του Αλέκου Αναγνωστάκη

Το Σάββατο 11.11. ο ΓΓ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας παραχώρησε συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών».

Η συνέντευξη τελειώνει αισιόδοξα.

«Αδιανόητο είναι να πιστεύει κανείς ότι …ο κόσμος δεν θα αλλάξει και ότι θα παραμείνει αιώνιος ο καπιταλισμός, που είναι ένα σύστημα άδικο και εκμεταλλευτικό.. Η νέα προσπάθεια θα έχει ως πείρα όλο τον 20ό αιώνα και γι’ αυτό θα ξεκινάει από καλύτερη αφετηρία».

Ναι, το κομμουνιστικό κίνημα είναι η πραγματική κίνηση που περιγελά την ακινησία και τη μοιρολατρία. Οδηγεί αδιάκοπα στην κατάργηση της σημερινής κατεστημένης τάξης πραγ­μάτων. Η δε κομμουνιστική κοινωνία (ως ποιοτικά νέας αρχή και όχι ως ιδεατό τέλος) είναι ο σκοπός του που  καθώς αναδύεται από το κίνημα, το προσανατολίζει και του επιτρέπει να προσδιορίζει τι μας φέρνει πιο κοντά σε αυτό τον σκοπό ή τι μας απομακρύνει από αυτόν.

Αν κάποιος έχει ένα εξαιρετικά εμπνευσμένο σύγχρονο πρόγραμμα που να παραπέμπει τελικά σε μια κοινωνικά ανασυγκροτημένη κοινωνία και ως πρότυπο αυτής της κοινωνίας εκλαμβάνει αρχές από το χθες τότε το πρόγραμμα μπορεί να ενισχύεται, μπορεί να μικραίνει  ή και να ματαιώνεται, ανάλογα με το ιστορικό πρότυπο. Και γι αυτό εξάλλου το ζήτημα της Ιστορίας, του Οκτώβρη ειδικά, είναι πεδίο σκληρής διαπάλης.

Ο γραμματέας του ΚΚΕ είναι εγκλωβισμένος στη λογική πως η ουσία στην οικοδόμηση της νέας κοινωνίας ήταν γενικά και κατά βάση σωστή και μόνο κάποια λάθη έγιναν.

Μπερδεύει το πραγματικό, το επαληθευμένο γεγονός της νικηφόρας έκβασης της  επανάστασης με την πορεία μετά την επανάσταση.  Η πολιτική πορεία προς την επανάσταση αποδείχτηκε από την πράξη πως ήταν σωστή, αποτελεί ανεκτίμητη παραδειγματική γνώση για το σήμερα. Η ουσία όμως για το «μετά», για μια νικηφόρα πορεία της επανάστασης, είναι πως θεμελιώδη ζητήματα προς την νέα χειραφετημένη και χειραφετητική κοινωνία   θέλουν τολμηρή επανεξέταση, συμπλήρωση και κυρίως ανάπτυξη.

Αυτό επίσης έδειξε η πράξη.

Η σκοπιά αυτή λείπει παντελώς από τη συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα γι αυτό  και τελικά οδηγείται σε αδιέξοδα  με αυτά που επισημαίνει αλλά και  με αυτά που αποσιωπά.

Γιατί από το εσωτερικό της καταρρέουσας ΕΣΣΔ αναδύθηκαν τελικά η διαφθορά, η απάθεια των λαών στην κατάρρευση της ίδιας της ΕΣΣΔ, τα προνόμια, η παραοικονομία, η φτώχεια, η ρώσικη μαφία, θρησκοληπτικά ρεύματα, η μόλυνση της φύσης, τα αναβολικά και ουσίες στον αθλητισμό – πρωταθλητισμό; Γιατί από τα σπλάχνα της καταρρέουσας ΕΣΣΔ, μετά από 75 χρόνια «εργατικής» εξουσίας, αναδύθηκαν κομματικοκρατικά στελέχη τα οποία λεηλάτησαν τον κοινωνικό πλούτο της χώρας και μεταμορφώθηκαν σε ολιγάρχες; Γιατί στη καπιταλιστική κοινωνία που συγκροτείται στη Ρωσία επιζεί ένα τόσο αδύναμο  κοινωνικά  μαρξιστικό ρεύμα;

Καμία αναφορά δεν γίνεται από το γραμματέα του κόμματος.

Ο Δ. Κουτσούμπας  θεωρεί επίσης πως «Πάντα η ταξική πάλη εκφράζεται σκληρά σε επαναστατικές περιόδους, όπως συνέβη και στη γαλλική αστική επανάσταση με τις συγκρούσεις ανάμεσα στους γιακωβίνους και τους γιρονδίνους, αλλά και μέσα στις κόλπους των γιακωβίνων».

Για να αιτιολογήσει τα αδικαιολόγητα, τη μακρόχρονη αλληλοεξόντωση των επαναστατών,  ο γραμματέας οικειοποιείται τη θεωρία πως γενικά οι επαναστάσεις, τελικά,  τρώνε τα παιδιά τους.

.Αλλά η γαλλική επανάσταση, που φέρνει ως παράδειγμα, στόχευε σε κοινωνίες άλλου επιπέδου εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.  Σε αυτές τις επαναστάσεις, στις επαναστάσεις  που παραμένουν σε εκμεταλλευτικό καθεστώς, εμφανίζονται τα φαινόμενα αλληλοεξόντωσης.

Αλλά εμείς μιλάμε για την Οκτωβριανή επανάσταση στην οποία η βία – και μάλιστα τελείως αναγκαστική – στρέφεται αποκλειστικά ενάντια στην αστική τάξη.

Αν αυτά που ισχυρίζεται ο Δ. Κουτσούμπας ισχύουν τότε γιατί να γίνονται οι επαναστάσεις;

Το χειρότερο είναι πως αυτά γράφονται παρόλο που η ηγεσία του ΚΚΕ γνωρίζει πως 1.108 από τους 1.966 συνέδρους του 17ου (1934) συνεδρίου των μπολσεβίκων κηρύχτηκαν στη συνέχεια «αντεπαναστάτες» και στάλθηκαν στα γκούλαγκ ή εκτελέστηκαν ως το 1938 (εξ ων 98 από τους 139 μπολσεβίκους που ήταν εκλεγμένα μέλη της ΚΕ.)  Ακόμη και το Δεκέμβρη του 1953 εκτελέστηκε ο Μπέρια από τον Χρουτσώφ, εννιά μόλις μήνες από την εκλογή του σαν επικεφαλής της ΕΣΣΔ . Ο Δ. Κουτσούμπας καλεί το λαό να καταλάβει πως «δεν μιλάμε για δίκες κάποιων «διαφωνούντων», (αλλά)  για ομάδες με οργανωμένη, συνωμοτική δράση ενάντια στο σοσιαλισμό, την οποία παραδέχονταν ακόμη και δυτικοί διπλωμάτες στις υπηρεσιακές τους αναφορές».  Εδώ πρόκειται για αυτολεξεί αποδοχή της λογικής του τότε εισαγγελέα Βισίνσκι που συμπληρώνεται από την παραδοχή ότι υπήρξαν και ορισμένες «υπερβολές» στην αντιμετώπιση των «αντεπαναστατικών κέντρων».

Η πολιτική αυτή της ηγεσίας του ΚΚΕ δεν αποτελεί μόνο πλήρη αιτιολόγηση των εκτελέσεων των μπολσεβίκων Ούτε είναι μια απλή, αξιωματική έστω, μετατόπιση από προηγούμενες προσεγγίσεις του ίδιου του ΚΚΕ. Κυρίως και πρωτίστως είναι δικαιολόγηση και προσπάθεια ανάδειξης αυτής της ερμηνείας της Ιστορίας  ως παραδειγματικής γνώσης για τις μελλοντικές προσπάθειες των σύγχρονων κολασμένων. Είναι ο σοσιαλισμός και η επανάσταση του επιδιωκόμενου μέλλοντος μας.

Γι αυτό κυρίως ο  Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ συνολικά και τελικά κάνει ζημιά με τη συνέντευξη του, είτε το καταλαβαίνει είτε όχι.

Στην ίδια συνέντευξη αποσιωπώνται οι τελευταίες προσπάθειες του Λένιν για την ανάγκη ριζικών μεταβολών στο κράτος που είχε δημιουργηθεί το 1923, τέσσερα χρόνια από την οριστική νίκη.  Υποβαθμίζεται η τελευταία επιστολή του Λένιν για την ανάγκη αντικατάστασης του Στάλιν από γραμματέα στο όνομα της αλήθειας πως  «Το Κόμμα των μπολσεβίκων αποφάσιζε μέσα από συλλογικές διαδικασίες, όπως πρέπει να συμβαίνει στα κομμουνιστικά κόμματα».. Μηδενίζεται πλήρως η συμβολή των μενσεβίκων, των εσέρων και των σοσιαλεπαναστατών προς την επανάσταση στο όνομα της σταδιακής εναντίωσης όλων αυτών από το τέλος του 17.

Απλοποιεί πλήρως  τα πράγματα.

Η στρέβλωση, κατά το  γραμματέα,  αρχίζει μετά το 20^ο συνέδριο του ΚΚΣΕ. Τότε  ενισχύθηκαν οι απόψεις ότι με εργαλεία του καπιταλισμού μπορούν να λυθούν προβλήματα του σοσιαλισμού,  υιοθετήθηκαν μέτρα υπέρ της αγοράς και άλλα που αποδυνάμωσαν τελικά τον κεντρικό σχεδιασμό και διαμορφώθηκαν σταδιακά κοινωνικά στρώματα που είχαν συμφέρον από την παλινόρθωση των καπιταλιστικών σχέσεων. Τα μέτρα αποδυνάμωσης του κεντρικού σχεδιασμού οδήγησαν και σε αποδυνάμωση της συμμετοχής των εργαζομένων στις αποφάσεις και του εργατικού ελέγχου στην παραγωγή και έπαιξαν ρόλο για τη στάση των εργαζομένων όταν εκδηλώθηκε η αντεπανάσταση.

Έτσι απλά και καθαρίσαμε.

…Η αξία και το κύρος του ο Ιλιένκοφ  είναι γνωστά  και στο ΚΚΕ. «Το ότι ο Ε. Β. Ιλιένκοφ είναι ένας από τους σημαντικότερους Σοβιετικούς φιλοσόφους, ο πιο αξιοπρόσεκτος, σήμερα αναγνωρίζεται απ’ όλους, αναγράφεται στην ΚΟΜΕΠ, Νο 5 του 2005.

«Όταν μελετούσα κατά τα φοιτητικά μου χρόνια, πολιτική οικονομία του σοσιαλισμού – αυτό ήταν την περίοδο 1948-1949- σημειώνει ο Ιλιένκοφ στο «Η διαλεκτική του αφηρημένου και του συγκεκριμένου στην επιστημονο-θεωρητική σκέψη», Μόσχα, 1997, σελ. 443,  τη μελετούσα με βάση την ερμηνεία του Γ. Α. Κρόνροντ. Αφετηρία αυτής της ερμηνείας ήταν η «σοσιαλιστική τροποποιημένη αξία» και όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες εξετάζονταν ως ειδικές ιδιαιτερότητες αυτής της αφετηριακής καθολικής κατηγορίας. Με άλλα λόγια ο σοσιαλισμός εξεταζόταν ως μια από τις ιστορικές ποικιλομορφίες της εμπορευματικής παραγωγής. Αυτή η άποψη, όπως σε όλους είναι γνωστό, είχε και έχει αρκετά πλατιά διάδοση».

Ο σοσιαλισμός το 48-49 αντιμετωπιζόταν ως «μια από τις ιστορικές ποικιλομορφίες της εμπορευματικής παραγωγής»!!!

Ο Δ. Κουτσούμπας πρεσβεύει άλλα. Δικαίωμα του. Αλλά οι σκαπανείς ανοίγουν νέους, αναγκαίους δρόμους με τις στέρεες προσεγγίσεις του σήμερα, την κριτική και αυτοκριτική.

Αυτές, ως μέρος της πραγματικότητας, οφείλουν ταυτόχρονα να την υπερβαίνουν ακριβώς για να την αλλάξουν.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Τάσος Σταυρόπουλος

• Η Κυβέρνηση Σύριζα- ΑΝΕΛ με το νέο μνημόνιο που ψήφισε τον περασμένο Μάιο (ν. 4472/19.5.2017) δεσμεύτηκε στην τρόικα να αφαιρεί κάθε χρόνο 5,5 δις ευρώ από τους εργαζόμενους και συνταξιούχους μέσω της υπερφορολόγησης και της περικοπής των συντάξεων.

• Τα 720 εκατομμύρια που θα επιστρέφει η κυβέρνηση τον Δεκέμβρη ως «κοινωνικό» μέρισμα προέρχονται από τα ματωμένα πλεονάσματα. Συγκεκριμένα μόνο από την περικοπή του ΕΚΑΣ αφαίρεσε από τους χαμηλοσυνταξιούχους 569 εκατ. το 2017, για να τους επιστρέψει ψίχουλα ως «κοινωνικό» μέρισμα

• Σύμφωνα σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους( ΓΛΚ) η Κυβέρνηση για το 2017 :

1. Από τη μείωση των επικουρικών αφαίρεσε από τους συνταξιούχους 291 εκατ.ευρώ ( το 2018 θα αρπάξει άλλα 284 εκατ, και το 2019 277 εκατ.

2. Μείωσε το ΕΦΑΠΑΞ από 38,2% σε 50% , αναδρομικά από το 2014, και παρακρατεί μέχρι σήμερα από όλα τα ταμεία ποσό 2.600.000.000 € στην τράπεζα της Ελλάδας από τα αποθεματικά των ταμείων και δεν επιτρέπει τη χρησιμοποίησή τους για την πληρωμή των ΕΦΑΠΑΞ , για να παρουσιάζει πλεονάσματα. Ακόμη δεν έχει ξοφλήσει το ΕΦΑΠΑΞ των συνταξιούχων του 2014.

3. Από τον ΕΝΦΙΑ θα εισπράξει 2.650.000.000.

4. Μέχρι σήμερα καθυστερεί τη χορήγηση 126.000 επικουρικών συντάξεων και 130.000 κύριων συντάξεων, όπως δήλωσε ο Διοικητής του ΕΦΚΑ, με το πρόσχημα ότι δεν έχει βρεθεί ο μαθηματικός τύπος, στην ουσία για να αυξήσει τα ματωμένα πλεονάσματα.

5. 189.000.000 θα αφαιρέσει από εργαζόμενους και συνταξιούχουςαπό την κατάργηση της μείωσης του φόρου για ιατρικές δαπάνες καθώς και της μείωσης κατά 1,5% του φόρου εισοδήματος που παρακρατείται από μισθούς και συντάξεις, για τα έτη 2017,2018 και 2019 .

6. Αξίζει να αναφερθούν ότι οι νέες περικοπές των συντάξεων( από τον επανυπολογισμό των παλιών συντάξεων και από την εφαρμογή του ν. Κατρούγκαλου για τις νέες συντάξεις) έχουν υπολογιστεί από το ΓΛΚ σε 2.200.000.000 το χρόνο, ενώ οι μειώσεις των μισθών και συντάξεων από τη μείωση του αφορολόγητου σε 2.000.000.000 το χρόνο,

• Συμπερασματικά: Τα 700 εκατ. που μοιράζει η κυβέρνηση ως κοινωνικό μέρισμα είναι προϊόν ριφιφί που έκανε η κυβέρνηση στις τσέπες των εργαζομένων και συνταξιούχων. Και αντί να ντρέπεται που έχει ξεζουμίσει το λαό , επαίρεται γιατί εισέπραξε παραπάνω. Αυτά τα ματωμένα πλεονάσματα ευθύνονται για το έγκλημα στη Μάνδρα- Ελευσίνα, γιατί κανένα έργο δε γίνεται, τα Νοσοκομεία υπολειτουργούν, τα σχολεία δεν έχουν δασκάλους. Προτεραιότητα για την κυβέρνηση έχουν οι δανειστές και η υποταγή στην τρόικα.

  *Ο Τάσος Σταυρόπουλος είναι γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του Σχεδίου Β.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Μια ακόμα διεθνή διάκριση κατακτά η χώρα σήμερα. Στο πρόσωπο του πρωθυπουργού. Ο κύριος Τσίπρας μετέβη στο Παρίσι όπου και θα παραλάβει το βραβείο πολιτικού σθένους – έτσι το αποκαλούν: Βραβείο Πολιτικού Σθένους – που του απονέμει η γαλλική επιθεώρηση «Politique Internationale».

   Μόνο περηφάνια μπορεί να νιώθει κανείς ως Έλληνας για αυτή τη διάκριση του πρωθυπουργού, η οποία θα πρέπει να τονίσουμε ότι προέρχεται από έναν φορέα ο οποίος πριν από τον κ.Τσίπρα, για τον ίδιο λόγο, για το πολιτικό τους σθένος, δηλαδή, έχει βραβεύσει από την κυρία Λαγκάρντ και την κυρία Μέρκελ μέχρι τον κύριο Ολάντ και τον κύριο Μακρόν.

   Αυτό το υπογραμμίζουμε για να σημειώσουμε ότι οι αρμόδιοι για την απονομή του βραβείου δεν έχουν κάνει κάποιο λάθος. Πρόκειται για εξαιρετικά έμπειρους ανθρώπους στο να ξεχωρίζουν, στο να εντοπίζουν, τα πολιτικά σθεναρά μεγέθη όπως αυτό του κ.Τσίπρα. 

   Βεβαίως εμείς ως Έλληνες γνωρίζουμε πριν από τους Γάλλους τι σθένος χρειάζεται για να στέκεσαι 17 ολόκληρες ώρες (αμετακίνητος) στο ταμπούρι των Βρυξελλών. Γνωρίζουμε πόσο σθένος χρειάζεται για να λες ότι θα σκίσεις τα Μνημόνια και αντ’ αυτού να έχεις ψηφίσει 2 και να εφαρμόζεις και τα προηγούμενα 2 που δεν ψήφισες. Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σθένος χρειάζεται  να παίρνεις ένα 62% «Όχι» και να το κάνεις 100% «Ναι» (σε όλα).

   Μεγάλη μέρα λοιπόν η σημερινή. Ο κ.Τσίπρας για την ικανότητά του να έχει μετατρέψει την πολιτική απάτη σε κατήφορο χωρίς πάτο, παίρνει και… δίπλωμα. Ας το κορνιζάρει. Δίπλα στις φωτογραφίες του με τον Τραμπ. Δίπλα στα ενθύμια από τις αγκαλιές του με τον Γιούνκερ. Δίπλα στα αναμνηστικά από τις συναντήσεις του με τη Λαγκάρντ. Δίπλα στα δημοσιεύματα της «El Pais» ότι ο κ.Τσίπρας μετέτρεψε τον όρο «κωλοτούμπα» σε διεθνή πολιτικό όρο.

   Φαντάζομαι εφόσον ο κ.Λαζόπουλος επιστρέψει στην τηλεόραση και ξαναδιοργανώσει εκείνα τα «βραβεία Παπαρίων», να μην το ξεχάσει και να καλέσει να λάβουν το δικό τους – εκτός συναγωνισμού –παπαροβραβείο, εκείνοι που μετρούν το πολιτικό σθένος με την μεζούρα που το μετρούν αυτοί που βραβεύουν σήμερα τον κ.Τσίπρα.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr