Με χθεσινή του ανακοίνωση ο ΟΑΕΔ δημοσίευσε στοιχεία, από τα οποία προκύπτει ότι για τον μήνα Νοέμβριο 2020 οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανήλθαν στους 1.153.434 ανθρώπους!

Από αυτούς 1.104.417 αναζητούν εργασία, ενώ οι λοιποί 49.017 όχι.

Οι άνεργοι που επιδοτήθηκαν ήσαν ΜΟΝΟ 150.862!!

Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 109.725 ανθρώπους τον Νοέμβριο 2020 σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα Οκτώβριο 2020.

Η ανεργία τον Νοέμβριο 2020, που ανήλθε σε 25%, αποτελεί αρνητικό ρεκόρ από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα!

Ιδού τα στοιχεία και ο σχετικός πίνακας του ΟΑΕΔ που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα

25% η εγγεγραμμένη ανεργία τον Νοέμβριο 2020, σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ!!

Με χθεσινή του ανακοίνωση ο ΟΑΕΔ δημοσίευσε στοιχεία, από τα οποία προκύπτει ότι για τον μήνα Νοέμβριο 2020 οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανήλθαν στους 1.153.434 ανθρώπους!

Από αυτούς 1.104.417 αναζητούν εργασία, ενώ οι λοιποί 49.017 όχι.

Οι άνεργοι που επιδοτήθηκαν ήσαν ΜΟΝΟ 150.862!!

Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 109.725 ανθρώπους τον Νοέμβριο 2020 σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα Οκτώβριο 2020.

Η ανεργία τον Νοέμβριο 2020, που ανήλθε σε 25%, αποτελεί αρνητικό ρεκόρ από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα!

Ιδού τα στοιχεία και ο σχετικός πίνακας του ΟΑΕΔ που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα

Χωρίς ρεύμα ζουν εδώ και πάνω από ένα μήνα μία μητέρα μαζί με τον 8χρονο γιο της στην Πάτρα, αφού η ΔΕΗ λόγω χρεών σταμάτησε τη ρευματοδότηση.

Η γυναίκα, η οποία μεγαλώνει μόνη της τον γιο της, καλείτα να περάσει τα  Χριστούγεννα στο χωρίς φως σπίτι της.

Σύμφωνα με την τοπική ιστοσελίδα pelop.gr, το ποσό που χρωστάει στον πάροχο του ρεύματος είναι μικρό. Παρόλα αυτά δεν μπορεί να βρει τα χρήματα, αφού έχει μείνει άνεργη από την πρώτη καραντίνα.

Η γυναίκα φιλοξενήθηκε στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ΙΟΝΙΑΝ μιλώντας για τις δυσκολίες, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει.

«Δεν ζήτησα παιχνίδι φέτος από το Άγιο Βασίλη. Το μόνο που ζήτησα είναι να μην κλαίει η μαμά μου και να μας έρθει το ρεύμα. Σήμερα έχω φάει λίγο ψωμί», λέει ο 8χρονος Ευριπίδης.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Μαριάννα Τζιαντζή

Προς το παρόν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει δώσει οδηγίες για το πώς θα πουν φέτος τα παιδιά τα κάλαντα, π.χ., δεν χτυπάμε κουδούνια αγνώστων, δεν μπαίνουμε με τα τρίγωνα στα τρένα και τα λεωφορεία, δεν μπαίνουμε στα μαγαζιά — και πώς να μπούμε, αφού τα περισσότερα είναι κλειστά; Click away, άρχοντες, κι αν είναι ορισμός σας.

Στην προ πανδημίας εποχή, τσούρμο παιδάκια από τις δυτικές συνοικίες, τσιγγανάκια, προσφυγόπουλα, φτωχόπαιδα, ανέβαιναν με τον Ηλεκτρικό στις βόρειες, τις πιο πλούσιες συνοικίες όπου είχαν περισσότερες πιθανότητες να μαζέψουν χρήματα λέγοντας τα κάλαντα. Συχνά τα συνόδευε διακριτικά κάποιος μπαμπάς ή μαμά, για να τα προστατεύει ή για να παραλάβει και να διαχειριστεί την είσπραξη που δεν προοριζόταν μόνο για παιχνίδια και γλυκά, αλλά και για να καλυφθούν πολύ πιεστικές ανάγκες της οικογένειας. Τώρα όποια παιδιά πουν τα κάλαντα, θα τα πουν στοχευμένα, κατόπιν συνεννόησης με τους ακροατές τους, είτε μέσω Skype είτε από απόσταση δύο μέτρων από την πόρτα του «αρχοντικού» μας.

Στοχευμένα κάλαντα, στοχευμένοι καλεσμένοι στο γιορτινό τραπέζι, στοχευμένα φιλιά και αγκαλιές ή μάλλον «αγκωνιές». (Και στοχευμένες απολύσεις ή εξαναγκασμοί σε παραίτηση στα ΜΜΕ.) Η πανδημία δεν αλλάζει μόνο τις εργασιακές και καταναλωτικές μας συνήθειες αλλά και τις κοινωνικές μας σχέσεις και την πολιτική μας σκέψη, γενικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Πρόσφατα ο Μπιλ Γκέιτς, ο δεύτερος μετά τον Τζεφ Μπέζος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, έκανε προβλέψεις για το πώς θα είναι η ζωή μετά την πανδημία. Αξίζει να ασχοληθούμε με αυτές, όχι γιατί ο Γκέιτς είναι ο σοφότερος και ο εξυπνότερος των θνητών, αλλά γιατί έχει πληροφόρηση υψηλού επιπέδου.

Βλέπει λοιπόν ο Μπιλ να λιγοστεύουν τα επαγγελματικά ταξίδια των στελεχών των επιχειρήσεων και οι διά ζώσης επαγγελματικές συσκέψεις, βλέπει τις εταιρείες να μη διατηρούν τεράστια γραφεία στο κέντρο των πόλεων αλλά να συστεγάζονται, βλέπει τους τηλε-εργαζόμενους του κέντρου της πόλης να απομακρύνονται από τον παραδοσιακό χώρο κατοικίας τους που ήταν κοντά στη δουλειά τους και να εγκαθίστανται στα προάστια, σαν να λέμε στα χωριά, με συνέπεια μεγάλες ανακατατάξεις στο real estate. Βλέπει την κοινωνική ζωή που συνδεόταν με το χώρο εργασίας να μετατοπίζεται στις σχέσεις σε επίπεδο γειτονιάς, δηλαδή οι άνθρωποι γίνονται φίλοι επειδή έχουν περίπου το ίδιο εισόδημα και βγάζουν την ίδια ώρα βόλτα τα σκυλιά τους στο ίδιο πάρκο ή πηγαίνουν στο ίδιο γυμναστήριο ή κομμωτήριο ή νυχάδικο. Στοχευμένα πράγματα. Όσον αφορά τα εργοστάσια και τους χώρους δουλειάς, όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι απαραίτητη, ο Μπιλ Γκέιτς δεν είπε τίποτα. Οι εργάτες δεν συνηθίζουν τα επαγγελματικά ταξίδια όπως τα στελέχη, παρά μόνο όταν γίνονται οικονομικοί μετανάστες στο εξωτερικό ή και στην ίδια τους τη χώρα.
Click away ψώνια, click away κάλαντα και click away συνδικαλισμός. Τον τελευταίο τον οραματίστηκε η κυβέρνηση Μητσοτάκη προ της πανδημίας, που ήρθε για να γίνει το όνειρό της πραγματικότητα. Η ψηφιοποίηση των κοινωνικών εργατικών διεκδικήσεων και αγώνων θα ήταν μια τεράστια οπισθοδρόμηση για τον ανθρώπινο πολιτισμό, όμως ευτυχώς η ζωή δεν ξετυλίγεται σύμφωνα με τις επιθυμίες των κυβερνώντων. Η ιστορία γράφεται «και» στους δρόμους, στις συνελεύσεις, στις ζωντανές συναναστροφές και όχι μόνο στον ψηφιακό κόσμο. Και ο τρόπος που θα γιορταστούν τα φετινά Χριστούγεννα μοιάζει με πρόβα τζενεράλε για το πώς επιδιώκεται να διαμορφωθούν τα μυαλά και η ζωή μας ακόμα και στη μετά τον κορονοϊό εποχή, όταν φράσεις ή στίχοι τραγουδιών όπως «βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι» ή «όλοι οι καλοί χωρούν» ή «έλα στην παρέα μας, φαντάρε» ή «μες στην υπόγεια την ταβέρνα» θα θεωρούνται δείγματα κοινωνικής ανευθυνότητας.

Στίχοι όπως «βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι» ή «έλα στην παρέα μας, φαντάρε» θα θεωρούνται κοινωνική ανευθυνότητα

Χέρι χέρι πηγαίνουν ο φόβος και ο εγωκεντρισμός. Δυο (σχετικά ολιγομελείς) οικογένειες στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι και πολλές είναι, μας προειδοποιούν. Στις πολυκατοικίες δεν θα απαγορεύεται μόνο η είσοδος σε πλασιέδες και μικροπωλητές, όπως συχνά αναγράφεται στις πόρτες τους, αλλά και σε παιδάκια με τρίγωνα και αγιοβασιλιάτικους σκούφους. Και οι πολύ γνωστοί στίχοι του Μιχάλη Κατσαρού –Αντισταθείτε σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι και λέει: Καλά είμαι εδώ– θα μπορούσαν να γίνουν «…σ’ αυτόν που χτίζει ένα σπίτι, ένα μικρόκοσμο και δεν θέλει να βγει απ’ αυτόν».
Αυτή η κυβέρνηση της υποκρισίας, του αυταρχισμού, της αστυνομοκρατίας δεν θα φύγει μ’ ένα κλικ. Καιρός να θυμηθούμε και ν’ αγαπήσουμε ξανά κάποια άλλα κλικ, τα «Τρία κλικ αριστερά» της Κατερίνας Γώγου με όλο τον πόνο, την οργή και το πείσμα που κουβαλούσα

ΠΗΓΗ: prin.gr

Από το info-war.gr - Έρευνα του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανισοτήτων του London School of Economics and Political Science

Οι μειώσεις φόρων στον μεγάλο πλούτο έχουν προσφέρει μονάχα αυξημένη ανισότητα τα τελευταία πενήντα χρόνια, σύμφωνα με έρευνα των αναπτυγμένων οικονομιών του πλανήτη.

Η έρευνα του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανισοτήτων του London School of Economics and Political Science, με συγγραφείς τον Ντέιβιντ Χόουπ του ίδιου πανεπιστημίου και τον Τζούλιαν Λίμπεργκ του King’s College London, μελέτησε τα στοιχεία 18 χωρών του ΟΟΣΑ, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι περικοπές της φορολογίας στον μεγάλο πλούτο τα τελευταία πενήντα χρόνια, προσέφεραν οφέλη μονάχα στον ίδιο τον μεγάλο πλούτο, και δεν μεταφράστηκαν σε μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη ή μείωση της ανεργίας.

Η έρευνα αντικρούει τα επιχειρήματα των «trickle-down economics», δηλαδή της θεωρίας της «στάγδην διάχυσης» του πλούτου από τα ανώτερα οικονομικά στρώματα στα χαμηλότερα. Η θεωρία του «trickle down» ισχυρίζεται ότι περισσότερος διαθέσιμος πλούτος για την οικονομική ελίτ μέσω μειωμένης φορολογίας θα σημάνει απαραίτητα δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αύξηση της οικονομικής ανάπτυξης μέσω επενδύσεων. Η επάνοδος της θεωρίας, έπειτα από την αποτυχημένη χρήση της στο τέλος του 19ου αιώνα, ήρθε με την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού, αρχής γενομένης από τα λεγόμενα «Reaganomics», τις μεγάλες μειώσεις φορολογίας που επέβαλλε η κυβέρνηση Ρήγκαν στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1980.

Στην ίδια επιχειρηματολογία στηρίχθηκαν ουσιαστικά και οι φοροελαφρύνσεις μεγάλων επιχειρήσεων που προώθησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η θεωρία του «trickle down» δεν φαίνεται να επαληθεύεται, καθώς σύμφωνα με την έρευνα η μόνη επίδραση που έχουν αυτές οι περικοπές φόρων είναι στην αύξηση της οικονομικής ανισότητας. Κατά μέσο όρο, κάθε μεγάλη μείωση φορολογίας στον μεγάλο πλούτο αυξάνει κατά 0,8% το μερίδιο του προ φόρων εθνικού εισοδήματος που κατέχει το πλουσιότερο 1%. Αντίθετα, στα ζητήματα της οικονομικής ανάπτυξης και της ανεργίας, τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι δεν υπάρχει καμία βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη επίπτωση, ενώ ειδικά στην ανεργία, παρατηρείται αύξησή της σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο έπειτα από κάθε μείωση φορολογίας στον μεγάλο πλούτο.

Τα ευρήματα της έρευνας έχουν ιδιαίτερη σημασία τη δεδομένη χρονική στιγμή, με τα κράτη να αναζητούν τρόπους να χρηματοδοτήσουν την αντιμετώπιση της πανδημίας. «Όσοι χαράσσουν πολιτική δεν θα έπρεπε να ανησυχούν ότι η αύξηση των φόρων στους πλούσιους για τη χρηματοδότηση του κόστους της πανδημίας θα βλάψει τις οικονομίες τους», υποστήριξε σε συνέντευξή του ο εκ των συγγραφέων της έρευνας, Ντέιβιντ Χόουπ.

Πηγή: info-war.gr - imerodromos.gr