Αναλυτικά στοιχεία με τον αριθμό των συνολικών ληξιαρχικών πράξεων θανάτου ανά Δήμο για τα έτη 2019, 2020 και 2021 και τον αριθμό των ληξιαρχικών πράξεων θανάτου, λόγω covid-19, ανά για τα έτη 2020 και 2021 διαβίβασε το Υπουργείο Εσωτερικών στη Βουλή.

Σύμφωνα με το σχετικό πίνακα τους περισσότερους θανάτους από κορωνοϊό το 2021 καταγράφει ο Δήμος Αθηναίων με 1.153 ακολουθεί η Νίκαια με 698, η Θεσσαλονίκη με 686, Εύοσμος 512, Λάρισα με 356, Πάτρα 331, Βόλος 351, Κιλκίς 275, Κατερίνη 244, Κερατσίνι 244, Ν. Φιλαδέλφεια 198, Λαγκαδά 188, Περιστέρι 169, Λαμία 164, Σέρρες 159, Βύρωνας 149, Αχαρνών 147 και Ζωγράφου 134.

Ο υπουργός Εσωτερικών, Μάκης Βορίδης, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, επισημαίνει, σε απάντηση ερώτησης της βουλευτού του ΜέΡΑ25 Μαρίας Απατζίδη, ότι τα στοιχεία αντλήθηκαν από το Υποσύστημα Ληξιαρχείου του Πληροφοριακού Συστήματος «Μητρώο Πολιτών» βάσει των κατωτέρω κριτηρίων:

- Ελήφθησαν υπόψη οι οριστικοποιημένες και μη διαγραμμένες Ληξιαρχικές Πράξεις Θανάτου.

- Ο δήμος προκύπτει από τον δήμο στον οποίο υπάγεται το Ληξιαρχείο σύνταξης της Ληξιαρχικής Πράξης Θανάτου.

- Ως κριτήριο αναζήτησης έχει τεθεί η ημερομηνία θανάτου.

- Δεν συμπεριλαμβάνονται θάνατοι που έχουν καταγραφεί στο Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών ή στα ελληνικά προξενεία (θάνατοι Ελλήνων στο εξωτερικό).

- Η περιγραφή της αιτίας θανάτου στο Πληροφοριακό Σύστημα προκύπτει από το πιστοποιητικό θανάτου και είναι πεδίο ελεύθερου κειμένου και όχι λίστα τιμών, οπότε ο εντοπισμός των θανάτων λόγω covid-19 πραγματοποιήθηκε με αναζήτηση κρίσιμων λεκτικών, όπως «COVID», «SARS», «COV2», «ΣΑΡΣ», «ΚΟΡΩΝ» κ.λπ. εντός του πεδίου «αιτία θανάτου».

Βάσει των στοιχείων που διαβιβάστηκαν στη Βουλή, τη διετία 2020-2021, δεν έχουν δηλωθεί θάνατοι λόγω covid στους Δήμους Αγαθονησίου, Αγίου Ευστρατίου, Αγκιστρίου, Αλοννήσου, Αμαρίου, Ανάφης, Αντιπάρου, Βριλησσίων, Γαύδου, Ελαφονήσου, Ηρωϊκής Νήσου Κάσου, Ηρωϊκής Νήσου Ψαρών, Κιμώλου, Κύθνου, Μεγανησίου, Μεγίστης, Νισύρου, Πάτμου, Σερίφου, Σικίνου, Σκύρου, Σύμης, Τήλου, Τήνου, Φολεγάνδρου, Φούρνων Κορσεών, Χάλκης.

Η κ. Απατζίδη, σε αίτηση κατάθεσης εγγράφων, επικαλείτο πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες οι θάνατοι πολιτών και τα αίτια στα οποία οφείλονται καταγράφονται σε ειδικό πρόγραμμα που διαχειρίζεται το υπουργείο Εσωτερικών και ζητούσε να διαβιβαστούν στη Βουλή τα στοιχεία για τον αριθμό των θανόντων ανά δήμο το 2019, τον αριθμό των θανόντων ανά δήμο το 2020 και το 2021, χωρισμένους σε δυο κατηγορίες, ήτοι, θανόντες από covid-19 και θανόντες από άλλα αίτια.

Στο πλαίσιο της απάντησής του, ο υπουργός Εσωτερικών απέστειλε στη Βουλή και τον αριθμό των θανάτων, ανά δήμο κατά τα έτη 2019, 2020 και 2021.

Οι 3 πρώτες στήλες αφορούν σε αριθμό συνολικών θανάτων ανά Δήμο για τα έτη 2019-2021 και οι δυο τελευταίες στήλες στους θανάτους από κορωνοϊό για τα έτη 2020 και 2021:

πηγη:  pireastime.gr

Ενέργεια απαράδεκτη και επικίνδυνη χαρακτηρίζει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τη διακοπή μετάδοσης ειδήσεων στην Ελλάδα από τα ειδησεογραφικά δίκτυα «Russia Today» και «Sputnik». Σημειώνει ότι εντάσσεται στην προσπάθεια επικράτησης της προπαγάνδας και των fake news από την «ευρωατλαντική» πλευρά και αξιοποιούνται για την εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Αναλυτικά:

«Η διακοπή μετάδοσης ειδήσεων στην Ελλάδα από τα ειδησεογραφικά δίκτυα "Russia Today" και "Sputnik", μέσα και από το "μπλοκάρισμα" των αντίστοιχων ιστοσελίδων, είναι ενέργεια απαράδεκτη και επικίνδυνη, ενώ τροφοδοτεί απειλές σε βάρος δημοσιογράφων και εργαζομένων σε αυτά τα Μέσα. Αυτή η ενέργεια δεν στρέφεται πραγματικά κατά της απαράδεκτης ρωσικής εισβολής, αλλά είναι ενταγμένη στην προσπάθεια επικράτησης της προπαγάνδας και των fake news που εκπορεύονται μονομερώς από την "ευρωατλαντική" πλευρά και αξιοποιούνται από την κυβέρνηση, για να δικαιολογηθεί η εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Είναι άλλο πράγμα η κριτική στις ειδήσεις ή πληροφορίες που μεταδίδουν όλα τα μέσα (και τα παραπάνω) κι άλλο ο απαράδεκτος αποκλεισμός Μέσων και δημοσιογράφων, ανάλογα με το αν είναι ή όχι αρεστό το περιεχόμενο όσων μεταδίδουν.

Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη για αυτή την πρακτική, που ανοίγει επικίνδυνους δρόμους και γι’ αυτό πρέπει εδώ και τώρα να σταματήσει».

πηγη: 902.gr

Οι δύο εμπόλεμες πλευρές σε έναν άδικο κι από τις δύο πλευρές πόλεμο για αστικά συμφέροντα, επικαλούνται την ιστορία. Το ουκρανικό καθεστώς ανατρέχει στο παρελθόν των Ουκρανών εθνικιστών κατά της σοβιετικής εξουσίας. Ο Β. Πούτιν από την πλευρά του, το συναγωνίζεται σε αντικομμουνισμό, αποκηρύσσοντας τους μπολσεβίκους και τον Λένιν τονίζοντας τα δικαιώματα της «ιστορικής Ρωσίας».

Παράλληλα με τον πόλεμο που κλιμακώνεται στην Ουκρανία, διεξάγεται και η σύγκρουση στο πεδίο της ιδεολογίας, της νομιμοποίησης και των προσχημάτων. Αν ο πόλεμος είναι πολιτική με άλλα μέσα, οι ιδέες, τα σύμβολα και η πρόσληψη του ιστορικού παρελθόντος από τους εμπολέμους είναι αναγκαίο μέρος του.

Το καθεστώς του Κιέβου, με ισχυρή φασιστική πτέρυγα, προκεχωρημένο φυλάκιο του νατοϊκού μπλοκ, θεωρεί τον Σιμόν Πετλιούρα εθνικό ήρωα, ενώ φυτρώνουν αγάλματά του με τις ευλογίες του καθεστώτος. Ο Σ. Πετλιούρα ήταν ηγέτης των ουκρανικών εθνικιστικών στρατευμάτων στον ρωσικό εμφύλιο τα χρόνια 1918-1920, συμμάχησε με τα πολωνικά στρατεύματα εισβολής κατά της σοβιετικής εξουσίας. Εκτός των άλλων, ήταν υπεύθυνος για τις σφαγές χιλιάδων αμάχων σε αντιεβραϊκά πογκρόμ. Οι στρατοί της Αντάντ που εισέβαλαν στην Ουκρανία το 1919 –μεταξύ των οποίων και ο ελληνικός στρατός που είχε στείλει ο Ε. Βενιζέλος– δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συνεργαστούν μαζί του. Τελικά τον Σ. Πετλιούρα σκότωσε στις 25 Μαΐου 1926 στο Παρίσι ο Σαμουίλ Σβάρτσμπαρντ, ως εκδίκηση για τα θύματα των πογκρόμ. Άλλος τιμώμενος «εθνικός ήρωας» της σημερινής Ουκρανίας είναι ο Στεπάν Μπαντέρα, εθνικιστής και συνεργάτης του γερμανικού στρατού κατοχής στην Ουκρανία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συνυπεύθυνος για χιλιάδες θανάτους ουκρανών, πολωνών και εβραίων πολιτών. Ο αντικομμουνισμός με τις φασιστικές του αποχρώσεις είναι το φυσικό στήριγμα του δυτικού ιμπεριαλιστικού μπλοκ όσο δημοκρατικό και φιλελεύθερο κι αν θέλει να εμφανίζεται.

Η Ρωσία που χρησιμοποιεί ως πρόσχημα την προστασία των πληθυσμών του Ντονμπάς για να υπηρετήσει τα δικά της αστικά συμφέροντα και να κατοχυρώσει τη δική της ζώνη επιρροής, προστρέχει στο μεγαλορωσικό εθνικισμό και στον αντικομμουνισμό. Από αυτή την άποψη είναι αποκαλυπτικός ο λόγος του Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος στον λόγο του στις 21 Φεβρουαρίου επικαλείται το εθνικό παρελθόν της Ρωσίας. Όπως είπε, η Ουκρανία «είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δικής μας ιστορίας, πολιτισμού, πνευματικού χώρου» και «οι κάτοικοι των νοτιοδυτικών ιστορικών παλαιών ρωσικών εδαφών αυτοαποκαλούνταν Ρώσοι και Ορθόδοξοι». Αρνούμενος στην ουσία την ύπαρξη ουκρανικού έθνους, προχώρησε σε ένα παραλήρημα κατά των μπολσεβίκων, του Λένιν και της αρχής της αυτοδιάθεσης των καταπιεζόμενων εθνών από την τσαρική εξουσία και το μεγαλορωσικό έθνος.

Η σύγχρονη Ουκρανία δήλωσε «δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου από τη Ρωσία, πιο συγκεκριμένα τη μπολσεβίκικη, κομμουνιστική Ρωσία» και ειδικότερα η Σοβιετική Ουκρανία «πήρε το όνομά της από τον Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν». Όπως είπε «οι ιδέες του Λένιν –από τις οποίες προέκυψε στην ουσία ένα συνομοσπονδιακό κρατικό σύστημα και το σύνθημα για το δικαίωμα των εθνών στην αυτοδιάθεση μέχρι την απόσχιση– ήταν που αποτέλεσαν τη βάση του σοβιετικού κράτους». Ο Ρώσος πρόεδρος έδωσε τη δική του εξήγηση: «Μετά την επανάσταση, το κύριο καθήκον των Μπολσεβίκων ήταν να παραμείνουν στην εξουσία με κάθε κόστος, απόλυτα με κάθε κόστος. Για χάρη αυτού του σκοπού, έκαναν τα πάντα: Δέχθηκαν την ταπεινωτική συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ […] και ικανοποίησαν τις όποιες απαιτήσεις και επιθυμίες από τους εθνικιστές εντός της χώρας».

Ο Β. Πούτιν είπε με τον τρόπο του μια μεγάλη αλήθεια. Ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι δεν ήθελαν να παραμείνουν πάση θυσία στην εξουσία, εξάλλου και ο εθνικισμός είναι ένας τέτοιος τρόπος, ωστόσο ήθελαν να διασώσουν πάση θυσία την προλεταριακή επανάσταση και τον παγκόσμιο, διεθνιστικό της χαρακτήρα. Ο Λένιν στηρίζοντας την υπογραφή της –όντως ταπεινωτικής– συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ δήλωνε: «Δεν είναι σοσιαλιστής αυτός πού δεν έχει αποδείξει με έργα ότι είναι έτοιμος για τις μεγαλύτερες θυσίες από την πλευρά της “δικής του” χώρας προκειμένου να προχωρήσει πραγματικά η υπόθεση της σοσιαλιστικής επανάστασης». Αυτόν ακριβώς το διεθνιστικό χαρακτήρα της Οκτωβριανής Επανάστασης και των μπολσεβίκων της επαναστατικής περιόδου προσπαθεί να σβήσει ο Β. Πούτιν, προκειμένου να επικρατήσει ο μεγαλορωσικός εθνικισμός προς όφελος της σημερινής ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Ρωσίας.

Η ΕΣΣΔ ήταν μια χώρα χωρίς κανένα εθνικό στοιχείο στο όνομά της, με «εθνικό» ύμνο τη «Διεθνή» μέχρι το 1944, «εθνική» σημαία την κόκκινη με το σφυροδρέπανο και εθνικό στρατό τον Κόκκινο Στρατό. Ο Ρώσος πρόεδρος δεν παραλείπει να υπενθυμίσει ότι «ο Στάλιν, στην πραγματικότητα, εφάρμοσε πλήρως στην πράξη όχι τις ιδέες του Λένιν, αλλά τις δικές του ιδέες για τη δομή του κράτους», σημειώνοντας με τον τρόπο του την αντιστροφή του εργατικού διεθνισμού των πρώτων χρόνων. Αν ο Λένιν υπέτασσε τη Σοβιετική Ένωση στον σκοπό της παγκόσμιας επανάστασης, στη συνέχεια επικράτησε η λογική της υποταγής της γραμμής των ΚΚ στα κρατικά συμφέροντα της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Β. Πούτιν προχώρησε ακόμα περισσότερο προκαλώντας σε άμιλλα το ουκρανικό καθεστώς: «Θέλετε αποκομμουνιστικοποίηση; Λοιπόν, αυτό μας ταιριάζει μια χαρά. Αλλά γιατί να σταματήσουμε στα μισά του δρόμου; Είμαστε έτοιμοι να σας δείξουμε τι σημαίνει πραγματική αποκομμουνιστικοποίηση για την Ουκρανία». Ο Ρώσος πρόεδρος συναγωνίζεται σε αντικομμουνισμό την Ουκρανία, επιστρέφοντας στο αυτοκρατορικό παρελθόν της τσαρικής Ρωσίας ακριβώς για να εξυπηρετήσει τα ρωσικά αστικά συμφέροντα στην εποχή της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, των εθνικισμών και των πολέμων.
Τα δύο στρατόπεδα συγκρούονται στο ουκρανικό έδαφος με θύματα τους δύο λαούς που πολεμούν κάτω από ξένες σημαίες και επιπτώσεις σε όλο τον πλανήτη. Στην εποχή των παγκόσμιων καπιταλιστικών ανταγωνισμών για ηγεμονία και των πολέμων, υπάρχει συμφωνία στην αποκήρυξη του κομμουνισμού και του εργατικού διεθνισμού. Όχι γιατί το σημερινό κομμουνιστικό κίνημα είναι μια πραγματική δύναμη και απειλή για τα σχέδιά τους αλλά γιατί το φάντασμά του μπορεί να πάρει σάρκα και οστά από τις εργατικές τάξεις που τώρα πληρώνουν σκληρό τίμημα «για του αφέντη το φαΐ».

Πηγή: Μπάμπης Συριόπουλος – “Πριν” -  vathikokkino.gr/