Σε ολόκληρο τον κόσμο έχει αναπτυχθεί ένα τεράστιο κίνημα για την προστασία του περιβάλλοντος και των κινδύνων που διαμορφώνει η ανεξέλεγκτη επιχειρηματική δραστηριότητα η  οποία αποδεδειγμένα ενοχοποιείται στο όνομα της αύξησης των κερδών και οδηγούν τον πλανήτη στα όρια της απόλυτης καταστροφής.

Οι διεθνείς συναντήσεις και οι έως τώρα αποφάσεις που λαμβάνονται εκεί συνιστούν ημίμετρα και η κατάσταση οδηγείται σε ένα περιβαλλοντικό ολοκαύτωμα χωρίς ωστόσο να αγγίζει τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και τις κυβερνήσεις τους!

Ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της αδυσώπητης καταστροφής όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία των μελετών και ειδικών αφορούν τα βρώμικα Ναυτιλιακά καύσιμα.

Σε αυτόν τον κρίσιμο και νευραλγικό τομέα η χώρα μας λόγω του μεγέθους της Ναυτιλίας θα έπρεπε και όφειλε να διαδραματίσει ένα σπουδαίο ρόλο…

Δυστυχώς οι Έλληνες εφοπλιστές αναδεικνύονται και αυτή τη φορά οι θλιβεροί πρωταγωνιστές που διαρκώς βάζουν εμπόδια στη λήψη των αποφάσεων τόσο στους διεθνείς οργανισμούς όσο και σε περιφερειακό επίπεδο (ΙΜΟ- Ευρωπαϊκή Ένωση)

Υπενθυμίζουμε ότι ο πρώην Πρόεδρος της ΕΕΕ Θ. Βενιάμης στην πρώτη φάση που ήταν σε εξέλιξη η διαβούλευση και μέσα στα προτεινόμενα μέτρα ήταν η εισαγωγή στα πλοία των SCRUBBERS (σύστημα καθαρισμού καυσαερίων) και η ανάλογη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των πλοίων επικαλέστηκε τον κίνδυνο να σημειωθούν ατυχήματα στα μηχανοστάσια των πλοίων και να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή των Ναυτεργατών!!!

Αυτό και άλλα τέτοια φαιδρά και κατάπτυστα επιχειρήματα χρησιμοποίησαν στην προπαγανδιστική φαρέτρα τους ώστε να εμποδίσουν με κάθε τρόπο την νέα τεχνολογία για την μείωση των καρκινογόνων ρύπων που βγαίνει καθημερινά από τις τσιμινιέρες των πλοίων τους!

Ακολούθως συγκρότησαν ένα αντιδραστικό μπλοκ με ευκαιριακά νηολόγια και σημαίες όπως είναι Κύπρος- Μάλτα- Νησιά Μάρσαλ βάζοντας συνεχώς βέτο για την λήψη των αναγκαίων μέτρων για περιορισμό της ρύπανσης και της κατάργησης των βρώμικων Ναυτιλιακών καυσίμων.

Σε αυτή την «εθνική» γραμμή επιστράτευσαν το Μητσοτάκη και τον Πλακιωτάκη οι οποίοι αποδείχθηκαν οι πιο θερμοί οπαδοί της παράτασης στη λήψη μέτρων και αυτά να παραπεμφθούν στο αόριστο και μακρινό μέλλον…

Αποκαλυπτικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πάνω απ΄όλα έχουν τα υπερκέρδη τους!

Παρακολουθώντας καθημερινά τα ζητήματα που αφορούν την απαλλαγή των πλοίων από τα ρυπογόνα- καρκινογόνα καυσαέρια διαπιστώνουμε ότι η μια μετά την άλλη χώρα που έχει ένα υπολογίσιμο μέγεθος στη Ναυτιλία, παίρνουν και ανακοινώνουν σειρά μέτρων που σηματοδοτούν αυτή την πορεία όπως είναι: Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Γαλλία, Ιαπωνία αλλά και πολλές ακόμη μικρότερες χώρες.

Οι Έλληνες εφοπλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό επιλέγουν να υπονομεύσουν κάθε πρωτοβουλία και προσπάθεια που συντείνει στην αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού προβλήματος.

Δυστυχώς ο ασφυκτικός έλεγχος που ασκούν στα ΜΜΕ οι εφοπλιστές δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο να υπάρχει η στοιχειώδης ενημέρωση στις «οικολογικές» θέσεις τους και το μόνο που κάνουν είναι να εξυμνούν το δήθεν πατριωτικό και κοινωνικό ρόλο των μεγαλόσχημων εφοπλιστών!

Αυτή η στρατηγική των Ελλήνων εφοπλιστών δεν σχετίζεται μόνο με τα όσα διαδραματίζονται στα διεθνή forum αλλά και στις επιχειρηματικές τους επιλογές που αφορούν τα νέα ναυπήγησης ποντοπόρα πλοία..

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας  (έρευνα του ναυλομεσιτικού οίκου Xclusiv Shipbrokers Inc.) το ελληνικό εφοπλιστικό κατεστημένο επενδύει συστηματικά στα βρώμικα καύσιμα αφού το 100% των φορτηγών πλοίων που ναυπηγούν καίνε συμβατικά καύσιμα!

Το 75% στα δεξαμενόπλοια και το 60% στα LNG CARRIERS (για ευνόητους λόγους) χρησιμοποιούν άλλα εναλλακτικά καύσιμα!

Ο τυχοδιωκτισμός σε όλο το μεγαλείο του, οτιδήποτε οδηγεί σε μείωση των κερδών το απεχθάνονται και το πολεμούν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο!

Με αυτή την πολιτική και παίρνοντας υπόψιν τον αναβαθμισμένο ρόλο τους στους διεθνείς οργανισμούς ο στόχος περί μηδενικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από την λεγόμενη Ναυτιλιακή βιομηχανία και η χρήση τους για μηδέν εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα οδηγούνται τουλάχιστον για τον επόμενο αιώνα!!!

Η ευαισθητοποίηση, η οργάνωση – κινητοποίηση και η δράση των λαών της Ευρώπης και όλου του κόσμου είναι η δύναμη που μπορεί να βάλει την σφραγίδα της  να τεθούν στο προσκήνιο οι δικές τους ζωές και των νέων γενεών.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Αντιπροσωπείες των Διοικήσεων της ΠΕΝΕΝ και του ΠΣΣ-ΝΑΤ κατέθεσαν σήμερα στον χώρο του Πολυτεχνείου στεφάνια προς τιμή των αγωνιστών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που έπεσαν θύματα της φασιστικής χούντας των Συνταγματαρχών.

Δόθηκαν προχθές στη δημοσιότητα τα στοιχεία της Eurostat για το 2021 που αφορούν την επιβατική και εμπορευματική κίνηση των ευρωπαϊκών λιμανιών.

Από αυτά τα στοιχεία προκύπτει μερική ανάκαμψη στην επιβατική κίνηση των ευρωπαϊκών λιμανιών καταγράφει για το 2021 η Eurostat, έπειτα από τη συμαντική μείωση κατά 45% στον αριθμό επιβατών το 2020 εξαιτίας της πανδημίας.

Συγκεκριμένα, σε σύγκριση με το 2020, ο αριθμός των επιβατών αυξήθηκε κατά 16%, φτάνοντας τα 267,9 εκατομμύρια από 230 εκατομμύρια το 2020. Βέβαια, αυτός ο αριθμός εξακολουθεί να είναι σημαντικά χαμηλότερος από τα επίπεδα πριν από την πανδημία (-36% το 2021 σε σύγκριση με το 2019), όταν τα λιμάνια της ΕΕ κατέγραψαν 418 εκατομμύρια επιβάτες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το λιμάνι της Μεσίνας στην Ιταλία παραμένει στην κορυφή των επιβατικών λιμανιών της ΕΕ για το 2021, με 8,3 εκατομμύρια επιβάτες. Στη συνέχεια το λιμάνι του Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια κατέγραψε 8,1 εκατομμύρια επιβάτες και τρία ελληνικά λιμάνια συμπληρώνουν τη λίστα: ο Πειραιάς, τα Παλούκια Σαλαμίνας και το Πέραμα (με 5,9 εκατομμύρια επιβάτες το καθένα).

Το 2021, τα λιμάνια που βρέθηκαν στο top20 αντιπροσώπευαν πάνω από το 34% του αριθμού επιβατών στο σύνολο των κρατών – μελών της ΕΕ. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της επιβατικής κίνησης το 2021 σε σύγκριση με το 2019, με εξαίρεση δύο ιταλικά λιμάνια: το Πιομπίνο (+2%) και το Ισόλα ντ’ Ελμπα (+3%).

Ανάκαμψη και στα φορτία

Το συνολικό μεικτό βάρος των εμπορευμάτων που διακινήθηκαν στα λιμάνια της ΕΕ το 2021 υπολογίστηκε σε 3,5 δισεκατομμύρια τόνους, σημειώνοντας αύξηση 4% σε σύγκριση με το 2020. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, παρόλο που τα επίπεδα του 2021 δείχνουν σημάδια ανάκαμψης, οι αξίες εξακολουθούν να είναι ελαφρώς χαμηλότερες από τα προ  πανδημίας επίπεδα.

Η Ολλανδία παρέμεινε στην κορυφή, καθώς τα λιμάνια της χώρας διακίνησαν 590 εκατομμύρια τόνους αγαθών (+32 εκατομμύρια τόνους σε σύγκριση με το 2020). Στη σχετική λίστα ακολούθησαν η Ιταλία και η Ισπανία, με μερίδιο 14%.

Το Ρότερνταμ (435 εκατομμύρια τόνοι), η Αμβέρσα (216 εκατομμύρια τόνοι) και το Αμβούργο (111 εκατομμύρια), όλα στην ακτή της Βόρειας Θάλασσας, διατήρησαν τη θέση τους ως τα τρία κορυφαία λιμάνια της ΕΕ το 2021. Σε σύγκριση με το 2020, ο αριθμός των τόνων που διακινήθηκαν το 2021 μειώθηκε περισσότερο στον Πειραιά (-10%), στο Αλτζεσίρας στην Ισπανία (-6%) και στην Κλαϊπέντα στη Λιθουανία (-5%). Αντίθετα, αυξήθηκε στο Ζεεμπρούγκε στο Βέλγιο (+27%) και στην Κοστάντζα της Ρουμανίας  (+26%).

H Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Μια ελληνική μελέτη που βλέπει το φως της δημοσιότητας έρχεται να επιβεβαιώσει τις δυσμενέστερες προβλέψεις και για τη χώρα μας. Η Ελλάδα αναμένεται να έρθει αντιμέτωπη με συνθήκες σοβαρής ξηρασίας τα επόμενα χρόνια.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, σύμφωνα με την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», η χώρα μας, σε κάποιες περιοχές, πρόκειται να βιώσει πιο έντονα και πιο παρατεταμένα επεισόδια ξηρασίας με τη διάρκειά τους να αυξάνεται έως και κατά 4 μήνες ανά πενταετία.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το φαινόμενο θα εκδηλωθεί στο εγγύς μέλλον στις περιοχές της Ανατολικής και Κεντρικής Ελλάδας και μετά το δεύτερο μισό του αιώνα θα πλήξει τη Δυτική Ελλάδα, ενώ άκρως ανησυχητικό είναι το ότι η ξηρασία προβλέπεται πολύ έντονη σε πεδινές περιοχές αγροτικού ενδιαφέροντος, όπως στη Θεσσαλία και την Ανατολική Κρήτη.

Τα στοιχεία διαγράφουν ένα ζοφερό μέλλον: ερημοποίηση, χαμένες αγροτικές εκτάσεις, αύξηση του κινδύνου πυρκαγιάς.

Σύμφωνα με την έρευνα τόσο στο ενδιάμεσο όσο και στο χειρότερο σενάριο η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει σοβαρή ξηρασία σε πολλές περιοχές.

Η κατάσταση φαίνεται χειρότερη στο δεύτερο σενάριο και την περίοδο 2075-2100, οπότε βλέπουμε αύξηση της διάρκειας των επεισοδίων ξηρασίας στη χώρα έως 4 μήνες ανά 5ετία, όμως, ακόμη και στο ενδιάμεσο σενάριο προκύπτει ότι θα έχουμε παρατεταμένα επεισόδια κυρίως στις πεδινές περιοχές της Θεσσαλίας και της Ανατολικής Κρήτης.

Όταν οι τιμές του 12μήνου είναι εκτός των φυσιολογικών ορίων, σημαίνει ότι στην περιοχή εκείνη η ξηρασία θα αποτελεί μια παρατεταμένη και σταθερή κατάσταση ενώ οι «μη φυσιολογικές» τιμές του 6μήνου αντιπροσωπεύουν πιο μεταβαλλόμενες, εποχικές συνθήκες ξηρασίας.

Και οι δύο δείκτες έδειξαν αυξημένη σοβαρότητα της κατάστασης με τον 12μηνο δείκτη να εκπέμπει σήμα κινδύνου για τις Κυκλάδες, για την Κρήτη, τη Νότια Πελοπόννησο, τη Δυτική Ηπειρωτική Ελλάδα, την Κεντρική Μακεδονία και τη Θράκη την τελευταία 25ετία του αιώνα και εφόσον επικρατήσει το δυσμενέστερο σενάριο για την κλιματική αλλαγή.

Αντιθέτως, ο δείκτης του 6μήνου εμφανίζει μια διαφοροποίηση: από τις τιμές του προκύπτει ότι στο κοντινό μέλλον, δηλ. την περίοδο 2025- 2050, θα υφίστανται περιοδικά παρατεταμένα επεισόδια ξηρασίας οι περιοχές του κεντρικού και ανατολικού τμήματος της χώρας, όπου την περίοδο εκείνη αναμένεται μια πολύ σημαντική μείωση των βροχοπτώσεων, της τάξεως του 50%. Στο μακρινό μέλλον φαίνεται ότι θα επηρεαστούν κατά τον ίδιο τρόπο η Δυτική Ελλάδα και η Κρήτη» εξηγεί η φυσικός και συνεργάτις του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικών Ερευνών του Ινστιτούτου ΙΠΡΕΤΕΑ του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», Νάντια Πολίτη.

Πηγή: enikos.gr