Πέντε στους δέκα Έλληνες καταναλωτές έχουν μειώσει «πολύ και αρκετά» τις αγορές τους στα σούπερ μάρκετ και οκτώ στους δέκα σε ένδυση/υπόδηση το πρώτο τρίμηνο του έτους.

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από έρευνα που πραγματοποίησε η εταιρεία Netrino, μεταξύ 24/3 και 30/3 2022 σε δείγμα 407 ατόμων μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα και Ηράκλειο) και μαρτυρούν πως η ακρίβεια έχει «τσακίσει» τους καταναλωτές.

Όπως αναφέρει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο Στέφανος Κομνηνός, αναλυτής αγοράς από την εταιρεία συμβούλων Netrino, «για πρώτη φορά βλέπουμε τόσο μεγάλη αποκλιμάκωση στα σούπερ μάρκετ. Παρατηρείται πολύ μεγάλη μείωση στις αγορές των καταναλωτών που αφορούν σε είδη πρώτης ανάγκης, διατροφής και είδη σπιτιού. Την ίδια στιγμή σε ό,τι αφορά στις αγορές σε είδη ένδυσης/υπόδησης η κατάσταση είναι δραματική» και συμπληρώνει: «Η συγκράτηση των αγορών έχει ακουμπήσει τον σκληρό πυρήνα των προϊόντων βασικής ανάγκης. Δηλαδή μόνο τα απολύτως απαραίτητα αγοράζουν οι καταναλωτές και αυτά συγκρατημένα».

Αναφορικά με τις αγορές στα σούπερ μάρκετ, σύμφωνα με την έρευνα της Netrino, σε ποσοστό 47,5% οι ερωτηθέντες δήλωσαν ότι τις μείωσαν «πολύ και αρκετά», 25% τις μείωσαν «λίγο» και 27% «καθόλου». Μεγαλύτερη μείωση στις αγορές παρατηρείται σε Λάρισα (54%) και Πάτρα (51%).

Εξετάζοντας το προφίλ των ερωτηθέντων, αυτοί που έχουν μειώσει σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό «πολύ και αρκετά» τις αγορές τους στα σούπερ μάρκετ το πρώτο τρίμηνο του έτους είναι κυρίως γυναίκες (50%) και άτομα άνω των 45 ετών (51%). Σε ό,τι αφορά στην οικογενειακή τους κατάσταση, είναι διαζευγμένοι (50%) ή χήροι (69%) και με παιδιά (48%). Επίσης, είναι χαμηλότερων βαθμίδων εκπαίδευσης (65%) και κυρίως άνεργοι (66%) ή νοικοκυρές (55%). Από την έρευνα της Netrino, προκύπτει ότι για το 43% των νοικοκυριών επαρκεί το οικογενειακό εισόδημα για τις αναγκαίες αγορές, για το 30% αυτών, φτάνει μόνο για τα απαραίτητα και αυτό με δυσκολία, ενώ ποσοστό 12% δήλωσαν αδυναμία αγοράς ακόμα και των αναγκαίων. Στην άλλη πλευρά, μόνο το 15% των νοικοκυριών, δήλωσε επαρκές εισόδημα που περισσεύει και για αποταμίευση.

Σύμφωνα με την έρευνα, στην αγορά ένδυσης/υπόδησης οκτώ στους δέκα (ποσοστό 81%) έχουν μειώσει «πολύ και αρκετά» τις αγορές τους το πρώτο τρίμηνο του έτους. Ποσοστό 10% των ερωτηθέντων έχει μειώσει «λίγο» ενώ «καθόλου» απαντά ποσοστό μόνο το 9% των ερωτηθέντων. Πολύ μεγάλη μείωση στις αγορές των ερωτηθέντων παρατηρείται σε Λάρισα (92%) και Πάτρα (88%). Αθήνα και Θεσσαλονίκη κινούνται σε ποσοστά μεταξύ 80% και 84% ενώ η μικρότερη μείωση (66%) εμφανίζεται στο Ηράκλειο. Εστιάζοντας στο προφίλ των ερωτηθέντων (ποσοστό 81%) που έχουν μειώσει «πολύ και αρκετά» τις αγορές τους σε ένδυση/υπόδηση είναι κυρίως γυναίκες (86%) και άτομα άνω των 45 ετών (83%). Σε ό,τι αφορά στην οικογενειακή τους κατάσταση, είναι με παιδιά (83%), διαζευγμένοι ή χήροι. Επίσης είναι χαμηλότερων βαθμίδων εκπαίδευσης (94%) και κυρίως άνεργοι (97%) ή συνταξιούχοι (81%).

Σημειώνεται ότι για την έρευνα πραγματοποιήθηκαν 407 ολοκληρωμένες συνεντεύξεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα και Ηράκλειο. Επελέγη δείγμα με τη μέθοδο της απλής τυχαίας δειγματοληψίας. Ως δειγματοληπτικό πλαίσιο χρησιμοποιήθηκαν τα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ στην περιοχή έρευνας.

πηγη: thepressproject.gr

Την ακριβότερη τιμή στην Ευρώπη συνεχίζει να καταγράφει η Ελλάδα την Παρασκευή 15 Απριλίου, αναφορικά με την χονδρεμπορική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Τιμών Ηλεκτρισμού της Αγοράς Επόμενης Ημέρας η Ελλάδα καταγράφει νέο ορόσημο αφού αγγίζει τα 259,70 ευρώ ανά Μεγαβατώρα (€/MWh), γεγονός που την καθιστά πρώτη στην Ευρώπη.

Μάλιστα, το γεγονός αυτό, καταγγέλλει ο τομεάρχης Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, με ανάρτησή του στο facebook, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει πλάτη στο καρτέλ της ενέργειας και μεταφέρει όλο το κόστος στους καταναλωτές!».

Χαρακτηριστικά έγραψε «και σήμερα, ακόμα μία μέρα στην 1η θέση ακρίβειας στη χονδρεμπορική τιμή ρεύματος στην Ευρώπη».

«Η ανατροπή τους είναι μονόδρομος» τόνισε ο τομεάρχης Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ.

πηγη: documentonews.gr

Γιάννης Ελαφρός

▸ Καθώς η λαϊκή δυσαρέσκεια στην Ελλάδα οξύνεται, η κυβέρνηση της ΝΔ ανησυχεί για την πολιτική στάση των «κάτω»

Μέχρι την Αθήνα έγιναν αισθητές οι σεισμικές δονήσεις στη Γαλλία, με τα αστικά πολιτικά επιτελεία να προσπαθούν, ανήσυχα, να αποκρυπτογραφήσουν τις τάσεις. Δεν είναι μόνο η διαρκής πολιτική και πολιτισμική προσαρμογή που επιδεικνεύει η εγχώρια αστική τάξη προς τα τεκταινόμενα εις Παρισίους, συχνά με ένα βαλκανικό κόμπλεξ. Είναι πολύ περισσότερο το γεγονός πως ξύπνησαν μνήμες Μαΐου 2012, όταν τα κόμματα του παντοδύναμου μέχρι τότε δικομματισμού (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), που συγκέντρωναν παλιότερα άνω του 80% της ψήφου, έπεσαν στο 32% αθροιστικά. Το μνημόνιο και το κοινωνικό ζήτημα αποσάρθρωνε τις κυβερνητικές πλειοψηφίες…

Στη Γαλλία καταγράφηκε ένα διπλό «2012». Πρώτο, τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα (Ρεπουμπλικάνοι, Σοσιαλιστές και Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας) εξαϋλώθηκαν. Οι υποψήφιοί τους συγκέντρωσαν αθροιστικά λιγότερο από το 10%! Δεύτερο, το πουλέν των τραπεζιτών και της αστικής τάξης της Γαλλίας αλλά και των ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Εμανουέλ Μακρόν μοιάζει πολύ απομονωμένος, με τον χαρακτηρισμό «ο πρόεδρος των πλουσίων» να τον συνοδεύει. Είναι ένα διπλό πλήγμα αφού δεν γκρεμίζονται μόνο τα «παλιά» κόμματα αλλά και τα «νέα» κατασκευάσματα εμφανίζουν ρωγμές. Ο Μακρόν ήταν μια τεχνοκρατική απάντηση στην κρίση της αστικής πολιτικής, με χαρακτηριστικά «ακραίου κέντρου» (κεντρώος στα λόγια, ιδιαίτερα επιθετικός στην προώθηση της πολιτικής του κεφαλαίου και κατά του κινήματος), που όσο υπερβολικά εξυμνήθηκε το 2017, τόσο γρήγορα ξεθωριάζει.

Γι’ αυτό ανησυχούν τα αστικά επιτελεία, βλέποντας ταυτόχρονα πως ήταν το κοινωνικό ζήτημα, η πτώση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στη Γαλλία, που υπέσκαψαν την κυβέρνηση Μακρόν. Πολύ περισσότερο που την ίδια στιγμή στην Ελλάδα η κοινωνική δυσαρέσκεια απογειώνεται, τροφοδοτημένη από την προκλητική ληστεία των τιμών ηλεκτρικού ρεύματος και των ειδών πρώτης ανάγκης, επιταχύνοντας την πτώση της επιρροής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Το κοινωνικό ζήτημα, η έκρηξη φτώχειας στην Ελλάδα έχει ακόμα πιο εκρηκτικές διαστάσεις απ’ ό,τι στη Γαλλία, μετά από 12 χρόνια μνημονιακής ταπείνωσης και λεηλασίας.

Το αρχικό κυβερνητικό αφήγημα, για να αντιμετωπίσει τις δονήσεις από Γαλλία, είναι πως βρίσκονται αντιμέτωπες η αναγκαία πολιτική, που εκφράζει ο Μακρόν, με τα «άκρα» (ακροδεξιά η Λεπέν, ακροαριστερός ο Μελανσόν) και τον λαϊκισμό, τη συνήθη κατηγορία εναντίον κάθε πολιτικής που αμφισβητεί το «Δεν υπάρχει εναλλακτική» του συστήματος. Τα υπόγεια του Μαξίμου θέλουν να εμφανίσουν την ακροδεξιά με την Αριστερά να συμπλέουν, ενώ είναι ο Μακρόν με τη Λεπέν που «χορεύουν» μαζί, αφού η ύπαρξη του ενός είναι ζωτική και πολύ χρήσιμη για τον/την άλλον/η. Ο Μακρόν δεν θα έπαιρνε αυτά τα ποσοστά εάν δεν υπήρχε η απειλή της Λεπέν, ενώ και η Λεπέν ενισχύθηκε ιδιαίτερα από τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της πολιτικής Μακρόν.

Σε πλήρη σύγχυση ο Κ. Μητσοτάκης, μιλώντας την Τρίτη σε εκδήλωση της ΝΔ, είπε πως η αντιπαράθεση μεταξύ Μακρόν και Λεπέν «δεν είναι ιδεολογική μάχη» (μάλλον δεν κατάλαβε τι είπε), αλλά «μάχη μεταξύ δύο διαφορετικών αντιλήψεων περί προόδου και συντήρησης», σημειώνοντας πως «με τον ίδιο τρόπο διαμορφώνονται και τα πολιτικά διλήμματα στη χώρα μας». Ως ένδειξη «προόδου» παρουσίασε τα «ωραία πράγματα» στο… gov.gr, που «δεν είναι ούτε Δεξιά, ούτε Κεντρώα, ούτε Αριστερά. Είναι σωστά και προοδευτικά»! Σε μια κοινωνία που δεν βγάζει τον μήνα και που οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού προκαλούν εγκεφαλικά, να πλασσάρεσαι ως προοδευτικός λόγω αυτονόητων ψηφιακών εφαρμογών, προδίδει κοινωνική αφασία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, φορώντας σταθερά το κομφορμιστικό δικομματικό του κουστούμι, μίλησε μόνο για «νεοφιλελεύθερες πολιτικές», προσπαθώντας να πλιατσικολογήσει με το υψηλό ποσοστό Μελανσόν («θετική είδηση»), κάνοντας πως ξεχνάει πως ο επικεφαλής της «Ανυπόταχτης Γαλλίας» είχε χαρακτηρίσει τον Αλέξη Τσίπρα το 2018 «μια από τις ελεεινότερες πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης», που «πρόδωσε τον λόγο του» (για το δημοψήφισμα), «ξεπουλά τη δημόσια περιουσία και καταστρέφει τη χώρα του»! Τώρα βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο καταχωνιάζει τις καταγγελίες του Ζαν-Λικ Μελανσόν αλλά χρησιμοποιεί το αποτέλεσμα για να εγείρει εκλογικούς εκβιασμούς. «Είναι κρίμα που η πολυδιάσπαση της ευρύτερης Αριστεράς δεν επιτρέπει την είσοδό της στο δεύτερο γύρο, αντί της ακροδεξιάς Λεπέν», λέει η Κουμουνδούρου της Προοδευτικής Συμμαχίας και της μετατροπής της Αριστεράς σε φάκα για αφελείς. Κανένα μήνυμα δεν παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, καμία στροφή στο εργατικό-ταξικό περιεχόμενο, παραμένει κολλημένος με τη νέα σοσιαλδημοκρατία κι ας πήρε 2% η υποψήφια του Σοσιαλιστικού Κόμματος (pasokofication).

Η επιτυχία Μελανσόν, τόσο γενικά όσο και στους νέους/ες, στα εργατικά προάστια με την αυξημένη παρουσία μεταναστών και ευρύτερα στις πόλεις, στέλνει μηνύματα και προς τα αριστερά. Πρώτο, δείχνει πως οι συσχετισμοί μπορεί να αλλάζουν και πως υπάρχει δυναμικό εργαζομένων και νεολαίας που αναζητεί απάντηση στην κυρίαρχη πολιτική. Δεύτερο, δείχνει πως ο κόσμος αντιστέκεται με τα όπλα που είναι διαθέσιμα εκείνη τη στιγμή, ακόμα κι αν δεν είναι τα πιο ισχυρά· και βέβαια η γραμμή του Μελανσόν, ένα σύμπλεγμα ριζοσπαστικού ρεφορμισμού και πατριωτικής απάντησης, πάντα μέσα από ένα προσωποπαγές σχήμα, δεν πάει μακριά. Παρ᾽ όλα αυτά, το πολιτικό του στίγμα ήταν πιο κοντά στο κλίμα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και έμοιαζε πιο ανατρεπτικός από την αστική νομιμοφροσύνη των Σοσιαλιστών και τη δεξιά κατολίσθηση του ΚΚΓ. Για να σταθεί μια Αριστερά στη σημερινή εποχή των έντονων αναμετρήσεων, πρέπει να έχει ένα στοιχείο «ανυπόταχτο», αν και ο Μελανσόν έδινε έμφαση στη Γαλλία και όχι στην εργασία.

Υπάρχει ένα σοβαρό ερώτημα για την καθήλωση σε αυτές τις συνθήκες της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, όπως έδειξαν και οι υποψηφιότητες Φιλίπ Πουτού του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (0,8%) και Ναταλί Αρτό της Εργατικής Πάλης (0,6%). Η λεγόμενη «άκρα Αριστερά» στη Γαλλία παραμένει ένα υπαρκτό αλλά μικρό ρεύμα, που δίνει ταξικές μάχες. Το πως μπορεί να ξεπεράσει τη στασιμότητα και την πολυδιάσπαση είναι ένα υπαρκτό ερώτημα, που απαιτεί βαθιές πολιτικές απαντήσεις, χωρίς απαξίωση της παρέμβασής της αλλά και χωρίς να μείνουν στο απυρόβλητο λάθος τοποθετήσεις, όπως για παράδειγμα στο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία και γενικότερα.

πηγη: prin.gr

Αγώνας ενάντια στην ακρίβεια, τον πόλεμο,

το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο και τον νόμο Χατζηδάκη

Υπογραφή ΣΣΕ, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς,

μέτρα προστασίας για τα λαϊκά εισοδήματα

Η εργατική Πρωτομαγιά διαχρονικά αποτελεί κορυφαίο ορόσημο για την εργατική τάξη και τις οργανώσεις της.

Είναι μέρα απολογισμού των αγώνων, αλληλεγγύης αλλά και αγωνιστική αφετηρία για το ξεδίπλωμα της πάλης για τα οξυμένα προβλήματα, τα αιτήματα και τις εργατικές διεκδικήσεις!

Σε συνθήκες πολέμου – πανδημίας – οικονομικής κρίσης και πρωτοφανούς έξαρσης της ακρίβειας αλλά και μιας βάρβαρης επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου και Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι εργαζόμενοι και αυτή την φορά είναι τα μεγάλα θύματα και είναι αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας και των αντεργατικών κυβερνητικών επιλογών που οδηγούν στην καταβαράθρωση των εργατικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών - συνδικαλιστικών ελευθεριών.

Η κυβέρνηση εμπλέκει ολοένα και περισσότερο την χώρα και τον λαό στα επικίνδυνα πολεμικά παιχνίδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε, δίνει ψίχουλα ως αντιστάθμισμα στον λαό από το κύμα των ανατιμήσεων και της εκτίναξης του πληθωρισμού, οδηγεί τους οργανωμένους δίκαιους εργατικούς αγώνες στα δικαστήρια με προφανές στόχο μέσω της καταστολής να χτυπήσει την οργανωμένη αντίσταση και πάλη των εργαζομένων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της, δίνει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο να αυξήσει την κερδοφορία του.

Στις συνθήκες αυτές η εργατική τάξη, οι Ναυτεργάτες και ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα πρέπει να δώσουν την δική τους αγωνιστική απάντηση με την οργάνωση, την ενότητα και τον αγώνα, βάζοντας μπροστά τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους.

Πολιτικοί αστικοί σωτήρες δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν, η ελπίδα των εργαζομένων βρίσκεται στα δικά τους χέρια, στον δικό τους ανειρήνευτο αγώνα για την διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών τους.

Καλούμε τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες να δώσουν και αυτή την φορά το μαχητικό τους παρόν στην πανελλαδική απεργία σε όλη την χώρα, σε όλα τα λιμάνια, σε όλα τα καράβια!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη μας στον Πειραιά να δώσουν το μαζικό τους παρόν στην Παμπειραϊκή συγκέντρωση που οργανώνει το Εργατικό Κέντρο Πειραιά στο Πασαλιμάνι στις 11 π.μ.

Με αγώνες τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά

Όλοι στην απεργία – Όλοι στην συγκέντρωση

Βγαίνουμε μπροστά, παλεύουμε και διεκδικούμε τα δικαιώματά μας

Έναρξη απεργίας 1/5/2022 ώρα 00.01 - Λήξη απεργίας 1/5/2022 ώρα 24.00

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ