Στη χώρα μας ο μέσος μισθός έχει μειωθεί κατά 25,6% την περίοδο 2008-2020. Πέρα από τις άμεσες μειώσεις (κατάργηση 13ου-14ου μισθού, σωρευτική περικοπή 20% διαφόρων επιδομάτων κ.ά.), βασικό εργαλείο για την περικοπή του μισθολογικού κόστους ήταν η θέσπιση του ενιαίου μισθολογίου

Πορεία… κατρακύλας και παγίωσης στο ναδίρ καταγράφουν οι μισθολογικές αποδοχές των εργαζομένων στο ελληνικό Δημόσιο. Μελέτη του Κοινωνικού Πολύκεντρου της ΑΔΕΔΥ καταγράφει μείωση κατά 25,6% του μέσου μισθού των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων μεταξύ 2008 – 2020, επιβεβαιώνοντας αφενός το μεγάλο οικονομικό πλήγμα που έχουν υποστεί από την αρχή της οικονομικής κρίσης και αποκαλύπτοντας, αφετέρου άλλη μια αρνητική πανευρωπαϊκή «πρωτιά» για τη χώρα μας: ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα «ξεχωρίζει» για το ύψος της αρνητικής προσαρμογής του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων της. Ακόμα και στην Πορτογαλία, την Ισπανία ή την Κύπρο, όπου έχουν επιβληθεί μνημόνια, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων εμφανίζουν αυξήσεις.

Η μελέτη με τίτλο «Το επίπεδο και η εξέλιξη των αμοιβών στον Ελληνικό Δημόσιο Τομέα από την κρίση του 2009-10 μέχρι σήμερα» (εκπονήθηκε από τον καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου, Σταύρο Μαυρουδέα, και τον ερευνητή στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, Κώστα Πασσά) αποτυπώνει μια σημαντική μετατόπιση προς τα κάτω των εισοδημάτων των δημοσίων υπαλλήλων και ταυτόχρονα αύξηση των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών τους.

Πέρα από τις άμεσες μειώσεις μισθών (κατάργηση 13ου – 14ου μισθού, σωρευτική περικοπή 20% διαφόρων επιδομάτων κ.ά.), βασικό εργαλείο για την περικοπή του μισθολογικού κόστους ήταν η θέσπιση του ενιαίου μισθολογίου – βαθμολογίου, επισημαίνει η μελέτη, επικαλούμενη έρευνα του καθηγητή Εργασιακών Σχέσεων, Γ. Κουζή. Μεταξύ άλλων, με τον ν. 4024/2011, οι κατώτεροι μισθοί μειώθηκαν στα 780 (από 850) ευρώ, καταργήθηκαν επιδόματα, «πάγωσε» η μισθολογική εξέλιξη, οι υπάλληλοι επανακατατάχθηκαν σε χαμηλότερα μισθολογικά κλιμάκια και υποβαθμίστηκαν μισθολογικά εργαζόμενοι στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης και νέοι υπάλληλοι. Το αποτέλεσμα ήταν να μειωθούν μισθοί δημοσίων υπαλλήλων κατά 20%-53%, ανά περίπτωση.

Το επίπεδο αμοιβών στον ελληνικό δημόσιο τομέα «είναι από τα χειρότερα ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. και της ευρωζώνης», τονίζει η μελέτη, παρατηρώντας ότι, ενώ «παραμένουν πάντα καθηλωμένοι» οι μισθοί των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων, «σε αρκετές άλλες χώρες της Ε.Ε. έχουν ήδη αρχίσει να δίνονται μισθολογικές αυξήσεις στον δημόσιο τομέα». Στην ευρωπαϊκή σύγκριση, η «οικτρή εικόνα» των μισθολογικών συνθηκών στο ελληνικό Δημόσιο «γίνεται εντονότερη». Συγκεκριμένα, ενώ στην Ελλάδα ο μέσος μισθός στο Δημόσιο έχει μειωθεί κατά 25,6% την περίοδο 2008-2020:

■ αυξήθηκε κατά 23,8% στην Ευρωπαϊκή Ενωση των «27»,

■ αυξήθηκε κατά 21,4% στην ευρωζώνη,

■ εμφάνισε «εντυπωσιακές αυξήσεις» σε χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου, όπως 37,2% στη Γερμανία, 29,8% στην Ολλανδία και 21,8% στη Γαλλία,

■ αυξήθηκε ακόμα και σε χώρες όπου εφαρμόστηκαν περιοριστικά μέτρα, όπως η Κύπρος (6,3%), η Ισπανία (6,3%) και η Πορτογαλία (5,2%).

Περιοριστικές πολιτικές εφαρμόστηκαν και στην Ιρλανδία, όπου καταγράφεται μείωση του μέσου μισθού στο Δημόσιο κατά 6,5%, «που όμως πάλι είναι αισθητά μικρότερη συγκριτικά με την ελληνική απομείωση κατά 25,6%», τονίζεται στη μελέτη.

Εσωτερικές ανισότητες

Εκτός από τη μείωση των μισθών, οι μελετητές εντοπίζουν και διεύρυνση ανισοτήτων. Ειδικότερα, στη δεκαετία 2010-2020, υπάλληλοι με μισθό:

• κάτω των 900 ευρώ, αυξήθηκαν στο 20% του συνόλου (συγκριτικά με 12% το 2010)
• 900-1.000 ευρώ αυξήθηκαν στο 10% του συνόλου (από 6%)
• 1.000-1.100 ευρώ αυξήθηκαν στο 16% (από 11%)
• 1.100-1.300 ευρώ αυξήθηκαν στο 32% (από 29%)
• 1.300-1.600 ευρώ μειώθηκαν στο 17% (από 27%)
• άνω των 1.600 ευρώ μειώθηκαν στο 6% (από 15%)

Από την άλλη, μεταξύ 2010-2020, ανώτερα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη του Δημοσίου υπέστησαν μεσοσταθμικές μειώσεις (ύψους 11,2%: από 1.632 ευρώ σε 1.449 ευρώ) μικρότερες συγκριτικά με όλους τους υπόλοιπους συναδέλφους τους. Οι μειώσεις στους επιστήμονες δημόσιους υπάλληλους (γιατροί, εκπαιδευτικοί κ.λπ.) ανήλθαν σε 15,8% (από 1.366 ευρώ σε 1.150 ευρώ). Οι μειώσεις στους τεχνικούς ανήλθαν σε 13,4% (από 1.265 ευρώ σε 1.096 ευρώ) και στη μεγάλη κατηγορία των υπαλλήλων γραφείου, οι μειώσεις ανήλθαν στο 15,3% (από 1.196 ευρώ σε 1.013 ευρώ).

Αυξάνεται, επίσης, η μισθολογική απόκλιση μεταξύ των δύο φύλων: ο μέσος μισθός για τους άνδρες υπαλλήλους υποχωρεί κατά 14,7% (από 1.326 ευρώ σε 1.131 ευρώ), κατά 15,4% στις γυναίκες (από 1.210 ευρώ σε 1.024 ευρώ).

Ευάλωτοι

Στο σημερινό δυσμενές μακροοικονομικό περιβάλλον, γενικότερα οι μισθωτοί αναμένουν νέα πλήγματα στο εισόδημά τους. Αν και κατά την περίοδο 2010-2020 οι τιμές αγαθών παρέμεναν σχετικά σταθερές, «αντίθετα, κατά την παρούσα περίοδο η σοβαρή άνοδος του πληθωρισμού θα οδηγήσει σε ανάλογη μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, αν δεν υπάρξει αντίστοιχη αύξηση των μισθών», τονίζουν οι μελετητές.

Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες, η ιδιόμορφη ελληνική οικονομία «κρατιέται» σε σημαντικό βαθμό από τις καταναλωτικές δαπάνες δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων και θεωρείται ότι μια αύξηση στις αποδοχές των παραπάνω κοινωνικών ομάδων μπορεί να οδηγήσει σε ένα ανοδικό οικονομικό «σπιράλ».

Η μελέτη του Κοινωνικού Πολύκεντρου επισημαίνει ότι ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα παίζει διαχρονικά «στρατηγικό ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας» και τονίζει ότι η διπλή (υγειονομική και οικονομική) κρίση του Covid-19 «έκανε ακόμη πιο έντονη την ανάγκη ισχυρού κρατικού οικονομικού παρεμβατισμού». Η πανδημία, εκτός από την ενίσχυση των βασικών οικονομικών πολιτικών, επέβαλε και την υλική μεγέθυνση τουλάχιστον του δημόσιου τομέα υγείας, «καθώς ο ιδιωτικός τομέας υγείας αποδείχθηκε ανίκανος να αντιμετωπίσει την υγειονομική πλευρά της κρίσης», τονίζουν οι μελετητές, συμπληρώνοντας ότι «το γεγονός ότι ο ελληνικός ιδιωτικός τομέας παραμένει πάντα κατά βάση κρατικοδίαιτος συντείνει σε αυτόν τον σημαντικό ρόλο του δημόσιου τομέα».

Η μελέτη συμπίπτει με την πανεργατική απεργία, στις 6 Απρίλη, που έχει κεντρικό σύνθημα «Ο μισθός δεν φτάνει, ο λογαριασμός δεν βγαίνει». Η ΑΔΕΔΥ, μεταξύ άλλων, διεκδικεί άμεσες αυξήσεις μισθών, ίσες τουλάχιστον με την αύξηση του ΑΕΠ και του πληθωρισμού, επαναφορά 13ου-14ου μισθού, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης, στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας και προσλήψεις για την κάλυψη των χιλιάδων σημερινών οργανικών κενών στο Δημόσιο.

Πηγή: efsyn.gr - ergasianet.gr/

Σήμερα ταλαιπωρούνται οι εργαζόμενοι από άλλους εργαζόμενους που απεργούν χωρίς να έχουν τίποτα να χάσουν, αλλά και τίποτα να κερδίσουν», γράφει σε σημερινή (06/04) ανάρτηση στο Twitter, η φιλοκυβερνητική ιστοσελίδα protagon.gr, για τους πολίτες που αντιδρούν στην ακρίβεια και την οικονομική κατάρρευση της κοινωνίας.

 Όπως είναι λογικό, οι αντιδράσεις των χρηστών του Twitter στην ανάρτηση της ιστοσελίδας, ήταν σφοδρές.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Μαζικές ήταν οι απεργιακές συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας και στις άλλες πόλεις σήμερα, με την πανελλαδική πανεργατική απεργία της 6ης Απρίλη να δίνει τη δυνατότητα να βγει στην επιφάνεια η οργή των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας για την επίθεση κεφαλαίου και κυβέρνησης. Με αιχμή τον αγώνα ενάντια στην ακρίβεια και τη φτώχεια και στους πολέμους του κεφαλαίου στην εποχή μας χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι απήργησαν και κατέκλυσαν το κέντρο (παρά την απουσία μετρό και τη δυσκολία πρόσβασης).

Δεν είναι τυχαίο πως οι συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις ξεκίνησαν από τις 10.30 π.μ. (που ξεκίνησαν οι προσυγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ) και κράτησαν μέχρι και μετά τις 2 μ.μ., όταν τα τελευταία μπλοκ από τα Προπύλαια πέρασαν από το Σύνταγμα και κατευθύνθηκαν ξανά στην αφετηρία της πορείας. Για πάνω από 3,5 ώρες το κέντρο της Αθήνας δονούνταν από τα συνθήματα των σωματείων.

Ιδιαίτερα μαζική και ζωντανή ήταν η συγκέντρωση που διοργάνωσαν πρωτοβάθμια σωματεία και στήριξαν δυνάμεις του ταξικού εργατικού κινήματος στα Προπύλαια, με κύριο χαρακτηριστικό τα πολλά μπλοκ πρωτοβάθμιων σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων, τη μεγάλη παρουσία νέων εργαζομένων, ενώ παλμό έδωσαν και τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων. Μαζική, σε μία από τις πρώτες της εμφανίσεις σε διαδήλωση, η παρουσία της Ταξικής Κίνησης για την Εργατική Χειραφέτηση. Όταν η πορεία από τα Προπύλαια έμπαινε στο Σύνταγμα μέσω Σταδίου, τα τελευταία μπλοκ βρίσκονταν ακόμα στο ύψος των Χαυτείων!

Μεγάλη ήταν η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ που απλώθηκε μπροστά στη βουλή, αφού πλαισιώθηκε με προσυγκεντρώσεις και πυκνά μπλοκ. Ήταν μία από τις μαζικές κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ, δείγμα κι αυτό των ανεβασμένων διαθέσεων.

Χαμηλών τόνων ήταν η συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος, που διοργάνωσαν οι κοινωνικοί πυροσβέστες της (εξαφανισμένης κι εξωνημένης) ΓΣΕΕ και του συνεταίρου της ΑΔΕΔΥ. Παρόλα αυτά κι εδώ υπήρχε αυξημένη συμμετοχή σε κάποιες ομοσπονδίες, αν και βεβαίως τη συγκέντρωση διέσωζαν τμήματα του κινήματος και της Αριστεράς που επέλεξαν να παρευρεθούν στο κάλεσμα των γραφειοκρατών. Προκλητική η παρουσία κομματικού μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ που είχε κατέβει με προφανή σκοπό την άγρα ψήφων…

Στο Πριν του Σαββατοκύριακου 9-10 Απρίλη αναλυτικό ρεπορτάζ για την απεργία από όλη την Ελλάδα, καθώς και για τις προοπτικές κλιμάκωσης και αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος.

Πηγή: Πριν - vathikokkino.gr/

Τα τελευταία χρόνια η ανασφάλεια των Ναυτεργατών έχει αυξηθεί με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος και του δικού μας κλάδου να προσφεύγει στην συνταξιοδότηση μόλις συμπληρώσει τις προϋποθέσεις που ορίζονται από τον νόμο.

Αυτό σε συνδυασμό με την γενικότερη αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων και την έλλειψη οποιουδήποτε μέτρου και σχετικών κινήτρων για την προσέλκυση στο επάγγελμα έχει οδηγήσει στην αριθμητική ανεπάρκεια στην προσφορά εργασίας κυρίως σε θέσεις Ναυτών.

Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται από την χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας, τις υποβαθμισμένες ΣΣΕ, τους μισθούς αλλά και τις απαιτήσεις που προβλέπονται τόσο από την διεθνή όσο και από την εθνική νομοθεσία αναφορικά με την εξέλιξη των Ναυτόπαιδων σε θέσεις Ναυτών.

Η κατάσταση αυτή καθίσταται έως επικίνδυνη αφού και το υπάρχον ΓΕΝΕ είναι απαξιωμένο δεν είχε και δεν έχει καμιά ουσιαστική ευθύνη – αρμοδιότητα – δικαιοδοσία και βέβαια δεν ανταποκρίνεται στο ελάχιστο στην αποστολή για την οποία συστάθηκε!

Αυτά και πολλά άλλα προβλήματα η Ένωσή μας τα έχει θέσει υπόψη του ΥΕΝ, των αρμόδιων υπηρεσιών, αλλά και ναυτιλιακών εταιριών, οι οποίοι όμως περί άλλων τυρβάζουν!!

Η ΠΕΝΕΝ θεωρεί σε αυτές τις συνθήκες αναγκαίο να βάλει μπροστά δυναμικά αγωνιστικά την διεκδίκηση λύσεων στα προβλήματα αυτά και θα παλέψει να δοθούν άμεσες λύσεις.

Πέρα από τα παραπάνω, εν όψει της νέας σεζόν και της επανεκκίνησης όλων των πλοίων, η ΠΕΝΕΝ απευθύνεται στον κλάδο μας και στους άνεργους (Ναύτες) να επικοινωνήσουν άμεσα με την ΠΕΝΕΝ εφόσον αναζητούν εργασία.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ