Ορισμένες φορές στον γραπτό και προφορικό λόγο της ΠΕΝΕΝ και των στελεχών της εισπράττουμε ως σχόλιο από το Συριζέϊκο πολιτικό κατεστημένο, ακόμη και απλά μέλη του, ότι οι θέσεις μας χαρακτηρίζονται από υπερβολή, ακρότητες, εξαλλοσύνη και πάντως από ένα παρωχημένο πολιτικό και συνδικαλιστικό λόγο στις κρίσεις μας αναφορικά με την ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική και των αποτελεσμάτων που αυτή παράγει.

Το πολυνομοσχέδιο του ΥΕΝ που ψηφίστηκε πρόσφατα στην Βουλή και δημοσιεύτηκε ακολούθως στο ΦΕΚ, Νόμος 4504/29-11-2017 μας δίνει μια αφορμή προκειμένου να δούμε πόσο ακραίες είναι οι απόψεις και οι θέσεις της ΠΕΝΕΝ και πόση βάση έχει η υπερβολή στις κρίσεις και στα σχόλιά της.

Σημειώνουμε ότι είναι το πρώτο νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στην διάρκεια της κυβερνητικής τους θητείας για την Ναυτιλία.

Οι διατάξεις του νομοσχεδίου αφορούν μια ευρύτατη γκάμα θεμάτων ναυτιλιακής πολιτικής που συνδέονται με τα λιμάνια, την Ακτοπλοΐα, την ελληνική Ακτοφυλακή, την αναδιοργάνωση του κλάδου επιθεώρησης εμπορικών πλοίων, την δημόσια ναυτική εκπαίδευση, την παράδοση της αξιοπλοΐας στους ιδιωτικούς νηογνώμονες και άλλα συναφή θέματα.

Τι απουσιάζει εντελώς από αυτό το νομοσχέδιο;

Το σύνολο των προγραμματικών και προεκλογικών εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ για την Ακτοπλοΐα, την ποντοπόρο και κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία, την ναυτική εργασία, τα κοινωνικοασφαλιστικά ταμεία των Ναυτεργατών, τα κορυφαία ναυτεργατικά προβλήματα όπως είναι η ανεργία, ο εκδημοκρατισμός του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, της ναυτικής νομοθεσίας και του επαγγέλματος, το αντιδραστικό και αντικοινωνικό θεσμικό πλαίσιο που έχει θεσπιστεί διαχρονικά και το οποίο παρέχει μια ασύδοτη επιχειρηματική δράση στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και παράλληλα περιορίζει ασφυκτικά τα δημοκρατικά συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες των Ναυτεργατών και ταυτόχρονα δημιουργεί τις προϋποθέσεις να καταπατώνται σε γενικευμένη έκταση τα ναυτεργατικά δικαιώματα.

Η επιλογή της κυβέρνησης στην ουσία να θέσει εκτός ατζέντας, προτεραιότητας, και του νομοσχεδίου το σύνολο των ναυτεργατικών αιτημάτων, δείχνει σαφέστατα την βούλησή της να μην δώσει καμία θετική απάντηση στα ίδια αυτά συσσωρευμένα προβλήματα. Αντίθετα, με την διατήρηση και ενίσχυση του φιλοεφοπλιστικού θεσμικού πλαισίου, από την άλλη σηματοδοτεί με σαφήνεια τίνος συμφέροντα προωθεί και εξυπηρετεί με την πολιτική της.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει ότι και αυτή η κυβέρνηση πορεύεται στην ίδια ρότα με τις προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις αποτελεί το άρθρο 144 του παραπάνω νομοσχεδίου από το οποίο εύκολα μπορεί κανείς να συμπεράνει πώς εννοεί η κυβέρνηση και η «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ τον ρόλο του Ναυτεργατικού κινήματος ακόμη και σε αυτούς τους ελέγχους σχετικά με τις παραβιάσεις σε θέματα ναυτικής νομοθεσίας και κυρίως της ναυτικής εργασίας.

Το άρθρο 144 του νόμου 4504/2017 έχει ως τίτλο: «Συμμετοχή εκπροσώπων των ναυτεργατικών ενώσεων ή σωματείων της ΠΝΟ σε επιθεωρήσεις που διενεργούνται επί πλοίων για την εφαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας περί προσωπικού πλοίων»

Σημείο πρώτο: Θέτει ως προϋπόθεση η αίτηση να υποβάλλεται από την ΠΝΟ για να διενεργηθεί ο έλεγχος σε οποιοδήποτε πλοίο. Προφανώς για την κυβέρνηση και το αμαρτωλό Υπουργείο Ε.Ν, την πολιτική ηγεσία και τους υπηρεσιακούς παράγοντες μόνο η ΠΝΟ έχει την σχετική νομιμοποίηση να κάνει ελέγχους….

Προφανώς μόνη της ουδέποτε προβαίνει σε ελέγχους που θίγουν το καθεστώς της εφοπλιστικής γαλέρας….

Σημείο δεύτερο: Ας υποθέσουμε ότι αυτό αντιμετωπίζεται και ο έλεγχος διεξάγεται, ποιος είναι ο ρόλος των εκπροσώπων των Σωματείων στους ελέγχους που διενεργούνται; Ο ρόλος που επιφυλάσσει το ΥΕΝ στα κλιμάκια των Ναυτεργατών είναι αυτός του παρατηρητή!!!

Σημείο τρίτο: Το άρθρο θέτει ως όριο η εκπροσώπηση των Ναυτεργατών να μην ξεπερνάει τους δύο εκπροσώπους….

Σημείο τέταρτο: Στην παράγραφο 2 σημειώνεται ότι οι εκπρόσωποι των Ναυτεργατών σε κάθε περίπτωση πρέπει να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις της αρμόδιας λιμενικής αρχής και των στελεχών του ΥΕΝ που διενεργούν τους ελέγχους….

Σημείο πέμπτο: Στην παράγραφο 4 του ανωτέρω άρθρου σχετικά με τα αποτελέσματα των επιθεωρήσεων αναφέρεται μεταξύ των άλλων ότι οι εκπρόσωποι των Ναυτεργατών που συμμετέχουν στον έλεγχο «δεν αποκαλύπτουν εμπορικά απόρρητα ή εμπιστευτικές εργασιακές διαδικασίες που λαμβάνουν γνώση κατά την διάρκεια των επιθεωρήσεων αυτών ακόμη και σε χρόνο που έπεται της ιδιότητάς τους ως μέλη του Ναυτεργατικού Σωματείου ή της Ένωσης!!!

Κλείνοντας σημειώνεται στην ίδια παράγραφο ότι οι εκπρόσωποι υποβάλουν την αίτησή τους (προβλήματα) στην αρμόδια λιμενική αρχή!!! Αυτές είναι οι θέσεις της Συριζέϊκης αριστεράς για τον ρόλο που επιφυλάσσει στο συνδικαλιστικό κίνημα, δηλαδή του παρατηρητή μόνο στις ανομίες του εφοπλιστικού κεφαλαίου και του χειροκροτητή.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν με την κυβερνώσα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και αποτελούν ένα αδιάσειστο στοιχείο πώς εννοεί ο κ. Κουρουμπλής του βαθέως ΠΑΣΟΚ και νυν Υπουργός Ε.Ν του ΣΥΡΙΖΑ τον ρόλο του εργατικού και Ναυτεργατικού κινήματος στις συστηματικές παραβιάσεις των εργασιακών δικαιωμάτων των Ναυτεργατών.

Από την μια με την διαδικασία του νόμου εξοβελίζονται τα κλαδικά Ναυτεργατικά Σωματεία και αποδίδεται η δικαιοδοσία αποκλειστικά στην ΠΝΟ, από την άλλη ο ρόλος των εκπροσώπων των Σωματείων είναι αυτός του παρατηρητή και ταυτόχρονα για να μην αποκαλυφθούν και δημοσιοποιηθούν τα προβλήματα τίθεται ως όρος να υπάρχει απόρρητο στις εργασιακές σχέσεις που θα διαπιστώσουν!!!

Πρόκειται με απλά λόγια για ένα άρθρο που από την αρχή έως το τέλος χαρακτηρίζεται από αντιδημοκρατικότητα που θέλει και επιδιώκει να μην θιγεί και αμφισβητηθεί το καθεστώς της εφοπλιστικής γαλέρας, παράλληλα επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι ο έλεγχος θα είναι αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των λιμενικών οργάνων οι οποίοι είναι ο μηχανισμός που έχουν στην διάθεσή τους οι εφοπλιστές για να συγκαλύπτουν και να κουκουλώνουν τις αυθαιρεσίες και παρανομίες στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών και τέλος θαυμάζει κανείς την αξίωση του άρθρου να παραμένουν απόρρητα τα στοιχεία των ελέγχων και να κοινοποιούνται μόνο στις αρμόδιες λιμενικές αρχές!!!

Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη για την αντιδημοκρατική, αναχρονιστική και απροκάλυπτη περιφρόνηση των δικαιωμάτων του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και ταυτόχρονα για την ωμή απόπειρα να συγκαλυφθούν οι ευθύνες των εφοπλιστών και των αρμόδιων λιμενικών οργάνων στο όργιο της εφοπλιστικής αυθαιρεσίας στα συγκροτημένα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Είναι προφανές ότι το αίτημα και η διεκδίκηση της ΠΕΝΕΝ για κοινούς ελέγχους των Ναυτεργατικών Σωματείων με τις αντίστοιχες υπηρεσίες του ΥΕΝ για κοινές και ενιαίες αρμοδιότητες στις επιθεωρήσεις σε όλα τα πλοία σε θέματα ναυτικής εργασίας αλλά και στα κρίσιμα θέματα της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, η κυβέρνηση και ο Υπουργός Ε.Ν το απέρριψε δείχνοντας με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν επιθυμούν να αντιμετωπίσουν το εκτεταμένο καθεστώς των εργασιακών παραβιάσεων.

Η ΠΕΝΕΝ θεωρεί το συγκεκριμένο άρθρο ένα κουρελόχαρτο για το καλάθι των σκουπιδιών και δεν πρόκειται να το δεχθεί και να το εφαρμόσει, αντίθετα πιστή στις αρχές και στις αξίες της αταλάντευτης ταξικής πάλης και διεκδίκησης θα συνεχίσει με όρους κινήματος την προσπάθεια και τον αγώνα ενάντια στο καθεστώς της εργασιακής ζούγκλας που επικρατεί σε πολλά πλοία. Μαζί με τον κλάδο και τους Ναυτεργάτες, με τον αγώνα τους θα αποκαλύψουν, θα ξεσκεπάσουν αυτό το σάπιο καθεστώς και θα επιβάλουν τον σεβασμό στα εργατικά δικαιώματα, στην ναυτική εργασία, στην ασφάλεια των πλοίων και της ναυσιπλοΐας. Αυτός είναι ο ρόλος του ταξικού μαχόμενου συνδικαλιστικού κινήματος.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Μια μεγαλύτερης κλίμακας Γη με ατμόσφαιρα κατάφεραν να εντοπίσουν οι επιστήμονες, η οποία είναι φτιαγμένη πιθανότατα από πέτρα.

Ο Πλανήτης K2-18b, όπως τον έχουν ήδη ονομάσει, περιφέρεται γύρω από ένα αστέρι-νάνο και εντός μάλιστα της ζώνης όπου μπορεί να αναπτυχθεί η ζωή.

Κάτι που έχει κάνει την επιστημονική κοινότητα να υποθέσει πως οι συνθήκες του είναι σχεδόν ιδανικές για την υποστήριξη ζωής. Εξωγήινης ζωής!

Ο μακρινός εξωπλανήτης βρίσκεται εκτός ηλιακού συστήματός μας φυσικά, οι ομοιότητές του με τη Γη είναι ωστόσο εντυπωσιακές.

Περιστρέφεται κι αυτός σε αποστάσεις από τον δικό του ήλιο που μπορούν να φιλοξενήσουν ζωή, νερό στην επιφάνειά του δηλαδή, απ’ όπου αρχίζουν όλα.

Η αστρονομική ανακάλυψη έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τέξας και του Μόντρεαλ, οι οποίοι είδαν πως ένας γειτονικός πλανήτης του K2-18b (K2-18c) μπορεί να είναι κι αυτός μια δεύτερη «Υπέρ-Γη», όπως τη λένε χαρακτηριστικά λόγω των ομοιοτήτων με τον πλανήτη μας. Αμφότεροι οι πλανήτες βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον ερυθρό νάνο K2-18.

Όταν το 2019 θα εκτοξευτεί το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA (James Webb Space Τelescope), στον K2-18b θα στρέψει για πρώτη φορά τους φακούς του…

Πηγή: newsbeast.gr

Νίκος Γεωργακάκης

1. Εισαγωγή. Η πλήρης κυριαρχία του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου.

Ασφαλώς, δεν είναι η χώρα μας η μοναδική, που εφαρμόζει το νεοφιλελεύθερο δόγμα στην οικονομική πολιτική. Το δόγμα αυτό ξεκινώντας από Αμερική και συνεχίζοντας στη Μεγάλη Βρετανία της Θάτσερ, έχει πάρει πλέον παγκόσμιες διαστάσεις. Στην Ελλάδα άρχισε να εφαρμόζεται κυρίως από τη δεκαετία του ’90 και αφού υιοθετήθηκε αρχικά από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, σήμερα εφαρμόζεται και από ΣΥΡΙΖΑ. Λόγω της πολύχρονης εφαρμογής, των ιδιωτικοποιήσεων και στη χώρα μας, το θέμα αυτό είναι τεράστιο, για αυτό θα προσπαθήσω στα στενά χρονικά πλαίσια της ημερίδας, ν’ αναφερθώ στα πιο επίκαιρα ζητήματα, αυτά που αφορούν τον προϋπολογισμό 2018 και στα καθήκοντα που απορρέουν από αυτόν.

Να επισημάνω αρχικά, ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές του 2015, ως γνωστό, διακήρυττε, ότι, όχι μόνο θα έβαζε τέρμα στις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά απεναντίας θα ανακτούσε τον πλειοψηφικό έλεγχο σε επιχειρήσεις –όπως πχ τα ΕΛΠΕ- που είχαν ιδιωτικοποιηθεί σε σημαντικό βαθμό και η Τρόικα επέβαλε την πλήρη ιδιωτικοποίησή τους, ότι θα δυνάμωνε τον δημόσιο τομέα με δημόσιο πυλώνα πχ στον τραπεζικό τομέα και στον ενεργειακό

2. Πριν αναλάβει διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πριν αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ την διακυβέρνηση της χώρας, ήδη, με ευθύνη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, είχαν ιδιωτικοποιηθεί πολλές δημόσιες επιχειρήσεις (Δ.Ε.) και τράπεζες. εν μέρει(πώληση ποσοστού μετοχών) ή συνολικά.

Μπορούμε να αναφέρουμε συγκεκριμένα, πως μετά το 1990, με σταθμό δηλαδή τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη(1990-93), προωθήθηκαν αρκετές ιδιωτικοποιήσεις με την ευρύτερη έννοια, δηλαδή την μείωση του ελέγχου του δημοσίου σε αυτές, με διάφορες μορφές, όπως κατάργηση Δ.Ε., πώληση, μετοχοποίηση και πώληση ποσοστού μετοχών.

Την σκυτάλη πήρε ο Σημίτης, που συνέχισε στην ίδια κατεύθυνση και όπως γνωρίζουμε, το 1998, είχαμε την αναγγελία για εισαγωγή στο Χρηματιστήριο, την περίοδο 1998-2000, πολλών (Δ.Ε.), ανάμεσά τους αρκετές σημαντικές, όπως τα λιμάνια, ΟΠΑΠ κλπ

Ως την ανάληψη της διακυβέρνησης από ΣΥΡΙΖΑ είχαμε:

-εκτεταμένη ιδιωτικοποίηση τραπεζών και γενικότερα χρηματοπιστωτικού τομέα.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως στον χώρο των Τραπεζών πέρασε οδοστρωτήρας, που ξεθεμελίωσε συνολικά τον τραπεζικό τομέα και ο δημόσιος έλεγχος χάθηκε η μειώθηκε στο σύνολο σχεδόν των Τραπεζών (πχ Εθνική Τράπεζα, Εμπορική Τράπεζα, Τράπεζα της Αττικής, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Τράπεζα Πειραιώς, Τράπεζα Κρήτης, Γενική Τράπεζα, Τράπεζα Μακεδονίας Θράκης , Εγνατία Τράπεζα, Εμπορική Τράπεζα, Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος , μετοχοποίηση Χρηματιστηρίου Αθηνών, μείωση ελέγχου στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων). κλπ. Πώληση της ΕΤΒΑ, Ιονική Τράπεζα, Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος, Αθηνών.

–Ιδιωτικοποίηση σε μεγάλο βαθμό του Ενεργειακού τομέα (πχ της ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΔΣΦΑ, ΔΕΠ-τα μετέπειτα ΕΛΠΕ)

–Ιδιωτικοποίηση τομέα Μεταφορών- Επικοινωνιών- τηλεπικοινωνιών (πχ ΟΤΕ, Ολυμπιακή κλπ)

Είναι γνωστή η περιπετειώδης Ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών με την ίδρυση των Συγκοινωνιακών Επιχειρήσεων (ΣΕΠ), οι εξελίξεις με την αναδιάρθρωση Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και μετοχική συνεργασία με ΕΛΤΑ), η ιδιωτικοποίηση ΟΤΕ, η Ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής Αεροπορίας μέσα από διαδικασία απαξίωσης της,

– Προώθηση ιδιωτικοποίησης επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας πχ ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ

-Ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων υποδομών (πχ Αεροδρόμια) , μετοχοποίηση Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς

-Επιχειρήσεων Βιομηχανίας- Ναυπηγικού κλάδου (πχ της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης με εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο το 1993. • πώληση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά) στην γερμανική HDW.

–Παράδοση σε ιδιώτες Εταιριών στοιχημάτων και τυχερών παιγνίων (πχ ΟΠΑΠ, Καζίνο Πάρνηθας, ΟΔΙΕ-Ιππόδρομος)

–Εταιριών εμπορικού, επισιτιστικού χαρακτήρα (Καταστήματα Αφορολογήτων ειδών- Ολύμπικ Κέτερινγκ)

Στον πίνακα που επισυνάπτεται, παρουσιάζονται αναλυτικά στοιχεία, για την διαχρονική πορεία ιδιωτικοποιήσεων ανά επιχείρηση, με το σχετικό τίμημα τους.

3. Τον δρόμο αυτό συνεχίζει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αιδώ, διαψεύδοντας τον εαυτό του ως πολέμιο τάχα του Νεοφιλελευθερισμού.

Για παράδειγμα, ο Τραπεζικός τομέας σήμερα, όχι μόνο έχει ιδιωτικοποιηθεί, αλλά και αφελληνιστεί, με την ανάληψη πλέον του management των τραπεζών από το ξένο κεφάλαιο. Βλέπουμε την παράδοση ακινήτων (φιλέτων) σε ιδιώτες (πχ Ελληνικό). Με τα προγράμματα που υλοποιεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, σημαντικές, στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις(πχ ενεργειακές) είτε κάποιες λειτουργίες τους, παραχωρούνται στους ιδιώτες.

Οι κυβερνήσεις μας, τα μνημονιακά χρόνια, υποτελείς στη Γερμανία, δημιουργώντας το ΤΑΙΠΕΔ και στη συνέχεια το υπερταμείο, ακολουθούν το παράδειγμα της Treuhand, της εταιρίας που δημιουργήθηκε με την ενοποίηση των Γερμανιών και ενσωμάτωση της Ανατολικής Γερμανίας.

Την δημιουργία αυτών των φορέων πρότεινε ο Σόϊμπλε, για επανάληψη στη χώρα μας της πρακτικής Treuhand, που είναι η εταιρία που, μεταξύ 1990-94, κυριολεκτικά χάρισε όλη την παραγωγική βάση της Ανατολικής Γερμανίας, καθώς και τη γη, αντί πινακίου φακής. Ταυτόχρονα, άφησε πίσω της τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια ανέργους,

Αυτό το σχέδιο υλοποιείται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και «χωρίς περίσκεψιν χωρίς αιδώ» και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Σε βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη «Η αρπαγή της Ελλάδας» αναφέρει σε κεφάλαιο του: «Και οι Έλληνες έχουμε πλέον την Treuhand μας…» (Α΄ Μέρος) αναφέρoντας: «…Ξεπερνούσε και την πιο νοσηρή -νεοφιλελεύθερη- φαντασία τότε. ότι θα ήταν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που θα έκανε το αποφασιστικό βήμα για το ξεπούλημα του νερού: Με τη μεταβίβαση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, μαζί με άλλες δέκα ΔΕΚΟ (ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ και ΔΕΗ τον Σεπτέμβριο του 2016, ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΟΣΕ, ΣΤΑΣΥ, ΟΑΚΑ και ΕΛΤΑ τον Μάιο του ίδιου έτους) και τελικά με το σύνολο των συμμετοχών και όλη την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, στο νέο «Υπερταμείο» αποκρατικοποιήσεων, την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), που έχει μοναδικό προορισμό την ιδιωτικοποίηση (ή ρευστοποίηση) του συνόλου της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου. Υπό την άμεση επιτήρηση των δανειστών, αφού στο πενταμελές Εποπτικό Συμβούλιο του «Υπερταμείου» αυτοί διορίζουν κι ελέγχουν όχι μόνο τον Πρόεδρο και άλλο ένα μέλος, αλλά έχουν και δικαίωμα βέτο, χάρη στην πρόβλεψη ότι για οποιαδήποτε απόφαση χρειάζεται πλειοψηφία τεσσάρων μελών!

4. Ιδιωτικοποιήσεις για το 2018. Ξεπουλιέται ότι έχει απομείνει.

Ας έρθουμε όμως στην φετινή εισηγητική έκθεση και να δούμε εν συντομία τι προβλέπει. Ο προϋπολογισμός 2018 για τις ΔΕΚΟ αναφέρει πως έχουν προγραμματιστεί αρκετές σημαντικές ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων με ότι ποσοστό έχει απομείνει στο δημόσιο, καθώς και έσοδα από διαγωνισμούς έργων, έσοδα από πωλήσεις ακινήτων, με συνολικά προσδοκώμενα έσοδα περίπου 2,73 δισ. Ευρώ.

Με βάση τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης, μεταξύ των αποκρατικοποιήσεων που βρίσκονται σε προετοιμασία για να υλοποιηθούν το 2018 είναι οι εξής με τα αντίστοιχα προσδοκώμενα έσοδα.

Προγραμματισμός ιδιωτικοποιήσεων και αντίστοιχα προσδοκώμενα έσοδα.

Άρα ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ με προσδοκώμενα έσοδα ~ 950 εκ €

Επίσης.

-Προσδοκώμενα έσοδα 613 εκατ. ευρώ από διαγωνισμούς, που έχουν υποβληθεί δεσμευτικές προσφορές,

-Από την ιδιωτικοποίηση της Ελληνικής Εταιρείας Συντήρησης Σιδηροδρομικού Τροχαίου Υλικού (ΕΕΣΣΤΥ). (πώληση 100% των μετοχών )

Με βάση τον προϋπολογισμό μεταφέρεται στο υπερταμείο το 5% του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom απεμπολώντας έτσι και τον τελευταίο έλεγχο σε μια επιχείρηση τεράστιας σημασίας όπως ο ΟΤΕ με προσδοκώμενα έσοδα 250 εκ€.

-Από ΔΕΣΦΑ, Ο διαγωνισμός της πώλησης του 66% της ΔΕΣΦΑ ΑΕ εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί στις αρχές του 2018, οπότε και αναμένεται να εισπραχθεί το αντίστοιχο τίμημα.

-Έσοδα 111 εκατ. ευρώ από καταβολές δόσεων, ολοκληρωμένων συναλλαγών προηγούμενων ετών (έως 2017).

-Εκτιμώμενα έσοδα 2.011 εκατ. ευρώ από διαγωνισμούς έργων, οι οποίοι αναμένεται να ολοκληρωθούν το 2018.

-Από την πώληση του 100% των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ. (Η πρώτη δόση του τιμήματος αναμένεται να καταβληθεί το 2018).

-Από το τίμημα για την πώληση του 67% των μετοχών του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης που η κυβέρνηση εκτιμά θα καταβληθεί στις αρχές του 2018.

-Επίσης από την πώληση του ακινήτου Castello Bibelli στην Κέρκυρα που αναμένεται ότι το τίμημα θα καταβληθεί το 2018.

-Από την μακροχρόνια παραχώρηση του δικαιώματος λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης του αυτοκινητοδρόμου «Εγνατία Οδός» και των επί του αυτοκινητοδρόμου τριών Κάθετων Αξόνων

-Από ιδιωτικοποίηση σε μαρίνες, και διάφορα άλλα ακίνητα

Από την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης των Μαρίνων Χίου, Πύλου, Θεσσαλονίκης (Αρετσού, Καλαμαριά) και Αλίμου.

Επισημαίνουμε ιδιαίτερα τις ιδιωτικοποιήσεις σε ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΤΕ, ΔΕΗ που όπως αναφέραμε σε κάποιο ή μεγαλύτερο βαθμό έχουν ήδη ιδιωτικοποιηθεί, αλλά δεν «είχαμε φτάσει στο κόκκαλο», και υπήρχε «λίπος»

Σημαντικό στοιχείο της έκθεσης είναι ότι προετοιμάζεται η σταδιακή μεταβίβαση στο υπερταμείο περίπου 200.000 ακινήτων. Πρόκειται για ακίνητα που διαχειρίζονται τα υπουργεία και είναι πέραν των 70.000 ακινήτων που διαχειρίζεται η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ). Τα ακίνητα αυτά, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θα επεξεργαστεί η ειδική ομάδα εργασίας που συστάθηκε στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας και η οποία θα αναλάβει να καταγράψει το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Συνολικά επομένως το υπερταμείο θα διαχειριστεί περίπου 270.000 ακίνητα.

Ξεπουλιέται δηλαδή τεράστιος δημόσιος πλούτος από ότι έχει απομείνει

Με βάση και το τελευταίο μνημόνιο και τον υπό ψήφιση προϋπολογισμό, ορθά αναγράφεται στον τύπο, «Πωλείται η Ελλάς», αφού και η σημερινή κυβέρνηση δεσμεύεται να πουλήσει ότι έχει απομείνει. Να ξεπουληθούν τα πάντα, να μην μείνει τίποτα στο δημόσιο

-Οι εταιρίες Ενέργειας, φαίνεται να έχουν την τιμητική τους το 2018 και για την υλοποίηση του προγράμματος την υλοποίηση έχει αναλάβει ο καταλληλότερος! υπουργός, που διαδέχτηκε Λαφαζάνη και Σκουρλέτη, ο Σταθάκης.

5. Επισήμανση. Ιδιωτικοποιήσεις με ίδια επιχειρηματολογία όλων των κυβερνήσεων .

Δεν με παραξένεψε το γεγονός, πως, συγκρίνοντας τις εισηγητικές εκθέσεις των προϋπολογισμών 2013(Σαμαράς) και 2018(Τσίπρας) διαπίστωσα, σχεδόν ίδιες αναφορές – copy paste– όπως λέμε και ίδια επιχειρηματολογία για την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων. Δηλαδή «το ελληνικό δημόσιο σχεδιάζει εξαιρετικά φιλόδοξο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων», ότι θα υπάρξουν πολλαπλά οφέλη για την ελληνική οικονομία, πχ με άμεση μείωση του δημόσιου χρέους, τη μείωση-εξάλειψη της κρατικής χρηματοδότησης οποιασδήποτε μορφής προς αυτά και συνεπακόλουθη μείωση των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού,» ότι «θα ενισχύσουν την οικονομική δραστηριότητα της χώρας, δημιουργία θέσεων εργασίας, νέα φορολογικά έσοδα» κλπ

Προβαλλόταν δηλαδή ίδια επιχειρηματολογία από τις διάφορες κυβερνήσεις σε σχέση με την αναγκαιότητα των ιδιωτικοποιήσεων

6. Επισήμανση. Στόχοι ουτοπικοί κι’ανέφικτοι.

Κάνοντας μία αναδρομή στο 2011, θυμόμαστε πως η τρόικα ζήτησε, και η τότε κυβέρνηση (ΓΑΠ) αποδέχτηκε, να εφαρμοστεί από 2011 μέχρι το 2015 εκτεταμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, προκειμένου να εισπραχθούν 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 15 εντός της διετίας 2011 – 2012.  Ο στόχος αυτός θυμόμαστε αναφερόταν στην αιτιολογική έκθεση του  λεγόμενου μεσοπρόθεσμου. Βεβαίως ο στόχος δεν πιάστηκε ούτε κατά προσέγγιση, γιατί ήταν ουτοπικός, αλλά ποιος τότε, από κυβέρνηση και Τρόϊκα άκουγε, ή έπαιρνε υπόψη; Αρκετοί προοδευτικοί αναλυτές το είχαν επισημάνει, το είχαν επισημάνει ιδιαίτερα αριστεροί οικονομολόγοι, αλλά υπήρχαν επισημάνσεις και από κρατικούς λειτουργούς που όμως δεν εισακούγονταν. Για παράδειγμα ο Θ Μητράκος που είναι σήμερα υποδιοικητής της Τράπεζας Ελλάδος και το 2011 στέλεχος της, ανέφερε σε ομιλία του πως ο στόχος σχετικά με έσοδα από την «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ήταν ανεδαφικός» λόγω της ύφεσης και επομένως εξαιρετικά δύσκολο να μπορεί άμεσα ή βραχυπρόθεσμα να αμβλυνθεί ουσιαστικά από τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. «Η τρέχουσα ύφεση στην αγορά ακινήτων δυσχεραίνει την εκποίηση δημόσιων περιουσιακών στοιχείων και περιορίζει σημαντικά τις δυνατότητες αξιοποίησης της δημόσια περιουσίας» ανέφερε. Αλλά ανεδαφικοί στόχοι συνεχίζονται και στις μέρες μας. Όπως αναφέρει ένας από τους πιο ενημερωμένους δημοσιογράφους (Φιντικάκης), εξειδικευμένος στα ενεργειακά), έγραφε στις 23 Νοεμβρίου, πως: «στα χαρτιά θα μείνουν τα εκατομμύρια ευρώ εσόδων από ενεργειακές ιδιωτικοποιήσεις – Δεν βγαίνουν τα χρονοδιαγράμματα». Όπως αναφέρει: «Από μαξιμαλιστικές έως εντελώς ανεδαφικές χαρακτηρίζονται οι προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2018 για τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις, και ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας, γιατί για τις τρεις εμβληματικές ενεργειακές αποκρατικοποιήσεις, υπάρχουν  δυσεπίλυτοι γρίφοι (ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ), είτε πολύ απλά δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν την επόμενη χρονιά (ΔΕΗ), ακόμη και αν προκηρυχθούν». Γεννάται έτσι το ερώτημα, γιατί ετίθεντο ουτοπικοί στόχοι εφόσον θα διαψευδόταν; Η λογική εξήγηση που δίνω προσωπικά, είναι πως οι υπερβολικοί, ουτοπικοί στόχοι, έδιναν στην Τρόϊκα το δικαίωμα για ισχυρότατη, την μέγιστη δυνατή πίεση, για να πιαστεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.

7. Υπάρχει κάποιος απολογισμός για τους προαναφερόμενους στόχους;

Κανένας ουσιαστικός απολογισμός δεν υπήρξε γι αυτά που αναφερόταν σαν στόχοι στις εισηγητικές εκθέσεις των προϋπολογισμών. Κανένας πραγματικός απολογισμός για αυτά που πρόβαλαν οι κυβερνήσεις, δηλαδή για πολλαπλά οφέλη της οικονομίας, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας κλπ

Αναφέρονταν μόνο συγκεκριμένα δεδομένα, ποιες δηλαδή ΔΕ ιδιωτικοποιήθηκαν, εν μέρει ή εν όλω και ποια χρηματικά ποσά μπήκαν στον κρατικό κορβανά και τίποτε περισσότερο. Αποδεικνύεται, πως όλοι οι άλλοι στόχοι που αναφερόταν, γραφόταν και έμπαιναν μόνο για προκάλυμμα Μόνο τα ποσά που εισέπραττε το ελληνικό δημόσιο ήταν στο ενδιαφέρον των κυβερνήσεων και της Τρόϊκα, αφού τα ποσά αυτά αφορούσαν την εξυπηρέτηση του χρέους. Τα έσοδα αυτά κατευθύνονταν κυρίως στην εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και όχι σε αναπτυξιακούς και άλλους σκοπούς, όπως αρχικά είχε εξαγγελθεί.

Για την ιστορία, να αναφέρουμε(βλέπε παραπάνω πίνακα) πως οι ιδιωτικοποιήσεις, μετά το 98 ως 2009 φέρουν τη σφραγίδα Σημίτη Καραμανλή και τα μνημονιακά χρόνια, των Παπανδρέου , Σαμαρά, Παπαδήμου, Τσίπρα.

Με βάση τον παραπάνω πίνακα κατά την περίοδο 2011-2015 πιάστηκαν περίπου 2,9 δις και για την περίοδο 2011- 2018 αν πιαστεί ο στόχος του 2018 εκτιμώνται σε ~7,8 δις €

Όμως πέρα από τα μεγέθη αυτά, η ουσία είναι, πως, τεράστιας έκτασης και βάθους ιδιωτικοποιήσεις έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες και σήμερα, πλέον, ο όποιος δημόσιος έλεγχος στις Δ.Ε. είναι ισχνός, το δε γράμμα και πνεύμα των μνημονίων, εκφράζει τη βούληση να απολεστεί και ο παραμικρός έλεγχος, με συνέπεια, αύριο μια πραγματική και όχι ψευδεπίγραφη κυβέρνηση Αριστεράς να μην έχει αναπτυξιακά εργαλεία για να υλοποιήσει μια πραγματικά αριστερή πολιτική.

8. Σχετικά με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας

Στον τομέα αυτό, φαίνεται πως υπάρχει πολύ ζουμί και ασφαλώς υπάρχει μέλλον.

Να δηλώσουμε εδώ, πως σχετικά με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, είναι προφανές, πως εμείς, σε σχέδιο πραγματικής αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας, δεν θα είχαμε αντίρρηση . Μόνο που πρέπει να είναι σαφές πως εννοείται αυτή η αξιοποίηση

Η δική μας θέση μας είναι σαφής. Είμαστε υπέρ της αξιοποίησης της, αλλά πολέμιοι της εκποίησης της.

Θα συμφωνούσαμε αν με την αξιοποίηση: Πρώτο θα υπήρχε στόχευση για αύξηση της αξίας της και όχι απώλεια με την παράδοση σε ιδιώτες, δεύτερον αξιοποίηση της για κοινωνικούς σκοπούς και τρίτο αξιοποίηση της σε αναπτυξιακούς σκοπούς.

Η εμπειρία δείχνει ότι η κυβέρνηση κάτω από την πίεση Τρόικας και ισχυρών ιδιωτικών ομίλων, προωθεί το ξεπούλημα της περιουσίας με γνώμονα το συμφέρον των ιδιωτών και όχι το δημόσιο συμφέρον. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παράδοση του Ελληνικού, που έγινε με βάση τις επιδιώξεις του Λάτση, ενώ είχε διαμορφωθεί εδώ και αρκετά χρόνια, πραγματικά αναπτυξιακή πρόταση αξιοποίησης του από το ΕΜΠ που πήγε στο καλάθι των αχρήστων.

Η δημόσια περιουσία ανήκει στο λαό και επομένως πρέπει να αξιοποιηθεί για αυτόν, για αναπτυξιακούς και κοινωνικούς λόγους και όχι μόνο για τη σημερινή γενιά. Ο δημόσιος πλούτος ανήκει σε όλες τις γενιές και πρέπει να αποτραπεί στη σημερινή κυβέρνηση υποτελών να την ξεπουλήσει. Δεν ανήκει ούτε στον Χ ιδιώτη, ούτε σε Σαμαρά ούτε σε Παπανδρέου, Βενιζέλο, Τσίπρα.

9. Ιδεολογικά

Παρά το γεγονός, πως, τα μνημονιακά χρόνια έχει συρρικνωθεί υπερβολικά το Δημόσιο, υπάρχουν οικονομολόγοι απολογητές, (πχ Μιράντα Ξαφά για την οποία έχει γίνει πολύ λόγος τελευταία στον τύπο αναφερόμενη σαν σύμβουλος του Κυριάκου και η οποία επιμένει πως το Δημόσιο είναι πολύ μεγάλο, αν και τα ίδια τα στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ την διαψεύδουν Να αναφέρω εδώ, ένα δικό μου υπολογισμό πριν 3-4 χρόνια που την διαψεύδει. Στον ενεργειακό τομέα και για βασικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας, διύλισης και χονδρεμπόριου πετρελαίων, αν ο έλεγχος του δημοσίου αρχές δεκαετίας 2000 ήταν 80% δημόσιο σε σχέση με 20% ιδιωτικό, σήμερα, έχει αντιστραφεί, δηλαδή το 80% είναι ιδιωτικό.

10. Συνοψίζουμε.

Τελικός στόχος Τρόικα και μνημονικών κυβερνήσεων, είναι να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα και να καταργηθεί και ο ελάχιστος έλεγχος σε Δημόσιες επιχειρήσεις και στην περιουσία του δημοσίου.

Αν κάνουμε μια χρονική αποτίμηση στην υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, προτεραιότητα πήρε ο Τραπεζικός τομέας, ακολούθησαν οι μεταφορές και τηλεπικοινωνίες, βιομηχανία, ναυπηγεία, στοιχήματα παίγνια και τελευταίες οι επιχειρήσεις ενέργειας και κοινωφελείς, όπου υπήρξαν και εσωτερικές κυβερνητικές τριβές και οι μέγιστες σχετικά αντιστάσεις από το λαϊκό κίνημα.

Για πολιτική αποτίμηση, γνωρίζοντας, αρχές και θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ προ κυβερνήσεως, μόνο θλίψη και οργή αισθάνεται κάθε προοδευτικός πολίτης.

Η κυβέρνηση, ενώ στα λόγια κατηγορεί άλλους (συγκεκριμένα τη ΝΔ) για νεοφιλελεύθερο Κόμμα, στην πράξη, αποδεικνύεται ως η πιο αποτελεσματική ΝΦ Κυβέρνηση

Σχετικά με τις ΔΕΚΟ, την δημόσια περιουσία, τον δημόσιο τομέα γενικότερα, ο υπό ψήφιση προϋπολογισμός 2018 επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις της ΛΑΕ για τον μεταλλαγμένο σήμερα ΣΥΡΙΖΑ. Αν υλοποιηθούν τα προβλεπόμενα του προϋπολογισμού 2018, τότε η κυβέρνησή θα έχει να περηφανεύεται για την ιδιαίτερη μνημονιακή συνέπειά της.

Σήμερα, όχι μόνο συνεχίζει ιδιωτικοποιήσεις και νεοφιλελεύθερες εργασιακές σχέσεις, στο δρόμο που χάραξαν Τρόϊκα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, αλλά τις εφαρμόζει με μεγαλύτερη συνέπεια. Υλοποιεί, «μεταρρυθμίσεις» στα λόγια, αντιμεταρρυθμίσεις στην ουσία, που δεν τόλμησαν προηγούμενες κυβερνήσεις

Μόνο γέλιο, προκαλεί λοιπόν, να ακούει κάποιος τον Τσίπρα να κατηγορεί τον Μητσοτάκη για θιασώτη του νεοφιλελευθερισμού, ή να διαβάζει τις εκκλήσεις του υπουργού Βερναρδάκη, για ανάγκη μετώπου των αντί-νεοφιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων, εντάσσοντας δηλαδή, όπως υποθέτουμε, τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές.

Τα μνημονιακά χρόνια, συντελείται με την ιδιωτικοποίηση τέτοιων σημαντικών επιχειρήσεων (όπως των ενεργειακών) και ακινήτων, ένα τεράστιο έγκλημα- μόνο για έγκλημα μπορεί να γίνει λόγος- για το οποίο οι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν. Οι υπεύθυνοι πρέπει να οδηγηθούν σε ειδικό δικαστήριο, γιατί καμία κυβέρνηση δεν είχε, ούτε έχει νομιμοποίηση για μια τέτοιας έκτασης και αξίας παράδοση δημόσιου πλούτου . Η όποια κυβέρνηση ήθελε να απεμπολήσει τον δημόσιο πλούτο της χώρας όφειλε να απευθυνθεί με δημοψήφισμα στο λαό που είναι ο μόνος αρμόδιος για μια τέτοια απόφαση. Η απώλεια αυτού του πλούτου, έχει άμεση επίπτωση στη ζωή του και δεν επιτρεπόταν να μην ερωτηθεί.

Έστω και σήμερα η Αριστερά και το μαζικό κίνημα, πρέπει να προσανατολιστεί σήμερα στην οικοδόμηση ενός πολιτικού μετώπου και ισχυρού μαζικού κινήματος που να βάλει φρένο στις επικείμενες και όποιες άλλες ιδιωτικοποιήσεις έρθουν για ψήφιση. Ένα μέτωπο, ευρύτερο, πανελλαδικό, αλλά και τοπικό, με δεδομένο τα σχέδια παράδοσης λιμανιών, αεροδρομίων, ξενοδοχείων κλπ Για την ανάκτηση από το δημόσιο των χρυσαφικών και ασημικών που ξεπούλησαν σε τιμές πολύ κάτω της πραγματικής αξίας τους. Για αξιοποίηση των Δημόσιων επιχειρήσεων αυτών σε στρατηγικούς και κρίσιμους κλάδους (πχ τραπεζικό, ενέργειας, ορυκτού πλούτου, όπως ο χρυσός, νικέλιο , βωξίτες, πετρέλαια, προς όφελος της Ε.Τ, των εργαζομένων και της κοινωνίας ευρύτερα.

Πηγή: Προϋπολογισμοί/ εργασία Καθηγητή Οικονομικών Κώστα Μελά / Επεξεργασία Νίκου Γεωργακάκη

Πηγή: iskra.gr

Σε φιάσκο για την Ελλάδα με ευθύνη και της κυβέρνησης για την επίσκεψη, εξελίσσεται η παρουσία Erdogan στην Αθήνα.

Ο Erdogan, πέραν της “επικαιροποίησης” της Λωζάνης, που έθεσε, πριν έρθει στην Αθήνα, στην συνέντευξη του στον Αλ. Παπαχελά, συνέντευξη που απέβη προπομπός προκλήσεων, επανέλαβε την ανάγκη της “επικαιροποίησης” της Λωζάνης κατάμουτρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακροβατώντας σε έωλα επιχειρήματα σχετικά με την εκλογή αρχιμουφτή και την “τουρκική” ονοματοδοσία στην Ελληνική Θράκη, και με τον Πρ. Παυλόπουλο να ανταπαντά αμήχανα, πετώντας μάλλον την μπάλα στην εξέδρα!

Όλα δείχνουν ότι η “βεβιασμένη” και “απροετοίμαστη” για επικοινωνιακούς λόγους και λόγω αμερικανικών πιέσεων, επίσκεψη του Erdogan στην Ελλάδα, εξελίσσεται σε “μπούμερανγκ” για τα ελληνικά συμφέροντα, με τον Erdogan μάλλον έτοιμο και αποφασισμένο να προωθήσει, ως επικυρίαρχος, δυναμικά και από την Αθήνα την αναθεωρητική σε βάρος της Ελλάδας πολιτική του.

Το θέαμα της σαστισμένης παραδομένης κυβέρνησης, του εκτός τόπου και χρόνου, κομπάρσου, Παυλόπουλου και του βαθιά εξαρτημένου μνημονιακού μπλοκ απέναντι σε έναν “αγέρωχο” στο αναθεωρητικό του σχέδιο Erdogan, είναι, τουλάχιστον, θλιβερό!

Η Ελλάδα χρειάζεται όσο ποτέ, όχι μόνο για οικονομικο-κοινωνικούς αλλά και εθνικούς λόγους, μια βαθιά ανατροπή με νέους ανεξάρτητους και πολυδιάστατους εξωτερικούς προσανατολισμούς.

Όλοι οι εξευτελιστικοί διάλογοι στην εντός του Προεδρικού Μεγάρου συνάντηση Erdogan – Παυλόπουλου

Η Συνθήκη της Λωζάννης βρέθηκε στο επίκεντρο της συνομιλίας που είχαν στην επίσημη συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος και ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Οι τοποθετήσεις τους, σε απευθείας μετάδοση από την κρατική τηλεόραση, δημιούργησαν αίσθηση, καθώς το κλίμα ήταν ηλεκτρισμένο.

Στην αρχική του τοποθέτηση, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος τόνισε ότι «η Συνθήκη της Λωζάννης είναι η βάση της φιλίας των δύο χωρών και ως εκ τούτου δεν είναι υπό διαπραγμάτευση», ενώ κατέληξε, λέγοντας: «Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους».

Απάντηση σε ανάλογο ύφος έδωσε ο Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι η Συνθήκη δεν εφαρμόζεται στη Δυτική Θράκη, πως εκεί υπάρχουν διακρίσεις και ότι επιπλέον είναι μια περιοχή που «δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τη λέξη τουρκική».

Συγκεκριμένα, στην τοποθέτησή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε:

«Κύριε πρόεδρε σας καλωσορίζω στην Αθήνα. Σε μια επίσκεψη που πραγματοποιείται 65 χρόνια μετά την προηγούμενη επίσκεψη του Τζελάλ Μπαγιάρ το 1952 κι η οποία μπορεί και πρέπει να παραμείνει ιστορική.

»Είναι η ιστορική και για τις σχέσεις των δύο λαών μας και βεβαίως για την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή αλλά και για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, την οποία εμείς οι έλληνες ευνοούμε γιατί πιστεύουμε ότι είναι προς όφελος του τουρκικού λαού. Η ανάπτυξη του, η οικονομική του ανάπτυξη είναι κάτι το οποίο εξαρτάται εν πολλοίς από την ΕΕ και μπορεί να βοηθήσει.

»Είμαστε εδώ για να σφίξουμε το χέρι και να δημιουργήσουμε γέφυρες φιλίας και όχι διχασμού και είμαστε έτοιμοι να γίνουμε η πόρτα και το παράθυρο της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

»Είναι αυτονόητο κύριε πρόεδρε ότι για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους που εμείς θέλουμε και για να είναι ιστορική η επίσκεψη αυτή λόγω της ιστορίας της Ελλάδας και λόγω της ιδιότητας ως κράτος μέλος της ΕΕ προϋποθέτει τον πλήρη και ειλικρινή σεβασμό του συνόλου του διεθνούς δικαίου όπως επίσης σεβόμαστε το ευρωπαϊκό κεκτημένο, αυτονόητες προϋποθέσεις για τα μέλη της ΕΕ και για κάθε υποψήφιο μέλος.

»Για να μείνω στο διεθνές δίκαιο γυρίζω πίσω, μιας και μιλάμε για ιστορική επίσκεψη, την εποχή που έγινε μια άλλη ιστορική επίσκεψη ήταν η επίσκεψη που οργανώθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ατατούρκ. Σας θυμίζω ότι έμεινε ιστορική γιατί σεβάστηκε το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η φιλίας μας και δεν είναι άλλο από την Συνθήκη της Λωζάννης. Είναι η βάση που θεμελίωσε τη φιλία μας και πρέπει να τη στη στηρίζει. Για εμάς ως Έλληνες καθορίζει μεταξύ άλλων τα σύνορα της Ελλάδας και τη Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν παρουσιάζει κενά, δεν χρειάζεται ούτε αναθεώρηση, ούτε επικαιροποίηση. Ισχύει ως έχει, καλύπτει απολύτως τα ζητήματα που πρέπει να καλύψει και τονίζει ότι ανάμεσα στα άλλα δεν αφήνει περιθώρια ούτε για γκρίζες ζώνες ούτε για ρυθμίσεις σε θέματα μειονοτήτων. Στην Ελλάδα υπάρχει θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα και τα δικαιώματά της είναι απολύτως σεβαστά.

»Ονόματα που προσβάλουν όχι μόνο την ιστορία δεν είναι αποδεκτά από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Οι χώρες που θέλουν να είναι μέλη της ΕΕ πρέπει να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως αυτό της ιδιοκτησίας και των μειονοτήτων.

»Ξέρετε πόσο εμείς οι Έλληνες θέλουμε να λυθεί το ταχύτερο δυνατό με λύση δίκαιη και βιώσιμη λύση. Αυτή η λύση όπως κατέστη σαφές από την πλευρά της ΕΕ στη Γενεύη, οφείλει να σέβεται την κυριαρχία του κράτους μέλους της ΕΕ και αυτό είναι γνωστό με βάση το άρθρο 4 και με βάση την ομολογία του δικαστηρίου της ΕΕ.

»Να φτάσουμε σε μια λύση εφικτέα υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις μια χώρας μέλους τη ΕΕ

»Τέλος είναι ανάγκη για τις σχέσεις και για τον πολιτισμό μας, ανάλογα με τον πολιτισμό που έχει ο καθένας αλλά και στις κοινές αρχές που έχουν οι πολιτισμοί μας, να υπάρχει εφαρμογή της Συνθήκης για θέμα των προσφύγων. Αφού έλαχε σε μας να βιώσουμε τις επιπτώσεις από έναν πόλεμο που δεν θελήσαμε και δεν επιδιώξαμε, έτσι θα δείξουμε ότι και τα δύο κράτη τα διέπουν οι αρχές του ανθρωπισμού και της δικαιοσύνης. Κάθε λαός αυτές τις κρίσιμες ώρες δείχνει ότι βασική αξία είναι ο ανθρωπισμός και η δικαιοσύνη.

»Τέλος σας διαβεβαιώ ότι θέλουμε όλοι και πρώτος εγώ προσωπικά να μείνει ιστορική η επίσκεψή σας. Προσυπογράφω στο ακέραιο αυτό που υποστηρίξατε ότι όποια διαφορά έχουμε μεταξύ μας πρέπει να λυθεί με τρόπο ειρηνικό και αυτό δείχνει τις πραγματικές προθέσεις μου. Ισχύει νομίζω και για εσάς το κοινό ρητό ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Πάνω εκεί ελπίζω να χτίσουμε μια ακόμη καλύτερη φιλία από αυτή που έχουμε μέχρι σήμερα.»

Η τοποθέτηση του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν έχει ως εξής:

«Η σημερινή μέρα είναι πραγματικά ιστορική μέρα και για τις δύο χώρες. Είναι μεγάλη ευχαρίστηση για εμένα που έρχομαι μετά από 65 χρόνια που είχε έρθει ο Τούρκος πρόεδρος Τζελάλ Μπαγιάρ. Επιθυμώ να αποτελέσει αυτή η επίσκψη ένα νέο σημείο καμπής στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

»Διατυπώσατε κάποιες αλήθειες ανοιχτά και ξεκάθαρα και θα κάνω και εγώ το ίδιο. Υπάρχουν εκκρεμότητες σε θέματα που δεν κατανοούνται σωστά. Υπήρξαν και άλλες χώρες στη Συνθήκη της Λωζάννης πριν 94 χρόνια, η Αγγλίας, η Πορτογαλία ακόμα και η Ιαπωνία. Μέσα στο διάστημα αυτών των 94 χρόνων ξαναοικοδομείται ο πλανήτης μας. Άλλαξαν πολλά και εμφανίστηκαν καινούργια θέματα για την Τουρκία και την Ελλάδα.

»Μιλήσατε για μουσουλμανική κοινότητα στην Ελλάδα. Είναι σωστό το μουσουλμανική αλλά ταυτόχρονα το Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων υπάρχει η λέξη τουρκική. Θέλω να αναφερθώ ότι πρέπει να αξιολογήσουμε τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων εκεί και να μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν οι μουσουλμάνοι μπορούν να ζήσουν την θρησκεία τους με βάση την Συνθήκη της Λωζάννης. Υπάρχουν προσπάθειες που καταβάλλονται από ανθρώπους εκεί για να διορίζεται ο αρχιμουφτής από άτομα που διορίζει το κράτος.

»Στην Τουρκία ο πατριάρχης δεν είναι διορισμένος. Ο πατριάρχης εκλέγεται από την Αγία Σύνοδο με τις εκλογές των μελών της Συνόδου όπως συμφωνήσαμε με την Συνθήκη της Λωζάνης και η επιτροπή αποτελείται από έναν αριθμό μελών με τουρκική ιθαγένεια. Επειδή μειώθηκε ο αριθμός των μελών είπα στον πατριάρχη να μου δώσει ονόματα για να δώσουμε την τουρκική ιθαγένεια για να συμπληρώσουμε το κενό που υπάρχει. Δώσαμε τουρκική ιθαγένεια και έγιναν μέλη της Συνόδου. Υπάρχουν 17 μέλη αυτή τη στιγμή που εκλέγουν τον πατριάρχη.

»Στη Δυτική Θράκη συνεχίζεται επί πρωθυπουργίας μου οι ιμάμηδες να εκλέγουν τον αρχιμουφτή τους. Πως μπορούμε να πούμε ότι είναι σε ισχύ η Συνθήκη της Λωζάννης; Από αυτό συμπεραίνουμε ότι δεν εφαρμόζεται η Συνθήκη.

»Πρέπει να αποδείξουμε ότι είναι σε ισχύ. Το θέμα αυτό συζητήσαμε με διάφορους φίλους μου έλληνες πρωθυπουργούς μέχρι σήμερα. Με τον Σημίτη, τον Παπανδρέου, τον Καραμανλή και το ίδιο κάνουμε και με τον Τσίπρα, αλλά δεν μπορούμε να πάρουμε κάποιο αποτέλεσμα.

»Αν κοιτάξουμε την οικονομική πτυχή του θέματος στην Ελλάδα το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι γύρω στα 18.000 δολάρια, ενώ στη Δυτική Θράκη ο αριθμός αυτός είναι γύρω στα 2.200 δολάρια. Δεν υπάρχει η απαραίτητη στήριξη και υπάρχει μια διάκριση. Στην Τουρκία δεν μπορείτε να δείτε μια τέτοια εφαρμογή εναντίον των ρωμιών πολιτών. Δεν υπάρχει η παραμικρή διάκριση.

»Στη Δυτική Θράκη δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τη λέξη τουρκική, δεν μπορούν να χωνέψουν να γράφει τη λέξη τουρκική σε μια πινακίδα ενός σχολείου ή ενός συλλόγου. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτά τα θέματα. Όταν μιλάω για επικαιροποίηση, μιλάω για αυτά ακριβώς τα θέματα.

»Βέβαια υπάρχουν και ορισμένα προβλήματα σε στρατιωτικά θέματα. Όταν αποχωρίσατε εσείς από το ΝΑΤΟ, εμείς σας στηρίξαμε για να ξαναγίνεται μέλος, αλλιώς δεν θα μπορούσατε γιατί η αντίθεση μιας χώρας μπορεί να εμποδίσει την ένταξη μιας άλλης. Δεν το αξιολογήσαμε έτσι όμως, εμείς σας είδαμε σαν γείτονες και το ίδιο κάνουμε και σήμερα.

»Το ίδιο ισχύει και για το κυπριακό, εσείς δεν πήρατε μέρος στις διαπραγματεύσεις. Εγώ προσωπικά ήμουν μέλος των συνομιλιών και όπως η Ελλάδα είναι εγγυήτρια χώρα το ίδιο είναι και η Τουρκία. Ήμουν παρών στις τελικές συνομιλίες και είχαμε διαχειριστεί την διαδικασία εκείνη μαζί με τον Κόφι Ανάν.

»Στο αποτέλεσμα έπρεπε να βρεθεί κάποια λύση αλλά δυστυχώς οι αποφάσεις που ελήφθησαν δεν εφαρμόστηκα ποτέ. Στο δημοψήφισμα οι τουρκοκύπριοι ψήφισαν ναι και οι ρωμιοί όχι. Δεν τέθηκε σε εφαρμογή καμία από τις υποσχέσεις που έδωσε στον οικονομικό τομέα η ΕΕ. Δεν έχουν εκπληρωθεί αυτές οι υποσχέσεις ακόμα και σήμερα. Εμείς βέβαια τηρούμε την δεσμευσή μας σε αυτά τα θέματα, στόχος μας είναι να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στην Κύπρο και το Αιγαίο.

»Υπάρχουν διάφορα θέματα που αναφέρονται στην Συνθήκη της Λωζάνης και πρέπει εμείς τώρα να κάνουμε τα απαραίτητα βήματα. Έχουν περάσει 94 χρόνια και δεν είναι εύκολο, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στο διάστημα αυτό.

»Αν εξετάσουμε όλα τα θέματα και οι δύο πλευρές θα συμφωνήσουν ότι πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα. Το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων τον ομογενών μας στη Δυτική Θράκη είναι προτεραιότητα για εμάς.

»Μετά από 65 χρόνια ήρθαμε με μια πολύ διαφορετική αγωνία σήμερα. Βέβαια επιθύμησα να πραγματοποιήσω μια επίσκεψη και στη Δυτική Θράκη όπως είχα κάνει και νωρίτερα δυστυχώς όμως κάποιοι ενοχλούνται και προκαλούν προβοκάτσιες για αύτη την επίσκεψη.

»Αναρτήθηκαν διάφορες αφίσες, χάραξαν σήματα στις πόρτες των σπιτιών στην περιοχή. Βέβαια μέσα σε κάθε κοινωνία υπάρχουν και τα συν και τα πλην. Ένας πρόεδρος της Δημοκρατίας επέδειξε το θάρρος για να κάνει την επίσκεψη αυτή και τα αρνητικά στοιχεία πρέπει να τεθούν υπό έλεγχο. Θα τα συζητήσουμε αυτά πιο αναλυτικά στη συνέχεια.

»Επιθυμία μου είναι η επίσκεψη αυτή να έχει θετικά αποτελέσματα, να εντατικοποιήσουμε τις σχέσεις μας. Αν κοιτάξουμε τις εξελίξεις στον τομέα του τουρισμού θα δούμε ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός Ελλήνων και Τούρκων τουριστών που επισκέπτονται τις δύο χώρες. Στην Τουρκία όταν φωνάζετε σε μια παραλία ακούγεται στην απέναντι πλευρά, πρέπει να εστιάσουμε σε αυτό το θέμα.

»Πρέπει να συνεχίσουμε τη στήριξη που δίνουμε στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας. Η επιθυμία μου είναι να μην ασχοληθούμε με το άδειο μέρος του ποτηριού αλλά να κοιτάξουμε το γεμάτο και να ενισχύσουμε τις μεταξύ μας σχέσεις. Και πιστεύω ότι η επίσκεψή μου αυτή θα αφήσει πίσω τα 65 χρόνια και εμείς θα κοιτάξουμε μπροστά».

Η ανταπάντηση Παυλόπουλου

«Με τιμάτε ιδιαίτερα γιατί επεκτάθηκε τόσο πολύ η συζήτηση. Δεν είμαι εκτελεστικός πρόεδρος όπως εσείς. Όχι ότι δεν έχω απάντηση αλλά θα δοθεί από την κυβέρνηση. Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι οι σχέσεις μας να στηρίζονται στην ειλικρινή φιλία και στην επίλυση των θεμάτων με ειρηνικά μέσα σε οποιοδήποτε πρόβλημα.

»Μια μόνο παρατήρηση. Είμαι πολύ ανοιχτός και ειλικρινής μαζί σας. Χρησιμοποιώντας και την παλαιότερη ιδιότητά μου, θα συμφωνήσει και ο κ. Κοτζιάς είμαι βέβαιος, επειδή μιλήσατε για επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης, οι συνθήκες δεν χρειάζονται αναθεώρηση, οι μέθοδοι ερμηνείας του δικαίου είναι εκείνες που επιτρέπουν να προσαρμόζεται ο κανόνας δικαίου στα εκάστοτε δεδομένα. Αυτό λέγεται ερμηνεία. Οι μέθοδοι ερμηνείας υπάρχουν και είμαι βέβαιος ότι το επιτελείο σας είναι απολύτως επαρκές. Αν αποφεύγαμε ορισμένους όρους, θα είχαν ορισμένες παρεξηγήσεις λήξει την ώρα που έπρεπε.»

Ανταπάντηση Ερντογάν

«Ωραία τα είπατε αλλά πρέπει να δώσω κάποια απάντηση γιατί αλλιώς θα ήταν ασέβεια προς τον εαυτό μου. Βέβαια εγώ δεν είμαι καθηγητής Νομικής αλλά ξέρω το πολιτικό δίκαιο. Υπάρχει όρος για επικαιροποίηση αρκεί να υπάρχει συμφωνία μεταξύ των χορών και υπάρχουν σχετικά παραδείγματα τέτοια στον κόσμο.

»Ανέφερα όλα αυτά επειδή τα αναφέρατε και εσείς. Εγώ θα τα έλεγα αργότερα με τον κ. Τσίπρα. Όπως και να έχει τα συζητήσαμε και θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα για τον χρόνο που μας παραχωρήσατε.

»Και στην Τουρκία υπήρξαν διάφορα προβλήματα και για αυτό προβήκαμε σε αλλαγές. Στις εκλογές που θα διεξαχθούν το 2019 θα προχωρήσουμε σε αλλαγή συστήματος διακυβέρνησης στη χώρα και αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα μιας νέας διαδικασίας που ξεκινά στην Τουρκία».

Πηγή: iskra.gr