Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_μετάλλαξης_σε_ΠΑΣΟΚ_του_μέλλοντός_μας.jpg

«Είσαι φίλος; Γίνε μέλος!» λέγανε παλιά, πολύ παλιά, στη Νέα Δημοκρατία. Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας, στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωσε το φιλόδοξο σχέδιο να γραφτούν χιλιάδες νέα μέλη μέχρι το συνέδριο του κόμματος στο τέλος του χρόνου και με ιδιαίτερη έμφαση στη νέα γενιά. Συγκεκριμένα, ο υπερφιλόδοξος βασικός στόχος είναι μέχρι, το Συνέδριο, τα οργανωμένα μέλη του νέου κόμματος που θα κινείται περισσότερο στο χώρο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας να φθάνουν τουλάχιστον το 10% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή σχεδόν 180.00 άτομα!

Μα όλοι ξέρουν ότι μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, και ιδίως μετά την κωλοτούμπα, στα γραφεία των κομματικών οργανώσεων του κόμματος έβλεπες μόνο νυχτερίδες κι αράχνες, αφού σχεδόν όλα τα στελέχη φώλιασαν στην κυβέρνηση. Τώρα κατόπιν εορτής –ή μάλλον κατόπιν εκλογικής ήττας– ο Αλέξης Τσίπρας θυμήθηκε ότι υπάρχει κάτι που το λένε οργάνωση!
Πριν από τις εκλογές το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι «ψηφίζουμε για τις ζωές μας».

Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε ότι τελικά το διακύβευμα των εκλογών ήταν ποια κεντροαριστερή συμμαχία θα κυριαρχήσει, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ ή η ανταγωνιστική πρόταση του ΚΙΝΑΛ! Ο ΣΥΡΙΖΑ που εκτόξευσε τη δεξιά στο 40%, πανηγυρίζει ότι το 31,5% που απέσπασε «μας καθιστά τη μεγάλη δύναμη της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης στον τόπο μας». Μάλιστα χαρακτήρισε την ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ «εντολή μετασχηματισμού μας με γοργά βήματα». Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει όλες τις δυνάμεις του για να γίνει η νέα Κεντροαριστερά με το ΚΙΝΑΛ σε ρόλο δορυφόρου. Ο Νίκος Παππάς απαντώντας σε σχετική ερώτηση τόνισε ότι είναι σαφές ότι «είμαστε ένα πολύ διαφορετικό κόμμα από αυτό του 2014» και έκανε σαφές ότι αυτό θα αποτυπωθεί και στην αντιπολιτευτική τακτική που δεν θα είναι όπως αυτή του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τις αντιδράσεις που σημειώθηκαν, υπήρχαν διευκρινίσεις ότι δεν υπάρχει για την ώρα σχέδιο αλλαγής του ονόματος .

Τελικά ήταν «πολιτικός πολιτισμός» οι αβρότητες και οι ανταλλαγές φιλοφρονήσεων μεταξύ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και αυτών της ΝΔ στις τελετές παράδοσης-παραλαβής ή δείγμα της νέας «προγραμματικής αντιπολίτευσης» και της ουσιαστικής συναίνεσης: Το πολιτικό προσωπικό του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει υπέρμετρα το «θεσμικό του πρόσωπα» (όπως έκανε και στην πρόσφατη τραγωδία στο Μάτι), αφήνοντας τη βρόμικη δουλειά στα κομματικά ΜΜΕ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να συντηρήσει και να ενισχύσει τον άγριο νέο διπολισμό, και αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει στο «σκληρό ροκ» έστω και από διαφορετική αφετηρία. Αυτό είναι κάτι που όπως φάνηκε συμφέρει και ενισχύει και τα δύο κόμματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί μηχανιστικά πως η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ θα ακολουθήσει τη γοργή πορεία φθοράς της κυβέρνηση του πατέρα Μητσοτάκη του 1990 που άντεξε μόλις 3 χρόνια. Ωστόσο η επικράτηση της λογικής ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική» και ο αφοπλισμός του κινήματος μπορεί εφήμερα να δίνει χρόνο στο κόμμα Τσίπρα, ωστόσο οι συνέπειες αυτού του κλίματος παραίτησης και υποταγής θα είναι απρόβλεπτες και μακροπρόθεσμες. Ζητούμενο παραμένει μια άλλη εναλλακτική από μια άλλη Αριστερά.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Eforia.jpg

Αδειάζει η κλεψύδρα για τις φορολογικές δηλώσεις 2019. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες εκπνέει η προθεσμία για την υποβολή τους.

«Θέλω να καταστήσω σαφές ότι δεν πρόκειται να δοθεί άλλη παράταση στην προθεσμία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων που εκπνέει στις 29 Ιουλίου», τόνισε ο Υφυπουργός Οικονομικών Απόστολος Βεσυρόπουλος αναφορικά με τις φορολογικές δηλώσεις 2019.

Ο κ. Βεσυρόπουλος ξεκαθάρισε πως «το σύστημα υποβολής φορολογικών δηλώσεων έχει ανοίξει από τις 28 Μαρτίου, διάστημα που θεωρείται ικανό και εύλογο για να έχουν τη δυνατότητα όλοι να υποβάλλουν τις φορολογικές τους δηλώσεις. Στόχος μας είναι να εμπεδωθεί η εικόνα ενός Κράτους που θα είναι σοβαρό, συνεπές και αξιόπιστο απέναντι στους πολίτες, εμπνέοντας ανάλογες συμπεριφορές» πρόσθεσε.

«Τσουχτερά» πρόστιμα για τους ξεχασιάρηδες

Αναλυτικά τα πρόστιμα σε κάθε περίπτωση:

  • 100 ευρώ, για φυσικά πρόσωπα που δεν τηρούν βιβλία. Δηλαδή μισθωτοί και συνταξιούχοι που δεν έχουν έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα.
  • 250 ευρώ, για νομικά πρόσωπα και φυσικά πρόσωπα με επιχειρηματική δραστηριότητα που τηρούν απλογραφικά βιβλία. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται και όσοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών ή είναι μισθωτοί και έχουν εισοδήματα και από επιχειρηματική δραστηριότητα (έσοδα από μπλοκάκι).
  • 500 ευρώ, για νομικά πρόσωπα που τηρούν διπλογραφικά βιβλία.

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

kina-proeidopoiei-pagkosmio-polemo-isos-entos-trexousas-evdomadas.jpg

Άρθρο του Αμερικανού αναλυτή Tyler Cowen που έδωσε στη δημοσιότητα το Bloomberg, εκφράζοντας απόψεις ισχυρών επιχειρηματικών κύκλων στις ΗΠΑ

 

Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων ταξιδιών μου στην Ταϊβάν και την Κίνα, δεχόμουν επανειλημμένως την ίδια ερώτηση: Τι θέλει πραγματικά η Αμερική από τον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα; Για λόγους αμοιβαίας κατανόησης, παραθέτω τον σύντομο οδηγό μου για τα αντιφατικά και περίπλοκα κίνητρα της Αμερικής. Spoiler alert: Μπορεί οι δασμοί να τραβούν την περισσότερη προσοχή, ωστόσο τα πιο κρίσιμα ζητήματα είναι η Huawei και η Ταϊβάν.

Ας ξεκινήσουμε με τον Πρόεδρο Donald Trump, ο οποίος από μόνος του έχει αντιφατικά κίνητρα. Υποστήριζε τους δασμούς και τον προστατευτισμό από τη δεκαετία του 1980, όταν εστίαζε στην Ιαπωνία. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο προστατευτισμός φαίνεται να είναι μια από τις πιο ειλικρινείς απόψεις του Trump. Ωστόσο, ο Trump φαντάζεται επίσης τον εαυτό του ως καλό διαπραγματευτή, ως delamaker, και θα ήθελε να πετύχει μια συμφωνία με την Κίνα για να εδραιώσει την κληρονομιά του και να αυξήσει τις πιθανότητες επανεκλογής του το 2020.

Αυτά τα δύο κίνητρα βρίσκονται σε ένταση μεταξύ τους. Οι ολοένα και υψηλότεροι δασμοί περιορίζουν την πιθανότητα επίτευξης εμπορικών συμφωνιών.

Ας εξετάσουμε στη συνέχεια την κυβερνώσα ελίτ των ΗΠΑ, δηλαδή την κοινότητα των υπεύθυνων χάραξης πολιτικής, τους ηγέτες των επιχειρήσεων, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους “εγκεφάλους” των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων. Όλες αυτές οι ομάδες είναι πιθανό να συμφωνούν με το ελεύθερο εμπόριο και τις εμπορικές συμφωνίες, αν και είναι πρόθυμες να κάνουν εξαιρέσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας (οι εξαιρέσεις, όπως θα δούμε, αποδεικνύονται σημαντικές για τις προοπτικές μιας συμφωνίας με την Κίνα). Υπάρχει επίσης ένα υποσύνολο του Δημοκρατικού Κόμματος που συνδέεται στενά με τα εργατικά συνδικάτα και δεν ευνοεί το ελεύθερο εμπόριο.

Ο νέος παίκτης στο παιχνίδι του εμπορίου είναι οι φορείς εθνικής ασφάλειας. Ανησυχούν πολύ για την άνοδο της Κίνας και την εξάπλωση του εξοπλισμού της Huawei σε όσο τον κόσμο και δεν συμμετέχουν ιδιαίτερα στο ελεύθερο εμπόριο ή στο χρηματιστήριο. Επιπλέον, έχουν μάθει να περνάει το δικό τους: όταν διαπραγματεύονται με άλλους πολιτικούς φορείς των ΗΠΑ, ο συμβιβασμός δεν είναι στη φύση τους.

Τέλος, υπάρχει το εκλογικό σώμα των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι δεν αντιμετωπίζουν τον εμπορικό πόλεμο ως μείζον εκλογικό ζήτημα, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, δίνοντας έτσι επιπλέον περιθώρια στα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέρη.

Ας υποθέσουμε τώρα με τι θα μπορούσε να μοιάζει μια συμφωνία. Για να δούμε πώς όλες αυτές οι ομάδες μπορούν να επηρεάσουν το περίγραμμά της πρέπει να αναρωτηθούμε: Σε ποιες διαστάσεις είναι δυνατή μια συμφωνία;

 

Όσον αφορά τoυς δασμούς και τις αγορές αμερικανικών αγαθών από την Κίνα, μια συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι αδύνατη. Οι φορείς εθνικής ασφάλειας δεν θα αντιταχθούν, οι Δημοκρατικοί οπαδοί του προστατευτισμού δεν θα το πάρουν πάνω τους, ενώ κάτι μου λέει ότι ο dealmaker Trump θα θριαμβεύσει έναντι του προστατευτικού Trump. (Για να ικανοποιήσει τη φαγούρα του κατά του εμπορίου, μπορεί και θα επιβάλει άλλους δασμούς, αλλού.) Οι Κινέζοι μπορούν με τη σειρά τους να προσφέρουν ισχυρότερη προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και μεγαλύτερη πρόσβαση στην εγχώρια αγορά για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των ΗΠΑ, όπως ήδη κάνουν.

Ένα συμπέρασμα από όλα αυτά είναι ότι οι εμπορικοί πόλεμοι δεν αφορούν στην πραγματικότητα τους δασμούς. Ανεξάρτητα από το αν εγκρίνετε ή όχι κάποια συγκεκριμένη συμφωνία, οι διαφωνίες σχετικά με τους δασμούς είναι σχετικά εύκολο να επιλυθούν.

Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι ο εμπορικός πόλεμος γίνεται στην πραγματικότητα για την Huawei και την Ταϊβάν. Εάν οι ΗΠΑ επιμείνουν στην προσπάθειά τους να μειώσουν την επιρροή της Huawei διακόπτοντας τις εισαγωγές της από την Αμερική και εκφοβίζοντας ξένους πελάτες και προμηθευτές για τον εξοπλισμό της Huawei, θα είναι δύσκολο για τους Κινέζους να συναινέσουν. Σε αυτή την περίπτωση, η απροθυμία να γίνει μια συμφωνία θα είναι από την κινεζική πλευρά και η διάρθρωση και η σχετική ισχύς των διαφόρων αμερικανικών ομάδων συμφερόντων δεν είναι απαραίτητες για την κατανόηση των επιπτώσεων.

Το ερώτημα λοιπόν είναι εάν οι αμερικανικοί φορείς εθνικής ασφάλειας, και με τη σειρά του το Κογκρέσο (το οποίο επηρεάστηκε έντονα σε αυτό το ζήτημα), θα αποδεχθούν συμβιβασμό για την Huawei. Ίσως αυτό να σημαίνει καμία τεχνολογία επικοινωνιών της Huawei για τις ΗΠΑ και τους στενότερους συμμάχους τους στην ανταλλαγή πληροφοριών, αλλά κανέναν πόλεμο εναντίον της εταιρείας. Αυτό είναι το πρώτο κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να προσέξουμε στην εξέλιξη αυτού του εμπορικού πολέμου. Η απάντηση δεν είναι ακόμη γνωστή, αν και φαίνεται ότι ο Trump είναι πρόθυμος να φτάσει σε συμφωνία.

Το δεύτερο μεγάλο ερώτημα, εξίσου σημαντικό αλλά λιγότερο προβεβλημένο, είναι η Ταϊβάν. Η Κίνα έχει από καιρό εκφράσει την επιθυμία να επανενώσει την Ταϊβάν με την ηπειρωτική χώρα, χρησιμοποιώντας βία εάν είναι απαραίτητο. Αν ανήκετε στους αμερικανικούς φορείς εθνικής ασφάλειας και νομίζετε ότι μια σύγκρουση με την Κίνα είναι αργά ή γρήγορα, απαραίτητη, αν και μόνο λόγω της Ταϊβάν, θα προτιμούσατε να γίνει γρήγορα, προτού η Κίνα κερδίσει σχετική δύναμη. Και αυτό ευνοεί τη συνέχεια  του εμπορικού πολέμου ή ακόμη και την κλιμάκωση, καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να πιέζουν εναντίον της Κίνας.

Δεν είναι καθόλου σαφές με τι θα μπορούσε να μοιάζει μια συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας σχετικά με το στάτους της Ταϊβάν. Το πόσο πολύ νοιάζονται πραγματικά οι Αμερικανοί για την Ταϊβάν είναι αμφισβητήσιμο, αλλά οι ΗΠΑ είναι απίθανο να εγκαταλείψουν μια δέσμευση που θα αποδυνάμωνε την αξία τους ως συμμάχου σε όλο τον κόσμο. Και σε αντίθεση με την Huawei, είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς θα είχαμε μια αποκλιμάκωση σε αυτό το ζήτημα.

Άρα: Εάν τα ζητήματα της Huawei και της Ταϊβάν είναι ικανά να επιλυθούν, τότε και ο εμπορικός πόλεμος μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο. Αυτό σας κάνει αισιόδοξους ή απαισιόδοξους;

ΠΗΓΗ: iskra.gr

720_662128_0305f6648b-a39fcb517f21e8ef.jpg

Σε εξέλιξη βρίσκεται ένα θρίλερ με μέλη πληρώματος ενός φορτηγού πλοίου που έφερε τουρκική σημαία, καθώς το βράδυ της Δευτέρας απήχθησαν από ενόπλους στα ανοιχτά της Νιγηρίας, όπως αναφέρει το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Ένας υπεύθυνος της εταιρείας Kadioglu Denizcilik που διαχειρίζεται το εν λόγω πλοίο επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο τις πληροφορίες αυτές. Όπως είπε, τη στιγμή της επίθεσης πάνω στο πλοίο Paksoy-I βρίσκονταν συνολικά 18 ναυτικοί.

Στην ανακοίνωση που εξέδωσε η εταιρεία, την οποία επικαλείται ο ενημερωτικός ιστότοπος Haberturk, αναφέρεται ότι το φορτηγό πλοίο είχε αποπλεύσει κενό φορτίου από την Ντουάλα του Καμερούν με προορισμό το Αμπιτζάν.

 

Κανείς δεν τραυματίστηκε κατά την επίθεση των πειρατών.

Ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος AKP Ομέρ Τσελίκ επιβεβαίωσε την επίθεση, σημειώνοντας ότι οι τουρκικές αρχές παρακολουθούν στενά την κατάσταση. Δεν έδωσε όμως περισσότερες διευκρινίσεις.

Οι απαγωγές ναυτικών για λύτρα είναι συχνό φαινόμενο στη Νιγηρία, αν και έχει περιοριστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το πρώτο τρίμηνο του έτους αναφέρθηκαν 14 επιθέσεις πειρατών στα ανοιχτά της Νιγηρίας, από 22 την αντίστοιχη περίοδο πέρσι. Το Διεθνές Γραφείο Ναυτιλίας αποδίδει αυτή τη μείωση στην κινητοποίηση περισσότερων πολεμικών σκαφών εναντίον των πειρατών.

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Σελίδα 2849 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή