Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος *
Μήπως νοσταλγούμε περισσότερες εξεγέρσεις από όσες προετοιμάζουμε;
Τι άφησε πίσω ο Δεκέμβρης; «Μας κράτησε πεισματάρηδες μέσα σ’ ένα έδαφος υποταγής, μας έβαλε στο στόμα το “Όχι” και το “στ’ αρχίδια μου ό,τι κι αν γίνει” […] μας προστάτεψε από τους πειρασμούς της εξουσίας, μας απομάκρυνε από το δηλητηριώδες φίλημα του […] κράτους». Αυτός που μιλά είναι ο Πάκο Ιγνάθιο Τάιμπο ΙΙ. Μιλάει για την κληρονομιά του μαυροκόκκινου ’68 στο Μεξικό – για ό,τι δεν άγγιξε η βία της αντιεξέγερσης και η προπαγάνδα περί ματαιότητας των εξεγέρσεων. Τα ίδια, πιο κόσμια, θα μπορούσε να λέει ο Ντανιέλ Μπενσαΐντ για τον γαλλικό Μάη. Κι ακριβώς αυτά, για τον δικό μας μαυροκόκκινο Δεκέμβρη, μπορούμε να πούμε κι εμείς. Όχι όλοι, βεβαίως: καθένας «βλέπει», άρα και θυμάται, ό,τι του επιτρέπει η θέση του. Έτσι, άλλα βλέπει ο κόσμος που αυτά τα χρόνια επέμεινε στο «Όχι» – μ’ όλες μας τις διαφορές. Άλλα, όσες και όσοι διάλεξαν τη σταδιοδρομία του πρώην εξεγερμένου και νυν αντιδεξιού: του χρήσιμου ηλίθιου.
Δυο λεπτά όμως. Για να μη γίνεται μελό, για να μην εξαντλεί την πολιτική στην ηθική, για να μη γίνεται φτηνή και κραυγαλέα, η σκέψη χρειάζεται εγρήγορση: μήπως σε κάθε επέτειο νοσταλγούμε περισσότερες εξεγέρσεις απ’ όσες προετοιμάζουμε; Πώς μπορεί να υπερασπίζεται κανείς τη μνήμη, χωρίς να την κάνει υποκατάστατο της πολιτικής;
* Ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν ο Μάης των εξεγερμένων πανεπιστημίων και της συγκεντρωμένης βιομηχανικής εργατικής τάξης. Δεν ήταν οι 300.000 του μεξικάνικου ’68, ούτε η ανυπακοή του ιταλικού θερμού φθινοπώρου, που τρόμαξε τα αφεντικά στους χώρους της δουλειάς. Δεν έθεσε θέμα εξουσίας ή, έστω, πτώσης της κυβέρνησης – όχι, τουλάχιστον, πλειοψηφικά. Δεν ήταν όλης της Αριστεράς, ούτε «του λαού», όπως οι μετέπειτα Αγανακτισμένοι. Ήταν όμως –κι έτσι τον αντιμετώπισαν κυβέρνηση, κόμματα, διανοούμενοι, ΜΜΕ, αστυνομία και φασίστες– μια αντικρατική εξέγερση.
* Ο Δεκέμβρης δεν ήταν (μόνο) οι θεαματικές συγκρούσεις με την αστυνομία. Επισήμανε την απαξίωση όλων ανεξαιρέτως των κρατικών μηχανισμών. Επιτέθηκε στους πιο «ορατούς» – «προνομιακά», και δικαίως βεβαίως, στην εκφασιζόμενη αστυνομία της Δημοκρατίας. Δίχασε όλα τα κόμματα και διαίρεσε τους διανοούμενους. Έφερε κοντά μια ορισμένη Αριστερά με μια ορισμένη αναρχία και ενέπνευσε την αλληλεγγύη αναρχικών και αριστερών διεθνώς. Για όλους αυτούς τους λόγους, και γιατί ήδη «διασταυρωνόταν» με τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, ο ίδιος έφερε πιο κοντά Κέντρο και Ακροδεξιά, και τρόμαξε ξένους ηγέτες.
* Ο Δεκέμβρης δεν ήταν αναλαμπή. Αξιοποίησε πολιτικές εμπειρίες και σχέσεις ανθρώπων με επίκεντρο τα Εξάρχεια – σχέσεις που σφυρηλατήθηκαν στην αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους, στο φοιτητικό κίνημα του 2006-7 και στο κίνημα για τα δικαιώματα των κρατουμένων, έναν μήνα νωρίτερα. Ξεπέρασε, όμως, κατά πολύ τα Εξάρχεια, την αναρχία και την Αριστερά. Κι όταν αποσύρθηκε, έδειξε πόσο κρίσιμη ήταν η απουσία μιας μαζικής και αξιόπιστης αντικαπιταλιστικής πολιτικής δύναμης – αυτής που δεν έχουμε φτιάξει ακόμα.
* Ο Δεκέμβρης έδειξε τα όρια μιας Αριστεράς που εξαντλείται στην προπαγάνδα. Πρωτοβάθμια σωματεία, κοινωνικά κέντρα, δίκτυα αλληλεγγύης, μέσα αντιπληροφόρησης, αντιφασιστικές πολιτοφυλακές – όλα όσα αποδείχτηκαν κρίσιμα τις μέρες της «παθητικής επανάστασης» κράτους και Ακροδεξιάς, ξεκίνησαν την επαύριο της εξέγερσης.
* Ο Δεκέμβρης θύμισε πως, αν θες να είσαι με τις εξεγέρσεις, δεν μπορείς να καταγγέλλεις τη βία και τα άκρα «απ’ όπου κι αν προέρχονται». Το έκανε η ΔΗΜΑΡ, εν μέσω αντι-εξέγερσης – για να βρεθεί στην αγκαλιά του Σαμαρά. Το κάνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλλοντας ως «άκρα» Χρυσή Αυγή και ΕΑΑΚ – βεβαιώνοντας πως η μετάλλαξη δεν έχει γυρισμό. Ο Δεκέμβρης, όμως, έδειξε κι ένα ακόμα: πόσο ανερμάτιστη, αυτοκαταστροφική μπορεί να γίνει η βία όταν ξεκόβει από σχέσεις και μαζικές κοινωνικές διαθέσεις – όταν γίνεται υποκατάστατο μιας χειραφετητικής πολιτικής.
*συγγραφέας του βιβλίου Ο Μαυροκόκκινος Δεκέμβρης (εκδόσεις Τόπος)
πηγη: prin.gr
Ματίνα Παπαχριστούδη
Τις τελευταίες μέρες ξέσπασε μέγας εκδοτικός πόλεμος γύρω από το πρακτορείο διακίνησης εφημερίδων Άργος, το οποίο κάποιοι – και εντός κυβέρνησης – παρέδωσαν διθυραμβικά πριν ενάμιση χρόνο στον Μαρινάκη, μαζί με την υπόλοιπη περιουσία του πρώην ΔΟΛ. Το έτερο πρακτορείο διακίνησης, η Ευρώπη του Μπόμπολα, έβαλε λουκέτο. Η μονοπωλιακή λειτουργία του Άργους σε συνδυασμό με την επιχειρηματική τακτική του νέου ιδιοκτήτη του, τον οδήγησε σύντομα σε σύγκρουση με τους άλλους εκδότες. Τρεις εφημερίδες – Documento, Εφημερίδα των Συντακτών και Δημοκρατία – κατήγγειλαν δημόσια τον Μαρινάκη, ενώ από το πρακτορείο έχουν αποχωρήσει, σε ό,τι αφορά την εκτίμηση κυκλοφορίας, έξι εφημερίδες, μεταξύ αυτών η Καθημερινή και η Real News του Χατζηνικολάου, ο οποίος τυγχάνει να είναι και πρόεδρος της ένωσης εκδοτών, της ΕΙΗΕΑ. Στη διαμάχη ενεπλάκησαν και οι αρμόδιοι υπουργοί, Παππάς και Κρέτσος, που έστειλαν επιστολή στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, ενώ το ίδιο έπραξε και ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Δραγασάκης. Με την επιστολή του τελευταίου, μάλιστα, κινητοποιήθηκε η Επιτροπή, διατάσσοντας το «πάγωμα» της νέας εμπορικής πολιτικής του πρακτορείου, που είναι η φαινομενική αιτία του πολέμου.
Στο φόντο του ξεπεσμού του ελληνικού Τύπου, όμως, ο πόλεμος είναι φανερό πως γίνεται για τα ξεφτισμένα ιμάτια της διαπραγμάτευσης και της διαμεσολάβησης στη χειραγώγηση. Γίνεται, όμως, χωρίς αναγνώστες, καθώς το κοινό δεν δίνει καμία σημασία στο γεγονός πως ο κλάδος έχει καταποντιστεί συνολικά. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Δέκα χρόνια πριν, τον Οκτώβριο του 2008, οι τότε κυριακάτικες εφημερίδες, 22 τίτλοι συνολικά, πουλούσαν στο περίπτερο 1.063.00 φύλλα. Τέσσερα χρόνια αργότερα και αφού το σύνολο των εκδοτών είχε συνασπιστεί στο μεγάλο μέτωπο του μνημονιακού οδοστρωτήρα, 16 τίτλοι στον κυριακάτικο τύπο πουλούσαν πάντα τον Οκτώβριο 589.203 φύλλα. Δέκα χρόνια μετά, 11 τίτλοι πουλάνε 144.462 φύλλα! Αν και από τη μέτρηση λείπουν οι έξι εφημερίδες, η γιγάντια πτώση δεν αλλάζει και πολύ.
Την ίδια περίοδο έβαλαν λουκέτο περίπου 800 επιχειρήσεις ΜΜΕ και οι ίδιοι εκδότες διέλυσαν σαρωτικά τις εργασιακές σχέσεις. Η ανεργία στα ΜΜΕ αυξήθηκε κατά περίπου 800% και στον κλάδο κυριαρχεί η επισφάλεια και η απασχόληση με μπλοκάκι.
Ειδήσεις Πίσω από τις Κάμερες
Κρυφά παραμένουν τα διαφημιστικά έσοδα των ΜΜΕ. Από το 2016 και μετά η διαφήμιση στα ΜΜΕ, κυρίως στην τηλεόραση και το Διαδίκτυο εμφανίζει ικανοποιτική αύξηση. Δεν υπάρχουν ωστόσο επίσημα πιστοποιημένα στοιχεία για αυτήν καθώς οι ιδιοκτήτες των καναλιών έχουν απαιτήσει να μην δημοσιοποιείται η διαφημιστική δαπάνη στα Μέσα. Οι θεσμικοί της αγοράς φυσικά δεν αντέδρασαν και σήμερα η αύξηση ανακοινώνεται κατά εκτιμήσεις.
Σύμφωνα με τέτοιες εκτιμήσεις λοιπόν, μαθαίνουμε πως για το 2018 η δαπάνη διαφήμισης θα ξεπεράσει τα 500 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 48% περίπου στην τηλεόραση. Και όχι σε 7 κανάλια όπως παλαιότερα, αλλά σε μόλις 5. Μεγάλη επίσης αύξηση έχει η διαφήμιση στο διαδίκτυο, ενώ στις εφημερίδες και στα περιοδικά εκτιμάται πως υπάρχει συνεχόμενη πτώση. Τα στοιχεία αυτά δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν επίσημα. Τίθεται έτσι μείζον ζήτημα ανεξέλεγκτης λειτουργίας τηλεόρασης και διαδικτύου.
Σοβαρό πλήγμα στα παραδοσιακά Μέσα που φλερτάρουν ανοιχτά με την ιδεολογία της Χρυσής Αυγής και προβάλλουν την επιχειρηματολογία της καταφέρνει η διάχυση της ενημέρωσης μέσω διαδικτυακών σελίδων και κοινωνικών δικτύων. Στην «έφοδο» στα σχολεία τις περασμένες μέρες, η μαζική-συλλογική διακίνηση της μεγάλης κινητοποίησης του αντιφασιστικού μετώπου εξανάγκασε ακόμη και τα φιλο-δεξιά τηλεοπτικά κανάλια να παρουσιάσουν τις κινητοποιήσεις και τις αντιδράσεις των μαθητών.
πηγη: prin.gr
Στην Αθήνα για αυστηρό έλεγχο ο Κοστέλο
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Στην Αθήνα βρίσκεται ο επικεφαλής του κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα Ντέκλαν Κοστέλο, για να καταγράψει τη συμμόρφωση της κυβέρνησης στις υποδείξεις για εφορμογή των σκληρών αντιλαϊκών μέτρων που επιβάλλει η Ε.Ε.
Σύμφωνα με την έκθεση ενισχυμένης εποπτείας των θεσμών που παρουσιάσθηκε προχθές στο Eurogroup, η Ελλάδα βρίσκεται πίσω στην υλοποίηση των 16 ειδικών δεσμεύσεων που έπρεπε να είχε ολοκληρώσει έως τα τέλη Δεκεμβρίου.
Για τον λόγο αυτό δόθηκε περιθώριο έως τη δεύτερη έκθεσης ενισχυμένης εποπτείας που θα εκδοθεί προς το τέλος Φεβρουαρίου 2019, ώστε να καλυφθεί το χαμένο έδαφος και να κλείσουν οι εκκρεμότητες.
Οι μεταρρυθμίσεις που εκκρεμούν σχετίζονται με την εκκαθάριση των οφειλών προς ιδιώτες, με τον νόμο Κατσέλη, με τον περιορισμό των δαπανών του συστήματος πρωτοβάθμιας ιατρικής περίθαλψης και των κεντρικών προμηθειών υγειονομικής περίθαλψης, με το προσωπικό της ΑΑΔΕ, τη μεταφορά του ΟΑΚΑ στο Υπερταμείο, τον διορισμό γενικών γραμματέων στο Δημόσιο κ.ά.
Εάν έως το Φεβρουάριο δεν υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις δεν θα προχωρήσουν και τα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους που αποφάσισε το Eurogroup τον Ιούνιο. Η απόφαση του Eurogroup τον περασμένο Ιούνιο προέβλεπε εμπροσθοβαρή, υπό αίρεση μέτρα για το χρέος, και συγκεκριμένα, εφόσον τηρούνταν οι δεσμεύσεις:
- Τη χρήση των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα που διακρατούν οι κεντρικές τράπεζες του Ευρωσυστήματος (SMP και ANFA). Τα κέρδη αυτά, τα οποία προέρχονται από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων από κεντρικές τράπεζες και ΕΚΤ, υπολογίζονται σε περίπου 4,8 δισ. ευρώ. Η κάθε εξαμηνιαία δόση που θα δίνεται στην Ελλάδα ανέρχεται στα 600 εκατ. ευρώ.
- Την κατάργηση από το 2018 της αύξησης του επιτοκιακού περιθωρίου (step up interest rate margin) που σχετίζεται με τη δόση για την επαναγορά του χρέους του δεύτερου ελληνικού προγράμματος. Σε ετήσια βάση, η κατάργηση συνεπάγεται ελάφρυνση της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Τα 42 αιτήματα των Κίτρινων Γιλέκων φέρουν στοιχεία από όλα τα πολιτικά κόμματα και αφορούν κοινωνικά, φορολογικά, εργασιακά θέματα.
Τα Κίτρινα Γιλέκα ζητούν από τους εκλεγμένους να μετατρέψουν τις διεκδικήσεις τους σε νόμους. Και όπως φαίνεται θέλουν να έχουν «λόγο» για όλα… από το εκλογικό σύστημα, μέχρι την παιδεία και το προσφυγικό.
Όσο για τις 42 διεκδικήσεις τους;
1. Κανένας άστεγος στον δρόμο.
2. Αύξηση του βασικού μισθού στα 1.300 ευρώ.
3. Επιπλέον αναλογικότητα του φόρου στο εισόδημα.
4. Υιοθέτηση πιο ευνοϊκής πολιτικής για τους μικρομεσαίους εμπόρους. Όριο στη δημιουργία μεγάλων εμπορικών ζωνών γύρω από τις μεγάλες πόλεις, κάτι που «σκοτώνει» τα μικρά μαγαζιά και δωρεάν πάρκινγκ στο κέντρο των μεγάλων πόλεων.
5. Σχέδιο ενεργειακής απομόνωσης των κατοικιών για μεγαλύτερη οικονομία των νοικοκυριών και οικολογική πολιτική.
6. Φόροι: Οι «μεγάλοι» (όπως Google, Amazon,Μc Donalds) να πληρώνουν πολλά και οι «μικροί» λίγα.
7. Το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης να είναι ίδιο για όλους.
8. Το σύστημα συνταξιοδότησης πρέπει να παραμείνει αλληλέγγυο άρα σοσιαλιστικό.
9. Καμία σύνταξη κάτω από 1.200 ευρώ.
10. Πάγωμα των φόρων στα καύσιμα και ακύρωση της επιπλέον επιβάρυνσης στους τεχνικούς ελέγχους.
11. Υιοθέτηση του αναλογικού εκλογικού συστήματος με στόχο τη σωστότερη εκπροσώπηση του γαλλικού λαού στο Κοινοβούλιο.
12. Όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι θα έχουν δικαίωμα σε έναν μεσαίο μισθό. Τα έξοδα τους θα ελέγχονται και εφόσον δικαιολογούνται θα τους επιστρέφονται τα χρήματα. Θα έχουν δικαίωμα στο «κουπόνια εστιατορίου και στα «τσεκ διακοπών».
13. Οι μισθοί όλων των Γάλλων εργαζομένων και συνταξιούχων, καθώς και τα επιδόματα τους θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό.
14. Προστασία της γαλλικής βιομηχανίας. Απαγόρευση της μετεγκατάστασης τους. Η προστασία της βιομηχανίας μας είναι η προστασία της τεχνογνωσίας μας, του savoir-faire και των θέσεων εργασίας.
15. Τέλος της αποσπασμένης εργασίας. Είναι αφύσικο για άτομο που εργάζεται σε γαλλικό έδαφος να μην επωφελείται των ίδιων δικαιωμάτων και του ίδιου μισθού. Όλοι οι άνθρωποι έχουν άδεια να εργάζονται στο γαλλικό έδαφος θα πρέπει να είναι ίσοι εργασιακά με τους Γάλλους πολίτες και οι εργοδότες τους να τους αμείβουν με τον ίδιο τρόπο που αμείβουν έναν Γάλλο εργαζόμενο.
16. Επιπλέον περιορισμός του αριθμού των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τις μεγάλες εταιρείες. Θέλουμε περισσότερες συμβάσεις αορίστου χρόνου.
17. Όχι πια παρακράτηση στην πηγή του εισοδήματος.
18. Τέλος στις προεδρικές αποζημιώσεις εφόρου ζωής.
19. Να ευνοηθεί η μεταφορά των εμπορευμάτων δια μέσου σιδηροδρόμων.
20. Τέλος για το CICE – την έκπτωση φόρου για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα. Αξιοποίηση αυτών των χρημάτων για το λανσάρισμα της γαλλικής βιομηχανίας αυτοκινήτων υδρογόνου (το οποίο είναι πιο οικολογικό από το ηλεκτρικό αυτοκίνητο).
21. Να τελειώσει η πολιτική λιτότητας. Να πάψουμε να πληρώνουμε τους τόκους φόρων που έχουν κριθεί παράνομοι και να αρχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος χωρίς να παίρνουμε τα χρήματα από τους φτωχούς και τους λιγότερο φτωχούς. Να αναζητήσουμε τα 80 δισεκατομμύρια της φοροδιαφυγής.
22. Να αντιμετωπιστούν οι αιτίες της μετανάστευσης.
23. Οι αιτούντες άσυλο να έχουν μια καλή μεταχείριση. Τους οφείλουμε στέγη, ασφάλεια τροφή και παιδεία για τους ανηλίκους. Συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών έτσι ώστε οι χώροι υποδοχής να είναι ανοιχτοί σε πιο πολλές χώρες του κόσμου ενόσω οι άνθρωποι περιμένουν την απόφαση σχετικά με το αίτημα ασύλου.
24. Να οδηγούνται στις χώρες προέλευσης τους εκείνο που λαμβάνουν αρνητική απάντηση στο αίτημα τους για άσυλο.
25. Να υλοποιηθεί μια πραγματική πολιτική ένταξης. Το να ζει κάποιος στη Γαλλία σημαίνει να γίνεται Γάλλος (μαθήματα γαλλικών, ιστορίας και πολιτικής εκπαίδευσης). Να δίνεται πιστοποιητικό στο τέλος των μαθημάτων.
26. Ο ανώτατος μισθός να οριστεί στα 15.000 ευρώ.
27. Να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους ανέργους.
28. Αύξηση των αναπηρικών επιδομάτων.
29. Μείωση των ενοικίων (ιδίως για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους χωρίς σταθερή εργασία).
30. Να απαγορευθεί η πώληση περιουσίας της Γαλλίας ( π.χ αεροδρόμια).
31. Να πληρώνονται οι υπερωρίες των σωμάτων ασφαλείας ( στρατού και αστυνομίας) αλλά και του δικαστικού σώματος.
32. Τα χρήματα που έχουν εξοικονομηθεί από τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση των αυτοκινητόδρομων και των δρόμων της Γαλλίας όπως και για την οδική ασφάλεια.
33. Να μειωθεί η τιμή του φυσικού αερίου και του ρεύματος, που αυξήθηκε μετά τις ιδιωτικοποιήσεις. Να γίνουν ξανά δημόσια!
34. Τέλος στα λουκέτα των μικρών ταχυδρομείων, σχολείων και παιδικών σταθμών.
35. Εξασφάλιση ευ ζην για τους ηλικιωμένους. Να μην υπάρχει αισχροκέρδεια από τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας.
36. Να φοιτούν μάξιμουμ 25 μαθητές σε κάθε τάξη, από τον παιδικό σταθμό μέχρι το τέλος του σχολείου.
37. Αύξηση των πόρων για την Ψυχιατρική.
38. Διοργάνωση τακτικών δημοψηφισμάτων. Το Λαϊκό Δημοψήφισμα να μπει στο Σύνταγμα.
39. Επιστροφή στη θητεία επτά χρόνων για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (η εκλογή των βουλευτών δυο έτη μετά την εκλογή του Προέδρου θα επιτρέπει την αποστολή ενός σήματος θετικού ή αρνητικού στον Πρόεδρο όσον αφορά στην πολιτική του. Αυτό θα επιτρέπει έτσι να εισακουστεί η φωνή του λαού).
40. Συνταξιοδότηση στα 60 έτη για όλους και στα 55 έτη για τα άτομα που έχουν εργαστεί σε ένα επάγγελμα όπου έχει χρειαστεί να κάνουν χρήση του σώματός τους. Όπως για τους οικοδόμους.
41. Να συνεχιστεί το σύστημα βοήθειας Pajemploi που προσφέρει φύλαξη σε παιδιά μέχρι 10 ετών έτσι ώστε να διευκολύνονται οι εργαζόμενοι γονείς.
42. Νέος φόρος στα ναυτιλιακά καύσιμα και στην κηροζίνη αεροσκαφών.
*Πηγή: JoDi Graphics - iskra.gr
Τα φιλόδοξα σχέδια της Ρωσίας για την ανάπτυξη θαλάσσιου λιμένα σε μία από τις βορειότερες περιοχές της χώρας επανήλθαν στο προσκήνιο σύμφωνα με το Russia Today.
Όπως αναφέρεται το ύψους $4 δις project στην περιοχή Nenets, το οποίο εντάσσεται στο πρόγραμμα ανάπτυξης μεταφορικών υποδομών της Μόσχας, αποτελεί στρατηγικής σημασίας για την επέκταση της ρωσικής ναυτιλίας στην Αρκτική.
Να σημειωθεί ότι ο κύκλος εργασιών στον νέο λιμένα εκτιμάται ότι θα κινηθεί στους 70 εκατ. τόνους, εκ των οποίων οι 50 εκατ. τόνοι θα αφορούν τις αποστολές άνθρακα από τα μεγαλύτερα ρωσικά ανθρακωρυχεία στη νοτιοδυτική Σιβηρία.
Τέλος σύμφωνα με το Russia Today, η κατασκευή του λιμένα θα χρηματοδοτηθεί τόσο από κρατικά όσο και από ιδιωτικά κεφάλαια.
ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr
Ήδη γνωρίζουμε ότι οι επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή είναι μη αναστρέψιμες. Στο τέλος του αιώνα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η στάθμη της θάλασσας μπορεί να έχει ανέβει έως και ένα μέτρο.
Στο βίντεο που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε, πώς θα ήταν η Γη, αν έλιωναν οι πάγοι. Το σενάριο είναι εφιαλτικό, καθώς σύμφωνα με τους υπολογισμούς, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβαινε κατά 65 μέτρα!
πηγη: enikos.gr
Δεν υπογράφει κανείς εθελοντικά την ανεργία του - Νέα κινητοποίηση σήμερα το πρωί
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Από την κινητοποίηση στη «Wind» στη Λ. Αθηνών στις 4 Δεκέμβρη 2018
«Δεν υπογράφει κανείς εθελοντικά την ανεργία του. Δεν τους χαρίζουμε τα χρόνια δουλειάς που έχουμε ρίξει όλοι!», επισημαίνει το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων στη «Wind», με αφορμή το νέο πρόγραμμα «εθελούσιων απολύσεων» που ξεκίνησε τη Δευτέρα 3 και ολοκληρώνεται την Παρασκευή 7 Δεκέμβρη, στα τμήματα της εξυπηρέτησης πελατών στην Αθήνα στην «Wind».
Το πρωί της Τρίτης 4 Δεκέμβρη προχώρησε σε γενική συνέλευση των εργαζομένων στον 6ο όροφο του κτιρίου της Λ. Αθηνών αποφασίζοντας νέα κινητοποίηση σήμερα στις 9 π.μ. με συγκέντρωση στην πύλη του κτιρίου της Λ. Αθηνών και γενική συνέλευση για τον καθορισμό της περαιτέρω στάσης τους.
Απαιτούν «τη γραπτή δέσμευση της διοίκησης της Wind για δύο χρόνια για τα παρακάτω:
- Ότι δεν θα υπάρξει καμία απόλυση συναδέλφου από τις εμπλεκόμενες διευθύνσεις.
- Ότι δεν θα υπάρξει καμία βλαπτική μεταβολή των εργασιακών δικαιωμάτων των συναδέλφων στις εμπλεκόμενες διευθύνσεις σε ωράρια και ώρες δουλειάς, σε αντικείμενο και ευθύνες, στην πληρωμή υπερωριών, στα νυχτερινά, στα επιδόματα.
- Ότι δεν θα γίνει καμία αποκοπή έργου των εμπλεκόμενων διευθύνσεων και μεταβίβασή του σε εργολάβο.
- Ότι δεν θα προχωρήσει η μετακίνηση των τμημάτων. Θεωρούμε τη δικαιολογία της μετακόμισης προσχηματική δεδομένου πως η λειτουργιά των τμημάτων γίνεται εδώ και χρόνια χωρίς πρόβλημα από το κτίριο της Λ. Αθηνών και μόνο στόχο έχει να ωθήσει τους συναδέλφους σε αποδοχή της εθελουσίας». (στο συνημμένο το εξώδικο του σωματείου προς την «Wind»).
«Δεν είμαστε μόνοι μας», σημειώνει το ΠΑΣΕ «Wind», τονίζοντας ότι «οι εργαζόμενοι του κλάδου είναι δίπλα μας».
Σε αυτή την κατεύθυνση ήδη ψηφίσματα συμπαράστασης έχουν εκδώσει το Σωματείο Εργαζομένων στην «Cosmote - EValue» και η Σωματειακή επιτροπή του ΣΕΤΗΠ στη «Νόκια».
πηγη: 902.gr
Συνταξιούχους 4 «ταχυτήτων» με μειώσεις άνω και του 30% για όσους αποχωρήσουν από το 2019 φέρνει η τροπολογία του υπουργείου Εργασίας για παλιές και νέες συντάξεις.
Με την τροπολογία καταργούνται τα άρθρα 1 και 2 του νόμου 4472/2017 που προέβλεπαν τις περικοπές ως 18% στις παλιές συντάξεις και άνω του 20% στις νέες -μετά το νόμο Κατρούγκαλου- συντάξεις, αλλά αυτό που προκαλείται είναι στην πράξη η δημιουργία συνταξιούχων 4 κατηγοριών ανάλογα με το πότε βγήκαν ή θα βγουν στη σύνταξη. Η μεγαλύτερη αδικία είναι για όσους αποχωρήσουν από 1ης/1/2019 και μετά καθώς δεν θα έχουν καμία προστασία από τον νόμο Κατρούγκαλου και σε πολλές περιπτώσεις οι μειώσεις συντάξεων θα φτάσουν ή και θα ξεπεράσουν το 30%. Οι 4 κατηγορίες συνταξιούχων είναι:
1. Παλιοί συνταξιούχοι (ως 12/5/2016). Οι συντάξεις τους παγώνουν και δεν θα έχουν μειώσεις ως 18%. Όμως μένουν οι προσωπικές διαφορές που μπορεί να κοπούν στο μέλλον. Εκτός σύνταξης βγαίνουν τα οικογενειακά επιδόματα και μπαίνουν μέσα στην προσωπική διαφορά.
2. Νέοι συνταξιούχοι χωρίς προσωπική διαφορά και με μείωση – ταρίφα ως 20% με έξοδο από 13/5/2016 ως το τέλος του 2018.
3. Νέοι συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά αν έχουν ψαλίδι άνω του 20%. Οσοι αποχώρησαν από Μάιο (13/5) ως Δεκέμβριο 2016 και έχουν μείωση άνω του 20%, τους χαρίζεται το 50% της περικοπής ως προσωπική διαφορά. Με έξοδο το 2017 διατηρούν το 33% ως προσωπική διαφορά και το 2018 τους χαρίζεται το 25% της μείωσης ως προσωπική διαφορά. Η ρήτρα αυτή θα καταργούταν από 1ης/1/2019 και θα επέφερε κατάργηση προσωπικών διαφορών με μειώσεις άνω του 20%.
4. Νέοι συνταξιούχοι με έξοδο από 1ης/1/2019 με μειώσεις ως και 30%, καθώς δεν προβλέπεται καμία προσωπική διαφορά.
Με την τροπολογία:
1. Παγώνουν οι παλιές συντάξεις όσων βγήκαν πριν από το νόμο Κατρούγκαλου. Δεν θα εφαρμοστεί η μείωση ως 18%, αλλά θα ισχύσει κανονικά ο επανυπολογισμός τους και ένα μέρος της σημερινής τους σύνταξης -εφόσον είναι μεγαλύτερο από το ποσό του επανυπολογισμού- χαρακτηρίζεται ως «προσωπική διαφορά». Αυτή η προσωπική διαφορά αποσυνδέεται από τη σύνταξη και μπορεί να κοπούν στο μέλλον. Η μείωση άλλωστε του 18% στις παλιές συντάξεις βασίστηκε στον επανυπολογισμό και στις προσωπικές διαφορές. Η κυβέρνηση για καθαρά προεκλογική σκοπιμότητα αποσύρει τη διάταξη για τις περικοπές, κρατά όμως άθικτο το πρώτο σκέλος, δηλαδή τις προσωπικές διαφορές που ανά πάσα στιγμή με μια νέα διάταξη μπορεί να καταργηθούν και μάλιστα χωρίς να θεωρηθεί το ψαλίδι αντισυνταγματικό γιατί τα ποσά αυτά δεν θεωρούνται σύνταξη. Ως σύνταξη από τις 20/12/2018 όπως θα φανεί και στα ενημερωτικά σημειώματα των παλιών συνταξιούχων θα θεωρούνται η ανταποδοτική και η εθνική σύνταξη, και η προσωπική διαφορά θα είναι ξεχωριστό ποσό που δεν θα αποτελεί «σύνταξη». Με την ακύρωση των μειώσεων, οι συντάξεις παγώνουν και αν ποτέ δοθούν αυξήσεις (από το 2023 λέει ο νόμος) οι παλαιοί συνταξιούχοι θα είναι σαν να τις έχουν πάρει μέσω της προσωπικής διαφοράς!
2. Μένουν εκτός σύνταξης τα οικογενειακά επιδόματα. Ο νόμος 4472/2018 προέβλεπε ότι θα καταβάλλονταν μέχρι 31/12/2018 στους παλιούς συνταξιούχους και από 1ης/1/2019 θα καταργούνταν. Με τη διάταξη ακυρώνεται η κατάργηση των επιδομάτων συζύγου ή και τέκνων, πλην όμως πρόκειται για εξαπάτηση γιατί τα επιδόματα μπήκαν στον επανυπολογισμό των συντάξεων και θεωρούνται μέρος της προσωπικής διαφοράς. Κανένας συνταξιούχος δεν θα δει στο ενημερωτικό του σημείωμα μετά τις 20/12/2018 να αναφέρεται ποσό ως «οικογενειακή παροχή», γιατί αυτό ενσωματώθηκε στην προσωπική διαφορά.
3. Ακυρώνεται το άρθρο 2 του νόμου 4472/2017. Προέβλεπε μειώσεις ως 18% στις επικουρικές συντάξεις που έχουν προσωπική διαφορά και επιπλέον προέβλεπε ότι για τις νέες -μετά το νόμο Κατρούγκαλου συντάξεις- η όποια προσωπική διαφορά προέκυπτε από το νέο καθεστώς υπολογισμού θα καταβαλλόταν ως 31/12/2018 και μετά θα καταργούταν. Στην πράξη οι συνταξιούχοι που αποχώρησαν με αίτηση για σύνταξη από 13/5/2016 έως και 31/12/2018, και η αρχική τους μείωση σε σχέση με τη σύνταξη που θα έπαιρναν προ νόμου Κατροούγκαλου είναι πάνω από 20%, θα συνεχίσουν να παίρνουν ως προσωπική διαφορά ένα μέρος από τη μείωση που δεν εφαρμόζεται πάνω από το 20%. Θα μείνουν δηλαδή με τις μειώσεις που έχουν τώρα και δεν θα γίνουν μεγαλύτερες από 1ης/1/2019.
Πηγή: Ελεύθερος Τύπος - enikos.gr
4 Δεκέμβρη 1944: "ΔΟΛΟΦΟΝΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ"
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Για τι τι συνέβη στις 3 Δεκέμβρη του 1944 γράψαμε εδώ.
Στις 4 του Δεκέμβρη η Κ.Ε του ΕΑΜ κηρύσσει απεργία. Τα πάντα ερημώνουν στην Αθήνα.
Σε μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα πένθους και μαχητικότητας, ο λαός κήδεψε τους νεκρούς του, που είχαν δολοφονήσει οι χωροφύλακες του Εβερτ. (Εχει μείνει ιστορική η φωτογραφία με το πανό που κρατούσαν μαυροφορεμένες κοπέλες στην κεφαλή της πένθιμης πομπής και το οποίο έγραφε: «Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα. ΕΑΜ»).
Στην επιστροφή από το νεκροταφείο, τα πλήθη δέχονται και νέα ένοπλη επίθεση από Χίτες, χωροφύλακες και άλλα κατακάθια που είχαν βάση το ξενοδοχείο «Μητρόπολις» (κέντρο του ΕΔΕΣ).
Άλλοι 40 νεκροί και 70 τραυματίες βάφουν με το αίμα τους, τους αθηναϊκούς δρόμους.
Πριν παραθέσουμε το δημοσίευμα του "Ριζοσπάστη" της 5ης Δεκέμβρη 1944 δεν αντιστεκόμαστε στον πειρασμό και θα το γράψουμε. Ο Δολοφόνος Παπανδρέου που είναι ο κύριος τίτλος του "Ρ" της 5ης Δεκέμβρη 1944, είναι ο ίδιος άνθρωπος για τον οποίο πριν κάποιο καιρό ο ραδιοφωνικός σταθμός του Σύριζα του έκανε την "αγιογραφία" του.
Η «κυβέρνηση» του, πνέοντας τά λοίσθια, δέν ντρέπεται να συμπληρώνεται. Και εν ονόματι του. . . έθνους κηρύσσει μέσον του κ. Σκόμπυ το φασιστικό νόμο.
Την πενιχρή λευτεριά που δοκίμασε δυο μήνες μονάχα ο λαός προσπαθούν τώρα να την πνίξουν, να τον βάλουν σε βαριά δεσμά χειρότερα από του Μανιαδάκη.
Ο ασυνείδητος φιλόδοξος και μωρός «πρωθυπουργός» με καταπληχτική πώρωση ηθική εξαπολύει τον εμφύλιο πόλεμο.
Η άφθονη αιμάτινη σπονδή που το συνόδευσε, υπήρξε ένας μεγάλος αρραβώνας πλατύτατων λαϊκών στρωμάτων, πολύ πλατύτερων από το ΕΑΜ, με την δημοκρατική ιδέα, με την ηθική αξιοπρέπεια, με τη λατρεία της ανεξαρτησίας της χώρας μας.
Η χτεσινή κηδεία, η επιβεβλημένη και δραματική αυτή παρέλαση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που τη συγκλόνιζε η αδυσώπητη κραυγή «ΔΟ ΛΟ - ΦΟ - ΝΕ ΠΑ - ΠΑΝ - ΔΡΕ - ΟΥ», υπήρξε και η οριστική πολιτική και εθνική κηδεία του θλιβερού «πρωθυπουργού».
Στη Θεσσαλονίκη διαδηλώνουν 250.000 άνθρωποι κατά του Παπανδρέου. Στη Δράμα 30.000, στο Αγρίνιο 40.000.
Ολόκληρη η ύπαιθρος φλέγεται από τον πόθο της λευτεριάς. Και από το μίσος εναντίον του φασισμού και του εκπροσώπου του Παπανδρέου.
Σ' όλη την 'Ελλάδα η 'Εθνοφυλακή συγχωνεύεται με την Εθνική πολιτοφυλακή. Στην 'Αθήνα oι αστυφύλακες παραδίνουν τα όπλα τους στο λαό.
Αλλά ο ελληνικός λαός δεν αποτελείται από κάφρους. Είναι ελεύθερος λαός. Δεν θέλει κανενός είδους ξένη επέμβαση και κανενός είδους προτεκτοράτο. Θα σαρώσει το δολοφόνο Παπανδρέου και θα αποκτήσει κυβέρνηση πραγματικής εθνικής ενότητας για να λύσει μόνος του και απερίσπαστος τα εσωτερικά του ζητήματα.
Επιστροφή στο μέλλον …τάζει τώρα ο Αλέξης Τσίπρας
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Γύρισε ο χρόνος πίσω και βρισκόμαστε στον Γενάρη του 2015, αυτή την φορά όμως χωρίς 3ο Μνημόνιο. Μόνον αυτό δεν έχει ισχυριστεί ακόμη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Έχοντας μπει στην τελική ευθεία για τις εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου, ανερυθρίαστα ξεχνά τις συμφωνίες που έχει υπογράψει με τους δανειστές και οι οποίες εγγυώνται τη διατήρηση της φτώχειας για δεκαετίες και υπόσχεται εφαρμογή …αριστερού προγράμματος.
«Τώρα ξεκινά η πραγματική διακυβέρνηση, αυτή της πολιτικής συμμαχίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. Δηλαδή εκκινεί μία πορεία όπου πλέον έχουμε τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε με μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας τις δικές μας πολιτικές επιλογές», είπε χαρακτηριστικά μιλώντας σε τηλεοπτικό δελτίο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος. Υποστήριξε μάλιστα πως «έχουμε ανακτήσει ένα πεδίο πολιτικής και οικονομικής ελευθερίας που μας επιτρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε πράξη το δικό μας πολιτικό πρόγραμμα. Διότι δεν είναι μυστικό, σε περίοδο προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, με δεδομένη την τεχνολογία τη μνημονιακή, η κυβέρνηση δεν μπορούσε να εφαρμόζει δικό της πολιτικό πρόγραμμα. Έπρεπε να διαπραγματεύεται διαρκώς από τα πιο μεγάλα έως τα πιο μικρά, έπρεπε να κάνει συμβιβασμούς, έπρεπε να κάνει υποχωρήσεις». Αυτό άλλωστε είναι και το κεντρικό αφήγημα της κυβέρνησης στην οικονομία
Μόνο που η κυβέρνηση αποκρύπτει ότι η πολιτική της θα κινηθεί σε συγκεκριμένες ράγες. Με προϋπολογισμούς που, όπως αυτός του 2019, θα εγκρίνονται από τα όργανα της ευρωζώνης και οφείλουν να εφαρμόζουν τους «χρυσούς κανόνες» της λιτότητας. Για την Ελλάδα όμως θα υφίσταται το ειδικό καθεστώς επιτροπείας στη βάση των υπογραμμένων συμφωνιών για υπερπλεονάσματα-τέρατα τουλάχιστον 3,5% και ειδικές ρήτρες για την ανταγωνιστικότητα που επιβάλλουν πάγωμα μισθών και περιορισμό δικαιωμάτων. Επίσης για πλαφόν δαπάνης των ασφαλιστικών δαπανών ως ποσοστό επί του ΑΕΠ που πρακτικά σημαίνει πως είναι θέμα χρόνου οι αναλογιστικές μελέτες για τα ταμεία να οδηγήσουν σε νέες μειώσεις συντάξεων ίδιες και χειρότερες με αυτές ήταν να επιβληθούν από 1/1/2019 και αναβλήθηκαν. Αυτά την ίδια στιγμή που όλα ποντάρονται στους «ρυθμούς ανάπτυξης» που όμως και αναιμικοί είναι και περιλαμβάνουν την περαιτέρω ένταση των ιδιωτικοποιήσεων και την παροχή νέων φορολογικών προνομίων προς το κεφάλαιο. Στο στόχαστρο επίσης θα βρεθούν και οι δανειολήπτες της κρίσης που προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα αφού το οικονομικό επιτελείο είναι έτοιμο να δεχθεί τις προτάσεις του –κατά τα άλλα «δεξιού»– Γιάννη Στουρνάρα ώστε να φορτωθούν στις πλάτες των φορολογούμενων οι «μαύρες τρύπες» του τραπεζικού συστήματος.
Χαρακτηριστική ως προς αυτό ήταν και η θέση που πήρε ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής Φρ. Κουτεντάκης ο οποίος ουσιαστικά περιέγραψε τις προτάσεις του επικεφαλής της ΤτΕ ως ρεαλιστικές. Απαντώντας στον βουλευτή της ΔΗΣΥ Γιάννη Κουτσούκο σημείωσε: «Θέλω να περάσω στο θέμα των τραπεζών που είπε ο κ. Κουτσούκος, στο θέμα των σχεδίων που έχουν μπει στο τραπέζι, έχουν συζητηθεί κατά κάποιον τρόπο. Θα μείνω πιστός σε αυτό που είπα στην αρχή ότι δεν χρειάζεται να λέμε πολλά για τις τράπεζες. Όσον αφορά, όμως, στο συγκεκριμένο ερώτημα που θέσατε, αν η χρήση του αναβαλλόμενου φόρου ή η χρήση ειδικών εγγυήσεων του δημοσίου προς τις τράπεζες, ώστε να κατασκευαστεί ένα όχημα, όπως λέμε, που θα αναλάβει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, με τα δεδομένα που έχουμε αυτή τη στιγμή, κανένα από τα δύο δεν θα έχει δημοσιονομική επίπτωση. Και το ένα και το άλλο, δηλαδή, και ο αναβαλλόμενος φόρος και οι εγγυήσεις του δημοσίου θα έχουν δημοσιονομική επίπτωση μόνο εάν καταπέσουν. Δηλαδή, μια εγγύηση που δίνει το δημόσιο σήμερα, όσο εξυπηρετείται κανονικά δεν επηρεάζει τίποτα ούτε το χρέος ούτε το έλλειμμα. Η επίπτωση υπάρχει μόνο όταν καταπέσει αυτή η εγγύηση, δεν αποπληρωθεί δηλαδή, από τον υπόχρεο και από κει και πέρα έτσι θα δημιουργήσει μια δαπάνη.»
Το όλο εγχείρημα καλύπτεται επικοινωνιακά από τις συνεχείς παρουσίες του Αλέξη Τσίπρα στην Βουλή. Όπως ακριβώς έγινε την προηγούμενη εβδομάδα αφού ο πρωθυπουργός παρουσίασε στο κοινοβούλιο με θριαμβευτικό ύφος τις τροπολογίες για το κοινωνικό μέρισμα και την πενιχρή μείωση του ΕΝΦΙΑ. Έταξε μάλιστα μεγαλύτερες ελαφρύνσεις το 2020 αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην κυβέρνηση. Αυτά την ώρα που τα στοιχεία των εσόδων του προϋπολογισμού καταδεικνύουν ότι για μία ακόμη χρονιά «πληρώνουν το μάρμαρο» της φορολογίας τα λαϊκά στρώματα.
Πάντως το κυβερνητικό αφήγημα …τερμάτισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης. Δήλωσε ότι το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε τη μεγάλη ρήξη για «να μην δημιουργηθεί χάος» αλλά «αν μια συνολική ρήξη δεν είναι εφικτή πάντα υπάρχει η δυνατότητα για ελεγχόμενες ρήξεις». Υποστήριξε ότι αυτή την τακτική ακολούθησε η κυβέρνηση και «από εδώ και μπρος πρέπει να δούμε πως θα δημιουργήσουμε κοινωνικούς όρους ώστε η κοινωνία να μας πιέζει…»!
πηγη: prin.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή