Χρήστος Καλλιμάνης

«Καυτό» αναμένεται να είναι το επόμενο διήμερο στις Βρυξέλλες, όπου οι ηγέτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συναντώνται σε τεταμένη ατμόσφαιρα με στόχο να βρεθεί λύση στον γόρδιο δεσμό του Ταμείου Ανάκαμψης.

Παρά τις όποιες παρασκηνιακές επαφές μέχρι και την τελευταία στιγμή, τα τωρινά δεδομένα δείχνουν ότι οι «27» δύσκολα να καλύψουν το χάος που τους χωρίζει ώστε να λάβουν συγκεκριμένες αποφάσεις για τα 750 δισ. ευρώ που προορίζονται ως απάντηση στην οικονομική κρίση που προκαλεί η πανδημία του κορονοϊού.

Αυτή θα είναι η πρώτη Σύνοδος Κορυφής με φυσική παρουσία των ηγετών από τον Φεβρουάριο, όμως, πιθανότατα δεν θα είναι η τελευταία.

Οι πρωταγωνιστές και τα εμπόδια

Σε κεντρικό ρόλο παραμένει η Γερμανίδα καγκελάριος, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το Βερολίνο έχει αναλάβει και την προεδρία της Ε.Ε. για αυτό το εξάμηνο.

Η Άνγκελα Μέρκελ προσπαθεί να πείσει τους ομολόγους της να υιοθετήσουν το σχέδιο της Κομισιόν που προβλέπει 500 δισ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και 250 δισ. σε δάνεια. Το σχέδιο αυτό «ακουμπά» στον μακροπρόθεσμο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό του 1,074 τρισεκατομμυρίου ευρώ.

Το σχέδιο των Βρυξελλών, άλλωστε, είναι εμπνευσμένο από την πρωτοβουλία Μέρκελ-Μακρόν, η οποία είχε χαιρετιστεί αρχικά ως ιστορική πρόταση για αμοιβαιοποίηση του ευρωπαϊκού χρέους.

Ένας από τους «νέους» σημαντικούς παίκτες είναι ο Ολλανδός πρωθυπουργός, Μαρκ Ρούτε, ο οποίος εκμεταλλεύεται την αποχώρηση της Βρετανίας ώστε να θέσει τη χώρα του στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων εντός Ε.Ε.

Ο Μαρκ Ρούτε εμφανίζεται ως ηγέτης των «σκληρών» (η Ολλανδία, η Αυστρία, η Δανία, η Σουηδία και σε μικρότερο βαθμό η Φινλανδία), οι οποίοι συνεχίζουν να διατυπώνουν σημαντικές αντιρρήσεις προς το σχέδιο του Ταμείου Ανάκαμψης.

Βασική διαφωνία τους είναι το υψηλό ποσό των επιχορηγήσεων, ενώ αντιπροτείνουν περισσότερα δάνεια, που θα συνδυάζονται και με δομικές μεταρρυθμίσεις μνημονιακού τύπου.

Ο Ρούτε, ο οποίος ευθύνεται εν μέρει για την αποτυχία της συνόδου του Φεβρουαρίου για τον προϋπολογισμό, θα είναι ο άνθρωπος που θα πρέπει να πεισθεί. Αρκετοί ηγέτες ταξίδεψαν τις τελευταίες ημέρες στη Χάγη.

Η Σύνοδος των επόμενων δύο ημερών αποτελεί και σημαντικό τεστ για τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, ο οποίος είναι βασικός μεσολαβητής ανάμεσα στις χώρες που διαφωνούν, ενώ τον Φεβρουάριο είχε δεχθεί έντονες επικρίσεις για την τότε αποτυχία.

Σήμερα, ο Μισέλ προχώρησε σε έκκληση της τελευταίας στιγμής, ζητώντας από τους ηγέτες συνεργασία για την εξεύρεση εφαρμόσιμων λύσεων.

Σε δύσκολη θέση παραμένουν οι Εμανουέλ Μακρόν, Πέδρο Σάντσεθ και Τζουζέπε Κόντε, ηγέτες τριών χωρών που πλήρωσαν το βαρύτερο τίμημα από τον COVID19 εντός Ε.Ε. Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία πιέζουν ασφυκτικά για την εφαρμογή του πλάνου της Κομισιόν με περισσότερες επιχορηγήσεις παρότι δάνεια, ενώ και οι τρεις ηγέτες επενδύουν πολλά για το μέλλον της πολιτικής του καριέρας.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος αναχώρησε σήμερα για τις Βρυξέλλες, έχει ήδη ανακοινώσει πως θα συναντηθεί άμεσα με τον Γάλλο πρόεδρο.

Η απειλή του βέτο

Σε μία εξέλιξη της τελευταίας στιγμή, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας απείλησε σήμερα ακόμη και με βέτο εάν δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της χώρας του και του μπλοκ των «φειδωλών»

«Ναι, χρειαζόμαστε το Ταμείο Ανασυγκρότησης», είπε ο Στέφαν Λέβεν, «αλλά πρέπει οι πόροι του να καλύψουν πραγματικές ανάγκες και να στηριχθεί σε δάνεια με ευνοϊκούς όρους, όχι σε χορηγήσεις», εκφράζοντας την πάγια θέση των τεσσάρων για τα 750 δισ. του Ταμείου που πρότειναν Γαλλία και Γερμανία και έχει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Είχαν προηγηθεί τις προηγούμενες ημέρες οι δηλώσεις του Ολλανδού ομολόγου του, Μαρκ Ρούτε, που είχε πει ότι δεν διαβλέπει πιθανότητες για συμφωνία, αλλά και του Αυστριακού υπουργού Εξωτερικών Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ, που είχε υποστηρίξει ότι «αυτό που δεν χρειαζόμαστε είναι μια ευρωπαϊκή κρίση, μια κρίση θεσμών που θα προσετίθετο στην κρίση του κορονοϊού». 

Σημειώνεται, ότι πριν από αρκετές εβδομάδες και η Φινλανδία είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να επιβάλει βέτο σε μια τελική συμφωνία.

Μία έρευνα που ανάβει φωτιές

Μέσα σε αυτό το κλίμα, έρευνα του think tank Κέντρο Ευρωπαϊκών Οικονομικών Ερευνών ZEW που δημοσίευσε η γερμανική Handelsblatt έρχεται να βάλει φωτιά στις επικείμενες διαπραγματεύσεις.

Σύμφωνα με αυτήν, το Ταμείο Ανάκαμψης όχι μόνο δεν στηρίζει τις χώρες που επλήγησαν περισσότερο, αλλά δεν προσφέρει καν κίνητρα για την υλοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.

«Η ανάλυση δείχνει ότι ως προς την προοπτική σταθεροποίησης το Next-Generation-Fonds έχει χτιστεί σε λάθος βάσεις» αναφέρει ο οικονομικός αναλυτής του ZEW Φρίντριχ Χάινεμαν. «Η διάθεση των 750 δις με αυτό τον τρόπο δεν συνιστά ούτε στοχευμένη στήριξη των χωρών-μελών που έχουν πληγεί περισσότερο, ούτε δίνει αξιόλογα κίνητρα για την […] υλοποίηση μεταρρυθμίσεων». 

Αυτό που επικρίνουν πολλοί οικονομολόγοι -μεταξύ αυτών και ο πρώην υπ. Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης στη σημερινή Berliner Zeitung- είναι το γεγονός ότι η σχεδιαζόμενη διάθεση των κονδυλίων από την Κομισιόν θα γίνει στη βάση οικονομικών στοιχείων προ κορωνοϊού. 

Συγκεκριμένα βασικό κριτήριο είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα στις χώρες-μέλη σε αναλογία προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο το 2019 καθώς και η εξέλιξη της ανεργίας μεταξύ 2015 και 2019 σε σχέση με τον μέσο όρο στην ΕΕ. «Το πραγματικό βάρος της ύφεσης που προκάλεσε ο κορωνοϊός […] δεν παίζει λοιπόν κανέναν απολύτως ρόλο» σχολιάζει ο Χάινεμαν. Όπως εξηγεί ο ειδικός, αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επωφελούνται περισσότερο από το Ταμείο Ανάκαμψης χώρες που έχουν πληγεί ελάχιστα από την κρίση του κορωνοϊού, όπως η Πολωνία, και την ίδια ώρα να έχουν μικρότερο όφελος χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία που αναμένουν συρρίκνωση των οικονομικών τους επιδόσεων μεγαλύτερη των 10 ποσοστιαίων μονάδων. 

Η Κομισιόν αιτιολόγησε το σκεπτικό της με το επιχείρημα ότι κατά την έναρξη του προγράμματος στις αρχές του 2021 δεν θα υπάρχουν ακόμη αξιόπιστα στοιχεία για τις συνέπειες της πανδημίας. Ωστόσο το επιχείρημα αυτό δεν έπεισε ούτε την γερμανική κυβέρνηση, αναγκάζοντας την Επιτροπή να αναθεωρήσει. Στην νέα συμβιβαστική πρόταση που κατέθεσε την περασμένη Παρασκευή ο Σαρλ Μισέλ αναφέρεται ότι τα προτεινόμενα από την Κομισιόν κριτήρια για τη διάθεση των πόρων θα ισχύσουν μόνον για το 70% των κονδυλίων. Τα υπόλοιπα θα διατεθούν στις χώρες που θα καταγράψουν το 2021 και 2022 τις μεγαλύτερες οικονομικές απώλειες.

Η ελληνική θέση

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση τάσσεται υπέρ της δημιουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας δήλωσε ότι θέση της κυβέρνησης είναι να εφαρμοστεί η πρόταση της Επιτροπής και το μεγαλύτερο μέρος των ποσών που θα διατεθούν να είναι χορηγήσεις και όχι δάνεια συνοδευόμενα από όρους.

«Από την πρώτη στιγμή της πανδημίας, ο πρωθυπουργός σε συνεργασία με άλλους 8 ηγέτες της ΕΕ ανέλαβε πρωτοβουλία με στόχο την αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων και κυρίως την ανάπτυξη νέων χρηματοδοτικών εργαλείων για τη στήριξη των οικονομιών και της απασχόλησης στα κράτη μέλη της Ένωσης» τόνισε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. «Υποστηρίζει ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να κάνει για άλλη μια φορά πολύ λίγα, πολύ αργά» πρόσθεσε.

Προς αυτή την κατεύθυνση πιέζει και η ελληνική αντιπολίτευση, η οποία εξέφρασε τον φόβο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα «παρασυρθεί» από τους ηγέτες του ΕΛΚ και θα υποχωρήσει στη διαπραγμάτευση.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

του Νίκου Γουρλά

Φαίνεται ότι η ανατολή του νέου γύρου του εργατικού κινήματος παγκόσμια ξεκινά από τις ΗΠΑ, με «άγριες» απεργίες που διαρκούν μεγάλα διαστήματα όπου δοκιμάζονται νέες πρωτότυπες μορφές αγώνα αλλά και τα όρια των προηγούμενων διεκδικήσεων που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά εργατικά αιτήματα υιοθετώντας αιτήματα που απασχολούν μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας όπως το φυλετικό, των κοινωνικών ανισοτήτων, της ανεργίας και των απολύσεων. Ακόμα και πιο προωθημένα αιτήματα που στοχεύουν τον πυρήνα της καπιταλιστικής παραγωγής και την διεκδίκησης του πλούτου που παράγεται. Είναι απεργίες που έχουν μεγάλη διάρκεια και στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στην νέα βάρδια της εργατικής τάξης και ενίοτε νικούν ΕΔΩ.

Ενδεικτικό παράδειγμα η απεργία που ξέσπασε στην εταιρία Bath Iron Works, στην οποία συμμετέχουν πάνω από 4.300 εργάτες των ναυπηγείων στο Μπαθ του Μέιν που πλησιάζει την τρίτη εβδομάδα της. Η BIW είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εργοδότης στην πολιτεία Μέιν και ένας από τους μεγαλύτερους ναυπηγούς του αμερικανικού ναυτικού. Οι λόγοι που οδήγησαν τους εργάτες στην απεργία ήταν ότι εταιρία διέκοψε την ασφάλιση υγείας, απέλυσε πάνω από 200 μέλη του τοπικού συνδικάτου και έδινε κομμάτια της παράγωγης σε εργαζόμενους με το σύστημα της υπεργολαβίας.

Οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν την απεργία στις 22/6 που συνεχίζεται μέχρι σήμερα όταν η εταιρία προσπάθησε να δώσει κομμάτια του έργου σε εργαζόμενους με υπεργολαβία και ευέλικτες μορφές εργασίας μειώνοντας κατά πολύ τον μέσο όρο του μισθού στα ναυπηγεία. Η εταιρία με την νέα σύμβαση που πρότεινε στο συνδικάτο IAM Local S6 στόχευε στην πραγματικότητα στην αποδυνάμωση του. Οι εργαζόμενοι έχοντας βγάλει συμπεράσματα ότι όσες παραχωρήσεις και αν κάνουν στην εργοδοσία όπως αυτές που έκαναν το 2015 και το 2016 όταν παραιτήθηκαν από προγραμματισμένες αυξήσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της εταιρίας διαπίστωσαν από την ίδια τους την πείρα ότι η εργοδοσία στην πραγματικότητα επιδιώκει να μειώσει παραπέρα τους μισθούς, να κάνει ανεξέλεγκτες απολύσεις και να επιβάλει σε όλους την ελαστική εργασία.

"Θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να φέρνουν εργαζομένους που θα δουλεύουν με υπεργολαβία και να τους βάζουν να κάνουν τη δουλειά μου και έμενα να με μεταφέρουν να κάνω τη δουλειά κάποιου άλλου", λέει ο Γκάλτερ. "Σύμφωνα με την προηγούμενη σύμβαση μας, μπορούσαν να φέρουν υπεργολάβους, ωστόσο έπρεπε να τους παρουσιάσουν στην ένωση και έπρεπε να εκπληρώνονται συγκεκριμένα κριτήρια. Αλλά δεν θέλουν να το κάνουν αυτό». Οι περισσότεροι εργαζόμενοι με υπεργολαβία είναι μη συνδικαλισμένοι. Η διοίκηση πίστευε ότι θα μπορούσε να το προχωρήσει, αλλά υπάρχει μεγάλη διαμαρτυρία από τους νεότερους εργάτες στην κατασκευή πλοίων που είπαν "Αυτό δεν είναι σωστό. Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε να άρουν όλες τις προστασίες που θα περιμέναμε και θα θέλαμε καθώς τα σώματά μας αρχίζουν να διαλύονται με τα χρόνια που εργαζόμαστε." Και συνεχίζει: "Είμαι αμμοβολιστής. Αφαιρώ σκουριά, αστάρι, μπογιά και καθαρίζω για γυμνά μέταλλα. Χρησιμοποιώ μεγάλους βιομηχανικούς αμμοβολιστές, με σωλήνες δύο ιντσών με ατσάλινο στόμιο. Αυτή η δουλειά έχει διαλύσει το σώμα μου, έχω κάνει πολλές χειρουργικές επεμβάσεις λόγω των πόνων που έκαναν το σώμα μου να καταρρεύσει από την εργασία στο χάλυβα όλη μέρα", εξηγεί ο Γκάλτερ.

Η αναλγησία της εταιρίας την περίοδο του κορονοϊού όπου δεν έδωσε δεκάρα για την ασφάλεια των εργαζομένων ήταν ένα επιπρόσθετο στοιχείο που εξόργισε τους εργάτες. Τα μέλη της Ένωσης ζήτησαν να κλείσουν τα ναυπηγεία, αλλά η επιχείρηση αρνήθηκε, χορηγώντας τελικά στους εργαζομένους άδεια χωρίς αμοιβή δύο εβδομάδες εάν ανησυχούσαν για τον ιό. Ο Ρομπ Χόπερ, ένας επί έξι έτη υπάλληλος του BIW που συνέχισε να εργάζεται, είπε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης: "Με έναν γιο με επιληψία, ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να συμβεί. Για μένα, δεν άξιζε τον κίνδυνο".

Το Εργατικό Συμβούλιο του Νοτίου Μέιν οργάνωσε μια αυτοκινητο-πορεία για να υποστηρίξει την απεργία στο Μπαθ, και τα τοπικά εργατικά συνδικάτα έχουν κάνει δωρεές στο ταμείο στήριξης απεργιών της ένωσης. Ο Alvin "Doug" Hanks, βετεράνος της απεργίας 63 ημερών του 2000 έχει εργαστεί στο BIW για σχεδόν 33 χρόνια, εξήγησε στα τοπικά ΜΜΕ ότι έχει επιστρέψει στη γραμμή για να υπερασπιστεί τη νεότερη γενιά: «Ήρθε η ώρα να δείξουμε στην καπιταλιστική Αμερική ότι δεν μπορούν απλά να μας αντικαταστούν μετά από τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς»

Η απεργία στο Μέιν είναι μόνο ένα στιγμιότυπο και συνέχεια προηγούμενων εργατικών αγώνων όπως αυτή που προκήρυξε στις 19 Ιουνίου, η Διεθνής Ένωση Λιμενεργατών “Longshore and Warehouse” (ILWU), ένα μαχητικό συνδικάτο 42.000 μελών που έκλεισε 29 λιμάνια κατά μήκος της Δυτικής Ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, καθώς οι εργαζόμενοι σταμάτησαν την εργασία τους για 8 ώρες. Η απεργία οργανώθηκε στο πλαίσιο της αλληλεγγύης του εργατικού κινήματος στο αντιρατσιστικό κίνημα «Black lives matter» μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία της Μινεάπολης. Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε συμβολικά την ημέρα της επετείου (Juneteenth) της χειραφέτησης των τελευταίων σκλάβων στις ΗΠΑ το 1865.

Ακολουθεί η μεγάλη απεργία στις 20 Ιούλη σε τουλάχιστον 25 μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ που διοργανώνουν συνδικάτα από τους κλάδους της Εκπαίδευσης, της αγροτικής παραγωγής, των υπηρεσιών, των μεταφορών κ.λπ., δίνοντας συνέχεια στις διαδηλώσεις ενάντια στο ρατσισμό και τις κοινωνικές ανισότητες. Όπως αναφέρεται σε αμερικανικά ΜΜΕ, στη διοργάνωση 24ωρης απεργίας συμμετέχουν περίπου 150 οργανώσεις και συνδικάτα που στηρίζουν το κίνημα «Οι Ζωές των Μαύρων Έχουν Σημασία» (Black Lives Matter - ή BLM). 

Μεταξύ αυτών συμμετέχουν το αμερικανο-καναδικό συνδικάτο International Brotherhood of Teamsters (IBT), η Αμερικανική Ομοσπονδία Δασκάλων (AMF), συνδικάτα εργατών γης, οργανώσεις όπως το «Κέντρο για τη Λαϊκή Δημοκρατία» και η Εθνική Συμμαχία Οικιακών Βοηθών. Τα αιτήματα που διεκδικούνται ποικίλλουν. Δεν αφορούν μόνο την καταπολέμηση των ρατσιστικών διακρίσεων, αλλά και αύξηση μισθών, προσιτή ιατροφαρμακευτική κάλυψη για όλους, ενίσχυση των μέτρων προστασίας εργατών που δουλεύουν σε συνθήκες πανδημίας, θέσπιση άδειας ασθενείας μετ' αποδοχών κ.ο.κ. Όσοι δεν μπορούν να απεργήσουν όλη τη μέρα προτείνεται να κάνουν οκτάλεπτη στάση εργασίας, όσο δηλαδή ψυχορραγούσε ο Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλόιντ.

Οπωσδήποτε είναι νωρίς για να βγουν συμπεράσματα, σίγουρα υπάρχουν μεγάλες αντιφάσεις, όμως θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα σημεία προσέγγισης του αμερικανικού εργατικού κινήματος με τα κινήματα κατά των φυλετικών διακρίσεων αλλά και άλλων κινημάτων συνεχώς και πληθαίνουν. Πέρα από αναλύσεις και υποθέσεις ίσως το στίγμα για το ποια κατεύθυνση θα πάρει το Αμερικανικό εργατικό κίνημα να αποτυπώνεται σε αυτό που ο ράπερ Boots Riley μιλώντας στους εργαζόμενους σε μια μεγάλη συγκέντρωση στο Όκλαντ ανέφερε.

«Ποια είναι η δύναμή μας; Η δύναμή μας προέρχεται από το γεγονός ότι εμείς δημιουργούμε τον πλούτο. Ο πλούτος είναι δύναμη. Έχουμε τη δυνατότητα να αναστείλουμε την εργασία μας και να παραλύσει όλο το σάπιο σύστημά τους. Φανταστείτε εάν αυτό δεν ήταν απλώς ένα μονοήμερο κλείσιμο της Δυτικής Ακτής. Φανταστείτε αν αποφασίζαμε να κλείσουμε όλα τα λιμάνια της Δυτικής Ακτής. Θα έχαναν δισεκατομμύρια δολάρια… Πρέπει να τους δείξουμε ότι δεν τους ρωτάμε, αλλά τους το ανακοινώνουμε. Θα σταματήσουμε τη γη και θα αναγκάσουμε τους γ… να κατέβουν».

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Νίκη Ψάλτη

Γιατί δεν γερνάμε όλοι με τον ίδιο ρυθμό και γιατί κάποιοι φαίνονται νεότεροι από την ηλικία τους; Και το κρίσιμο ερώτημα: μπορούν και οι υπόλοιποι να καθυστερήσουν τα σημάδια του γήρατος; Δείτε τι απαντούν οι ερευνητές

Τα επίπεδα σιδήρου στο αίμα ενδεχομένως να αποτελούν το κλειδί για την επιβράδυνση του ρυθμού γήρανσης υποστηρίζει νέα γονιδιακή έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications.

Τα γονίδια που σχετίζονται με την γήρανση μπορούν να εξηγήσουν έως ένα βαθμό το διαφορετικό ρυθμό γήρανσης μεμονωμένων ατόμων υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Η διεθνής έρευνα αξιολόγησε στοιχεία από περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διατήρηση υγιών επιπέδων σιδήρου στο αίμα θα μπορούσε να αποτελέσει το κλειδί της υγιούς γήρανσης και της μακροζωίας.

Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να επιταχύνουν την ανάπτυξη φαρμάκων για την μείωση νοσημάτων φθοράς, την παράταση των χρόνων υγιούς ζωής και την αύξηση των πιθανοτήτων να φτάσουμε σε βαθιά γεράματα ελεύθεροι νόσων.

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και το Ινστιτούτο Αντιγήρανσης και Βιολογίας Max Planck εστίασαν σε τρεις μετρήσεις που σχετίζονται με τη βιολογική γήρανση- τη διάρκεια ζωής, τα χρόνια ζωής ελεύθερα νόσου και τη μακροζωία.

Οι ερευνητές συγκέντρωσαν πληροφορίες από τρία δημόσιες βάσεις δεδομένων για να επιτρέψουν μια ανάλυση με πρωτοφανή λεπτομέρεια. Η συνδυαστική βάση δεδομένων ισοδυναμούσε με τη μελέτη 1,75 εκατομμυρίων χρόνων ζωής ή περισσότερων από 60.000 μακρόβιων ανθρώπων.

Η ομάδα εντόπισε δέκα περιοχές του γονιδιώματος που συνδέονται με μεγάλη διάρκεια ζωής, υγεία και μακροζωία. Διαπίστωσαν επίσης ότι τα σύνολα γονιδίων που συνδέονται με το σίδηρο υπερεκφράζονταν στην ανάλυσή τους και για τις τρεις μετρήσεις γήρανσης.

Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν την διαπίστωση αυτή με το στατιστικό μοντέλο της Μενδελιανής τυχαιοποίησης που κατέδειξε ότι τα γονίδια που εμπλέκονται στον μεταβολισμό του σιδήρου στο αίμα είναι μερικώς υπεύθυνα για την μακροζωία.

Ο σίδηρος στο αίμα επηρεάζεται από τη διατροφή και τα ασυνήθιστα υψηλά ή χαμηλά επίπεδα συνδέονται με παθήσεις που σχετίζονται με την ηλικία, όπως η νόσος του Πάρκινσον, ηπατικές νόσοι και η μείωση της ικανότητας του οργανισμού να καταπολεμά τις λοιμώξεις σε μεγαλύτερη ηλικία.

Οι ερευνητές προσδοκούν ότι ο σχεδιασμός ενός φαρμάκου που θα μπορούσε να μιμηθεί την επίδραση της γονιδιακής παραλλαγής στον μεταβολισμό του σιδήρου θα μπορούσε να είναι ένα μελλοντικό βήμα στο πεδίο της αντιγήρανσης, εφιστούν την προσοχή στην ανάγκη διεξαγωγής περισσότερων μελετών.

Ο Δρ Paul Timmers από το Ινστιτούτο Usher στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, δήλωσε: «Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι από αυτά τα ευρήματα, καθώς δείχνουν ότι  τα υψηλά επίπεδα σιδήρου στο αίμα μειώνουν τα υγιή χρόνια ζωής και η διατήρηση αυτών των επιπέδων σε φυσιολογικά όρια θα μπορούσε να αποτρέψει βλάβες σχετιζόμενες με την ηλικία. Υποθέτουμε ακόμη ότι τα ευρήματά μας σχετικά με το μεταβολισμό του σιδήρου ενδεχομένως να εξηγούν γιατί η αυξημένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος πλούσιου σε σίδηρο έχει συνδεθεί με νοσήματα φθοράς όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις».

Οι δέκα περιοχές του γονιδιώματος που αναλύθηκαν στο πλαίσιο της μελέτης θεωρούνται υποσχόμενες για περαιτέρω μελέτες αναφορικά με την υγιή γήρανση και τη μακροζωία.

ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr