Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 09:18

Ο σοσιαλφιλελεύθερος ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ

_σοσιαλφιλελεύθερος_ΣΥΡΙΖΑ_είναι_εδώ.jpg

Από το αντι-µνηµόνιο στο Gr-invest

Με τη συ­νέ­ντευ­ξή του στη ΔΕΘ, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας όχι µόνο δεν επι­χεί­ρη­σε να κρύ­ψει τη σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρη µε­τάλ­λα­ξη του κό­µµα­τός του, αλλά αντί­θε­τα επέ­λε­ξε να τη θέσει στο κέ­ντρο της δη­µό­σιας προ­σο­χής.

Η κί­νη­ση έχει τη ση­µα­σία της: προει­δο­ποιεί για το «χρώµα» που θα έχουν οι εν­δο­συ­στη­µι­κές πο­λι­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις στο επό­µε­νο διά­στη­µα και µέχρι τις εκλο­γές, ενώ ταυ­τό­χρο­να πε­ρι­γρά­φει το πεδίο πάνω στο οποίο η ηγε­τι­κή οµάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα επι­χει­ρή­σει τις διευ­ρύν­σεις των συ­µµα­χιών της, αλλά και τις ανα­τρο­πές ισχύ­ος στο εσω­τε­ρι­κό του «πα­λιού» ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όπου ακόµα και κά­ποιοι βα­ρό­νοι της πα­ρα­δο­σια­κής ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς δεν θα έχουν για πολύ καιρό λό­γους να κοι­µού­νται ήσυ­χοι.

Ο Αλ. Τσί­πρας εκτο­ξεύ­τη­κε από την αφά­νεια πα­τώ­ντας πάνω σε ένα ευρύ λαϊκό κύµα ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης και αγώ­νων, αυτό που συ­µπύ­κνω­νε η υπό­σχε­ση της ανα­τρο­πής των µνη­µο­νί­ων και της λι­τό­τη­τας. Χρη­σι­µο­ποί­η­σε το πρό­σχη­µα «να απο­φύ­γου­µε πάση θυσία το Grexit» για να ακυ­ρώ­σει αυτήν την υπό­σχε­ση (όπως και το απο­τέ­λε­σµα του δη­µο­ψη­φί­σµα­τος...). Όµως σε αυτό το «µε­τα­βα­τι­κό» διά­στη­µα η οµάδα Τσί­πρα είχε ακόµα ανά­γκη «φύλ­λων συκής»: ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι υπο­χρε­ώ­θη­κε µεν να υπο­γρά­ψει το Μνη­µό­νιο 3 αλλά «δεν ανα­λά­µβα­νε την πα­τρό­τη­τά του», ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι θα επι­βά­λει µεν τα νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα µέτρα της συ­µφω­νί­ας µε τους δα­νει­στές αλλά δεν συ­µφω­νεί µε αυτά και δε­σµευό­ταν να ανα­ζη­τή­σει τα δια­βό­η­τα «αντί­µε­τρα». Ήταν η εποχή που ο Αλ. Τσί­πρας και η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ χά­ρα­ζαν µια νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή, αλλά –τάχα– «µε αν­θρώ­πι­νο πρό­σω­πο». Αυτή η φάση ανή­κει στο πα­ρελ­θόν.

Στη ΔΕΘ ο Τσί­πρας πε­ριέ­γρα­ψε τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του Gr-invest. Το κόµµα που θα αντι­µε­τω­πί­σει, λέει, την κρίση ορ­γα­νώ­νο­ντας ένα µα­ζι­κό κύµα (ξένων κυ­ρί­ως) επεν­δύ­σε­ων, αλλά και τη συ­µφι­λί­ω­ση των λαϊ­κών δυ­νά­µε­ων µε την (υγιή βε­βαί­ως βε­βαί­ως) «επι­χει­ρη­µα­τι­κό­τη­τα». Τη στρο­φή αυτή υπο­γρά­µµι­σε η υπερ­προ­βο­λή της επί­σκε­ψης Μα­κρόν, η ταύ­τι­ση του Τσί­πρα µε έναν πρώην σο­σιαλ­δη­µο­κρά­τη που είναι πιο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος από πολ­λούς του πα­λιού ντό­πιου µνη­µο­νια­κού χώρου, τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του Gr-invest ανα­λα­µβά­νει πλή­ρως την ιδιο­κτη­σία του Μνη­µο­νί­ου 3 και επι­πλέ­ον ισχυ­ρί­ζε­ται ότι αυτό υπήρ­ξε σω­τή­ριο: αυτό θα µας βγά­λει (κά­πο­τε...) από την κρίση. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του Gr-invest ανα­λα­µβά­νει πλή­ρως την πα­τρό­τη­τα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και επι­πλέ­ον ισχυ­ρί­ζε­ται ότι αυτές είναι σω­τή­ριες: µόνο έτσι θα αντι­µε­τω­πι­στεί, λέει, η ανερ­γία. Ο Τσί­πρας του Gr-invest εξα­κο­λου­θεί να ανα­φέ­ρε­ται αρ­νη­τι­κά στη «σκλη­ρή επι­τρο­πεία» που –τάχα– θα τε­λειώ­σει το 2019-20, αλλά θε­ω­ρεί ανα­γκαία, ίσως και σω­τή­ρια, την «ήπια επι­τρο­πεία» µέχρι το... 2060, γιατί δεν προ­τί­θε­ται, λέει, να δε­χθεί χα­λά­ρω­ση της προ­σπά­θειας για «µε­ταρ­ρυ­θµί­σεις», δεν πρό­κει­ται να επι­τρέ­ψει (!) την επι­στρο­φή στις ερ­γα­τι­κές και λαϊ­κές συ­νή­θειες που οδή­γη­σαν στην κρίση του 2009...

Με τη στρο­φή αυτή ο Αλ. Τσί­πρας κάνει ένα ακόµα «πο­ντά­ρι­σµα», µε κυ­ρί­αρ­χο κρι­τή­ριο την πα­ρα­µο­νή του στην εξου­σία. Γνω­ρί­ζο­ντας ότι η πρα­γµα­τι­κή πο­λι­τι­κή είναι γρα­µµέ­νη στο Μνη­µό­νιο 3, γνω­ρί­ζο­ντας ότι η «επι­τρο­πεία» των δα­νει­στών θα είναι αρ­κού­ντως σκλη­ρή για να µην επι­τρέ­πει φι­λο­λαϊ­κές πα­ρα­κά­µψεις, απο­φα­σί­ζει να βάλει τέλος στους δι­στα­γµούς, στις τύ­ψεις, στις αντι­φά­σεις που προ­κα­λούν οι ανα­µνή­σεις της αντι­µνη­µο­νια­κής επο­χής. Στην επό­µε­νη πο­λι­τι­κή µάχη ο Τσί­πρας θα πάει µε κέ­ντρο τον ισχυ­ρι­σµό ότι υπήρ­ξε ο απο­τε­λε­σµα­τι­κό­τε­ρος µνη­µο­νια­κός πο­λι­τι­κός από το ξέ­σπα­σµα της κρί­σης και µετά.

- Η εξέ­λι­ξη αυτή προ­κα­λεί πο­νο­κε­φά­λους στην ηγε­σία της ΝΔ. Την επο­µέ­νη της ΔΕΘ το επι­τε­λείο του Μη­τσο­τά­κη κα­τη­γό­ρη­σε τον Τσί­πρα για «ιµι­τα­σιόν φι­λε­λευ­θε­ρι­σµό», ανα­γνω­ρί­ζο­ντας έµµε­σα τον κίν­δυ­νο µιας εκλο­γι­κής ει­σβο­λής του Τσί­πρα στα µε­σο­στρώ­µα­τα που µέχρι σή­µε­ρα θε­ω­ρού­σε εξα­σφα­λι­σµέ­νη εκλο­γι­κή πε­λα­τεία της Δε­ξιάς. Η κα­τη­γο­ρία είναι βά­σι­µη: η στρο­φή του Τσί­πρα στις θα­τσε­ρι­κές ιδέες είναι βια­στι­κή, άτε­χνη και αντι­φα­τι­κή. Όµως αυτό δεν απο­κλεί­ει την πι­θα­νό­τη­τα να είναι απο­τε­λε­σµα­τι­κή: Ο Τσί­πρας είναι στην κυ­βερ­νη­τι­κή εξου­σία, έχει δυ­να­τό­τη­τα να παίρ­νει µέτρα και να ανα­πτύσ­σει πρω­το­βου­λί­ες που ισο­φα­ρί­ζουν την προ­φα­νή ιστο­ρι­κή και ιδε­ο­λο­γι­κή αντί­φα­ση. Τα ανοί­γµα­τα της πα­ρέ­ας του Μα­ξί­µου στους start-ups και στους λοι­πούς νέους λύ­κους της επι­χει­ρη­µα­τι­κό­τη­τας δεί­χνουν µια τάση που θα έχει συ­νέ­χεια.

- Η εξέ­λι­ξη αυτή δεί­χνει την πο­λι­τι­κή περί των συ­µµα­χιών που έχει στο µυαλό της η ηγε­σία του Μα­ξί­µου. Η αρ­θρο­γρα­φία του Τσί­πρα για τον «ιστο­ρι­κό ρόλο του Α. Πα­παν­δρέ­ου» φω­τί­ζε­ται πλέον δια­φο­ρε­τι­κά. Σε αντί­θε­ση µε τον Α. Πα­παν­δρέ­ου –που έκανε το «άνοι­γµα» του ΠΑΣΟΚ σε µια πε­ρί­ο­δο ρι­ζο­σπα­στι­σµού, εν­σω­µα­τώ­νο­ντας συν­θή­µα­τα και αι­τή­µα­τα αυ­θε­ντι­κά ερ­γα­το­λαϊ­κών δυ­νά­µε­ων– ο Τσί­πρας ανοί­γει τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς τη σο­σιαλ­δη­µο­κρα­τία, σε µια πε­ρί­ο­δο σκλη­ρής µνη­µο­νια­κής λι­τό­τη­τας, σε σύ­γκρου­ση µε τις ερ­γα­το­λαϊ­κές ελ­πί­δες και προσ­δο­κί­ες. Ανε­ξάρ­τη­τα από το τι λέει και τι γρά­φει ο Αλ. Τσί­πρας, το «µο­ντέ­λο» προς το οποίο κι­νεί­ται είναι αυτό του Κ. Ση­µί­τη και όχι αυτό του 1981. Είναι το µο­ντέ­λο της σο­σιαλ­δη­µο­κρα­τί­ας στην πε­ρί­ο­δο της ιστο­ρι­κής, της τε­λι­κής νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης µε­τάλ­λα­ξής της. Και γι’ αυτό τα «ψάρια» που θα πιά­σει το δίχτυ του Τσί­πρα θα είναι πε­ριο­ρι­σµέ­νης πο­σό­τη­τας και ποιό­τη­τας: η προ­σχώ­ρη­ση κά­ποιων ακόµα πα­ρα­γό­ντων και πο­λι­τευ­τών του πρώην ΠΑΣΟΚ δεν µπο­ρεί να συ­γκρι­θεί µε το δυ­να­µι­σµό που έδινε στο κόµµα του Α. Πα­παν­δρέ­ου η µα­ζι­κή προ­σχώ­ρη­ση των «εα­µο­γε­νών» το 1981.

- Η εξέ­λι­ξη αυτή, τέλος, τρο­πο­ποιεί ορι­στι­κά τους συ­σχε­τι­σµούς στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Όσοι εξα­κο­λου­θούν να έχουν αυ­τα­πά­τες ότι µε κά­ποιον πε­ρί­πλο­κο τρόπο πα­ρα­µέ­νουν συν­δε­δε­µέ­νοι µε το Κ (όπως κο­µου­νι­σµός, όπως κόµµα και όχι παρέα φίλων του αρ­χη­γού), κα­λού­νται από τον Τσί­πρα να δη­λώ­σουν επι­λο­γή. Ο Ν. Φίλης έγρα­ψε ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν µπο­ρεί, δεν θέλει και δεν πρέ­πει να γίνει ΠΑΣΟΚ, αλλά µέσα στο κόµµα του η επι­χεί­ρη­ση µε­τα­τρο­πής σε µα­κρο­νι­κού τύπου σο­σιαλ­δη­µο­κρα­τία είναι σε πλήρη καλ­πα­σµό. Η αµε­σό­τη­τα της δε­ξιάς µε­τα­τό­πι­σης του Τσί­πρα στη ΔΕΘ δεν αφή­νει πλέον σε κα­νέ­ναν άλ­λο­θι για κα­θυ­στε­ρή­σεις.

Ποιες προ­ο­πτι­κές έχει αυτή η στρο­φή; Λίγες, επι­σφα­λείς και αβέ­βαιες. Η ελ­πί­δα του Τσί­πρα να σωθεί πα­ρου­σιά­ζο­ντας «θε­τι­κά οι­κο­νο­µι­κά απο­τε­λέ­σµα­τα» µπο­ρεί να απο­δει­χθεί τρα­γι­κή αυ­τα­πά­τη, την ώρα που οι διε­θνείς γκου­ρού του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σµού που­λά­νε µα­ζι­κά τις µε­το­χές τους προ­βλέ­πο­ντας νέα «βου­τιά» του κα­πι­τα­λι­σµού στην κρίση. Η επι­κοι­νω­νια­κή υπε­ρο­χή, οι δη­µα­γω­γί­ες και οι τα­κτι­κι­σµοί του Μα­ξί­µου δεν αρ­κούν για να κα­λύ­ψουν την πρα­γµα­τι­κό­τη­τα: που λέει ότι στα εφτά χρό­νια της µνη­µο­νια­κής επο­χής, τα λαϊκά νοι­κο­κυ­ριά έχα­σαν το 33% του ει­σο­δή­µα­τός τους.

Η ολο­κλή­ρω­ση της µνη­µο­νια­κής νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης στρο­φής του Τσί­πρα φέρ­νει ανα­µφι­σβή­τη­τα στην επι­φά­νεια ένα τε­ρά­στιο κενό: το κενό της πο­λι­τι­κής έκ­φρα­σης των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών δυ­νά­µε­ων, το κενό που πα­λιό­τε­ρα προ­σω­ρι­νά κά­λυ­ψε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην ανο­δι­κή πο­ρεία του µετά το 2010...

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την "Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά" φ.391 (13/9/17)

-του-προϋπολογισμού-.jpg

Χαμηλότερα από τον στόχο κινήθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα για την περίοδο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2017, σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς διαμορφώθηκε στα 3.550 εκατ. ευρώ, έναντι πρωτογενούς πλεονάσματος 2.117 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2016, αλλά στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3.573 εκατ. ευρώ. Το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκε σε 31.439 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 1.741 εκατ. ευρώ ή 5,2% έναντι του στόχου του ΜΠΔΣ 2018-2021.

Πιο αναλυτικά, σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για την περίοδο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2017, παρουσιάζεται έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 1.265 εκατ. ευρώ έναντι ελλείμματος 2.684 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2016 και στόχου για έλλειμμα 1.226 εκατ. ευρώ του ΜΠΔΣ 2018-2021 για το αντίστοιχο διάστημα του 2017.

Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν σε 30.248 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 1.759 εκατ. ευρώ ή 5,5% έναντι του στόχου του ΜΠΔΣ 2018-2021.

Όπως επισημαίνει το υπουργείο Οικονομικών, η ακριβής κατανομή μεταξύ των κατηγοριών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού θα πραγματοποιηθεί με την έκδοση του οριστικού δελτίου.

Επισημαίνει ακόμη ότι η υποεκτέλεση οφείλεται κυρίως στην έναρξη καταβολής της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ 2017 (1.027 εκατ. ευρώ), από το μήνα Σεπτέμβριο, αντί για το μήνα Αύγουστο, όπως είχε προβλεφθεί.

Οι επιστροφές εσόδων (εξαιρουμένων των επιστροφών από το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών) ανήλθαν σε 2.565 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 469 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (2.096 εκατ. ευρώ).

Τα έσοδα του ΠΔΕ ανήλθαν σε 1.190 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 17 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, τον Αύγουστο 2017 το σύνολο των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκε στα 4.123 εκατ. ευρώ μειωμένο κατά 1.105 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον μηνιαίο στόχο του ΜΠΔΣ 2018-2021.

Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν σε 3.998 εκατ. ευρώ, μειωμένα έναντι του μηναίου στόχου κατά 1.077 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα του ΠΔΕ ανήλθαν σε 126 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 28 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Οι επιστροφές εσόδων του Αυγούστου 2017 (εξαιρουμένων των επιστροφών από το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών) ανήλθαν σε 255 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 93 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου (162 εκατ. ευρώ).

Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2017 διαμορφώθηκαν στα 32.703 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 1.702 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (34.406 εκατ. ευρώ).

Ειδικότερα, οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 31.121 εκατ. ευρώ και είναι μειωμένες κατά 1.183 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου. Μειωμένες έναντι του στόχου ήταν κυρίως οι επιχορηγήσεις νοσοκομείων, ΥΠΕ-ΠΕΔΥ κατά 201 εκατ. ευρώ, το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης κατά 120 εκατ. ευρώ, τα επιδόματα πολυτέκνων κατά 60 εκατ. ευρώ και οι αποδιδόμενοι πόροι κατά 329 εκατ. ευρώ.

Οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού παρουσιάζονται μειωμένες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2016 κατά 1.438 εκατ. ευρώ. Έχουν καταβληθεί επιπλέον 296 εκατ. ευρώ για το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, 114 εκατ. ευρώ για αποδόσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 57 εκατ. ευρώ για επιδοτήσεις γεωργίας, 35 εκατ. ευρώ για δαπάνες μεταναστευτικών ροών και 70 εκατ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Οι δαπάνες του ΠΔΕ διαμορφώθηκαν σε 1.583 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας μείωση έναντι του στόχου κατά 519 εκατ. ευρώ.

Ειδικά για τον μήνα Αύγουστο oι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 4.036 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 137 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου, ενώ oι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 3.567 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 140 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου. Οι δαπάνες του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) ανήλθαν σε 469 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται αυξημένες έναντι του μηνιαίου στόχου κατά 3 εκατ. ευρώ.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 09:13

Το τέλος της επιτροπείας και άλλα παραμύθια

makrigiannis_iwannis.jpg

Είναι ωραία τα παραμύθια. Ειδικά όταν δεν έχουν Δράκους, αλλά απλώς «δράκους».

Να μην είναι θρίλερ δηλαδή, αλλά κάπως σαν νανουρίσματα, καθησυχαστικές ιστοριούλες ότι όλα είναι εντάξει και όλοι ζουν καλά και μεις από καλύτερα έως τέλεια.

Το νέο αφήγημα, όπως λέγεται, της κυβέρνησης, το οποίο παρουσίασε με τιμή και δόξα ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ είναι η έξοδος από την επιτροπεία των δανειστών και η ανάκτηση, λέει, της εθνικής κυριαρχίας! Εν ολίγοις και πρακτικά, μετά τον Αύγουστο του 2018 που λήγει το τρίτο μνημόνιο, η (όποια) ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει περίπου, χωρίς να ρωτάει τους δανειστές! Θα καθορίζει τις πολιτικές της (για τις βασικές μιλάμε και κυρίως τις δημοσιονομικές), χωρίς να περιμένει έγκριση από τις Βρυξέλλες, τον ESM και πάει λέγοντας.

Ο ισχυρισμός είναι ανάλογος με το «δεν είναι αυτό που νομίζεις αγάπη μου»! Όσο κι αν πλασάρεται με τυμπανοκρουσίες και θα τον ακούσουμε (ή θα τον «λουστούμε») μέχρι ζαλάδας τους επόμενους μήνες, δεν παύει να είναι ένα ακόμα… νανούρισμα.

Είναι καταρχάς ο (… «φίλος» μας κατά πολλούς!!!) Πιέρ Μοσχοβισί, που αποκατέστησε την αλήθεια. Ο κοινοτικός επίτροπος είπε απλώς αυτό, που προβλέπουν οι συμφωνίες και οι κανονισμοί στην ευρωζώνη: «Τα κράτη μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα, εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει ληφθεί από ένα ή περισσότερα άλλα κράτη-μέλη, τον ΕΜΧΣ, τον ΕΜΣ ή το ΕΤΧΣ». Πόσο μένει ακόμα να πληρώσουμε από αυτά τα δάνεια; Μόνο… 176 δισ. ευρώ. Εκτός κι αν η κυβέρνηση καταφέρει να βρει μέχρι του χρόνου τον Αύγουστο 150 δις ευρώ, δεν προβλέπεται να φεύγουμε από τον έλεγχο των δανειστών, όσο ωραία και να τα λέει ο Τσίπρας!

Δεν χρειαζόταν να μας τα πει ο Μοσχοβισί πάντως, αφού τα έχουνε υπογράψει πρόσφατα: ό,τι και να γίνει τον Αύγουστο του 2018 με το τέλος του τρίτου μνημονίου, η χώρα έχει δεσμευτεί, δια της… υπερήφανης σημερινής κυβέρνησης, να εφαρμόσει ένα συγκεκριμένο μίγμα πολιτικής από το 2019 και το 2020 (μείωση συντάξεων, μείωση αφορολόγητου κ.α.). Και έχει δεσμευτεί επίσης σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% έως το 2023 (και αρκετά υψηλά έως το 2060!).

Εκτός κι αν εννοούν ότι θα μπορούμε να βγούμε στις αγορές, χωρίς να χρειάζεται να πετύχουμε αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα – τότε δεν πρόκειται για νανούρισμα, αλλά για κανονικό, άγριο τρολάρισμα, όπως λένε αλλιώς το δούλεμα.

Υπό αυτές τις συνθήκες υπάρχει ένα κακό σενάριο: να μείνουμε στα μνημόνια κανονικά, παίρνοντας δηλαδή και νέο δάνειο. Και ένα, ίσως χειρότερο: να φύγουμε δήθεν από τα μνημόνια, αφού θα παραμένουμε σε αυτά στην πραγματικότητα, χωρίς όμως το φθηνό χρήμα τους.

Σε κάθε περίπτωση, η χώρα θα εξακολουθήσει να είναι δεμένη στο άρμα των δανειστών και τα μεγάλα λόγια είναι φτώχεια – σαν αυτή που έφεραν η κρίση και τα μνημόνια. Και τα περί εξόδου από την επιτροπεία, είναι σαν εκείνο με τα ταμπούρλα και τους χορούς των αγορών…

*Πηγή: protothema.gr

-Αχτσιόγλου.jpg

«Την υψηλότερη επίδοση πρώτου οκταμήνου έτους, από το 2001 μέχρι σήμερα, καταγράφει το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης για το διάστημα Ιανουαρίου– Αυγούστου 2017, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος ΕΡΓΑΝΗ. Αθροιστικά για την περίοδοΙανουάριος– Αύγουστος 2017, οι αναγγελίες προσλήψεων ανήλθαν στις 1.588.065 θέσεις εργασίας και οι αποχωρήσεις έφτασαν τις 1.339.322, εκ των οποίων οι 687.546 ήταν αποτέλεσμα καταγγελιών συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου και οι 651.776 οικειοθελείς αποχωρήσεις». Αυτά λέει το υπουργείο Εργασίας, με αφορμή τη δημοσιοποίηση των στοιχείων του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» για το διάστημα Ιανουάριος-Αύγουστος 2017.

Τι, όμως, το Υπουργείο Εργασίας και η κυβέρνηση δεν μας λένε και αποκρύπτουν συστηματικά και πάλι;

Για τους μισθούς Βουλγαρίας, για τη «γενιά των 60-100 ευρώ», αλλά και -με βάση τα στοιχεία που έδωσε για τη ροή της μισθωτής απασχόλησης Ιανουάριος – Αύγουστος 2017- την επικράτηση των ελαστικών και κακοπληρωμένων σχέσεων εργασίας, όσον αφορά στις νέες προσλήψεις. Ειδικότερα:

  • για τον Αύγουστο 2017, μήνα δηλαδή που είναι στο φουλ ο κλάδος του Τουρισμού – Επισιτισμού, το 54,46% των νέων συμβάσεων είναι με ελαστικές σχέσεις εργασίας (40,09% μερική απασχόληση, 14,93% εκ περιτροπής εργασία). Οι νέες συμβάσεις με πλήρη απασχόληση αποτελούν το 45,52%.

  • την περίοδο 01.01.2017 – 31.08.2017, το 52,38% των νέων συμβάσεων είναι με ελαστικές σχέσεις εργασίας (38,51% μερική απασχόληση, 13,87% εκ περιτροπής εργασία). Οι νέες συμβάσεις με πλήρη απασχόληση αποτελούν το 47,62%. Εάν υπολογίσει κανείς τον αριθμό που δίνει το υπουργείο για τις νέες προσλήψεις στο διάστημα αυτό, δηλαδή 1.588.065 θέσεις εργασίας, τότε εύκολα διαπιστώνει ότι περίπου οι 831.300 νέες θέσεις εργασίας είναι «ελαστικές».

Αυτή η πλειοψηφική έκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας δείχνει με ένα τρόπο ότι κάθε μια παλιά θέση εργασίας που χάνεται, καταλαμβάνεται από δύο ή και τρεις εργαζόμενους με μερική απασχόληση και επομένως ότι τα στοιχεία του συστήματος Εργάνη είναι εικονικά και προπαγανδιστικά.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Σελίδα 3661 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή