Στρώνεται ο δρόμος για τον έλεγχο της φαρμακευτικής αγοράς από εμπορικές αλυσίδες

Σε ποιους θα χορηγούνται οι άδειες και υπό ποιες προϋποθέσεις – Το ΣτΕ είχε ακυρώσει το καλοκαίρι υπουργική απόφαση που προέβλεπε τη χορήγηση άδειας σε μη αδειούχους φαρμακοποιού

Το πλήρες άνοιγμα του επαγγέλματος του φαρμακοποιού επιφέρει σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος του υπουργού Υγείας Ανδρέα Ξανθού το οποίο κατατέθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για νομοπαρασκευαστική επεξεργασία.

Συγκεκριμένα, με το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις, η διαδικασία, κ.λπ. για τη χορήγηση άδειας σε:

1) Φυσικά πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του φαρμακοποιού,
2) Φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν την ιδιότητα του φαρμακοποιού (ιδιώτες μη φαρμακοποιοί ) και
3) Συνεταιρισμούς μέλη της «Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδας».

Υπενθυμίζεται ότι το περασμένο καλοκαίρι από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ακυρώθηκε υπουργική απόφαση, η οποία προέβλεπε, μεταξύ των άλλων, ότι μπορούσαν να ιδρυθούν φαρμακεία από μη αδειούχους φαρμακοποιούς, υποχρεωτικά υπό εταιρική μορφή (Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης), αρκεί ένα μέλος να είναι φαρμακοποιός και να έχει μετοχικό μερίδιο 20%.

Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου το περασμένο έτος με μια σειρά αποφάσεων της (1804-1807/2017) έκανε δεκτές τις αιτήσεις του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου και των Φαρμακευτικών Συλλόγων Αττικής και Θεσσαλονίκης με τις οποίες ζητούσαν να ακυρωθεί η από 20.5.2016 απόφασης των υπουργών Οικονομίας και Υγείας για «τις ρυθμίσεις επαγγέλματος φαρμακοποιού και την ίδρυση φαρμακείου».

Το ΣτΕ δεν είχε μπει στην ουσία της υπόθεσης καθώς είχε κρίνει ότι οι προϋποθέσεις ίδρυσης φαρμακείων και τα θέματα του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, ρυθμίζονται μόνο με νόμο ή Προεδρικό Διάταγμα και όχι με υπουργική απόφαση όπως είχε γίνει το 2017.

Σύμφωνα με το σχέδιο Διατάγματος «κάθε άδεια αντιστοιχεί σε ένα κατάστημα ή υποκατάστημα φαρμακείου. Ο ανώτερος επιτρεπόμενος αριθμός χορηγουμένων αδειών στο ίδιο φυσικό πρόσωπο αυξάνεται κατά μια άδεια κατ΄ ανώτερο όριο κατ΄ έτος μέχρι το 2020, οπότε ορίζεται ανώτατος επιτρεπόμενος αριθμός οι 10 άδειες σε πανελλαδική κλίμακα». Ειδικότερα, «για το έτος 2018 επιτρέπεται η χορήγηση μέχρις 8 αδειών στο ίδιο πρόσωπο, για το έτος 2019 μέχρι 9 και για το 2020 μέχρι 10 αδειών στο ίδιο πρόσωπο».

Παράλληλα, ο ιδιώτης κάτοχος άδειας ίδρυσης φαρμακείου μη φαρμακοποιός μπορεί να λειτουργήσει το φαρμακείο, υποχρεωτικά μόνο ως Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (ΕΠΕ), που πρέπει να έχει συσταθεί πριν τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας του φαρμακείου. Στην ΕΠΕ μετέχει υποχρεωτικά ως εταίρος και με ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 20% στο κεφάλαιο, τα κέρδη και τις ζημίες της εταιρείας ο φαρμακοποιός ο οποίος έχει δηλωθεί υπεύθυνος για τη λειτουργία του φαρμακείου.

Aκόμη, όταν χορηγείται άδεια σε φαρμακοποιό τότε το φαρμακείο του μπορεί να λειτουργήσει είτε ως ατομική επιχείρηση είτε ως εμπορική εταιρεία οποιασδήποτε μορφής, εκτός αυτής της Ανώνυμης Εταιρείας.

Τέλος, οι άδειες φαρμακείου δεν χορηγούνται μόνο σε Έλληνες, αλλά και σε πολίτες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πηγή: iskra.gr

Να βγάλουν στο σφυρί, τράπεζες και ελληνική κυβέρνηση, τα σπίτια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, χωρίς «καμία διστακτικότητα», κάλεσε ο επίτροπος Οικονομικών υποθέσεων της Κομισιόν, Πιερ Μοσκοβισί. 

 «Η παγίωση του συστήματος των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών είναι εκ των ων ουκ άνευ για την εκταμίευση της δεύτερης υποδόσης ύψους ενός δισ. ευρώ», ανέφερε ο Μοσκοβισί, παρουσιάζοντας σαν δέλεαρ για τη λεηλασία της λαϊκών κατοικιών, τη δόση των δανειστών. 

Ερωτηθείς κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου σχετικά με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, ο επίτροπος Μοσκοβισί διευκρίνισε ότι δεν απαιτείται η λήψη κανενός πρόσθετου μέτρου και ότι οι Βρυξέλλες «αναμένουν πως από την 21η Φεβρουαρίου όλοι οι πλειστηριασμοί θα πρέπει να γίνονται ηλεκτρονικά».

Ο ίδιος μάλιστα κυνικά πρόσθεσε, δε, ότι δεν υπάρχει ¨καμία διστακτικότητα» και ότι επί της ουσίας οι θεσμοί θα παρακολουθήσουν την αποτελεσματική λειτουργία του νέου συστήματος.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, χέρι – χέρι με τους τραπεζίτες και με τις παραινέσεις των αξιωματούχων της ευρωζώνης, ετοιμάζεται να υλοποιήσει το μεγαλύτερο μεταπολεμικό πλιάτσικο στη χώρα. 

Μέσα στους επόμενους μήνες χιλιάδες κατοικίες αλλά και μικρές επιχειρήσεις, αναμένεται να βγουν σε ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ακόμα και για χρέη από 500 ευρώ! 

Πηγή: imerodromos.gr

Μια μαύρη μέρα πέρασε για τη Θεσσαλονίκη. Μια μέρα που ζήσαμε τι μπορεί να σημαίνει φασισμός. Ας τα πάρουμε όμως απ’την αρχή.

Πριν από μερικές εβδομάδες ένα γκάλοπ της ΜRB ανέδειξε ότι το 92% των πολιτών διαφωνούν με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Αυτό δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα. Σε ένα μέτρο που οι «από πάνω» θέλουν οπωσδήποτε να εφαρμόσουν και οι «από κάτω» δεν μπορούν με τίποτα να αποδεχτούν. Χαρακτηριστική είναι η συμπληρωματική ερώτηση που θέτει το ερώτημα να γίνουν πλειστηριασμοί ή οριζόντιο κούρεμα καταθέσεων; Κάτι που δείχνει ότι τα επιτελεία της αστικής τάξης βλέπουν ως ορατό το ενδεχόμενο να μην καταφέρουν να υλοποιήσουν τους πλειστηριασμούς και έτσι μελετούν ακόμα και σχέδια κουρέματος. Και ως γνωστόν το οριζόντιο κούρεμα αποτελεί GameOver όχι μονάχα για μια κυβέρνηση αλλά ενδεχομένως και για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα μιας χώρας

Το Πανελλήνιο θα ασχολούταν έντονα με το θέμα για πολύ καιρό ακόμα. Τουλάχιστον μέχρι η πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών να μπορεί να σηκώνει όλους τους πλειστηριασμούς και να απαλλάξει την κυβέρνηση απ’τον άχαρο ρόλο να κοπανάει διαδηλωτές στα δικαστήρια, ή να βγάζει ανακοίνωση 24 ώρες πριν ότι δεν έχει αρκετούς αστυνομικούς για να το εγγυηθεί. Ακόμα και αυτό να πετύχαινε όμως η μνημονιακή κυβέρνηση, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα όταν ξεκινήσουν οι εξώσεις.

Και ύστερα… ήρθε το Μακεδονικό

Μακεδονομάχοι με ιδιαίτερη προτίμηση στα καζίνο και τη φθηνή βενζίνη της γειτονικής χώρας κατέκλυσαν για εβδομάδες τον ραδιοφωνικό αέρα της πόλης καλώντας στο συλλαλητήριο. Σταθμοί με πρώτο χορηγό τα καζίνο της Γευγελής μαζί με σύσσωμο το τοπικό κατεστημένο έκαναν τα πάντα για να οδηγήσουν τους πολίτες της Θεσσαλονίκης στον Λευκό Πύργο. Ύστερα μπήκε στον χορό και ο Σαββίδης που μέσω της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, κάλεσε στο συλλαλητήριο.

Απέσπασε μεν απ΄τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης το λιμάνι τους, μα ύστερα έδειξε ευαισθησία ώστε, να μην χάσουν και την ονομασία…

Βολικό όλο αυτό το σούσουρο αν σκεφτεί κανείς ότι το ζήτημα του Μακεδονικού θα κατακλύζει τις ειδήσεις και το θυμικό πολλών ανθρώπων, κατά το χρονικό διάστημα που συμπίπτει με τους δύσκολους μήνες που έρχονται για μια κυβέρνηση που πρέπει να υλοποιήσει  πλειστηριασμούς και πολλά ακόμα σκληρά μνημονιακά μέτρα.

 Όλα αυτά θα ήταν απλώς αποπροσανατολιστικά ή ίσως να φαίνονταν και λίγο γελοία με τις εικόνες που είδαμε στον Λευκό Πύργο: Περικεφαλαίες, Κρητικοί που ήρθαν με τα άλογα στο φέρρυ μποτ και φυσικά τον Ψωμιάδη ντυμένο Πόντιο.

Όλα αυτά θα φαίνονταν αστεία αν εκείνη τη μέρα δεν βλέπαμε μπροστά στα μάτια μας εικόνες απ’τον φασισμό του 21^ου αιώνα. Επεισόδια που θύμισαν σε πολλούς τα γεγονότα της Οδησσού, του 2014 ή της Κοιλάδας του Πάδου το 1920. Φασίστες που σηκώνουν κεφάλι, και βρίσκουν το έδαφος για να σπάσουν, και να ρημάξουν με την διακριτική παρακολούθηση των Αρχών (ναι, ακριβώς όπως τη δολοφονία Φύσσα)

Και αυτό δεν είναι υπερβολή, γιατί αν κάποιος άνθρωπος βρισκόταν μέσα στην κατάληψη της Libertatia την ώρα που οι φασίστες της έβαζαν φωτιά ή αν στην κατάληψη Σχολείο η περιφρούρηση δεν κατάφερνε να απωθήσει τους φασίστες και να σβήσει την εστία φωτιάς που προκάλεσαν, τότε θα είχαμε σίγουρα νεκρούς. Κοντά στο μακελειό φτάσαμε και όταν οι φασίστες πέρασαν ανενόχλητοι από αρκετούς κλοιούς των ΜΑΤ και έφτασαν σε απόσταση αναπνοής από την αντιεθνικιστική συγκέντρωση της Καμάρας. Οι φωτογραφίες που δείχνουν τους αστυνομικούς να χαϊδεύουν κυριολεκτικά οπλισμένους ακροδεξιούς που κρατούν πέτρες και σιδερόβεργες είναι χαρακτηριστικές.

Και ας ελπίσουμε να μην είναι  και αυτές οι φωτογραφίες χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, όπως όλα τα ντοκουμέντα που έδειχναν τη συνεργασία αστυνομίας και Χρυσής Αυγής ήδη πριν τη δολοφονία Φύσσα, αλλά κανείς υπεύθυνος δεν είχε δώσει σημασία…

Η ανακοίνωση της Κατάληψης Libertatia σχετικά με τον εμπρησμό αναφέρει ότι: «Καθόλη τη διάρκεια της επίθεσης έξω από την κατάληψη βρίσκονταν τόσο ασφαλίτες όσο και κλούβα των ΜΑΤ σταθμευμένη παραδίπλα, οι οποίοι και κάλυπταν την επίθεση χωρίς να παρέμβουν», μια ανακοίνωση που δεν διαψεύσθηκε από την Ελληνική Αστυνομία. Άλλωστε η επίθεση που οδήγησε στην πλήρη καταστροφή του κτιρίου ήταν η δεύτερη μέσα σε μερικές ώρες, σε μέρος που δεν απέχει πολύ απ’τον Λευκό Πύργο, επομένως αποκλείεται το ενδεχόμενο η αστυνομία να μην είχε δυνάμεις στην περιοχή. Αξιοσημείωτο είναι ότι είδαν το φως της δημοσιότητας και βίντεο που δείχνουν τα ΜΑΤ να περιθάλπτουν τους νεοναζί και κατά τη διάρκεια της πρώτης τους επίθεσης στην κατάληψη «Σχολείο»

Ένα υπέροχο κτίριο που επέζησε των ναζί κάηκε απ'τα εγγόνια τους. Το κτίριο με την ίσως μεγαλύτερη βιβλιοθήκη πολιτικού βιβλίου στην πόλη. Και κάηκε με τις πλάτες όλων όσων συμπορεύτηκαν με τους ναζί.

Ευθύνες φέρουν ασφαλώς οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου για το Μακεδονικό  οι οποίοι παρότι προσπαθούσαν να αποτινάξουν για λόγους marketing τον χαρακτηρισμό του εθνικιστικού από την διοργάνωση, δεν διαχώρισαν ούτε στιγμή της θέση τους από τη Χρυσή Αυγή και άλλες μικρότερες νεοναζιστικές οργανώσεις που απηύθυναν κάλεσμα στην ίδια συγκέντρωση. Λες και το να κάνεις κοινή εκδήλωση με μαχαιροβγάλτες εμπίπτει σε κάποιο εθνικό καθήκον.

Τα ΜΑΤ που όπως είδαμε δεν κούνησαν το μικρό τους δαχτυλάκι όταν καιγόταν ένα κτίριο από φασίστες, την αμέσως επόμενη μέρα έκλεισαν τον δρόμο στην πορεία διαμαρτυρίας, την έσπασαν στη μέση με τα χημικά και συνέλαβαν 5 διαδηλωτές. (εδώ)

Στην αντιφασιστική διαδήλωση της Δευτέρας συμμετείχαν περισσότεροι από 2000 άνθρωποι παρά το τσουχτερό κρύο και το έκτακτο κάλεσμα που είχε βγει λιγότερες από 24 ώρες πριν. Ο κόσμος βλέποντας την ασφυκτική παρουσία των ΜΑΤ φώναζε «προσοχή προσοχή, χρυσαυγίτες με στολή», ενώ δεν έλειψε το κατηγορώ προς τα κυρίαρχα ΜΜΕ για τον τρόπο που μετέδωσαν το γεγονός με το σύνθημα «μπάτσοι TV νεοναζί, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί».Την προηγούμενη μέρα υπήρξαν τηλεοπτικά κανάλια που μετέδωσαν την είδηση ότι κουκουλοφόροι που πρόσκεινται στον αντιεξουσιαστικό χώρο έκαψαν την ίδια τους την κατάληψη ξεπερνώντας σε προπαγάνδα και τον Σκάι που μας ενημέρωνε εκείνο το τραγικό βράδυ ότι τον Φύσσα τον σκοτώσαν για το ποδόσφαιρο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, την υπογραφή της στην πόλη, άφησε και η Χρυσή Αυγή που βεβήλωσε το μνημείο του Ολοκαυτώματος.

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, 5 αντιφασίστες περνούν τη νύχτα τους στο κρατητήριο. Θα κρατούνται για 4 μέρες και την Παρασκευή η «Δικαιοσύνη» (με πολλά εισαγωγικά) θα αποφασίσει αν προφυλακίζονται.

Την Κυριακή, κανένας φασίστας δεν είχε παρόμοια τύχη. Παρότι έκαψαν ένα κτίριο και επιτίθονταν στους πάντες και τα πάντα για 3 ώρες. Η αστυνομία δεν προχώρησε ούτε σε μια προσαγωγή. Έτσι που σε κάνει να σκέφτεσαι ότι απ'τον Λαμπράκη μέχρι σήμερα, σε αυτήν την πόλη, η αστυνομία πάντα είχε ένα πρόβλημα παρατηρητικότητας όταν πρόκειται για ένοπλους φασίστες που περνούν από μπροστά της για να κάψουν και να σκοτώσουν.

πηγη: kommon.gr

Την Κυριακή 21 Γενάρη 2018 πραγματοποιήθηκε το Γενικό Συμβούλιο του ΜΕΤΑ. Στην συνεδρίαση προσκλήθηκε, παραβρέθηκε και χαιρέτισε και ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ.

Στην συνέχεια παραθέτουμε σε συντομία τα βασικά σημεία της παρέμβασης του Αντώνη Νταλακογεώργου.

Στον σύντομο χαιρετισμό μου θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία σημεία που αφορούν την παρούσα συγκυρία και τα καθήκοντά που τίθενται μπροστά στο αγωνιστικό εργατικό συνδικαλιστικό τμήμα το οποίο μάχεται με συνέπεια, ανιδιοτέλεια και ταξικό προσανατολισμό για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Τα μέτρα της τρίτης αξιολόγησης πέρασαν και μέσα σε αυτά και το αντιαπεργιακό άρθρο για την υπονόμευση της απεργίας για τα πρωτοβάθμια Σωματεία.

Η κυβέρνηση, το μεγάλο κεφάλαιο, το πολιτικό και συνδικαλιστικό κατεστημένο κατάφεραν ακόμη μια φορά να υλοποιήσουν ένα αντεργατικό – αντιλαϊκό πακέτο μέτρων που ενισχύει την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και από την άλλη με τα προωθούμενα μέτρα δυσκολεύει την συνδικαλιστική δράση και ταυτόχρονα μεταφέρει νέα βάρη στον λαό και την εργατική τάξη.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού αυτή την φορά τόσο σε επίπεδο κορυφής ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ όσο και στις ενδιάμεσες οργανώσεις (Ομοσπονδίες – Εργατικά Κέντρα) αλλά και στα πρωτοβάθμια Σωματεία δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα. Ανοιχτά και ξεδιάντροπα στήριξαν τις αντεργατικές επιλογές της κυβέρνησης και τα μέτρα για την 3^η αξιολόγηση.

Όμως παρά ταύτα το ταξικό κίνημα στα συνδικάτα αντέδρασε, αντιστάθηκε και έδωσε και αυτή την φορά το μαχητικό του παρόν ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Παρά τις αδιαμφισβήτητες δυσκολίες και αντιξοότητες δεκάδες χιλιάδες ήταν στην απεργία και στους δρόμους σε μια απεργία η οποία αποτελεί μια σημαντική κατάκτηση και παρακαταθήκη για το συνεπές συνδικαλιστικό κίνημα που απέδειξε ότι δεν χρειάζεται καμιά κάλυψη από τους συμβιβασμένους σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ για να πραγματοποιεί απεργίες και αγώνες.

Ταυτόχρονα τόσο η απεργία αυτή όσο και η υπόλοιπες κινητοποιήσεις που έγιναν στο πλαίσιο των προαπαιτούμενων της Γ΄ αξιολόγησης ανέδειξαν μια σειρά αδυναμίες και προβλήματα που απορρέουν κυρίως από την διασπαστική τακτική της ηγεσίας του ΠΑΜΕ η οποία επιμένει στις διαχωριστικές και σεχταριστικές αντιλήψεις και πρακτικές και παράλληλα στην κομματική περιχαράκωση και περιφρούρηση των δυνάμεών του.

Αυτή η τακτική αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής αφού δυσκολεύει την ενότητα, την συσπείρωση και τον κοινό ενιαίο και συντονισμένο αγώνα ο οποίος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επανάκαμψη, την μαζικότητα και την αντεπίθεση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος.

Μπροστά μας έχουμε μια νέα κρίσιμη αναμέτρηση, ως μάχιμο κομμάτι των συνδικάτων, το νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων που αφορούν την Δ΄ αξιολόγηση στην οποία περιλαμβάνονται νέες ιδιωτικοποιήσεις σε ΔΕΗ – Συγκοινωνίες – ΕΛΤΑ – Λιμάνια – τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, την μείωση του αφορολόγητου ορίου που όλα δείχνουν ότι πιθανότατα η εφαρμογή του να έρθει μέσα στο 2019, κ.α.

Πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα και να βγάλουμε σωστά συμπεράσματα τα οποία θα αξιοποιήσουμε στον σχεδιασμό, την οργάνωση, την προετοιμασία και την διεξαγωγή των νέων αγώνων που έχουμε μπροστά μας.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επαναληφθεί αυτό που έγινε με το ασφαλιστικό, αυτό που επαναλήφθηκε με τα μέτρα της Β΄ αξιολόγησης και αυτό που συνέβη και με την τελευταία αξιολόγηση δηλαδή μια 24ωρη ή 48ωρη απεργία την ημέρα ψήφισης των μέτρων, τακτική που αποδείχθηκε συνταγή και επιλογή ήττας.

Αντίθετα θα πρέπει να σχεδιασθεί ένας μακροχρόνιος αγώνας ξεκινώντας από τους χώρους δουλειάς, στα πρωτοβάθμια Σωματεία και να σημειώνεται σταδιακή κλιμάκωση και επέκταση των κινητοποιήσεων με πολύμορφους αγώνες οι οποίοι συνεχώς θα δυναμώνουν σε κλαδικό – τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.

Παράλληλα το βάρος και η παρέμβασή μας δεν πρέπει να είναι στραμμένη κυρίως στην άσκηση πίεσης προς τον υποταγμένο συνδικαλισμό σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ αλλά στην ανάπτυξη αγωνιστικών δράσεων και πρωτοβουλιών που θα συσπειρώνουν, θα κινητοποιούν τους εργαζόμενους από την βάση ώστε να δημιουργηθεί μια αγωνιστική και απεργιακή δυναμική που θα εγγυάται και θα διασφαλίζει την μαζικότητα, την αλληλεγγύη και την προσπάθεια να ξεπεραστούν οι δυσκολίες που συνδέονται με την απαισιοδοξία, την ηττοπάθεια, την αναποτελεσματικότητα αλλά θα απαντούν πειστικά και στην κυβερνητική προπαγάνδα «περί δίκαιης ανάπτυξης», «τερματισμού των μνημονίων» και άλλα φαιδρά που χρησιμοποιεί ο κυβερνητικός μηχανισμός για να εγκλωβίσει την δυσαρέσκεια της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Πρέπει να χαλάσουμε τα σχέδια της κυβέρνησης, τους μύθους που καλλιεργεί. Να αποδομήσουμε την προπαγάνδα της και αυτό αποτελεί αναγκαία συνθήκη το κίνημα να σηκώσει κεφάλι και οι εργαζόμενοι να πειστούν ότι η μόνη διέξοδος είναι η οργανωμένη πάλη, να βγουν αποφασιστικά και να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους.

Κλείνοντας θέλω να υπογραμμίσω την αναγκαιότητα όλες οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής μάχιμης αριστεράς να αντιληφθούν ότι χωρίς ισχυρό μαζικό και ταξικά προσανατολισμένο συνδικαλιστικό κίνημα, χωρίς την κοινή και συντονισμένη τους δράση, είναι αδύνατον να παραχθούν θετικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους, πόσο μάλλον που στην κορυφή του συνδικαλιστικού κινήματος ο συσχετισμός είναι περισσότερο από ποτέ αρνητικός για την αντιμετώπιση των εργατικών και λαϊκών προβλημάτων.

Για αυτό όλα τα τμήματα της συνδικαλιστικής αριστεράς θα πρέπει να βρουν κοινό βηματισμό να πορευτούν σε κοινή δράση, διατηρώντας ο καθένας την πολιτική και συνδικαλιστική του αυτοτέλεια.

ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που συμπλέουν και συμπορεύονται με τον ΣΥΡΙΖΑ, με την διαδρομή, τις θέσεις και την αποχή από τους αγώνες, αποδείχνουν καθημερινά ότι οι δυνάμεις αυτές αποτελούν το δεκανίκι του μεγάλου κεφαλαίου, των δανειστών και του πολιτικού κατεστημένου για να υλοποιούνται οι αντιλαϊκές πολιτικές τους.

Από αυτή την σκοπιά είναι αναγκαίο οι δυνάμεις που δηλώνουν ότι έχουν πολιτική αναφορά στην ΛΑΕ κυρίως στο ιδιωτικό τομέα και συμπλέουν πλήρως με την ομάδα του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλιστή Βασιλόπουλου Θάνου να ξεμπροστιαστούν, να αποδοκιμαστούν και να καταδικαστούν πολιτικά – συνδικαλιστικά. Η στάση τους στην πρόσφατη απεργία (και όχι μόνο) στην ΓΣΕΕ – Εργατικά Κέντρα Αθήνας – Πειραιά, σε σειρά Ομοσπονδιών και Σωματείων απέδειξαν και στον πλέον δύσπιστο ότι δεν έχουν καμιά ουσιαστική διαφορά με τις άλλες δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Όσοι και όποιοι τους συγκαλύπτουν, όσοι και όποιοι τους παρέχουν πολιτική κάλυψη και προστασία, αυτοί που αρνούνται δημόσια να αποδοκιμάσουν αυτήν την άθλια τακτική τους, δίνουν τροφή και επιχειρήματα στο ΠΑΜΕ να τους ταυτίζει με τις δυνάμεις του ΜΕΤΑ που κατά την γνώμη μου βρίσκονται στην αντίπερα όχθη με αυτή την ομάδα και αυτό αντικειμενικά συνιστά μια κατάφορη αδικία για όλους εσάς που αποτελείτε αναπόσπαστο κομμάτι του συνεπούς αγωνιστικού συνδικαλιστικού κινήματος.