του Κώστα Μάρκου

Πυρήνας του σχεδίου πρέπει να είναι η προγραμματική αντιπαράθεση με την ουσία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής οικονομίας και του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, που είναι οι βασικοί νόμοι του κεφαλαίου και του καπιταλισμού, από τη σκοπιά του μαρξισμού και μιας σύγχρονης Κομμουνιστικής Εναλλακτικής

 1.Νέος μνημονιακός γύρος χωρίς μνημόνια

Οι πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης απαντούν με πειστικότητα στο ερώτημα «ποια τακτική» θα ακολουθήσει το κεφάλαιο και η αστική τάξη της χώρας μας, μετά τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου: νέα σαρωτική επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη, στο σύνολο της εκμεταλλευόμενης και διευθυνόμενης μισθωτής εργασίας, στα συνδικάτα, στα λαϊκά στρώματα, στη δημοκρατία, στο περιβάλλον, στις γυναίκες, στους μετανάστες και με κινδύνους για την ειρήνη, ειδικά με τον τουρκικό λαό. Με αυξομειούμενη, βεβαίως, ταχύτητα, ανάλογα με το «πόσο την παίρνει», αλλά και με μέτρα ενάντια στην ακρότατη φτώχεια, ώστε να αποφευχθούν κίνδυνοι κοινωνικών εκρήξεων και με κάποιες συμμαχίες κατώτερης βάσης, ιδιαίτερα με τα στρώματα της μικρής ιδιοκτησίας, στη βάση της ελάφρυνσης της φορολογίας, μαζί με τη μεγάλη ιδιοκτησία.

Πρόκειται για ένα νέο μνημονιακό γύρο χωρίς μνημόνια «απ’ έξω», αλλά με ελληνική, νεοδημοκρατική «ιδιοκτησία του προγράμματος». «Θα παίρνουμε μέτρα εμείς για μας», όπως είπε ο «καλός ο μαθητής» Μητσοτάκης προς την Μέρκελ.

Η κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ προετοίμασε το έδαφος. Η ευρωκομμουνιστική εναλλακτική της «αριστερής κυβέρνησης» πάση θυσία και με τον ελληνικό «κινηματισμό» ως υποστηρικτή, οδήγησε το κίνημα σε οριακή αφασία και ευρύτερα στρώματα, στον εγκλωβισμό μέσα στο «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική» πέρα από το κεφάλαιο και έξω από τον ευρωνατοϊκό ιμπεριαλισμό. Τη θέση του παίρνει, όμως, μια νέα ποιότητα: το «Υπάρχει Επιθετική Εναλλακτική» του Μητσοτάκη, της Κεραμέως και του Βρούτση.

Το «αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο», αντί να επιβάλει φιλολαϊκά μέτρα, οδήγησε στη διαχείριση του «υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού» με «ανθρώπινο πρόσωπο», με «δημοκρατική ευαισθησία» και με «καλύτερο» μοίρασμα της φτώχειας και της ανεργίας. Για να ανοίξει το δρόμο στο αντεργατικό, αντιλαϊκό και αντιδημοκρατικό μέτωπο του αστικού συνασπισμού εξουσίας και των ξένων δανειστών με ένα νεοφιλελευθερισμό χωρίς αναισθητικό, βαθιά βουτηγμένο στον εθνικισμό και τον κοινωνικό εκφασισμό του τραμπισμού. Η πολιτική αυτή αναπόφευκτα θα ξαναγεννήσει κοινωνικές αντιδράσεις, αχνό προανάκρουσμα των οποίων ήταν οι διαδηλώσεις υπέρ του ασύλου και της δημόσιας παιδείας, στη ΔΕΘ κ.α.

2. Σήμερα με ορμή, αύριο σε αδιέξοδα

Άμεσα, το  επιθετικό «εναλλακτικό σχέδιο» δίνει ορμή στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σε μια πορεία, όμως, θα εμφανιστούν τα αδιέξοδά του. Γιατί, το κύριο σύνθημά του, οι «επενδύσεις χωρίς εμπόδια», ακόμη και με ποινικές ευθύνες, όπως είπε ο Άδωνις στο όνομα του θεού - ανταγωνισμού, με υποκατώτατους μισθούς, με χτύπημα των συμβάσεων προστασίας των εργαζομένων, με αποδυνάμωση των  όρων προστασίας του περιβάλλοντος, δεν απαντά στα ερωτήματα: Γιατί όλα τα αντίστοιχα μέτρα, σχεδόν σε κάθε χώρα του πλανήτη, αντί να λύσουν το πρόβλημα, οδήγησαν στο καινούριο φαινόμενο του «στασιμοεπενδυτισμού»; Γιατί, αντί να οδηγήσουν σε ένα «μπουμ» ανάπτυξης, στη δεκαετία που πέρασε από την κρίση, οδήγησαν σε μια σαθρή, αδύναμη και κυρίως, αντιδραστική ανάπτυξη, κάτω από τους ρυθμούς των δυο δεκαετιών πριν από την κρίση, η οποία προετοιμάζει ήδη την επόμενη, όπως δείχνει η γερμανική οικονομία;

Η αιτία βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν ανατάχθηκε σταθερά το μέσο ποσοστό κέρδους, διότι δεν καταστράφηκαν επαρκώς τα αδύναμα κεφάλαια, οι χρεοκοπημένες μέγα – επιχειρήσεις, γεννώντας το άλλο καινούριο φαινόμενο του καπιταλισμού: των υπερεθνικών «εταιρειών ζόμπι», που στην Ελλάδα –και όχι μόνο- εμφανίζεται με τα ακαθάριστα τοξικά δάνεια των μεγάλων επιχειρήσεων.

Ωστόσο, με το να καταδεικνύεις το αδιέξοδο της πολιτικής οικονομίας του Σταϊκούρα, δεν αποφεύγεις τα καταστροφικά αποτελέσματά της πάνω στην εργατική τάξη και τα άλλα εργαζόμενα στρώματα. Απαιτείται η θεωρητική και η έμπρακτη, πολιτική και μαζική πάλη για την αναχαίτισή της, για το σπάσιμο και την ανατροπή της.

3. Ζητείται αντιπολίτευση

Το να περιμένει κανείς από έναν σεσημασμένο των συμβιβασμών, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που στρέφεται όλο και πιο δεξιά από τον «μεσσία» και επηρμένο αρχηγό του, να κάνει ασυμβίβαστη αριστερή αντιπολίτευση απέναντι σε αυτή την καταιγιστική επίθεση, είναι σα να περιμένει να πάρει η «Διεθνής» το πρώτο βραβείο στην επόμενη Γιουροβίζιον.

Αλλά και το κόμμα του «μικρομεσσία» Βαρουφάκη, παρά ορισμένες θετικές θέσεις, δεν μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο, διότι είναι εγκλωβισμένο στο «Δωμάτιο με Ενήλικες» της πιο αντιδραστικής και περιχαρακωμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έφτασε να δημιουργεί Επίτροπο «προστασίας» του νεορατσιστικού «ευρωπαϊκού πολιτισμού» της.

Μπροστά στη μαχόμενη Αριστερά, ιδιαίτερα μπροστά στα επαναστατικά κομμουνιστικά ρεύματα, τίθεται το καθήκον μιας ενωτικής, μαχητικής, εργατολαϊκής και νεολαιίστικης αντιπολίτευσης, με την έμπρακτη οργάνωση της κοινής δράσης, στην προοπτική μιας ανατρεπτικής αριστερής συμμαχίας. Όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε, ότι αυτό το καθήκον, για να επιτευχθεί αυτή τη φορά, απαιτείται να συνδυαστεί με μια προγραμματική - στρατηγική επαναθεμελίωση της άμεσης τακτικής μας. Διαφορετικά,  θα επαναληφθεί το ίδιο έργο των προηγούμενων χρόνων, όπου η κοινή δράση χιλιοτραγουδήθηκε, αλλά έμεινε στα χαρτιά, αδυνατώντας να κατακτήσει ακόμη και κοινή ημέρα απεργιακής δράσης.

 4.«Πάμε γερά» με… business us usual

Σε αυτές τις συνθήκες, είναι πρωτοφανές και τουλάχιστον απογοητευτικό, για τους εργαζόμενους,  το θέαμα ρευμάτων και ηγεσιών της μαχόμενης, αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, να σιωπούν για τα οδυνηρά αποτελέσματα στις βουλευτικές εκλογές, τα οποία ξεπετάχτηκαν με μια Απόφαση της Κεντρικής ή της Πολιτικής ή της Συντονιστικής Επιτροπής και με δυο τρία άρθρα στο …πόδι. Για να αποφύγουμε, έτσι, ή να μειώσουμε τις ιδιαίτερες και μεγάλες, δικές μας ευθύνες, στην καλύτερη περίπτωση, για να καλύψουμε την αμηχανία μας. Με λίγες εξαιρέσεις, όπως, μεταξύ άλλων, η ανακοίνωση του Συντονισμού Διαλόγου και Δράσης Κομμουνιστικών Δυνάμεων που θέτει βαθύτερα το πρόβλημα, όχι βεβαίως με πλήρη επάρκεια.

Κι εδώ, πρόκειται για μια σοβαρή ήττα, για εκλογικά αποτελέσματα – δείκτη μιας κατάστασης του εργατικού και λαϊκού κινήματος, όχι φυσικά σε εξαφάνιση, αλλά οπωσδήποτε σε μια ιδιαίτερα ανησυχητική υποχώρηση. Για μια υποχώρηση πίσω από την κατάσταση πριν την κρίση και την εξέγερση του ελληνικού λαού, πίσω ακόμη και από τις αρχές του 1990, μετά τις καταρρεύσεις του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όπως δείχνουν οι αριθμοί και τα ποσοστά.

Έτσι, βοηθούντος του καλοκαιριού, γυρίζουμε στη ΔΕΘ και στα αμφιθέατρα, με τη γνωστή τακτική των προπονητών, «πάμε γερά», «να κοιτάξουμε τον αντίπαλο στα μάτια» κ.λπ. Οπωσδήποτε, η αντίσταση στην επίθεση της κυβέρνησης δεν χωρά καμιά αναβολή. Η προγραμματική κομμουνιστική επανίδρυση και η πανθομολογούμενη ανάγκη για  μια ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος δεν θα γίνουν με θεωρητική αγρανάπαυση. Αλλά δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν ούτε με την τακτική business us usual. Με μια τακτική αντιμετώπισης των δραματικών γεγονότων όπως στα δελτία ειδήσεων, όπου η μια φυσική καταστροφή προσπερνιέται από την επόμενη.

5. Η αναγκαία υπέρβαση, ο χαρακτήρας και η κατεύθυνσή της

Όλα τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για να αντιμετωπίσουμε την επίθεση της Νέας Δημοκρατίας και την επανενσωμάτωση στο «νέο» ΣΥΡΙΖΑ της «δημοκρατικής και προοδευτικής συμπαράταξης», για την αναγκαία ανατρεπτική αριστερή συμμαχία, δεν αρκεί μια «αναδιάταξη» και «επανασυγκόλληση» δυνάμεων, με μαρκαρίσματα και αντιμαρκαρίσματα ανάμεσα στη σημερινή ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ, τη Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική και Διεθνιστική Αριστερά, το ΚΚΕ (μ-λ) και άλλους, με τα ίδια θεωρητικά, πολιτικά και οργανωτικά εργαλεία που οδήγησαν καθέναν μας χωριστά και όλους μαζί στην αποτυχία.

Δεν ωφελεί σε τίποτε η προσμονή να αλλάξει ριζικά κι επαναστατικά το ΚΚΕ μέσα από την πάλη του «πιο ενωτικού» ρεύματος απέναντι στο «πιο στενό», πάνω στην ίδια ηττηθείσα στρατηγική, πολιτική τακτική και οργανωτική δομή, που την σώζει πρόσκαιρα, το γεγονός ότι «έχασε λιγότερο» από τους άλλους. Δεν θα βοηθήσει, αντίθετα, θα χειροτερέψει την κατάσταση ένας οργανωτικός «πόλεμος για την πλειοψηφία» ή «για το όνομα» και την ιδιοκτησία, π.χ. στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή τη ΛΑΕ.

Οπωσδήποτε υπάρχει ανάγκη πρωτοβουλιών, αλλά δεν βοηθούν οι μικροκινήσεις και οι βιασύνες. Όλα αυτά θα αποτύχουν γρήγορα, ενισχύοντας την περιρρέουσα ηττοπάθεια, την κατάπτωση του ηθικού, την παράλυση.

Αντίθετα, οφείλουμε να αντιστρέψουμε δημιουργικά, μαχόμενα, αισιόδοξα αυτή την κατάσταση. Κι αυτό απαιτεί μια μεγάλη προσπάθεια διαλεκτικής υπέρβασης στο θεωρητικό – στρατηγικό, στο πολιτικό και στο κινηματικό επίπεδο. Διαλεκτική υπέρβαση σημαίνει κατανόηση ότι και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «έκλεισε τον κύκλο» της, ότι η μακρόχρονη ανταγωνιστική συμμαχία του ΝΑΡ με το ΣΕΚ και με τα άλλα ρεύματα σε ρόλο τροχονόμου πλειοψηφιών, πάνω σε μια καθηλωτική και πλέον, δομικά κρισιακή, προγραμματική βάση, δεν μπορεί να αποδώσει.  Αντίθετα, οδηγεί ακόμη και σε θλιβερά φαινόμενα, όπως αυτά των διασπάσεων και εκατέρωθεν επιθέσεων του τελευταίου διαστήματος, που διαλύουν τη συνοχή της σκέψης και του ηθικού των αγωνιστών της.

Διαλεκτική υπέρβαση δεν σημαίνει, βεβαίως, μηδενιστική απόρριψη – κατάργηση των συνεισφορών π.χ. του ΚΚΕ, του ΝΑΡ, του ΣΕΚ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και των προσπαθειών όλων των σχηματισμών της Αριστεράς που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, το φασισμό, για την ανατροπή της επίθεσής τους και για μια εργατική έξοδο από την κρίση και τα μνημόνια.

Διαλεκτική υπέρβαση σημαίνει αξιοποίηση του δευτερεύοντος επαναστατικού πυρήνα που οδήγησε σε κατακτήσεις αλλά και αυτοκριτική για τον εντοπισμό του κύριου, στρατηγικού και πολιτικού πυρήνα των ανεπαρκειών και των λαθών μας. Σημαίνει έμπρακτη, νέα θεωρητική και πολιτική προσπάθεια, αυστηρή αλλά συντροφική αντιπαράθεση και νέα σύνθεση. Σημαίνει –πάνω από όλα- νέο περιεχόμενο, αλλά και νέους φορείς της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής και της σύγχρονης κομμουνιστικής προοπτικής. Οι δυσκολίες είναι προφανείς, δεν υπάρχει φυσιολογικός τοκετός χωρίς τις ωδίνες του.

6. Για μια νέα Κομμουνιστική Εναλλακτική

Για να αντιμετωπιστεί η καταιγιστική επίθεση της κυβέρνησης και του μεγάλου κεφαλαίου, για να αποφύγουμε τόσο την παράλυση της σκέψης όσο και την παραλυτική υπερκινητικότητα, απαιτείται ένα συγκεκριμένο, ρεαλιστικό σχέδιο για τα βασικά προβλήματα της ιστορικής συγκυρίας και περιόδου.

Πυρήνας αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι η προγραμματική αντιπαράθεση με την ουσία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής οικονομίας και του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, που είναι οι βασικοί νόμοι του κεφαλαίου και του καπιταλισμού, από τη σκοπιά του μαρξισμού και μιας σύγχρονης Κομμουνιστικής Εναλλακτικής.

Για παράδειγμα, απέναντι στην ιδεολογική και υλική μονοκρατορία της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού δεν αρκεί η κριτική και η υπεράσπιση του παλιού  καπιταλιστικού δημόσιου και των κοινωνικών αγαθών, ακόμη και η (αναγκαία από ορισμένες πλευρές) υπεράσπιση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεπαναστατικών, μεταβατικών κοινωνιών που κατέρρευσαν. Απαιτείται πρόταση - προοπτική για τα εργαλεία κοινωνικού ελέγχου και σχεδίου που θα αντικαταστήσουν την αγορά και τον ανταγωνισμό, ως εργαλείων που «δεν αποδίδουν» στη νέα εποχή, που δεν μπορούν να ελέγξουν τα καταστροφικά αποτελέσματα του κέρδους πάνω στην εργασία, τη φύση και τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Με άλλα λόγια, απαιτείται μια βαθύτερη, πειστική εκπόνηση ενός γενικού σχεδίου για την ανάγκη και τη δυνατότητα μιας κομμουνιστικής επανάστασης, με εθνική αφετηρία, διεθνή πορεία και παγκόσμια κατάληξη, που θα αντικαταστήσει την παλιά, σαπισμένη και βάρβαρη καπιταλιστική κοινωνία με την καινούρια.

Απαιτείται ένα κομμουνιστικό «χάρντγουερ», ένα «σκληρό υλικό» στρατηγικής εναλλακτικής που πάνω του θα αναπτύσσονται πολλαπλά «σόφτγουερ», πολλαπλά κι ευέλικτα λογισμικά τακτικής, απέναντι σε κάθε φάση ή συγκυρία, απέναντι σε κάθε νόμο και μέτρο των κυβερνήσεων, στους καθημερινούς αγώνες. Όπως, για παράδειγμα, απέναντι στην «ηλεκτρονική» επίθεση της κυβέρνησης, σήμερα, ενάντια στις συλλογικές συμβάσεις και στον αγώνα των συνδικάτων για την προάσπιση των ζωτικών αναγκών της εργατικής τάξης και της μισθωτής εργασίας, που δικαιολογείται και πείθει στο όνομα των επενδύσεων, της αγοράς και του ανταγωνισμού.

Έτσι, μπορεί να φωτιστεί με προοπτική το σημερινό σκοτάδι της άμεσης πάλης, όχι για να δραπετεύσουμε από αυτήν με ονειροπολήσεις, αλλά για να ανταποκριθούμε στις επείγουσες ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας, όπως δεν κάναμε ή κάναμε μισά, μέχρι τώρα.

Για να αναζωογονηθεί η Αριστερά και οι κομμουνιστικές τάσεις, για «να μην φαγωθούμε μεταξύ μας», για να αναπνεύσει σήμερα η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία, για να προσεγγίσουν οι ίδιοι τα ανώτερα καθήκοντα της επανάστασης και της κομμουνιστικής προοπτικής, χρειάζεται η συγκέντρωση μαρξιστικών, εργατικών, ριζοσπαστικών και επαναστατικών δυνάμεων για έναν Εργατικό Διαφωτισμό που θα νικήσει θεωρητικά και πολιτικά το σύγχρονο αστικό σκοταδισμό. Στις ιδέες και στη ζωή.

Σε αυτά θα προσπαθήσει να συμβάλει το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο με τη δική του Προγραμματική Πρόταση, σε συμπόρευση με την Αναμέτρηση και τη Μετάβαση, σε συνεργασία με όλες τις δυνάμεις του Συντονισμού Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων, σε διάλογο και κοινό αγώνα με όλες τις μαχόμενες αριστερές δυνάμεις και τα μαρξιστικά, αντικαπιταλιστικά και αντιιμπεριαλιστικά ρεύματα. Για τη δική τους και δική μας διαλεκτική υπέρβαση σε έναν πόλο κομμουνιστικών ρευμάτων, στη δύσκολη και μακρά πορεία προς μια νέα ενωτική οργάνωση που θα συμβάλει στο κομμουνιστικό κόμμα της εποχής μας, αλλά και στο αντίστοιχο κοινωνικοπολιτικό μέτωπο και κίνημα.

πηγη: kommon.gr

Ποινή φυλάκισης 4 μηνών για τα ναζίδια Παναγιώταρο και Μπαρμπαρούση, για τους πυροβολισμούς στην κηδεία του χουντοκαθάρματος Ντερτιλή

Ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών στον καθένα επέβαλε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο στους πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής, Ηλία Παναγιώταρο και Κωνσταντίνο Μπαρμπαρούση, για τους πυροβολισμούς στην κηδεία του χουντοκαθάρματος Νίκου Ντερτιλή τον Ιανουάριο του 2013.

Τα δύο ναζίδια, τα οποία δικάζονται και ως μέλη της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, δεν ήταν στο δικαστήριο αλλά η υπεράσπιση τους είχε… επιχειρήματα:

Ζήτησε την απαλλαγή τους λόγω «νομικής πλάνης»! Όπως είπαν οι δικηγόροι τους «θεώρησαν πως δεν είχε ποινική προέκταση η πράξη τους», αφού «σε περιοχές της χώρας οι πυροβολισμοί αποτελούν έθιμο»!

Εδώ που τα λέμε είναι το επιχείρημα είναι… λογικό για ναζί.

Τα ναζίδια… δεν ξέρουν τίποτα ούτε για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ούτε για τη δολοφονία του Λουκμάν. «Νομική πλάνη» κι εκεί… 

Το θέμα των ναζιδίων δεν ήταν γιατί πυροβόλησαν υπέρ ενός εγκληματία χουντικού, όπως ο Ντερτιλής, αλλά το σημείο που το έκαναν. Ενδεχομένως αν ήταν σε περιοχή της χώρας που οι «πυροβολισμοί αποτελούν έθιμο» θα άδειαζαν κι άλλα πιστόλια για να τιμήσουν ένα από τα ινδάλματα του αρχιναζί Μιχαλολιάκου.

Ο αρχιναζί με το χουντο-κάθαρμα Ντερτιλή 

Στη φωτογραφία αριστερά ο Ντερτιλής (ο ταγματάρχης που το μεσημέρι της 18ης Νοέμβρη 1973 έβγαλε από το μπουφάν το περίστροφο και πυροβόλησε έναν νεαρό, το χουντοκάθαρμα που είπε στη συνέχεια: «Με παραδέχεσαι, ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!» [από την περιγραφή του 21 ετών τότε οδηγού του Αντώνη Αγριτέλη]) σε χουντική δολοφονική δράση.

Στη φωτογραφία δεξιά ο Μιχαλολιάκος κρατάει στοργικά το χέρι του Ντερτιλή (Δεκέμβριος 2012).

πηγη: imerodromos.gr

Εφιαλτικές εκτιμήσεις για εκτόξευση των διεθνών τιμών του πετρελαίου στα 100 δολάρια ανά βαρέλι διακινούνται μετά τις επιθέσεις τελευταίας τεχνολογίας των ανταρτών Χούτι της Υεμένης, στην καρδιά της πετρελαϊκής βιομηχανίας στις σημαντικότερες εγκαταστάσεις της Aramco στη Σαουδική Αραβία.

Η αγορά πετρελαίου θα «τρέξει» με 5 έως 10 δολάρια ανά βαρέλι, όταν ανοίξει τη Δευτέρα (16/9/2019) και μπορεί να φτάσει τα 100 δολάρια  αν η Σαουδική Αραβία δεν κατορθώσει να αποκαταστήσει πλήρως την προσφορά «μαύρου χρυσού». Δραματική προειδοποίηση για αποσταθεροποίηση της περιοχής από την ένοχη Ε.Ε ενώ οι ΗΠΑ, κατά την εύκολη συνήθεια τους, κατονόμασαν το Ιράν ως υπεύθυνο για τις επιθέσεις.

Το χρονικό της επίθεσης

Όλα ξεκίνησαν τα ξημερώματα του Σαββάτου 14 Σεπτεμβρίου 2019,  όταν  δύο εγκαταστάσεις της γιγάντιας σαουδαραβικής πετρελαϊκής εταιρείας Aramco έγιναν στόχοι επίθεσης από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), με αποτέλεσμα να προκληθούν πυρκαγιές τις οποίες έθεσαν υπό έλεγχο οι δυνάμεις ασφαλείας της εταιρείας.

Πρόκειται για τις εγκαταστάσεις της Aramco στο Αμπκάικ και το Χουράις, που θεωρούνται δικαίως η καρδιά της παγκόσμιας πετρελαϊκής βιομηχανίας.

Λίγες ώρες αργότερα η οργάνωση των Χούτι στην Υεμένη ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις στην ανατολική επαρχία του Βασιλείου.

Σύμφωνα με την πηγή αυτή, οι Χούτι ανέπτυξαν 10 drones εναντίον των εγκαταστάσεων στο Αμπκάικ και το Χουράις και η οργάνωση ανακοίνωσε πως θα διευρύνει τις επιθέσεις της στη Σαουδική Αραβία, η οποία ηγείται ενός συνασπισμού που έχει εκτοξεύσει ένα πρωτοφανή σε βαρβαρότηττα πόλεμο και άγριες σφαγές εναντίον των Χούτι στην Υεμένη.

Από το Ιράκ ξεκίνησαν τα drones;  – Ενισχυμένα μέτρα ασφαλείας και στο Κουβέιτ

Ιρακινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν, μάλλον προβοκατόρικα, ότι η επίθεση στις εγκαταστάσεις πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας προήλθε από το Ιράκ, το οποίο συνορεύει με το Κουβέιτ.
Ωστόσο, η Βαγδάτη διέψευσε το ενδεχόμενο αυτό και δεσμεύθηκε να αντιμετωπίσει δυναμικά όποια οργάνωση χρησιμοποιήσει την ιρακινή επικράτεια.

Το Κουβέιτ διερευνά την εμφάνιση ενός drone πάνω από την επικράτειά του και συντονίζει τις ενέργειές του με τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Περσικού Κόλπου.
«Η ηγεσία των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας έχει ξεκινήσει τις απαραίτητες έρευνες σχετικά με την εμφάνιση ενός drone πάνω από την ακτή της πόλης του Κουβέιτ και μέτρα ελήφθησαν για την αντιμετώπισή του», ανέφερε το υπουργικό συμβούλιο στο λογαριασμό του στο Twitter.

Ο πρωθυπουργός του Κουβέιτ Jaber al-Mubarak al-Sabah τόνισε ότι, πρέπει να ενισχυθεί η ασφάλεια σε ζωτικής σημασίας πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, όπως αναφέρει το Reuters.

Μείωση κατά 50% της πετρελαϊκής παραγωγής

Οι επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας προκάλεσαν την «προσωρινή» διακοπή της παραγωγής στις δύο εγκαταστάσεις οι οποίες στοχοθετήθηκαν και οι οποίες συνεισφέρουν περίπου τη μισή παραγωγή της γιγαντιαίας εθνικής πετρελαϊκής εταιρείας Aramco, ανακοίνωσε το βράδυ του Σαββάτου (14/9) το σαουδαραβικό υπουργείο Ενέργειας.

Οι επιθέσεις «είχαν αποτέλεσμα την προσωρινή αναστολή της παραγωγής στις εγκαταστάσεις στο Αμπκάικ και στο Χουράις», αναφέρεται σε ανακοίνωση που υπογράφεται από τον Sαουδάραβα υπουργό Ενέργειας Abdulaziz bin Salman.

Τα πλήγματα διέκοψαν την εξόρυξη 5,7 εκατομμυρίων βαρελιών αργού, ήτοι σχεδόν του 50% του συνόλου της παραγωγής της Aramco, προστίθεται στην ανακοίνωση.
Πάντως η Saudi Aramco έχει κάνει γνωστό σε ένα ινδικό διυλιστήριο ότι δεν θα υπάρξει άμεση επίδραση στη διάθεση πετρελαίου μετά την επίθεση στη Σαουδική Αραβία, αναφέρει το Reuters επικαλούμενο πηγές από την Ινδία.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η Aramco πρόκειται να παραδώσει αργό πετρέλαιο από άλλες πηγές.
Πάντως ο πετρελαϊκός κολοσσός έχει χάσει το ήμισυ της παραγωγικής του ικανότητας μετά τις επιθέσεις στις εγκαταστάσεις του και παραμένει ασαφές πόσο καιρό θα χρειαστεί η εταιρεία για να επανέλθει στην κανονικότητα.

Πιθανή μία συνάντηση του Trump με τον Rouhani – Ανοικτή η αξιοποίηση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου

Δεν αποκλείει ο Λευκός Οίκος το ενδεχόμενο μίας συνάντησης μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Ιρανό ομόλογό του, Χασάν Ρουχανί ακόμη και μετά τις επιθέσεις στη Σαουδική Αραβία.

Παράλληλα η Ουάσινγκτον φέρεται διατεθειμένη να αξιοποιήσει τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου μετά τα πλήγματα στην Aramco, εάν παραστεί ανάγκη.
Η σύμβουλος του Λευκού Οίκου Kellyanne Conway δήλωσε ότι οι επιθέσεις αυτές «δεν βοήθησαν» τις προοπτικές για μια συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών κατά τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο 2019, αλλά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμβεί.

«Θα αφήσω τον πρόεδρο (Trump) να ανακοινώσει μια συνάντηση ή μια μη συνάντηση», δήλωσε η Conway στο «Fox News».
Ωστόσο, η Conway δήλωσε αποπροσανατολιστικά απευθυνόμενη στο Ιράν: «Δεν βοηθούν πολύ την περίπτωσή σας», οι επιθέσεις σε μη στρατιωτικές περιοχές και κρίσιμες υποδομές που επηρεάζουν τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.
Η Conway δήλωσε επίσης ότι το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ είναι διατεθειμένο να χρησιμοποιήσει τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου, εάν χρειαστεί, προκειμένου να σταθεροποιηθεί ο παγκόσμιος ενεργειακός ανεφοδιασμός.

Οι ΗΠΑ έσπευσαν να καταδικάσουν το Ιράν

Την ίδια ώρα οι ΗΠΑ δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Mike Pompeo επέρριπταν κατά την εύκολη και αναπόδεικτη συνήθεια τους την ευθύνη στο Ιράν.

Η επίθεση καταδικάσθηκε «αυστηρά» από τον Λευκό Οίκο και ο Pompeo κατηγόρησε το Ιράν ότι «εξαπέλυσε μια επίθεση χωρίς προηγούμενο εναντίον των παγκόσμιων ενεργειακών προμηθειών».
Όλα τα κράτη να καταδικάσουν δημοσίως και κατηγορηματικά τις επιθέσεις του Ιράν», είπε ο Pompeo.
«Οι ΗΠΑ θα συνεργαστούν με τους εταίρους και τους συμμάχους μας για να διασφαλίσουν ότι οι αγορές ενέργειας θα παραμείνουν ασφαλείς ενώ το Ιράν θα είναι υπόλογο για την επιθετικότητά του», συνέχισε ο Pompeo.

Τις τελικές εκτιμήσεις της Σαουδικής Αραβίας σχετικά με τις επιθέσεις στις εγκαταστάσεις της Aramco, αναμένουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), όπως δήλωσε  αξιωματούχος τους την Κυριακή (15/9).  

Η αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών, Hend Mana Al Otaiba , δήλωσε επίσης ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον ΟΗΕ και τις διπλωματικές προσπάθειες του ειδικού απεσταλμένου στην Υεμένη, καθώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται.

Η Τεχεράνη αρνείται τις κατηγορίες

Το Ιράν απέρριψε την Κυριακή (15/9) ως «παράλογες» τις κατηγορίες του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Mike Pompeo.

«Κατηγορίες και επισημάνσεις τόσο στείρες και τυφλές είναι ακατανόητες και παράλογες», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Abbas Mousavi, αφήνοντας να εννοηθεί πως είχαν στόχο να δικαιολογήσουν «μελλοντικές δράσεις» εναντίον του Ιράν.
Για τον Mousavi, τα σχόλια αυτά έχουν στόχο «να πλήξουν τη φήμη μιας χώρας ώστε να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο για μελλοντικές δράσεις εναντίον της».

Αναφερόμενος στην πολιτική της «μέγιστης πίεσης» που ασκεί η Ουάσινγκτον εναντίον του Ιράν, ο Mousavi εκτιμά σε ανακοίνωση που δόθηκε στον Τύπο πως οι Ηνωμένες Πολιτείες «προφανώς μετέτρεψαν την πολιτική αυτή σε πολιτική του μέγιστου ψεύδους εξαιτίας των αποτυχιών τους».

ΕΕ: Κίνδυνος αποσταθεροποίησης

Για μία μεγάλη απειλή για την «περιφερειακή ασφάλεια» και κίνδυνο αποσταθεροποίησης προειδοποίησε η ένοχη Ε.Ε που θα κάνει τα στραβά μάτια για την σφαγή των Χούτι, την Κυριακή (15/9/2019), μετά από τις επιθέσεις εναντίον των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Aramco στη Σαουδική Αραβία.
«Η χθεσινή επίθεση με drones σε δύο πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Aramco στη Σαουδική Αραβία αποτελεί πραγματική απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια», τόνισε η  επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε Federica Mogherini σε δήλωσή της.

«Σε μια εποχή όπου οι εντάσεις στην περιοχή βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, αυτή η επίθεση υπονομεύει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για διάλογο», σημείωσε η Mogherini, ζητώντας «μέγιστη αυτοσυγκράτηση και αποφυγή κλιμάκωσης».

Γαλλία: Κίνδυνος σύγκρουσης και περιφερειακών εντάσεων

Η Γαλλία καταδικάζει τις επιθέσεις με στόχο σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις από τις οποίες προκλήθηκαν προβλήματα στην παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου, ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας.

«Η Γαλλία καταδικάζει σθεναρά τις χθεσινές επιθέσεις στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Αμπκάικ και στο Χουράις», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο, το οποίο εκφράζει χωρίς περίσκεψη την «αμέριστη αλληλεγγύη» του προς τη Σαουδική Αραβία, παραμερίζοντας τις βαρβαρότητες της τελευταίας.

«Αυτές οι ενέργειες το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να επιδεινώσουν τις περιφερειακές εντάσεις και τον κίνδυνο σύγκρουσης. Είναι επιβεβλημένο να σταματήσουν» προστίθεται στην ανακοίνωση του Παρισιού.

Βρετανία: Απόπειρα παρακώλυσης των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου

Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Dominic Raab καταδίκασε τις επιθέσεις στις σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις κάνοντας λόγο για απόπειρα παρακώλυσης των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.

«Πρόκειται για μια παράτολμη απόπειρα να καταστραφεί η περιφερειακή ασφάλεια και να παρεμποδιστούν οι παγκόσμιες προμήθειες πετρελαίου. Το Ηνωμένο Βασίλειο καταδικάζει απερίφραστα τέτοιου είδους συμπεριφορές», έγραψε ο Raab στο Twitter.
Ο Raab πρόσθεσε ότι νωρίτερα είχε συνομιλία με τον Αμερικανό ομόλογό του Mike Pompeo σχετικά με τις επιθέσεις.

Πτώση 2,3% κατέγραψαν οι μετοχές της Σαουδικής Αραβίας την Κυριακή (15/9) και ενώ οι αγορές του Περσικού Κόλπου δείχνουν σοκαρισμένες μετά την  επίθεση.

Η πτώση αυτή ήλθε να επιτείνει μία ήδη  δύσκολη κατάσταση για τις Σαουδαραβικές μετοχές, που έχουν πληγεί  από ακριβές αποτιμήσεις, αδύναμες τιμές πετρελαίου και ανησυχίες για τις οικονομικές προοπτικές.

Ο δείκτης στο Ριάντ έχει χάσει όλα τα κέρδη του φέτος και έχει υποχωρήσει κατά 18% από το υψηλό του 2019 στις 9.403 μονάδες που παρατηρήθηκε στις αρχές Μαΐου.
Τα προηγούμενα κέρδη του δείκτη πυροδοτήθηκαν από την είσοδο της Σαουδικής Αραβίας στους δείκτες αναδυόμενων αγορών MSCI και FTSE Russell.

Επιθέσεις λίγο πριν από την πολυαναμενόμενη IPO της Aramco

Διεθνείς αναλυτές θεωρούν αξιοπρόσεκτη τη σπουδή με την οποία η Ουάσινγκτον καταδίκασε το Ιράν για τις επιθέσεις, κάτι που δεν έπραξε η ίδια η Σαουδική Αραβία.

Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι, οι επιθέσεις αυτές θα μπορούσαν να εκτοξεύσουν τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου ακόμη και στα 100 δολάρια το βαρέλι ενόψει μάλιστα της Αρχικής Δημόσιας Προσφοράς (IPO) της Aramco.

Οι επιθέσεις είναι απίθανο να αλλάξουν τα σχέδια για την πολυαναμενόμενη IPO της Aramco, αλλά μπορεί να επηρεάσουν την αποτίμηση, αναφέρει σε ανάλυσή της η Eurasia Group.
«Η τελευταία επίθεση στις εγκαταστάσεις της Aramco θα έχει μόνο περιορισμένο αντίκτυπο στο ενδιαφέρον για τις μετοχές της εταιερείας καθώς το πρώτο στάδιο της IPO θα είναι τοπικό. Η διεθνής συνιστώσα της διάθεσης θα είναι πιο ευάλωτη στους γεωπολιτικούς κινδύνους», ανέφερε.

Η Aramco έχει προσλάβει εννέα τράπεζες ως κοινούς παγκόσμιους συντονιστές για να καθοδηγήσουν την IPO του πετρελαϊκού γίγαντα, που θα είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο.
Ο αντίκτυπος στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου θα μπορούσε να είναι σημαντικός δεδομένου ότι η εγκατάσταση Χουράις παράγει περίπου το 1% του παγκόσμιου πετρελαίου.

Εξάλλου και η Wall Street Journal σε ανάλυσή της εκτιμά, πως η τιμή του  πετρελαίου θα φτάσει στα ύψη, μετά τις επιθέσεις αυτές, που ορισμένοι αναλυτές χαρακτηρίζουν ως την «11η Σεπτεμβρίου» της πετρελαϊκής βιομηχανίας!

πηγη: iskra.gr