Στα «κάγκελα» βρίσκονται οι οδηγοί καθώς από σήμερα, στα ύψη θα βρεθεί και πάλι η τιμή του πετρελαίου κίνησης, καθώς καταργήθηκε από χθες το βράδυ η επιδότηση των 0,15 ευρώ το λίτρο στην αντλία.

Χιλιάδες επαγγελματίες οδηγοί οδηγούνται πρακτικά στην καταστροφή αλλά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει που θα οδηγήσει αυτό και στην υπόλοιπη οικονομία καθώς τα οχήματα μεταφοράς κάθε είδους υλικού συμπεριλαμβανομένων και των τροφίμων είναι εξ ολοκλήρου πετρελαιοκίνητα. 

Η κυβερνητική απόφαση οδηγεί την τιμή του diesel από τα 1,821 ευρώ το λίτρο στα 1,971 ευρώ το λίτρο, που σημαίνει ότι οι κλάδοι των αυτοκινητιστών (ταξί, φορτηγά, transfer cars, κλπ.) και των μεταφορών κλπ. θα πληρώσουν τις επιλογές της κυβέρνησης

Έτσι, από σήμερα το πετρέλαιο κίνησης θα φθάσει να πωλείται πιο ακριβά από τη βενζίνη, η τιμής της οποίας διαμορφώνεται μεσοσταθμικά για το σύνολο της χώρας στα 1,951 ευρώ το λίτρο!

Πηγές της αγοράς εκτιμούν ότι ύστερα από αυτή την εξέλιξη θα υπάρξει ένα νέο κύμα ανατιμήσεων, καθώς θα αυξηθεί το μεταφορικό κόστος.

Σημειώνεται πως οι μεταφορές προϊόντων στην εφοδιαστική αλυσίδα πραγματοποιούνται στη συντριπτική πλειονότητά τους με οχήματα που καταναλώνουν πετρέλαιο κίνησης.

Στις 15 Οκτωβρίου -με την έναρξη της διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης- αρχίζει η επιδότησή του με 0,25 ευρώ ανά λίτρο απευθείας στην αντλία. 

Αυτό σημαίνει πως, αν δινόταν σήμερα το επίδομα θέρμανσης, η τιμή εκκίνησης θα άγγιζε τα 1,58 ευρώ το λίτρο και μετά την επιδότηση των 0,25 ευρώ το λίτρο στην αντλία, η τιμή θα μειωνόταν στα 1,33 ευρώ το λίτρο, ποσό αυξημένο κατά 20%-25% σε σχέση με πέρυσι.

Υπενθυμίζεται πως το επίδομα για κάθε δικαιούχο θα υπολογίζεται επί αυξημένου ποσού βάσης στα 350 ευρώ, από τα 300 ευρώ που ήταν πέρυσι.

Στη συνέχεια πολλαπλασιάζονται τα 350 ευρώ με τον συντελεστή επιδότησης, 0,12 έως 1,62, που έχει καθοριστεί ανάλογα με τον οικισμό στον οποίο βρίσκεται η κύρια κατοικία του νοικοκυριού. Εάν υπάρχουν εξαρτώμενα τέκνα, το ποσό που προκύπτει προσαυξάνεται κατά 20%.

ΠΗΓΗ:iskra.gr

H Κρ. Λάμπρεχτ μπροστά στο γερμανικό Gepard

Την άμεση αποστολή τεθωρακισμένων οχημάτων από την Ελλάδα στο Κίεβο προανήγγειλε η υπουργός Αμυνας της Γερμανίας Κριστίν Λάμπρεχτ που πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Ουκρανία, δείχνοντας ότι ενώ οι εξελίξεις γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκει πιο βαθιά τη χώρα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο! 

Ταξίδεψε στην Οδησσό, ανακοίνωσε το υπουργείο Αμυνας της Γερμανίας, χωρίς να διευκρινίσει την χρονική διάρκεια της επίσκεψης. Στην Οδησσό συναντήθηκε με τον Ουκρανό ομόλογό της Ολέξι Ρέζνικοφ.

H Κριστίν Λάμπρεχτ φωτογραφήθηκε μπροστά στο γερμανικό αυτοκινούμενο αντιαεροπορικό πυροβόλο Gepard που παραδόθηκε στο Κίεβο στο λιμάνι της Οδησσού. Επιπλέον, είπε ότι το Βερολίνο θα προμηθεύσει σύντομα το Κίεβο με την πρώτη μονάδα του επίγειου αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος Iris-T.

Η υπουργός Αμυνας της Γερμανίας είπε ακόμα ότι η Ουκρανία θα πρέπει να εφοδιαστεί γρήγορα τεθωρακισμένα οχήματα από την Ελλάδα και άρματα μάχης από την Σλοβακία και πρόσθεσε πως «η Γερμανία βοηθά να κλείσουν τα κενά σε Ελλάδα και Σλοβακία» με την ανταλλαγή οπλισμού την οποία χαρακτήρισε «πολύ σημαντική».

Επίσης, δήλωσε ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας θα παροτρύνει τους συμμάχους της να αυξήσουν την προμήθεια όπλων στην Ουκρανία.

Πριν επισκεφτεί την Οδησσό, η Κρ. Λάμπρεχτ βρισκόταν στη Μολδαβία. Εκεί, κατά τη διάρκεια κοινής ενημέρωσης με τον υπουργό Άμυνας της Μολδαβίας, είπε ότι η αίτηση της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ θα συζητηθεί και από τα 30 μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. 

(ΠΗΓΗ: Rean.tv, ΑΠΕ - ΜΠΕ)

ΠΗΓΗ: 902.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Καταγράφουμε καθημερινά συμβάντα αυθαιρεσίας, ασύδοτης συμπεριφοράς, αμοραλισμού, σε βαθμό που δεν έχει ξανασυμβεί. Σαν συνταγή δικτατορικού καθεστώτος. Μια διαφορά μεταξύ τους είναι στο ότι στη δικτατορία δεν μπορούσες να μιλήσεις, ενώ τώρα δεν μιλάς απλώς.

Πρόκειται για την αποκάλυψη του πραγματικού και ουσιαστικού περιεχομένου του κράτους δικαίου, του αστικού κράτους δικαίου, την εποχή της κρίσης. Όταν δεν μπορεί να προβάλλει το πρόσωπο του (ή προσωπείο) ως καθολικού εκφραστή της κοινωνίας.

Αυτή τη φορά το πρόσωπο είναι ατόφιο με όλη την ουσία που περιέχει, ταξικό, αποκρουστικό, μονομερές: δίκιο είναι ο νόμος του αφεντικού. Και το ανάποδο, νόμος είναι το δίκιο του αφεντικού. Εκείνα που λένε τα βιβλία της Νομικής πως ο νόμος προστατεύει τον αδύνατο από τους ισχυρούς, δεν ισχύουν (αν ίσχυσαν ποτέ) στις εποχές κρίσης.

Τα περιστατικά είναι κατά συρροήν. Μόνο οι τελευταίες ημέρες πρόσθεσαν την αθώωση όλων στην υπόθεση Ζήμενς, τον εκφοβισμό των μαρτύρων στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής και την απόκρυψη άλλων, φόρα παρτίδα, χωρίς ούτε ένα φύλλο δικαιολογητικής συκής, ο αποκλεισμός του καθηγητή Λύτρα από την έρευνα του κορονοϊού, η πανεπιστημιακή αστυνομία και οι απροσχημάτιστες  επιθέσεις σε κάθε σχεδόν συγκέντρωση, ακόμη και στη συναυλία (νόμος είναι τα η αστυνομία)…

Η διάκριση των εξουσιών υποχωρεί, εκτελεστική, δικαστική, νομοθετική τείνουν προς ταύτιση. Τουλάχιστον προς σύνδεση. Η Βουλή ασκεί όλο και πιο τυπικά τη νομοθετική εξουσία, οι δικαστές συνδέονται όλο και πιο πολύ με την κυβέρνηση, η αστυνομία νομοθετεί στην πράξη και δικάζει, επίσης στην πράξη, και τα πίσω κέντρα εξουσίας, η αμερικάνικη πρεσβεία και οι ολιγάρχες, κυβερνούν.

Γιατί είναι τόσο απροκάλυπτοι; Φταίει ο αυταρχισμός της  κυβέρνησης; Φταίει ότι αυτός που είναι πρωθυπουργός είναι περιορισμένου πνευματικού βεληνεκούς; Φταίνε οι ακροδεξιοί που κυριαρχούν στη σκέψη της εκτελεστικής εξουσίας;   

Η απάντηση είναι πως ισχύουν όλα αυτά μαζί.

Πρόκειται για ένα μοντέλο διακυβέρνησης που διαχειρίζεται το καθεστώς της γενικής έκπτωσης των αξιών, μια κρίση που δεν μπορεί να ενδύσει με μανδύες πλουραλισμού και ανεκτικότητας τις ταξικές του επιλογές.

Το δόγμα της είναι πως έχει δίκιο αφού (και όσο) μπορεί να το επιβάλλει. Ο νόμος είναι για τους αδύναμους κυβερνήτες. Η συγγένεια με τις φασιστικού τύπου πρακτικές και θεωρίες είναι εμφανής γιατί είναι εμφανώς κρισιακές οι συνθήκες.

Το κυριότερο όμως, όπως φαίνεται, δεν είναι το πως συμπεριφέρονται οι πάνω, η κυβέρνηση, οι μηχανισμοί και τα κέντρα εξουσίας

Είναι το πως αντιδρούν οι κάτω. 

Γιατί όσο δε μιλάνε τόσο εκλαμβάνεται η σιωπή ως ανοχή, ως σχεδόν έγκριση. Εκείνο που φαίνεται στην προκειμένη περίπτωση ακόμη πιο ανεξήγητο (πιθανόν) είναι πως όταν έρθει η ώρα της κάλπης πολλοί, μπορεί και οι περισσότεροι, θα ξαναψηφίσουν την ασυδοσία, την αυθαιρεσία κ.ο.κ.

Προφανώς μια αιτία της τέτοιας ψήφου, είναι και πως δεν υπάρχει πειστική αντιπολίτευση η οποία να επαγγέλλεται ουσιαστικά διαφορετική πολιτική (αλλά μήπως και η αντιπολιτευτική τακτική του πρώην αριστερού κόμματος που διεκδικεί τα πρωτεία, στην ίδια λογική με των κυβερνώντων δεν εδράζεται; Να εξευμενίσει τα κέντρα εξουσίας. Η σιωπή των πολιτών εκλαμβάνεται και από αυτή την πλευρά ως υποταγή και αποδοχή).

Το κυριότερο, λοιπόν, που εξηγεί τις παρόμοιες κυβερνητικές συμπεριφορές, είναι πως οι αντίπαλοι αποδεικνύονται αδύναμοι και νωθροί.  

Και προφανώς ο κύριος αντίπαλος, ο εχθρός λαός.

Όμως, προσοχή. Η περιγραφή πόρρω απέχει από την υποταγή και την παράδοση.

Η σιωπή δεν κρύβει συναίνεση. Κρύβει φόβο, απογοήτευση, αίσθηση αναποτελεσματικότητας, αδυναμία, κόπωση. Αλλά αυτά είναι κοινωνικά συναισθήματα με περίεργες περιστροφές, καθώς κάτω από την επιφάνεια κυκλοφορούν ειδήσεις, αισθήματα και προσδοκίες. Η πρώτη ευκαιρία να δοθεί ξεσπάει καταιγίδα. Το ενδιαφέρον μάλιστα είναι πως η ευκαιρία μπορεί να είναι ασήμαντη. Ένα δευτερεύον περιστατικό, που αλλιώς θα περνούσε απαρατήρητο, καθώς δεν είναι το γεγονός που συνεγείρει, είναι η συσσωρευμένη δυναμίτιδα.

Η σιωπή δεν είναι παντοτινή, όπως τα διαμάντια στην ταινία!

Και εν προκειμένω, η σαρωτική ακρίβεια, που ασφαλώς δεν είναι δευτερεύον περιστατικό, φέρνει κύματα οργής τα οποία δεν ξέρεις πως θα ξεσπάσουν. Και τα οποία έχουν συγκεκριμένο αίτιο, όσο και να τον μπερδεύουν τα μέσα προπαγάνδας , και συνεπώς συγκεκριμένο παραλήπτη.

Αυτή η ενημέρωση δεν είναι μήνυμα αισιοδοξίας, είναι ειδοποίηση θα έλεγα, που απευθύνεται και προς τις δυο πλευρές. Και προς τους αλαζόνες που κυβερνούν και προς τους απογοητευμένους της Αριστεράς.

Δεν είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας προς τόνωση του συναισθήματος μας, είναι η παρούσα και μια ερχόμενη πιθανότητα.

Πηγή: kommon.gr

Ένα σημαντικό ζήτημα ανέδειξε η ΠΕΝΕΝ κατά την πρόσφατη συνάντηση που έγινε στα πλαίσια της ΠΝΟ με τον Υπουργό Ε.Ν.

Αφορά την έλλειψη προσφοράς εργασίας που εμφανίζεται την τελευταία 2ετία στην εσωτερική Ναυτιλία (Ε/Γ-Ο/Γ, Φορτηγά, Δεξαμενόπλοια, Επαγγελματικά και Περιηγητικά σκάφη) και αφορά όλες τις βασικές ειδικότητες Ναυτεργατών!

Αυτή η έλλειψη φέτος έφτασε στην κορύφωσή της με αποτέλεσμα πολλές δεκάδες πλοία να ταξιδεύουν με ελλιπέστατη σύνθεση, με φυσικό επακόλουθο την υπερεργασία και την εντατικοποίηση στη δουλειά να απογειώνεται!

Η ΠΕΝΕΝ πρόβαλε το πρόβλημα, διατύπωσε συγκεκριμένες προτάσεις, επισήμανε τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθεί αυτή η έλλειψη προσφοράς από εφοπλιστές - κυβέρνηση για την είσοδο αλλοδαπών Ναυτεργατών (χαμηλόμισθων - ανασφαλίστων και χωρίς εργασιακά δικαιώματα) και με τον τρόπο αυτό να επεκταθεί παντού πλέον το καθεστώς γαλέρας!

Έχει ενδιαφέρον στην επίμονη παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ η απάντηση που έδωσε ο Υπουργός Ε.Ν....

Ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα είναι διεθνές και πανευρωπαϊκό…. Επισημαίνουμε όταν ο Γ. Πλακιωτάκης μιλάει για ναυτιλία εστιάζει το ενδιαφέρον του και εκδηλώνει το άγχος του στην μεγάλη αρμάδα των εφοπλιστών της ποντοπόρου ναυτιλίας, η οποία δεν έχει την παραμικρή σχέση με αυτόν τον τόπο. Με τον τρόπο αυτό επιχειρεί να ταυτίσει την εσωτερική ναυτιλία με την ποντοπόρο ναυτιλία!!!

Προφανώς για τον Υπουργό Ε.Ν έχουν την ίδια και υποδεέστερη κοινωνικο-οικονομική και εθνική διάσταση και σημασία τα εκατοντάδες πλοία του εσωτερικού με αυτά της ποντοπόρου Ναυτιλίας, τα οποία επιχειρηματικά δεν συνεισφέρουν το παραμικρό στην χώρα και ευρύτερα στην κοινωνία.

Αυτή η ισοπέδωση και απαξίωση για το παρόν και το μέλλον του ελληνικού εργατικού δυναμικού φανερώνει και αποδεικνύει δύο πράγματα.

- Την κοινή γραμμή κυβέρνησης - ΥΕΝ - εφοπλιστών να παρακάμψουν τις πραγματικές αιτίες για την έλλειψη προσφοράς, η οποία συνδέεται με τους χαμηλούς μισθούς, τις άθλιες συνθήκες εργασίας και το θεσμικό πλαίσιο το οποίο χαρακτηρίζεται ως αναχρονιστικό και βαθιά αντιδημοκρατικό!

- Στην πράξη αρνούνται να πάρουν και το παραμικρό μέτρο για την βελτίωση αυτών των απαράδεκτων συνθηκών, ώστε να αξιοποιήσουν την έλλειψη αυτή για την είσοδο αλλοδαπών Ναυτεργατών με άνισους όρους εργασίας, ΣΣΕ και χωρίς κανένα συγκροτημένο δικαίωμα!

Από κοντά σε αυτή την στρατηγική του εξοβελισμού των Ελλήνων Ναυτεργατών ακολουθεί και η ΠΝΟ, η οποία το μόνο που αναδεικνύει τόσο εγγράφως όσο και στην παρέμβασή του ο Γ.Γ της ΠΝΟ, είναι να επανέλθουν (προσωρινά) συνταξιούχοι στην ευρύτερη εσωτερική Ναυτιλία!!!

Πρόκειται, με κάποιες παραλλαγές, για την ίδια πολιτική που ανοίγει διάπλατα τον δρόμο ριζικών αλλαγών και ανατροπών στα θεσμοθετημένα δικαιώματα των Ναυτεργατών!

Στην ποντοπόρο και κρουαζιερόπλοιο Ναυτιλία για την βίαιη έξοδο των Ελλήνων Ναυτεργατών χρησιμοποιήθηκε το δόγμα της ανταγωνιστικότητας. Στην εσωτερική Ναυτιλία διαφαίνεται ότι αυτό μεθοδεύεται να γίνει στο όνομα της έλλειψης προσφοράς εργασίας!!

Πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό θα απαλλαγούν των ευθυνών τους.... και ταυτόχρονα θα ρίξουν τις ευθύνες στους νέους που δεν θέλουν να ακολουθήσουν το Ναυτικό επάγγελμα, το οποίο το έχουν καταντήσει από ανεπιθύμητο έως αποκρουστικό στις σημερινές συνθήκες!!!

Δεν θα τους περάσει!!!