Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ανδρική γονιμότητα: Ποιες τροφές να προτιμήσετε και ποιες να αποφύγετε
Πώς η διατροφή μπορεί να επηρεάσει την ανδρική γονιμότητα;

Η γονιμότητα επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες και αυτό ισχύει τόσο για την γονιμότητα της γυναίκας, όσο και του άντρα. Μεταξύ αυτών και η διατροφή.
Διατροφή και ανδρική γονιμότητα
Σίγουρα έχετε ακούσει τη φράση «είμαστε ό,τι τρώμε», η οποία ισχύει και για τη γονιμότητα του άνδρα. Σύμφωνα με έρευνες η υγιεινή διατροφή ενισχύει την ποιότητα και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων του άντρα, ενώ η κατανάλωση junk food ή τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και λιπαρά έχει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Υπάρχουν τροφές υψηλής διατροφικής αξίας η κατανάλωση των οποίων φαίνεται να έχει ακόμα πιο θετική επίδραση στην ανδρική γονιμότητα. Αυτές είναι:
Στρείδια
Υπάρχει λόγος που τα στρείδια συγκαταλέγονται στις αφροδισιακές τροφές. Η ποσότητά τους σε ψευδάργυρο είναι αρκετά μεγαλύτερη από αυτήν άλλων τροφών, και ο ψευδάργυρος είναι ένα συστατικό που ενισχύει την κινητικότητα και την ποιότητα των σπερματοζωαρίων.
Εναλλακτικές τροφές που περιέχουν ψευδάργυρο είναι το βοδινό κρέας, τα πουλερικά, τα γαλακτοκομικά, οι ξηροί καρποί, τα δημητριακά ολικής άλεσης και τα φασόλια.
Φρούτα και λαχανικά
Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά τα οποία προστατεύουν το σπέρμα από κυτταρική βλάβη. Επίσης, περιέχουν βιταμίνη Ε και C, οι οποίες αυξάνουν την κινητικότητα και την ποσότητα των σπερματοζωαρίων.

Πλούσια σε βιταμίνη Ε είναι τα μάνγκο, τα αβοκάντο και τα πράσινα λαχανικά όπως το σπανάκι και το μπρόκολο. Βιταμίνη C περιέχουν τα πορτοκάλια, οι ντομάτες και τα γκρέιπφρουτ. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα όσπρια και αρκετά φρούτα είναι επίσης πλούσια σε φολικό οξύ το οποίο ανήκει στις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Σούπερ θρεπτικό και με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, E και φολικό οξύ είναι και η γλυκοπατάτα.
Ξηροί καρποί
Έρευνες δείχνουν ότι οι ξηροί καρποί μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην ποσότητα και τη λειτουργία του σπέρματος. Τα καρύδια, πιο συγκεκριμένα θεωρούνται ότι ενισχύουν τη γονιμότητα και αυτό γιατί είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και καλά λιπαρά ωμέγα-3.

Άλλοι ξηροί καρποί πλούσιοι σε αντιοξειδωτικά είναι τα αμύγδαλα, τα πεκάν και τα φουντούκια.
Σπόροι κολοκύθας, chia και άλλοι
Οι σπόροι κολοκύθας έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία μπορούν βελτιώνουν την ποιότητας του σπέρματος.
Πλούσια σε ωμέγα-3 είναι επίσης τα: λιναρόσπορος, σπόροι chia, ηλιόσπορος. Περιέχουν επίσης βιταμίνη Ε και άλλα αντιοξειδωτικά που βελτιώνουν την ποσότητα και της κινητικότητα του σπέρματος.
Χυμός ρόδι
Το ρόδι είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και μελέτες που έχουν γίνει σε ζώα δείχνουν ότι είναι πιθανό να ενισχύει την ανδρική γονιμότητα, κάτι που όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι ισχύει και για τους ανθρώπους. Σε κάθε περίπτωση το ρόδι είναι ένα φρούτο με υψηλή διατροφική αξία και πλούσιο σε βιταμίνες, αντιοξειδωτικά και μέταλλα, συνεπώς, σίγουρα δεν κάνει κακό να το εντάξετε στη διατροφή σας.

Ψάρια πλούσιο σε λιπαρά
Το σπέρμα ενός γόνιμου άνδρα περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων σε σχέση με το σπέρμα ενός υπογόνιμου άντρα. Για να αυξήσετε την πρόσληψη σε ωμέγα-3 εντάξτε στη διατροφή σας λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, η ρέγκα και οι σαρδέλες.
Ποιες τροφές να αποφεύγετε
Όπως υπάρχουν τροφές που ενισχύουν την ανδρική γονιμότητα, έτσι υπάρχουν και εκείνες που έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα.
Αποφύγετε
- -Junk food. Τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε κακά λιπαρά, ζάχαρη είναι επιβλαβή για την ποιότητα του σπέρματος.
- -Ψάρια με υψηλή περιεκτικότητα σε υδράργυρο. Ο υδράργυρος έχει συσχετιστεί με την ανδρική και τη γυναικεία υπογονιμότητα. Ψάρια πλούσια σε υδράργυρο είναι ο ξιφίας, το σκουμπρί και ο τόνος.
- -Ροφήματα με υψηλή περιεκτικότητα σε καφεΐνη και αλκοόλ
- -Σόγια
- -Γαλακτοκομικά πλούσια σε λιπαρά
- -Επεξεργασμένο κρέας
Πηγή: mothersblog.gr
Πηγή: onmed.gr
Κινητοποίηση εκπαιδευτικών στις 15 Δεκέμβρη

Σε κινητοποίηση καλούν τα μέλη τους οι Ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών την Πέμπτη 15, Δεκέμβρη. Η ΔΟΕ, ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΟΙΕΛΕ προγραμματίζουν συγκέντρωση στις 12:00 στα Προπύλαια και πορεία προς το υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.
«Το σχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2023 δεν προβλέπει καμία αύξηση στους μισθούς μας, δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων, συνεχίζει την υποχρηματοδότηση της Παιδείας και της Υγείας», αναφέρει η ανακοίνωση.
Μεταξύ άλλων, ζητούν «άμεση καταβολή δώρου Χριστουγέννων, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, αυξήσεις στους μισθούς, άμεση μονιμοποίηση όλων των νεοδιορισμένων που συμπληρώνουν τη διετία, εξίσωση του ωραρίου των νηπιαγωγών και των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε ολιγοθέσια Δημοτικά με αυτό των υπόλοιπων εκπαιδευτικών και κατάργηση των νόμων 4692/20, 4823/21, που οδηγούν στην κατηγοριοποίηση των σχολείων».
Πηγή: efsyn.gr
Δεκέμβρης ΄08, ρωγμή στην κανονικότητα της αστικής κυριαρχίας

Οι μέρες του Αλέξη
Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου αποτέλεσε την αφορμή για να εκδηλωθεί η μαζικότερη και εντονότερη εξέγερση των τελευταίων ετών στη χώρα μας. Ο Δεκέμβρης διεμβόλισε το σύνολο του κοινωνικού ιστού. Η εκπυρσοκρότηση του όπλου ακούστηκε σε όλους τους καταπιεσμένους και η σφαίρα καρφώθηκε στην καρδιά μιας γενιάς, καθοριστικό για την διαμόρφωση της πολιτικής και κοινωνικής της ταυτότητας για το μέλλον. Μαθητές εκείνης της εποχής σημαδεύτηκαν από το γεγονός και πρωτοστάτησαν στον αγώνα. Η νεολαία της εκπαίδευσης στο πρόσωπο του Γρηγορόπουλου βλέπει την πιο ωμή και αποκρουστική όψη της καθημερινής «δολοφονίας» της νέας γενιάς στα σχολεία και τα πανεπιστήμια των καταναγκασμών, της εξετασιομανίας, της εκμηδένισης της δημιουργικότητας, του ελεύθερου χρόνου, της αβέβαιης προοπτικής. Το μαθητικό κίνημα οργανώθηκε με συνελεύσεις και συντονιστικά καλώντας σε μεγάλες πορείες, σε όλες τις πόλεις, που στηρίχτηκαν από όλη την αγωνιζόμενη νεολαία. Συνδέθηκε με το φοιτητικό και εργατικό κίνημα στους δρόμους και τις διεκδικήσεις. Η μαχητικότητα εκείνων των κινητοποιήσεων ήταν προμήνυμα των αγώνων του μαζικού κινήματος, που ακολούθησαν, ενώ έδωσαν εμπειρία για την οργάνωση των αγώνων των μαθητών από κει και πέρα.
Για μια ολόκληρη γενιά μαθητών ο Δεκέμβρης δεν τέλειωσε εκείνες τις ημέρες. Άφησε πίσω του νέους και νέες, που έμαθαν να αμφισβητούν και να αγωνίζονται. Πολλοί μαθητές άρχισαν τότε να ψάχνονται, να διαβάζουν, να μην καταπίνουν αμάσητα τα δελτία των 8. Τα συνθήματα κραυγής-καταγγελίας της νέας γενιάς σε δρόμους γεμάτους δακρυγόνα, κόκκινες και μαύρες σημαίες, που φώναζαν «Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων», «Στις τράπεζες λεφτά-στη νεολαία σφαίρες», «Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει», «Μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι» τους έμαθε πως δεν μπορούν να αφήσουν το μέλλον τους στα χέρια κανενός. Γι’ αυτό από τότε συνεχίζουν κάθε 6η Δεκέμβρη να οργανώνουν και τη δική τους μεσημεριανή πορεία, πλαισιωμένη από μαθητές και φοιτητές.
Οι κοινωνικές εξεγέρσεις του χτες είναι πυξίδα για τους αγώνες του αύριο (Σύνθημα στους τοίχους της Αθήνας μετά τον Δεκέμβρη ’08)

Ο Δεκέμβρης έχει σημαδευτεί εδώ και 14 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη και την εξέγερση που ακολούθησε μετά. Τον Δεκέμβρη του ‘08 δεν θα είναι η πρώτη φορά που καταλαμβάνονται δρόμοι και δημόσια κτίρια, αλλά θα είναι από τις ελάχιστες φορές που καταλαμβάνονται τόσο μαζικά και συντονισμένα. Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν η αφορμή για την εκδήλωση μιας συσσωρευμένης οργής, απέναντι σε μια κοινωνία που υποσχόταν πολλά και έδινε ελάχιστα.
Στις παρυφές της οικονομικής κρίσης που δεν είχε ακόμα ξεσπάσει πλήρως στη χώρα μας, στον απόηχο των κινημάτων του ’06-07, κάτι φαινόταν να βράζει στην κοινωνία. Μαθητές, φοιτητές, όλη η νεολαία βρίσκεται στους δρόμους, ενάντια στην καταστολή και την αστυνομοκρατία όσο και στην ίδια την κυβέρνηση της ΝΔ και την αντιλαϊκή πολιτική της. Ενάντια στη σαπίλα ενός συστήματος που τσακίζει τα όνειρα της νέας γενιάς. Χαρακτηριστικό είναι το σύνθημα «Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες». Έτσι, καταλείφθηκαν εκτός από το Πολυτεχνείο, η Νομική και η ΑΣΟΕΕ με σκοπό να μετατραπούν σε κέντρα αντιπληροφόρησης. Εκείνη την περίοδο και τη χρονιά που ακολούθησε ενορχηστρώθηκε η εικόνα του κέντρου «έρμαιου» στα χέρια των διαδηλωτών, οι οποίοι σύμφωνα με το κράτος και τα ΜΜΕ ήταν επικίνδυνοι για την ασφάλεια των πολιτών. Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος δικαιολογούσε κάθε χρήση βίας και καταστολής, κάθε παράλογη εκτός νόμου προσαγωγή και σύλληψη, προσπαθώντας να επισκιάσει μια εξέγερση, η οποία μετασχημάτισε αποφασιστικά τον χώρο της πόλης και έθεσε μερικά πραγματικά χρήσιμα ερωτήματα σε σχέση με τη ζωή στην ελληνική μητρόπολη στις απαρχές της κρίσης.
Εκείνες οι μέρες, οι μέρες του Αλέξη, συνιστούν μια ρωγμή στην «κανονικότητα», μια ευθεία αμφισβήτηση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων και όχι άδικα. Το πολιτικό σύστημα παρακολουθεί τις εξελίξεις με αμηχανία. Μία ολόκληρη γενιά ριζοσπαστικοποιείται στις μάχες του Δεκέμβρη. Παρότι χαρακτηρίζεται η εξέγερση ως «υπόθεση νεολαίας», το εργατικό κίνημα παίρνει θέση, πραγματοποιούνται εργατικά συλλαλητήρια, στάσεις εργασίας, πανεκπαιδευτικές διαδηλώσεις. Αυτή η σημαντική περίοδος άφησε πολιτικές παρακαταθήκες για τους επόμενους αγώνες και τα κινήματα. Άφησε ερωτήματα ανοιχτά. Τι ήταν η εξέγερση του Δεκέμβρη; Η αρχή ενός τέλους όπως έγραψαν κάποιοι; Από πού ήρθε, θα μπορούσε να επαναληφθεί;
Μεσολάβησαν 14 χρόνια πυκνού ιστορικού χρόνου με γεγονότα που φαντάζουν πολύ πιο σημαντικά από την εξέγερση του ‘08. Κρίση, πανδημία, απαντήσεις σε αυτή, Occupy, πλατείες, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τώρα ΝΔ, δημοψήφισμα, εξέγερση στη Χιλή, στο Ιράν, Black Lives Matter, πόλεμος Ουκρανίας – Ρωσίας. Όλα αυτά μοιάζουν να καθιστούν τον Δεκέμβρη μια απλή στιγμή στη συνέχεια γεγονότων και συμβάντων, ο οποίος ακολούθησε ύστερα από άλλα.
Υπάρχει λόγος να επανερχόμαστε σε αυτή την κουβέντα;
Έχει νόημα να κρατάμε ανοιχτή αυτή τη συζήτηση και να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε, καθώς τα ερωτήματα που έθεσε ο Δεκέμβρης φαίνεται πως επανέρχονται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε περίοδο που διανύουμε.
Οι αυθόρμητες αντιδράσεις των λαϊκών στρωμάτων πάντα θα εμφανίζονται και θα ξεσπούν με διάφορες μορφές όσο υπάρχει η πάλη των τάξεων και ειδικά στη σημερινή εποχή με τις αντιθέσεις και τις ανισότητες να εντείνονται. Αυτή τη στιγμή, ο καπιταλισμός μπορεί να υποσχεθεί μόνο φτώχεια, περιβαλλοντική καταστροφή, πολέμους και μετανάστευση για τους από κάτω. Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση διεθνώς ή με αφορμή συγκεκριμένα περιστατικά δίνουν εναύσματα και τροφοδοτούν τέτοιες εξεγέρσεις σαν του Δεκέμβρη. Η συμβολή του διαδικτύου και των ψηφιακών μέσων είναι αξιοσημείωτη στη σύγχρονη εποχή.
Η πανδημία φαίνεται πως έβαλε έναν μεγεθυντικό φακό πάνω από πράγματα και καταστάσεις που είχαν συσσωρευτεί μετά από τόσα χρόνια κρίσης. Μιας κρίσης που είναι δομική για το σύστημα και δεν μπορεί να ξεπεραστεί με μεταρρυθμίσεις και επιμέρους αλλαγές. Η νεολαία δείχνει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο πως δεν μπορεί να ζει έτσι όπως προσπαθούν να της επιβάλλουν. Πολλά είναι τα παραδείγματα όπου δείχνει τις αντιστάσεις της και διεκδικεί στο σήμερα, ειδικά μετά τα πολλαπλά lockdown.
Παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας δίνει τον τόνο και διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον στην εργασία και στις συνθήκες που εργάζεται, διεκδικεί ελεύθερους χώρους και ελεύθερες γειτονιές. Από τις διαδηλώσεις «ΠΟΝΑΩ» στις γειτονιές ενάντια στην αστυνομική βία με τον ξυλοδαρμό νέου στη Ν. Σμύρνη, τις μαζικές παραιτήσεις σε ΗΠΑ και Κίνα, την προσπάθεια να οργανωθεί ο αγώνας των εργαζομένων από τα κάτω, όπου κυρίως νέοι εργαζόμενοι συζητούν στις αποθήκες της Amazon και στις τουαλέτες των Starbucks πώς να φτιάξουν σωματείο, την απεργία της e-food και της COSCO, τη συναυλία στο ΑΠΘ με χιλιάδες κόσμου και τις πορείες ενάντια στην Πανεπιστημιακή αστυνομία, τις απεργιακές διαδηλώσεις στη Γαλλία, τη μαζική απεργία στις 9 Νοέμβρη που διαδήλωσε ενάντια στην ακρίβεια, την κρίση και τις εργασιακές συνθήκες μέχρι και τον αγώνα των κατοίκων των Εξαρχείων, φαίνεται πως ξεσπούν αντιστάσεις που μένουν ανολοκλήρωτες. Αντιδράσεις που απαιτούν να φύγει η βαρβαρότητα που δημιουργεί η αβεβαιότητα της επόμενης μέρας, βρίσκοντας νέους, ποικιλόμορφους τρόπους.
Όλα τα εξεγερτικά ξεσπάσματα θέτουν ερωτήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας και ζητούν απαντήσεις, συνειδητά ή ασυνείδητα, οι οποίες δεν είναι εύκολες, ούτε προφανείς. Υπάρχει η ανάγκη αυτές οι αντιστάσεις να μαζικοποιηθούν, να ριζώσουν σε κάθε γειτονιά και χώρο εργασίας και να οικοδομήσουν δεσμούς αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας ανάμεσα στην πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία, να ιεραρχούν την ικανοποίηση «μακροπρόθεσμων» συμφερόντων, δίνοντάς τους διατύπωση σε άμεσα επιμέρους αιτήματα ή σε μια συγκεκριμένη στρατηγική. Διότι, σε τελική ανάλυση, παρά τη σημασία που δημιουργεί ένα ξέσπασμα ενός κινήματος τη δεδομένη στιγμή και την αναταραχή που προκαλεί, το κυρίαρχο ζήτημα είναι το μέγεθος της ρήξης που προξενούν εντός του πολιτικού συστήματος για να πραγματοποιήσουν τα αιτήματα τους, χωρίς φόβο να παρθούν πίσω. Με άλλα λόγια, το κρίσιμο ζήτημα είναι ο πολιτικός αντίκτυπος της συλλογικής δράσης και η δυνατότητα των κοινωνικών κινημάτων να εκμεταλλεύονται τις κατάλληλες πολιτικές ευκαιρίες.

Παρότι η φράση του Α. Γκράμσι πως «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων» φαίνεται προφητική και επίκαιρη για την εποχή που ζούμε, οι συγκλονιστικές εξεγέρσεις ανά τον κόσμο και η δυναμική του λαού δίνει μηνύματα αποφασιστικότητας και δόσεις ελπίδας για το μέλλον.
Το δημιουργικό πολιτιστικό αποτύπωμα του Δεκέμβρη

Κάθε πραγματικό κίνημα επιφέρει, μαζί με άλλα, μια πολιτισμική τομή στο κυρίαρχο τοπίο. Ο Δεκέμβρης του ’08 άφησε τις δικές του πολιτισμικές προεκτάσεις, αρκετά σημαντικές όσο και τα πολιτικά και κοινωνικά στοιχεία που ανέδειξε. Χάρισε εφόδια για τη συγκρότηση ενός πράγματι αγωνιστικού-χειραφετητικού πολιτισμού και ανέδειξε αναγκαίες τομές που θα πρέπει να γίνουν μελλοντικά.
Οι πολιτιστικές δράσεις και η καλλιτεχνική δημιουργία του Δεκέμβρη μάς ακολουθούν μέχρι και σήμερα. Η εξέγερση έδρασε καταλυτικά στην απότομη μετατόπιση πολιτιστικών ρευμάτων στη νέα γενιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μουσική της νέας γενιάς, με συναυλίες αλληλεγγύης στον αγώνα αλλά και δημιουργία νέων τραγουδιών συγκεκριμένα για τον Αλέξη. Συγκροτήματα έκαναν στροφή στον πολιτικό στίχο και πήραν θέση σε μια κοινωνία που φλεγόταν, όπου μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να τοποθετούνται για κοινωνικά ζητήματα. Τα ακροατήρια μουσικών ειδών, που παραδοσιακά εξέφραζαν τις ανησυχίες της νεολαίας και είχαν ταξική καταγωγή, μαζικοποιήθηκαν. Ο στίχος και η μουσική αυτών των ειδών (κυρίαρχα hip hop, punk) αποτέλεσαν επί της ουσίας το μεγαλύτερο όπλο «αφήγησης» της εξέγερσης από πρώτο χέρι. Βέβαια, η καλλιτεχνική έκφραση δεν περιορίστηκε μόνο στη μουσική. Οι ζωγραφιές σε δημόσιους χώρους, τα συνθήματα σε τοίχους, τα graffiti και τα stencil ομόρφυναν το κέντρο της Αθήνας και τις γειτονιές και ακόμα και αν τα περισσότερα έχουν σβηστεί, το αποτύπωμα τους στο χώρο έχει παραμείνει.
Μια από τις σημαντικές πρωτοβουλίες που χαράχτηκε στην ιστορία του Δεκέμβρη ήταν η πρωτοβουλία των σπουδαστών των δραματικών σχολών να μεταφέρουν τη φωνή της εξέγερσης στους δικούς τους χώρους. Δρώμενα στους δρόμους σταματώντας την κυκλοφορία, εισβολές σε θέατρα με παρεμβάσεις, καλλιτέχνες στους δρόμους του αγώνα, μέχρι που τον Φλεβάρη ακολούθησε η κατάληψη της Λυρικής. Αυτή η πολιτική πράξη από τη νέα βάρδια καλλιτεχνών αλλά και πολλούς/ες που το στήριξαν μας άφησε τη σημαντική παρακαταθήκη της σύνδεσης ενός ενιαίου πολιτικού-πολιτιστικού λόγου και πώς πήρε σάρκα και οστά με όλες τις αντιθέσεις του.
Ο Δεκέμβρης εισήγαγε επιθετικά την πολιτική σκέψη και λόγο στις τέχνες, το σινεμά, το θέατρο, τη μουσική και η νεολαία αγκάλιασε την νέα κατάσταση του πολιτιστικού γίγνεσθαι. Η ανάδειξη ενός άλλου σύγχρονου πολιτισμού, έτσι όπως αποτυπώθηκε στα πλαίσια του Δεκέμβρη, αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία ακούμπησαν όλα εκείνα τα μεταγενέστερα αυτοδιαχειριζόμενα πολιτιστικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε γειτονιές, εργατικές λέσχες, πολιτιστικοί όμιλοι, ερασιτεχνικές και μη ομάδες θεάτρου κλπ. Η τέχνη άλλωστε, σαν μέσο έκφρασης των διαδηλωτών και των συμμετεχόντων, ήταν πανταχού παρούσα στα πάσης φύσεως δρώμενα του Δεκέμβρη και μάς συντροφεύει μέχρι και σήμερα.
Πηγή: prin.gr
Ο αντικομμουνιστής «γέρος της δημοκρατίας» και της παλινόρθωσης - Η συγκλονιστική διαδήλωση και το μακελειό στις 4 Δεκέμβρη 1944

Σαν σήμερα 4 Δεκέμβρη 1944 το ΕΑΜ, εκτός από τη γενική απεργία -άγγιξε το 100% που γράφαμε προηγουμένως, καθώς κανένα εργοστάσιο δεν κινήθηκε και κανένα μαγαζί δεν άνοιξε-, οργάνωσε νέα διαδήλωση.
Οταν ο όγκος της πένθιμης πομπής έφτασε στο Σύνταγμα, οι διαδηλωτές γονάτισαν, ορκίστηκαν στη μνήμη των νεκρών και τραγούδησαν το «Πένθιμο εμβατήριο» («Επέσατε θύματα, αδέλφια εσείς/σε άνιση πάλη κι αγώνα...»).
Από εκείνο το μεγαλειώδες δεύτερο συλλαλητήριο έχει μείνει στην ιστορία -αποτυπωμένο και σε φωτογραφία-το σύνθημα του πανό που κρατούσαν οι μαυροφορημένες κοπέλες: «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα - ΕΑΜ».
Στην επιστροφή από το νεκροταφείο όμως πραγματοποιήθηκε νέα δολοφονική επίθεση κατά του πλήθους από το ξενοδοχείο Μητρόπολις (κέντρο του ΕΔΕΣ), τη Γενική Ασφάλεια, καθώς και από μέλη της Οργάνωσης X και πρώην ταγματασφαλίτες οι οποίοι διέμεναν σε ξενοδοχεία της Ομόνοιας. Ο απολογισμός, 34 νεκροί και 70 τραυματίες.
Την ίδια μέρα ο ΕΛΑΣ εξουδετέρωνε τη σφηκοφωλιά των χιτών στο Θησείο (παρά την επέμβαση με άρματα μάχης των Βρετανών, οι οποίοι ωστόσο μετέφεραν τον αρχηγό της Οργάνωσης X Γεώργιο Γρίβα στο αγγλοκρατούμενο κέντρο της Αθήνας), ενώ ως το απόγευμα ο ΕΛΑΣ είχε καταφέρει να αφοπλίσει το 60% των αστυνομικών τμημάτων της πρωτεύουσας και σχεδόν όλα του Πειραιά.
Ταυτόχρονα μπαίνουν για τα καλά στη μάχη οι Εγγλέζοι χρησιμοποιώντας τανκς και εν συνεχεία βομβαρδιστικά αεροπλάνα!
Μια είναι η αλήθεια; Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα ο τότε αρχηγός της Αστυνομίας Αθηνών Αγγελος Εβερτ πατέρας του προέδρου της ΝΔ (1993-97) Μιλτιάδη Εβερτ, παραδέχτηκε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ακρόπολις» (5/12/1958) ότι ο ίδιος έδωσε τη διαταγή: «Βάσει των υπευθύνων διαταγών, τας οποίας είχα διέταξα υπευθύνως την βιαίαν διάλυσίν των»!
Υπηρεσιακά λοιπόν την εντολή έδωσε ο Εβερτ, αλλά το θέμα είναι ποιος έδωσε την πολιτική εντολή στον Εβερτ. Επ’ αυτού οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι το (δι)έπραξε ο Γ. Παπανδρέου, αλλά υπάρχει και η εκδοχή ότι ήταν δάχτυλος κύκλων ; μοναρχικής Δεξιάς που είχαν πρόσβαση στα σώματα ασφαλείας και στον στρατό.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου εκείνο το αιματοβαμμένο βράδυ της 3ης Δεκεμβρίου 44 δήλωνε από το ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών: «Σήμερα η συνείδηση μας είναι καθαρή. Ολη η ευθύνη ενώπιον της ιστορίας και του έθνους ανήκει στους ηγέτες της άκρας Αριστεράς» ισχυριζόμενος ότι «οι ομάδες των διαδηλωτών ήταν εξοπλισμένοι, πυροβόλησαν τα όργανα της τάξεως και αυτά αμυνόμενα αντιπυροβόλησαν και σημειώθηκαν θύματα».
Πώς εξηγείται όμως το γεγονός ότι μόνο οι διαδηλωτές είχαν θύματα, ενώ στα «αμυνόμενα όργατης τάξεως που πυροβολήθηκαν» δεν υπήρξαν ούτε νεκροί ούτε τραυματίες;
Επιπλέον τον διέψευδαν αυτόπτες μάρτυρες υπεράνω πάσης υποψίας. Οπως αναφέρει ο Γ. Λεονταρίτης στο βιβλίο του «Ποιοι ήθελαν τα Δεκεμβριανά», ο Αγγλος αξιωματικός Μπίφορντ Τζόουνς είχε δηλώσει: «Οσοι από τους θεατές βρισκόμασταν στη γραμμή του πυρός περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή το ΕΑΜ να απαντήσει με όπλα. Πάνω στη σκεπή των κεντρικών γραφείων του ΚΚΕ που βρίσκονταν στην πλατεία υπήρχαν πολυβόλα, τα οποία μπορούσαν να γαζώσουν ολόκληρη τη γειτονιά με καταιγιστικό πυρ. Το ΕΑΜ όμως περιορίστηκε σε βρισιές και απειλές. Δεν νομίζω πως υπήρχαν οπλισμένοι διαδηλωτές. Η οργή του πλήθους ήταν τέτοια, ώστε, εάν ήσαν οπλισμένοι, θα είχε ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος εκείνη τη στιγμή».
Ανάλογες δηλώσεις με την παραπάνω του Τζόουνς είχαν κάνει ο Αμερικανός πρεσβευτής ΜακΒί και ο βοηθός στρατιωτικός ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας λοχαγός ΜακΝίλ.
Αλλά και ο Χάιντς Ρίχτερ στο βιβλίο του «Η εθνική αντίσταση και οι συνέπειές της» έχει γράψει: «Η απρόσκοπτη επιστροφή της ελληνικής εξόριστης κυβέρνησης τον Οκτώβρη του 1944 επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά ότι το ΕΑΜ και το ΚΚΕ δεν επιδίωκαν σε καμιά περίπτωση ανάληψη της εξουσίας [...]. Οι Βρετανοί και η κυβέρνηση, αντίθετα, επιδίωκαν την αντιπαράθεση, η οποία και πραγματοποιήθηκε στις 3 του Δεκέμβρη 1944, όταν η ελληνική αστυνομία άνοιξε πυρ ενάντια σε μια αποδεδειγμένα άοπλη διαδήλωση της Αριστεράς».
Να σημειωθεί ότι τα αιτήματα του συλλαλητηρίου ήταν «ομαλότητα, κατοχύρωση των λαϊκών ελευθεριών μέσω άμεσης διεξαγωγής δημοψηφίσματος και η προετοιμασία διενέργειας ελεύθερων εκλογών».
Επίσης στο βιβλίο «Αυτός ήταν ο Δεκέμβρης» των Μενέλαου Λουντέμη και Μέλπως Αξιώτη αναφέρεται ότι στις 2 του Δεκέμβρη ο υπουργός Εφοδιασμού Θεμιστοκλής Τσάτσος είπε στον Βρετανό πρεσβευτή Λίπερ: «Το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να δώσει στην αστυνομία εντολή να σταματήσει τη διαδήλωση ακόμη και με τα όπλα».
Στο βιβλίο «Ο Δεκέμβριος 1944» του Βάσου Μαθιόπουλου αναφέρεται ότι ο στρατηγός Λεωνίδας Σπαής, υφυπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου τον Δεκέμβρη του 1944, έχει γράψει: «...αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν κατά του ΕΑΜ τα Τάγματα Ασφαλείας. Η εισήγηση ήταν των Αγγλων, η απόφαση δική μου... Χρησιμοποιήσαμε 12.000» (σ.σ.: από τις 27.000 ταγματασφαλίτες).
Αποκαλυπτική είναι και η ακόλουθη δήλωση του Γ. Παπανδρέου στις 30 του Δεκέμβρη 1944: «Το ΕΑΜ μέχρι ηλιθιότητος επιμένει στην πολιτική της εθνικής ενότητος» (Γρ. Φαράκου «Μαρτυρίες και στοχασμοί»).
Κατόπιν όλων των προαναφερθέντων προκύπτει ότι «τα Δεκεμβριανά τα προκάλεσαν και τα ξεκίνησαν οι Αγγλοι, με την κυβέρνηση Παπανδρέου και τις αντιΕ-ΑΜικές δυνάμεις. Οχι εν βρασμώ ή από λάθος υπολογισμούς, αλλά μεθοδευμένα από καιρό».
- Τελευταια
- Δημοφιλή