Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Το περασμένο ήταν το τέταρτο Σάββατο που οι Γάλλοι διαδηλωτές που πήραν την προσωνυμία «κίτρινα γιλέκα» κινητοποιήθηκαν μαζικά και δυναμικά και, παρά την καταστολή και τον εκφοβισμό, δεν φαίνεται να κάμπτονται. Θα συνεχίσουν, όπως ανακοίνωσαν, και το επόμενο Σάββατο τις κινητοποιήσεις σ’ ολόκληρη τη Γαλλία. Έχουν γραφεί πάρα πολλά. Το κίνημα αυτό παρακολουθείται από ολόκληρη την Ευρώπη και όλο τον κόσμο, από τους εργαζόμενους αλλά -για εντελώς διαφορετικούς λόγους- και από την οικονομική ολιγαρχία και από τους πολιτικούς εκπροσώπους της. Θα περιοριστούμε σε ορισμένα συμπεράσματα, παρότι το κίνημα αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν μπορεί κανείς με σιγουριά να πει κάτι ολοκληρωμένα.

Πρώτο: Πρόκειται για ένα κίνημα εντελώς αυθόρμητο. Ξεκίνησε και συνεχίζει χωρίς πολιτική καθοδήγηση και συνδικαλιστική κάλυψη και επί πλέον χωρίς επεξεργασμένο συνολικό σχέδιο με ό,τι αυτό μπορεί να περιλαμβάνει (αιτήματα και διεκδικήσεις, στόχοι, πού αρχίζει και πού τελειώνει, συγκεκριμένη τακτική και κλιμάκωση και άπλωμα σε όλους τους κλάδους και τομείς της παραγωγής και της ζωής στη χώρα). Κανένα κόμμα δεν συνέβαλε στην προετοιμασία του και δεν βρίσκεται μέσα σ’ αυτό καθώς επίσης και κανένα μεγάλο συνδικάτο, δείγμα του πόσο μακριά από τις ανάγκες τις αγωνίες και τις διαθέσεις των εργαζομένων βρίσκονται τα κόμματα της γαλλικής αριστεράς –ΚΚ Γαλλίας και Ανυπότακτη Γαλλία– και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και κυρίως η αριστερή CGT. Χαρακτηριστικά σημειώνουμε ότι όλες οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις είναι αντίθετες με το κίνημα αυτό ή πολύ επιφυλακτικές και μόνο σε μεμονωμένους κλάδους κήρυξαν απεργία όπως η 48ωρη απεργία στον τομέα της ενέργειας που κήρυξε η CGT.

Δεύτερο: Η βάση της δυσαρέσκειας και της απόγνωσης που το τροφοδοτεί δεν είναι η καλή οικονομική κατάσταση ενός μεγάλου τμήματος των Γάλλων εργαζομένων, αλλά κάτι πιο γενικευμένο. Είναι η συνολική απογοήτευση, η έλλειψη πίστης ότι κάτι μπορεί να εξελιχθεί θετικότερα γι αυτούς και τις οικογένειές τους, η έλλειψη εμπιστοσύνης -αν όχι η γενικευμένη απόρριψη των πολιτικών ηγεσιών και των θεσμών- και μια συνολικότερη αποστροφή στην απόρριψη της ασκούμενης πολιτικής δεκαετιών τώρα. Θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει πως είναι και η απόρριψη σ’ ένα βαθμό του ίδιου του κοινωνικού συστήματος, αλλά δεν βλέπουν κάτι άλλο στον ορίζονται να τους ελκύει, να τους πείθει και να γεννά ελπίδα. Υπάρχει σ’ αυτούς μια βαθιά αίσθηση των κοινωνικών διαφορών και της θέσης καθενός στο συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο, η αίσθηση ότι γι’ αυτούς όσες αλλαγές και να γίνουν δεν θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο: κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν, εξαγγελίες να γίνονται και «δεσμεύσεις» να λαμβάνονται γι αυτούς όμως η κατάσταση θα χειροτερεύει. Έχουν την αίσθηση, την πεποίθηση ότι το σύστημα λειτουργεί για τους λίγους τους πλούσιους και κατόχους μεγάλων περιουσιών και επιχειρήσεων και οι δική τους μοίρα είναι υποδεέστερη ή στο περιθώριο.

Τρίτο: Η πολύχρονη λιτότητα και η συνεχής επιδείνωση των οικονομικών της λαϊκής πλειοψηφίας, ιδιαίτερα από το 1980 και ύστερα έχει οδηγήσει στην Γαλλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη ένα μεγάλο τμήμα των λαών που βολοδέρνει μεταξύ εξαθλίωσης και φτώχιας, ανεργίας και υποαπασχόλησης σ’ αντίθεση με τον καλπάζοντα πλούτο, ενώ στερούνται όλο και περισσότερο ουσιαστικών κοινωνικών δικαιωμάτων. Τραγική είναι η κατάσταση στα γκέτο των μεταναστών στο Παρίσι που τροφοδότησε τις μεγάλες κινητοποιήσεις πριν από μερικά χρόνια. Αντιθέτως, μια μικρή μερίδα δισεκατομμυριούχων, που διαρκώς αυξάνουν, συσσωρεύουν αμύθητο πλούτο, μεγάλες περιουσίες και επιχειρήσεις την στιγμή που η προοπτική βελτίωσης των συνθηκών ζωής των φτωχότερων στρωμάτων είναι ανύπαρκτη. Πολλοί οικονομολόγοι στον δυτικό κόσμο -καθόλα υπερασπιστές της σημερινής οικονομικής τάξης πραγμάτων- είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξοι. Δεν βλέπουν προοπτική ουσιαστικής οικονομικής ανάκαμψης. Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι στον αναπτυγμένο κόσμο η ανάπτυξη δεν θα ξεπεράσει τις επόμενες 4-5 δεκαετίες κατά μέσον όρο το 1% ετησίως. Δηλαδή η ύφεση εγκαθίσταται μόνιμα και αυτό θα σημάνει μεγαλύτερη φτώχεια όξυνση των αντιθέσεων, αγανάκτηση και ξεσπάσματα.

Τέταρτο: Οι επόμενες μέρες θα είναι κρίσιμες για το κίνημα αυτό, αν δηλαδή θα συνεχίσει και θα δυναμώσει ή θα συρρικνωθεί και θα σταματήσει. Ως αυθόρμητο κίνημα έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που επιδρούν ανασταλτικά στην θετική προοπτική του. Η έλλειψη συνδικαλιστικής και πολιτικής στήριξης με τις δυνατότητες που δίνουν, η κούραση και η μεγάλη πιθανότητα να μην προχωρήσει η γαλλική κυβέρνηση σε ουσιαστικές παραχωρήσεις δεν συνηγορούν στην ανάπτυξή του. Από την άλλη, η γαλλική κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι δυνατότητες υπονόμευσης που έχει το κεφάλαιο δρουν και θα δράσουν για την εκτόνωσή του.

Ήδη οι κυβερνητικές μανούβρες για την εκτόνωσή του αξιοποιήθηκαν από την πρώτη μέρα. Ο Μακρόν, φοβούμενος την έκρηξη και τα σοβαρά πλήγματα στην ενότητα της κυβέρνησης και στο προσωπικό τους κύρος, πήρε μέτρα εκτόνωσης. Ο οικολογικός φόρος στα καύσιμα, που καταρχήν πυροδότησε τις κινητοποιήσεις, ανεστάλη και στην συνέχεια αποσύρθηκε και αναζητούνται άλλοι τρόποι για να υλοποιήσει η κυβέρνηση τα σχέδια της. Για τη φορολογία της μεγάλης περιουσίας που καταργήθηκε ο Μακρόν ανακοίνωσε ότι επανεξετάζεται η επαναφορά της. Έφτασε στο σημείο να ανακοινώσει επιδότηση των εργαζομένων με 100 ευρώ και ζήτησε εκ των υστέρων συγνώμη για την επιβολή των μέτρων. Όλα αυτά φυσικά αναστέλλονται προσωρινά ώσπου να εκτονωθεί η κατάσταση.

Το πιο αξιόπιστο και αποτελεσματικό μέσο όμως για την υπονόμευση του κινήματος είναι η καταστολή. Το περασμένο Σάββατο η κυβέρνηση κινητοποίησε 89000 άνδρες των σωμάτων ασφαλείας μαζί με τεθωρακισμένα, προβοκάτορες κλπ. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κήρυξε μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι και άλλες πόλεις παλιότερα, σχεδιάζεται αν χρειαστεί να επανέλθει. Οι κάτοικοι των πόλεων κλήθηκαν να μην βγουν από τα σπίτια τους ενώ κλειστά παρέμειναν και τα μεγάλα καταστήματα. Βρισκόμαστε μπροστά σε κατάσταση που θυμίζει χώρες υπό κατοχή και -σε χώρα της «δημοκρατικής» Ευρώπης- η εικόνα αυτή γενικεύεται. Δεν φαίνεται να υπάρχει ο παραμικρός δισταγμός για κάθε είδους αυταρχικά μέτρα και περιορισμό των λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Επιπλέον ο Μακρόν προσπαθεί να δημιουργήσει τους όρους τις υπονόμευσης του κινήματος και της επιβολής εργασιακής ειρήνης και με άλλους τρόπους. Ζήτησε από τα κόμματα την δημιουργία ένωσης για την προστασία της δημοκρατίας. Από ποιους, στ’ αλήθεια, κινδυνεύει η δημοκρατία στην Γαλλία; Στην ένωση που οραματίζεται ο Μακρόν τα κόμματα και οι κοινωνικοί φορείς θα συμπράττουν στην χωρίς αντιστάσεις επιβολή της κοινωνικής ειρήνης και την υποταγή των εργαζομένων. Εκπλήσσεται η γαλλική ηγεσία για την βία στους δρόμους, αναρωτιέται τι την προκαλεί και αναφέρεται στην ανάγκη ενότητας του έθνους, όταν ο ίδιος ο Μακρόν την υπονόμευσε και πυροδότησε τις αντιδράσεις με την ακραία φιλελεύθερη ταξική πολιτική που ακολουθεί.

Οι Γάλλοι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλο δρόμο από την αντίσταση. Μοιραία σε ένα κίνημα ανοργάνωτο, έρχονται και οι βίαιες πράξεις και, ασχέτως αν αυτές είναι αντικειμενικά χρήσιμες και αποτελεσματικές για το κίνημα, η εύκολη καταδίκη τους από την κοινωνία είναι λανθασμένη. Το σύνολο των εργαζομένων στην Γαλλία και σε όλη την Ευρώπη οφείλουν να καταγγείλουν την κρατική καταστολή και την βία κάθε είδους και περισσότερο την βία που εμπεριέχει η καταδίκη των λαών στην ανεργία, την πείνα και την ανέχεια. Οι κινητοποιήσεις των «κίτρινων γιλέκων» έχουν την υποστήριξη των 2/3 της γαλλικής κοινής γνώμης η οποία πρέπει να γίνει πολύ περισσότερο ενεργητική.

Πέμπτο: Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται από καιρό τώρα στον κυκεώνα οξύτατων αντιθέσεων. Η δυσαρέσκεια των εργαζομένων εντείνεται, οι αντιθέσεις μεταξύ των αστικών τάξεων -ιδιαίτερα των μεγάλων χωρών- παίρνουν διαστάσεις, ενώ η εκμετάλλευση των μικρών και εξαρτημένων χωρών του ευρωπαϊκού νότου, κυρίως, μεγαλώνει κατακόρυφα την αγανάκτηση των λαών τους απέναντι στο ιμπεριαλιστικό κίνημα της ευρωπαϊκής ένωσης, την στιγμή που το μονοπωλιακό κεφάλαιο των χωρών αυτών εξυπηρετείται με το καλύτερο τρόπο με την πολιτική αυτή. Η ΕΕ είναι ένα καζάνι που βράζει και δεν φαίνεται βαλβίδα διαφυγής. Η αγανάκτηση των λαών εκφράζεται είτε με την άνοδο των λαϊκών αγώνων, όπως στην περίπτωση της Γαλλίας, είτε, το πιο σύνηθες- βρίσκει διέξοδο προς την άκρα Δεξιά. Ο κίνδυνος του φασισμού είναι ορατός και, καθώς οι δυνατότητες ουσιαστικής μεταρρύθμισης στην ΕΕ για να αμβλυνθούν οι αντιθέσεις φαντάζει δύσκολη, η έκρηξη και η κατάρρευση της Ένωσης δεν αποκλείεται ή τουλάχιστον αναμένονται σοβαρές εξελίξεις.

Έκτο: Η δύναμη που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο θετική στα προβλήματα και τους αγώνες των εργαζομένων και θα συμβάλει στην ανάπτυξη των αγώνων τους, η μαχόμενη αριστερά, φαίνεται να εξαντλεί τα καύσιμά της σ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι όχι μόνο γιατί θα είναι σοβαρές οι επιπτώσεις στους εργαζόμενους αφού η αντίστασή τους είναι δύσκολο να οργανωθεί. Κυρίως, όμως, λόγω του κινδύνου της στροφής των κοινωνιών στην αντίδραση και η απαξίωση στα μάτια των λαών και της εργατικής τάξης όχι μόνο των πολιτικών δυνάμεων της, αλλά και των αξιών και των ιδεών της, του απελευθερωτικού μηνύματός της και -σε τελική ανάλυση- του ίδιου του μαρξισμού. Σε μια τέτοια περίπτωση οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές.

Το πιο επείγον καθήκον των κομμουνιστών και των αριστερών αγωνιστών είναι αφενός μεν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος και να οργανώσουν τους αγώνες και αφετέρου να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του επαναστατικού πολιτικού φορέα της εργατικής τάξης.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Το καμπανάκι του κινδύνου για την παγκόσμια οικονομία χτυπάει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και εκφράζει ανησυχία για το εάν κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη καταιγίδα. 

Χαρακτηριστικές είναι οι ανησυχητικές επισημάνσεις του αναπληρωτή γενικού διευθυντή του οργανισμού, Ντέιβιντ Λίπτον, σε ομιλία του σε τραπεζικό συνέδριο, που οργάνωσε το Bloomberg.

“Όπως και πολλοί από εσάς βλέπω σύννεφα καταιγίδας να πυκνώνουν και φοβάμαι ότι η δουλειά που έγινε προ κρίσεως για την αποτροπή της είναι ανεπαρκής“, είπε, προειδοποιώντας ότι τα προβλήματα ενδέχεται να αφήσουν τους αρμόδιους για τη χάραξη πολιτικής υπό πίεση και να τους οδηγήσουν σε αχαρτογράφητα ύδατα.

“Οι κεντρικές τράπεζες πιθανότατα θα καταλήξουν να αναζητούν ολοένα και περισσότερα αντισυμβατικά μέτρα. Αλλά με την αποτελεσματικότητά τους να είναι αβέβαιη, οφειλουμε να ανησυχούμε”, τόνισε ο Λίπτον, ενώ πρόσθεσε πως τα περιθώρια ελιγμών και για αρκετές κυβερνήσεις είναι πολύ πιο στενά από ό,τι ήταν πριν από δέκα χρόνια.

Ο μεγαλύτερος άμεσος κίνδυνος, όπως είπε, είναι ο εμπορικός πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑκαι την Κίνα.Προειδοποίησε δε πως εάν ενεργοποιηθούν όλοι οι δασμοί για τους οποίους έχουν απειλήσει οι δύο πλευρές, μπορούν να χαθούν έως και 0,75 μονάδες από την ανάπτυξη του παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2020.

Υπενθυμίζεται ότι η οικονομία της Ευρωζώνης αναπτύσσεται με τους βραδύτερους ρυθμούς των τελευταίων τεσσάρων ετών και οι ειδικοί σε δημοσκόπηση του Reuters ανεβάζουν τις πιθανότητες να παγιδευθεί σε ύφεση το 2019 στο 20% από 15% τον Αύγουστο. Εάν μάλιστα δούμε τις προοπτικές σε ορίζοντα διετίας, τότε οι πιθανότητες για ύφεση έως τα τέλη του 2020 φτάνουν στο 40%.  Η γερμανική οικονομία έχει τεθεί σε τροχιά συρρίκνωσης για πρώτη φορά από το 2015.

Πλήθος τα προβλήματα και για την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, την Ιαπωνία. Το τρίτο τρίμηνο του έτους βίωσε τη βαθύτερη ύφεση των τελευταίων τεσσάρων ετών.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Νίκος Καπιτσίνης

Γράμμα από Βρετανία

Σήμερα Τετάρτη κρίνεται σε μεγάλο βαθμό στο βρετανικό κοινοβούλιο η συμφωνία για το Brexit στην οποία κατέληξαν η ΕΕ και η πρωθυπουργός Μέι. Στο μεγάλο αγκάθι των διαπραγματεύσεων, η ύπαρξη ή όχι σκληρού συνόρου μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας, οι δύο πλευρές συμφώνησαν πως μετά την λήξη της μεταβατικής περιόδου (τέλος 2020), το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορεί να παραμείνει μέλος της τελωνειακής ένωσης για όσο διάστημα χρειαστεί μέχρι να βρεθεί λύση για το εμπόριο ανάμεσα σε Ιρλανδία και Β. Ιρλανδία.

Η ανακοίνωση της συμφωνίας, όμως, έφερε αναστάτωση στο κυβερνητικό στρατόπεδο, αφού για να τερματιστεί το παραπάνω καθεστώς θα πρέπει να συμφωνήσουν τόσο το Λονδίνο όσο και οι Βρυξέλλες, κάτι που για πολλούς στη βρετανική πλευρά ισοδυναμεί με ομηρία. Έτσι, υπήρξαν παραιτήσεις υπουργών, αλλά και συλλογή υπογραφών από βουλευτές των Τόρις για πρόταση δυσπιστίας κατά της Μέι. Τελικά συμπληρώθηκε ο αριθμός των 48 επιστολών από ισάριθμους Συντηρητικούς βουλευτές προς την εσωκομματική Επιτροπή και η Τερέζα Μέι βρίσκεται αντιμέτωπη με πρόταση δυσπιστίας από το κόμα της. Η ψηφοφορία για την παροχή εμπιστοσύνης στην ηγέτιδα του κόμματος αναμένεται πραγματοποιηθεί απόψε,Τετάρτη μεταξύ 6 και 8 το βράδυ τοπική ώρα. Απαιτούνται 159 ψήφοι για να χάσει ή να κερδίσει η Τ. Μέι, δηλαδή το 50% συν μία ψήφος του συνόλου της κοινοβουλευτικής ομάδας των 316.

Στις πρώτες μέρες της συζήτησης στη Βουλή, η Μέι ηττήθηκε σε δύο ψηφοφορίες. Πρώτον, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δημοσιεύσει τα νομικά στοιχεία της διαβούλευσης και δεύτερον, το κοινοβούλιο απέκτησε δικαίωμα για να φέρει ένα δικό του σχέδιο για το Brexit αν δεν περάσει η παρούσα πρόταση, κάτι που αναιρεί το επιχείρημα της Μέι «ψηφίστε τη συμφωνία μου ή δε θα υπάρξει συμφωνία». Επίσης, ο εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΕ εισηγήθηκε το Λονδίνο να έχει το δικαίωμα να ανακαλέσει μονομερώς το άρθρο 50 και τη διαδικασία εξόδου – κάτι που συνετέλεσε ώστε η JP Morgan να αυξήσει την πιθανότητα να μην υπάρξει Brexit από το 20% στο 40%.

Όσο για το εργατικό κίνημα; Από τη μία, ο πρόεδρος ενός από τα μεγαλύτερα σωματεία (Unite) ισχυρίστηκε πως το δεύτερο δημοψήφισμα που στηρίζουν πολλοί Εργατικοί θα ήταν προδοσία για τους εργαζομένους. Από την άλλη τόσο το κίνημα όσο και η Αριστερά αρνούνται ή αδυνατούν να διεκδικήσουν ένα εργατικό Brexit – την ίδια ώρα που ο πρώην ηγέτης του φασιστικού EDL, Τόμι Ρόμπινσον, διοργάνωνε διαδήλωση στις 9 Δεκέμβρη απαιτώντας ένα ακροδεξιό Brexit…

ΠΗΓΗ: prin.gr

Οι παγκόσμιες εξαγωγές εμπορευμάτων εκτιμάται ότι μπορεί να αυξηθούν έως και 10,4% το 2018, αγγίζοντας σε αξία τα $19,6 τρις, όπως προκύπτει από στοιχεία του 2018 UNCTAD Handbook of Statistics.

Αύξηση κατά 10% είχε σημειωθεί και το 2017 στο παγκόσμιο εμπόριο. Σύμφωνα με την UNCTAD η αύξηση του εμπορίου το 2017 και το 2018 οφείλεται στην άνοδο του παγκόσμιου ΑΕΠ (+3,1%), σε συνδυασμό με τις αυξημένες τιμές των εμπορευμάτων (+17,7%), ειδικά του πετρελαίου (+26,1%) και των σιδηρομεταλλευμάτων (+12,2%).

Ανοδική πορεία σημείωσε επίσης και το θαλάσσιο εμπόριο, καθώς υπολογίζεται ότι αυξήθηκε εντός του 2018, κατά τέσσερις φορές περισσότερο απ’ ότι το 2017.

Το Handbook Statistics 2018 της UNCTAD υπογραμμίζει επιπλέον ότι καταγράφεται μείωση της ψαλίδας στις εμπορικές ανισορροπίες μεταξύ των αναπτυσσόμενων και των ανεπτυγμένων οικονομιών και ότι οι χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου συμβάλουν σημαντικά στο δια θαλάσσης παγκόσμιο εμπόριο.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ - naftikachronika.gr

Όλοι έχουμε ακούσει ότι η άσκηση είναι ωφέλιμη ως προς την επιμήκυνση της ζωής μας. Όμως, μία νέα μελέτη πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα αποδεικνύοντας ότι η καθιστική ζωή είναι κάνει μεγαλύτερο κακό στην υγεία μας από ότι το κάπνισμα, ο διαβήτης ή οι καρδιακές παθήσεις.

Οι ερευνητές μελέτησαν 122.007 ασθενείς για 23 χρόνια προκειμένου να δουν τα οφέλη της άσκησης στην υγεία των ανθρώπων. Οι συμμετέχοντες υποβάλλονταν σ' ένα τεστ κοπώσεως και οι ερευνητές, ανάλογα με την ποιότητα της ζωής τους, κατέγραφαν τα οφέλη της άσκησης και της φυσικής κατάστασης.

«Το να μην μπορείς να αντέξεις σ' ένα διάδρομο γυμναστικής ή σ' ένα τεστ κοπώσεως, αυξάνει τις πιθανότητες θνησιμότητας από το να είναι κανείς διαβητικός, ή καπνιστής», δήλωσε στο CNN o καρδιολόγος και επικεφαλής της μελέτης που πραγματοποιήθηκε στην κλινική Κλέβελαντ, Dr. Wael Jaber, χαρακτηρίζοντας ''εξαιρετικά'' τα αποτελέσματα της έρευνας.

Πηγή: CNN - enikos.gr

Φωτό από το σημείο του ατυχήματος από το site: Kozan.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Στο κατηγορητήριο που έχει συνταχθεί σε βάρος των τεσσάρων αστυνομικών της Ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι κλήθηκαν σε απολογία για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου, όπως καταγράφεται σε ρεπορτάζ του ΑΠΕ – ΜΠΕ, αναφέρεται πως τον αντιμετώπισαν έτσι: 

«με κλωτσιά, με παρατεταμένο πάτημα του χεριού, με πάτημα στο πόδι του προκαλώντας σε αυτόν σωματική βλάβη, η οποία ήταν αυξημένη, λόγω της κατάστασης στην οποία είχε περιέλθει. Συνεπεία των κακώσεων αυτών, ήτοι των προκληθέντων πολλαπλών και διάσπαρτων τραυμάτων που οφείλονται στη συγκλίνουσα συμπεριφορά τόσο δική σου, όσο και όλων των συγκατηγορουμένων σου και του μηχανισμού στρες, δηλαδή της αντίδρασης του οργανισμού του θύματος, προκειμένου να αντιμετωπίσει αυτά, προκλήθηκαν ισχαιμικού τύπου αλλοιώσεις του μυοκαρδίου, οι οποίες συνδέονται αιτιωδώς με τα ανωτέρω τραύματα και οδήγησαν στον θάνατο του ανωτέρω».

   Υπενθυμίζουμε, επίσης, το ιατροδικαστικό πόρισμα για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου: Πέθανε από ισχαιμικό επεισόδιο που προκλήθηκε από πολλαπλά τραύματα. 

  Εμείς δεν είμαστε ούτε ιατροδικαστές, ούτε ανακριτές, ούτε έχουμε τις σχετικές επιστημονικές γνώσεις για να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε τα παραπάνω. 

  Αυτό το οποίο μπορούμε να συμπεράνουμε, όμως, με βάση την κοινή λογική,  είναι πως, παρά τα παραπάνω, υπάρχει μια  …δικαίωση εκείνης της φράσης που είχε πει ο κύριος Δημοσθένης Πάκος, πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών στο δελτίο του ANT1 (https://www.imerodromos.gr/proedros-enosis-astynomikon-ypallilon-athinon-apolytos-aparaititi-via-askithike-ston-zak-kostopoylo/):

«Τα αστυνομικά εγχειρίδια δεν λένε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που έκαναν οι συνάδελφοι μου. Στην προσπάθεια χειροπέδησής του άσκησαν την απολύτως απαραίτητη βία (…) Όλες οι αστυνομικές πρακτικές λένε το ίδιο πράγμα. Πάνε σε ένα συμβάν στο οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα άτομο οπλισμένο σε αμόκ. Αυτό τους λένε. Δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο. Για να χειροπεδηθεί αυτό το άτομο και να ασφαλιστεί, για να μην τραυματιστεί ο ίδιος ή διερχόμενος πολίτης ή οι ίδιοι αυτή είναι η πρακτική. Σε όποιον αρέσει…».

   Πώς …δικαιώθηκε το «σε όποιον αρέσει»; 

   Οι τέσσερις αστυνομικοί της Ομάδας ΔΙΑΣ οι οποίοι κλήθηκαν σε απολογία για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς περιοριστικούς όρους. 

   Σημείωση: Οι αστυνομικοί είχαν κληθεί από τον ανακριτή για το κακούργημα της θανατηφόρας σωματικής βλάβης, που απαγγέλθηκε σε βάρος τους μετά τη μελέτη των βίντεο.

   Φανταζόμαστε πως ανάμεσα σε αυτά τα βίντεο που μελετήθηκαν ήταν κι αυτό που έφερε στο φως της δημοσιότητας η Εφημερίδα των Συντακτών (27.09.2018), στο ρεπορτάζ (της Ντίνα Δασκαλοπούλου) με τίτλο: «Το 2ο λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου» (εδώ). 

  Το αναδημοσιεύουμε ξανά, λαμβάνοντας υπόψη την περιγραφή στο κατηγορητήριο για τους τέσσερις αστυνομικούς (στην αρχή του κειμένου μας), αλλά και την απόφαση να αφεθούν ελεύθεροι χωρίς περιοριστικούς όρους. 

  Ας συνδυάσουμε, επιπλέον, και κάτι άλλο: Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑΠΕ-ΜΠΕ

«οι αστυνομικοί φέρονται να ισχυρίστηκαν ενώπιον του ανακριτή ότι ενήργησαν στο πλαίσιο των καθηκόντων τους και σύμφωνα με όσα προβλέπουν τα εγχειρίδια της αστυνομίας για τη χειροπέδηση».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Τρίτη 12 Δεκέμβρη 1944 

Ο στρατηγός Σκόμπυ ζητά συνάντηση με εκπροσώπους του ΕΑΜ. Μεσολαβεί ο κεντρώος πολιτικός Ηρακλής Πετμεζάς και ορίζεται συνάντηση με τον Μιλτιάδη Πορφυρογένη ( σ.σ.: δικηγόρος ,  μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ στο Λίβανο και της κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» τις μέρες της απελευθέρωσης). Στην συνάντηση που έχει ανεπίσημο χαρακτήρα ο Σκόμπυ θέτει ως όρους για να σταματήσουν οι μάχες την αποχώρηση από την Αττική των   δυνάμεων του μόνιμου ΕΛΑΣ και τον αφοπλισμό των ελασιτών της Αθήνας και του Πειραιά.

Ο Μιλτιάδης Πορφυροφένης με το στρατηγό Σαράφη.

Η ΚΕ του ΕΛΑΣ στην απάντησή της , στις 14 του Δεκέμβρη, δέχεται τους όρους αυτούς  με τις προϋποθέσεις της ταυτόχρονης απόσυρσης από την πρωτεύουσα της Ορεινής Ταξιαρχίας και του Ιερού Λόχου, του αφοπλισμού και της θέσης εκτός υπηρεσίας της Χωροφυλακής, του αφοπλισμό των ταγματασφαλιτών και της παράδοσής τους στη Δικαιοσύνη. Ζητά ακόμη να σταματήσει η  επέμβαση των βρετανών στα εσωτερικά της Ελλάδας και να σχηματισθεί κυβέρνηση «πραγματικής εθνικής ενώσεως, η οποία θα ρυθμίσει Δημοκρατικώς το όλον πολιτικόν και στρατιωτικό πρόβλημα της χώρας». Ο Σκόμπυ απέρριψε αυτές τις προτάσεις αποδεικνύοντας ότι η κίνησή του ήταν ένας απλός ελιγμός για να κερδίσει χρόνο..  

Την ίδια μέρα αποφασίζεται και επισήμως  η μαζική χρησιμοποίηση στις μάχες κατά του ΕΛΑΣ των  ταγματασφαλιτών ( σ.σ.: Γράφουμε «επισήμως» γιατί από τις πρώτες ώρες των συγκρούσεων στο Γουδί χρησιμοποιήθηκαν ταγματασφαλίτες που «κρατούνταν» εκεί. Το ίδιο έγινε και με τους στρατιωτικούς που βοήθησαν τους χωροφύλακες στου Μακρυγιάννη ).

Τριάντα δυο χρόνια μετά ο τότε υφυπουργός Στρατιωτικών Λεωνίδας Σπαής μίλησε γι’ αυτή την απόφαση  « Η εισήγηση ήταν των Άγγλων και η απόφαση δική μου. Ήταν πόλεμος πλέον και κάθε μέτρο φαίνεται “ επιβεβλημένο”. Δε θέλω να δικαιολογήσω την πράξη μου αλλά δε γινόταν αλλιώς, η στρατιωτική μας δύναμη ήταν ανύπαρκτη. Συνολικά υπήρχαν 27.000 άνδρες των ταγμάτων Ασφαλείας. Χρησιμοποιήσαμε 12.000, τους λιγότερο εκτεθειμένους» ( σ.σ.: Και μια λεπτομέρεια που έχει τη σημασία της: Ο στρατηγός Σπαής , φίλος του Πλαστήρα και δυό φορές βουλευτής με την ΕΠΕΚ στα μετεμφυλιακά χρόνια, στις εκλογές του 1961 ήταν υποψήφιος του ΠΑΜΕ, συνεργαζόμενος με την… ΕΔΑ! Όχι δεν άλλαξε αυτός. Η ηγεσία της Αριστεράς άλλαξε και ξέχασε!).

Οι ελασίτες καταφέρνουν να κυριεύσουν τη Σχολή Ευελπίδων και την παρακείμενη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Οι Εγγλέζοι επεμβαίνουν με τανκς και σώζουν από την αιχμαλωσία πολλούς ευέλπιδες. 

Στη Σωτηρία οι Ριμινίτες επιτίθενται με τη βοήθεια βρετανικών τεθωρακισμένων. Οι ελασίτες υποχρεώνονται σε υποχώρηση με βαρειές απώλειες.

Οι βρετανοί συνεχίζουν τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε Αθήνα και Πειραιά, μεταφέρουν και καινούργιες ενισχύσεις και την ίδια ώρα συγκεντρώνουν στο Χασάνι (σ.σ.:  Το σημερινό Ελληνικό) 1000 αμάχους τους οποίους είχαν συλλάβει τις προηγούμενες μέρες.

Στην Ανατολική Μακεδονία τερματίζονται οι συγκρούσεις με τα δοσιλογικά τμήματα του Τσαούς Αντών (Aντώνης Φωστερίδης) με πλήρη επικράτηση του ΕΛΑΣ.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

«Ο Αράπης γίνηκε “νεκρή ζώνη”»

Απόσπασμα από την έκδοση της 6ης Αχτίδας της ΚΟΑ « Οι Ανατολικές Συνοικίες της Αθήνας ( το Δεκέμβρη του 1944» (Αθήνα 1945) που επανεκδόθηκε από τη Σύγχρονη Εποχή το 2014:

«Στις 12/12 οι Ριμινίτες μ’ αιφνιδιαστική επίθεση, παίρνουν τον Αράπη ( σ.σ.: Λόφος πάνω από την Καισαριανή). Τον οχυρώνουν εσπευσμένα με πυροβολικό, όλμους και πολυβολεία.

Άνδρες της Ορεινής Ταξιαρχίας  (Ρίμινι) λίγο πριν τα δεκεμβριανά. (Φωτογραφία του Dmitri Kessel «Ελλάδα του ’44», εκδόσεις ΑΜΜΟΣ, Αθήνα 1994).

Το ίδιο βράδυ ξεκινάει για να τον ανακαταλάβει μια  Διμοιρία από ανταρτοεπονίτες. Η νύχτα είναι σκοτεινή και βρέχει με το τουλούμι. Οι ανταρτοεπονίτες έρποντας σκαρφαλώνουν το λόφο. Το εγχείρημα αυτό είναι σωστή τρέλα, γιατί ο εχθρός είναι καλά οχυρωμένος  και υπερτερεί συντριπτικά σε οπλισμό. Αλλά και σε ποια περίπτωση μεσ’ το Δεκέμβρη δε συνέβαινε το ίδιο; Οι ΕΛΑΣίτες πλησιάζουν αθόρυβα τα πολυβολεία και αιφνιδιαστικά πέφτουν απάνω στους Ριμινίτες. Η φρουρά του Αράπη εξοντώνεται μέσα σε πέντε λεπτά και όσοι γλύτωσαν κατρακυλούν την πλαγιά του αλαφιασμένοι. Τότε αρχίζει το πυροβολικό τους ένα αληθινό καταιγισμό πυρός. Οι αντάρτες, όμως, λες και έχουν κολλήσει απάνω στην κορυφή. Με τα νύχια γαντζώνουν το μουσκεμένο χώμα, ενώ οι οβίδες σκάζουν κομματιάζοντας κάθε μέτρο γης. Η θέση αυτή ήταν αδύνατο να κρατηθεί και εγκαταλείφτηκε την άλλη μέρα  αλλά οι Ριμινίτες δεν τόλμησαν να ξανανέβουν. Ο Αράπης γίνηκε «νεκρή ζώνη».

«Ο αδιαφόρετος θάνατος που σεργιανά με το καρότσι στους δρόμους»

Από τις ημερολογιακές σημειώσεις του Γιώργου Σεφέρη (στις «Μέρες Δ΄ 1Γενάρη-31 Δεκέμβρη 1944», σ.376, εκδόσεις  Ίκαρος, Αθήνα 1986):

« Τρίτη 12 Δεκέμβρη

Νωρίς απομεσήμερο, καθώς κοιτάζω από το παράθυρο κατά τη Σωτήρα, βλέπω έναν Άγγλο στρατιώτη να κάνει νόημα σ’ ένα άλλον^.  ένα σοβαρό νόημα. Aπό το βάθος του δρόμου ξεπρόβαλε ένα καροτσάκι^.  το τραβούσε ένας εργατικός, ένας άλλος περπατούσε στο πλάι του. Από την κάσα του καροτσιού ξεπερνούσαν δυό ανθρώπινα πόδια μόνο με κάλτσες^.  πιο ψηλά από τις κάλτσες ξεχώριζε μια μαβιά σάρκα κι ένα πανί με αράδες σκέπαζε όλο το υπόλοιπο κορμί: Ο αδιαφόρετος θάνατος που σεργιανά με το καρότσι στους δρόμους. Ο υστερισμός της αυτοκαταστροφής σ’ όλη τη χώρα.

Αθηναϊκός δρόμος της μέρες του Δεκέμβρη του ’44. (Φωτογραφία του Dmitri Kessel οπ.π.).

Νέοι που προτιμούν το αυτόματο όπλο από την ανθρωπιά^. γέροι , ξεμωραμένοι σαράφηδες στ’ αναμεταξύ  ένα κοπάδι που το συγκλονίζει ο πανικός φόβος. Ποιος μπορεί να καθίσει και να λογαριάσει ψύχραιμα τα δεδομένα της τρομακτικής κρίσης που ζούμε αυτές τις μέρες».

«Κινδυνεύουν οι αρχαιότητες- Ετοιμάζουν τάγματα γεννιτσάρων»- Χιλιάδες συλλήψεις

Ειδήσεις από την πρώτη σελίδα του  «Ριζοσπάστη» (12.12.1944), που κυκλοφορούσε στις περιοχές που ήλεγχε ο  ΕΛΑΣ:

«Η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ θα κάνει διαβήματα σ’ όλες τις συμμαχικές πρεσβείες, για τη σωτηρία των αρχαιοτήτων μας. Οι Άγγλοι οχυρώθηκαν άνανδρα πίσω απ’τα αθάνατα μνημεία του πολιτισμού και από κει σκορπούν το θάνατο με τα πυροβόλα τους στον άμαχο πληθυσμό.

Η πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη» στις 12.12. 1944

Ο ΕΛΑΣ θα μπορούσε με το πυροβολικό του να νεκρώσει τις δολοφονικές εστίες του αντιπάλου , αλλά δεν απάντησε στην πρωτάκουστη αυτή βαρβαρότητα. Αγγλικές δυνάμεις οχυρώθηκαν επίσης στην Αγγλικανική Εκκλησία της οδού Φιλελλήνων και στη διοίκηση της Εθνοφυλακής…»

          Διαμαρτυρία στον Ερυθρό Σταυρό

«΄Εγινε συνάντηση της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ με εκπροσώπους του Διεθνούς  Ερυθρού Σταυρού. Από μέρους του ΕΑΜ πήρε μέρος και ο βιομήχανος Λούλης τέως βουλευτής των Φιλελευθέρων. Κατά τη συνάντηση διατυπώθηκε στον Ερυθρό Σταυρό διαμαρτυρία: 1) Γιατί οι Άγγλοι οχύρωσαν τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης και βάζουν έτσι σε κίνδυνο τα σπουδαιότατα μνημεία και 2) Γιατί οι Άγγλοι πολυβολούν και βομβαρδίζουν τον άμαχο πληθυσμό»

    Ετοιμάζουν τάγματα γεννιτσάρων»

«Ο Παπανδρέου  καλεί τις ηλικίες 1935-38 στο κράτος του που αποτελείται από τέσσερα αστυνομικά τμήματα. Αν πάρει κανείς υπ’ όψη του, ότι οι Κολονακιώτες δεν πάνε ποτέ στο στρατό, η άλλη περιοχή είναι μόνο καταστήματα , η δήθεν επιστράτευση σημαίνει ότι πάνε να ντύσουν τους Εδεσίτες, τους Χίτες και τους άλλους προδότες. Τα όπλα τα δίνουν οι Άγγλοι. Και έτσι με την επιστράτευση θέλουν να φτιάξουν σώματα εμφυλίου πολέμου».

     Άγρια τρομοκρατία στο κράτος του  Παπανδρέου

« Ύστερα από τις αλλεπάλληλες νίκες του λαού σ’ όλη την Αθήνα, το Κράτος του Παπανδρέου περιορίσθηκε σε πολύ στενό χώρο, μεταξύ Ομόνοιας και Συντάγματος. Εκεί βασιλεύει πρωτοφανής για τα  ελληνικά χρονικά τρομοκρατία. Η κυκλοφορία επιτρέπεται μόνο μεταξύ 9-11 το πρωί. Το στενό αυτό χώρο, λυμαίνονται ένοπλοι Χίτες, Εδεσίτες και άλλοι δοσίλογοι που ενεργούν συλλήψεις πολιτών σε πείσμα της «απαγόρευσης» του Σκόμπυ.

Συλλήψεις πολιτών από βρετανούς και χωροφύλακες. (Φωτογραφία του Dmitri Kessel  οπ. π.)

Όσους πιάνουν τους συγκεντρώνουν στη «Φέμινα» ( σ.σ.: Στην οδό Βουκουρεστίου), στα 3 Αστυνομικά Τμήματα και στα Παλιά Ανάκτορα, όπου τους βασανίζουν για να μαρτυρήσουν κινήσεις των ανταρτών στις συνοικίες. Αυτοί φαίνεται είνε οι 2 1)2 χιλιάδες αιχμάλωτοι που ανέφερε ο Παπανδρέου».

   Θ’ ανοίγουν τα καταστήματα τροφίμων

«Η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ, αποφάσισε ν’ ανοίγουν τα καταστήματα τροφίμων σε όλες τις περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά, εκτός από το Κέντρο της Πρωτεύουσας, όπου εκτείνεται το Κράτος του Παπανδρέου»

« Βοηθείστε την Αθήνα»

Από την πρώτη σελίδα της εφημερίδας της Θεσσαλονίκης «Λαϊκή Φωνή» οργάνου  του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας του ΚΚΕ:

« Η Αθήνα που πολεμά για τη λευτεριά της πεινά. Οι δήμιοι του Σκόμπυ για να τη λυγίσουν την κήρυξαν σε αποκλεισμό.

Με λαϊκούς εράνους ειδών διατροφής και με την άμεση αποστολή τους στην Αθήνα πρέπει να βοηθήσουμε τον αγώνα του υπέροχου λαού της».

« Βρετανικαί στρατιωτικαί ενισχύσεις καταφθάνουν συνεχώς εις τας Αθήνας»

Από την εφημερίδα της κυβέρνησης Παπανδρέου «Η Ελλάς» που έριχναν στις αθηναϊκές γειτονιές τα Εγγλέζικα αεροπλάνα:

«ΛΟΝΔΙΝΟΝ ( Ιδ. Υπηρεσία). Ανεκοινώθη επισήμως ότι Βρετανικαί ενισχύσεις φθάνουν εις τας Αθήνας.

Απόβαση βρετανικών   στρατευμάτων στον Πειραιά.

Επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακος διεξάγονται εις τα ανατολικά προάστεια. Εις την Θεσσαλονίκην επανελήφθη η εκφόρτωσις των πλοίων.

Ο κ. Νίξον τηλεγραφεί ότι χθες ερρίφθησαν υπό των ανταρτών 3 οβίδες των 75 χιλιοστομέτρων. Βρεττανικά αεροπλάνα εσίγησαν τα πυροβόλα των ανταρτών. Εξηκριβώθη ότι οι επαναστάται έχουν 6 πυροβόλα.

Υπευθύνως ανεκοινώθησαν εκ Βρετανικής πηγής τα εξής: « Είμεθα εις θέσιν να βομβαρδίσωμεν σφοδρώς  τον Πειραιά από θαλάσσης και αέρος, αλλά δε το επράξαμεν ακόμη» (σ.σ.: Η αλήθεια είναι ότι οι βομβαρδισμοί ήταν συνεχείς. Μόνο στην Καλλίπολη στις 11.12 υπήρξαν δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες που μεταφέρθηκαν στο Τζάννειο νοσοκομείο) …».

« Η  Μεραρχία θεωρεί ευχερή την ανακατάληψιν της Σωτηρίας, αλλά πολύ δύσκολη την διατήρησιν»

Δελτίο επιχειρήσεων του Α΄ Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ στις 11.00 της 12ης  Δεκεμβρίου:

«Ι. ΙΙ ΜΕΡΑΡΧΙΑ. Κατόπιν σφοδράς επιθέσεως κατά Σωτηρίας με τανκς και πεζικό ( ορεινής και ταγματαλήτες) η οποία ήρχισε από την 14ην ώραν και εξηκολούθησεν αργά την νύκτα, το ΙΙΙ/42 πλην Λόχος εκάμφθη και αγνοείται. Ο εχθρός κατόπιν αυτού συνεπτύχθη εις Γουδί. Η Μεραρχία θεωρεί ευχερή την ανακατάληψιν της Σωτηρίας, αλλά πολύ δύσκολη την διατήρησιν. Ο εχθρός απώλεσε 4 τανκς καταστραφέντα. Το Τάγμα Κρόνου έφθασε κατά την διάρκειαν της νυκτός εις Βύρωνα  και ετέθη διαταγάς Ι Ταξιαρχίας. Είναι κατάκοπον και έχει πολλάς απωλείας λόγω βομβαρδισμού.

ΙΙ. Ι ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ. Καισαριανή ηρεμία. Μακρυγιάννη. Εισήλθον εις μερικά βοηθητικά οικήματα, αλλά απεσύρθησαν λόγω συνδεδυασμένων πυρών από πέριξ οικήματα. Τμήματα της Ι Ταξιαρχίας διείσδυσαν και εγκατεστάθησαν εις περιοχήν στηλών Ολυμπίου Διός. Ομοίως επετεύχθη σύνδεσμος Ι,ΙΙ Ταξιαρχιών εις συνοικίαν Πλάκας.

Η διοίκηση της 2ης Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ Αθήνας.

ΙΙΙ. ΙΙ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ. Προωθήθη μέχρι πλατείας Κάνιγγος- Σχολή Ευελπίδων. Οι υπερασπισταί της αναγκάσθηκαν να την εκκενώσουν εξ ολοκλήρου. Τμήματά μας εισήλθον εις Σχολήν. Την 6.30΄  ήρχισε επίθεσις κατά Γενικής Ασφαλείας μετά πρηγουμένην πυρκαιάν Δ΄ Τμήματος δια βενζιναντλίας. Ο εχθρός εγκατέλειψε το Δ΄ Αστυνομικό Τμήμα. Εχθρικόν τανκς κατεστράφη. Ετοιμάζεται ανατίναξις κτρίου Μπακάκου την 10.30΄. Κατελήφθη κτίριον γεωγραφικής υπηρεσίας. Το πυρ/κο μας βάλλει σποραδικώς κατά των Παλαιών Ανακτόρων δια να παρεμποδίζει την συγκέντρωσιν των επιστρατευμένων Εθνοφυλάκων. Εις όλην την πόλιν κατασκευάζονται πυρετωδώς οδοφράγματα και ορύγματα.

ΙV. ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ 7ου . Εξακολουθεί να πιέζει τας προ αυτού εχθρικάς αντιστάσεις. Το τμήμα της Λεωφόρου Κηφισίας απ΄του τέρματος Αμπελοκήπων μέχρι Ψυχικού  ( το οποίον εγκατέλειψαν οι Άγγλοι) ελέγχεται. Η αντίδραση οργάνωσε επιτοπίαν αντίστασιν. Το συγκρότημα κατέχει το 3ον Στρατιωτικόν Νοσοκομείον, το Αντικαρκινικόν Ινστιτούτο, το Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Την νύκτα κατέλαβον ορισμένα κτίρια του συν/σμου Κουντουριώτικα ( σ.σ.: Προσφυγικός συνοικισμός μέχρι και τη δεκαετία του’60, βρισκόταν πίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού)».

Στρατηγός Σπαής: Πώς δώσαμε όπλα στους ταγματασφαλίτες

Στο  περιοδικό Πολιτικά Θέματα (4.12.1976) ο στρατηγός Λεωνίδας Σπαής περιγράφει πώς εξοπλίσθηκαν από τους Άγγλους και τον Παπανδρέου  οι ταγματασφαλίτες για να χτυπήσουν τον ΕΛΑΣ:

« Στις 12 Δεκεμβρίου , έρχεται ο Παπαρρόδου ( σ.σ. Ο Νικόλαος Παπαρρόδου ήταν στο επιτελείο της  Χ του Γρίβα στη διάρκεια της κατοχής και αργότερα, το 1964 αρχηγός του Στρατιωτικού Οίκου του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου) και ζητάει πανικόβλητος βοήθεια. Τους είχε αποκλείσει στο Θησείο μια δύναμη του ΕΛΑΣ υπό τον δικηγόρο Γιώργο Οικονομόπουλο. Στέλνω 60 αξιωματικούς από τους 200 που στρατωνίζονταν στο Επιτελείο και εχρησιμοποιούντο σαν μάχιμοι οπλίτες σχεδόν, να καταφέρουν να διασώσουν τον Γρίβα και τους δικούς του.

Τότε αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν κατά του ΕΑΜ τα Τάγματα Ασφαλείας. Η εισήγηση ήταν των Άγγλων και η απόφαση δική μου. Ήταν πόλεμος πλέον και κάθε μέτρο φαίνεται «επιβεβλημένο». Δεν θέλω να δικαιολογήσω την πράξη μου αλλά δεν γινόταν αλλιώς, η στρατιωτική μας δύναμη ήταν ανύπαρκτη.

Ο Λεωνίδας Σπαής, ο στρατηγός που κατ’ εντολήν του Σκόμπυ όπλισε τους ταγματασφαλίτες για να πολεμήσουν τον ΕΛΑΣ.

Συνολικά υπήρχαν 27.000 άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας. Χρησιμοποιήσαμε 12.000, τους λιγότερο εκτεθειμένους και οπωσδήποτε κανένα από τα σημαίνοντα στελέχη. Τους ντύσαμε και τους εξοπλίσαμε  – αφού τους πήραμε από τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, κυρίως στο Γουδί- στο κτίριο των Παλαιών Ανακτόρων, την σημερινή Βουλή. Εκεί στα υπόγεια υπήρχαν αποθήκες ιματισμού και οπλισμού. Δημιουργήθηκαν νέα Τάγματα Εθνοφυλακής και έτσι κατορθώθηκε μια ισορροπία δυνάμεων. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν Τάγματα Ασφαλείας στα Δεκεμβριανά, όπως τότε και αργότερα ισχυρίζονταν Άγγλοι και Έλληνες. Χρησιμοποιήθηκαν οι μισοί περίπου από όσους είχαν συλληφθή και αυτή είναι η αλήθεια, που την αποκαλύπτω σήμερα. Όπως ακόμα, ότι στα Δεκεμβριανά δεν πολέμησαν ούτε ο Παπαδόπουλος ούτε ο Μακαρέζος. Ο πρώτος ήταν υπασπιστής του Παυσανία Κατσώτα,  τότε στρατιωτικού διοικητού Αθηνών (σ.σ.: Ο στρατηγός Παυσανίας Κατσώτας στις δημοτικές εκλογές του 1954 υποστηρίχθηκε και από την ΕΔΑ και εξελέγη δήμαρχος της Αθήνας, υπουργός και βουλευτής στις κυβερνήσεις του Κέντρου). Ο δεύτερος ήταν γραμματέας στο υπασπιστήριό μου, ως Υφυπουργού Στρατιωτικών».

Διαβάστε στο επόμενο: 13 Δεκέμβρη: ΚΕ του ΕΛΑΣ: «Εμπρός για τον αντιφασιστικό παλλαϊκό πόλεμο». 

ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ «ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΄44» Εδώ

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Ακολουθεί επιλογή από την «μαύρη λίστα» με τους 29 φόρους που επέβαλε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, συνολικού ύψους 9,5 δισ. ευρώ:

Αύξηση ΦΠΑ, μετάθεση προϊόντων στον αυξημένο συντελεστή, κατάργηση μειωμένου ΦΠΑ για τα νησιά του Αιγαίου, κατάργηση φοροαπαλλαγών, κατάργηση έκπτωσης φόρου για μισθωτή εργασία, αύξηση συντελεστών για εισόδημα από τα ενοίκια, αύξηση προκαταβολής φόρου για ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αύξηση συντελεστή πολυτελούς διαβίωσης, επιβολή φόρου στην συνδρομητική τηλεόραση, στη σταθερή τηλεφωνία και στο διαδίκτυο, αύξηση φόρου στην αμόλυβδη βενζίνη και στο ντίζελ κίνησης, επιβολή φόρου στο κρασί και στον καφέ, είναι μερικοί από τους φόρους αυτούς.

Η φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν μπορεί να «ωραιοποιηθεί» από τα «ψίχουλα» των επιδομάτων και των μερισμάτων που μοιράζει προεκλογικά, με στόχο να «κοιμίσει» τους πολίτες και να εξασφαλίσει, όπως προσδοκά, την πολιτική της επιβίωση.

Είναι αναγκαία μια βαθιά προοδευτική πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα, ώστε οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και όλα τα μη προνομιούχα στρώματα της κοινωνίας να ανακτήσουν τα χαμένα τους εισοδήματα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr