«Μάχη» με τα κύματα εξαιτίας των ισχυρών ανέμων έδωσε το βράδυ του Σαββάτου το πλοίο «Διονύσιος Σολωμός» προκειμένου να καταφέρει να δέσει στο λιμάνι στην Σίκινο. Οι δυνατοί άνεμοι που έπνεαν στο Αιγαίο, δυσκόλεψαν την προσέγγιση, φέρνοντας ανθρώπους και μηχανές στα όριά τους!

Τελικά, το πλήρωμα του πλοίου με την βοήθεια των πρακτόρων στο νησί κατάφεραν το πλοίο να δέσει με ασφάλεια στο λιμάνι.

Δείτε το βίντεο

πηγη: enikos.gr

Μόλις 10 λεπτά λιγότερα σε μια καρέκλα ή ένα κρεβάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι αρκετά για να μας προσφέρουν σημαντικά οφέλη στην υγεία της καρδιάς και του μεταβολισμού, υποστηρίζει νέα επιστημονική μελέτη

Σύμφωνα με μελέτη που διεξήχθη πρόσφατα στην πόλη Oulu της Φινλανδίας, ακόμα και μια μικρή μείωση στον χρόνο που περνάμε καθημερινά καθιστοί ή ξαπλωμένοι μπορεί να επιφέρει διάφορα καρδιομεταβολικά οφέλη στην υγεία των ενηλίκων. Στη μελέτη αυτή, που δημοσιεύθηκε στο Medicine & Science in Sports & Exercise οι ευεργετικές επιδράσεις εντοπίστηκαν στα επίπεδα ινσουλίνης, τα λιπίδια και τη γλυκόζη στο αίμα και τον δείκτη μάζας σώματος.

Το συνηθισμένο 24ωρο ενός ενηλίκου χωρίζεται στις ώρες του ύπνου, της δουλειάς, της χαλάρωσης και των υπόλοιπων δραστηριοτήτων που απορρέουν από τις καθημερινές ασχολίες. Ανάλογα, λοιπόν, με τις υποχρεώσεις του καθενός, η ημέρα του κατατάσσεται στον καθιστικό ή στον πιο ενεργητικό τρόπο ζωής.

Τα επιστημονικά στοιχεία έχουν δείξει με μεγάλη σαφήνεια πως η βέλτιστη ποσότητα ύπνου για τους ενηλίκους είναι μεταξύ 7-9 ωρών κάθε βράδυ, ενώ οι τρέχουσες συστάσεις για τη σωματική άσκηση ενθαρρύνουν τους ενηλίκους να αφιερώνουν τουλάχιστον 150 λεπτά εβδομαδιαίως σε φυσική δραστηριότητα υψηλής έντασης, όπως είναι το γρήγορο περπάτημα, η προπόνηση στο γυμναστήριο, το σκι, η κολύμβηση ή το τρέξιμο.

Ωστόσο, οι περισσότεροι ενήλικες αφιερώνουν πολύ από το χρόνο του 24ώρου τους σε καθιστικές δραστηριότητες, με τους επιστήμονες τα τελευταία χρόνια να απευθύνουν επανειλημμένως εκκλήσεις για την ελαχιστοποίηση του χρόνου του καθισιού με στόχο την καλύτερη καρδιομεταβολική υγεία.

Πώς, όμως, μπορεί να γίνει αυτό και πόσο πρέπει να μειωθούν οι ώρες της καθιστικής ζωής;

Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης, είναι σημαντικό να δώσουμε έμφαση στο γεγονός ότι ακόμα και 10 λεπτά λιγότερου χρόνου σε μια καρέκλα ή σε ένα κρεβάτι κάθε ημέρα μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επωφελές για την καρδιομεταβολική υγεία των ενηλίκων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσω περισσότερων δραστηριοτήτων υψηλής έντασης είτε, όπως υποστηρίζουν τα καινοτόμα αυτά ευρήματα, με την ενασχόληση με περισσότερες αλλά πιο ήπιες δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το χαλαρό περπάτημα, οι δουλειές του σπιτιού, η βόλτα για ψώνια, το μαγείρεμα, η κηπουρική και γενικώς η όρθια στάση είναι όλα παραδείγματα δραστηριοτήτων που κατατάσσονται συνήθως στις χαμηλής έντασης.

Η μελέτη αποτελεί μέρος του προγράμματος κοόρτης γεννήσεων της Βόρειας Φινλανδίας του 1966, το οποίο διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο του Oulu και αποτελούταν από 3.443 συμμετέχοντες, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε κλινική εξέταση και ολοκλήρωσαν ένα εκτεταμένο ερωτηματολόγιο υγείας και τρόπου ζωής στην ηλικία των 46 ετών. Η φυσική δραστηριότητα και ο καθιστικός χρόνος καταγράφηκαν με μετρητή δραστηριότητας για μία περίοδο δύο εβδομάδων.

πηγη: ygeiamou.gr

«Ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στον αντεργατικό οδοστρωτήρα κυβέρνησης-κεφαλαίου {…} Συνεχίζουμε τον αγώνα για την διασφάλιση του εισοδήματος όλων των εργαζομένων με βάση τις κλαδικές συλλογικές Συμβάσεις που απαιτούμε να γίνουν γενικώς υποχρεωτικές {…} Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο από τα κέρδη του όχι οι εργαζόμενοι και ο λαός», σημειώνει μεταξύ άλλων.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της «Λάντζα» έχει ως εξής:

Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια υγειονομική και κοινωνικοοικονομική κρίση της οποίας η έκταση και η ένταση οξύνθηκε εξαιτίας της αδυναμίας του καπιταλιστικού συστήματος να αντιμετωπίσει την πανδημία. Για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται πως αυτός ο τρόπος «ανάπτυξης» έχει μοναδικό κριτήριο την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και της ολιγαρχίας του, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις ανάγκες της εργατικής τάξης, που αποτελεί την πλειονότητα. Οι εργαζόμενοι έχουν εμπειρία από την προηγούμενη κρίση καθώς αποτέλεσε αφορμή για ένα ισχυρό χτύπημα σε εργατικά δικαιώματα, κατακτήσεις, μισθούς και συντάξεις. Σήμερα  η πανδημία λειτουργεί ξανά  σαν επιταχυντής αντεργατικών μέτρων που επεξεργάζονταν η κυβέρνηση εδώ και καιρό, εφαρμόζονται με αφορμή την πανδημία και είναι σίγουρο πως θα πάρουν μόνιμο χαρακτήρα.

Ο κλάδος του επισιτισμού-τουρισμού για χρόνια αποτελεί την πιο κερδοφόρα επένδυση για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους με τις τουριστικές εισπράξεις να αγγίζουν τα 126 δισ. σε μια 8ετία. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού και η «ανάπτυξη για όλους» ήταν ένας μύθος αφού το μόνο που βιώνουμε είναι το διαρκές ξεζούμισμα των εργαζομένων για να συσσωρεύεται ο πλούτος που παράγουν στα χέρια μιας κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας του μεγάλου τουριστικού κεφαλαίου. Αντί για την «δίκαιη ανάπτυξη» από την οποία θα είχαμε οφέλη και εμείς ως εργαζόμενοι τελικά εισπράξαμε μόνο εξαντλητικά χαμηλόμισθα οράρια, άγρια εκμετάλλευση, αύξηση της ελαστικής εργασίας, τα μαύρα και υποδηλωμένα μεροκάματα να κυριαρχούν και την εργοδοτική αυθαιρεσία να χτυπάει κόκκινο.

Η πανδημία ανέκοψε την κούρσα κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου οι οποίοι συντονισμένα με την κυβέρνηση «μαριονέτα» της ΝΔ επιδιώκουν να φορτώσουν το κόστος και αυτής της κρίσης στις πλάτες μας. Ο ΣΕΤΕ, η ΠΟΞ και οι υπόλοιποι εργοδοτικοί φορείς του Τουρισμού και των μεταφορών, έδειξαν την αναλγησία τους και την παντελή έλλειψη σεβασμού στην υγεία και ασφάλεια προς όλη την κοινωνία όταν απαίτησαν από την κυβέρνηση να μην αποκαλύπτονται οι  περιοχές που εμφανίζονται κρούσματα για να μην θιγούν τα συμφέροντα των επιχειρήσεων τους. Το άνοιγμα του τουρισμού έγινε με κουρελιασμένα όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα και υποτυπώδεις ελέγχους γιατί έτσι το ζητούσαν οι Tour operator, οι μεγαλοξενοδόχοι και οι αεροπορικές εταιρείες. Ποτέ δεν είχαμε καμία αυταπάτη για το ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο όλων αυτών, έχουμε καταγγέλλει και στο παρελθόν την αδιαφορία τους για τις ζωές μας  που  δεν διστάζουν να τις θυσιάζουν για να ενισχύουν τα κέρδη τους.

Είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση, με την ανοχή της πλειοψηφίας των αστικών κοινοβουλευτικών κομμάτων και πατώντας πάνω στις αντεργατικές ρυθμίσεις της περιόδου του ΣΥΡΙΖΑ, χτίζει τον νέο εργασιακό μεσαίωνα με ορίζοντα την μετά covid εποχή. Σπέρνει το φόβο και την ανασφάλεια, προβάλλει για ακόμα μια φορά την επιβίωση του κεφαλαίου σφαγιάζοντας το λαϊκό εισόδημα , τα εργατικά δικαιώματα και την υγεία του λαού. Με προγράμματα όπως το ΣΥΝ-εργασία επιβάλλεται ένας μηχανισμός συρρίκνωσης των μισθών, μετατρέπεται βίαια η πλήρης απασχόληση σε μερική και δημιουργείται ένα νέο καθεστώς επιδότησης της μερικής ανεργίας. Οι πολλαπλές αναστολές, ειδικά στον κλάδο μας ,δίνουν την δυνατότητα στους εργοδότες να απασχολούν εργαζομένους χωρίς μόνιμες και σταθερές ώρες εργασίας αλλά, σύμφωνα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Ταυτόχρονα προετοιμάζεται το έδαφος για μαζικές απολύσεις αφού τελικά η προστασία από αυτές διαρκεί μόνο 30 μέρες μετά την αναστολή. Οι θέσεις εργασίας όχι μόνο δεν προστατεύονται, όπως ψευδώς διακηρύσσει το υπουργείο, αλλά επιβάλλεται με νόμο  η εργασία λάστιχο καθώς και η πλήρης κατάργηση των ΣΣΕ. Το νέο τερατούργημα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στην ΔΕΘ απελευθερώνει τις υπερωρίες νομοθετώντας την εργασία ήλιο με ήλιο ενώ αν κάποιος συνάδελφος μπει σε καραντίνα τον αναγκάζει να «ξεχρεώσει» με τσάμπα εργασία πέραν του ωραρίου. Σε συνέχεια των αντισυνδικαλιστικών-απεργοκτόνων νόμων του ΣΥΡΙΖΑ ενισχύεται κι άλλο το νομοθετικό οπλοστάσιο ενάντια σε διαδηλώσεις, με επιπλέον περιορισμό και έλεγχο της συνδικαλιστικής δράσης στοχεύοντας φίμωση και την καταστολή των αντιδράσεων του ταξικού εργατικού κινήματος αλλά και για να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους που αρχίζουν να οργανώνουν την αγωνιστική τους απάντηση μέσα από τα σωματεία.

Όσο οι εργαζόμενοι βιώνουν τις συνέπειες αυτών των άθλιων μέτρων που οδηγούν στην βίαιη φτωχοποίηση τους, η κυβέρνηση  μέσω της μείωσης φορολογικών συντελεστών και της παροχής ρευστότητας σε επιχειρήσεις, δωρίζουν στο κεφάλαιο πάνω από 10 δισ., καλύπτουν με κρατικό χρήμα εργοδοτικές εισφορές ενώ «διασώζουν» ακόμα και εταιρείες με τεράστια κέρδη, όπως η Aegean. Την κατάσταση δυσκολεύουν με την στάση τους και οι φιλοεργοδοτικές-υποταγμένες στα συμφέροντα του κεφαλαίου συνδικαλιστικές ηγεσίες της Ομοσπονδίας και των παρατάξεων της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ που την ελέγχουν. Σε συντονισμό με τους γνωστούς εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ που παρά τον ορυμαγδό αντεργατικών ρυθμίσεων  συνεχίζουν το lock down στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, υπονομεύουν το ταξικό εργατικό κίνημα και επιλέγουν όπως πάντα τον δρόμο της διαχείρισης, της υποχώρησης και του κοινωνικού εταιρισμού. Σπεύδουν όπως πάντα να πάρουν θέση υπέρ των εργοδοτών , δικαιολογούν την στάση τους, καταλήγουν οι καλύτεροι εκπρόσωποι τους αφού αδιάλειπτα προβάλλουν τις θέσεις των επιχειρηματικών ομίλων και των μονοπωλίων για επιβίωση τους με κάθε κόστος.

Καλούμε κάθε συνάδελφο να γυρίσει την πλάτη και σε αυτούς και σε όσους επιδιώκουν τον κατακερματισμό και την διάλυση του κλάδου με μεμονωμένες ενέργειες  που χτυπούν την κλαδική ταξική ενότητα. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από κανένα τους, πρέπει τους γυρίσουν την πλάτη και  να μαζικοποιήσουν τα ταξικά σωματεία, να επιβάλλουν στις συνελεύσεις και τις διαδικασίες το αγωνιστικό πλαίσιο, τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις για όσο χρειαστεί μέχρι να ανατραπούν τα σχέδια της κυβέρνησης και του κεφαλαίου κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ.

• Συνεχίζουμε το αγώνα για την διασφάλιση του εισοδήματος όλων των εργαζομένων με βάση τις Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις που απαιτούμε να γίνουν γενικώς υποχρεωτικές.
• Δεν διαπραγματευόμαστε την υγεία και την ασφάλεια των συνάδελφων. Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων
• Αυστηρές ρυθμίσεις και νομικό πλαίσιο για την προστασία των διανομέων. Μέσα ατομικής προστασίας συντήρηση και οχήματα αποκλειστικά από τον εργοδότη  χωρίς καμία άλλη διαπραγμάτευση ή εναλλακτική.
• Απαιτούμε να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι, να απαγορευτούν οι απολύσεις.
• Να επεκταθούν χρονικά τα επιδόματα ανεργίας για όλο το διάστημα της ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Να διαγραφούν οι υποχρεώσεις σε ΔΕΚΟ όλων των συναδέλφων που βρίσκονται σε αναστολή ή στο πρόγραμμα ΣΥΝ-εργασίας, να προστατευτεί η λαϊκή κατοικία από πλειστηριασμούς.

Στις 28 Σεπτεμβρίου συμμετέχουμε στις στάση εργασίας που αποφάσισε το Συνδικάτο Αττικής (10 π.μ.-2 μ.μ) και στην διαδήλωση  έξω από το υπουργείο εργασίας.

Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο από τα κέρδη του όχι οι εργαζόμενοι και ο λαός.

πηγη: prin.gr

 του Θανάση Σκαμνάκη

Χρήσιμο θα ήταν πιθανόν να έπιανες μια δουλειά και να δοκιμάσεις τι πιάνει η ψαριά σου. Να εκτιμήσεις και οι ίδιος την αξία σου και να αποδείξεις και στους άλλους τι μπορείς να κάνεις.

Αλλά, ακόμα κι αν τόθελες, που δεν το βλέπω, είναι και οι γονείς που σχεδιάζουν το μέλλον σου. Και οι γονείς ως γνωστόν επιφυλάσσουν για τα παιδιά τους το καλύτερο. Όπως το νομίζουν το καλύτερο, καθώς, ως γνωστόν, θέλουν να τα δουν να εκπληρώνουν τα όνειρα που είχαν εκείνοι και δεν μπόρεσαν, τις περισσότερες φορές, να εκπληρώσουν, καθώς η ζωή είναι άδικη!

Οπότε, αν είναι, για τους γονείς λέω, επιχειρηματίες τους βάζουν στην επιχείρηση, την οποίαν συχνότερα οι γόνοι τη βουλιάζουν (ή την εκτρέπουν σε δραστηριότητες που είναι περισσότερο προσοδοφόρες όσο περισσότερο σκοτεινές). Δική τους είναι ό,τι θέλουν κάνουν. Βυθίζοντας μαζί, δυστυχώς, και τους εργαζόμενους - παράπλευρες απώλειες. Αν είναι πολιτικοί, οι γονείς πάντα, τους βάζουν στην πολιτική. Τους δίνουν μια βουλευτική έδρα, ένα υπουργείο, την πρωθυπουργία εν ανάγκη, το δήμο της Αθήνας, ας πούμε. Δικά τους είναι ό,τι θέλουν τα κάνουν. Και οι γόνοι συχνότερα, η  συχνότητα εμφανίζεται κι εδώ, τα βουλιάζουν. Μαζί βουλιάζουν και τον εργαζόμενο πληθυσμό. Μια ακόμα παράπλευρη απώλεια. Χωρίς έγνοια. Ανήκουν στα κληρονομημένα δικαιώματα.

Θα πείτε, παιδιά τους είναι να μην τα τακτοποιήσουν; Να μη νοιαστούν για το μέλλον τους; Πως εσύ πας στο βουλευτή ή τον κομματάρχη και παρακαλάς για έναν διορισμό, μια τακτοποίηση; Πως κάνεις πανωσήκωμα στο διώροφο για να έχει το παιδί ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του; Έρχεται ο καιρός να δεις τι συνέπειες έχει ο διορισμός. Δεν είσαι εσύ μόνο πατέρας ή μάνα. Έχει κι ο Αντρέας παιδί, έχει κι η Μαργαρίτα προ παντός, έχει κι ο Κώστας, έχει κι η Ντόρα, έχει, κι έχει…

Επί είκοσι χρόνια τώρα παρατηρούμε το φαινόμενο και ψευδίζουμε από την ταραχή ή την αμηχανία. Οι αναγγελίες του Καστελόριζου, από εκείνον τον περίφημο γόνο, ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μας και πρωτίστως ταράζουν ακόμα τη ζωή μας. Τώρα ταράζει, συγκλονίζει πες, τη ζωή μας ο ιός. Όχι πως φταίει ο γκαντέμης γιος του γκαντέμη πατέρα άλλου, αλλά πως να παίξει τον πρωθυπουργό το παιδί όταν δεν ξέρει, ενώ ο χρυσός των αρίστων γύρω του αποδεικνύεται (αυτό που ήταν μιας εξ αρχής) τενεκές; Αυτός όταν τρέχανε τρίκυκλα στη Θεσσαλονίκη δεν είχε γεννηθεί, οπότε δεν οφείλει να γνωρίζει. Κι έτσι παίζει με ό,τι του έμαθε καλά ο μπαμπάς. Μπουκώνουμε στόματα. Κυρίως των μέσων που λένε τις ψευδείς ειδήσεις. Μετά κάνει σχέδια, δυστυχώς όχι επί χάρτου, για την προστασία του κόσμου, τα οποία περιλαμβάνουν συνωστισμούς σε καράβια, σχολεία και λεωφορεία, μετρό, τρόλεϊ κ.λπ. Κι επειδή ο ιός δεν είναι σαν τα μέσα των “ειδήσεων”, τουτέστιν δεν ανταποκρίνεται στις δωρεές, και μεταδίδει θάνατο, ο μικρός αρχικά μας απειλεί κι ύστερα μας ρίχνει την ευθύνη. Στο κάτω-κάτω αυτός έκανε ό,τι μπορούσε. Ας πάνε οι άνθρωποι να κοινωνήσουνε, που δεν κολλάει ως γνωστόν με απόφαση λοιμωξιολόγου, ιεραρχών και πολιτικών παραγόντων, μήπως και ο Θεός δεχτεί να ρίξει τα μάτια της προστασίας Του στο ευλογημένο έθνος.    

Στον πιο μικρό από τους πολιτικούς γόνους δώσανε το δήμο της Αθήνας. Και παίζει όπως ξέρει το παιδί. Κάθε πρωί, όταν ξυπνήσει, όχι αχάραγα, απλώνει τα τουβλάκια και σχεδιάζει σιντριβάνια, περιπάτους, εικαστικές παρεμβάσεις στην πόλη, εκκαθαρίσεις στα Εξάρχεια... Μοιράζει λεφτά από το ταμείο σε αρμόδιους και αναρμόδιους, αναθέτει σε επιφανείς ή αφανείς, σχέδια, έργα, πειράματα. Κι αν γίνει λάθος, τι να γίνει, πως θα μάθει το παιδί, αν δεν δοκιμάσει; Μπορεί να μην ξέρει τι να κάνει, ξέρει όμως το πως πρέπει να το κάνει. Κανόνας πρώτος μπουκώνουμε στόματα, όπως μας έμαθε ο παππούς και ο θείος. Αυτό δεν είναι το βασικό προσόν; Μ’ αυτό μεθαύριο γίνεται πρωθυπουργός, όπως ο Κούλης. Όπως επίσης έχει μάθει να λέει μισές λέξεις που να κρύβουν τις ολόκληρες αλήθειες. Αυτό δεν είναι προαπαιτούμενο πολιτικής οικογενειακής καριέρας; Κάτι του στιλ, και πέτυχε και δεν πέτυχε, και είναι λάθος και είναι και σωστό, πως κάποια κάμπια φέρει την ευθύνη. Από εκείνες που “τρώνε το ζαμπόν”!… (Στην παράδοση του άλλου γόνου που έβλεπε τις κάλπες ως κάλτσες). 

Στο κάτω-κάτω οι κάμπιες είναι ένα απρόβλεπτο συμβάν. Ακόμα και πεπειραμένοι την πατάνε με τις κάμπιες. Δεν θυμάστε ο άλλος, κοτζάμ πρωθυπουργός των οικονομικο-δημοσιογραφικών συγκροτημάτων, με καθηγητική και πολιτική πείρα ουκ ολίγη, πως την πάτησε μ’ εκείνο το σκαθάρι που ήρθε μαζί με τους φοίνικες από την Αφρική, να πανηγυρίσει για το μεγαλείο και το φαγοπότι του 2004, κι αφού είδε πως τρώνε από παντού έμεινε κι αυτό κι ακόμα τρώει και καταρρίπτει δέντρα! Όχι τώρα ένα παιδί, που βρήκε μια κάμπια στη διαδρομή του και η οποία τι έφαγε;, μόνο το γκαζόν της Ομόνοιας!     

Το πιο πρόσφατο κατόρθωμά του δημάρχου είναι η διοργάνωση του συνεδρίου για τη δημοκρατία που θα γίνει διαδικτυακά σε λίγες μέρες με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων  εκλεκτών υπερασπιστών της δημοκρατίας στον πλανήτη (όπως ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft), και του Χουάν Γκουαϊδό, ο οποίος ως γνωστόν ανακηρύχθηκε πρόεδρος της Βενεζουέλας χωρίς μία ψήφο, και καλούσε τους αμερικάνους να επέμβουν στη χώρα του για να τον εγκαταστήσουν, ενώ τώρα περιφέρεται ως πρόεδρος της Βουλής. Μπορώ βάσιμα να υποθέσω πως αν ζούσε θα καλούσε και τον Πινοτσέτ που έφερε πρώτος τον δημοκρατικό νεοφιλελευθερισμό στον πλανήτη (εκτός κι αν τον φύλαγε να τον καλέσει στο συνέδριο για το ασφαλιστικό)!..

Μήπως να προτείνουμε στα παιδιά να πάρουν τα κουβαδάκια τους, και τους γονείς αν γίνεται, και να πάνε να παίξουν σε άλλη παραλία;

πηγη: kommon.gr