Να που ο καλύτερος τρόπος, για να περάσουν οι αντεργατικές και αντιασφαλιστικές πολιτικές, επιτυγχάνεται, όταν τα αιτήματα των θιασωτών του νεοφιλελευθερισμού, του κράτους και των εργοδοτών, ενσωματώνονται και υιοθετούνται και γίνονται και αιτήματα των «εκπροσώπων» των εργαζομένων. Ο λόγος γίνεται για τη δημιουργία εθνικού πολυ-επαγγελματικού ταμείου για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, και μάλιστα ως δεύτερου πυλώνα της κοινωνικής ασφάλισης.

Η δημιουργία αυτού του επαγγελματικού ταμείου είχε προβλεφτεί στην ΕΓΣΣΕ του 2018 που είχαν υπογράψει η ΓΣΕΕ και οι εργοδότες και σήμερα οι συζητήσεις βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο. Να σημειώσουμε εδώ ότι το σχέδιο αυτό προωθείται από χρόνια, μέσω της πολιτικής της συνεχούς συρρίκνωσης του δεύτερου πυλώνα της κοινωνικής ασφάλισης, που είναι η επικουρική.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί τη φυσική κατάληξη της εργοδοτικής-κυβερνητικής και γραφειοκρατικής πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, η οποία ξεκομμένη από τις αγωνίες, τα βάσανα και τις δυσκολίες της ζωής της Εργατικής Τάξης, προσχώρησε πλήρως, μέσω και της «κοινωνικής συμμαχίας», στο στρατόπεδο των εργοδοτών και του κεφαλαίου.

Η ΓΣΕΕ, αντί να αγωνίζεται για την επαναφορά του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και για την ανατροπή όλων των μνημονιακών νόμων, ώστε να αποκατασταθούν οι απώλειες των συνταξιούχων και να τους επιστραφούν τα παρανόμως παρακρατηθέντα από τις συντάξεις τους, απεμπολεί αυτά τα αιτήματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων και υιοθετεί ένα σύστημα που για το μόνο που θα είναι σίγουροι οι εργαζόμενοι θα είναι οι κρατήσεις που θα καταβάλλουν, αφού το σύστημα θα είναι κεφαλαιοποιητικό και οι παροχές θα εξαρτιόνται από τις αποδόσεις που θα επιτυγχάνονται στην ελεύθερη αγορά και στο χρηματιστήριο.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ξεχνούν τις «αποδόσεις» του χρηματιστηρίου, στην περίοδο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (Σημίτης), όπου τζογαρίστηκαν και χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία ή το περίφημο PSI της διακυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (Σαμαράς–Βενιζέλος) στη μνημονιακή περίοδο, όπου «κουρεύτηκαν» τα αποθεματικά τους, για να σωθούν οι τράπεζες και η παραμονή της χώρας μας στη ζώνη του ευρώ. Φαίνεται η εξαίρεση τότε των αποθεματικών των επαγγελματικών ταμείων, από το «κούρεμα» έστρωνε το έδαφος για τη σημερινή εξέλιξη.

Αποτελεί, λοιπόν, πρόκληση η «εργατική» πλευρά να γίνεται «λαγός» των εργοδοτών και πλασιέ του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες πατώντας πάνω στην αγωνία και την ανασφάλεια των εργαζομένων, θέλουν να ενισχύσουν τα κέρδη τους και στη «μεταμνημονιακή» περίοδο, πολύ περισσότερο που φαίνεται ότι η προώθηση αυτών των μέτρων θα στηρίζεται σε απαλλαγές των εργοδοτών στο όνομα της μείωσης του «μισθολογικού κόστους»! Δεν είναι τυχαίο επίσης που έσπευσε αμέσως ο εκπρόσωπος του Τομέα Εργασίας της ΝΔ να χαιρετήσει «την κυοφορούμενη πρόταση για τη δημιουργία ενός Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών, στο πλαίσιο του δεύτερου πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας».

Το ΜΕΤΑ δεν έχει καμία αυταπάτη για τις επιλογές της γραφειοκρατικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ και για το λόγο αυτό καλεί όλες τις αγωνιστικές και ταξικές δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος, να ορθώσουν τείχος απέναντί της και να συντονίσουν την πάλη τους για να μην περάσουν οι νέες περικοπές και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

 «Έβλεπα τις εικόνες από τα καμένα Εξάρχεια και νόμιζα ότι έβλεπα εικόνες από τη Συρία». Είναι φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη, προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, (στο τέλος του δημοσιεύματος μας μπορείτε να τη δείτε και σε ΒΙΝΤΕΟ) κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Τρίπολη (8/12/2018 – ολόκληρη η ομιλία από την ιστοσελίδα της ΝΔ εδώ).

   Κύριε Μητσοτάκη, για το έγκλημα διαρκείας στη Συρία υπάρχουν τα εξής στοιχεία (σίγουρα οι «εικόνες» είναι ακόμα χειρότερες στις μέρες μας):

• Από τον Μάρτιο του 2011, όταν και ξεκίνησε ο ανελέητος βομβαρδισμός της Συρίας και στα χρόνια που ακολούθησαν με τις συγκρούσεις να μαίνονται, οι άμεσοι και έμμεσοι νεκροί από τον πόλεμο ξεπερνούν τους 500.000 ανθρώπους.
• Το 13% του πληθυσμού έχει σκοτωθεί ή τραυματιστεί από την έναρξη της κρίσης τον Μάρτιο του 2011.
• Πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. 
• Το προσδόκιμο ζωής έπεσε από τα 70 χρόνια το 2010 στα 55,4 το 2015.
• Πάνω από 6,5 εκατομμύρια οι εκτοπισμένοι εντός της χώρας, πάνω από 5 εκατομμύρια οι πρόσφυγες.
• Ο συνολικός πληθυσμός της χώρα έχει μειωθεί κατά 25% και ένα μεγάλο κύμα προσφύγων εγκαταλείπει με κάθε μέσο τη χώρα.
• Το 2015 ανακοινώθηκε ότι η Συρία ζει σχεδόν χωρίς καθόλου ηλεκτρικό ρεύμα καθώς το 83% του δικτύου ηλεκτροδότησης δεν λειτουργεί εξαιτίας του πολέμου.
• Το 80% και πλέον των πολιτών ζει κάτω από το όρια της φτώχειας, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2016. 

  Για τους δολοφόνους της Συρίας, κύριε Μητσοτάκη, υπάρχει ένα άρθρο του «Ημεροδρόμου» όπου συμπεριλαμβάνονται τα στοιχεία. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. 

  Επίσης, κύριε Μητσοτάκη, υπάρχει ένας τόπος σε αυτόν τον κόσμο που λέγεται Παλαιστίνη (είναι εκείνος ο τόπος που το κόμμα σας «ξεχνά» να βγάζει στοιχειώδεις ανακοινώσεις ακόμα κι όταν δολοφονούνται παιδιά από τον ισραηλινό στρατό). Μπορείτε να βρείτε στοιχεία σε αρκετά άρθρα του «Ημεροδρόμου», μεταξύ των οποίων και σε αυτό (πατήστε εδώ).

 Κι αν δεν εμπιστεύεστε τα άρθρα της ιστοσελίδας μας μπορείτε να ανατρέξετε, εσείς και οι συνεργάτες σας, να βρείτε τους αριθμούς που αποτυπώνουν τι γίνεται στη Συρία και στην Παλαιστίνη (η οποία δεν έχει βρει χώρο στις ομιλίες σας).

 Μετά από αυτά, κύριε Μητσοτάκη, απαντήστε μας: 

 Τι ΔΕΝ έχετε δει, εικόνες από τη Συρία ή εικόνες από τα Εξάρχεια;

 Με όλο το θάρρος – και συγγνώμη κιόλας – αν έχετε δει φωτογραφίες και από τη Συρία και από τα Εξάρχεια δεν θα τολμούσατε να κάνετε αυτόν τον παραλληλισμό. 

 Όσον αφορά τα «Εξάρχεια», ακόμα κι έτσι όπως εσείς τα εννοείτε – αλήθεια, έχετε πάει ποτέ; – έχουμε γράψει άλλες φορές. Δεν πρόκειται να αναφερθούμε στο θέμα ούτε με μια λέξη για έναν απλό λόγο:

 Διότι η δήλωση σας δεν είναι «γκάφα». Είναι ντροπή.

  Και κάτι τελευταίο το οποίο το εννοούμε όπως το γράφουμε (χωρίς ίχνος «αστείου») :

Κύριε Μητσοτάκη, σε ποιον κόσμο ζείτε;

ΠΗΓΗ:  imerodromos.gr

Ανακοίνωση της Κίνησης Κομμουνιστών – Εργατικός Αγώνας.

Ο «Γαλλικός χειμώνας της οργής», οι μαζικές δηλαδή κινητοποιήσεις των λαϊκών στρωμάτων στη Γαλλία -γνωστές με την σύντομη ονομασία «κίτρινα γιλέκα»- ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης του Μακρόν φέρνουν στο προσκήνιο δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά στην κρίση της λεγόμενης Ενωμένης Ευρώπης ως σημαντικό πεδίο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Το δεύτερο σχετίζεται με την απουσία οργανωμένου εργατικού κινήματος με ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση τρίζει συθέμελα και οι εξεγέρσεις στη Γαλλία είναι απλώς μια τρανταχτή επιβεβαίωση. Το Brexit, η ιταλική κρίση, η ενισχυμένη ακροδεξιά σε όλες τις χώρες, η κυβερνητική κρίση στη Γερμανία και η αποχώρηση της Μέρκελ από την ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, η επανεμφάνιση ανοικτών φασιστικών οργανώσεων, οι ακροδεξιές κυβερνήσεις σε Ουγγαρία και Πολωνία, η απειλητική επανεμφάνιση των απογόνων του Φράνκο στην Ισπανία και πλήθος άλλων μικρών και μεγάλων γεγονότων φανερώνουν ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, όπως το γνωρίζαμε τις τελευταίες δεκαετίες, δεν μπορεί να συνεχίσει κι ούτε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος του οποίου είναι βασικός πυλώνας.

• Με δεδομένο ότι ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος βρίσκεται εδώ και μία δεκαετία σε έναν εσωτερικό παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο για το ποια ιμπεριαλιστική δύναμη θα υποχρεωθεί να φορτωθεί τα προβλήματα της κρίσης της άλλης.
• Με δεδομένο ότι αυτός ο πόλεμος θα πάρει πολλές μορφές μία εκ των οποίων είναι και αυτή του εμπορικού πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη.
• Με δεδομένο ότι οι πολιτικές εκφράσεις αυτού του πολέμου θα συνεχίσουν να αποτυπώνονται στις μορφές διακυβέρνησης κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα με την ανάδειξη του Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ.

Είναι ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε οι κομμουνιστές, η αντιιμπεριαλιστική-αντιμονοπωλιακή-δημοκρατική Αριστερά να προετοιμαστούν για τις εξελίξεις που έρχονται και να προετοιμάσουν τις δικές τους απαντήσεις.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα στην Ευρώπη -και στην Ελλάδα- έχει δεχτεί ισχυρότατο πλήγμα. Τα αυθόρμητα ξεσπάσματά του -απολύτως λογικά και αναμενόμενα κάτω από το βάρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι λαϊκές μάζες- δεν αρκούν. Κι όπου συνοδεύονται από ήττα, το επόμενο βήμα είναι η στροφή των μαζών προς τη συντήρηση και την ακροδεξιά.

Η λύση δεν βρίσκεται ούτε σε μεμονωμένες ακτιβίστικες ενέργειες, ούτε στην επαναστατική λογοκοπία, ούτε στους μιμητισμούς. Η λύση βρίσκεται στην επαφή με τις μάζες και στην ενασχόληση με τα πραγματικά τους προβλήματα. Στη διαμόρφωση πολιτικών προτάσεων και στο μπόλιασμά τους στην κοινωνία ώστε να μετατρέπονται σε υλική δύναμη. Αν διδάσκει κάτι η Γαλλία, αυτό έγκειται στο γεγονός ότι οι μάζες κινητοποιούνται πάνω σε πραγματικά ζήτημα -ακόμη κι αν φαντάζουν μικρά- κι όχι πάνω σε γενικόλογα οράματα όσο ιδανικά κι αν φαίνονται.

Συμπαραστεκόμαστε στους αγώνες του Γαλλικού λαού, διδασκόμαστε απ’ αυτούς, προετοιμάζουμε τις δικές μας μάχες, δρούμε από κοινού.

Κίνηση Κομμουνιστών - Εργατικός Αγώνας

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Οι ρωγμές που πολλαπλασιάζονται μπορούν να γεννήσουν ένα νέο κύμα αγώνων και ελπίδων!

Όταν ο Μάρξ έγραφε ότι η Γαλλία είναι χώρα της Ευρώπης που οι αντιθέσεις φτάνουν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη στο απόγειό τους, ίσως δεν φανταζόταν την επιμονή της γαλλικής κοινωνίας να τον δικαιώνει..

Το Παρίσι και όλη η Γαλλία φλέγεται. Φλέγεται κυριολεκτικά από τις μάχες που μαίνονται στα οδοφράγματα, στις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις που εξαπλώνονται και μεταφορικά από μια πρωτοφανή πολιτική κρίση, που βγήκε «ξαφνικά» στο φως της ημέρα και μέσα σε τρεις βδομάδες έφερε τα πάνω κάτω.

Στην Γαλλία υποτίθεται πως η αστική τάξη είχε φτιάξει το ιδανικό πολιτικό σκηνικό.

Από την μια ο τραπεζίτης Μακρόν, ο ηγέτης της ΕΕ, με την άθλια νεοφιλελεύθερη πολιτική του να εμφανίζεται σαν ο εκπρόσωπος της «δημοκρατίας» και του «αντιφασισμού».

Από την άλλη η Λεπέν να θυμίζει διαρκώς ότι ο κεφάλαιο είναι έτοιμο για τις πιο μαύρες ¨λύσεις» μέσα στην κρίση του.

Η σοσιαλδημοκρατία, η ρεφορμιστική αριστερά και τα συνδικάτα που ελέγχουν αδύναμα ή και απρόθυμα να οργανώσουν πραγματική πάλη ενάντια στην πολιτική Μακρόν, με επιμονή και αποφασιστικότητα για την ανατροπή της..

Και ξαφνικά η είσοδος των «κίτρινων γιλέκων» φέρνει τα πάνω κάτω. Ένας αστάθμητος λαϊκός παράγοντας εισβάλλει με μαχητικότητα στο προσκήνιο. Πολλοί είπαν ότι το κίνημα είναι αντιφατικό και πράγματι είναι! Μέσα σ’ αυτό συμμετέχουν μεσαία και μικροαστικά στρώματα, τεράστιες πληβειακές μάζες, συντηρητικοί και με ακροδεξιές απόψεις και πρακτικές, η νεολαία, αλλά και μετανάστες, εργάτες, η φτωχολογιά του χωριού και της πόλης!

Μέσα στο κίνημα, όπως και σε κάθε πραγματικό κίνημα, διεξάγεται μάχη για την κατεύθυνση και την ηγεμονία και οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Γαλλία που δρουν μέσα σε αυτό την δίνουν με όλες τους τς δυνάμεις… Η ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος, η τροπή του προς εργατικά αιτήματα, η τάση να «μην σταματήσει» στον συμβιβασμό που πρόσφερε ο Μακρόν, ξεμπρόστιασε την Λεπέν που εμφανίστηκε σαν αυτό που είναι! Η δύναμη του «νόμου και της τάξης», το μακρύ χέρι των τραπεζιτών και της ΕΕ, που κάλεσε σε σταμάτημα των αγώνων!!

Μόνο με με την συμμετοχή και την μάχη αποκαλύπτεται ο ρόλος των πολιτικών δυνάμεων και όχι με την αποχή περιμένοντας τα «καθαρά» κινήματα, που δεν υπάρχουν ποτέ, όπως, για μια ακόμα φορά, φαντασιώνεται το ΚΚΕ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τον σκληρό αγώνα της γαλλικής εργατικής τάξης, της νεολαίας και όλων των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, τον Μακρόν, την Λεπέν και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα! Όλα μέχρι τώρα δείχνουν πως η πάλη θα κλιμακωθεί, θα μπει στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και στα σχολεία. Θα γίνει απεργία και διαδήλωση και όχι μόνο στην Γαλλία, καθώς ήδη υπάρχουν σημάδια εξάπλωσης σε Βέλγιο και Ολλανδία.

Χαιρετίζουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά που δίνει σκληρή μάχη και παλεύει να πάρει το κίνημα ανατρεπτικά, αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά.

Το οικοδόμημα τρίζει από παντού… η οικονομική και πολιτική κρίση βαθαίνει… είμαστε αισιόδοξοι ότι οι ρωγμές που πολλαπλασιάζονται μπορούν να γεννήσουν ένα νέο κύμα αγώνων και ελπίδων!

ΠΗΓΗ:  pandiera.gr

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έδωσε συνέντευξη στην σημερινή Εφημερίδα Τα Νέα (4/12) και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Μανιάτη.

Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:

ΔΜ: Είναι σε εξέλιξη ο μεγάλος ξεσηκωμός σε Γαλλία. Τι διδάγματα βγάζετε, τι αντιστοιχίες υπάρχουν με την Ελλάδα;

ΠΛ: Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» προσφέρεται για πολλά συμπεράσματα.

Κατά πρώτο λόγο αυτή η εξέγερση δείχνει την χρεωκοπία της νεοφιλελεύθερης κυβέρνηση Μακρόν, που εξυπηρετεί τον μεγάλο πλούτο, αυξάνοντας την φτώχεια στην γαλλική κοινωνία.

Πέραν αυτού, νομίζω, ότι η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα και κάτι περισσότερο: Την χρεοκοπία της ευρωζώνης και της ΕΕ.

Eυρωζώνη και ΕΕ έχουν εξελιχθεί σε ένα σιδερένιο ασφυκτικό πλαίσιο, που στο όνομα των αγορών, του χρηματιστικού κεφαλαίου, των δημοσιονομικών δεικτών και της λιτότητας πνίγουν οικονομίες και κοινωνίες.

Τα «κίτρινα γιλέκα»  δείχνουν, επίσης, ότι μεγάλα κινήματα μπορεί να προκύψουν «αιφνιδίως», χωρίς να τα «καθοδηγεί» ή να τα έχει «προβλέψει» κανένας.

Το συμπέρασμα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα.

Η φαινομενικά ναρκωμένη, ελληνική κοινωνία μπορεί από στιγμή σε στιγμή να εκραγεί κινηματικά και, ίσως, «δια ασήμαντον αφορμήν».

Και τίποτα δεν είναι πιο αναγκαίο αυτές τις ώρες από μια προοδευτική εξέγερση σε αυτόν τον τόπο, στα χνάρια των μεγάλων εθνικών και κοινωνικών ανατάσεων του ελληνικού λαού.

ΔΜ: Σε μια ακόμη εστία έντασης- εν ελλαδι βέβαια- μιλώ για τις καταλήψεις σε σχολεία για το Μακεδονικό. Τις κάνουν ακροδεξιές δυνάμεις;

ΠΛ: Aκροδεξιές δυνάμεις επιχειρούν, με όχημα το «Μακεδονικό», να αποκτήσουν ερείσματα στα σχολεία και να προωθήσουν ένα ακροδεξιό κίνημα.

Αυτό, όμως, καθόλου δεν σημαίνει ότι όλοι οι μαθητές που μετέχουν σε μια κατάληψη υπό το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι ελληνική» είναι εθνικιστές ή και πολύ περισσότερο, αλίμονο, φασίστες.

Πολλοί μαθητές κινούνται προς τις καταλήψεις αυθόρμητα από αγνά πατριωτικά αισθήματα και συχνά από μια πρόθεση να αντιδράσουν σε ένα σύστημα που έχει καταδικάσει την χώρα μας στην υποτέλεια, τις οικογένειες τους στην φτώχεια, ενώ στους ίδιους έχει στερήσει το μέλλον.

Αυτές τις ώρες, η Αριστερά χρειάζεται μια νέα παρέμβαση στην νεολαία, η οποία θα συνδυάζει ένα γνήσιο δημοκρατικό αντιιμπεριαλιστικό πατριωτισμό, με το κοινωνικοταξικό ζήτημα και βεβαίως με τα οξύτατα προβλήματα της εκπαίδευσης.

Το Πολυτεχνείο στην εποχή μου δονείτο με το σύνθημα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία».

Η σημερινή νεολαία πιστεύω πως θα βρει το δικό της δημοκρατικό όραμα και το δικό της ευρηματικό σύνθημα για μια Ελλάδα βαθιά δημοκρατική, ανασυγκροτημένη, δίκαιη και ανεξάρτητη.

ΔΜ: Σημειώθηκε ένα ρεύμα αλληλεγγύης για το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, όπου και πρωταγωνιστείτε, με υπογραφές μάλιστα προσώπων όπως ο Τσόμσκι και ο Ταρίκ Αλί. Τι σχολιάζετε για τις διώξεις σας;

ΠΛ: Νιώθω περήφανος για το γεγονός ότι δεκάδες διανοούμενοι διεθνούς κύρους και μεγάλου προοδευτικού αναστήματος επιδεικνύουν αλληλεγγύη στο πρόσωπο μου και σε όσους συναγωνιστές μου στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών διώκονται για καθαρά πολιτικούς λόγους από την κυβέρνηση.

Αποτελεί κόλαφο για την κυβέρνηση όταν διανοούμενοι, αγωνιστές και πολιτικές προσωπικότητες, όπως Jean–Luc Melenchon, ο Noam Chomsky, ο Alain Badiou, ο Tariq Ali και τόσοι άλλοι, συνυπογράφουν κείμενο με το οποίο καταγγέλλουν τον κυβερνητικό αυταρχισμό.

Είναι θλιβερό, όμως, το γεγονός ότι αυτή η βαρυσήμαντη καταγγελία, ιδιαίτερα εξευτελιστική για την κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, εξαφανίστηκε από τα θορυβώδη μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Δεν ξέρω τι χρώμα γιλέκα πρέπει να φορέσουμε αλλά πρέπει να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας και να ξεχυθούμε στους δρόμους.

ΔΜ: Τελικά μήπως είχε δίκιο ο Τσίπρας στην αποδοχή του μνημονιακού δρόμου και όχι του grexit όπως προσφάτως είπε με αφορμή το ….brexit;

ΠΛ: Ο Αλ. Τσίπρας δεν διαθέτει όρια στην παραπλάνηση.

Το Grexit το πρότεινα εγώ και η τότε αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ ως ρεαλιστική επιλογή – επίκαιρη και σήμερα – για την αποφυγή μιας νέας μνημονιακής νύκτας.

Αυτή η πρόταση μου για Grexit είναι καθισμένη από τότε στο στομάχι του Τσίπρα.

Συνιστά τον συνεχή εφιάλτη του, από τον οποίο ποτέ δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί.

Πολύ περισσότερο σήμερα που ο ίδιος ο Ντάισελμπλουμ αναγνώρισε ότι η εγκατάλειψη του ευρώ από την Ελλάδα θα προκαλούσε χάος στην Ευρωζώνη.

Ο Αλ. Τσίπρας προτίμησε το αντίθετο: Να οδηγήσει στο χάος την Ελλάδα για να σώσει την ευρωζώνη.

Κατά τα άλλα, η κινδυνολογία του για το Brexit, ως αντιπερισπασμός για την συνθηκολόγησή του, είναι ανόητη.

ΔΜ: Κύριε Λαφαζάνη, είμαστε σε φάση κοινωνικής ειρήνης και εξόδου στις αγορές; ως χώρα;

ΠΛ: Η έξοδος στις αγορές είναι όνειρο θερινής νυκτός αλλά ακόμα και αν κάποτε γίνει, θα συνιστά κορσέ ανάλογο της μνημονιακής κηδεμονίας.

Όσον αφορά την διάρκεια της κοινωνικής ειρήνης ρωτήστε τους Γάλλους πόσοι προέβλεπαν το αιφνίδιο ξέσπασμα των «κίτρινων γιλέκων».

ΔΜ: Πως βλέπετε την Προοδευτική Διεθνή που συγκροτεί ο Σάντερς και ο Βαρουφάκης; Θα συμμετέχατε ή έχετε άλλη κινηματική κ πολιτική ιεράρχηση;

ΠΛ: Ο Γιάνης Βαρουφάκης αφού έσωσε, ως Υπουργός Οικονομικών, την Ελλάδα, πήρε φόρα να σώσει τις ΗΠΑ και τον κόσμο.

Του εύχομαι καλή επιτυχία!

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις αυτή την εβδομάδα στη Σουηδία ανάμεσα στην κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία, και τους σιίτες αντάρτες Χούθι, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, αποτελούν μια ευκαιρία να τερματιστούν οι θάνατοι αμάχων στη χώρα, τόνισαν οργανώσεις αρωγής την Τετάρτη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - enikos.gr

Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ανέστειλε προσωρινά την πρόοδο του διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου αναφορικά με την επέκταση του επιβατικού λιμένα (νότια ζώνη) του ΟΛΠ.

Στο ΣτΕ έχουν προσφύγει οι εταιρείες «Τέρνα Ανώνυμος Τουριστική, Τεχνική και Ναυτιλιακή Εταιρεία» και «J&P-ΑΒΑΞ ΑΕ» και στρέφονται κατά της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών και του ΟΛΠ.

Αναλυτικότερα, οι εταιρείες ζητούσαν να ανασταλούν οι υπ’ αριθμ. 1 και 2/2018 αποφάσεις της επταμελούς σύνθεσης της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, όπως και να ανασταλεί η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την επιλογή αναδόχου κατασκευής του έργου επέκταση επιβατικού λιμένα του ΟΛΠ (Νότια Ζώνη, φάση Α’), προϋπολογισμού 136.283.800 ευρώ (μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ).

Οι εταιρείες έθεσαν το νομικό ζήτημα κατά πόσο ο ΟΛΠ όταν κάνει δημόσιους διαγωνισμούς πρέπει να τηρεί το ευρωπαϊκό δίκαιο ή όχι.

Η πρόεδρος του Δ’ Τμήματος Μαρία Καραμανώφ μετά από εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Ηλία Μάζου έκανε δεκτές τις αιτήσεις των δύο εταιρειών και ανέστειλε προσωρινά -σύμφωνα με το άρθρο 372 του νόμου 4412/2016- την εκτέλεση των επίμαχων δύο αποφάσεων της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών.

Η αναστολή ισχύει μέχρι να εκδοθούν οι οριστικές αποφάσεις του Δ’ Τμήματος, οι οποίες θα κρίνουν εάν κατά τους διαγωνισμούς ο ΟΛΠ πρέπει να τηρεί ή όχι την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η επέκταση του επιβατικού λιμένα στη νότια ζώνη εντάσσεται στο πακετο των υποχρεωτικών επενδύσεων ύψους 293,8 εκατ που προβλέπει το master plan με ορίζοντα υλοποίησης το 2021.

πηγή: ypodomes.com - arxipelagos.com

Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αναμένεται να φθάσουν το 2018 στο υψηλότερο σημείο τους στην ιστορία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα (Global Carbon Project).

Η προβλεπόμενη αύξησή τους κατά 2,7% φέτος έναντι του 2017 είναι η δεύτερη συνεχόμενη μετά το 2017 (1,6%), ενώ αντίθετα μεταξύ 2014-14 η αύξηση στις εκπομπές άνθρακα ήταν ελάχιστη έως μηδενική. Με άλλα λόγια, όσοι νόμιζαν ότι η αύξηση του 2017 ήταν πρόσκαιρη, δυστυχώς διαψεύσθηκαν, καθώς φαίνεται ότι η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σε ένα νέο ανοδικό κύκλο των εκπομπών άνθρακα. Ήδη για το 2019 προβλέπεται περαιτέρω αύξησή τους. Για το 2018 υπάρχει μάλιστα αβεβαιότητα, καθώς η αύξηση των εκπομπών μπορεί να φθάσει ακόμη και το 3,7%.

Οι εκπομπές από την καύση ορυκτών καυσίμων διεθνώς (οι οποίες αποτελούν περίπου το 90% των συνολικών ανθρωπογενών εκπομπών) αναμένεται να φθάσουν τους 37,1 δισεκατομμύρια τόνους το 2018. Αν προστεθούν οι εκπομπές από άλλες ανθρωπογενείς δραστηριότητες, οι συνολικές εκπομπές άνθρακα θα φθάσουν περίπου τους 41,5 δισ. τόνους έως το τέλος του έτους. Οι μέσες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αναμένονται να φθάσουν τα 407 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) το 2018, από 405 ppm το 2017, κατά 45% αυξημένες έναντι των προβιομηχανικών επιπέδων.

Η άνοδος των εκπομπών οφείλεται κυρίως στην αυξημένη ενεργειακή ζήτηση, καθώς σχεδόν όλες οι οικονομίες του πλανήτη βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης, με συνέπεια για δεύτερο έτος να σημειωθεί το 2018 αύξηση στη χρήση άνθρακα (λιγνίτη κ.ά.), καθώς επίσης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό έχει συνέπεια να εμφανισθεί ξανά η παράλληλη ανοδική τάση της ανάπτυξης και της ρύπανσης της ατμόσφαιρας. Η παγκόσμια χρήση άνθρακα είχε φθάσει στο μέγιστό σημείο της το 2013 και σήμερα είναι περίπου 3% χαμηλότερη, αλλά αν η νέα ανοδική τάση συνεχιστεί, ιδίως στην Κίνα και στην Ινδία (αύξηση 4,5% και 7% αντίστοιχα φέτος), μπορεί να υπάρξει ένα νέο ρεκόρ στο σύντομο μέλλον. Η χρήση πετρελαίου συνεχίζει να αυξάνεται σχεδόν παντού (και στην Ευρώπη), με τον τομέα οδικών και αεροπορικών μεταφορών να συμβάλουν καθοριστικά σε αυτό.

Οι δέκα μεγαλύτεροι ρυπαντές είναι κατά σειρά η Κίνα (27% των παγκόσμιων ρύπων και αύξηση περίπου 4,7% φέτος), οι ΗΠΑ (15% των παγκόσμιων ρύπων και φετινή αύξηση 2,5%, μετά από αρκετά έτη μείωσής τους), η Ινδία, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Γερμανία, το Ιράν, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Κορέα και ο Καναδάς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ενιαία οντότητα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση (10% των παγκόσμιων ρύπων και μικρή αναμενόμενη μείωση 0,7% φέτος). Οι εκπομπές της ΕΕ κινούνται ακόμη κοντά στα επίπεδα του 2014.

Η Ελλάδα κατείχε πέρυσι την 47η θέση στον κατάλογο εκπομπών από την καύση ορυκτών καυσίμων. Το 2017 εξέπεμψε 76 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, έναντι 71,4 εκατ. τόνων το 2016, 75 εκατ. τόνων το 2015 και 78,7 εκατ. τόνων το 2014. Στη δεκαετία του 2000 η χώρα μας είχε κάθε χρόνο εκπομπές άνω των 103 εκατ. τόνων, με αποκορύφωμα το 2007 (114,6 εκατ. τόνοι), ενώ το 2010 -λόγω και της κρίσης- οι εκπομπές υποχώρησαν πλέον στους 97,3 εκατ. τόνους.

Παρόλο που τα δυσάρεστα νέα συμπίπτουν με τη διεθνή Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Κατοβίτσε της Πολωνίας, οι ερευνητές, που έκαναν σχετικές δημοσιεύσεις στα περιοδικά Nature, Earth System Science Data και Environmental Research Letters, δήλωσαν ότι, καθώς οι ενεργειακές τάσεις συνεχώς αλλάζουν, υπάρχει ακόμη κάποιος χρόνος για να αντιμετωπισθεί η κλιματική αλλαγή, αρκεί οι προσπάθειες για την μείωση των εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» να επεκταθούν σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

«Βλέπουμε ξανά μια ισχυρή αύξηση στις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου. Μετά και τη φετινή αύξηση, δεν φαίνεται στον ορίζοντα πότε θα έχουμε φθάσει στο αποκορύφωμά τους, ώστε μετά να αρχίσει η αναγκαία ταχεία μείωσή τους. Για να περιορίσουμε την παγκόσμια υπερθέρμανση στο στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού έως ενάμιση βαθμό Κελσίου, οι εκπομπές πρέπει να μειωθούν κατά 50% έως το 2030 και να πέσουν στο μηδέν γύρω στο 2050», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Κορίν Λε Κερ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας.

Παρόλο που οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας (αιολική, ηλιακή κ.ά.) συνεχώς κερδίζουν έδαφος διεθνώς, καθώς επίσης και η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων, δεν είναι ακόμη σε θέση, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αναστρέψουν τις παγκόσμιες αυξητικές τάσεις των εκπομπών άνθρακα. Η παραγωγή «πράσινου» ηλεκτρισμού αυξάνεται κατά την τελευταία δεκαετία με μέσο ετήσιο ρυθμό 15%, ο οποίος όμως δεν είναι επαρκής για να αντισταθμίσει την αύξηση της ενέργειας από ορυκτά καύσιμα.

«Τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να υποκατασταθούν από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μέχρι στιγμής, αυτό συμβαίνει εν μέρει για τον άνθρακα, αλλά όχι για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα, καθηγητής Ρομπ Τζάκσον του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια.

Από την άλλη, είναι ενθαρρυντικό ότι κατά την τελευταία δεκαετία υπήρξαν 19 χώρες που κατάφεραν για μεγάλα διαστήματα να αποσυνδέσουν την οικονομική ανάπτυξή τους από τις συνεχώς αυξανόμενες εκπομπές άνθρακα. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορούμε να έχουμε οικονομική ανάπτυξη με λιγότερες εκπομπές άνθρακα», δήλωσε η Λε Κερ.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr