Σχεδόν 800.000 άτομα υφίστανται κάθε χρόνο εγκεφαλικό επεισόδιο σύμφωνα με το CDC (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ). Τα περισσότερα από αυτά τα εγκεφαλικά επεισόδια είναι ισχαιμικά, που σημαίνει ότι προκαλούνται από την παρεμπόδιση της ροής του αίματος στον εγκέφαλο.

Άτομα που έχουν βιώσει τέτοιου είδος εγκεφαλικό επεισόδιο, μπορεί να έχουν ήδη περάσει ένα μικροαγγειακό επεισόδιο.

«Τα μικροαγγειακά επεισόδια, επίσης γνωστά ως παροδικές ισχαιμικές κρίσεις, είναι σύντομα περιστατικά που προκαλούνται από έλλειψη παροχής αίματος σε συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου», λέει ο Dr. Ahmed Itrat, MD από το Νευρολογικό Ινστιτούτο της Cleveland Clinic.

Ο Dr. Itrat αναφέρει ότι άτομα που βιώνουν μικροαγγειακά επεισόδια έχουν υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα στον επόμενο χρόνο. Στοιχεία του CDC δείχνουν ότι περίπου το 10 με 15% των ατόμων θα υποστούν σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα σε τρεις μήνες από ένα μικροαγγειακό επεισόδιο.

Κατά τη θεραπεία εγκεφαλικών επεισοδίων, ο χρόνος είναι ζωτικής σημασίας και μπορεί να σώσει ζωές.

«Η γρήγορη αντίδραση όταν κάποιος βιώνει συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου, καλώντας τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και φτάνοντας στο νοσοκομείο εγκαίρως, μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην επιβίωση και τη μείωση της αναπηρίας», λέει ο Dr. Itrat.

Τα συμπτώματα ενός μικρού και ενός σοβαρού εγκεφαλικού επεισοδίου δεν διαφέρουν πολύ, αλλά ο Dr. Itrat επισημαίνει ότι τα συμπτώματα ενός μικροαγγειακό επεισόδιο υποχωρούν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Και στις δύο περιπτώσεις, το να καλέσετε βοήθεια είναι ζωτικής σημασίας.

Ωστόσο, ο Dr. Itrat τονίζει ότι είναι εύκολο να αγνοήσουμε τα σημάδια ενός μίνι εγκεφαλικού ή παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου.

Το Νο1 σημάδι του μίνι εγκεφαλικού επεισοδίου που οι περισσότεροι αγνοούν

Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα που αγνοούν οι άνθρωποι όταν περνούν ένα μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο (μικροεγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο) είναι η ξαφνική ζαλάδα ή η δυσκολία στο περπάτημα.

«Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να αποτελούν ένδειξη εξελισσόμενου εγκεφαλικού επεισοδίου», λέει ο Dr. Itrat. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν την αίσθηση ότι ο ασθενής ή ο χώρος γύρω του περιστρέφεται. «Μπορεί επίσης να συνοδεύεται από ναυτία, έμετο και δυσκολία στο περπάτημα», προσθέτει ο Dr. Itrat.

Επειδή τα συμπτώματα αυτά μπορεί να προκαλέσουν δυσφορία, γιατί οι άνθρωποι τα αγνοούν; «Η ζαλάδα είναι ένα κοινό σύμπτωμα που μπορεί να έχει πολλά άλλα αίτια εκτός από το εγκεφαλικό επεισόδιο», εξηγεί ο Dr. Itrat. «Οι άνθρωποι συχνά αποδίδουν τη ζαλάδα σε ίλιγγο που σχετίζεται με δυσλειτουργία του έσω ωτός και δεν αναλαμβάνουν άμεσα δράση. Η ξαφνική ζαλάδα, ειδικά σε άτομα με παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο, πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και να αξιολογείται άμεσα».

Υπάρχει λόγος που νιώθετε ζαλάδα όταν έχετε ένα μίνι ή οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο, και αυτό έχει να κάνει με το τι συμβαίνει μέσα στο σώμα σας. «Η οξεία ζαλάδα ή η αστάθεια, που ονομάζεται ‘αταξία’, σε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή μικροεγκεφαλικό επεισόδιο εμφανίζεται λόγω της διακοπής της ροής του αίματος στη βάση του εγκεφάλου, η οποία περιέχει δομές ζωτικής σημασίας για την ισορροπία και τον συντονισμό του σώματος», εξηγεί ο Dr. Itrat.

Αυτός ο συντονισμός περιλαμβάνει συνδέσεις από τον έσω ακουστικό πόρο και ένα τμήμα του εγκεφάλου που ονομάζεται παρεγκεφαλίδα, η οποία ελέγχει την ισορροπία που απαιτείται για το περπάτημα και την ορθοστασία.

«Εάν δεν αντιμετωπιστεί, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη σε κοντινά τμήματα του εγκεφάλου που είναι κρίσιμα για ζωτικές λειτουργίες του σώματος, όπως η αναπνοή και η διατήρηση της συνείδησης», λέει ο Dr. Itrat.

Για να είμαστε σαφείς, η ζαλάδα δεν είναι σίγουρο σημάδι ενός μικροεγκεφαλικού επεισοδίου.

Σύμφωνα με έρευνα του 2018 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Stroke, η ζαλάδα είναι η αιτία για 4,4 εκατομμύρια επισκέψεις στα επείγοντα ετησίως, ενώ το εγκεφαλικό επεισόδιο ευθύνεται για το 3% έως 5% αυτών των περιπτώσεων. Ωστόσο, η άμεση αναζήτηση βοήθειας είναι ζωτικής σημασίας για τον εντοπισμό της αιτίας της ξαφνικής αίσθησης ζαλάδας.

Άλλα σημάδια που μπορεί να υποδεικνύουν μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο

Ο Dr. Itrat τονίζει ότι ο ξαφνικός ίλιγγος αποτελεί ένα ενδεικτικό σημάδι για πιθανό παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (mini-stroke), ωστόσο δεν είναι το μοναδικό.

Σημάδια που πρέπει να σας ανησυχήσουν:

• -Απρόσμενη μονόπλευρη μυϊκή αδυναμία: Αδυναμία που εμφανίζεται ξαφνικά και επηρεάζει μόνο τη μία πλευρά του σώματος.
• -Δυσκολία στην ομιλία: Αδυναμία ομιλίας με σαφήνεια ή δυσκολία στην άρθρωση των λέξεων.
• -Διπλή όραση ή απώλεια όρασης στο ένα μάτι: Ξαφνική διπλή όραση ή απώλεια όρασης που περιορίζεται μόνο στο ένα μάτι.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτά τα συμπτώματα μπορεί επίσης να αποτελούν ενδείξεις σοβαρού εγκεφαλικού επεισοδίου. Παράλληλα, μπορεί να σχετίζονται και με άλλες παθήσεις ή προβλήματα υγείας, όπως οι ημικρανίες.

Ωστόσο, ο Dr. Itrat επισημαίνει ένα βασικό χαρακτηριστικό που βοηθά τους γιατρούς να διαγνώσουν εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Τα συμπτώματα του παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου ή του εγκεφαλικού επεισοδίου συνήθως επηρεάζουν τη μία πλευρά του σώματος», εξηγεί ο ειδικός. «Αυτό το χαρακτηριστικό τα διαφοροποιεί από άλλες διαταραχές, όπως οι ημικρανίες ή η νευροπάθεια, όπου τα άτομα μπορεί να εμφανίσουν πιο γενικευμένα συμπτώματα, όπως μυρμήγκιασμα και στις δύο πλευρές του σώματος».
Τι να κάνετε αν νομίζετε ότι παθαίνετε μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο

Εάν υποψιάζεστε ότι εσείς ή κάποιος γνωστός σας ενδέχεται να περνάει ελαφρύ εγκεφαλικό επεισόδιο, είναι κρίσιμο να ζητήσετε άμεση ιατρική βοήθεια.

Γιατί να καλέσετε ασθενοφόρο;

Ακόμα κι αν τα συμπτώματα εξαφανιστούν γρήγορα, δεν σημαίνει ότι το παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο δεν είναι σοβαρό. Ο Dr. Itrat τονίζει: «Επειδή δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν πλήρως, καλό είναι να αναζητήσετε άμεση ιατρική φροντίδα καλώντας το ΕΚΑΒ για να μεταφερθείτε στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών».

Μπορείτε να αναρρώσετε από ένα μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο;

Εξ’ ορισμού ναι. Ο Dr. Itrat εξηγεί: «Ένα μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο αναφέρεται σε ένα περιστατικό που περιορίζεται αυτόματα και ως εκ τούτου, δεν αναμένεται να έχουν οι πάσχοντες κάποια μόνιμη αναπηρία».

Χρόνος Αποκατάστασης

Ο χρόνος που απαιτείται για την υποχώρηση των επεισοδίων μπορεί να διαφοροποιηθεί. «Αυτά τα επεισόδια διαρκούν από μερικά λεπτά έως μερικές ώρες», αναφέρει ο Dr. Itrat. «Εάν κάποιος παρουσιάζει συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου για περισσότερες από 24 ώρες, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο».
Παράγοντες κινδύνου για μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο

Οι παράγοντες κινδύνου για μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο δεν διαφέρουν από εκείνους για τα σοβαρότερα εγκεφαλικά επεισόδια. Σύμφωνα με τον Dr. Itrat μπορούν να τροποποιηθούν και περιλαμβάνουν τα εξής:

Υψηλή αρτηριακή πίεση
-Κάπνισμα
-Παχυσαρκία
-Αυξημένη χοληστερόλη
-Άτυπος καρδιακός ρυθμός, όπως κολπική μαρμαρυγή
-Αποφρακτική υπνική άπνοια
-Κατανάλωση αλκοόλ
-Σαхарώδης διαβήτης

Ο Dr. Itrat επισημαίνει πως τον κίνδυνο εγκεφαλικού αυξάνουν:

κάποιο προϋπάρχον καρδιακό νόσημα,
οι διαταραχές πήξης του αίματος και
το οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων,

«Παρατηρούμε μια ανησυχητική τάση αύξησης των ποσοστών εγκεφαλικών επεισοδίων σε νεότερους ανθρώπους, και ο έγκαιρος έλεγχος για παράγοντες κινδύνου που μπορούν να προληφθούν είναι ζωτικής σημασίας».

Συμβουλή:

Συζητήστε τις ανησυχίες και τους παράγοντες κινδύνου με τον γιατρό σας, ο οποίος μπορεί να σας κάνει εξετάσεις αίματος και να σας παραπέμψει σε ειδικούς εάν χρειαστεί.

Πηγή: enikos.gr

Μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις ντόπιων και μεταναστών εργαζομένων

“Πυρά” κατά της Αθήνας εξαπολύει η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρία Ζαχάροβα, με αφορμή την 25η Μαρτίου.

Σε σχόλιο για τις ελληνορωσικές σχέσεις προέβη η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρία Ζαχάροβα, σε εκτενή δήλωσή της, με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου.

Στη δήλωση, την οποία αναπαράγει η ελληνική πρεσβεία στην Αθήνα, η κ. Ζαχάροβα εγκαλεί την ελληνική κυβέρνηση για τον αποκλεισμό των Ρώσων διπλωματών από εκδηλώσεις για την εθνική εορτή.

«Είναι κρίμα αλλά σήμερα η κατάσταση έχει υποστεί πολύ ιδιότροπες μεταβολές οι οποίες δεν έχουν καν εξήγηση διότι στην ασταθή βάση τους βρίσκεται μια – αμφίβολης λογικής – πολιτική σκοπιμότητα. Λάβαμε υπόψη ότι φέτος με εντολή της ηγεσίας του ελληνικού ΥΠΕΞ οι παραδοσιακές εορταστικές εκδηλώσεις με αφορμή την 25η Μαρτίου, όσο στην Ελλάδα τόσο και στις αντιπροσωπείες της στο εξωτερικό, θα διεξαχθούν για ακόμη μία φορά χωρίς ρωσική συμμετοχή» αναφέρει η κ. Ζαχάροβα και προσθέτει:

«Αυτή η εξέλιξη είναι μόνο ένα στοιχείο της άνευ ορίων εχθρικής εκστρατείας, την οποία, επικαλούμενη την τρέχουσα διεθνή επικαιρότητα εκκίνησε και συνεχίζει η κυβέρνηση Κ.Μητσοτάκη με στόχο να διαγραφεί από την συλλογική μνήμη οτιδήποτε που σχετίζεται με την Ρωσία».

Η ίδια κάνει λόγο για «ρωσοφοβία», υποστηρίζοντας ότι «η Αθήνα επιμένει στις εγκληματικές αποφάσεις της, συμπεριλαμβανομένης και της αποστολής οπλισμού στην Ουκρανία», και καταλογίζει στην Αθήνα τη διακοπή του διαλόγου σε διμερές επίπεδο.

«Είναι αξιολύπητο που, αντί να στείλουμε ευχές για την εθνική εορτή, όπως άρμοζε κάποτε, είμαστε αναγκασμένοι, τούτη την ημέρα, να υπενθυμίζουμε στην Αθήνα τα στοιχειώδη μαθήματα ιστορίας» καταλήγει η κ. Ζαχάροβα.

Αναλυτικά η δήλωση της Μαρίας Ζαχάροβα

Στις 25 Μαρτίου εορτάζεται η Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Όπως είναι γνωστό, η Ρωσική Αυτοκρατορία, η Ρωσία, έπαιξε τον κομβικό ρόλο συνεισφέροντας ουσιαστικά στην επιτυχή έκβαση του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων για την ανεξαρτησία τους. Ανάμεσα στους ιθύνοντες ανώτατου επιπέδου του Ελληνικού Κράτους στην αυγή της εγκαθίδρυσής του υπήρχαν πολλοί από αυτούς που προηγουμένως για μεγάλο χρονικό διάστημα υπηρετούσαν αφοσιωμένα, πιστά και τίμια την πατρίδα μας.
Δια του λόγου το αληθές πρέπει να σημειωθεί, ότι κατά την μακροχρόνια ιστορική πορεία αυτά τα στοιχεία δεν αμφισβητούσε κανείς στην Αθήνα. Εκεί αναγνώριζαν την καθοριστική συμβολή των ρωσικών όπλων και της διπλωματίας στη νίκη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, σέβονταν τη μνήμη των Ρώσων φιλελλήνων, μεριμνούσαν με φροντίδα τις κοινές σελίδες του ένδοξου παρελθόντος των δύο χωρών.

Είναι κρίμα αλλά σήμερα η κατάσταση έχει υποστεί πολύ ιδιότροπες μεταβολές οι οποίες δεν έχουν καν εξήγηση διότι στην ασταθή βάση τους βρίσκεται μια – αμφίβολης λογικής – πολιτική σκοπιμότητα. Λάβαμε υπόψη ότι φέτος με εντολή της ηγεσίας του ελληνικού ΥΠΕΞ οι παραδοσιακές εορταστικές εκδηλώσεις με αφορμή την 25η Μαρτίου, όσο στην Ελλάδα τόσο και στις αντιπροσωπείες της στο εξωτερικό, θα διεξαχθούν για ακόμη μία φορά χωρίς ρωσική συμμετοχή.

Αυτή η εξέλιξη είναι μόνο ένα στοιχείο της άνευ ορίων εχθρικής εκστρατείας, την οποία, επικαλούμενη την τρέχουσα διεθνή επικαιρότητα εκκίνησε και συνεχίζει η κυβέρνηση Κ.Μητσοτάκη με στόχο να διαγραφεί από την συλλογική μνήμη οτιδήποτε που σχετίζεται με την Ρωσία, θυσιάζοντας χάριν στις πρόσκαιρες περιστάσεις – τους αιώνιους ιστορικούς, πολιτιστικούς και πνευματικούς δεσμούς μεταξύ των δυο λαών μας. Πάνω στο κύμα της επιθετικής ρωσοφοβίας η Αθήνα επιμένει στις εγκληματικές αποφάσεις της, συμπεριλαμβανομένης και της αποστολής οπλισμού στην Ουκρανία, με τον οποίο το καθεστώς του Κιέβου εξακολουθεί να εξοντώνει αμάχους, ανάμεσά τους και Έλληνες της Αζοφικής.

Οι τωρινοί κυβερνώντες, κρυβόμενοι πίσω από συλλογικές αποφάσεις της Δύσης διέκοψαν τον διμερή μας διάλογο και κάθε είδους συνεργασία. Σαν να μην έφτανε αυτό, η ελληνική Πρεσβεία στη Μόσχα, μεταξύ άλλων διπλωματικών αποστολών των κρατών-μελών της ΕΕ, περιφρόνησε τους κανόνες της διπλωματικής επικοινωνίας και αγνόησε την πρόσκληση για συνάντηση με την ηγεσία του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Από την πλευρά μας, στις 25 Μαρτίου διαβιβάσαμε τις σκέψεις και τις εκτιμήσεις μας απευθείας στην εδώ Πρεσβεία της Ελλάδας. Είναι αξιολύπητο που, αντί να στείλουμε ευχές για την εθνική εορτή, όπως άρμοζε κάποτε, είμαστε αναγκασμένοι, τούτη την ημέρα, να υπενθυμίζουμε στην Αθήνα τα στοιχειώδη μαθήματα ιστορίας.

Εκεί, στην κορύφωση της κινηματογραφικής πλοκής, ανάμεσα σε ασυνήθιστους διαδρόμους και μπροστά στο απρόσμενο με το οποίο ο αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μαν θέτει αντιμέτωπο τον πρωταγωνιστή στην ταινία Insider, ο Αλ Πατσίνο πετά περίλυπος τη γνωστή ατάκα προς τον αυστραλό συμπρωταγωνιστή του Ράσελ Κρόου: «Συνηθισμένοι άνθρωποι σε ασυνήθιστες καταστάσεις».

Το ίδιο, «συνηθισμένες πολιτικές σε ασυνήθιστες πολιτικές καταστάσεις» θα μπορούσε κάποιος , όχι άδικα, να ισχυριστεί πως χαρακτηρίζει τις πολιτικές εξελίξεις αλλά και την πολιτική δράση της μαχόμενης Αριστεράς τα τελευταία χρόνια.

Τα ασυνήθιστα πολιτικά ζητήματα

Αλλά ποια είναι τα ασυνήθιστα πολιτικά ζητήματα με τα οποία βρέθηκε και βρίσκεται αντιμέτωπη η μαχόμενη Αριστερά;

Η βαθιά οικονομική κρίση του 2010 – 14 και η επακολουθήσασα υγειονομική κρίση με τις δραματικές επιπτώσεις της στην οικονομία οδήγησαν το πολιτικό σύστημα στην πρωτοφανή καθίζηση της ΝΔ (στο 18,5%! το Μάη του 2012) και στην εξαΰλωση του ΠΑΣΟΚ το 2015 (4,68% και 13 έδρες, 7ο κόμμαστη Βουλή).

Η απότομη καθίζηση των βασικών αστικών κομμάτων, δεν είναι κάτι που συμβαίνει όπως πάντα και όπως συνήθως.

Στην ίδια περίοδο επίσης (2010 – 2015) εξ αιτίας πρωτίστως των οξυμένων κοινωνικών αντιθέσεων και ανισοτήτων αλλά και της λαϊκής παρέμβασης συντελούνται αλλαγές στη συνείδηση της άρχουσας τάξης που χάνει σε ένα όχι αμελητέο βαθμό σε ελκτική πολιτική δύναμη και εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Το αποτέλεσμα είναι τριπλό:

H χαλαρή, λεγόμενη, ψήφος με αποτέλεσμα την εμφάνιση και εξαφάνιση κομμάτων
H αποσύνθεση, του αστικού πολιτικού συστήματος σε πληθώρα αστικών «κομμάτων»
H διαρκώς αυξανόμενη αποχή (από το 29,05% το 2009 στο 43,84% – πραγματική 38% – το 2015).

Αυτή η πολιτική κατάσταση δεν είναι κάτι συνηθισμένο.

Σε αυτή λοιπόν την πρωτότυπη περίοδο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που καρπώνεται όλο σχεδόν το υπόλοιπο τμήμα (αυτό που δεν ακολούθησε την αποχή) της λαϊκής δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης.

Γιατί έγινε αυτό;

Γιατί οι δυνάμεις κομμουνιστικής αναφοράς έμειναν στάσιμες;

Πως γίνεται να υπερηφανεύονται, ορισμένες δυνάμεις της επαναστατικής Αριστεράς και το ΚΚΕ, ο καθένας για τον εαυτό του, ότι ασκούν σωστή και ανηλεή πολιτική σε βάρος του ρεφορμισμού και ταυτόχρονα οι δυνάμεις του ρεφορμισμού (και της αποχής) να ενδυναμώνουν διαρκώς;

Επιπλέον, τι σχέση έχει με την πραγματικότητα η αίσθηση που διατηρεί η κάθε μαχόμενη αριστερή πολιτική δύναμη για τον εαυτό της, ότι αυτή κυρίως ασκεί την ορθή και αναγκαία πολιτική αντιμετώπισης των ρεφορμιστικών και ευκαιριακών (οπορτουνιστικών) πολιτικών δυνάμεων κατακεραυνώνοντας τους υπόλοιπους και την ίδια περίοδο ο συγκεκριμένος ΣΥΡΙΖΑ, όσο δεξιότερα πήγαινε τόσο να ενισχύεται;

Ανεπίστρεπτη και ανεπίτρεπτη πολιτική διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με την πενταετή διακυβέρνηση και την περαιτέρω μετάλλαξη του που προωθεί ανυποχώρητα και τελεσίδικα η υπό τον Κασελάκι ηγετική ομάδα, έχει ήδη μετατραπεί σε «δημοκρατική παράταξη» αμερικάνικου τύπου, σε αρχηγικό κόμμα με συμβούλους και παρατρεχάμενους του αρχηγού – Βοναπάρτη που αποφασίζει για τα πάντα.

Εξ ου και οι παραιτήσεις, αλλά και οι ραγδαίες εξελίξεις (παραίτηση προέδρου και μελών) ακόμη και στο Ινστιτούτο Ν. Πουλαντζάς το οποίο ουδέποτε επισκέφθηκε ο νυν πρόεδρος (φαίνεται πως ο νέος «δημοκρατικός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ανάγκη θεωρίας που να μυρίζει κάτι τις, έστω, Αριστερά),

Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ έχει από καιρό μετακινηθεί ολοκληρωτικά σε Νατοϊκές και «ευρωπαϊκές» Θέσεις.

Είναι εν ανασυγκροτήσει πυλώνας του συστήματος.

Αυτή η αυτοαποκαλούμενη Αριστερά είναι τερατογένεση μιας εποχής που έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα για τον κόσμο της εργασίας. Τις ρίζες της έχει στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ που γεννήθηκε από την παλιά ΕΑΡ, σε ισχυρές δυνάμεις από το ΚΚΕ και ορισμένες πολιτικές οργανώσεις του εξωκοινοβούλιου. Χρησιμοποιείται δε από την αστική πολιτική για να συγκροτεί και να εκτυλίσσει μια κανιβαλική επίθεση σε βάρος των σύγχρονων κολασμένων και μάλιστα στην εποχή ακριβώς που παράγεται αμύθητος πλούτος, τρόφιμα ικανά να θρέψουν πολλές φορές τον πληθυσμό της γης, τεχνολογίες που μπορεί να μετατρέπουν την εργασία σε δημιουργία. Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, από αυτή του τη θέση, επιδιώκει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποδυνάμωση – πολιτική και οργανωτική – των πολιτικών δυνάμεων εργατικής αναφοράς και σύγχρονης κομουνιστικής στόχευσης.

Οι δυνάμεις στο εσωτερικό του που δεν διέρρηξαν τους δεσμούς τους με την ιδέα της κοινωνίας της ισότητας, της ειρήνης, της δημοκρατίας, πολύ περισσότερο οι δυνάμεις που επιδιώκουν ένα άλλο ανθρωποκεντρικό κοινωνικό σύστημα όπως και να το λένε αυτό, είναι η ώρα – καιρό τώρα – να πάρουν τις αποφάσεις τους.

Διαφορετικά, η συνέχιση στον ίδιο δρόμο, σημαίνει όχι μόνο ενσωμάτωση αλλά και πολιτική μετάλλαξη με άγνωστη κατάληξη.

Ήδη αγωνιστές υποστηρίζουν το αναπόφευκτο της συνύπαρξης με το ΝΑΤΟ, τη στρατηγικής σημασίας συμμαχία με τα πλέον στρατοκρατικά καθεστώτα της περιοχής, (το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα ΗΑΕ), υποστηρίζουν το θατσερικό τερατούργημα του συνταξιοδοτικού των Τσίπρα, Κατρούγκαλου, Αχτσιόγλου, Πετρόπουλου, τον καθορισμό του βασικού μισθού από τον υπουργό εργασίας(!) κ.α.

Από αυτόν λοιπόν τον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα ξεπηδούν και συνεχίζουν να ξεπηδούν δυνάμεις που δρουν όπως δρουν.

Από το εσωτερικό του έχουν ξεπηδήσει, προς ώρας, τέσσερα διαφορετικά πολιτικά σχήματα: Η ΛΑΕ το 2015, το ΜΕΡΑ 25 το 2018, η Νέα Αριστερά και το «Κόσμος» το 2024, που θα κατέβει στις ευρωπαϊκές εκλογές με σκοπό να ενταχθεί στην ευρωομάδα των Πρασίνων.

Κάτι τέτοιο δεν έχει ξανασυμβεί σε πολιτικό σχηματισμό.

Πώς βρέθηκαν τόσες και όλες αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις στον ΣΥΡΙΖΑ;

Και γιατί παρ’ όλες τις μετατοπίσεις προς τα δεξιά παραμένει ακόμα ένας τέτοιος όγκος πολιτών στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και γιατί όσοι αποχωρούν δεν πλησιάζουν πολιτικά τις προς τα αριστερά του υπαρκτές δυνάμεις;

Νομιμοποιούνται αυτά τα ερωτήματα να τίθενται;

Οι πολιτικές εξελίξεις δείχνουν πως η μειωμένη ελκτική δύναμη και η έλλειψη αυτοπεποίθησης στο εσωτερικό της αστικής πολιτικής και των επιτελείων της εξακολουθούν να ισχύουν και να ορίζουν συμπεριφορές.

Αν εξ αιτίας αυτού του λόγου (ασθενής σχετικά ελκτική πολιτική δύναμη άρα χαλαρή ψήφος), την περίοδο 2009 – 2017 συγκροτήθηκαν μια σειρά «ανάλαφρα» σχήματα (ΔΗΜΑΡ, ΠΟΤΑΜΙ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Κόμμα Κεντρώων), τα οποία στη συνέχεια διασκορπίστηκαν στον αχανή γαλαξία του ανισορροπούντος πολιτικού σύμπαντος επειδή οι αντιθέσεις (και) στην ελληνική κοινωνία είναι τόσης έντασης και τέτοιας ποιότητας, τώρα το φαινόμενο επανέρχεται με νέους όρους.

Εξ ου η γρήγορη φθορά της ΝΔ, η στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ και η νέα βεντάλια αστικών κομμάτων (Λοβέρδος, Κόκκαλης), η διαρκής ενίσχυση της ακροδεξιάς αλλά και της αποχής.

Θα επαναληφθεί λοιπόν η ίδια φαρσοκωμωδία;

Θα συγκροτούνται αστικά κόμματα – κομήτες, θα συνεχίσει να ενισχύεται η ακροδεξιά και η αποχή και ταυτόχρονα θα συνεχίζει η στασιμότητα της αριστεράς εργατικής στόχευσης και σύγχρονης κομμουνιστικής επαγγελίας;

Κι εμείς;

Η ιστορική φάση που περνάμε είναι ασυνήθιστη και ιδιαίτερα κρίσιμη.

Ως γνωστό σε κάθε ιστορική φάση – άρα και στη σημερινή – διαμορφώνονται πολυποίκιλες «ιδιαίτερες πολιτικές συγκυρίες», δηλαδή διαφορετικά επεισόδια κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, εναλλαγές, γεγονότα της πάλης των τάξεων με πολυάριθμες εκδοχές, απρόβλεπτες ταχύτητες και επιπτώσεις στον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων.

Στη σημερινή ιστορική φάση έχουν πρωταρχική και αποφασιστική θέση το ζήτημα του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας – ΝΑΤΟ, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, το ζήτημα της φτώχειας, το ζήτημα της γενικότερης πολιτιστικής αναμέτρησης απέναντι στην σκοταδιστική εκστρατεία του κεφαλαίου (στην αναγέννηση ενός νέου εργατικού διαφωτισμού), το ζήτημα της Δημοκρατίας γενικότερα και το θέμα της ακροδεξιάς.

Η ραγδαία άνοδος της Ακροδεξιάς ειδικά εξελίσσεται σε ζήτημα βαρύτητας.

Η σύγχρονη Ακροδεξιά σε όλες τις εκφάνσεις της επιτίθεται στην «παγκοσμιοποίηση», την οποίο σκόπιμα ταυτίζει με τον εργατικό διεθνισμό και καπηλεύεται την έννοια της πατρίδας προκειμένου να συγκροτηθεί και να προωθήσει την απάνθρωπη πολιτική της για να προστατευθεί «εθνικά» το εγχώριο κεφάλαιο από τον ανταγωνισμό.

Αλλά γι’ αυτή την καπηλεία βρίσκει πρόσφορο έδαφος.

Η συντριπτική μερίδα της αγωνιζόμενης Αριστεράς υποτιμά – έχει από καιρό εγκαταλείψει – το ζήτημα της πατρίδας στο όνομα του διεθνισμού ενώ μια μικρή μερίδα καταφεύγει σε έναν πατριωτισμό δίχως όρια.

Και οι δυο λογικές αφήνουν ένα τεράστιο κοινωνικοπολιτικό κενό για την ακροδεξιά η οποία με επιτυχία το καλύπτει.

Θα συνεχιστεί το ίδιο βιολί;

Θα συνεχιστεί το ίδιο βιολί παρόλο που «η βαθιά αγάπη των ανθρώπων για τον τόπο τους, η επίγνωση ότι η κοινή ιστορία επιδρά στις συμπεριφορές στο παρόν, τα κοινά ήθη και έθιμα, η διαπίστωση ότι μόνο η μητρική γλώσσα μπορεί να δώσει και να εκφράσει ολικά ό,τι πιο μεγαλειώδες αλλά και ό,τι πιο «μικρό» περικλείει ο ψυχικός κόσμος ενός λαού, συγκροτούν τη θέση υπέρ ενός «λαϊκού πατριωτισμού» που θα αναπτύσσει έναν σύγχρονο αντιιμπεριαλιστικό αγώνα». (Από την απόφαση για τη στρατηγική του Σύγχρονου Κομμουνιστικού Σχεδίου)

Θα συνεχιστεί το ίδιο βιολί παρόλο που αυτή καθ’ αυτή η έννοια της «πατρίδας» για τις λαϊκές δυνάμεις αποκτά άλλη διάσταση, (λαϊκή, όπως αναδείχτηκε στην Παρισινή Κομμούνα, στην ρωσική, κινέζικη, κουβανική επανάσταση, αλλά και στο ΕΑΜ και στον ΔΣΕ) και επιπλέον παρόλο που ο σημερινός κοσμοπολιτισμός του κεφαλαίου δημιουργεί μια κατά πολύ ανώτερη διεθνοποίηση της μισθωτής εργασίας και γι’ αυτό και στην εποχή μας, αναδεικνύεται η δυνατότητα για μια βαθύτερη διεθνή συνεργασία των λαών ως βασική πλευρά μιας σύγχρονης εργατικής πολιτικής.

Όλα τα παραπάνω αναφέρονται όχι γιατί μπορεί κανείς να «αρχειοθετήσει» με βάση την μηχανιστική μέθοδο κάποιου πολιτικού μπίζνες πλαν τις πολλαπλές και ενίοτε απρόβλεπτες – μέσα και από τους τυχαίους παράγοντες – παλινδρομικές κινήσεις και δυνατότητες των εσωτερικών και διεθνών εξελίξεων.

Αναφέρονται για να υπογραμμίζουν την ανάγκη η εργατική πολιτική να πλουτίζεται. Να συνδυάζει με τέχνη –την τέχνη της πολιτικής – τους σχετικά αυτοτελείς στόχους των «τακτικών» αναμετρήσεων που έχουν «πρωταρχική αποφασιστική» θέση στην τρέχουσα πάλη για εργατικές και φιλολαϊκές κατακτήσεις με τον καθοριστικό τελικά ρόλο των στρατηγικών επιδιώξεων.

Αλλά οι οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις μιας εργατικής πολιτικής αρχίζουν μόνο από τη στιγμή που οι οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις δημιουργούν ένα πρώτο αλλά ουσιώδες ρήγμα στη συνείδηση της κοινωνίας και των διαφόρων τάξεων μέσα σ’ αυτήν. Και μάλιστα τέτοιο ρήγμα ώστε ικανός όγκος του προλεταριάτου να αρχίζει να αναζητά μαζικά μια διέξοδο, όχι στη βάση της κάποιας βελτίωσης της τρέχουσας πολιτικής αλλά ενάντια της. Τότε, η μικροαστική τάξη θα είναι σε μια κατάσταση που θα χαρακτηρίζεται από την ασταθή στροφή των ελπίδων της προς το προλεταριάτο και την έλλειψη εμπιστοσύνης σ’ όλα τα παραδοσιακά αστικά κόμματα. (Τέτοια κατάσταση δημιουργήθηκε τη χαμένη πλέον περίοδο2010 – 2015).

Τώρα όμως τα μικροαστικά κυρίως στρώματα (αλλά και εργατικά) στρέφονται προς την ακροδεξιά και την αποχή.

Πως θα αντιστραφεί το βέλος των πολιτικών εξελίξεων; Πως θα γίνει αυτό;

Στην Ελλάδα όπως σε όλα τα αναπτυγμένα κράτη ή «κοινωνία των πολιτών» έχει γίνει μια δομή πολυσύνθετη και ανθεκτική στις καταστροφικές «επιδρομές» της οικονομίας (κρίσεις, υφέσεις κ.λπ.). Το εποικοδόμημα της σημερινής κοινωνίας είναι σαν το σύστημα των χαρακωμάτων στον πόλεμο τα οποία ορίζουν και καθορίζουν την ανθεκτικότητα του συστήματος.

Ως εκ τούτου απαιτείται ένας αποφασιστικός, διαρκής και ανυποχώρητος πολιτικός αγώνας.

Εν ολίγοις η σημερινή εποχή είναι κάτι ασυνήθιστο.

Εκτός των άλλων είναι επαναστατική ακριβώς επειδή και οι «πιο μετριοπαθείς» εργατικές διεκδικήσεις (π.χ. ωράριο εργασίας, κοινωνικά επιδόματα κ.α.) είναι ασυμβίβαστες με την αδιατάραχτη λειτουργία της καπιταλιστικής αγοράς και κοινωνίας, και γι’ αυτό η πάλη γι’ αυτές τις διεκδικήσεις δεν μπορεί παρά να εξελίσσεται σε σκληρή πάλη κατά την οποία η ανάγκη για στρατηγικές απαντήσεις θα έρχεται στο προσκήνιο.

Γι’ αυτό εξάλλου ο συλλογικός χαρακτήρας και το περιεχόμενο των εργατικών αισθημάτων είναι ο πιο σημαντικός υποκειμενικός όρος, είναι ένα απ’ τα πιο σημαντικά μέτρα για την ωρίμανση της κατάστασης.

Σήμερα πραγματοποιείται ένας ριζικός μετασχηματισμός στην έκτα­ση, την ποιότητα και τις μορφές απόσπασης απλήρωτης δουλειάς από τους άμεσους παραγωγούς, που τεί­νει να προωθεί και να απαιτεί έναν αντίστοιχο ριζικό μετασχηματισμό της ταξικής πάλης και του συνολικού εργατικού κινήματος.

Η εντεινόμενη τάση του κεφαλαί­ου να ανεβάζει την παραγωγική δύ­ναμη της εργασίας για να φτηναίνει τα εμπορεύματα, και με το φτήνεμα των εμπορευμάτων να φτηναίνει τον ίδιο τον εργάτη αυξάνοντας τον κλεμμένο χρόνο του (σχετική υπεραξία) δεν μπορεί πλέον να έχει την α­παιτουμένη απόδοση χωρίς μια ρι­ζική αναβάθμιση και της απόλυτης υπεραξίας (επιμήκυνση του χρόνου εργασίας, εντατικοποίηση, δεύτερη δουλειά, χωρίς αύξηση της παραγω­γικότητας).

Η μονιμοποίηση και η σταθερότητα της εργασίας καταργούνται για να προωθηθεί η μονιμοποίηση και η σταθερότητα της τάσης σφετερι­σμού του αναγκαίου χρόνου εργα­σίας για την αναπαραγωγή του ερ­γάτη και της οικογένειας του.

Σε αυτές τις συνθήκες λοιπόν εκείνο που δεν μπορεί να γίνει είναι να απαντώνται κορυφαία θέματα όπως συνήθως και με αποκλειστικά με βουλησιαρχικό τρόπο, με τα ‘‘θέλω’’.

Το ζήτημα δεν είναι πρωτίστως τι θέλουμε, και τι θα προτιμούσαμε, αλλά κυρίως και πάνω απ’ όλα πώς θα αξιοποιηθούν όλες οι πραγματικές, οι υλικές δυνατότητες που διαμορφώνονται εκεί στην πραγματική κίνηση της ταξικής πάλης ώστε το εργατικό και λαϊκό κίνημα με την κατάλληλη τακτική να εκμεταλλεύεται τις δυσκολίες της αστικής τάξης και να βυθίζει σε πιο βαθιά κρίση τις αστικές δυνάμεις και το σύστημα κυριαρχία τους αξιοποιώντας και την παραμικρή δυνατότητα.

Πηγή: kommon.gr

Με στόχο να γεφυρωθούν οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ και να επιτευχθούν οι απαραίτητοι συμβιβασμοί που θα επιτρέψουν την ταχεία αποστολή όπλων και πυρομαχικών στην Ουκρανία, συνεδριάζουν σήμερα και αύριο οι 27 ηγέτες των κρατών – μελών της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Εκτός από την στήριξη της Ουκρανίας με «ταχεία προμήθεια και παράδοση πυρομαχικών», η ευρωπαϊκή Ασφάλεια και Άμυνα, η Μέση Ανατολή και το αγροτικό ζήτημα είναι μεταξύ των βασικών θεμάτων της Συνόδου Κορυφής.

Για «κομβική στιγμή» στα τρία χρόνια της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία κάνει λόγο ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, ενόψει της Συνόδου Κορυφής, ενώ ο ίδιος στην αρχή της εβδομάδας σε άρθρο του είχε επισημάνει την ανάγκη η ΕΕ να μπει σε λειτουργία «οικονομίας πολέμου», αποτυπώνοντας τις προετοιμασίες της λυκοσυμμαχίας για μια γενικευμένη σύγκρουση.

Σε σχέση με την Άμυνα -την πολεμική προετοιμασία της ΕΕ επί της ουσίας- σημειώνει ότι «πρέπει να βοηθήσουμε την αμυντική βιομηχανία να έχει πρόσβαση σε ιδιωτικούς και δημόσιους πόρους και να μειώσουμε τα ρυθμιστικά βάρη και τα εμπόδια. Η οικοδόμηση αυτής της στρατηγικής Ασφαλείας απαιτεί ισχυρή ηγεσία και κατανόηση του επείγοντος χαρακτήρα των απειλών που αντιμετωπίζουμε».

Η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να στηρίζει με συνέπεια την Ουκρανία, δήλωσε ο Γερμανός καγκελάριος, Ολ. Σολτς, και έκανε λόγο για «αδυναμίες», οι οποίες γίνονται εμφανείς στην πλευρά της Ρωσίας. «Η Ρωσία δεν είναι τόσο ισχυρή όσο πιστεύουν κάποιοι. Αν ο Ρώσος Πρόεδρος πιστεύει ότι το μόνο που έχει να κάνει είναι να “αναστείλει” αυτόν τον πόλεμο και η υποστήριξή μας θα εξασθενήσει, τότε έχει κάνει λάθος υπολογισμό», τόνισε στην καθιερωμένη ομιλία του στη Βουλή πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Δήλωσε ακόμη ότι κατά τη Σύνοδο Κορυφής θα ήθελε να διασφαλιστεί πως τα κέρδη από τα «παγωμένα» ρωσικά περιουσιακά στοιχεία στην Ευρώπη θα επενδυθούν στην αγορά όπλων για την Ουκρανία, διευκρινίζοντας ότι για το 2024 αυτά υπολογίζονται σε 5 δισ. ευρώ. Επιπλέον, τάχθηκε υπέρ της στενότερης συνεργασίας στην ΕΕ, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις στις στρατιωτικές προμήθειες.

Στο μεταξύ, την πρόταση της Πολωνίας για «αμυντικές» δαπάνες των κρατών του ΝΑΤΟ σε τουλάχιστον 3% του ΑΕΠ – από 2% – επανέλαβε και η Εσθονή πρωθυπουργός, Κ. Κάλας.

Πρωτοστατεί στην πολεμική προετοιμασία η κυβέρνηση της ΝΔ

Σημαντικό ρόλο στην πολεμική προετοιμασία της ΕΕ, διεκδικεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με κυβερνητικές πηγές να δηλώνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι ο πρωθυπουργός έχει ήδη τοποθετηθεί για την ανάγκη κοινού βηματισμού στις αμυντικές προμήθειες της ΕΕ και για τις κοινές προσπάθειες με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Σε αυτό το πλαίσιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να τονίσει ότι η ΕΕ πρέπει να βρει τρόπο για κοινές προμήθειες αμυντικού υλικού στην Ουκρανία με αποζημίωση των κρατών-μελών για αμυντικό υλικό ευρωπαϊκής προέλευσης.

Αναφορικά με τη συμμετοχή τρίτων χωρών στην αμυντική στήριξη της Ουκρανίας, η θέση της Ελλάδας είναι ότι αυτή θα πρέπει να γίνει μέσω των σχημάτων, που έχουν ήδη διαμορφωθεί, υπό την προϋπόθεση ότι τρίτες χώρες δεν παρακάμπτουν τις κυρώσεις έναντι της Ρωσίας, όπως τονίζουν σχετικώς κυβερνητικές πηγές. Ταυτόχρονα ο πρωθυπουργός αναμένεται να επαναλάβει ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση η πρόβλεψη στους νέους δημοσιονομικούς κανόνες για την εξαίρεση των αμυντικών δαπανών κατά τη διαδικασία υπολογισμού του υπερβολικού ελλείμματος. Ωστόσο, όπως προϊδεάζουν αρμόδιες κυβερνητικές πηγές αναμένεται να τονίσει ότι αυτή η πρόβλεψη δεν αρκεί, ούτε είναι φιλόδοξη σε σχέση με όσα πρέπει να γίνουν στην ευρωπαϊκή άμυνα.

Σχετικά με την Ουκρανία, σταθερή θέση της Ελλάδας είναι η συνέχιση της στήριξης της όπως τονίζουν κυβερνητικές πηγές. Σε αυτό το πλαίσιο ο πρωθυπουργός πρόκειται να ενημερώσει τους ομολόγους του για την πρόσφατη επίσκεψή του στην Οδησσό, για τις συζητήσεις του με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Βολόντιμιρ Ζελένσκι, αλλά και για τη σημασία του Ουκρανικού Νότου, με αιχμή τον ουκρανικό θαλάσσιο διάδρομο για την εξαγωγή αγαθών. Επιπλέον, θα ενημερώσει και για την επίθεση με πυραύλους κατά την παραμονή του στην Οδησσό.

Στο τραπέζι η πρόταση της Κομισιόν για την «αξιοποίηση» των «παγωμένων» ρωσικών κεφαλαίων

Την πρόταση της Κομισιόν για να μεταφερθεί το 90% των εσόδων από τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία που έχουν «παγώσει» στην Ευρώπη – στο πλαίσιο των αντιρωσικών κυρώσεων – και να διατεθεί για την αγορά όπλων για την Ουκρανία, παρουσίασε ο επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ.

Το 90% θα διοχετευθεί μέσω του ταμείου της «Ευρωπαϊκής Διευκόλυνσης Ειρήνης» για την αγορά όπλων για το Κίεβο και τα υπόλοιπα θα χρησιμοποιηθούν για αποκατάσταση και ανοικοδόμηση.

Η Κομισιόν υπολογίζει τη μεταφορά στην Ουκρανία κερδών 2,5 – 3 δισ. ευρώ ετησίως, που παράγονται από περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας τα οποία έχουν «παγώσει» στην Ευρώπη.

Το ακριβές διαθέσιμο ποσό για το Κίεβο κάθε χρόνο θα εξαρτηθεί από τα παγκόσμια επιτόκια, καθώς τα κέρδη είναι οι αποδόσεις περίπου 210 δισ. ευρώ από περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας που διατηρούνται στην ΕΕ.

Η πρόταση της ΕΕ δεν προβλέπει, προς το παρόν, τη δήμευση του κεφαλαίου των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, αλλά μόνο τη χρήση των κερδών που παράγουν.

Η Ρωσία χαρακτήρισε την πρόταση «ληστεία και κλοπή» και ξεκαθάρισε πως θα απαντήσει.

Παρατείνεται η εξαίρεση ουκρανικών προϊόντων από δασμούς

Το αγροτικό θα είναι ένα από τη ζητήματα στην ατζέντα της Συνόδου Κορυφής, ενώ χτες επανήλθαν τα μπλόκα και οι διαμαρτυρίες στην Πολωνία.

Οι χώρες της ΕΕ και το Ευρωκοινοβούλιο συμφώνησαν να παραταθεί μεν η εξαίρεση των ουκρανικών προϊόντων από δασμούς μέχρι τον Ιούνη του 2025, αλλά να βάλουν πλαφόν στα ουκρανικά προϊόντα που εξαιρούνται.

Η εξαίρεση των ουκρανικών προϊόντων από τους δασμούς ισχύει από τη ρωσική εισβολή το 2022 και έχει προκαλέσει μαζικές κινητοποιήσεις αγροτών και μεταφορέων, ιδίως στα σύνορα Πολωνίας – Ουκρανίας.

Αυτήν τη φορά η ΕΕ υιοθέτησε «μηχανισμούς προστασίας» για τις εισαγωγές «ιδιαίτερα ευαίσθητων» προϊόντων, όπως η βρώμη, το καλαμπόκι, το μέλι και το πλιγούρι, αλλά όχι το σιτάρι και το κριθάρι, όπως και την επιβολή «έκτακτου φρένου στις εισαγωγές πουλερικών, αυγών και ζάχαρης».

Ο Ουκρανός πρωθυπουργός, Ντ. Σμιχάλ, χαιρέτισε τη συμφωνία, επισημαίνοντας ότι θα επιτρέψει στο Κίεβο να στηρίζει τους παραγωγούς, να διατηρήσει τα επίπεδα εξαγωγών «και να ενισχύσουμε τα θεμέλια για περαιτέρω ένταξη στην ενιαία αγορά της ΕΕ».

 

Πηγή: 902.gr

Πηγή: imerodromos.gr

Ομόφωνη ήταν η απόφαση της Επιτροπής Πολεμικών Επιχειρήσεων (WOAC) του International Bargaining Forum (IBF) για τον χαρακτηρισμό της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Άντεν ως «πολεμικών» περιοχών.

Η απόφαση αυτή ελήφθη σε συνεδρίαση της 12ης Μαρτίου 2024 και αφορμή στάθηκε η επίθεση των Χούθι στο «M/V True Confidence», που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο τριών ναυτικών.

«Τα πλοία που διέρχονται από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν αποτελούν στόχους πυραύλων των Χούθι, με αποτέλεσμα να τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η ζωή των ναυτικών. Προτρέπουμε έντονα τους ναυλωτές, τους διαχειριστές και τους πλοιοκτήτες να αποφεύγουν τη διέλευση από την περιοχή μέχρι να μην υφίσταται κίνδυνος για την ασφάλεια των ναυτικών από περαιτέρω επιθέσεις», σημειώνει η ITF στη σχετική ανακοίνωση.

Την ίδια ώρα, το IBF ζητά από τους πλοιοκτήτες και τα ναυτεργατικά σωματεία να πιέσουν τις κυβερνήσεις να παρέμβουν και να δράσουν για την ασφάλεια των ναυτικών. Η εμπόλεμη περιοχή επιχειρήσεων ήταν 12 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές της Υεμένης. Με την απόφαση της 12ης Μαρτίου επεκτείνεται η εμπόλεμη περιοχή, προκειμένου να καλύψει την προηγούμενη κηρυγμένη περιοχή υψηλού κινδύνου, η οποία περιλάμβανε το νότιο τμήμα της Ερυθράς Θάλασσας και τον Κόλπο του Άντεν, που εκτεινόταν μέχρι τις ακτές της Ερυθραίας. Η περιοχή περιλαμβάνει το στενό Bab El Mandeb, συμπεριλαμβανομένου του Maritime Security Transit Corridor – MSTC.

Πηγή: naftikachronika.gr

Μια άσκηση μπορεί να βάλει «φρένο» στη νυχτερινή συχνουρία ή νυκτουρία, επιτρέποντας στα άτομα που πάσχουν να απολαύσουν τη βραδινή τους ξεκούραση

Μια σειρά από οφέλη μπορεί να εξασφαλίσει κάποιος εντάσσοντας στη ζωή του τη γιόγκα, μια επιλογή που θα έπρεπε ίσως να υπολογίζουν και όσοι πάσχουν από νυκτουρία. Πρόκειται για το σύμπτωμα του ουροποιητικού συστήματος που αναγκάζει τον πάσχοντα να διακόψει αρκετές φορές τον βραδινό ύπνο για να ουρήσει, στερώντας του έτσι την πολύτιμη ξεκούραση.

Η νυκτουρία μπορεί να οφείλεται σε πλήθος παραγόντων, από την εγκυμοσύνη και λοιμώξεις του ουροποιητικού έως αλλαγές στην ουροδόχο κύστη και τους μύες του πυελικού εδάφους που σχετίζονται με το γήρας. Ο εντοπισμός τους θα συμβάλει ουσιαστικά στην εύρεση της κατάλληλης θεραπείας. Μια ασφαλής ωστόσο μέθοδος που εξασφαλίζει εγγυημένα αποτελέσματα σε πολλές περιπτώσεις είναι η γιόγκα και συγκεκριμένα η στάση Cat-Cow (Γάτα-Αγελάδα).

Η εν λόγω πρακτική ενδείκνυται για τη συχνουρία που προκαλεί η ένταση ή σύσφιξη των μυών του πυελικού εδάφους, περιορίζοντας έτσι τις δυνατότητες αποθήκευσης των ούρων από την ουροδόχο κύστη και την ανάγκη αποβολής τους συχνότερα, σύμφωνα με τη φυσικοθεραπεύτρια Amanda Shipley. Ασκήσεις όπως η πρακτική της στάσης Cat-Cow ενδεχομένως να δίνουν λύση -και δη σε εγκύους και ηλικιωμένες γυναίκες- ανακουφίζοντας τους υπεύθυνους για την εγκράτεια των ούρων και του εντέρου συν τοις άλλοις μύες του πυελικού εδάφους από την ένταση.

Οδηγός για την άσκηση

Όπως έχει εξηγήσει παλαιότερα στο ygeiamou, η personal trainer, Σοφία Περδίκη, κατά την εκτέλεση της άσκησης ενεργοποιείται ο κορμός μέχρι χαμηλά το ιερό οστό και, με το τέντωμα της γάτας, απελευθερώνεται η ένταση από τον λαιμό και την πλάτη.

Πηγή: ygeiamou.gr