Γιώργος Παυλόπουλος

Όπως είχαν κάνει οι τρεις τελευταίοι προκάτοχοί του, ο Τραμπ εξελέγη το 2016 ποντάροντας στο τρίπτυχο «αλλαγή, οικονομία, υγεία», απευθυνόμενος σε διαφορετικό ακροατήριο από εκείνο του Ομπάμα αλλά εκμεταλλευόμενος την αποτυχία του. Σήμερα, δύσκολα πείθει ότι μπορεί να προσφέρει οτιδήποτε και στα τρία από αυτά — αντιθέτως, μοιάζει σοβαρά εκτεθειμένος.

Τα δεδομένα, οι εκτιμήσεις και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Τζο Μπάιντεν ως τον πιθανότερο νικητή των επικείμενων προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, οι οποίες τυπικά θα διεξαχθούν στις 3 Νοεμβρίου. Η επιλογή της λέξης «τυπικά» δεν είναι τυχαία καθώς μέχρι τότε, εφόσον συνεχιστεί η τάση αυτής της εβδομάδας, είναι πιθανό να έχουν ψηφίσει ήδη οι μισοί από τους σχεδόν 125 εκατ. Αμερικανούς οι οποίοι προσήλθαν στις κάλπες το 2016. Κι αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει πολλά: Όπως, για παράδειγμα, ότι περιορίζεται σημαντικά η δυνατότητα ανατροπών της τελευταίας στιγμής, στις οποίες ποντάρουν ο Ντόναλντ Τραμπ και το επιτελείο του. Ή, ακόμη, ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα το ποσοστό συμμετοχής να είναι αυξημένο σε σύγκριση με το 55,5% της προηγούμενης αναμέτρησης, κάτι που παραδοσιακά και στις περισσότερες περιπτώσεις λειτουργεί υπέρ των Δημοκρατικών υποψηφίων.

Αναμφίβολα, ουδείς μπορεί να προδιαγράψει από τώρα το αποτέλεσμα, μιας και η πολιτική επιφυλάσσει συχνά εκπλήξεις, ενώ οι δημοσκόποι έχουν διαψευστεί πολλάκις τα τελευταία χρόνια, τόσο στις ΗΠΑ όσο και αλλού. Σίγουρα, πάντως, ο «κουρασμένος Τζο» –όπως (δικαιολογημένα) είναι ο χαρακτηρισμός που έχουν αποδώσει πολλοί στον Μπάιντεν – έχει δικαίωμα να αισιοδοξεί ότι, εφόσον παραμείνει… όρθιος στην τελική ευθεία και δεν έρθουν κυριολεκτικά τα πάνω-κάτω, μπορεί να είναι αυτός ο οποίος θα ορκιστεί ως ο 46ος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας στις 20 Ιανουαρίου. Όσο για τον Τραμπ, αν το αποτέλεσμα δεν είναι τέτοιο που να του δίνει δικαίωμα να κάνει λόγο για αλλοίωση και νοθεία, τότε θα κληθεί να τηρήσει την υπόσχεση που έχει δώσει σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, πως εάν χάσει από αυτόν τον αντίπαλο θα φύγει από τη χώρα.

Τα «όπλα» του 2016 έγιναν μπούμερανγκ

Το 1992, ο επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Μπιλ Κλίντον παρουσίασε ένα σύντομο σημείωμα στους συνεργάτες του, το οποίο περιείχε τρεις απλές φράσεις: «Αλλαγή, αντί για μία από τα ίδια. Η οικονομία, ηλίθιε. Μην ξεχνάς την υγειονομική περίθαλψη». Οι υποδείξεις του Τζέιμς Καρλάιλ έγιναν τότε τα πολιτικά συνθήματα των Δημοκρατικών και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για να πάρει τη νίκη στις εκλογές της ίδιας χρονιάς ο Κλίντον, απέναντι στον Τζορτζ Μπους ο οποίος διεκδικούσε δεύτερη θητεία. Ταυτόχρονα, όμως, αποτέλεσαν κάτι σαν «ευαγγέλιο» και για τους επόμενους — Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους.

Ο Μπαράκ Ομπάμα, για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι θριάμβευσε το 2008, την ώρα που η κρίση που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers (είχε ανακοινωθεί λιγότερο από δύο μήνες πριν τις εκλογές) είχε αρχίσει ήδη να «δαγκώνει», υποσχόμενος εν συντομία τα εξής: Αλλαγή προς όφελος των πολλών και των πιο αδύναμων, γενναία στήριξη της οικονομίας και των θέσεων εργασίας με κάθε μέσο και διεύρυνση της δημόσιας υγειονομικής κάλυψης για τους 50 εκατ. και πλέον ανασφάλιστους Αμερικανούς και άλλους τόσους οι οποίοι τα έβγαζαν πέρα πολύ δύσκολα με τις απαιτήσεις των ιδιωτικών εταιρειών του κλάδου. Πριν από αυτόν, ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος είχε προσπαθήσει να πετύχει με ένα σμπάρο και τα τρία «τρυγόνια», κηρύττοντας παγκόσμιο πόλεμο με στόχο την επιβολή της Pax Americana.

Ο δε Ντόναλντ Τραμπ, το 2016, πατώντας πάνω στην διάψευση των προσδοκιών που είχε καλλιεργήσει ο Ομπάμα, ο οποίος ούτε θέλησε ούτε τόλμη-σε, κατέβηκε στην αρένα των εκλογών και νίκησε ακολουθώντας τα ίδια χνάρια αλλά με διαφορετικό τρόπο και πολιτικό σκεπτικό. Υποσχέθηκε αλλαγή και σύγκρουση με το «κατεστημένο» της Ουάσινγκτον, ακόμη και με την ηγεσία του κόμματός του, φορώντας το κοστούμι του «αντισυστημικού». Έταξε απογείωση της οικονομίας και νέες θέσεις εργασίας με το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική», μέσα από τη σύγκρουση με τους ξένους (Κίνα, ΕΕ, Μεξικό κλπ) που… απομυζούσαν τους εργαζόμενους των ΗΠΑ και διασφάλιζαν τεράστια εμπορικά πλεονάσματα. Τέλος, προχώρησε σε προγραφή όχι μόνο της δειλής μεταρρύθμισης του προκατόχου του στην υγεία αλλά ολόκληρου του κρατικά εγγυημένου συστήματος ασφάλισης, με το επιχείρημα ότι μόνο έτσι μπορεί να υπάρξουν υπηρεσίες υψηλού επιπέδου για τους πολλούς (όχι για όλους…).

Αυτά τα τρία σημεία θα κρίνουν και τις επικείμενες εκλογές. Αυτά, άλλωστε, είναι που ουσιαστικά καθορίζουν το πολιτικό κλίμα και τις τάσεις στην κοινωνία, σφραγίζοντας την ψήφο εκατομμυρίων αναποφάσιστων, οι οποίοι δεν ανήκουν στον σκληρό πυρήνα των δύο κομμάτων. Όλων εκείνων, δηλαδή, που κάθε φορά «μετακομίζουν» από τους Ρεπουμπλικάνους προς τους Δημοκρατικούς –και τανάπαλιν– κρίνοντας το αποτέλεσμα.

Προφανώς, αυτό δεν συνάδει με τις εκτιμήσεις και τις προσδοκίες όσων θεωρούν ή ευελπιστούν ότι η έκρηξη του φυλετικού ζητήματος θα αποτελέσει τον κύριο παράγοντα αυτή τη φορά ή θα φέρει τη μεγάλη ανατροπή. Το ίδιο ισχύει με την εξωτερική πολιτική, πολύ περισσότερο που οι ΗΠΑ δεν συμμετέχουν ενεργά σήμερα σε κάποιο μεγάλο πόλεμο, ενώ ο Τραμπ έχει επιταχύνει την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από μια σειρά «καυτά» μέτωπα — συνεχίζοντας ό,τι είχε ξεκινήσει ο Ομπάμα και έχοντας σε γενικές γραμμές τη συμφωνία και του Μπάιντεν. Προφανώς, επίσης, είναι τουλάχιστον αστείοι οι ισχυρισμοί περί ρωσικής, κινεζικής, βορειοκορεατικής ή ιρανικής παρέμβασης, μέσω… χάκερ.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι μεγάλο μέρος των «κολασμένων» και «περιθωριακών» –είτε πρόκειται για Αφροαμερικανούς είτε για φτωχούς και ανασφάλιστους είτε για ανθρώπους που αρνούνται να μπουν κάτω από την «ομπρέλα» των δύο παραδοσιακών κομμάτων (όπως αρκετοί που συμμετείχαν στο μεγαλειώδες κίνημα των τελευταίων μηνών) – θεωρούν πως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτε με τις εκλογές. Γι’ αυτό δεν είναι καν εγγεγραμμένοι στους καταλόγους, που είναι και ο λόγος για τον οποίο η συμμετοχή σπανίως ξεπερνά το 55-60%, ενώ ενίοτε πέφτει και κάτω από το 50%. Πρόκειται για δομικό χαρακτηριστικό του πολιτικού συστήματος και δεν πρόκειται να αλλάξει ριζικά ούτε τώρα, έστω κι αν υπάρχουν ενδείξεις για αυξημένη προσέλευση στις κάλπες.

Έτσι, επιστρέφουμε στα τρία προαναφερθέντα σημεία αφού πρώτα επισημάνουμε το εξής: Ότι η πανδημία κατάφερε να φέρει τα πάνω-κάτω και εδώ, καθώς πριν το ξέσπασμά της οι πιο πολλοί στοιχημάτιζαν υπέρ της επανεκλογής του Τραμπ, ειδικά σε μία περίοδο που οι Δημοκρατικοί κυριολεκτικά πελαγοδρομούσαν, ψάχνοντας γραμμή και υποψήφιο.

Σε επίπεδο οικονομίας, λοιπόν, όσο κι αν η Γουόλ Στριτ συνεχίζει να προσφέρει κέρδη στους (μεγαλο)μετόχους, όσο κι αν ο πλούτος των πιο πλούσιων εξακολουθεί να αυξάνεται, η πραγματικότητα είναι οδυνηρή για δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς. Για του λόγου το αληθές, από τα 22 εκατ. των θέσεων εργασίας που χάθηκαν την άνοιξη, έχουν καλυφθεί μόνο οι μισές, κυρίως δε όσες αφορούσαν συμβάσεις οι οποίες είχαν «παγώσει» — ενώ την ίδια στιγμή, το 60% περίπου των επιχειρήσεων που έβαλαν λουκέτο δεν έχουν σχέδια να ανοίξουν άμεσα. Επίσης, ο επίσημος αριθμός των ανέργων μπορεί να φτάνει στα 13,6 εκατ. και να μεταφράζεται σε ποσοστό 7,9% (που ούτως ή άλλως είναι το τέταρτο υψηλότερο μεταπολεμικά…), έναντι 14,7% τον Απρίλιο, όμως η συντριπτική πλειοψηφία αναλυτών και ειδικών συμφωνεί ότι σήμερα στις ΗΠΑ υπάρχουν τουλάχιστον 21,5 εκατ. άνεργοι (12,5%). Σε αυτούς, μάλιστα, δεν υπολογίζονται περίπου 11,5 εκατ. εργαζόμενοι που είδαν τις ώρες τους και την αμοιβή τους να περικόπτεται, εντάσσοντάς τους στην κατηγορία των «εργαζόμενων φτωχών». Κι ακόμη, σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο, η ανεργία στις τάξεις εκείνων με εισόδημα άνω των 60.000 δολαρίων ετησίως έχει αυξηθεί κατά 1%, ενώ για εκείνους που βγάζουν κάτω από 27.000 δολάρια η αύξηση είναι 18%!

«Το χρηματιστήριο είναι σε επίπεδα ρεκόρ, οι θέσεις εργασίας επιστρέφουν σε πρωτοφανή νούμερα. Ηγούμαστε της παγκόσμιας ανάκαμψης», έγραψε ο Τραμπ στο Twitter

Ας πάμε, τώρα, στην υγεία. Με τα (καταγεγραμμένα) κρούσματα του Covid-19 να «καλπάζουν» και να πλησιάζουν τα 8,5 εκατ., τον αριθμό των νεκρών να αγγίζει τις 230.000 και το (ιδιωτικό) σύστημα υγείας να δοκιμάζεται σκληρά, είναι φανερό πως ο Τραμπ δεν μπορεί να υποστηρίξει πειστικά το αφήγημά του, έστω κι αν προσπάθησε να παρουσιαστεί ως… Σούπερμαν μετά την πρόσφατη δική του περιπέτεια. Παρά δε το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι αδύναμοι πλήττονται πολύ πιο βίαια από την πανδημία, οι πάντες καταλαβαίνουν πλέον ότι δεν είναι ασφαλείς — τουλάχιστον σε αυτή τη φάση.

Τέλος, όσον αφορά στον περίφημο «αντισυστημισμό» του νυν προέδρου και τη δυνατότητά του να φέρει την «αλλαγή», μετά από τέσσερα χρόνια στον Λευκό Οίκο αποτελεί ένα επιχείρημα που δεν πιάνει τόσο εύκολα. Κι αυτό, παρά την εμμονή του να συγκρούεται διαρκώς με το «κατεστημένο των ΜΜΕ», με τις διαρκείς παραβιάσεις του πολιτικού σαβουάρ βιβρ, με τις εκπλήξεις που επιφυλάσσει συχνά σε ομοϊδεάτες και αντιπάλους ακόμη και με το καύχημά του ότι δεν πληρώνει φόρους επειδή είναι «μάγκας». Όλα αυτά, το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να διατηρήσουν το ποσοστό της αποδοχής του κοντά στο 40% αναμφίβολα πολύ υψηλό σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή, όχι αρκετό όμως για να διασφαλίσει την επανεκλογή του.

Ο Μπάιντεν και οι μεγάλες αυταπάτες

Ο υποψήφιος των ∆ημοκρατικών δεν απέχει τόσο από τον Τραμπ…

ΕΑΝ ΨΗΦΙΖΑΝ οι Ευρωπαίοι στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, πιθανότατα ο Μπάιντεν θα μπορούσε να χριστεί από τώρα νικητής. Άλλωστε, ο Τραμπ έχει περίπου κατοχυρωθεί ως ακροδεξιός, όμορος της Λεπέν, του Σαλβίνι και του Όρμπαν, κάτι που θα είχε ως συνέπεια να συσπειρωθεί το «δημοκρατικό τόξο» προκειμένου να διασφαλίσει την ήττα του. Εκτός αυτού δε, είναι αρκετά διαδεδομένη η αντίληψη ότι με τον Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο, οι σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ θα εξομαλυνθούν, θα φτιαχτεί και πάλι ο παραδοσιακός πανίσχυρος άξονας της Δύσης και θα παρέμβει ώστε να μειωθούν οι εστίες εντάσεων και πολέμων. Αλλά και εντός των ΗΠΑ, υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν (άλλωστε, το προβάλλει και ο ίδιος ως προεκλογικό του επιχείρημα) ότι η κοινωνική πόλωση και ο αυταρχισμός θα σταματήσουν με την εκλογή του υποψηφίου των Δημοκρατικών, ο οποίος θα φέρει τον διάλογο και θα καταφέρει να ενώσει τους Αμερικανούς.

Η αλήθεια είναι πως όλοι οι παραπάνω θα διαπιστώσουν σύντομα –εφόσον, φυσικά, επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις– ότι πέφτουν πολύ έξω. «Οι ελπίδες που τρέφουν πολλοί στο Βερολίνο ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Γερμανίας θα επιστρέψουν με κάποιο τρόπο στην πρότερη κατάσταση εάν ο Τζο Μπάιντεν εκλεγεί πρόεδρος δεν είναι απλώς υπερβολικές — συνιστούν φαντασίωση», σημείωνε πρόσφατα σε ανάλυσή του ο επικεφαλής του Politico στην Ευρώπη. «Οι εσωτερικές αναταραχές δεν ξεκίνησαν με τον Τραμπ και δεν θα τελειώσουν μαζί του (…) Η εκλογή του Μπάιντεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε βία», έγραφε άλλη ανάλυση στην κορυφαία οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας, την Handelsblatt.

Βλέπετε, είναι πολλοί που κατανοούν πως η εκλογή Τραμπ δεν αποτέλεσε ένα «λάθος της ιστορίας», αλλά και ότι οι θέ-σεις του αντιπάλου του στα μεγάλα θέμα-τα δεν απέχουν πολύ από τις δικές του..

Έλλειμμα δημοκρατίας στο εκλογικό σύστημα

Ίσως υπάρχουν ακόμη κάποιοι που (θέλουν να) πιστεύουν το παραμύθι που παρουσιάζει τις ΗΠΑ ως ένα από τα λίκνα της δημοκρατίας, με μια αδιάβλητη εκλογική διαδικασία. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Τόσο επειδή το χρήμα (άρα οι χορηγοί) καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα κάποιου ή κάποιας να θέσει υποψηφιότητα και να κατορθώσει να στείλει το μήνυμα που θέλει σε όλη την επικράτεια όσο και επειδή το εκλογικό σύστημα έχει εσκεμμένα «δικλείδες ασφαλείας» για περίπτωση ανάγκης.

Κομβικό στοιχείο στην διαδικασία είναι ότι τον τελευταίο και αποφασιστικό λόγο τον έχει ένα σώμα 538 εκλεκτόρων (όσοι οι γερουσιαστές και βουλευτές στο Κογκρέσο). Τα μέλη του εκλέγονται από τον λαό, αναλογικά (βάσει πληθυσμού) από τις 50 πολιτείες και την περιφέρεια της Κολούμπια και συνεδριάζουν τον Δεκέμβριο (φέτος στις 14 του μήνα), ψηφίζοντας για τον επόμενο πρόεδρο που χρειάζεται τη στήριξη τουλάχιστον 270 εξ αυτών. Σημειώνεται πως ο υποψήφιος που επικρατεί σε κάθε πολιτεία έστω και για μία ψήφο, πιστώνεται το σύνολο των εκλεκτόρων που της αναλογούν. Το σύνταγμα, όμως, δεν τους υποχρεώνει να τηρήσουν αυτήν τη δέσμευση στην τελική ψηφοφορία, κάτι που σημαίνει πως μπορεί να επιλέξουν κάποιον άλλο, χωρίς να απειλούνται με βαριές ποινές ή πρόστιμα.

Ακόμη και εάν αυτό δεν συμβεί, πρόκειται εμφανώς για μια έμμεση και όχι άμεση διαδικασία, η οποία επιτρέπει τη νόθευση της λαϊκής βούλησης. Όπως δηλαδή συνέβη το 2016, όταν η Κλίντον είχε πάρει σχεδόν 2,9 εκατ. ψήφους παραπάνω από τον Τραμπ σε πανεθνικό επίπεδο αλλά είχε μόλις 232 εκλέκτορες έναντι 306 — ενώ από το σύνολο υπήρξαν 7 που τελικώς… αλλαξοπίστησαν.

πηγη:  prin.gr

Το έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο του Ιανουαρίου - Σεπτεμβρίου 2020 ανέρχεται στα 11.269 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου για έλλειμμα 1.544 εκατ. ευρώ. Όσον αναφορά το πρωτογενές έλλειμμα (χωρίς δηλαδή τους τόκους για το χρέος), αυτό διαμορφώθηκε σε 7.011 εκατ. ευρώ. Σημειώνεται ότι σε σχέση με τα στοιχεία του 7μήνου, το έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού βρίσκεται σχεδόν στα ίδια επίπεδα, ενώ το πρωτογενές αποτέλεσμα -στο 9μηνο- είναι μειωμένο περίπου κατά 1 δισ.

The Greek unemployment rate rose to 27.5 percent in the fourth quarter of 2013, according to data published on Thursday by the Hellenic Statistical Authority (ELSTAT). The rate of 27.5 percent shows an increase of 1.3 percent compared with the third quarter of 2013, when unemployment stood at 27 percent, and of 5.2 percent compared with the same period in 2012, when it stood at 26 percent. Thessaloniki, Greece on March 13, 2014. / Στο 27,5% αυξήθηκε το ποσοστό ανεργίας στο τέταρτο τρίμηνο του 2013, από 27,0% το προηγούμενο τρίμηνο και 26% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2012, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Ο αριθμός των απασχολούμενων διαμορφώθηκε σε 3.589.657 άτομα και των ανέργων σε 1.363.137. Αυτό σημαίνει πως η απασχόληση μειώθηκε κατά 1,3% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 2,5% σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2012, ενώ ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 1,3% και κατά 5,2%, αντίστοιχα. Θεσσαλονίκη, Ελλάδα στις 14 Μαρτίου 2014

Πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού συγκρούστηκε με επιβατηγό πλοίο λίγο έξω από το λιμάνι του Πειραιά. Πρόκειται για το ναρκοθηρευτικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού «Καλλιστώ». Το έτερο πλοίο φέρεται να μεταφέρει κοντέινερ. Έχουν σπεύσει στο σημείο διασωστικά και δύο ρυμουλκά. Οι τέσσερις άνθρωποι που βρέθηκαν στην θάλασσα περισυλλέγησαν απο πληρώματα σκαφών του Λιμενικού.

Αρχικώς στην περιοχή είχαν σπεύσει πλοία της ακτοπλοΐας τα οποία απομακρύνθηκαν από το Λιμενικό και το Πολεμικό Ναυτικό που έχουν αναλάβει την επιχείρηση.

Το πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού φαίνεται στις εικόνες πως έχει πάρει κλίση.

https://www.ant1news.gr/Society/article/584220/binteo-me-to-narkothireytiko-kallisto-meta-tin-sygkroysi-me-emporiko-ploio

Αυτό είναι το ναρκοθηρευτικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού "Καλλιστώ"

Αυτό είναι το ναρκοθηρευτικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού «Καλλιστώ», το οποίο συγκρούστηκε με πλοίο του εμπορικού ναυτικού λίγο έξω από το λιμάνι του Πειραιά.

Το ήπαρ υποστηρίζει σχεδόν κάθε όργανο του σώματος και είναι απαραίτητο για τη ζωή.

Λειτουργεί ως μονάδα επεξεργασίας, μπαταρία αποθήκευσης ενέργειας, φίλτρο καθαρισμού, αποθήκη των πιο σημαντικών για το σώμα βιοχημικών ουσιών και ως κέντρο διανομής. Είναι δηλαδή το βιοχημικό εργαστήριο του οργανισμού.

Ο αριθμός και το εύρος των λειτουργιών που εκτελεί είναι εξαιρετικά σημαντικός:

- Μετατρέπει την τροφή που τρώμε σε ενέργεια για να ανανεώσει τα κύτταρα και τους ιστούς.

- Αποτοξινώνει όλες τις δηλητηριώδεις χημικές ουσίες που εισάγονται στον οργανισμό, όπως αλκοόλ, φάρμακα και ρύπους.

- Αποθηκεύει βιταμίνες, λίπος, σάκχαρα, και μέταλλα και προμηθεύει με αυτά το σώμα όταν τα χρειάζεται.

- Παράγει τη χολή η οποία διασπά τα λίπη, ώστε να μπορούν να απορροφηθούν από το σώμα.

- Παράγει ορμόνες.

Εξαιτίας της θέσης και της πολυδιάστατης λειτουργίας του, το συκώτι είναι ευάλωτο σε πολλές παθήσεις, όπως οι ηπατίτιδες, η αλκοολική νόσος, η κίρρωση, ο καρκίνος κλπ.

Δείτε παρακάτω ποια σημάδια στέλνει το σώμα όταν το συκώτι βρίσκεται σε κίνδυνο.

×

Κίτρινα μάτια: Το κιτρίνισμα του σκληρού χιτώνα, του λευκού τμήματος του ματιού, αποτελεί κλασική ένδειξη για ίκτερο. Ο ίκτερος εκδηλώνεται όταν η αιμοσφαιρίνη, η ουσία του αίματος που εξασφαλίζει τη μεταφορά του οξυγόνου στα κύτταρα, διασπάται σε μια άλλη ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη και ο οργανισμός αδυνατεί να αντιμετωπίσει τη συσσώρευση της χολερυθρίνης. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η χολερυθρίνη μεταφέρεται από το συκώτι στη χοληδόχο κύστη και από εκεί απορρίπτεται μέσω των κοπράνων. Όταν η χολερυθρίνη συσσωρεύεται στα μάτια και στο αίμα τους προσδίδει κιτρινωπή απόχρωση. Η κίτρινη απόχρωση των ματιών είναι τυπική ένδειξη δυλειτουργίας του ήπατος.

×

Πρήξιμο στην κοιλιά: Εάν η κοιλιά σας φουσκώνει ξαφνικά σαν μπαλόνι, μην το αμελήσετε. Η αυξημένη πίεση στα αιμοφόρα αγγεία γύρω από το ήπαρ μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση υγρών στην κοιλιά.

×

Ηπατίτιδα A, B ή C: Όταν το συκώτι προσβάλλεται από ιούς ή παράσιτα, προκαλείται φλεγμονή και μειωμένη λειτουργία. Οι πιο κοινοί τύποι μόλυνσης του ήπατος είναι οι ιοί της ηπατίτιδας. Η ηπατίτιδα Α μεταδίδεται μέσω της κατανάλωσης τροφής ή νερού που έχουν έρθει σε επαφή με κόπρανα μολυσμένου ατόμου. Αυτό εξηγεί τον όρο « κοπρανο-στοματική» οδός μετάδοσης της ηπατίτιδας Α και γιατί η νόσος εμφανίζεται πιο συχνά σε περιοχές χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, με ανεπαρκές δίκτυο ύδρευσης-αποχέτευσης και σε ομάδες ατόμων με φτωχή ατομική υγιεινή. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί μέσω της σεξουαλικής επαφής. Οι ηπατίτιδες B και C μεταδίδονται συχνότερα μέσω του αίματος, του σεξ ή της επαφής με άλλα σωματικά υγρά.

×

Φαγούρα: Όταν το συκώτι νοσεί μπορεί να προκαλέσει φαγούρα σε όλο το σώμα. Το σύμπτωμα εικάζεται ότι οφείλεται στο χολικό άλας, συστατικό της χολής που εκκρίνεται από τη χοληδόχο κύστη κατά την πέψη των λιπιδίων. Σε άτομα με πρωτοπαθή χολική κίρρωση (μια αυτοάνοση ασθένεια του ήπατος που προκαλεί προοδευτική καταστροφή των χοληφόρων πόρων του ήπατος), προκαλείται συσσώρευση χολής και συμπτώματα όπως ο κνησμός.

×

Μόνιμη κούραση: Η επίμονη κούραση είναι σχεδόν πάντα σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά στο σώμα σας. Η ηπατική νόσος μπορεί να προκαλέσει αυτό το σύμπτωμα.

×

Κατάχρηση αλκοόλ: Η υπερβολική χρόνια κατανάλωση αλκοόλ, μπορεί να βλάψει σοβαρά το συκώτι. Οι βλάβες στο συκώτι από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ χωρίζονται σε οξείες (αιφνίδιες) και χρόνιες (σταδιακές). Το αλκοόλ προκαλεί οξειδωτικό στρες, δηλαδή η χημική αντίδραση που συμβαίνει κατά τη διαδικασία διάσπασής του συνεπάγεται βλάβες στα κύτταρα. Αυτές οι βλάβες οδηγούν στην εκδήλωση φλεγμονής και στο σχηματισμό ουλώδους ιστού. Παράλληλα, το αλκοόλ προκαλεί βλάβες στο έντερο, επιτρέποντας τη μεταφορά τοξινών στο συκώτι. Οι τοξίνες αυτές προκαλούν επίσης φλεγμονές και σχηματισμό ουλώδους ιστού.

×

Περιττά κιλά: Οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι, ειδικά όσοι είναι μεταξύ 40 και 50 ετών, κινδυνεύουν περισσότερο από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος, έχουν δηλαδή συσσώρευση λίπους γύρω από το συκώτι. Η κατάσταση οδηγεί συχνά σε κίρρωση του ήπατος.

×

Οικογενειακό ιστορικό ηπατικής νόσου: Αν μέλη της οικογένειάς σας αντιμετώπισαν ηπατική νόσο ή καρκίνο του ήπατος, πρέπει να είστε προσεκτικοί και να συμβουλεύεστε τακτικά τον γιατρό σας.

×

Σύγχυση ή προβλήματα μνήμης: Αν ξεχνάτε μία στο τόσο, δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας, αν όμως ξαφνικά αισθανθείτε ότι χάνετε τη γη κάτω από τα πόδια σας, μην το αμελήσετε. Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια είναι μια κατάσταση κατά την οποία το ήπαρ δεν μπορεί να απομακρύνει τις τοξίνες από το σώμα και συνήθως εμφανίζεται σε ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο, κίρρωση ή ηπατίτιδα.

Πηγή: Reader's digest - onmed.gr

Πηγή: Reader's digest