Η  Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι ο κεντρικός στόχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) είναι η σταθερότητα των τιμών, παρέχοντας  παράλληλα στην Ένωση υποστήριξη για τις ασκούμενες οικονομικές πολιτικές.

Στο  πλαίσιο  αυτό,  η  δραστηριότητα  των  Κεντρικών  Τραπεζών επικεντρώνεται, όπως  προκύπτει  εκ  του  αποτελέσματος, στην   μείωση  του  πληθωρισμού  με  την  αύξηση  των  επιτοκίων, όταν  βέβαια  αυτός,  είναι  πληθωρισμός  ζήτησης. Όταν  όμως  ο  πληθωρισμός, όπως στις  μέρες  μας,  είναι  πληθωρισμός  προσφοράς,  τότε, σύμφωνα  με  τα  μέχρι  τώρα  αποτελέσματα, η  Ευρωπαϊκή  Κεντρική  Τράπεζα (ΕΚΤ)  δυσκολεύεται   με  την  αύξηση  των  επιτοκίων  να  επιτύχει  τον  Καταστατικό   στόχο  της  σταθερότητας  των  τιμών  στην  ευρωζώνη.

Στις  συνθήκες  αυτές  η  Ευρωπαϊκή  Κεντρική  Τράπεζα (ΕΚΤ) θεωρούσε  από  την  αρχή   της  εμφάνισης  του  πληθωρισμού  στην  ευρωζώνη  ότι  το  πληθωριστικό  φαινόμενο  θα  είναι  προσωρινά  διατηρούμενο  για  κάποιο  χρονικό (Chr.Lagarde,2022), όχι  όμως, όπως  εξελίσσεται,  μικρό  διάστημα. Όμως,  οι  πολεμικές  συγκρούσεις (24/2/2022)  της  Ρωσίας  στην  Ουκρανία  με  παρενέργειες, μεταξύ  των  άλλων,  στην  ραγδαία  αύξηση  των  τιμών,  ιδιαίτερα  των  ενεργειακών  προϊόντων  και  των  τροφίμων,  οδήγησε  την  ΕΚΤ  στην  αναθεώρηση  της  εκτίμησης  της  για  την  πορεία  του  πληθωρισμού  στην  ευρωζώνη,  σε  βαθμό  που  αποφασίζει  την  αλλαγή   του  προσανατολισμού  της  ασκούμενης  νομισματικής  πολιτικής  στην  ζώνη  του  ευρώ.

Έτσι,  μετά  από  αρκετά  χρόνια  πολιτικής  χαμηλών  επιτοκίων, οι  Κεντρικές  Τράπεζες  σε  διεθνές  επίπεδο,  με  εξαίρεση  την  Τράπεζα  της  Ιαπωνίας,  επέλεξαν  την  αυστηροποίηση-σύσφιξη  της  νομισματικής   τους  πολιτικής  (αύξηση  των  επιτοκίων). Έτσι,  μετά  από  διαδοχικές  αυξήσεις   που  αποφάσισε  η  ΕΚΤ  το  επιτόκιο  σήμερα (Νοέμβριος 2022)  για  κύριες  πράξεις  νομισματικής πολιτικής  ανέρχεται  στο  2%  στην  ζώνη  του  ευρώ,  ενώ  το  επιτόκιο  καταθέσεων  ανέρχεται  στο  1,5%,  με  προοπτική  περαιτέρω αυξήσεων  κατά  το  επόμενο  σύντομο  χρονικό  διάστημα.

Παράλληλα, ερμηνεύοντας τα στατιστικά  στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (11/11/2022) η ευρωζώνη και τα κράτη – μέλη θα συναντηθούν με ένα  στασιμοπληθωριστικό  και  υφεσιακό  πλαίσιο (αύξηση  ΑΕΠ  3,2%  το  2022, 0,3%  το  2023  και  1,6%  το  2024  και  επίπεδο  πληθωρισμού 8,5%  το  2022,  6,1%  το  2023  και  2,4%  το  2024), αλλά  και  με  την  ενεργειακή  φτώχεια  και  την  επισιτιστική  ανασφάλεια. Από  την  άποψη  αυτή  αξίζει  να  σημειωθεί  ότι  τον  Οκτώβριο  του  2022  στην  ζώνη  του  ευρώ  η  συμβολή  των τιμών  της  ενέργειας  στον  πληθωρισμό ανήλθε  σε  4,5  μονάδες  και  των  τιμών  των  τροφίμων  στον  πληθωρισμό  ανήλθε  σε  2,6  μονάδες, γεγονός  που  αναδεικνύει  ότι  οι  δύο  αυτές  συνιστώσες  αντιπροσώπευαν  περισσότερο  από  τα  2/3  του  επιπέδου  του  πληθωρισμού (Christophe Blot, Alternatives Economiques, 21/11/20220.

Με  βάση  τα  δεδομένα  αυτά   το  ερώτημα  που  προκύπτει  είναι  εάν  η  αύξηση  των  επιτοκίων  από  την  ΕΚΤ  θα  επιδράσει  πτωτικά  σ’ αυτές  τις  δύο  βασικές  συνιστώσες  του  πληθωρισμού, σε  βαθμό  που  να  επιτευχθεί  η   μείωση  και  η  σταθερότητα  των  τιμών   καθώς  και  η  αντιμετώπιση  της  κρίσης  του  κόστου  ζωής  που  πλήττει  τους  ευρωπαίους  πολίτες.

Από  την   άποψη   αυτή  είναι  ενδιαφέρον  να  σημειωθεί  ότι  η  αύξηση  των  επιτοκίων  από  την Ομοσπονδιακή  Τράπεζα  των  Ηνωμένων  Πολιτειών  αναμένεται, στον  βαθμό  που  την  αφορά,  να  συμβάλλει  στην  μείωση  και  την  σταθερότητα  των  τιμών,  δεδομένου  ότι  ένα  μέρος  του  πληθωρισμού  στις  ΗΠΑ  συνδέεται,  σε  αντίθεση  με  την  ευρωζώνη,  με  την  αύξηση  της  ζήτησης  ως  αποτέλεσμα  των  διευρυμένων  εισοδηματικών  ενισχύσεων  των  νοικοκυριών  και  των  επιχειρήσεων  κατά   την  περίοδο  της  πανδημίας  του  Covid-19.

Αντίθετα, η  Ευρωπαϊκή  Κεντρική Τράπεζα  (ΕΚΤ)   με  την  αύξηση  των  επιτοκίων  επιδιώκει   την  μείωση της  κατανάλωσης  και  των  επενδύσεων,   κινούμενη  στον  άξονα  του  πληθωρισμού  ενάντια  στον  πληθωρισμό,  με  τίμημα, μεταξύ  των  άλλων,  τον  έλεγχο  των  πληθωριστικών  πιέσεων  διαμέσου  της  ύφεσης, της  μείωσης  της  ζήτησης, της  παραγωγής, της  αύξησης  της  ανεργίας, της  λιτότητας  και  της  επιδείνωσης  της  αγοραστικής  δύναμης  των  καταναλωτών  και  των  επιχειρήσεων.

Όμως  μία τέτοια  προοπτική  απομακρύνει,  μεταξύ  των  άλλων,  την  ευρωζώνη  και  τα  κράτη-μέλη  από  έναν  σύντομο  χρόνο  επιστροφής  στα  ουδέτερα  επίπεδα (1%-2%)  πληθωρισμού  καθώς  και  σ’ ένα  υψηλό  ρυθμό   ανάκαμψης, αύξησης της  βιομηχανικής  και  αγροτικής  παραγωγής, αύξησης  της  απασχόλησης, των  εισοδημάτων,   της  αγοραστικής  δύναμης, των  κοινωνικών  δαπανών, κ.λ.π., με ό,τι  αυτό  αρνητικά  συνεπάγεται  για  την  αποκατάσταση της  εφοδιαστικής  αλυσίδας, των  μεταφορών, του  βιοτικού  επιπέδου και της κοινωνικής  συνοχής    διαμέσου  πολύπλευρων  και  στοχευμένων  πολιτικών  αντιμετώπισης  των  ανισοτήτων. Επιπλέον, η  πρόβλεψη  της  ύφεσης στην  Ευρώπη   και  τα  υψηλότερα  επιτόκια  στις  ΗΠΑ  ενεργοποιεί  την  προσέλκυση  κεφαλαίων  προς  τις  Ηνωμένες  Πολιτείες. Παράλληλα,  η  υποτίμηση   του  ευρώ  προσθέτει  στον  εγχώριο,  τον  εισαγόμενο  πληθωρισμό ( π.χ.εισαγωγές  πετρελαίου,  υγροποιημένου  αερίου, τεχνολογικών  προϊόντων,κ.λ.π. που  πληρώνονται σε  δολλάρια) (Frederik Ducrozet, Jesabel Couppey-Soubeyran, Alternatives Economiques, 13/9/2022).

Κατά  συνέπεια,  η  αποτροπή  συνθηκών  επιβράδυνσης  και  ύφεσης  στην  ευρωζώνη,  συνηγορεί  προς  μία   επιλογή  σταδιακής  αποκλιμάκωσης  των  αυξήσεων  και  του  επιπέδου  των  επιτοκίων  από την  ΕΚΤ (ομαλοποίηση  της  νομισματικής  πολιτικής,  αποφυγή  του  κινδύνου  χρηματοπιστωτικής  αστάθειας, περιορισμός  της  πυροδότησης  πληθωριστικής  σπείρας- Christophe Blot, 21/11/22),   με  ταυτόχρονο  ευρωπαϊκό  προσανατολισμό  των  δημόσιων  δαπανών  στην  ποσοτική  και  ποιοτική  ανάπτυξη  της  προσφοράς  ενέργειας (έρευνα  και  εξόρυξη  υδρογονανθράκων, υποδομές, ανανεώσιμες  πηγές  ενέργειας,  δίκτυα, τερματικοί  σταθμοί, κ.λ.π.), προκειμένου  η  ευρωπαϊκή  οικονομία  να  απομακρυνθεί  οριστικά  και  στρατηγικά  από  την  ενεργειακή  φτώχεια,  την  επισιτιστική  ανασφάλεια  και  την εφοδιαστική  δυστοπία.

Πηγή: kommon.gr

Η μεγαλύτερη λεηλασία στην ιστορία του ασφαλιστικού μας συστήματος.

Ο νόμος Κατρούγκαλου (4387/2016) που ψήφισε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ (και τον οποίο πρόσφατα υπερασπίστηκε σε συνέντευξη του ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ) αποδεικνύεται ο πιο καταστροφικός για τους συνταξιούχους της χώρας μας, ακόμη και ολόκληρης της Ευρώπης!

Δεν πρόκειται για ένα ακόμη νόμο που επιχείρησε κάποιες αλλαγές, πρόκειται για νόμο που επέφερε ριζικές ανατροπές, τις χειρότερες στην εκατοντάχρονη πορεία του θεσμού της κοινωνικής ασφάλισης.

Ο νόμος Τσίπρα – Κατρούγκαλου, αποτελεί την επιτομή μιας κοινωνικής σφαγής σε βάρος των εκατομμυρίων συνταξιούχων της χώρας μας!

Είναι η εφαρμογή του δόγματος της πιο ακραίας μορφής φιλελευθερισμού και συμπυκνώνει ό,τι χειρότερο και βάρβαρο σε κοινωνικό επίπεδο!

Αυτός ο νόμος έχει επίσης ως χαρακτηριστικό στοιχείο και αποτελεί το όχημα της μεταφοράς πλούτου ως εισπρακτικός- φορομπηχτικός μηχανισμός από τους συνταξιούχους στο κράτος και στους τοκογλύφους δανειστές!

 Η κατάργηση του (μαζί και των υπολοίπων) πρέπει να αποτελεί κεντρική προτεραιότητα τόσο εργαζομένων όσο και συνταξιούχων αφού η διατήρηση του θα αποτελεί και στο μέλλον το νόμο – μηχανή για τη φτωχοποίηση της κοινωνίας μας.

Ο νόμος Κατρούγκαλου έχει οδηγήσει στα χρόνια 2016- 2022 σε απώλεια από τους συνταξιούχους στο τερατώδες ποσόν των 75 δις ευρώ!!!

*Πηγή στοιχείων ΕΝΥΠΕΚΚ

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ εκφράζει την συμπαράσταση της στους Ναυτεργάτες των ρυμουλκών- Ναυαγοσωστικών πλοίων και την απόφαση τους να κατέλθουν σε 48ωρη Πανελλαδική απεργία στις 7- 8 Δεκέμβρη 2022.

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανή και απαράδεκτη απαίτηση των πλοιοκτητών που επιχειρούν μέσω των διαπραγματεύσεων για την ανανέωση της ΣΣΕ την ριζική ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων.

Συγκεκριμένα αξιώνουν:

• -Εργασία έως και πέντε συνεχή 24ωρα την εβδομάδα και τις άλλες δυο ημέρες αποδοχή έως και δυο 12ωρα (με αναπαύσεις εντός των πλοίων)!
• -Επίσης ζητούν την κατάργηση της βάρδιας που ήταν κοινή συμφωνία του Σωματείου με τους πλοιοκτήτες!
• -Ταυτόχρονα αρνούνται μια σειρά δίκαιων και ώριμων αιτημάτων των Ναυτεργατών ενώ αγνόησαν και την εξώδικη πρόσκληση του Σωματείου που είχε σκοπό την αντιμετώπιση των αιτημάτων.

Απαιτούμε την υπογραφή της ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις και την ικανοποίηση των δίκαιων Ναυτεργατικών διεκδικήσεων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Διαστάσεις ανοιχτής και δημόσιας σύγκρουσης προκάλεσε η προκλητική νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης που αφορά το νέο συνυποσχετικό που υπέγραψε με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (εκπροσωπούν τα πλοία της ποντοπόρου Ναυτιλίας) και με το οποίο στην ουσία μειώνεται η φορολογική συνεισφορά των μεγαλοεφοπλιστών στα δημόσια έσοδα!

Το γεγονός αυτό προξένησε την άμεση και έντονη αντίδραση της Ένωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών Ναυαγοσωστικών Πλοίων η οποία στην ανακοίνωση της καταγγέλλει ότι η «πρόθεση της κυβέρνησης είναι (με το αναφερόμενο μέτρο) να δημιουργήσει δυο κατηγορίες πλοιοκτητών, τους ευνοούμενους και εκείνους της Β΄ Κατηγορίας»!

Επιπλέον κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ζητά από τους πλοιοκτήτες των ρυμουλκών να «πληρώσουν τέλος ανάλογο με την ιπποδύναμη και φόρο επί των μερισμάτων με ποσοστό που δεν προσδιορίζει, ενώ για τους εφοπλιστές της ποντοπόρου Ναυτιλίας η φορολογία είναι σαφώς προσδιορισμένη στο 5% του όποιου ποσού αποφασίσουν να εισάγουν στην Ελλάδα οι εφοπλιστές! Ενώ για τους μικρούς εφοπλιστές το αφήνει στην εφαρμογή των γενικών διατάξεων».

Σχετική καταγγελία για το επαίσχυντο και πολιτικά αισχρό συνυποσχετικό Κυβέρνησης- ΕΕΕ έχει κάνει η ΠΕΝΕΝ και την οποία απέστειλε στη Βουλή για την ενημέρωση της θέσης της στα πολιτικά κόμματα (δείτε εδώ).

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ