Γράφει ο Ιάσωνας Μπελίδης.

Από τις 22/5/2016 έως 29/52016 πραγματοποιήθηκε το 29^ο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ). Στις 28 και 29 Μάη έγιναν οι εκλογές για τη διοίκηση του ΕΚΑ και για αντιπροσώπους για τη ΓΣΕΕ και προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα:

     Από την ανάγνωση των αποτελεσμάτων ανακύπτουν πολλά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Το πρώτο λυπηρό συμπέρασμα είναι η παγιωμένη τώρα πια, φθίνουσα, σε όλα τα επίπεδα, πορεία που την είδαμε και στο πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΕ. Στο πρόσφατο 36^ο συνέδριο της ΓΣΕΕ, 53.000 φυσικά μέλη εγκατέλειψαν τα συνδικάτα τους. Σ’ αυτό το συνέδριο του ΕΚΑ, 26.647 φυσικά μέλη, εγκατέλειψαν τα συνδικάτα τους. Και αυτό δεν εξηγείται με την ανεργία, παρά ως έναν βαθμό, αφού και οι άνεργοι, π.χ οι οικοδόμοι, μπορούν να συνεχίσουν ως άνεργοι, να είναι μέλη των συνδικάτων τους. Οι κύριοι λόγοι αυτής της εγκατάλειψης, είναι πολιτικοσυνδικαλιστικοί. Είναι η απογοήτευση από τον πεμπτοφαλαγγίτικο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό που επί χρόνια, με τους διαβόητους κοινωνικούς διαλόγους και τον κοινωνικό εταιρισμό, έγινε συνένοχος των αντιλαϊκών πολιτικών.

Η απογοήτευση αυτή γίνεται απόγνωση και οδηγεί στην αποστράτευση κατά χιλιάδες τους εργαζόμενους όταν βλέπουν, ότι με τη συνολική πορεία, την τακτική και την πρακτική τους και οι λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αντικειμενικά αφήνουν στο απυρόβλητο την πρωτοφανή αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της Ευρωένωσης, του ΔΝΤ και των άλλων οργανισμών του κεφαλαίου. Αντικειμενικά, το ΠΑΜΕ, μετά τη γενική πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη, συναποφασίζοντας με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, να περιμένουν να φέρει η κυβέρνηση στη βουλή τον αντιασφαλιστικό νόμο-λαιμητόμο και τότε, δηλαδή κατόπιν εορτής, να κάνουν μια 48ωρη απεργία, ποιόν διευκόλυνε; Σίγουρα την κυβέρνηση που για τρεις μήνες, απερίσπαστη, μεθόδευσε την ψήφιση αυτού του νόμου. Αλλά και η αποκάλυψη από το δημοσίευμα που δημοσιεύθηκε στον Ριζοσπάστη την Τετάρτη 11/5/16 (σελίδα 9): ότι την ίδια ώρα που το ΠΑΜΕ υποτίθεται ότι διαρρήγνυε τα ιμάτια του για το διαβόητο κυβερνητικό αντιασφαλιστικό νόμο, την ίδια ώρα, πρωτοκλασάτα στελέχη του, συζητούσαν με τον Κατρούγκαλο και του ζητούσαν να μπει σ’ αυτό το νόμο, άρθρο και τελικά μπήκε, το 102 άρθρο, που επιβάλλει υποχρεωτική εισφορά από τους συνταξιούχους που η κυβέρνηση θα την αξιοποιεί για τα συνταξιουχικά συνδικάτα!!! (Παραλειπόμενα “απόνερα” του ασφαλιστικού και Είναι δυνατόν; Και όμως είναι!!!) Αυτά είναι η κατάντια ενός ακραίου και επικίνδυνου, αλλοτριωμένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Πως λοιπόν οι εργαζόμενοι να μην είναι καχύποπτοι και πως μπορούν να εμπιστεύονται τέτοιες δυνάμεις που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο και αποστρέφονται το αναγκαίο σήμερα μέτωπο για την αποδέσμευση από την Ευρωένωση που είναι η μήτρα της σημερινής μας εξαθλίωσης; Δικαίως οι εργαζόμενοι διερωτώνται: γιατί οι λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ αρνούνται ένα τέτοιο δυναμικό ανατρεπτικό μέτωπο, ως πρώτο βήμα μιας πορείας για συνολικές κοινωνικοοικονομικές ανατροπές; Πως οι εργαζόμενοι να μην εγκαταλείπουν κατά χιλιάδες και τις λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ αφού σε αυτές τις δυνάμεις, στο προηγούμενο συνέδριο του ΕΚΑ, με μεγάλη πλειοψηφία, εμπιστεύτηκαν την πρώτη θέση στη διοίκηση του ΕΚΑ και όμως, αντί να την αξιοποιήσουν για δυναμικούς αγώνες, την απαξίωσαν, μη δεχόμενες ακόμα να πάρουν και την προεδρεία της διοίκησης του ΕΚΑ; Έτσι κατάντησαν το ΕΚΑ ένα ανυπόληπτο συνδικάτο, χωρίς καμιά παρουσία σε αγώνες. Φυσιολογικά λοιπόν σήμερα και αυτές οι ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ εισπράττουν τα επίχειρα των πράξεων τους και, όπως φαίνεται και από τα εκλογικά αποτελέσματα του συνεδρίου του ΕΚΑ, εγκαταλείπονται από 5.850 φυσικά μέλη!!! Αφού προηγουμένως εγκαταλείφθηκαν από 11.000 φυσικά μέλη!!! στο πρόσφατο 36^ο συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Η αυξάνουσα μεγάλη απομαζικοποίηση των συνδικάτων καθώς και αυτοί οι αρνητικοί συσχετισμοί που ενισχύουν τον παλαιό και νέο κυβερνητικό, εργοδοτικό και ευρωπροσανατολισμένο, άρα άκρως αντεργατικό συνδικαλισμό αλλά αποδοκιμάζουν και την απομονωτική, γραφειοκρατική γραμμή πλεύσης των αυτοαποκαλούμενων ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ, δίνουν επείγον σήμα στους εργαζόμενους στη βάση, να πάρουν, επειγόντως, οι ίδιοι την υπόθεση της οργάνωσης των αναγκαίων αποτελεσματικών αγώνων, στα δικά τους τα χέρια. 

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ

Σοβαρούς κινδύνους εμπλοκής της Ελλάδας σε νέους στρατιωτικούς τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο εγκυμονεί η στρατηγική επιλογή των Τσίπρα-Κοτζιά- Καμμένου να προσδέσουν στέρεα την ελληνική εξωτερική πολιτική στον άξονα ΗΠΑ- Ισραήλ.

Την Τρίτη, 31 Μαίου, η κοινοβουλευτική επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας ενέκρινε δύο συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, οι οποίες θα επικυρωθούν με συνοπτικές διαδικασίες από την ολομέλεια του σώματος (για τη σχετική “συζήτηση” προβλέπονται... 15 λεπτά!). Υπέρ των συμφωνιών τάχθηκαν όλες οι δυνάμεις του ΝΑΤΟϊκού τόξου, δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ.

Πρόκειται για απαράδεκτη και επικίνδυνη εξέλιξη. Γιατί βέβαια είναι εντελώς άλλο πράγμα οι ομαλές διπλωματικές, οικονομικές και πολιτιστικές με το Ισραήλ και άλλο η στρατιωτική σύμπραξη με μια δύναμη κατοχής εδαφών τριών κρατών (Παλαιστίνης, Συρίας, Λιβάνου), επικεφαλής της οποίας είναι η κυβέρνηση Νετανιάχου, ένας παρίας της διεθνούς κοινότητας. Μια κυβέρνηση τόσο επικίνδυνη, που καταγγέλθηκε ακόμη και από τον παραιτηθέντα υπουργό Άμυνας, Μοσέ Γιαλόν, τη θέση του οποίου κατέλαβε ο ακροδεξιός έποικος Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, ανοιχτός οπαδός της εθνοκάθαρσης σε βάρος των Παλαιστινίων.

Ο σφιχτός εναγκαλισμός της ελληνικής κυβέρνησης με τους σιωνιστές βρήκε άλλη μία αντανάκλαση στις διήμερες ναυτικές ασκήσεις ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ που έγιναν στην Κύπρο το διήμερο 30-31 Μαίου, με τη συμμετοχή ΗΠΑ, Ελλάδας, Ισραήλ, Βρετανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ουγγαρίας. Η χρονική στιγμή και ο κατάλογος των συμμετεχόντων δημιουργεί βάσιμες υπόνοιες ότι οι ασκήσεις εντάσσονταν στις προετοιμασίες του ΝΑΤΟ για μια δεύτερη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, μετά από εκείνη του 2011, που κατέληξε στην ανατροπή του Καντάφι και τη διάλυση της χώρας.

Σε σχετικά πρόσφατη συνέντευξή του στο Fox News, ο Μπαράκ Ομπάμα χαρακτήρισε τον πόλεμο στη Λιβύη ως το μεγαλύτερο σφάλμα της προεδρίας του. Φαίνεται όμως ότι οι υπερασπιστές της πιο σκληρής γραμμής, στους κόλπους του Πενταγώνου και των μυστικών υπηρεσιών επικράτησαν και ότι μια δεύτερη στρατιωτική εισβολή στη Λιβύη βρίσκεται στα σκαριά. Υπέρ αυτής της επιλογής τάσσονται η Βρετανία και η Γαλλία, που είχαν πρωτοστατήσει στην επιχείρηση του 2011, η Ιταλία (πλην των άλλων και γιατί ελπίζει ότι θα θέσει φραγμό στο διογκούμενο μεταναστευτικό κύμα) και η Τουρκία, η οποία μόλις χθες εξασφάλισε συμφωνίες- μαμούθ με την αναγνωρισμένη από τις ΗΠΑ κυβέρνηση της Τρίπολης.

Οι ΝΑΤΟϊκοί επικαλούνται ως αιτία που νομιμοποιεί τη σχεδιαζόμενη επέμβαση την ανάγκη να εκδιωχθεί το Ισλαμικό Κράτος από τον θύλακο λιβυκού εδάφους που ελέγχει, με επίκεντρο τη γενέτειρα του Καντάφι, Σύρτη. Πρόκειται, ωστόσο, μόνο για βολικό πρόσχημα. Η πραγματική αιτία βρίσκεται στην επιδίωξη των ΝΑΤΟϊκών να θωρακίσουν τον έλεγχο των λιβυκών πετρελαίων και λιμανιών. Μέχρι πρόσφατα, οποιαδήποτε σκέψη για νέα επέμβαση στη Λιβύη θεωρούνταν εντελώς εξωπραγματική, καθώς το λιβυκό κράτος είχε διαλυθεί σε ένα χαοτικό συνοθύλευμα αλληλοσπαρασσόμενων θυλάκων, υπό τον έλεγχο αντίπαλων συμμοριών. Η ενθρόνιση κυβέρνησης “εθνικής συμφιλίωσης” στην Τρίπολη προσφέρει στους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους ένα πρόσχημα για την πραγματοποίηση της επέμβασης, αν και στην πράξη πολύ λίγα πράγματα αλλάζει. Αν η εν λόγω κυβέρνηση, που στηρίζεται στο Κατάρ και κατέχει τα αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας, ελέγχει τη δυτική Λιβύη, το ανατολικό τμήμα της χώρας ελέγχεται από την αντίπαλη κυβέρνηση που ενισχύεται από την Αίγυπτο και τις ένοπλες δυνάμεις του στρατηγού Χέφτερ, παλιού πράκτορα της CIA.

Με αυτά τα δεδομένα, αν πρώτη επέμβαση, εναντίον του Καντάφι, κατέληξε στο γνωστό φιάσκο, μπορεί να υποψιαστεί κανείς τι θα συμβεί με τη δεύτερη. Παρόλα αυτά, οι Αμερικανοί φαίνεται να έχουν κάνει την επιλογή τους και να προετοιμάζονται με εντατικούς ρυθμούς. Στο πλαίσιο αυτής της προετοιμασίας πρέπει, πιθανότατα, να ενταχθεί και η πρόσφατη άσκηση ΦΟΙΝΙΞ που πραγματοποιήθηκε στην αμερικανική βάση της Σούδας, με τη συμμετοχή μονάδων του 6ου Στόλου και ευθύνη της AFRICOM, της διοίκησης των αμερικανικών δυνάμεων στην Αφρική.

Η στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ να καταστήσει την Ελλάδα συνένοχη των τυχοδιωκτισμών ΗΠΑ και Ισραήλ στη Μεσόγειο υποδηλώνει την προσδοκία ότι κατ' αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθεί η ελληνική θέση έναντι της Τουρκίας του Ερντογάν. Θλιβερή αυταπάτη... Ο Ερντογάν και ο νέος, απολύτως έμπιστός του πρωθυυπουργός, Μπιναλί Γιλντιρίμ, έριξαν ήδη γέφυρες συμφιλίωσης προς το Τελ Αβίβ και η αποκατάσταση ομαλών συμμαχικών σχέσεων ανάμεσα στα δύο βασικά στηρίγματα των ΗΠΑ στην περιοχή θεωρείται στο Ισραήλ ζήτημα λίγων εβδομάδων. Στο μεταξύ, η επιθετικά αντιρωσική πολιτική σε όλο το τόξο που ξεκινάει από την Ουκρανία και φτάνει στη Συρία ενισχύει τη θέση της Τουρκίας.

Η ένταση της πίεσης πάνω στη Ρωσία και η θωράκιση “της ανατολικής και της νότιας πλευράς της Συμμαχίας” (δηλαδή της Τουρκίας και των κρατών της Βαλτικής) ήταν η βασική απόφαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ- απόφαση, που προσυπέγραψε, χωρίς αστερίσκους, και η Ελλάδα- η οποία συνεκλήθη στα Τίρανα, στις 30 Μαίου. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, πανηγύριζε για “τη μεγαλύτερη ενίσχυση της συλλογικής άμυνας της Συμμαχίας μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου”. Το ίδιο θέμα θα απασχολήσει τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 8 και 9 Ιουλίου στη Βαρσοβία, με αιχμή την ενίσχυση των συστημάτων “αντιπυραυλικής άμυνας”, που έχουν στόχο τη Ρωσία, στη Ρουμανία, την Πολωνία και τη Ρωσία.

Η Ουάσιγκτον προσπαθεί να οξύνει στο έπακρο την ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα με τη Μόσχα για να αποτρέψει μια πιθανή ομαλοποίηση των σχέσεων της Ε.Ε. με τη Ρωσία. Όπως γράφει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, η Γερμανία προωθεί σχέδιο για σταδιακή άρση των κυρώσεων, ενώ το ζήτημα πρόκειται να συζητηθεί τις αμέσως ερχόμενες ημέρες μεταξύ Γιούνκερ και Πούτιν, στη Μόσχα. Η απαίτηση για τερματισμό της αντιπαλότητας με τη Ρωσία ακούγεται δυνατά από κυβερνήσεις πολλών ευρωπαϊκών κρατών (Ιταλία, Ουγγαρία, Τσεχία κ.α.) που έχουν υποστεί σοβαρή ζημιά από τα ρωσικά αντίποινα στις ευρωπαϊκές κυρώσεις. Αυτή τη δυναμική επιχειρεί να ανακόψει η Αμερική, με τους στρατιωτικούς τυχοδιωκτισμούς της στο ευρύτερο τόξο Βαλτικής- Βαλκανίων- Ανατολικής Μεσογείου- Συρίας, σε κοινό μέτωπο με την Τουρκία του Ερντογάν. Εκτός από απαράδεκτη, από άποψη αρχών, η εξωτερική πολιτική Τσίπρα- Κοτζιά- Καμμένου αποδεικνύεται και τραγική για την ασφάλεια του ελληνικού λαού και την ειρήνη στην περιοχή.  

πηγη: iskra.gr

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Οι φωτογραφίες είναι από όσα έγιναν προχτές στη Θεσσαλονίκη.

Εκεί που χιλιάδες άνθρωποι έμεναν για ώρες να εξευτελίζονται για μια σακούλα τρόφιμα καταθέτοντας στις ουρές της ανέχειας και της δυστυχίας τα τραύματα της αξιοπρέπειας που τους προκαλούν οι «σωτήρες» μας.

Οι φωτογραφίες αυτές της Ελλάδας του 2016, δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αντίστοιχες φωτογραφίες της Ελλάδας του 2014, του 2013, του 2012, από τις αντίστοιχες ουρές στην Αθήνα, στην πλατεία Βάθη, στο Περιστέρι, στον Πειραιά.

Η εξήγηση είναι απλή: Αυτοί που κυβερνούν σήμερα, δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από εκείνους που κυβερνούσαν τότε. Τα «παλιά» Μνημόνια των προηγούμενων εφαρμόζουν. Μαζί με τους προηγούμενους είναι που ψηφίζουν και τα νέα Μνημόνια. Είναι γνήσιοι διάδοχοι τους. Ίδια η πολιτική τους, ίδια τα ψέματά τους, ίδια και η ξεδιαντροπιά τους.

Δεν περιγράφω άλλο. Άλλωστε, και οι σημερινοί όπως και οι προηγούμενοι, όταν αναφέρεσαι με αυτό τον τρόπο στα «έργα» τους, έχουν έτοιμη την απάντηση: «Είστε λαϊκιστές», μας λένε… Και ίσως έχουν δίκιο. Ίσως να είναι «λαϊκισμός», τελικά, να ασχολείσαι με τους ξεφτίλες.

*Δημοσιεύθηκε στο e-nikos.gr

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΕΠΙ ΤΑ ΧΕΙΡΩ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΠΡΟΧΘΕΣ ΨΗΦΙΣΑΝ  

'Αλλη μία πράξη εξευτελισμού των κυβερνητικών βουλευτών και εκμηδενισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας διαδραματίζεται σήμερα στη Βουλή, η οποία θα ψηφίσει με συνοπτικές διαδικασίες σωρεία τροπολογιών, που τροποποιούν προς το χειρότερο το ήδη επαχθές πολυνομοσχέδιο, κατ' επιταγήν των δανειστών.

Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα ταπεινωτική προσωπικά για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος μόλις προχθές έστελνε επιστολή στους εκπροσώπους της τρόικα (Μοσκοβισί, Κερέ, Τόμσεν). διαμηνύοντας ότι η κυβέρνηση δεν επρόκειτο επ' ουδενί να δεχθεί οκτώ καίρια προαπαιτούμενα (για το ΑΔΜΗΕ, τα ειδικά μισθολόγια, το ασφαλιστικό κ.α.) καθώς τα εν λόγω μέτρα υποτίθεται ότι “δεν περνούσαν” από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. 'Εχοντας διαπιστώσει τί αξία (δεν) έχουν οι “κόκκινες γραμμές” της κυβέρνησης Τσίπρα, οι δανειστές έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις αντιρρήσεις του Τσακαλώτου και ανάγκασαν τελικά τον ίδιο και τους βουλευτές του να αναθεωρήσουν αυτά που ψήφισαν πριν από λίγες μέρες.

Μεταξύ άλλων, οι τροπολογίες που ψηφίζει σήμερα η κυβερνητική πλειοψηφία προκειμένου να εκταμιευθεί, επί τέλους, η περιβόητη δόση (το μεγαλύτερο μέρος της οποίας θα επιστραφεί πάραυτα στους δανειστές για την αποπληρωμή του χρέους) περιλαμβάνουν τα εξής:

ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ: Γίνεται αποδεκτή η ταπεινωτική αξίωση των δανειστών που κατοχυρώνει, ουσιαστικά, το ακαταδίωκτο για τα μελλοντικά εγκλήματα εναντίον της δημόσιας περιουσίας. Συγκεκριμένα, θεσπίζεται ότι τα μέλη του Δ.Σ. “δεν υπέχουν αστικές ευθύνες έναντι τρίτων” παρά μόνο σε πρόδηλη περίπτωση δόλου ή βαριάς αμέλειας.

ΚΟΦΤΗΣ: Μεγαλώνει το εύρος του ακρωτηριασμού των δημοσίων δαπανών με την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του δημοσιονομικού κενού, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των δανειστών. Δίνεται βέτο στους δανειστές αναφορικά με το ενδεχόμενο αναστολής λειτουργίας του “κόφτη” σε περίπτωση φυσικών καταστροφών ή άλλων λόγων ανωτέρας βίας, καθώς απαιτείται ρητά η σύμφωνη γνώμη τους για να υπάρξει εξαίρεση.

ΑΔΜΗΕ: Επιταχύνεται η πώληση του 20% των μετοχών του ΑΔΜΗΕ, καθώς ο σχετικός διαγωνισμός πρέπει να έχει ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο. Ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ σε περίπτωση άγονου διαγωνισμού, καθώς αναφέρεται ρητά ότι η πώληση του 20% αποτελεί την “εναλλακτική λύση στην πλήρη ιδιωτικοποίηση”. Η ΔΕΗ χάνει κάθε έλεγχο του ΑΔΜΗΕ, αφού επιβάλλεται ρητά ο “πλήρης διαχωρισμός” των δύο Α.Ε.

ΕΚΑΣ: Εφαρμόζονται από 1/6/2016 τα νέα εισοδηματικά κριτήρια που μειώνουν το ΕΚΑΣ για 80.000 δικαιούχους. Για να καλύψει το κενό που προκύπτει, έναντι τις αξίωσης των δανειστών για αναδρομική εφαρμογή του μέτρου από 1/1/2016 (κάτι που θα υποχρέωνε τους εν λόγω δικαιούχους να επιστρέψουν χρήματα που έχουν ήδη εισπράξει) η κυβέρνηση υποχρεούται να θεσπίσει ισοδύναμα μέτρα, που θα περικόψουν το ΕΚΑΣ για ακόμη περισσότερους δικαιούχους από 1/1/2017.

ΕΓΝΑΤΙΑ: Η Εγνατία Οδός εξαιρείται από τις πρόσφατες ρυθμίσεις του υπουργείου Υποδομών για τα διόδια, ώστε να διευκολυνθεί η παραχώρησή της σε ιδιώτη.

ΕΙΔΙΚΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΑ: Προκειμένου να τα εξαιρέσει από το γενικό πάγωμα μισθών, η κυβέρνηση υποχρεούται να ψηφίσει μέχρι 30 Σεπτεμβρίου ισοδύναμα μέτρα, μοιράζοντας το κόστος στο κοινωνικό σύνολο.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: Μεγαλύτερη της αρχικά προβλεπόμενης περικοπή του εφάπαξ για τους αυτοαπασχολούμενος. Δεν θα εφαρμόζονται οι διατάξεις για τα οικογενειακά επιδόματα στο Δημόσιο για όσους λαμβάνουν σύνταξη με το νέο ασφαλιστικό.

ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ: Καταργείται το πλαφόν στην αύξηση κυμαινόμενου επιτοκίου μεγάλων εξυπηρετούμενων επιχειρηματικών δανείων, τα οποία πωλούνται από τις τράπεζες σε funds.

Μ' αυτά και μ' αυτά, κλείνει η πρώτη αξιολόγηση. Ραντεβού το φθινόπωρο, με τις νέες παραστάσεις της... δεύτερης αξιολόγησης, με πρώτο επεισόδιο το εργασιακό.  

Α.Θ.  

πηγη: iskra.gr