομμύρια – Αριθμός ναυτικών παγκοσμίως

889.000 – Συνολικός όγκος σε χιλιάδες τόνους φορτίουυ στο μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου, Ningbo και Zhoustan το 2015

400.000 τόνους deadweight, το μέγεθος του πλοίου μεταφοράς σίδηρου Valemax

226.963 GT το μεγαλύτερο επιβατηγό πλοίο στον κόσμο, MS Harmony of the Seas

90.917 πλοία – το μέγεθος του παγκόσμιου εμπορικού στόλου

19.100 εμπορευματοκιβώτια των είκοσι ποδών – μέγιστη χωρητικότητα «MV CSCL Globe»

10,994 μέτρα – το βάθος του Challenger Deep στις νήσους Marian, το βαθύτερο γνωστό σημείο στους ωκεανούς της Γης.

8153 – Αριθμός πλοίων που φέρουν σημαία στον Παναμά

3185 – Αριθμός πλοίων που φέρουν σημαία στη Λιβερία

2942 – Αριθμός των πλοίων που φέρουν σημαία στις νήσους Μάρσαλ

1,517 – Ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά τη βύθιση του Τιτανικού

630 megawatts – η ισχύς που παράγεται από το μεγαλύτερο αιολικό πάρκο ανοικτής θάλασσας στον κόσμο, το London Array από το Ηνωμένο Βασίλειο

616 – Αριθμός πλοίων στο στόλο της Maersk στα τέλη του 2015

285 καλώδια επικοινωνιών βρίσκονται στους ωκεανούς, τα οποία τοποθετηθήκαν από πλοία

193,30 km Μήκος του καναλιού του Σουέζ

172 κράτη μέλη του ΙΜΟ

77 χλμ. Μήκος του καναλιού του Παναμά

58 κόμβοι – η ταχύτητα του ταχύτερου πλοίου που κατασκευάστηκε, το «Francisco», ένα καταμαράν που διαπερνάει τα κύματα, φορτωμένο με τροποποιημένους κινητήρες αεριωθουμένων, που εκτοξεύουν τους επιβάτες σε όλο το River Plate, πιο γρήγορα από οποιοδήποτε άλλο πλοίο στον κόσμο.

20,3 έτη – η μέση ηλικία των εμπορικών πλοίων στα τέλη του 2015

16,36% – Το μέγεθος του παγκόσμιου στόλου που ανήκουν στα ελληνικά ναυτιλιακά συμφέροντα

15,1% – Το μερίδιο αγοράς της Maersk στην αγορά εμπορευματοκιβωτίων

9 Γενικοί Γραμματείς του ΙΜΟ από το 1959

7 ετών – ηλικία του νεότερου πλοίου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που πρόκειται να διαλυθεί

3 ημέρες, 10 ώρες, 40 λεπτά. Το Blue Riband βραβεύτηκε για την ταχύτερη διάσχιση του ατλαντικού.
1 – Έχουμε μόνο έναν πλανήτη, έτσι ας κρατήσουμε τους ωκεανούς καθαρό

πηγη: e-nautilia.gr

Μεγάλη συζήτηση, ευτυχώς, έχει ανοίξει η θεσμοθέτηση του 12ωρου την ημέρα και του 60ωρου την εβδομάδα από την ακροδεξιά κυβέρνηση της Αυστρίας.

Είναι δεδομένο ότι δικαίως το πρώτο που έρχεται στο μυαλό, ειδικά των Αριστερών συνδικαλιστών, είναι να δείξουν τι σημαίνει να κυβερνάει η ακροδεξιά. Τι σημαίνει να έχει την ευκαιρία να δείξει την αφοσίωσή της στους καπιταλιστές από κυβερνητικό θώκο. Αυτό το προφανές, που όμως πολύ εύκολα ξεχνιέται στην Ελλάδα, είναι καλό να τα αναδεικνύουμε, ξαναθυμίζοντας ότι η γραβατωμένη ακροδεξιά στην Ελλάδα επίσης έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της στους καπιταλιστές με τη συμμετοχή του Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ στη μνημονιακή κυβέρνηση Παπαδήμου, ενώ τμήματά της συμμετείχαν ή συμμετέχουν μέσω των ΑΝΕΛ και στη σημερινή κυβέρνηση. Προφανώς θυμίζοντας και πάλι ότι και η νεοναζιστική ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής έχει επιδείξει, με τη στάση της εντός βουλής, σε νομοσχέδια που αφορούσαν απαλλαγές από βάρη για τους καπιταλιστές και τους εφοπλιστές, πόσο είναι συστημικό στήριγμά τους.

Αυτό το δεδομένο έχει αναμφισβήτητα την αξία του, αλλά δεν είναι το σημαντικότερο. Το σημαντικότερο στην περίπτωση της ψήφισης του 12ωρου είναι η ανοχή που δείχνει η ΕΕ σε αυτά τα ωράρια, όπως αντίστοιχα και σε κάθε μορφή εντατικοποίησης της εργασίας. Γιατί η Αυστρία και η ακροδεξιά της δεν είναι πρωτοπόρες σε αυτού του είδους το ωράριο. Το χτύπημα στο 8ωρο δεν ξεκίνησε τουλάχιστον στην Ελλάδα ούτε καν από τα μνημόνια. Οι προσταγές των καπιταλιστών για το χτύπημα του 8ωρου ξεκίνησαν με την αλλαγή της σχετικής νομοθεσίας το 2004 από την κυβέρνηση Καραμανλή και ολοκληρώθηκε με όλους τους μνημονιακούς νόμους που ψήφισαν οι κυβερνήσεις από το 2010 ως και σήμερα.

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που παραθέτει σε άρθρο του στην ιστοσελίδα του ΜΕΤΑ ergasianet.gr ο κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πάντειου Πανεπιστημίου, Γιάννης Κουζής. Στην Ελλάδα έχει ψηφιστεί και κατοχυρωθεί το ημερήσιο 9ωρο ως υπερεργασία και ως υπερωρία θεωρείται η υπέρβασή του, ενώ το 12ωρο ισχύει ως ανώτατο ημερήσιο ωράριο εφόσον δώσει τη συναίνεσή του ο εργαζόμενος. Επίσης δεν υφίσταται 8ωρο στην ΕΕ, καθώς ήταν οι νόμοι της ΕΕ αυτοί που πρώτοι επέτρεψαν στους εργοδότες την καταστρατήγησή του. Η Αυστρία ακολούθησε τις χώρες πρότυπο Γερμανία και Ολλανδία όσον αφορά το 60ωρο την εβδομάδα, ενώ συνολικά έγινε η 6η χώρα που καθιερώνει το 12ωρο. Σε 6 χώρες ισχύει κάτι παραπάνω. Το 13ωρο.

Συνολικά οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα εργάζονται 90 και 110 ώρες περισσότερες συγκριτικά με την Ευρωζώνη και 70 περισσότερες από τους εργαζόμενους στην Αυστρία. Η τελευταία περνάει την Ελλάδα (3η και 4η θέση αντίστοιχα) στον πραγματικό χρόνο εργασίας, που συμπεριλαμβάνει και τις υπερωρίες. Πρώτη εκεί είναι η Βρετανία και δεύτερη η Κύπρος.

Τα παραπάνω στοιχεία αποδεικνύουν το πώς όλες οι χώρες της ΕΕ κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Της σκληρής εξοντωτικής εργασίας για τους εργαζόμενους, ώστε αυτοί να παράγουν όλο και περισσότερη υπεραξία για το κεφάλαιο.

Η εργατική τάξη, τα συνδικάτα της, οι παρατάξεις και οι οργανώσεις της οφείλουν να απαντήσουν. Όχι μόνο δείχνοντας τους αριθμούς που ξεσκεπάζουν τη σκληρή καθημερινότητα που ζούμε οι εργαζόμενοι, αλλά και παλεύοντας πραγματικά με άξονα το πώς μπορούμε όχι μόνο να ξανακερδίσουμε το 8ωρο, αλλά να παλέψουμε και για περαιτέρω μείωση των ωρών εργασίας χωρίς μειώσεις στους μισθούς. Αυτό σημαίνει πάλη για να γίνουν ξανά υποχρεωτικές οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Πάλη για να τσακίσουμε τη λιτότητα σε κάθε χώρα. Σύγκρουση με την ΕΕ και τις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες αντεργατικές πολιτικές της.

πηγη: ergasianet.gr

Γιώργος Κρεασίδης

Σύγκρουση με το μαύρο μέτωπο εκμετάλλευσης, εθνικισμού και πολέμου, που φέτος φέρει και τη σφραγίδα των ΗΠΑ και του νέου «Πιουριφόι» Πάιατ

Στην επιθετική στήριξη της μνημονιακής στρατηγικής προχωρά η κυβέρνηση μετά τις 20 Αυγούστου, προσπαθώντας να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων – αν και είναι αλήθεια ότι ο αρχικός σχεδιασμός για φιέστες σε Πνύκα, Καστελόριζο και ΔΕΘ επανεξετάζεται, καθώς μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές το κλίμα βαραίνει επικίνδυνα γι’ αυτήν. Το σίγουρο είναι ότι ο Τσίπρας θα κάνει προεκλογικού τύπου εμφανίσεις, με βασικό σταθμό τη ΔΕΘ, για να διαφημίσει τη λεγόμενη «καθαρή έξοδο» και το δήθεν τέλος των μνημονίων. Στο προπαγανδιστικό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναγκαίο κακό τα μνημόνια για να πετύχει η χώρα τη δημοσιονομική προσαρμογή. Σε αυτό δεν καταγγέλονται ούτε τα μνημόνια ούτε η καπιταλιστική κρίση, αλλά οι «παθογένειες» και η διαφθορά των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Για την επόμενη ημέρα, η κυβέρνηση τάζει μέτρα υπέρ της κοινωνίας πάντα στον βαθμό που επιτρέπουν τα μνημονιακά πλαίσια και προοδευτική συνταγματική αναθεώρηση. Παράλληλα, θα υπογραμμίζει ότι λύνει το Μακεδονικό με ένα ειρηνικό συμβιβασμό, μέσα από την πρόσδεση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και εξασφαλίζει αν όχι την εξαίρεση από έναν κόσμο αστάθειας, τουλάχιστον τη συμμαχία με τους ισχυρούς. Ουσιαστικά, επιδιώκεται η λαϊκή συναίνεση στην αστική στρατηγική και η παραίτηση από τον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, που υποτίθεται θα έρθει όχι από ένα κίνημα που συγκρούεται, αλλά από τα παζάρια της κυβέρνησης.

Τα δήθεν φιλολαϊκά μέτρα εντοπίζονται καταρχήν στο θέατρο για τις συντάξεις που θα καταλήξει, όπως άλλωστε όλες οι διαπραγματεύσεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των προκατόχων τους, στην αποδοχή των απαιτήσεων ΕΕ και ΔΝΤ. Ήδη, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, ξεκίνησε τη διαδικασία του προϋπολογισμού του 2019 με δεδομένη την περικοπή των συντάξεων, ενώ οι δανειστές δεν δείχνουν να τη συζητάνε. Αυτό που σχεδιάζει η κυβέρνηση να εμφανίσει σαν κατόρθωμα δεν είναι παρά η επανάληψη του εφάπαξ επιδόματος, τα Χριστούγεννα, από το υπερπλεόνασμα που και φέτος η είσπραξή του έχει σχεδιαστεί να αποδώσει περισσότερο από το 3,5%. Όλα κρίνονται στις φορολογικές εισπράξεις αυτών των ημερών που οι μισθωτοί καλούνται να ξηλωθούν για την πρώτη δόση, ενώ ακολουθούν τα νομικά πρόσωπα.

Παράλληλα, η υπουργός Εργασίας βομβαρδίζει με διαρροές ότι στις 21 Αυγούστου θα καλέσει τους «κοινωνικούς εταίρους» να συζητήσουν «επαναφορά των συμβάσεων». Πρόκειται για θεμέλιο μύθο της κυβερνητικής προπαγάνδας, αλλά το αφήγημα της Αχτσιόγλου είναι σκόπιμα ασαφές. Στην πράξη, είναι υποθηκεύμενο εξαρχής από την προϋπόθεση συνυπογραφής της σύμβασης από εργοδοτική οργάνωση με το 51% του κλάδου, κάτι που εύκολα αποφεύγεται. Αλλά και παραπέρα, μπορεί η κυριακάτικη αργία να ξανακερδηθεί με μια νέα σύμβαση; Ο υποκατώτος μισθός των 410 ευρώ στη νεολαία κάτω των 25 ετών μπορεί να καταργηθεί;

Η ιστορία μοιάζει να μένει σε κάποιες αυξήσεις με το σταγονόμετρο τύπου Πορτογαλίας και στην αναζήτηση ρόλων των περίφημων «εταίρων», με τις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ να είναι δεμένες στην «αντι-κοινωνική συμμαχία» με τις εργοδοτικές οργανώσεις. Η πραγματικότητα όμως στις εργασιακές σχέσεις είναι ότι κάθε θέση εργασίας με πλήρη απασχόληση και αποδοχές που χάνεται από απόλυση, συνταξιοδότηση, εθελούσια έξοδο, αναπληρώνεται από μια κακοπληρωμένη θέση ελαστικής απασχόλησης. Γι’ αυτό το 2017 οι ασφαλισμένοι με αποδοχές κάτω από 600 ευρώ ήταν 34% (31,6% το 2014) τριπλάσιοι δηλαδή από το 13,9%. Την ίδια στιγμή 220.000 παίρνουν «μισθό» κάτω από 250 ευρώ και το όριο της φτώχειας, τέσσερις φορές περισσότεροι από ότι το 2009. Γι’ αυτούς δεν έχει έξοδο στις 21 Αυγούστου, ούτε και προβλέπουν κάτι οι διαβουλεύσεις της Αχτσιόγλου – ενώ «κεκτημένου» έχουν πια η πλήρης ασυδοσία των εργοδοτών με τη στήριξη της δικαστικής εξουσίας, τη διάλυση της εργατικής νομοθεσίας και την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών.

Όσο για την περίφημη συνταγματική αναθεώρηση, εκτός από μέτρα θωράκισης του πολιτικού συστήματος, θα αξιοποιηθεί για το στήσιμο του νέου δικομματισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, καθώς εξετάζεται η συναινετική προσθήκη στα προς αναθεώρηση άρθρα των σχέσεων κράτους-Εκκλησίας και τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Η αυτοδυναμία και η δυνατότητα να περάσει ή να μπλοκαριστεί, ανάλογα με τον νικητή, μια καρικατούρα χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας επιδιώκεται να αξιοποιηθεί για να κάνει πιο πειστική τη λογική της χαμένης ψήφου.

Όσον αφορά στις ΗΠΑ, ως τιμώμενη χώρα στη ΔΕΘ θα κάνουν επίδειξη δύναμης με πρωταγωνιστή το «δραστήριο πρέσβη» Τζέφρι Πάιατ και πιθανά τον αντιπρόεδρο Πενς. Οι εκπρόσωποί τους τονίζουν ότι έχουν δεμένη στο άρμα τους την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, στέλνοντας μήνυμα ότι ειδικά στα θέματα ενέργειας και δρόμων του εμπορίου δεν σηκώνουν μοιρασιές. Η μηχανή του πολέμου θα υπερασπιστεί τα κέρδη των αμερικανικών πολυεθνικών. Εφεδρεία αυτής της γραμμής είναι το «κόμμα του πολέμου» που στήνει η εθνικιστική υστερία, το οποίο θα εμφανιστεί ξανά στη ΔΕΘ με συναυλία της Ορχήστρας Μ. Θεοδωράκης τη μέρα των εγκαινίων και της λαϊκής διαμαρτυρίας σε μια προσπάθεια δημαγωγικής καπηλείας. Επιδιώκεται έτσι μαζικοποίηση των «μακεδονομάχων» που αποσυσπειρώθηκαν λόγω του αποκρουστικού προσώπου των φασιστικών ομάδων, αλλά και του απαγορευτικού σε «φίλους» του ΝΑΤΟ κ.ά. μετά τις απελάσεις των Ρώσων διπλωματών.

Απέναντι σε όλα αυτά, η συγκέντρωση στην Καμάρα, την οποία καλούν την ώρα των εγκαινίων της ΔΕΘ πρωτοβάθμια σωματεία, καθώς και εκατοντάδες συνδικαλιστές και αγωνιστές του λαϊκού κινήματος με κείμενο υπογραφών, είναι ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια να βγουν στο προσκήνιο οι εργαζόμενοι, οι αγώνες και οι αγωνίες τους. Για ένα εργατικό κίνημα που θα βάλει τέλος στα μνημόνια με το ξήλωμά τους, που απέναντι στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ-ΝΑΤΟ θα πει το «όχι» που ενώνει, του εργατικού διεθνισμού και της κοινής πάλης των λαών για την ειρήνη, κόντρα στο εθνικισμό που καλεί σε πόλεμο και εμφύλιο διχασμό των φτωχών μέσα σε κάθε χώρα.

πηγη: prin.gr

Περισσότεροι από 1.500 πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν τη ζωή τους επιχειρώντας τον διάπλου της Μεσογείου προς την Ευρώπη κατά τη διάρκεια των επτά πρώτων μηνών του έτους, εκ των οποίων περισσότεροι από 850 τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, ανακοίνωσε σήμερα η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Σε ένα δελτίο τύπου που εξέδωσε, η UNHCR υπογραμμίζει ότι αυτό το ποσοστό θνησιμότητας είναι πολύ αυξημένο, την ώρα που ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων που κατάφεραν να φθάσουν στις ευρωπαϊκές ακτές έχει καταγράψει σημαντική πτώση σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη.

Περίπου 60.000 μετανάστες διέσχισαν τη Μεσόγειο από τις αρχές του 2018, ήτοι 50% λιγότεροι από τον αριθμό που καταγράφθηκε την ίδια περίοδο πέρυσι.

«Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ζητά επειγόντως από τα Κράτη και τις αρχές σε αυτές τις οδούς διέλευσης να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εξάρθρωση των δικτύων διακινητών» δήλωσε ο Βενσάν Κοστέλ, ειδικός απεσταλμένος της UNHCR για τη Μεσόγειο.

«Με τόσες ζωές σε κίνδυνο, είναι ζωτικής σημασίας να δώσουμε διαβεβαιώσεις στους καπετάνιους των πλοίων ότι θα μπορούν να αποβιβάσουν τους διασωθέντες επιβάτες» συμπλήρωσε ο αξιωματούχος του ΟΗΕ, υπενθυμίζοντας ότι τα πλοία που μετέφεραν πρόσφυγες και μετανάστες δεν μπόρεσαν πρόσφατα να ελλιμενιστούν στην Ιταλία και τη Μάλτα.

Η Ισπανία έχει αναδειχθεί φέτος στην πρώτη χώρα εισόδου μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεπερνώντας την Ιταλία που έκλεισε τα λιμάνια της. Περισσότεροι από 23.500 πρόσφυγες και μετανάστες αφίχθησαν από τον Ιανουάριο, αριθμός μεγαλύτερος σε σύγκριση με το σύνολο του 2017, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Κύλησαν 73 χρόνια από το πιο φρικιαστικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που εξαπέλυσε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός για να τρομοκρατήσει και να ποδηγετήσει τους λαούς. Το «αγοράκι» -η πρώτη ατομική βόμβα- που άφησε το βομβαρδιστικό Enola Gay πάνω από τη μαρτυρική ιαπωνική πόλη στις 6 Αυγούστου του 1945 σκότωσε ακαριαία 70.000 αμάχους ενώ ο κατοπινός αριθμός των νεκρών από εγκαύματα και ραδιενέργεια είναι ανυπολόγιστος.

Τρεις μέρες αργότερα, στο Ναγκασάκι, ο «χοντρός» όπως ονομάστηκε κωδικά η βόμβα πλουτωνίου, σκότωσε ακαριαία 40.000 αμάχους και βύθισε τους υπόλοιπους και τους απογόνους τους στον εφιάλτη των επιπτώσεων της ραδιενέργειας.

Οι εγκληματίες ισχυρίστηκαν πως με αυτό τον τρόπο επισπεύστηκε ο τερματισμός του πολέμου, αλλά δεν έπεισαν κανέναν. Όλοι κατάλαβαν πως οι εκατόμβες των νεκρών ιαπώνων ήταν η εικόνα της παγκόσμιας τρομοκρατίας που πρόβαλλε ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ για να καταβάλλει τη Σοβιετική Ένωση και να τρομοκρατήσει τους λαούς, να στείλει το μήνυμα πως μετά τη λήξη του πολέμου ένας ήταν ο νικητής. Απέτυχε οικτρά αλλά αυτό δεν αλλάζει τις ευθύνες του για το τεράστιο έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας, ένα έγκλημα για το οποίο ποτέ κανείς δεν λογοδότησε, αλλά που παραμένει πάντα απαράγραπτο.

Η κτηνώδης ανθρωποσφαγή, που άνοιξε επίσημα την «πυρηνική εποχή», γέννησε κινήματα φιλειρηνικά, αντιπολεμικά, αντιιμπεριαλιστικά σ’ όλο τον πλανήτη. Κινήματα που με τη δράση τους αλλά και τη συνεπή φιλειρηνική στάση της ΕΣΣΔ απέτρεψαν νέες παγκόσμιες ανθρωποσφαγές.

Σήμερα, χωρίς το δέος της ΕΣΣΔ αλλά και με την προσωρινή υποχώρηση των κινημάτων, ο ιμπεριαλισμός νοιώθει δυνατός κι εξαπολύει περιφερειακούς πολέμους χρησιμοποιώντας πολλές χώρες ως προγεφυρώματα.

Η χώρα μας βρίσκεται σ΄ αυτή τη θέση και, παρά τις φιλειρηνικές διαθέσεις του λαού, τα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία ονειρεύονται να τη μετατρέψουν σε λακέ των ιμπεριαλιστών με την «αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου» της βάζοντας σε κινδύνους την ασφάλεια και την ειρήνη στην ευαίσθητη περιοχή των βαλκανίων. Έχουν μεταστρέψει την Ελλάδα σε μια τεράστια βάση, ένα «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», για την υλοποίηση των νέων πυρηνικών σχεδίων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που πλέον πορεύονται με τη «λογική» του πρώτου πυρηνικού πλήγματος.

Ο καπιταλισμός είναι σύμφυτος με τον πόλεμο. Γι’ αυτό όσο θα υπάρχει, θα υπάρχουν πόλεμοι και ανθρωποσφαγές.

Ο μόνος αντίπαλος απέναντί του είναι η ανασύνταξη του φιλειρηνικού, αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Η ειρήνη, η συνεργασία των λαών, η κοινή τους πάλη ενάντια στα σχέδια των ιμπεριαλιστών, ο αγώνας για την αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ και κάθε ιμπεριαλιστική ένωση είναι ο μονός δρόμος για να μπει φραγμός στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Σ΄ αυτή την κατεύθυνση οφείλουμε όλοι να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.

Για να μείνουν οι ανθρωποσφαγές της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι τα τελευταία πυρηνικά εγκλήματα του ιμπεριαλισμού.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Εντάξει, αστοχήσαμε στον φετινό Ιούλιο. Όχι μόνο ατομικά, καθώς έσπευσα να γράψω περί της εξαίσιας δύναμής του και πριν αλέκτωρ φωνήσαι, τρις με απαρνήθηκε, αλλά και ως όλον, καθώς η αναμονή της ελαφρότητάς του, που σχεδόν πάντα και σχεδόν όλοι έχουμε, αποδείχτηκε φρούδα και αντί ελαφρότητας έπεσε μέγα βάρος στις ψυχές μας. Τι πρόβα για το μέλλον μπορούσε να είναι αυτή; Αλλοίμονο!..

Εν τέλει τούτος ο Ιούλιος απέτυχε να δικαιώσει τη φήμη του και τις προσδοκίες μας, κληροδοτώντας μας ένα αίσθημα αποτυχίας.

(Ακόμα και ο κατ’ εξακολούθησιν ερωτευόμενος κατά Ιούλιο φίλος μου, δεν μπόρεσε να επιτύχει και να ευτυχήσει στην έξαρσή του, μετά την βίαιη παρεκτροπή).

Εισέδυσε, λοιπόν, καυστικός στο μέσα μέρος μας, καψαλίζοντας τις φύτρες των αισιόδοξων μηνυμάτων που προσπαθούσαν να αποκτήσουν ένα έδαφος για να απλώσουν ριζικό σύστημα.

 Κι αφού κατέκαψε δασικές εκτάσεις, σπίτια και προ παντός ανθρώπους, αφού κατέκαψε την αξιοπιστία μηχανισμών, κρατικών και άλλων, και την …καλοπιστία των υπόλοιπων - οι οποίοι συνεισφέρουν στην κοινωνική ευημερία (και τον κοινωνικό εφησυχασμό) με τη  σχετική αδιαφορία ή, συνηθέστερα και χειρότερα, με κατ’ εξακολούθησιν κατασκευές αυθαιρέτων οικοδομών, περιφράξεις “ιδιοκτησίας”, καταπατήσεις δικαιωμάτων και ανθρώπων, ισοπέδωσης προς το ρητό όποιος προλάβει είναι ο μάγκας ή σε παραλλαγές του τύπου ο χτίζων δι’ εαυτόν σωθήτω κι ας χάνονται οι υπόλοιποι και άλλα παρόμοια και ευπρεπή, που δεν συνάδουν μόνον με την σύγχρονο ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, αλλά και με (αλλά εκεί με άλλους τρόπους) τον γενικό ευρωαμερικανικό πολιτισμό, ο οποίος κατά την ίδια νεοφιλελεύθερη έννοια καταπατά ανθρώπους, εδάφη, δικαιώματα, ανατρέπει αξίες, ιεραρχεί ξανά το πρέπον και το “ανθρώπινο” (ο “πλούτος των εθνών” μας ορίζει κυριαρχικά και καθ’ ολοκληρίαν ως κοινωνίες) αν χρειαστεί βομβαρδίζοντας, αν χρειαστεί στραγγαλίζοντας, αν χρειαστεί φτωχοποιώντας χώρες και πληθυσμούς και καίγοντας…

(Καθότι τα καιρικά φαινόμενα μπορεί να είναι του θεού, αλλά καίνε πάνω σε οικοδομές του ανθρώπου και σε αβλεψίες, αβελτηρίες, απρονοησίες, ανοργανωσιές και ιδιοτέλειες των κυρίαρχων και των “εκλεκτών”, ή απλώς ακολουθούντων, κυριαρχουμένων. Δεν βαρυέσαι βρε αδελφέ, όλοι έτσι κάνουν και πάντα έτσι γίνεται! 

Με μια κλιμάκωση ευθυνών που ασφαλώς δεν κατανέμονται ισομερώς, γιατί αλλιώς με τη διάχυση κρύβονται μονίμως οι κύριοι υπεύθυνοι.

Με άλλα λόγια, και εν τέλει, ο καπιταλισμός μας σκοτώνει ποικιλοτρόπως κι εσύ κοιτάς στ’ αστέρια να δεις ποια τροχιά ήτανε λάθος, με ποιον ανάδρομο πλανήτη συνωμότησε, και καταδίκασε την ύπαρξή σου.)

Κι αφού λοιπόν κατέκαψε, αποδεικνύοντας τους ποικίλους τρόπους που έχει να μας καταβροχθίζει ο άπληστος, και άκαρδος, καιρός, ξεκίνησε να συννεφιάζει, να βρέχει, να φέρνει νοτιάδες, τουτέστιν πλημμύρες και μαζί επιδείνωση μελαγχολίας, ασφυξίας, αισθήματος αδυναμίας, κατάπτωσης.  

Μολοντούτο, επειδή οι ασχολούμενοι με τη ζωή επιμένουν να καταγράφουν τις ανακατατάξεις των σεισμών όχι ως κατολισθήσεις αλλά ως επανατακτοποιήσεις της γης, υπάρχουν ακόμα ανθρώπινα χρώματα που προστίθενται δίπλα στο μαύρο, πιο συμπαθή, πιο ειλικρινή, πιο επιθυμητά, πιο ευφρόσυνα ήθελα να πω αν δεν κινδυνεύω να παρεξηγηθώ.

Φυσικά δεν αφορά, την τράπεζα βήτα, γάμα, δέλτα, οι οποίες διασώθηκαν με λεφτά που έπρεπε να πάνε για πυροσβεστικά και πυροσβέστες, δεν αφορά το ίδρυμα τάδε ή δείνα που  μετατρέπει σε βοήθημα προς αναξιοπαθούντες ένα ελάχιστο των όσων έχει “νομίμως” ή όχι υποκλέψει, δεν αφορά το κανάλι που έχει καταπατήσει τον αιγιαλό της πελοποννησιακής γης αλλά μαζεύει τρόφιμα και άλλα για τα θύματα των καταπατήσεων της αττικής γης, ούτε για εκείνο των μονοπύθμενων ή τις εφημερίδες της λοβιτούρας, και τα παρόμοια πολλαπλώς ένοχα, εκκλησίες, υπηρεσίες, μκο, μηχανισμούς…  

Αφορά το βαθύ αίσθημα των ανθρώπων.

Όχι άγιων, άμεμπτων και άθικτων. Υπάρχουν τέτοιοι; Όχι αναμάρτητων και ηρώων.

Αλλά των εδώ, των, εν ευρεία εννοία, δικών μας. Που ασφαλώς τα αμαρτήματα τους είναι μεγάλα αλλά είναι σαν τη ληστεία μιας τράπεζας σε σχέση με τη ληστεία που πράττει η τράπεζα, κατά τον Μπρεχτ, είναι το ψέμα του Πινόκιο μπροστά στα ψέματα που παίζουν οι “ειδήσεις”.  

Οι άνθρωποι λοιπόν που είναι διαρκώς παρόντες ακόμα κι όταν φαίνεται πως λείπουν. Θέλω να πω, πως αναζητούν την ευκαιρία, τη δυνατότητα, τον τρόπο κάθε φορά για να σηκωθούν πιο πάνω από το ύψος της υποταγής. Που ηττώνται, απογοητεύονται, υποχωρούν αλλά καιροφυλακτούν κι όταν δοθεί το σύνθημα ξανακοιτάζουν προς τα πάνω.

Όπως εκείνοι που τώρα ξεσηκώνονται σε διάφορες περιοχές και απαιτούν να γκρεμιστούν επιτέλους οι φράχτες και οι αυθαιρεσίες των μπιτσόμπαρων στις παραλίες. (Αυτό δίνει η στιγμή αυτό κάνουν. Το πιο ουσιαστικό και διαρκές και βαθύτερο προς το παρόν δεν τους προτείνεται με επάρκεια από τους  φορείς του ριζοσπαστισμού).

Ή όπως εκείνοι που πήγαν στα καμένα, που βοήθησαν, που συνεισέφεραν, που έδωσαν ξανά ένα περιεχόμενο στην αλληλεγγύη. Ανάλογα, με τους πρόσφυγες στο λιμάνι πριν μερικά χρόνια.

Η αλληλεγγύη είναι ο τόπος όπου οι ανθρώπινες σχέσεις μετατρέπονται ξανά σε αυτό που είναι. Κι όπου οι συμμετέχοντες δεν χαρίζουν την παρουσία τους και τη συνεισφορά τους, δεν δίνουν δωρεά, δεν πιστώνουν από το περίσσευμα της ευμάρειας και της καλής τους τύχης.

Προσφέρουν ασφαλώς, πρωτίστως όμως εισπράττουν. Κερδίζουν περιεχόμενο και ουσία. Μετασχηματίζουν τη συνείδηση τους, όσο μπορούν, για όσο μπορούν.

Μια παρακαταθήκη, στην εξάσκηση του πλέον αριστερού στρατηγικού σχεδίου, της καλυτέρευσης της ζωής του ανθρώπου, της βοήθειας στον άνθρωπο, στον συγκεκριμένο άνθρωπο, όχι αορίστως στον γενικό άνθρωπο, όχι τον άνθρωπο της θεωρίας. Σ’ αυτόν που θα μιλήσεις και θα ακούσεις, θα μάθεις τα κολλήματα και τις στραβές του εμμονές, τις ενοχές, και τις φωτεινές του όψεις.

Και θα μάθεις έτσι τον εαυτό σου με τους άλλους και μέσω των άλλων. Όχι με μια θεωρία  απρόσιτη, αλλά με μια θεωρία που αγγίζει, που βελτιώνει και βελτιώνεται και που μέσω αυτού μπορεί να νικήσει.         

Αν είναι να σώσουμε κάτι από τον, ευτυχώς, απελθόντα Ιούλιο!

πηγη: kommon.gr

Σε συνέχεια του από 26/7/2018 Δελτίου Τύπου μας, το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ παραβρέθηκε την Τετάρτη 1/8/2018 στο χώρο της καταστροφής μαζί με συναδέλφους μηχανικούς του Υπουργείου Υποδομών, κλιμάκια των οποίων καταγράφουν την ανυπολόγιστη καταστροφή στις υποδομές της περιοχής και συνδράμουν τους πολίτες.

Οι συνάδελφοι μας δίνουν με αυτοθυσία τη μάχη για την αντιμετώπιση των τραγικών συνεπειών και τη στήριξη των πληγέντων, στις περισσότερες περιπτώσεις με ελάχιστα μέσα και στοιχειώδη σχεδιασμό και οργάνωση. Δουλεύουν με αυταπάρνηση συνεχώς επί δέκα ημέρες και 12 ώρες την ημέρα, ώστε να ολοκληρωθούν τάχιστα οι αυτοψίες και να εξυπηρετηθούν οι πληγέντες κάτοικοι.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το Υπουργείο Υποδομών δε διαθέτει επαρκή οχήματα για τη μεταφορά των συναδέλφων, ενώ δεν υπάρχουν Μέσα Ατομικής Προστασίας για την ασφαλή εργασία σε μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη περιοχή (όπου εκτός του πλήρως καμένου φυσικού περιβάλλοντος, υπάρχει καμένος αμίαντος, καμένοι υποσταθμοί της ΔΕΗ, πλαστικά, μέταλλα κλπ). Δεκάδες συνάδελφοι ανακλήθηκαν επειγόντως από τις άδειες τους, ενώ είναι ακόμα άγνωστο τι θα γίνει με την αποζημίωση τους και όλα τα μέχρι στιγμής έξοδα τα καλύπτουν από την τσέπη τους.

Καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να συνδράμει ώστε να επιλυθούν τάχιστα τα παραπάνω ζητήματα, ώστε οι συνάδελφοι μας να συνεχίσουν απερίσπαστοι το σοβαρό τους έργο.

Να στελεχωθούν -εθελοντικά και κατόπιν ανοικτής πρόσκλησης σε όλους τους Δημόσιους Φορείς- τα ΤΑΣ που συγκροτήθηκαν με Υπουργική Απόφαση.

Να υπάρξουν επιτέλους προσλήψεις μηχανικών και άλλου προσωπικού για την πολιτική προστασία, την αποκατάσταση των πληγεισών περιοχών, τη διαμόρφωση σοβαρού πολεοδομικού σχεδιασμού, τον έλεγχο και την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης, την προστασία του περιβάλλοντος, τον αντισεισμικό, αντιπυρικό και αντιπλημμυρικό σχεδιασμό και τα αντίστοιχα απαιτούμενα έργα ζωτικής σημασίας.

Να μην χρησιμοποιηθεί η καταστροφή από την πυρκαγιά σαν πρόσχημα για να καταργηθεί ο έλεγχος και η έκδοση των οικοδομικών αδειών από τις Δημόσιες Πολεοδομίες.

Να εμπλακούν και άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες (Υπουργεία, Περιφέρεια, Δήμοι, Αποκεντρωμένοι) στις διαδικασίες αυτοψιών.

Όπως γράφαμε και στη σχετική μας ανακοίνωση και δυστυχώς επιβεβαιώνονται, οφείλουμε ακριβώς για να μη θρηνούμε αλλεπάλληλες καταστροφές και θύματα, να σκύψουμε συλλογικά πάνω στις αιτίες που δημιουργούν τις καταστροφές αυτές ή τις επιτείνουν λόγω ελλιπούς αντιμετώπισης.

πηγη: ergasianet.gr

Η Γη σιγοκαίγεται. Από το Σιάτλ έως τη Σιβηρία αυτό το καλοκαίρι, οι φλόγες έχουν τυλίξει το βόρειο ημισφαίριο. Από άκρη σε άκρη άνθρωποι ασφυκτιούν από τη ζέστη. Περίπου 125 έχουν πεθάνει στην Ιαπωνία ως αποτέλεσμα ενός καύσωνα που προκάλεσε για πρώτη φορά θερμοκρασίες στο Τόκιο πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου. Οι θερμοκρασίες σπάνε τα ρεκόρ στην Ανατολική Ασία αλλά και σε όλη την Ευρώπη και τις επόμενες ημέρες, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί, ο καύσωνας θα χτυπήσει την Ισπανία και την Πορτογαλία με τη θερμοκρασία να φτάνει έως και τους 50 βαθμούς Κελσίου. 

Τέτοια φαινόμενα, που κάποτε θεωρούνταν απίθανα, είναι πλέον συνηθισμένα. Οι επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει εδώ και καιρό ότι, καθώς ο πλανήτης ζεσταίνεται οι καιρικές συνθήκες θα ανατραπούν. «Αυτό είναι το πρόσωπο της κλιματικής αλλαγής», δηλώνει στον «Guardian» ο καθηγητής Μαικλ Μαν του Penn State University και ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες του κλίματος στον κόσμο. «Κυριολεκτικά δεν θα είχαμε δει αυτά τα ακραία φαινόμενα χωρίς την αλλαγή του κλίματος» τονίζει. «Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν είναι πλέον ανώδυνες», είπε στον «Guardian». «Βλέπουμε να παίζουν σε πραγματικό χρόνο και αυτό που συμβαίνει αυτό το καλοκαίρι είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυτής της εξέλιξης».

Σύμφωνα με νέες έρευνες βρισκόμαστε στο χείλος μίας κλιματικής καταστροφής, η οποία, εκτός των άλλων, θα μπορούσε να φέρει την Ευρώπη αλλά και τη Βόρεια Αμερική αντιμέτωπες με έναν νέο μεγάλο λιμό. Το δυσοίωνο σενάριο που οι επιστήμονες πίστευαν ότι θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τον επόμενο αιώνα, εκτιμούν πως ενδεχομένως να βρίσκεται ήδη σε εξελίξη. Οι ακραίες εναλλαγές θερμοκρασιών με ακραία καιρικά φαινόμενα θα μπορούσαν σταδιακά να οδηγήσουν στο φαινόμενο που αποκαλείται «έτος χωρίς καλοκαίρι». Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει στην Ευρώπη, αλλά και σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής παρατεταμένο λιμό, ασθένειες, μετακινήσεις πληθυσμών, ερημοποίηση και συγκρούσεις, λόγω ακριβώς των ακραίων καιρικών συνθηκών της κλιματικής αλλαγής.

Μόλις πριν από έναν μήνα, τον περασμένο Απρίλιο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οκτώ από τους μεγαλύτερους παγετώνες της Ανταρκτικής παρουσιάζουν σημάδια διάλυσης. Το αδυσώπητο κύμα ζέστης ήδη έχει καταστρέψει τα σπαρτά και ορισμένες περιοχές αναμένεται να χάσουν τη μισή σοδειά. Εικόνες από δορυφόρο που δημοσιοποίησε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος αποτύπωσαν τις συνέπειες των υψηλών θερμοκρασιών σε αγροτικές περιοχές της Ευρώπης. Νούμερο δύο παραγωγός σιτηρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Γαλλία, η Γερμανία αναμένει μείωση 20% στη σοδειά. «Η ζέστη επηρεάζει προϊόντα όπως το σιτάρι και οι πατάτες. Η σοδειά όλο και χειροτερεύει. Αυτό σημαίνει ότι ανεβαίνει η τιμή για την τηγανητή πατάτα και αυτό θα έχει αλυσιδωτές συνέπειες. Θα δούμε να ανεβαίνει ο πληθωρισμός εξαιτίας των σιτηρών και των λαχανικών», προειδοποιεί ο αναλυτής Ρόμπερτ Χάλβερ της Baader Bank. Στη Βρετανία οι κτηνοτρόφοι αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της ανομβρίας χρησιμοποιώντας το χειμερινό απόθεμα ζωοτροφών, αφού τα ζώα δεν έχουν αρκετό χορτάρι για να βοσκήσουν. Μια πρακτική που αυξάνει κατακόρυφα το κόστος, το οποίο πιθανότατα θα μετακυλιστεί στον καταναλωτή. Στη Δανία αναγκάζουν να στείλουν ακριβά ζώα για σφαγή νωρίτερα από το κανονικό.

Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι είχαμε 100 χρόνια έως ότου κληθούμε να αντιμετωπίσουμε το καταστροφικό αυτό σενάριο: «Εάν μιλήσουμε λαμβάνοντας υπόψιν τα κλιματικά μοντέλα, ακόμα και μέχρι πριν από 5 ή 6 χρόνια, θα λέγαμε ότι αυτό το σενάριο δεν είναι πιθανό, για τουλάχιστον ακόμη έναν αιώνα. Δεν το περιμέναμε, αλλά συμβαίνει ήδη».

Ωστόσο, καθώς ο αντίκτυπος της αλλαγής του κλίματος γίνεται πιο εμφανής, τρία χρόνια μετά τη Συμφωνία στο Παρίσι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου είναι αμείωτες. Όπως και οι επενδύσεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2017 η ζήτηση άνθρακα αυξήθηκε, οι επιδοτήσεις για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, περιορίζονται σε πολλά μέρη ενώ οι επενδύσεις έχουν σταματήσει και η πυρηνική ενέργεια, αν και «καθαρή», είναι δαπανηρή και μη δημοφιλής εξαιτίας του κινδύνου ενός ατυχήματος. Είναι δελεαστικό να νομίζουμε ότι πρόκειται για προσωρινά εμπόδια και ότι η ανθρωπότητα, με το ένστικτό της για την αυτοσυντήρησή της, θα νικήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη. Στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να πούμε πως χάνουμε τον πόλεμο.

Ζώντας σε έναν παράδεισο καυσίμων

Μια περυσινή δημοσκόπηση 38 χωρών διαπίστωσε ότι το 61% των ανθρώπων θεωρούν την αλλαγή του κλίματος ως μεγάλη απειλή. Μόνο οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους αναγνωρίζονταν ως μεγαλύτερη απειλή. Φαινομενικά στη Δύση η εκστρατεία των επενδυτών μιλά για απόσυρση του ενδιαφέροντος από εταιρείες που ζουν από άνθρακα και πετρέλαιο. Παρά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να απομακρύνει την Αμερική από τη συμφωνία του Παρισιού, πολλές αμερικανικές πολιτείες επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους σε αυτήν. Στην Κίνα και την Ινδία, οι πολίτες που πνίγονται στο καυσαέριο πιέζουν τις κυβερνήσεις να επανεξετάσουν τα σχέδια που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον άνθρακα για να ηλεκτροδοτήσουν τις χώρες τους. Οι αισιόδοξοι υποστηρίζουν ότι η μείωση του άνθρακα είναι εφικτή.

Παρόλα αυτά, ακόμη και αν εφαρμοστεί η γνωστή πολύπλοκη Συμφωνία του Παρισιού, αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη. Όπως αναφέρεται στο Economist, ένας λόγος είναι η αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας, ειδικά στην αναπτυσσόμενη Ασία. Την τελευταία δεκαετία, στις αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας, η κατανάλωση ενέργειας αυξήθηκε κατά 40%. Η χρήση του άνθρακα, ως το πιο εύκολο αλλά και «βρώμικο» ορυκτό καύσιμο, αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό 3,1% και του πετρελαίου κατά 2,9%. Τα ορυκτά καύσιμα είναι πιο εύκολο να συνδέονται με τα σημερινά δίκτυα παρά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που εξαρτώνται από τον ήλιο που λάμπει και τον άνεμο που φυσάει. Ακόμη και αν οι «πράσινοι» διαχειριστές αμοιβαίων κεφαλαίων απειλούν να αποσυρθούν από τις πετρελαϊκές εταιρείες, οι κρατικοί μεγιστάνες στη Μέση Ανατολή και τη Ρωσία θεωρούν την ασιατική ζήτηση ως έναν ικανό λόγο να επενδύσουν.

Ο δεύτερος λόγος είναι η οικονομική και πολιτική αδράνεια. Όσο περισσότερα ορυκτά καύσιμα καταναλώνει μια χώρα, τόσο πιο δύσκολο είναι να απομακρυνθεί από αυτά, αφού τα ισχυρά λόμπι συμφερόντων επιμένουν στον άνθρακα, από όπου και προέρχονται τα κέρδη τους. Η απλή βελτίωση των όρων μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Ο άνθρακας δεν παράγει μόνο το 80% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ινδίας, αλλά στηρίζει και τις οικονομίες ορισμένων από τις φτωχότερες χώρες του (βλέπε Ενημέρωση). Τα συμφέροντα στο Δελχί δεν είναι πρόθυμα να ενστερνιστούν το τέλος του άνθρακα, για να μην «μολύνουν» το τραπεζικό σύστημα, το οποίο τους έδωσε πάρα πολλά χρήματα, αλλά και τους σιδηροδρόμους, που εξαρτώνται από αυτό.

Τελευταία είναι η «τεχνική» πρόκληση της απομάκρυνσης του άνθρακα από βιομηχανίες πέραν της παραγωγής ενέργειας. Ο χάλυβας, το τσιμέντο, η γεωργία, οι μεταφορές και άλλες μορφές οικονομικής δραστηριότητας αντιπροσωπεύουν πάνω από τις μισές παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Μάλιστα, είναι τεχνικά πιο δύσκολο να «καθαριστούν» από όσο η παραγωγή ενέργειας και επιπλέον προστατεύονται από τα κατοχυρωμένα βιομηχανικά συμφέροντα. Επίσης, οι όποιες επιτυχίες μπορούν να αποδειχθούν απατηλές. Για παράδειγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα της Κίνας αντλούν την ορμή τους από ένα ηλεκτρικό δίκτυο που τα δύο τρίτα της δύναμης του προέρχονται από τον άνθρακα, άρα παράγουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από αυτά που λειτουργούν με βενζίνη.

Ο κόσμος δεν κινείται από ιδέες για να υλοποιήσει ακόμη και την «λίγη» Συμφωνία του Παρισιού. Οι δυτικές χώρες έγιναν πλούσιες στηριγμένες στον άνθρακα για τη βιομηχανική ανάπτυξή τους. Κανονικά έπρεπε να είναι υποχρεωμένες να τιμήσουν τη δέσμευσή τους στη Συμφωνία του Παρισιού για να βοηθήσουν και τους φτωχότερους τόπους τόσο να προσαρμοστούν σε μια θερμότερη Γη όσο και να μειώσουν τις μελλοντικές εκπομπές χωρίς να θυσιάσουν την ανάπτυξη που απαιτείται για να αφήσουν πίσω τη φτώχεια.

Η παρεμπόδιση της αλλαγής του κλίματος θα έχει βραχυπρόθεσμο οικονομικό κόστος, αν και η μετάβαση από τον άνθρακα μπορεί τελικά να εμπλουτίσει την οικονομία. Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε μπροστά σε μονόδρομο αν θέλουμε να προχωρήσουμε. Δεν είναι πολύ αργά για να πραγματοποιηθούν οι σημαντικές περικοπές που απαιτούνται στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, τονίζει ο καθηγητής Μαν, καθώς οι συνέπειες επιδεινώνονται σταδιακά καθώς αυξάνεται η υπερθέρμανση του πλανήτη. «Είναι σαν να περπατάμε σε ένα ναρκοπέδιο», είπε. «Το επιχείρημα ότι είναι πολύ αργά για να κάνουμε κάτι θα ήταν σαν να λέγαμε: «Θα συνεχίσω να περπατάω στο ναρκοπέδιο». Αυτό θα ήταν παράλογο - μπορούμε να αντιστρέψουμε την πορεία και να βγούμε από το ναρκοπέδιο όσο πιο γρήγορα γίνεται».

πηγη: tvxs.gr

Σύμφωνα με την εταιρεία EOS Risk Group, οι νιγηριανοί πειρατές έχουν απαγάγει 35 ναυτικούς από πλοία στον Κόλπο της Γουινέας μέχρι στιγμής φέτος. Αυτές οι πληροφορίες αποκαλύφθηκαν κατά την εξαμηνιαία επισκόπηση της δραστηριότητας της πειρατείας της Νιγηρίας στον Κόλπο της Γουινέας.

Η Νιγηρία εξακολουθεί να είναι το επίκεντρο του κόσμου για την πειρατεία. Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούνιο του 2018, η EOS κατέγραψε 34 επιθέσεις πειρατών από τη Νιγηρία σε εμπορικά και αλιευτικά σκάφη στον Κόλπο της Γουινέας. Οι επιθέσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την απαγωγή 35 ναυτικών για λύτρα και την πειρατεία αρκετών πλοίων.

«Τα περισσότερα που αφορούν το τρέχον έτος ήταν η αναζωπύρωση της« πετρο- πειρατείας », η οποία αφορά την πειρατεία των δεξαμενόπλοιων για την κλοπή του πετρελαίου», δήλωσε ο Jake Longworth, ανώτερος αναλυτής πληροφοριών στην EOS Risk. «Η επιστροφή της αυτού του είδους της πειρατείας συνοδεύεται από μια σχετική αύξηση της γεωγραφικής περιοχής που δρουν οι νιγηριανοί πειρατές, και οδηγούν σε επιθέσεις στα ύδατα του Μπενίν και της Γκάνας».

Η EOS κατέγραψε 7 επιθέσεις στα ύδατα του δυτικού γείτονα της Νιγηρίας κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018. Οι επιθέσεις αφορούσαν πολλές και επιτυχημένες επιθέσεις πειρατείες στα δεξαμενόπλοια, μία από τις οποίες είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια 2.000 MT πετρελαίου. Οι Νιγηριανοί πειρατές επιχειρούσαν επίσης στα ύδατα της Γκάνας τον Απρίλιο, όπου και είχε σαν αποτέλεσμα να απαγάγουν πέντε ναυτικούς από δύο πλοία.

Παρά το ότι αυτές οι επιθέσεις ακούγονται περισσότερο και γίνονται πρωτοσέλιδα, ο Longworth λέει ότι η κύρια απειλή εξακολουθεί να εντοπίζεται στο Δέλτα του Νίγηρα, ειδικά με τις προσεγγίσεις των λιμένων και των τερματικών πετρελαίου κοντά στο Port Harcourt. «Το 95% των επιθέσεων που καταγράψαμε στα νερά της Νιγηρίας πραγματοποιήθηκε κοντά στο νησί Bonny, σε απόσταση 60 ναυτικών μιλίων από την ακτή. Οι πειρατές που λειτουργούν σε αυτά τα νερά επικεντρώνονται στην απαγωγή ναυτικών για λύτρα ».

Ήταν σε αυτή την περιοχή που έντονα οπλισμένοι νιγηριανοί πειρατές απήγαγαν 11 ναυτικούς από το ολλανδικό φορτηγό πλοίο FWN Rapide τον Απρίλιο. Σύμφωνα με την EOS, είναι ο υψηλότερος αριθμός ομήρων που έχουν υπάρξει από μια νιγηριανή ομάδα πειρατών σε μία επίθεση.

Η EOS προειδοποιεί ότι η αστάθεια στο Δέλτα του Νίγηρα είναι πιθανό να αυξηθεί κατά την περίοδο των εκλογών το 2019, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αύξηση της δραστηριότητας των πειρατών.

«Από τις αρχές του αιώνα που διανύουμε, η αύξηση των επιθέσεων είναι ορατή πριν από τις μεγάλες εκλογικές περιόδους, αποδεικνύοντας τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ της πειρατείας και της πολιτικής στο Δέλτα του Νίγηρα».

Για τον μετριασμό του κινδύνου, η EOS συνιστά στους πλοιάρχους να εφαρμόσουν μέτρα Global Guidance Counter Piracy Guidance (GCPG) και να εξοικειωθούν με τις «Κατευθυντήριες γραμμές για τους πλοιοκτήτες, τους χειριστές και τους πλοίαρχους για την προστασία από την πειρατεία στον Κόλπο της Γουινέας – έκδοση 3, Ιουνίου 2018». Όπου απαιτείται πρόσθετη προστασία, οι ναυτιλιακές εταιρείες ενδέχεται να απαιτούν ένοπλη συνοδεία για τα πλοία και να επιβιβάζονται φρουροί όταν το επιτρέπει η εσωτερική νομοθεσία.

πηγη: e-nautilia.gr

Τους 438.000 έφτασαν οι έλληνες μετανάστες στη Γερμανία, εμφανίζοντας αύξηση κατά 28% (περίπου 100.000 περισσότεροι) σε σχέση με τους 341.000 του 2009. 

Σύμφωνα με έρευνα της γερμανικής Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας (Destatis) που δημοσίευσε η Deutsche Welle, για το έτος 2017, σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Γερμανίας έχει ξένες καταβολές.

Δηλαδή, από τους σχεδόν 82 εκατομμύρια κατοίκους, τα 19,3 εκατομμύρια έχουν μεταναστευτικό υπόβαθρο. Κριτήριο για να συμπεριληφθεί κάποιος σε αυτή την κατηγορία ατόμων είναι είτε ο ίδιος είτε τουλάχιστον ένας από τους γονείς του να έχει γεννηθεί στο εξωτερικό.

Το 51% αυτών των ανθρώπων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών είχαν το 2017 τη γερμανική υπηκοότητα, ενώ το 49% παραμένουν αλλοδαποί. Από τα 19,3 εκατομμύρια άτομα με μεταναστευτικό παρελθόν τα 2,8 εκατομμύρια κατάγονται από την Τουρκία, τα 2,1 εκατομμύρια από την Πολωνία, τα 1,4 εκ. από τη Ρωσία, 1,2 εκατομμύρια από το Καζακστάν και 900.000 από τη Ρουμανία.

Από την έρευνα της Destatis προκύπτει μεγάλη αύξηση του αριθμού των ελλήνων μεταναστών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με μια παλαιότερη έρευνα της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας το 2009, δηλαδή τη χρονιά που ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα, ο αριθμός των ανθρώπων με ελληνικές ρίζες στη Γερμανία ανέρχονταν στις 341.000. Το 2017, εννέα χρόνια αργότερα, ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 28% στις 438.000. Με άλλα λόγια, η χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα ανάγκασε περίπου 100.000 Έλληνες να μεταναστεύσουν στη Γερμανία.

Σύμφωνα με τη νεότερη έρευνα της Destatis, η πληθυσμιακή ομάδα με ελληνικές ρίζες αποτελείται από 243.000 άνδρες και 196.000 γυναίκες. Από το σύνολό τους, οι 278.000 έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και οι 160.000 στη Γερμανία. 73.000 άτομα είναι μέχρι 14 ετών, 300.000 είναι μεταξύ 15 και 64 ετών και 65.000 είναι άνω των 65 ετών. Ο μέσος όρος ηλικίας ανέρχεται στα 40,1 έτη. Από τα 438.000 άτομα με ελληνικές καταβολές οι 273.000 έχουν σχολικό απολυτήριο, 88.000 βρίσκονται σε προσχολική ή σχολική ηλικία και 75.000 δεν έχουν σχολικό απολυτήριο. 52.000 διατηρούν τόσο την ελληνική όσο και τη γερμανική υπηκοότητα.

Τέλος, από τα 438.000 άτομα με ελληνικό υπόβαθρο μόλις οι 11.000 ζουν στο έδαφος της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Από αυτούς που διαμένουν στα κρατίδια της δυτικής Γερμανίας, οι 140.000 είναι δηλωμένοι στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία , 96.000 στη Βάδη-Βυρτεμβέργη , 90.000 στη Βαυαρία, 39.000 στην Έσση, 28.000 στο κρατίδιο του Ζάαρ και 13.000 στη γερμανική πρωτεύουσα.

πηγη: iskra.gr