Ένας άνθρωπος που εργαζόταν σε πλοίο τραυματίστηκε σοβαρά όταν έπεσε στον ποταμό Willamette τη Δευτέρα, σύμφωνα με το Portland Fire & Rescue.

Γύρω στις 9:20 π.μ., η PF&R ανάρτησε στο Twitter ότι πραγματοποίησε μια διάσωση στη λεωφόρο Columbia.

Η PF&R εξήγησε ότι ένας εργαζόμενος έπεσε από σχεδόν 30 μέτρα από την πλευρά ενός σκάφους και βρισκόταν αναίσθητος στο ποτάμι με πιθανό τραυματισμό στο κεφάλι.

Μέλη του πληρώματος έφτασαν στο σημείο και βοήθησαν τον εργαζόμενο της αποβάθρας στη διάσωση του άτυχου άντρα.

Ο τραυματίας μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο της περιοχής με σοβαρά τραύματα, σύμφωνα με PF&R.

Ο εργάτης έπεσε από την πλευρά του πλοίου και έπεσε στο ποτάμι. Ήταν αναίσθητος με πιθανό τραυματισμό στο κεφάλι. Η ομάδα του PFR έφτασε στο σημείο, μπήκαν στο ποτάμι και βοήθησαν στη διάσωση του χτυπημένους ανθρώπου.

Πηγή: e-nautilia.gr

Ακούτε την κυρία Άννα Πανουσάκου, Ψυχολόγο - Ψυχοθεραπεύτρια, να μιλά για όλα όσα συμβαίνουν στο μυαλό και το σώμα κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού και να προτείνει την φροντίδα του εαυτού ως κίνηση κλειδί για να τη ξεπεράσουμε

«Θα χάσω το μυαλό μου»! «Μήπως τρελαίνομαι»; Αυτές είναι μόλις μερικές από τις σκέψεις που περνούν από το μυαλό ενός ατόμου, που βιώνει μια κρίση πανικού. Συμπτώματα, όπως η ταχυκαρδία, η εφίδρωση και το τρέμουλο συνοδεύουν αυτή τη συνολική εμπειρία.

Ο φόβος απώλειας του ελέγχου ή και τρέλας, όμως, θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα, που μας αποδεικνύουν τι ακριβώς μας συμβαίνει.

Οι κρίσεις πανικού δεν κάνουν διακρίσεις και θα μπορούσαν να εμφανιστούν ως αποτέλεσμα κάποιων αρνητικών συναισθημάτων ή συσσωρευμένης πίεσης και άγχους. Μια αύξηση στα περιστατικά αυτά σημειώθηκε και κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού.

Τι πυροδοτεί συνήθως, όμως, μια κρίση πανικού; Πώς θα μπορούσε το άτομο να αντιμετωπίσει τις κρίσεις; Θεραπεύεται ποτέ πλήρως;

Ακούστε τη συζήτηση στο podcast που ακολουθεί:

https://open.spotify.com/episode/2MkuM305lyq7y4QmfP5TMR?go=1&sp_cid=8ff306740c172ac77db8cd0db6ca8dcc&t=2&utm_source=embed_player_p&utm_medium=desktop&nd=1

Πηγή: ygeiamou.gr

Μόλις οι 3 στους 10 ανάπηρους απασχολούνται στην Ελλάδα με μισθωτή εργασία. Κόλαφος για τη χώρα μας η έκθεση “Δικαίωμα στην Εργασία” για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EDF) του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία | Πηγή: News247/Γιάννης Δεβετζόγλου

Ακόμη μία αρνητική πρωτιά μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) κατέχει η χώρα μας, σύμφωνα με την έκθεση “Δικαίωμα στην Εργασία” για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EDF), του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία.

Σύμφωνα με την έκθεση, στην Ελλάδα και Ιρλανδία εργάζεται μόλις το 32,6% των ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ), ενώ τη λίστα της ντροπής συμπληρώνουν η Κροατία με μόλις 37% και η Ισπανία με 39%.

Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται η Δανία με 60,1%, η Λετονία με 60,8% και πρώτη είναι η Εσθονία με ποσοστό απασχόλησης ατόμων με αναπηρία 64,9%.

«H εικόνα της Ελλάδας είναι ντροπιαστική, καθώς είμαστε στην τελευταία θέση με το μικρότερο ποσοστό εργαζομένων με αναπηρία», σχολιάζει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία και της Ε.Σ.Α.μεΑ, Ιωάννης Βαρδακαστάνης.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Έκθεση, στην ΕΕ απασχολείται κατά μέσο όρο με μισθωτή εργασία το 51,3% των ενεργών ατόμων με αναπηρία ( το 1 στα 2 άτομα) σε ηλικία εργασίας.

Μικρότερο το ποσοστό εργασίας στις γυναίκες με αναπηρία

Αναφορικά με την πλήρη απασχόληση, η κατάσταση είναι ακόμη πιο άσχημη, ειδικά για τις γυναίκες με αναπηρία.

Σε 11 χώρες, λιγότερο από το 20% των γυναικών με αναπηρία απασχολούνται με πλήρη απασχόληση.

Μεταξύ αυτών βρίσκεται φυσικά η Ελλάδα, η Ιρλανδία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Κροατία, η Ρουμανία και η Βουλγαρία.

Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες με αναπηρία είναι, κατά μέσο όρο, πιο μορφωμένες από τους άνδρες με αναπηρία.

Μικρότεροι και οι μισθοί για τα άτομα με αναπηρία

Η έκθεση αποκαλύπτει επίσης ότι τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να αμείβονται με λιγότερα χρήματα από την εργασίας τους, παρόλο που χρειάζονται υψηλότερο εισόδημα για να αντιμετωπίσουν το πρόσθετο κόστος ζωής σε μια κοινωνία που εισάγει διακρίσεις και σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι προσβάσιμη.

Τα έξοδα στέγασης και μεταφοράς, για παράδειγμα, συνιστούν δυσανάλογα υψηλή επιβάρυνση για τα άτομα με αναπηρία σε σύγκριση με τα άτομα χωρίς αναπηρία.

Η έκθεση εξηγεί, επίσης, ότι τα άτομα με αναπηρία επιβαρύνονται με υψηλότερο κόστος για την απασχόληση, όπως η πληρωμή για ειδική μεταφορά λόγω απρόσιτων δημόσιων συγκοινωνιών, για προσωπική βοήθεια κ.ά.

Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους η έκθεση που δόθηκε χθες, Τετάρτη, στη δημοσιότητα, καλεί τις χώρες της ΕΕ να συνεχίσουν να παρέχουν επιδόματα αναπηρίας,ακόμη και όταν οι άνθρωποι εργάζονται με πλήρη απασχόληση, ως μέσο για την αντιστάθμιση αυτών των δαπανών.

Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης την κοινή χρήση επιβλαβών μοντέλων απασχόλησης που, ενώ συχνά δημιουργούνται με καλές προθέσεις, καταλήγουν να προκαλούν διακρίσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις να εκμεταλλεύονται τα άτομα με αναπηρία.

Τα μοντέλα προστατευμένης απασχόλησης (επιχειρήσεις που γενικά απασχολούν την πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία σε κλειστά περιβάλλοντα), έχουν και άλλα προβλήματα, καθώς οι εργαζόμενοι έχουν συχνά χαμηλότερους μισθούς (μερικές φορές κάτω από τον κατώτατο μισθό), κακές συνθήκες εργασίας, λιγότερες ευκαιρίες σταδιοδρομίας και έλλειψη σταθερότητας.

Συστάσεις από την EDF

Η έκθεση διατυπώνει μια σειρά συστάσεων προς τις δημόσιες αρχές, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ και των χωρών-μελών της.

-Να επιτρέπεται στα άτομα να διατηρούν τα αναπηρικά επιδόματα αναπηρίας όταν εργάζονται

-Απαγόρευση της πρακτικής πληρωμής ατόμων με αναπηρία κάτω από τον κατώτατο μισθό και προώθηση μοντέλων απασχόλησης που διευκολύνουν τη μετάβαση προς την ένταξη στην ανοιχτή αγορά εργασίας.

-Προώθηση αποτελεσματικών πρακτικών για πρόσβαση σε εύλογες προσαρμογές και απασχόληση ατόμων με αναπηρία που επηρεάζονται από άλλες μορφές περιθωριοποίησης.

«Το να έχουμε εργασία είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή μας. Όπως φαίνεται σε αυτή την έκθεση, υπάρχει ένα πολύ πραγματικό ζήτημα των ατόμων με αναπηρία που αποκόπτονται εντελώς από την αγορά εργασίας και μια παράλληλη κρίση για όσους καταφέρνουν να βρουν εργασία καθώς πληρώνονται κάτω από το κατώτατο ημερομίσθιο, εργάζονται σε χωριστά περιβάλλοντα και στερούνται τα βασικά τους δικαιώματα», δήλωσε η ευρωβουλευτής Katrin Langesiepen, πρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα Αναπηρίας και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Πηγή: ergasianet.gr