Δημήτρης Σταμούλης

▸ ∆εν καταργούν, ούτε μειώνουν τον ΦΠΑ σε βασικά είδη, παρά το υψηλό δεκαετίας στον πληθωρισμό ∆εκεμβρίου (5,1%)

«Ακρίβεια, ανεργία, πληθωρισμός, αυτός είναι ο καπιταλισμός», λέει ένα παλιό εργατικό σύνθημα, που στην εποχή μας επιβεβαιώνεται με τον πιο γλαφυρό όσο και οδυνηρό τρόπο για τους εργαζόμενους και τον λαό. Μία ανάσα από το ρεκόρ 11 ετών πλησίασε ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο, διαλύοντας τους μύθους της κυβέρνησης περί «επιτυχημένης διαχείρισης» στην οικονομία, «πιο χαμηλού πληθωρισμού στην ευρωζώνη» και άλλα παρόμοια. Ο πληθωρισμός ανήλθε στο 5,1%, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, όταν το 2011 είχε φτάσει στο 5,2%. «Πρωταθλήτρια» των αυξήσεων ξανά η τιμή στο φυσικό αέριο, η οποία εκτοξεύτηκε κατά 135,7%, ενώ ακολούθησαν το ρεύμα (45%), το πετρέλαιο θέρμανσης (34,1%) και τα καύσιμα-λιπαντικά (21,7%). Στα τρόφιμα είχαμε: Αρνί-κατσίκι +19,7%, ελαιόλαδο +17%, πατάτες +14%, ζυμαρικά +7,6% και ψωμί +4,9%. Στον τελευταίο χρόνο έχουν σημειώσει αύξηση κατά 18% η στέγαση, 10,9% οι μεταφορές, 4,3% η διατροφή και τα μη αλκοολούχα ποτά, ενώ ξενοδοχεία, καφέ και εστίαση αυξήθηκαν κατά 1,2%.

Η δυσμενής εικόνα για το εργατικό λαϊκό εισόδημα, όπως διαμορφώνεται σε πολλούς κλάδους προϊόντων και υπηρεσιών, προκύπτει και από τις τιμές παραγωγού βιομηχανίας και υπηρεσιών της ΕΛΣΤΑΤ για τον Νοέμβριο. Ο Γενικός Δείκτης τιμών παραγωγού βιομηχανίας αυξήθηκε κατά 1,1% σε σχέση με τον Οκτώβριο 2021, ενώ η αύξηση στο 12μηνο 2021/2020 ανήλθε σε 10,5%. Ειδικότερα, ο Δείκτης Τιμών Παραγωγού Εγχώριας Αγοράς αυξήθηκε κατά 22,2% σε ένα έτος, με τις σημαντικότερες αυξήσεις να καταγράφουν οι τομείς που σχετίζονται με την ενέργεια όπως παραγωγή οπτάνθρακα και προϊόντων διύλισης πετρελαίου 79%, εξόρυξη άνθρακα και λιγνίτη 35,4%, παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου, ατμού, κλιματισμού 30,6%, ενώ σημαντική είναι και η αύξηση στη βιομηχανία τροφίμων κατά 3,2%. Την ανηφόρα όμως έχουν πάρει και οι τιμές παραγωγού στις υπηρεσίες στο γ’ τρίμηνο 2021, όπου σε σχέση με το 2020 έχουν αυξηθεί στους κλάδους: Αεροπορικές μεταφορές 13,3%, αποθήκευση 3,8%, οδικές μεταφορές εμπορευμάτων 2,9%, ταχυδρομικές υπηρεσίες/ταχυμεταφορές 1,2%.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία θα μεταφραστούν σε νέο κύμα ανατιμήσεων σε βασικά αγαθά διαβίωσης. Σε μέσο επίπεδο, αναμένεται αύξηση από 5% έως 20% σε βασικά είδη διατροφής, όπως, αλεύρι, δημητριακά, ζυμαρικά, λάδι, κατεψυγμένα, μπισκότα και είδη προσωπικής φροντίδας, αφού βιομήχανοι, χονδρέμποροι και αλυσίδες σούπερ μάρκετ, υπό το αδιάφορο βλέμμα της κυβέρνησης, μετακυλύουν τις αυξήσεις στα ράφια και στον τελικό καταναλωτή.

Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες της ΕΕ που κατέγραψαν αύξηση ανεργίας, με διπλάσιο του μέσου όρου ποσοστό

Πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση οι εργαζόμενοι με τους καθηλωμένους μισθούς και τα ψίχουλα που μοίρασε από 1/1/2022 η κυβέρνηση; Πώς μπορούν να επιβιώσουν πάνω από 1 εκατ. άνεργοι, εκ των οποίων οι 550.000 είναι μακροχρόνια; Σοκαριστικά είναι δε τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για την ανεργία. Ενώ η ΕΕ κατέγραψε οριακή υποχώρηση τον Νοέμβριο, η Ελλάδα μαζί με τις χώρες των Βαλκανίων, είναι από τις μόνες που κατέγραψαν… αύξηση, με το 13,4% να είναι διπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ! Επίσης η Ελλάδα καταγράφει αρνητική «πρωτιά» με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στους νέους: 39,1% τον Νοέμβριο από 32,8% τον Οκτώβριο.

Απέναντι σε αυτόν τον οδοστρωτήρα που κυριολεκτικά ισοπεδώνει το έτσι κι αλλιώς πενιχρό λαϊκό εισόδημα, η κυβέρνηση απαντά με δήθεν «νέα μέτρα», «πρόσθετη αύξηση της κρατικής ενίσχυσης» και της «έκπτωσης» στους λογαριασμούς ρεύματος και φυσικού αερίου, τα οποία είναι όμως «προσωρινά» και επιδοματικού χαρακτήρα, ακολουθώντας το τρομακτικό ράλι τιμών στην ενέργεια και την κερδοσκοπία του πολυεθνικού και ντόπιου κεφαλαίου.

Το πιο προκλητικό στα τελευταία μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι ότι αφήνουν εκτός στήριξης κατοικίες που δεν είναι κύριες, σύμφωνα με το Ε1. Από τα επιπλέον 400 εκατ. ευρώ που θα διατεθούν, εξαιρούνται πάνω από τρία εκατομμύρια παροχές χαμηλής τάσης, στη συντριπτική πλειονότητά τους κατοικίες είτε δευτερεύουσες είτε εξοχικές, που στην πραγματικότητα αποτελούν χώρους κύριας διαμονής για τα νοικοκυριά, ενώ αβαντάρονται κατασκευαστές, εισαγωγείς και έμποροι ηλεκτρικών συσκευών στο όνομα της μείωσης της σπατάλης ενέργειας και της «ανακύκλωσης». Ο πλούσιος ιδιοκτήτης βίλας στην Εκάλη επιδοτείται, ο φτωχός γονιός που σπουδάζει το παιδί του μακριά, όχι! Αυτή είναι η κυβερνητική λογική των μέτρων…

Συγκεκριμένα, από τα νέα μέτρα εξαιρούνται χιλιάδες φοιτητικές κατοικίες που ενοικιάζουν παιδιά που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο τους, αφού στο Ε1 που υποβάλει συνήθως ο γονέας, η φοιτητική κατοικία φαίνεται ως μισθωμένη δευτερεύουσα κατοικία. Απροστάτευτοι μένουν και οι φορολογούμενοι οι οποίοι μίσθωσαν, πούλησαν ή αγόρασαν κατοικία μετά το πέρας των φορολογικών δηλώσεων το 2021 ή τις πρώτες ημέρες του 2022 με αποτέλεσμα να μην έχουν υποβάλει δηλώσεις. Επίσης εξαιρούνται χιλιάδες νοικοκυριά που εκτιμάται ότι έχουν μετατρέψει την εξοχική κατοικία σε μόνιμη, ιδιαίτερα την περίοδο των περιοριστικών μέτρων καθώς και όσοι έχουν βγει σε σύνταξη.

Η κυβέρνηση όμως ούτε που συζητά και τη μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης. «Δεν μπορούμε να εκτροχιάσουμε τον προϋπολογισμό τον Ιανουάριο», ξεκαθάρισε ο Χρ. Σταϊκούρας λέγοντας ότι «δεν υφίσταται αυτήν τη στιγμή οποιοδήποτε ενδεχόμενο μείωσης των συντελεστών ΦΠΑ». Επιστρατεύουν ξανά τον δαίμονα του «δημοσιονομικού χώρου» και το «απεταξάμην» σε μόνιμα μέτρα υπέρ του λαού.

Δυναμώνει λοιπόν η ανάγκη για μια μεγάλη εργατική αντεπίθεση, για να ανακοπεί η καταβαράθρωση του εργατικού εισοδήματος, για να απαιτήσει το μαχόμενο εργατικό κίνημα ανατροπή της πολιτικής τους και επιβολή μέτρων όπως καμιά αύξηση τιμών σε τρόφιμα και λαϊκά αγαθά, υπό δημόσιο και εργατικό-κοινωνικό έλεγχο οι υπηρεσίες ρεύματος και νερού, κατάργηση ειδικού φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης και του ΦΠΑ σε όλα τα βασικά είδη διατροφής, μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς τώρα, έτσι ώστε να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από τη δουλειά μας.

πηγη: prin.gr

Πάνος Τσίκαλας

Δεν έφτανε η επέμβαση της αστυνομίας και η σκληρή στάση της Energean Oil ενάντια στους εργαζομένους της Kavala Oil, έφτασε και η ώρα της απόλυσης για 24 εξ’ αυτών από τις εγκαταστάσεις του Πρίνου, σε μία κίνηση «αιφνιδιασμού» και «τρομοκράτησης», όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι.

Η εργοδοσία της εταιρείας, με δήλωση προς τα ΜΜΕ επικαλούμενη ότι οι εργαζόμενοι «προέβησαν σε σειρά παραπτωμάτων, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια εργαζομένων, περιβάλλοντος και εγκαταστάσεων στη διάρκεια της κατάληψης του εργοστασίου και της αστυνομικής επέμβασης η οποία οδήγησε στην αποκατάσταση της νομιμότητας στις εγκαταστάσεις», προχώρησε στις απολύσεις των εργαζομένων την περασμένη Τρίτη. Μάλιστα, επτά εξ’ αυτών είναι μέλη του ΔΣ του σωματείου της Kavala Oil, γεγονός που δείχνει την εκδικητικότητα με την οποία έπραξε τις απολύσεις.

Απαντώντας στις αιτιάσεις και στις απολύσεις, το σύνολο των εργαζομένων διαμήνυσε μέσω της ανακοίνωσή τους ότι θα μείνουν ενωμένοι μέχρι τέλους. «Για ακόμη μία φορά λέμε ότι δεν εγκαταλείψαμε και δεν θα εγκαταλείψουμε τις θέσεις εργασίας μας, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να συνεχίσουμε τη νόμιμη επίσχεση της εργασίας μας μέχρι η εργοδότρια να δεσμευτεί ότι θα επαναφέρει τις διαδικασίες και τους κανόνες ασφαλείας και ότι θα σεβαστεί τον Κανονισμό Εργασίας, τους Νόμους και τις Διεθνείς Συνθήκες», τονίζουν.

Όπως αναφέρουν οι εργαζόμενοι, η εταιρεία με τηλεφωνικές πιέσεις προσπαθεί να εξασφαλίσει τη συναίνεσή τους στις πρακτικές της. «Τα τηλέφωνα από υψηλά στελέχη και τα ταξίματα για να απαρνηθούμε τις ηθικές μας αξίες και την αξιοπρέπειά μας θα βρίσκουν τοίχο ενότητας και νόμιμης συνδικαλιστικής αγωνιστικής δράσης, με μοναδικό στόχο την πλήρη επαναλειτουργία με ασφάλεια για τους εργαζόμενους και την τοπική κοινωνία».

Παράλληλα, οι απολυμένοι εργαζόμενοι προσφεύγουν στη δικαιοσύνη ώστε να χαρακτηριστούν οι απολύσεις ως «καταχρηστικές» και καλούν την κυβέρνηση να πάρει θέση καθώς, όπως τονίζουν, είναι αδιάφορη στα προβλήματα που δημιουργεί η εταιρεία, ενώ ετοιμάζουν ως αντίδραση σειρά κινητοποιήσεων.

«Καλούμε όλους τους φορείς και τη συντεταγμένη Πολιτεία να πάρουν θέση στα όσα άκρως επικίνδυνα για τους εργαζόμενους και την ευρύτερη περιοχή διαδραματίζονται στα πετρέλαια Καβάλας με αποκλειστική ευθύνη της Energean, που ενώ πρέπει να διαχειρίζεται τα κοιτάσματα πετρελαίου σύμφωνα με τον Ν.2779/99, συμπεριφέρεται ως αυταρχικός ιδιοκτήτης, καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου και ασφάλειας και επιβάλλοντας συνθήκες τριτοκοσμικές στη λειτουργία των εγκαταστάσεων», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση του σωματείου εργαζομένων.

Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος του σωματείου, Μανώλης Κελαϊδάκης, είχε προειδοποιήσει μέσω του Πριν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ότι η εταιρεία θα φέρει ανειδίκευτους εργαζομένους, λόγω της επίσχεσης του 98% των εργαζομένων, κάτι που, όπως καταγγέλλει, έγινε αυτήν την εβδομάδα πράξη, θέτοντας σε κίνδυνο τις εγκαταστάσεις.

Από την πλευρά της η Ταξική Κίνηση για την Εργατική Χειραφέτηση Θεσσαλονίκης, με ανακοίνωσή της, καλεί για άλλη μια φορά το σύνολο των εργαζομένων, τα σωματεία, τις εργατικές συλλογικότητες να σταθούν με την αλληλεγγύη και τη δράση τους δίπλα στον αγώνα των εργαζομένων στην Καβάλα και σημειώνει ότι «τα εργατικά αντάρτικα δεν τελείωσαν. Τώρα αρχίζουν».

Ανακοίνωση στήριξης στους εργαζομένους εξέδωσε και ο δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης που υπογράμμισε ότι «σε κάθε περίπτωση, οι εργασιακές σχέσεις αλλά και οι διατυπώσεις για την ασφαλή λειτουργία των εγκαταστάσεων, πρέπει να γίνονται σεβαστές».

πηγη: prin.gr

Άρης Χατζηστεφάνου

Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την κυκλοφορία του βιβλίου «Ο άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο», με το οποίο ο Φίλιπ Ντικ καθιέρωσε τη λογοτεχνία της εναλλακτικής ιστορίας. Οι ΗΠΑ έχουν χάσει τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ύστερα και από τη δολοφονία του προέδρου Ρούσβελτ το 1933 και την επίθεση με πυρηνικά όπλα που πραγματοποίησε η Γερμανία στην Ουάσινγκτον. Η χώρα, όπως και ολόκληρος ο πλανήτης, ελέγχεται από τη ναζιστική Γερμανία και την αυτοκρατορική Ιαπωνία, οι οποίες επιδίδονται σε έναν υπόγειο Ψυχρό Πόλεμο.

Παρά την εναλλακτική πλοκή, ο Φίλιπ Ντικ δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την κυρίαρχη αμερικανική αφήγηση της ιστορίας, σύμφωνα με την οποία ο καθοριστικός παράγοντας για τη νίκη των συμμάχων στον πόλεμο ήταν οι ΗΠΑ και όχι η ΕΣΣΔ. Κυρίως όμως αναπαράγει την άποψη ότι ο φασισμός στις ΗΠΑ θα μπορούσε ίσως να επιβληθεί από το εξωτερικό αλλά δεν μπορεί να αναπτυχθεί στο εσωτερικό. Τα περσινά επεισόδια στο Καπιτώλιο, που χαρακτηρίζονται από αρκετούς σαν αποτυχημένο πραξικόπημα, ήρθαν να ξυπνήσουν την Αμερική από αυτή τη «βεβαιότητα». Τα σημάδια, όμως, βρίσκονταν μπροστά τους από το 1933, όταν μια ομάδα χρηματιστών και τραπεζιτών φέρεται να σχεδίασε την ανατροπή του προέδρου Ρούσβελτ.

«Γιατί γνωρίζουμε τόσο λίγα για την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Ρούσβελτ;» αναρωτιόταν προ ημερών από τις σελίδες του Guardian η Σάλι Ντέντον, συγγραφέας του βιβλίου «The Plots Against the President» («Οι σκευωρίες εναντίον του προέδρου»). Η απάντηση που δίνουν σήμερα αρκετοί ιστορικοί είναι ότι το περιστατικό «θάφτηκε» από τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα της εποχής, ενώ αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων, αν και επιβεβαίωσε τα σχέδια πραξικοπήματος, διέγραψε τα ονόματα των επιχειρηματιών που λεγόταν πως κινούσαν τα νήματα. Οι φήμες μιλούσαν για χρηματιστές, όπως ο Τζ. Π. Μόργκαν Τζούνιορ, οι οποίοι αντιδρούσαν με το σχέδιο δημόσιων επενδύσεων (New Deal) του Ρούσβελτ αλλά και με τη διακοπή του κανόνα χρυσού, καθώς πίστευαν ότι θα οδηγούσε σε πληθωριστικές τάσεις που θα απειλούσαν τα κεφάλαιά τους.

Στην καρδιά των αποκαλύψεων βρέθηκε ο Αμερικανός υποστράτηγος Σμέντλι Μπάτλερ ο οποίος, αφού υπηρέτησε σε δεκάδες ιμπεριαλιστικές επιδρομές των ΗΠΑ, άρχισε να αποκαλύπτει τον ρόλο των μεγάλων επιχειρήσεων στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. «Επαιζα τον ρόλο του μπράβου των μεγαλοεπιχειρηματιών, της Γουόλ Στριτ και των Τραπεζιτών», έγραψε αργότερα ο Μπάτλερ εξηγώντας ότι βοήθησε «να καταστεί το Μεξικό ασφαλέστερο για τα αμερικανικά πετρελαϊκά συμφέροντα», να γίνουν η Κούβα και η Αϊτή «προσοδοφόρες για τα παιδιά της Νάσιοναλ Σίτι Μπανκ», να εκκαθαριστεί «η Νικαράγουα για χάρη του Διεθνούς Τραπεζικού Οίκου των Αδελφών Μπράουν», να καταντήσει η Ονδούρα «υποτελής των αμερικανικών εταιρειών εισαγωγής φρούτων» και να κάνει η Στάνταρντ Οϊλ τις μπίζνες της χωρίς αντίσταση στην Κίνα».

Το 1932 ο «επαναστάτης στρατηγός», όπως τον αποκαλούσαν, βρέθηκε στο πλευρό των βετεράνων στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, που κατασκήνωσαν στην Ουάσινγκτον ζητώντας τα επιδόματα που τους είχε υποσχεθεί το κράτος. Τότε λέγεται πως τον προσέγγισαν εκπρόσωποι των χρηματιστών ζητώντας του να μετατρέψει τις ομάδες βετεράνων σε ένα είδος αμερικανικού Freikorps, όπως ακριβώς ο Χίτλερ είχε εκμεταλλευτεί την απόγνωση των Γερμανών στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου για να δημιουργήσει τα δικά του τάγματα εφόδου. Ο Μπάτλερ, όμως, αρνήθηκε να συμμετάσχει στη συνωμοσία και ενημέρωσε την ηγεσία του Λευκού Οίκου για τα σχέδια ανατροπής.

Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν σήμερα ότι το σχέδιο ενός φασιστικού πραξικοπήματος για την ανατροπή του Ρούσβελτ ήταν υπαρκτό, αν και διαφωνούν για το πόσο κοντά στην εκτέλεσή του θα μπορούσε να φτάσει. Για άλλη μια φορά, βέβαια, αρκετές από τις θεωρίες που διατυπώνονται αναπαράγουν μια απλουστευτική αφήγηση, σύμφωνα με την οποία ο Ρούσβελτ είχε «επαναστατήσει» απέναντι στην οικονομική ελίτ και κατάφερε να σώσει τη χώρα και τον κόσμο από τη Μεγάλη Υφεση χάρη στο γενναίο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων (μια ιστορία την οποία κάποιοι θέλουν να διηγηθούν σήμερα και για τον Μπάιντεν).

Η κυρίαρχη ερμηνεία της ιστορίας δεν διαφέρει και τόσο από το μυθιστόρημα του Φίλιπ Ντικ, το οποίο συνδέει τη δολοφονία του Ρούσβελτ και την ακύρωση του New Deal με την επικράτηση των δυνάμεων του άξονα. Η συγκεκριμένη, κεϊνσιανή ανάγνωση της ιστορίας, βέβαια, παραλείπει να σημειώσει ότι το καπιταλιστικό σύστημα κατάφερε να ξεπεράσει την ύφεση κυρίως χάρη στη μαζική καταστροφή που έφερε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και στις νέες ευκαιρίες «ανάπτυξης» που δημιουργήθηκαν με την ανοικοδόμηση της ισοπεδωμένης Ευρώπης.

Οπως κι αν ερμηνεύσουν όμως κάποιοι τις επιμέρους λεπτομέρειες από τα σχέδια πραξικοπήματος του 1933, δεν μπορούν να αγνοήσουν το βασικό τους δίδαγμα: ότι ο φασισμός θα μπορούσε να έχει επικρατήσει στο εσωτερικό των ΗΠΑ όχι με έξωθεν επιβολή αλλά με απόφαση ενός ισχυρού τμήματος της οικονομικής ελίτ, το οποίο θα χρησιμοποιούσε την οργή και την απελπισία ενός σημαντικού τμήματος του πληθυσμού. Περίπου ό,τι είχε στο μυαλό του και ο Ντόναλντ Τραμπ πριν από έναν χρόνο. Μόνο που αυτός δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση της τάξης του.

? info-war.gr

πηγη: efsyn.gr

Απολαυστικός διάλογος του Αδ. Γεωργιάδη με δημοσιογράφο του Bloomberg